به گزارش اقتصادران، صنعت سیمان ایران در سال جاری با چالشهای جدی مواجه شده است؛ کاهش تولید و مصرف داخلی، محدودیتهای انرژی، افزایش شدید هزینهها و کمبود نقدینگی، مهمترین مسائلی هستند که زنجیره تولید تا مصرف سیمان را تحت تأثیر قرار دادهاند.
بر اساس آمار ارائهشده از سوی تولیدکنندگان سیمان، تولید سیمان در سال جاری نسبت به سال گذشته نزدیک به ۱۰ درصد کاهش یافته و مصرف داخلی نیز تقریبا همراستا با این کاهش، افتی مشابه را تجربه کرده است. این وضعیت در بخش ساختوساز و پروژههای صنعتی بیش از سایر بخشها مشهود است و نشاندهنده رکود قابل توجه در فعالیتهای عمرانی و سرمایهگذاری است.
همزمان، محدودیتهای انرژی از جمله کاهش ۴۰ درصدی برق مصرفی و افزایش سرسامآور قیمت سوخت، فشار مضاعفی بر کارخانهها وارد کرده است. بسیاری از واحدهای تولیدی که در مناطق محروم مستقر هستند، نقش مهمی در اشتغال و صنایع پیرامونی دارند و اختلال در تولید، اثرات منفی گستردهای بر کل زنجیره اقتصادی مرتبط با سیمان دارد.
در همین زمینه علی اکبر الوندیان، دبیر انجمن صنفی سیمان، با تاکید بر اینکه محدودیتها تولید کورهها را مختل میکند گفت: وقتی محدودیتها به این حد برسد، کورهها نمیتوانند تجهیزات و خوراک مورد نیاز خود را با ظرفیت کامل دریافت کنند و سیستم تولید با اختلال مواجه میشود. در نتیجه ناچار هستند با ظرفیت کمتر و هزینه بالاتر کار کنند یا حتی تولید خود را متوقف کنند.
سرمایهگذاری در نیروگاههای خورشیدی بالا رفته است
او با اشاره به سرمایهگذاری در نیروگاههای تجدیدپذیر اظهار کرد: در حال حاضر مشتریان بیشتر در نیروگاههای خورشیدی سرمایهگذاری میکنند، اما سهم آن هنوز کم است و نیروگاههای حرارتی در کشور تقریباً سرمایهگذاری نشدهاند. ما تلاش میکنیم دولت هم کمک کند، زیرا احداث هر نیروگاه حرارتی به سرمایه قابل توجهی نیاز دارد.
دبیر انجمن صنفی سیمان با توضیح محدودیتها در تامین گاز افزود: صنعت ابتدا در نیروگاههای گازی سرمایهگذاری کرد، اما محدودیت گاز باعث شد این نیروگاهها هم متوقف شوند. همچنین برخی شرکتها برای تولید برق مجبور به خرید گازوئیل با نرخ آزاد هستند که هزینه تولید را بالا میبرد.
هزینه تولید سیمان بالا رفته است / سیمان با قیمت قبلی فروخته میشود
الوندیان با تاکید بر افزایش هزینهها گفت: تمام هزینههای ما، از جمله پاکت و مواد اولیه پتروشیمی، بیش از دو برابر افزایش یافته است، اما سیمان پاکتی همچنان با قیمت قبلی فروخته میشود. قیمتها به موقع اصلاح نمیشوند و افزایش نرخ ارز باعث شده هزینههای تولید به شدت بالا برود.
او با اشاره به محدودیتهای نظارتی افزود: حدود ۶۵ درصد صنعت سیمان زیر نظر نهادهای دولتی و شبهدولتی است و عرضه نیز دستوری است. این محدودیتها مانع سرمایهگذاری و نوآوری میشوند.
وی در پایان با اشاره به شرکتهای فعال در بورس خاطرنشان کرد: این شرکتها ۹۰ درصد سود خود را توزیع میکنند و بخش کمی برای نوسازی و ارتقای تکنولوژی باقی میماند. پیشنهاد این است که برای دوره پنج ساله، ۵۰ درصد از سود شرکتها توزیع نشود تا به نوسازی خطوط تولید و سرمایهگذاری در نیروگاهها اختصاص یابد. البته تامین نقدینگی برای این سرمایهگذاری ضروری است.
