به گزارش اقتصادران، با گذشت بیش از ده روز از قطعی اینترنت بینالملل صدای کسب و کارهایی که این قطعی بلای جانشان شده درآمده است؛ گروههایی که هرکدام به نوعی درگیرند بعضی کسب وکارهای اینترنتی و خانگی داشتند، برخی کسب و کارهای بینالمللی و نوآورانه و ….
گروهی از این کسب و کارها نیز صاحبان استارتاپها و شتابدهندهها هستند، آنهایی که به سختی و با زحمت زیاد فضایی را ایجاد کردند تا با نوآوری فعالیتی نو را پیشِروی کسب و کارها بگذارند، حالا بعد از چند سال دوندگی در حال تماشای حاصل کارشان و بزرگتر کردن آن بودند که یک شبه همه چیز برایشان تاریک شد.
سیدمحمدزهیر غرضی، از فعالان حوزه استارتاپ یکی از این افراد است. او از آنچه در ده روز گذشته بر استارتاپها گذشته گفت و آینده این فضای شغلی را معلق دانست چرا که ادامه این فضا برای او و همکاراناش چیزی شبیه رفتن به آغوش ورشکستگی است.
گفتگو با سیدمحمدزهیر غرضی، را بخوانید.
آقای غرضی! شما هم بنیانگذار یک استارتاپ هستید؛ ده روزی که اینترنت بینالملل از دسترس خارج شد برای شما چگونه گذشت؟ و این فضا چه خساراتی برای شما به بار آورد؟
نمیدانستیم پولها را باید به چه کسانی پرداخت کنیم علاوه براین در ان روزها تلفن و اساماسها هم قطع شد و ما در طول هفته گذشته اصلا نمیتوانستیم به مشتریها خدمات دهیم و ببینیم معامله انجام شده تا پولشان را واریز کنیم یا نه و اعتمادی که ما ۷ سال برای ساختناش زحمت کشیدیم یک شبه به شدت ضربه خورد. بعضا گروهی از افراد و مشتریها فکر میکردند ما دنبال سود هستیم یا از پولی که آنها دستمان دادهاند سو استفاده میکنیم، در صورتی که در این حسابهای امانی طبق قانون امکان دریافت سود هم وجود ندارد و ما فقط نمیتوانستیم به اطلاعات دسترسی پیدا کنیم تا حساب و کتابانجام دهیم.
همانطور که توضیح دادم با گرفتاری بسیار زیادی رو به رو شدیم، با پیگیریهای بسیار زیاد خودمان توانستیم به صورت دستی کارهایی که به راحتی سایتمان انجام میداد را انجام دهیم تا بتوانیم پول مردم را پرداخت کنیم .
اما همه آنچه که گفتیم در مورد ده روز گذشته است ما در مورد اینده شغلمان هم بسیار نگرانیم و خودمان را دور از ورشکستگی نمیبینیم. ما هیچ مشتری نداریم ورود به سایتها و اوتیپیهایمان از کار افتاده و باید بگوییم بیزینس ما عملا از کار افتاده است و هیچ برآیندی هم از فضای آینده نداریم.
راستش را بخواهید ما حتی نمیدانیم برنامه حکمرانان چیست! همهچیز در یک عدم شفافیت مانده است. وقتی صبحت از اینترنت ملی میکنند اصلا به ما بگویند منظورشان از نت ملی چیست؟! و ما چه دسترسیهایی داریم در حال حاضر میبینیم هر گروهی برای خودش یک سیاستی دارد.
اغلب افرادی که در حوزه ما فعال هستند از اینترنت بینالمللی استفاده میکنند به خصوص که در یکی سال اخیر همه چیز را بر مبنای هوش مصنوعی مرتبط کردند، همه تلاش میکردند از این مسیر راه میانبری بروند اما الان هیچ دسترسی به خدمات دهنده همان هوش مصنوعیهای مورد استفاده وجود ندارد. همه منتظرند ببینند چه اتفاقی می افتند.
این شرایط چه قدر شما را تحت فشار گذاشته تا به مهاجرت تعدیل نیرو یا تعطیلکردن کسب و کارتان فکر کنید؟
با شرایطی که ما داریم بر خلاف میل خودمان مجبوریم که تعدیل نیرو انجام دهیم، به عبارتی باید با ریسک بسیار پایین کارکنیم؛ انگار باید وضعیت کسب و کارمان را بگذاریم در حالت شمعک! خیلی نمیتوانیم کار را بزرگ کنیم و ادامه دهیم.درباره مهاجرت هم به نظرم همه حداقل یکبار به این ترککردن و رفتن فکرکردهاند، اما برخی انجام دادند و برخی نه، اینطور نیست که ما هم فکر نکرده باشیم اما فعلا ترجیح میدهیم در ایران ادامه دهیم.
اگر اوضاع اینطور بماند احتمال ورشکستگی ما بسیار بالا است. همکاران ما در این ۷ سال تلاشهای بسیاری کردند و این روزها و این فشارها دیگر ما را به انتهای توانمان رسانده اما باز تلاش میکنیم بمانیم در عین این که فضا مبهم است و نمیدانیم چه آیندهای پیشروی شغل ما است.
دیدگاهتان را بنویسید