برچسب: برق

  • ۵۰۰ هزار انشعاب غیرمجاز برق لو رفت!

    ۵۰۰ هزار انشعاب غیرمجاز برق لو رفت!

    به گزارش اقتصادران، مصطفی رجبی مشهدی در چهارمین کنفرانس و نمایشگاه بین المللی بهینه سازی مصرف و بهره‌وری انرژی ایران با بیان اینکه تثبیت قیمت‌ها قانون خوبی نبوده است، اظهار داشت: تثبیت قیمت ها باعث شد قیمت برق ثابت شود و در نتیجه هر کسب و کاربری توجیه‌پذیر شده و مصرف افزایش یافت، سرمایه گذاران نیز به سمت این صنعت نرفتند.

    وی با بیان اینکه هدفمندی یارانه ها قانون خوبی بود که درست اجرا نشد، گفت: در سال اول اجرا ۱۰ درصد کاهش مصرف داشتیم اما متوقف شد، اگر هدفمندی بروز اجرا شود به کاهش مصرف و ناترازی کمک می کند.

    مدیر عامل شرکت توانیر با بیان اینکه امسال ۹ درصد بهبود مصرف برق داشتیم، کفت: یکی از دلایل رمزارزها بوده البته در این حوزه جرم انگاری نکردیم و خاطیان با پرداخت جریمه مجددا دستگاه خود را پس می گیرند.

    وی دومین اقدام را ساماندهی انشعابات غیرمجاز عنوان ‌و تصربح کرد: ۵۰۰ هزار انشعاب غیرمجاز معادل ۲۵۰۰ مگاوات شناسایی شد که از این تعداد ۶۵ هزار انشعاب مربوط به اطراف تهران بوده است.

  • ایران چقدر کمبود انرژی دارد؟ + اینفوگرافیک

    ایران چقدر کمبود انرژی دارد؟ + اینفوگرافیک

    به گزارش اقتصادران، ایران هر سال ۷۰ میلیارد متر مکعب گاز به نیروگاه‌ها می‌رساند که تقریباً ۱٫۵ برابر کل گاز مصرفی ترکیه است. ایران در تابستان ۲۰۲۴ با ۱۴۰۰۰ مگاوات کمبود برق مواجه شد. علیرغم ظرفیت اسمی بیش از ۹۲ گیگاوات، بسیاری از نیروگاه‌های ایران قدیمی اند و بخش قابل توجهی از نیروگاه‌های بخار و گاز، بیش از ۳۰ سال عمر دارند.

  • انرژی در آستانه خاموشی بزرگ! / چرا کار ایران به اینجا کشیده شد؟

    انرژی در آستانه خاموشی بزرگ! / چرا کار ایران به اینجا کشیده شد؟

    به گزارش اقتصادران، این روزها صنعت انرژی ایران بیش از هر زمان دیگری به چهارراهی حساس رسیده است؛ چهارراهی که یک مسیر آن به «فرسایش ظرفیت‌ها» ختم می‌شود و مسیر دیگر، تنها با یک کلید طلایی قابل عبور است سرمایه‌گذاری عظیم و فوری. کارشناسان مدت‌هاست هشدار می‌دهند که شبکه انرژی ایران از نفت و گاز تا برق و تجدیدپذیرها در آستانه یک ناترازی عمیق قرار دارد.

    اما آنچه امروز این هشدارها را جدی‌تر کرده، نه فقط واقعیت فرسودگی تأسیسات و کمبود تولید است؛ بلکه حجم سرمایه‌گذاری موردنیاز است که به تخمین کارشناسان، رقمی چندصد میلیارد دلاری و معادل بودجه چندین سال کشور است. پرسش اصلی این است: چگونه به این نقطه رسیده‌ایم؟ و آیا راه بازگشتی وجود دارد؟

    در بخش گاز، میدان‌های بزرگی مانند پارس جنوبی به مرحله طبیعی کاهش فشار وارد شده‌اند؛ یعنی درست جایی که باید میلیاردها دلار برای نصب کمپرسورها و افزایش سطح تولید هزینه شود، اما این سرمایه‌گذاری انجام نشده است. در بخش برق، شبکه انتقال در بسیاری نقاط ظرفیت لازم برای مقابله با اوج مصرف را ندارد؛ تلفات برق هنوز بالا است و نیروگاه‌های حرارتی قدیمی، مصرف سوخت سنگینی دارند.

    تجربه تابستان‌های اخیر نشان داده که خاموشی‌ها تنها نشانه‌ای کوچک از یک بحران عمیق‌تر است. سیستم انرژی کشور به یک نقطه رسیده که بدون تزریق منابع مالی گسترده، نمی‌تواند پایدار بماند.

    بخش قابل‌توجهی از شبکه انتقال برق کشور عمری بیش از ۲۵ سال دارد. این فرسودگی باعث اتلاف انرژی، عدم تحمل بار پیک تابستان و افزایش خاموشی‌ها شده است. نوسازی شبکه انتقال برق در سطح کنونی کشور، یکی از پرهزینه‌ترین پروژه‌های زیرساختی است.

    ایران سالانه نیاز دارد حداقل چند میلیارد دلار برای نگهداشت و افزایش برداشت از میادین نفتی هزینه کند. اما در دهه اخیر این رقم به‌شدت کاهش یافته. کاهش فشار، افت طبیعی مخازن و نبود فناوری‌های روز، تولید را به‌شکل پیوسته پایین آورده است.

    در حالی که بسیاری از کشورهای منطقه در حال تبدیل شدن به قدرت‌های انرژی خورشیدی و بادی هستند، ایران همچنان فاصله‌ای طولانی با استانداردهای جهانی دارد. توسعه تجدیدپذیرها نیازمند مدل‌های مالی جدید، حمایت دولتی و مشارکت بخش خصوصی است. تحریم‌ها مانع ورود سرمایه خارجی و فناوری‌های پیشرفته شده‌اند؛ خصوصا در بخش گاز و نفت که نیازمند تجهیزات خاص هستند. قیمت پایین بنزین، گاز، برق و سوخت در ایران باعث شده انرژی سودآور نباشد و سرمایه‌گذاری در آن جذابیت مالی کافی نداشته باشد. صنعت انرژی ایران هنوز از سازوکارهای مدرن مالی، از جمله اوراق تخصصی انرژی، صندوق‌های پروژه، مشارکت عمومی- خصوصی و سرمایه‌گذاری‌های ساختارمند بهره‌گیری گسترده‌ای نکرده است. پروژه‌های انرژی پروژه‌هایی بلندمدتند؛ اما بودجه‌های سالانه ایران معمولاً پایدار نیستند و سرمایه‌گذاری ثابت عمرانی در دهه اخیر کاهش یافته است. صنعت انرژی ایران امروز بر لبه تیغ ایستاده است. از یک‌سو ظرفیت‌ها رو به کاهش است، از سوی دیگر نیاز کشور به انرژی چه برای مصرف داخلی و چه برای صادرات روزبه‌روز بیشتر می‌شود. بدون این سرمایه‌گذاری، ایران نه‌تنها فرصت جهش در بازار جهانی انرژی را از دست خواهد داد، بلکه ممکن است با بحرانی روبرو شود که نه فقط صنعت انرژی، بلکه اقتصاد، اشتغال و زندگی روزمره مردم را تحت تأثیر قرار بدهد.

  • برق، گاز و بنزین باید گران شوند

    برق، گاز و بنزین باید گران شوند

    به گزارش اقتصادران، محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور، با تأکید بر ضرورت اصلاح قیمت حامل‌های انرژی، گفت که برق، گاز و بنزین باید گران شوند و ادامه مصرف بی‌رویه با نرخ‌های پایین فعلی امکان‌پذیر نیست. او افزود این تصمیم صرف‌نظر از دولت در قدرت، اجتناب‌ناپذیر است.

     محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور، با اشاره به وضعیت قیمت حامل‌های انرژی گفت: «به باور همه کارشناسان، تصمیم‌گیری برای اصلاح قیمت بنزین ناگزیر است و فرقی ندارد دولت پزشکیان باشد یا دولت دیگر.»

    وی در ادامه افزود: «برق و گاز را بسیار پایین‌تر از قیمت تمام‌شده به مصرف‌کننده می‌رسانیم و این باعث مصرف بی‌رویه می‌شود. اصلاح قیمت‌ها راهکار منطقی برای مدیریت مصرف و جلوگیری از هدررفت منابع است.»

    قائم‌پناه تأکید کرد که افزایش قیمت حامل‌های انرژی تصمیمی کارشناسی و اجتناب‌ناپذیر است و دولت باید برای تحقق آن آماده شود تا مصرف‌کنندگان و جامعه نسبت به وضعیت واقعی منابع انرژی آگاه شوند.

  • اژدهای برق‌خوار ایران!

    اژدهای برق‌خوار ایران!

    به گزارش اقتصادران، در سال‌هایی که نمودارهای مصرف برق کشور با شتابی نگران‌کننده رو به بالا حرکت می‌کند و هر تابستان با معمای ناترازی انرژی روبه‌رو می‌شویم، یک متهم پنهان اما قدرتمند هر روز بیشتر خود را نشان می‌دهد؛ موجودی که نه کارخانه است، نه مجتمع تجاری، نه واحد صنعتی. «ماینر»ها؛ جعبه‌های کوچک و بی‌نام‌ونشانی که در زیرزمین‌ها، انبارها، خانه‌های مسکونی و کارگاه‌های تعطیل، شبانه‌روز بلعنده برق هستند و ردّ آنها را تنها از طریق قبض‌های سنگین، افت ولتاژ محلی یا گرمای غیرعادی یک اتاق می‌توان جست‌وجو کرد.

    استخراج رمزارز تنها یک فعالیت دیجیتال نیست؛ یک فرآیند عظیم محاسباتی است که برای روشن ماندن نیازمند مصرف بی‌وقفه انرژی است. یک دستگاه ماینر به‌تنهایی اندازه مصرف ۱۰ واحد مسکونی برق می‌بلعد. حال تصور کنید هزاران و هزاران دستگاه از این اژدهای کوچک در سراسر کشور روشن باشند؛ بدون نظارت، بدون محدودیت و بدون هیچ‌گونه سازوکاری برای کنترل مصرف.

    بر اساس تحلیل‌های مستقل، دستگاه‌های ماینر غیرمجاز حدود ۵ درصد برق کشور را مصرف می‌کنند. این عدد در نگاه اول کوچک به نظر می‌رسد، اما زمانی اهمیت آن آشکار می‌شود که بدانیم در اوج بار تابستان، هر یک درصد مصرف می‌تواند مرز میان ثبات و فروپاشی شبکه باشد. سهم اغراق‌برانگیز ماینرها در ناترازی به ۱۰ تا ۱۵ درصد می‌رسد؛ یعنی همان مقدار کمبود برق که تابستان‌ها کشور را به مرز خاموشی‌های گسترده می‌کشاند.

    به‌عبارت دیگر، اگر ماینرهای غیرمجاز را از شبکه حذف کنیم، بخش بزرگی از ناترازی فصل گرما قابل مهار خواهد بود. سامانه‌های هوشمند و تیم‌های نظارتی طی سال‌های اخیر هزاران مزرعه غیرقانونی رمزارز را شناسایی کرده‌اند، اما کارشناسان معتقدند شبکه زیرزمینی استخراج رمزارز هر روز چندسرتر و پراکنده‌تر می‌شود. جریمه‌ها نسبت به سود استخراج بسیار ناچیز است. برای بسیاری، خطر کشف شدن ارزش ریسک دارد. هزینه بالای برق صنعتی، حذف مشوق‌ها و پیچیدگی فرآیندهای اداری، بسیاری از فعالان را به مسیر غیرقانونی سوق داد.

    با چند دستگاه کوچک، می‌توان درآمدی دلاری ایجاد کرد. همین موضوع پای بسیاری از خانوارها و حتی واحدهای مسکونی را به استخراج باز کرده است.

    ماینر دستگاه حجیم یا صنعتی نیست. در یک اتاق ۱۲ متری هم می‌توان ده‌ها دستگاه را جا داد. بسیاری از مزارع کشف‌شده در منازل مسکونی، انباری‌ها، گاوداری‌ها و حتی پشت‌بام‌ها بوده‌اند.

    در سال‌های اخیر، شرکت‌های توزیع برق به‌طور گسترده از هوش مصنوعی برای ردیابی الگوهای مصرف غیرعادی استفاده می‌کنند.

    ماینرها به‌ظاهر دستگاه‌هایی کوچکند، اما تأثیری که بر شبکه برق می‌گذارند، در مقیاس ملی قابل توجه است. وقتی دستگاهی به اندازه ۱۰ خانه برق مصرف می‌کند و هزاران نمونه مشابه آن در زیرزمین‌های شهر فعال‌اند، نتیجه آن چیزی جز ناترازی نمی‌تواند باشد.

    امروز، بحران ماینرهای غیرمجاز دیگر یک موضوع حاشیه‌ای نیست؛ یکی از محورهای اصلی مدیریت انرژی در ایران است. اگر این معضل به‌صورت ساختارمند حل نشود، هر سال باید انتظار تابستان‌هایی سخت‌تر، شبکه‌ای فرسوده‌تر و خاموشی‌هایی گسترده‌تر را داشته باشیم.

    نبرد میان شبکه برق و ماینرهای غیرمجاز، نبردی خاموش اما تعیین‌کننده است؛ و آینده آن تعیین خواهد کرد که پایداری انرژی در ایران در دهه آینده چه سرنوشتی پیدا کند.

  • ایران چهارمین کشور استخراج‌کننده رمزارز در جهان / ۱۳ میلیون ایرانی در بازار رمزارز فعالند

    ایران چهارمین کشور استخراج‌کننده رمزارز در جهان / ۱۳ میلیون ایرانی در بازار رمزارز فعالند

    به گزارش اقتصادران، اکبر حسن بکلو، مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق استان تهران با اشاره به آمارهای رسمی اعلام کرد: ایران چهارمین کشور استخراج‌کننده رمز ارز در جهان است و حدود ۱۳ میلیون ایرانی در این بازار فعالیت دارند. تخمین زده می‌شود در کشور حدود ۴۲۷ هزار دستگاه ماینر فعال است که بیش از ۱۴۰۰ مگاوات برق را به‌صورت شبانه‌روزی مصرف می‌کنند. ارزان بودن قیمت برق در ایران، موجب شده کشور به بهشت ماینرهای غیرمجاز تبدیل شود.

    وی افزود: در استان تهران از ابتدای طرح مقابله با رمز ارزهای غیرمجاز تاکنون حدود ۱۰۴ مزرعه غیرمجاز استخراج رمزارز کشف شده و بیش از ۱۴۶۵ دستگاه ضبط شده است که توان مصرفی معادل ۳، ۳۵۹ کیلووات که معادل مصرف حدود ۱۰ هزار واحد مسکونی است و فشار سنگینی بر شبکه وارد کرده و موجب ناترازی و کاهش پایداری تأمین برق برای مشترکان خانگی و صنعتی شده است.

    رئیس هیئت مدیره شرکت توزیع نیروی برق استان تهران با تأکید بر اینکه بیش از ۹۵ درصد این دستگاه‌ها از برق غیرمجاز استفاده می‌کنند، خاطرنشان کرد: فعالیت مزارع استخراج رمزارز به‌ویژه در قالب واحدهای صنعتی، مصرف غیرمجاز برق را به شدت افزایش داده و ضمن تحمیل فشار به شبکه، باعث اتلاف منابع یارانه‌ای و کاهش توان تولید صنایع شده است.

    وی افزود: در استان تهران، شهرستان‌های مختلفی درگیر فعالیت‌های غیرمجاز استخراج رمزارز هستند. شهرستان‌هایی مانند پاکدشت، فیروزکوه، ملارد، شهرقدس، کهریزک و مناطق صنعتی در جنوب غرب تهران بیشترین میزان کشف ماینرهای غیرمجاز را داشته‌اند. برای نمونه در ۶ ماهه نخست سال جاری ۸۰ مزرعه غیرمجاز با ۱۳۰۰ دستگاه ماینر کشف شد که مصرف برق آنها معادل ۸ هزار مشترک خانگی بود.

    مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق استان تهران درباره روش‌های پنهان‌کاری متخلفان گفت: سارقان برق از روش‌هایی مانند حفر تونل، دفن دستگاه‌ها در زیر زمین و استفاده از انشعاب‌های صنعتی یارانه‌ای بهره می‌برند که شناسایی آنها را دشوار می‌کند. با این حال، تیم‌های تخصصی شرکت توزیع و گشت‌های نظارتی، همراه با دستگاه‌های امنیتی و انتظامی، به‌صورت مستمر این مراکز را رصد و با متخلفان برخورد می‌کنند.

    حسن بکلو افزود: متأسفانه در برخی موارد، افراد متخلف تلاش کرده‌اند با نفوذ در برخی مراجع مسیر قانونی را تغییر دهند که این اقدام تضییع حقوق بیت‌المال است و دستگاه قضایی با جدیت در حال رسیدگی است.

  • آب در برابر برق؛ تنها راه گرفتن حقابه ایران از افغانستان

    آب در برابر برق؛ تنها راه گرفتن حقابه ایران از افغانستان

    به گزارش اقتصادران، به گفته درویش، بحران آب در منطقه به مرحله‌ای رسیده که بدون «بده‌بستان اقتصادی» نمی‌توان به حقابه‌های ایران دست یافت. او پیشنهاد می‌کند با تأمین برق برای افغانستان و عراق، ایران بتواند جریان آب هیرمند و هورالعظیم را احیا کند؛ در غیر این صورت، کشور با موج تازه‌ای از ریزگرد، مهاجرت و بی‌ثباتی روبه‌رو خواهد شد.

    وی ادامه داد: ما هورالعظیم را برای حفاری‌های نفتی، توسعه نیشکر و برنج نابود کردیم و دقیقا از آب به عنوان یک کالای اقتصادی استفاده می‌کنیم. ما همین بلا را سر جازموریان، بختگان، سیوند، زاینده‌رود، گاوخونی، دریاچه ارومیه و… آوردیم.

    این کارشناس آب و محیط زیست تاکید کرد: امروز نقشه و بازی آبی دنیا تغییر کرده و اتفاقاً ما نیز با همین روش می‌توانیم با همین روش حقابه خود را از طالبان یا هر حکومتی که در افغانستان باشد، بگیریم، باید معادله برد-برد تعریف بکنیم؛ به این ترتیب که می‌توانیم از انرژی باد در شرق کشور که محل شروع باد‌های ۱۲۰ روزه است برق تولید کنیم و این چالش را به جای اینکه به یک بحران تبدیل و هموطنان‌مان را درگیر طوفان‌های شن کند؛ به یک ثروت پایدار تبدیل کنیم.

    افغانستان به شدت با کمبود برق رو‌به‌رو است اگر ما به افغان‌ها برق بدهیم، آنها برای سد دوستی، سیستان و چاه‌نیمه‌ها آب تامین خواهند کرد، اگر برق عراقی‌ها را که با بحران مواجهند تامین کنیم آنها نیز سر کیسه را شل کرده و حقابه هورالهویزه را که حدود دو و نیم میلیارد متر مکعب است، خواهند داد، اتفاقاً سود این یک میلیارد متر مکعبی که ترکیه از محل سد ایلیسو و رودخانه دجله در اختیار کردستان عراق قرار می‌دهد در نهایت به ما هم می‌رسد و این منطقه درگیر آتش‌سوزی‌های عجیب و غریب نخواهد بود.

    وی گفت: امروز بازی تغییر کرده و ما دیگر نمی‌توانیم مانند قبل انتظار داشته باشیم که همه کشور‌ها بر اساس پروتکل‌های اخلاقی رفتار کنند. ما باید این هنر را داشته باشیم که به عنوان کشور بزرگ منطقه همچنان پدری کنیم و به همسایه‌ها نشان دهیم که می‌توانیم عامل ثبات منطقه باشیم. باید با همدیگر یک زیست مشترک را تجربه کنیم.

    درویش بیان کرد: همانگونه که ما در برجام به خاطر منافع و گشایش‌های اقتصادی قبول کردیم از حق مسلم خود در انرژی هسته‌ای بگذریم حقابه ایران از هیرمند نیز حق مسلم ما است و بدون بده بستان باید احقاق شود، اما امروز شرایط تغییر کرده ما می‌توانیم معامله کنیم یعنی در مقابل این حقابه به افغان‌ها برق یا هر کالای اقتصادی دیگر بدهیم تا آنها بدون، اما و اگر آب را به سمت ایران روانه کنند.

    وی خاطرنشان کرد: حتی اگر افغانستان بدون، چون و چرا حقابه هیرمند را بدهد در مورد سد دوستی که تعهدی ندارند، مشهد یک کلان شهر بسیار بزرگ و راهبردی‌تر است، چرا کاری نکنیم که افغان‌ها با طیب خاطر این حق‌آبه را بدهند و ما را از اینکه ۳۵۰ هزار میلیارد تومان هزینه کرده و آب را از دریای عمان شیرین و به سمت مشهد ببریم؟

    ما می‌توانیم بزرگترین کشور تولید کننده و صادرکننده انرژی بخصوص برق خورشیدی باشیم و برای کشوری مانند افغانستان خردمندانه آن است که برق ارزان‌تر را از ایران تامین کرده و در مقابل حقِ آب ایران را بدهد، همچنین افغانستان راهی به دریا‌های آزاد ندارد و به بندر چابهار ایران نیاز دارد، تا بتواند به دریا‌های آزاد راه داشته باشد، بنابراین همیشه باید در معادله بده-بستان داشته باشیم.

    این کارشناس حوزه آب و محیط زیست درباره چشم‌انداز آبی ایران در صورتی که نتوانیم چالش‌های آب‌های مرزی را حل کنیم، تاکید کرد: قطعا ناپایداری تشدید و مهاجرت، جریان‌های گرد و خاک و تنش‌های امنیتی افزایش پیدا می‌کند و کسانی که بدنبال ایران ضعیف ایران ضعیف و عراق ضعیف و درگیری کشور‌های اسلامی هستند لبخند رضایت بیشتری می‌زنند.

  • بحران بی صدا در شبکه برق / آیا می‌توان تلفات ۱۱ درصدی برق را نادیده گرفت؟

    بحران بی صدا در شبکه برق / آیا می‌توان تلفات ۱۱ درصدی برق را نادیده گرفت؟

    به گزارش اقتصادران، تلفات شبکه برق ناشی از مقاومت ذاتی سیم‌ها و تجهیزات شبکه در مقابل عبور جریان الکتریکی بوده و میزان آن تابعی از وسعت شبکه، فاصله مراکز مصرف برق از نیروگاه‌ها و نوع و میزان برق مصرفی مشترکان است. از این رو، رقم تلفات در کشورها مختلف متفاوت است.

    با این حال میزان تلفات شبکه برق ایران، بالاتر از میانگین جهانی است. در حالی که میانگین تلفات برق در جهان ۸٫۳ درصد است، طبق آمار میزان تلفات برق در ایران ۱۱٫۱ درصد برآورد شده است. با این حال مسئولان روایت دیگری از ماجرا دارند.

    محسن ذبیحی، معاون هماهنگی توزیع شرکت توانیر و مجری هوشمندسازی صنعت برق و توسعه کنتورهای هوشمند، روز جمعه با اشاره به تلفات ۹.۷ درصدی در حوزه توزیع برق ادامه داد: تلفات حوزه توزیع برق ایران با توجه به تفاوت‌های ما در نحوه تحویل برق که در سه فاز در محدوده ۴۰۰ ولت و در تک‌فاز ۲۲۰ ولت است نسبت به کشورهای پیشرفته دنیا مانند ژاپن و کره‌جنوبی که تحویل انرژی حداکثری ۱۱ تا ۳۳ کیلوولتی دارند، خوب است.

    ذبیحی تاکید کرد: به دلیل اینکه گستردگی کشور ما را ناچار به گسترش شبکه می‌کند، میزان مشخصی از تلفات شبکه و تلفات فنی در شبکه برق ایران اجتناب‌ناپذیر است. البته بخشی از تلفات شبکه برق ما نیز به صورت غیرفنی بوده که متاثر از شرایط اجتماعی و مربوط به مسائل خارج از کنتور (مواردی مانند برق‌دزدی) است که نیاز به پیگیری دارد. با احتساب مجموع موارد اشاره‌شده وضعیت تلفات شبکه برق ایران نسبتا شرایط مطلوبی است و موضوعی نیست که تاثیر جدی بر ناترازی برق کشور داشته باشد.

    در این میان باید دید آیا واقعا موضوع تلفات برق امری نیست که تاثیر جدی بر ناترازی برق کشور داشته باشد؟

    میزان تلفات برق در ایران ۱۱٫۱ درصد است

    پیش‌تر مهدی مسائلی، دبیر سندیکای صنعت برق ایران،  عنوان کرده بود که بر اساس آمار، میانگین جهان در میزان تلفات شبکه انتقال توزیع و فوق توزیع برق، ۸٫۳ درصد شناخته شده و ایتالیا کم‌ترین میزان تلفات با عدد ۷٫۰ درصد و عراق با عدد ۵۰٫۶ درصد بیش‌ترین میزان تلفات برق را دارند. شبکه برق اسپانیا از نظر وسعت، پراکندگی و نوع بار به شبکه برق ایران نزدیک‌تر و قابل مقایسه‌تر است و طبق آمار میزان تلفات برق در ایران ۱۱٫۱ درصد و در اسپانیا ۹٫۶ درصد تعیین شده است.

    به گفته او، میزان تلفات برق ایران طی سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷ از ۱۵٫۲ درصد به ۱۱٫۱ درصد کاهش یافت که بیانگر کاهشی ۴٫۱ درصدی است. این میزان کاهش به معنای صرفه‌جویی حدود ۱٫۵ میلیارد یورو و کاهش هشت میلیارد مترمکعب مصرف گاز طبیعی در نیروگاه‌ها در این بازه زمانی است.

    وی ادامه داد: کاهش تلفات به زیر ۱۰ درصد که ایران را در کنار کشورهایی مانند اسپانیا قرار می‌دهد، ممکن است. اما این اتفاق به حدود ۵۰۰۰ میلیارد تومان سرمایه‌گذاری برای اصلاح، بازسازی، توسعه خطوط و پست‌های برق نیاز دارد که این میزان سرمایه‌گذاری با توجه به کاهش هزینه‌های سرمایه‌گذاری در احداث نیروگاه‌ها و کاهش مصرف سوخت نیروگاه‌ها اقتصادی و توجیه‌پذیر است.

    با توجه به گفته‎‌های دبیر سندیکای برق ایران باید گفت اگر کاهش تلفات برق از ۱۵٫۲ درصد به ۱۱٫۱ درصد منجر به صرفه‌جویی ۱٫۵ میلیارد یورویی شده است، باید گفت کاهش رقم ۱۱٫۱ درصدی به میزان ۸٫۳ درصد میانگین جهانی می‌تواند بیش از یک میلیارد یورو صرفه‌جویی در هزینه‌های کشور را به همراه داشته باشد.

    برای مشخص‌تر شدن موضوع می‌توان به صحبت‌های عبداله باباخانی، کارشناس انرژی، نیز اشاره کرد. او در گفت‌وگوی پیشین خود متذکر شد که تلفات شبکه برق در ایران طبق گزارشات رسمی حدود ۱۱ درصد (غیر رسمی حدود ۱۳ تا ۱۴ درصد) است. این یعنی از هر ۱۰۰ مگاوات برق تولیدی، ۱۱ مگاوات به مصرف‌کننده نمی‌رسد.

    این کارشناس انرژی تصریح کرد: این در حالی است که میانگین جهانی تلفات برق کمتر از ۸ درصد است و در کشورهای پیشرفته مانند آلمان یا ژاپن به پنج تا شش درصد می‌رسد. همزمان راندمان خود نیروگاه به جای ۵۵ تا ۶۰ درصد در حدود ۳۲ تا ۳۵ درصد تولید دارد. اگر ایران تنها سه درصد از تلفات شبکه را کاهش دهد، معادل بیش از ۲۵۰۰ مگاوات برق به شبکه بازمی‌گردد، بدون مصرف سوخت، بدون ساخت نیروگاه و با هزینه بسیار کمتر. ساختن نیروگاه جدید، وقتی شبکه برق مثل سبد سوراخ است، فقط ریخت‌وپاش انرژی‌ است.

    آن‌طور که مشخص است کاهش سه درصدی تلفات شبکه، معادل ۲۵۰۰ مگاوات برق به شبکه باز می‌گرداند. برای مشخص شدن اهمیت این عدد باید گفت مطابق برآوردهای توانیر، بیش از ۲۰۰۰ مگاوات ماینر غیرمجاز وجود دارند که برق کشور را مصرف می‌کنند و به درستی باید جلوی استخراج غیرمجاز گرفته شود. اما در این میان به طور تقریبی کاهش سه درصدی تلفات برق با جمع‌آوری تمامی ماینرهای غیرمجاز برابری می‌کند و از این رو رقم قابل توجهی است.

    راندمان پایین شبکه برق، عامل تشدیدکننده تلفات بالا

    عباس علی‌آبادی، وزیر نیرو دولت چهاردهم، در آیین آغاز معاملات گواهی صرفه‌جویی برق در آذرماه سال گذشته گفت: راندمان متوسط در شبکه برق حدود ۴۰ درصد است. یعنی ۶۰ درصد انرژی تلف می‌شود و تنها ۴۰ درصد آن تبدیل به برق می‌شود. اتلاف به نیروگاه‌ها محدود نمی‌شود، بلکه همین ۴۰ درصد در شبکه انتقال و توزیع مدام کمتر می‌شود. در نهایت لوازم مصرفی در منازل، بخشی از برق را تلف می‌کنند و به طور تقریبی هیچ‌چیز باقی نمی‌ماند.

    اظهارات وزیر نیرو بدان معناست که گاز مورد نیاز بسیاری از صنایع، نه‌تنها صرف تولید برق هم نمی‌شود، بلکه بخش عمده آن به دلیل ضعف در صنعت برق هدر می‌رود.

    در همین زمینه پیش‌تر هاشم اورعی، استاد برق دانشگاه صنعتی شریف،  در مورد پایین بودن راندمان نیروگاه‌ها و چرایی اتلاف انرژی در صنعت برق توضیح داد: وزارت نیرو بازدهی متوسط نیروگاه‌ها در حوزه تولید را حدود ۳۷ تا ۳۸ درصد اعلام کرد؛ یعنی از هر ۱۰۰ واحد انرژی گازی، حدود ۴۰ واحد برق تولید می‌شود. این اتلاف تنها مربوط به تولید است.

    او ادامه داد: در انتقال، تلفات کمتر و حدود سه تا پنج درصد است که به ظرفیت و مسافت انتقال بستگی دارد. اما در بخش توزیع، توانیر تلفات این حوزه را ۱۲ درصد برآورد کرد. این در حالی است که میانگین تلفات حدود ۱۵ درصد و در برخی استان‌ها مانند خوزستان بیشتر است. نمی‌توان تلفات را به صفر رساند، اما باید آن را به حداقل کاهش داد.

    موضوع تلفات را نمی‌توان کم‌اهمیت جلوه داد

    آن‌چه از داده‌ها و اظهارات بیان‌شده پیداست، آن است که مساله تلفات برق در ایران برخلاف روایت رسمی، یکی از عوامل مهم ناترازی برق در کشور است. مقایسه تلفات برق در ایران با دیگر کشورهای قابل مقایسه با کشور نشان می‌دهد که تلفات شبکه برق ایران همچنان بالاست.

    تجربه کاهش تلفات از ۱۵٫۲ درصد به ۱۱٫۱ درصد بین سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷ ثابت کرده که سرمایه‌گذاری در بازسازی شبکه و تجهیزات، از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر است. بنابراین تداوم روند کنونی، بیش از آن‌که ناشی از محدودیت فنی باشد، نشانه‌ای از ضعف سیاست‌گذاری، کمبود سرمایه‌گذاری و ناکارآمدی مدیریتی است.

    از سوی دیگر، اظهارات وزیر نیرو در مورد راندمان ۴۰ درصدی شبکه برق عملا بیانگر آن است که بیش از نیمی از انرژی کشور در شبکه تولید، توزیع و انتقال هدر می‌رود. این میزان اتلاف نه‌تنها بهره‌وری انرژی را پایین نگه می‌دارد، بلکه موجب تشدید بحران ناترازی برق و گاز می‌شود.

    به طور کلی باید گفت نادیده‌گرفتن نقش تلفات شبکه و راندمان پایین نیروگاه‌ها در بحران برق، نوعی ساده‌سازی مسئله است. تا زمانی که نگاه مدیریتی از توجیه تلفات به سمت کاهش اتلاف انرژی تغییر نکند، حتی توسعه تولید برق نیز به تنهایی نمی‌تواند مشکل ناترازی برق را برطرف کند، چراکه بخشی از برق تولیدی، پیش از رسیدن به مصرف‌کننده در شبکه برق ایران هدر می‌رود.