برچسب: وزیر کار

  • تلاش وزیر کار برای نقض حقوق کارگران به نفع دولت!

    تلاش وزیر کار برای نقض حقوق کارگران به نفع دولت!

    به گزارش اقتصادران، علیرضا میرغفاری، نماینده کارگران در شورایعالی کار، در انتقاد از صحبتهای وزیر کار برای تدوینِ لایحه‌ای درمورد تعیین دستمزدِ کارگران در مجلس و در پاسخ به این سوال که آیا این اقدام سبب تعیینِ دستمزدی عادلانه می‌شود، گفت: تعیین دستمزد عادلانه زمانی محقق می‌شود که تمام گروه‌های ذی‌‎نفع بتوانند در جلساتِ مزد اظهارنظر کنند و از قدرتِ برابر برخوردار باشند. ضمن اینکه دستمزد باید متناسب با قانون افزایش پیدا کند؛ یعنی با توجه به نرخ تورم و حداقل نیازهای خانوار کارگری باشد.

    وی با تأکید بر اینکه تعیین عادلانه‌ی دستمزد یعنی دادنِ فرصتِ چانه‌زنی و اعمال نفوذِ برابر به تمام طرفین مذاکره گفت: مسئولیت تعیین دستمزد در قانون کار در چارچوب یک نظام چانه‌زنیِ سه‌جانبه است و مجلس ساختار چانه‌زنی ندارد. سپردنِ تعیین حقوق کارگران به مجلس، عملا به معنای بی‌صداترکردن و بی‌نظرتر کردنِ کارگران است.

    میرغفاری گفت: شورایعالی کار تنها جایی است که کارگران می‌‎توانند بر سرِ معیشتِ خود چانه‌زنی کنند، که به نظر می‌رسد وزیر کار می‌خواهد همین را هم نقض و مسئولیت تصمیم‌گیری در رابطه با حقوق و دستمزد را واگذار کند.

    نماینده کارگران در شورایعالی کار گفت: ایراد شورایعالی کار، به عنوان یک ساختار سه‌جانبه، این است که دولت به عنوان کارفرمای بزرگتر که قدرتِ بیشتری برای چانه‌زنی دارد، نهایتا در مورد دستمزدِ کارگران تعیین تکلیف می‌کند. اگر دولت در این ساختارِ سه‌جانبه نقشِ واسطه‌‎گری و تنظیم‎گریِ خود را به درستی انجام دهد و در مذاکراتِ مزدی و سایر مذاکراتِ شورایعالی کار، میانه‌گری کند به عدالت نزدیک می‌شویم. نیازی نیست برای دستمزدِ عادلانه کار را به مجلسِ شورای اسلامی که فاقدِ ساختار سه‌جانبه است واگذار کنیم.

    میرغفاری تاکید کرد: سه جانبه‌گرایی انحصارا خاص ایران نیست؛ بیش از ۹۲ کشور عضو سازمان بین‌المللی کار با ساختار سه جانبه‌گرایی، حقوق و دستمزد را تعیین می‌کنند؛ حتی در کشورهایی که نظام سرمایه داری لیبرال در آن حاکم است نیز سه‌جانبه‌گرایی رعایت می‌شود.

    وی بیان کرد: اینکه عده‌ای می‌گویند مذاکرات را به مجلس می‌سپاریم و نظرِ گروه کارگری را هم جویا می‌شویم، با سه‌جانبه‌گرایی فاصله دارد. سه‌جانبه‌گرایی همانطور که قبلا گفتم به معنای مذاکره و گفتگو در یک موقعیتِ برابر با شرکای اجتماعی است. نباید نقش کارگران را در مذاکراتِ مزدی بیش از این تقلیل داد، طوریکه آن‌ها در مورد حقوق کارگران فقط یک نظرِ ساده بدهند! به این کار چانه‌زنی نمی‌گویند و چه بسا در سالهای بعد همین را هم از آن‌ها بگیرند.

    میرغفاری گفت: ساختار سه‌جانبه‌ی شورایعالی کار ذیل قانون کار و مربوط به بخش خصوصی است. قانون کار نیز یک قانون آمره است و برای جلوگیری از بهره‌کشی از کارگران در مقابل کارفرمایان نوشته شده است. همین قانون وظیفه‌ی تعیین حداقل حقوق را بر عهده‌ی شورایعالی کار گذاشته است. اگر قرار است قانونگذار برای حداقل دستمزد تعیین تکلیف کند، عملا واردِ حوزه‌ای شده که به آن ربطی ندارد. در واقع تصمیم‌گیری در مورد روابط بین کارگران و کارفرمایانِ بخش خصوصی وظیفه‌ی مجلس و دولت نیست که بدون حضور شرکای اجتماعی تصمیم بگیرند.

    این نماینده کارگری گفت: این ساختار سه‌جانبه در دولتهای مختلف نقض شده است اما مسئله این است که باید برای قدرتمند کردن و واقعی‌تر کردنِ این ساختار تلاش کنیم. باید قدمی رو به جلو داشته باشیم نه اینکه هر روز یک قدم از حقوقِ خود عقب‌تر برویم؛ در واقع نباید فرصتِ چانه‌زنی را واگذار کرد.

  • مشکل اصلی کارگران، شخص وزیر کار است!

    مشکل اصلی کارگران، شخص وزیر کار است!

    به گزارش اقتصادران، در ابتدای این نشست «علی موسوی» رئیس پژوهشکده باقرالعلوم درباره اهمیت مسئله مزد کارگران اظهار کرد: مبدا همه انحرافات نظام‌های اقتصادی این است که برخلاف این نگاه الهیاتی است که در آن کار کارگر ارزشمندتر از سود سرمایه است. وی افزود: یکی از دلایل سرکوب مزدی و عدم افزایش حقوق از منظر برخی مدیران این است که نقدینگی و منابع مالی اندک است.

    رئیس پژوهشگاه باقرالعلوم تصریح کرد: تا افسار سرمایه‌داری لجام‌گسیخته کشیده نشود بحران رکود و همزمان بحران تورم ادامه دارد. مجلس و دولت اگر می‌خواهند شعار سال را محقق کنند باید مزد کارگر را نه تنها بیش از تورم که به حدی افزایش دهند که کارگران پس‌انداز داشته باشند تا تولید از رکود خارج شود.

    کارگران در ایران قدرت چانه‌زنی ندارند

    «علی وکیلیان» عضو هیئت مدیره کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران نیز با اشاره به موضوع مارپیچ مزد و تورم اظهار کرد: ما در ایران با سرکوب مزدی مواجه هستیم. علت آن این است که کارگران در ایران قدرت چانه‌زنی ندارند. ضمن اینکه دستمزد‌ها چسبنده است یعنی دستمزد سالانه افزایش داده می‌شود، اما کالا‌ها هفتگی و روزانه گران می‌شود.

    وی افزود: سرکوب مزد در بلندمدت به زیان خود کارفرما نیز است. کارگران، کاهش قدرت خرید خود را از طریق خروج از تولید جبران می‌کنند و کارفرمایان می‌گویند چرا ما کارگر داوطلب نداریم و کمبود نیرو آزارشان می‌دهد در صورتی‌که این موضوع به خاطر مدل غلط و شیوه بد تعیین مزد در شورای عالی کار با اعمال نفوذ دولت برمی‌گردد و کل اقتصاد ملی زیان می‌بیند.

    وزرای کار دولت‌های اصولگرا فهمی از روابط کار نداشته و ندارند

    در ادامه «علیرضا خیراللهی» پژوهشگر حوزه روابط کار اظهار کرد: ما در دولت‌های اصلاح‌طلب وزرای کار بهتری داشتیم. هم در دولت احمدی‌نژاد و هم در دولت فعلی، وزرای کار نمی‌فهمیدند که سیستم استانداری و فرمانداری با نظام روابط کار متفاوت است و باید به نفع کارگران تبعیض مثبت قائل شویم تا رابطه عادلانه شود.

    وی تاکید کرد: در سال گذشته شورای عالی کار نتوانست کاری انجام دهد و تنها دستاورد ما عدم امضای مصوبه مزدی بود. اکنون مشکل اصلی کارگران ما شخص وزیر کار است، زیرا وی در بحث سرکوب مزدی از کارفرمایان نیز تندتر عمل می‌کنند و مخالف نهاد ضعیف سه‌جانبه‌گرایی موجود است. به نظر باید برای بهبود وضعیت بحرانی کنونی به طور جدی درباره تغییر وی از این پست فشار آورد.

    کارگران ایرانی ظاهرا محترمند، اما جایگاه اجتماعی ندارند

    «عبدالحمید شهرابی» فعال کارگری و پژوهشگر اقتصادی نیز در این نشست اظهار کرد: مهمترین مشکل روابط کار در ایران این است که کارگران در ظاهر محترم هستند، ولی در عمل هیچ جایگاه اجتماعی ندارند. کارگران ما به دلیل فقدان تشکل و سازماندهی و دریغ شدن حق داشتن اتحادیه از آنان، ضعیف شده‌اند.

    این درحالی است که طبقه صاحب سرمایه صاحب کرسی قدرت سیاسی و صد‌ها تشکل آزاد و پرقدرت است، با اینکه از نظر جمعیتی اقلیت است. وی تصریح کرد: کارگران کشور ما برای مطالبه‌گری نیازمند ابزار هستند، همان‌طور که در کارخانه کار ابزار می‌خواهد و کار بدون آن ممکن نیست. ابزار مطالبه‌گری هم تشکی اتحادیه، شورا و انجمن‌های کارگری است.

    در ادامه نشست «میثم ظهوریان» نماینده منتخب مشهد در انتخابات مجلس دوازدهم اظهار کرد: مزد کارگران ما تمامی اقشار و حتی کارفرمایان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. وی افزود: مطالعات زیادی داریم که نشان می‌دهد افزایش نرخ دستمزد ربطی به افزایش نرخ تورم ندارد. مزد کارگر باعث خرید بیشتر کالا‌های مصرفی می‌شود و باعث کنز پول در مستغلات، طلا و ارز نمی‌شود و اقتصاد کشور از این ناحیه نفع می‌برد.

    ظهوریان تاکید کرد: سرکوب حقوق کارمندان نیز باعث شده ظرفیت پرسنلی دولت نیز کاهش یابد، چون دولت در مورد کارمندان نیز مانند کارگران برخورد می‌کند. این اقشار توان تشکل‌یابی ندارند و نظام بازنشستگی ما نیز به همین دلیل دچار بحران است، زیرا مشکل اصلی که عدم سرمایه‌گذاری درست صندوق‌ها و دادن بدهی آنهاست را در نظر نمی‌گیریم و مسئله کم‌اهمیت سن بازنشستگی را پررنگ می‌کنیم.

    ۸۶درصد افزایش مزد یعنی بازگشت به قدرت خرید سال ۱۴۰۱

    «عبدالله درویشی» نماینده کارگران اخراجی گروه ملی فولاد ایران نیز در این نشست گفت: دهک‌های پایین جامعه و کارگران بیشترین تاثیر را از گرانی ارز، تورم و تحریم تحمل می‌کنند.

    این فعال کارگری بیان کرد: دولت حاضر نیست مزد را متناسب با تورم افزایش دهد در صورتی‌که با این تورم باید هر ماه مزد افزایش یابد. دولت به خاطر بدهی خود به کارگران از سال گذشته باید ۸۶درصد افزایش دستمزد می‌داد تا به قدرت خرید سال ۱۴۰۱ برسیم. وی افزود: من از خوزستان با حدود یک میلیون نفر کارگر صنعتی می‌آیم، خوزستانی که ۳۳هزار پرونده دعوی میان کارفرما و کارگر دارد.

    گروه ملی فولاد اهواز یکی از قدیمی‌ترین مجموعه‌های فولاد کشور است و تحت فشار مشکلات ناشی از مدیریت مدیران بانک ملی، طی یک دهه گذشته دچار مشکل شده است. درویشی تصریح کرد: سال گذشته بحث طبقه‌بندی مشاغل را مطرح کردیم و تجمعاتی داشتیم. ما در اعتراضات خود تولید را هم تعطیل نکردیم.

    با این حال تحت فشار‌های قضایی و امنیتی و فشار شرکت برای اخراج کارگران بودیم. اگر ما چیزی بیش از مجموعه اکسین و فولاد خوزستان می‌خواستیم، اتهام زیاده‌خواهی به ما درست بود، اما ما هیچ چیز بیش از قانون که اتفاقا کمتر از هم‌صنفی‌های فولادی ما بود، نخواستیم. کارگر اخراجی گروه ملی فولاد افزود: روز ۲۸ اسفند سال قبل مدیرعامل منتصب بانک ملی تصمیم گرفت که برخلاف صورتجلسه قبلی، جمعی از کارگران را که در اعتراضات شرکت کرده بودند با قرارداد یک‌ماهه تهدید کند و کسانی قرارداد یک ماهه را نپذیرفتند، اخراج کرده و کارت‌هایشان را بست.

    تصمیمات مزدی باعث افزایش مشاغل غیررسمی است

    «علیرضا میرغفاری» عضو شورای عالی کار و عضو هیئت مدیره انجمن‌های صنفی کارگران نیز با اشاره به کمپین افزایش حداقل دستمزد ۱۴۰۳ اظهار کرد: رشد کسب و کار‌های زرد، مجازی، غیررسمی و نامولد دقیقا به خاطر تصمیمات مزدی شورای عالی کار در سنوات گذشته ایجاد شده است. وی با اشاره به مشکل عدم امنیت شغلی کارگران اظهار کرد: فعالیت تشکلی کارگران به دلیل همین عدم امنیت شغلی و خطرات فعالیت در تشکل‌ها دشوار شده و مزد تعیین شده کفاف معیشت ۱۰ روز نخست زندگی یک کارگر در ماه را می‌دهد.

    درب مجلس به سوی فعالین کارگری باز باشد

    ایزدخواه با تاکید بر حق تشکل‌یابی کارگران به عنوان موتور محرک حق‌خواهی آنان گفت: منظور ما از مشارکت مردمی در اقتصاد، گسترش تعاونی‌های بزرگ است. ما مخالف سرمایه‌داری هستیم و آن را اتفاقا ضد رشد و توسعه می‌دانیم. میانبر ما در این راه مسئله کارگری است. وی با انتقاد از طرح مولدسازی در دولت سیزدهم گفت: تجربه مولدسازی مانند تجربه خصوصی‌سازی و واگذاری‌های غیرمردمی را قبلا دیدیم. باید جنبشی همه‌جانبه در دفاع از کارگران ایجاد شود و درب مجلس به سوی فعالان کارگری باز شود.

    ایزدخواه با بیان اینکه رهبری موافق حرکت مطالبه‌گرانه کارگری هستند، اظهار کرد: باید بتوانیم در مسائلی مثل اصلاح قانون کار به نفع کارگران و حمایت از جامعه کارگری در سیاست‌های اقتصادی، بدون هیچ تهدید امنیتی امکان بروز و ظهور و مشارکت به کارگران بدهیم.

  • نه تنها کارگری بیمه نشد بلکه بیمه 300 تا 400 هزار نفر هم قطع شد!

    نه تنها کارگری بیمه نشد بلکه بیمه 300 تا 400 هزار نفر هم قطع شد!

    به گزارش اقتصادران، اکبر شوکت (نماینده کارگران ساختمانی) در خصوص آخرین وضعیتِ بیمه کارگران ساختمانی گفت: نه تنها کسی بیمه نشده، بلکه بیمه ۳۰۰ الی۴۰۰ هزار بیمه شده هم در این دولت قطع شده است. در یک کلام بگویم که فعلا در مرحله‌ی یاس و ناامیدی هستیم؛ از یک طرف با عملکرد وزیر کار، معاون روابط کار ایشان و رئیس سازمان تأمین اجتماعی، صنف کارگران ساختمانی به طور کامل منحل شده است و از طرفی دیگر مشکل بیمه کارگران ساختمانی حل نشده است.

    شوکت گفت: کانون کارگران ساختمانی کشور دو سال بلاتکلیف است و انجمن‌های صنفی نیز به نوعی از حیز انتفاع ساقط شده‌اند. در دوره‌های قبل حدود یک میلیون بیمه شده ساختمانی داشتیم اما متأسفانه تمام این اندوخته‌ها و تلاش‌ها برای بیمه کارگران ساختمانی از بین رفته است. در حال حاضر تعداد بیمه شدگان ساختمانی کمتر از ۶۰۰هزار نفراست.

    وی بیان کرد: چهار سال در مجلس دوندگی کردیم و برآیند این وضعیت اصلاح بیمه کارگران ساختمانی و افزایش ۲۵درصدیِ عوارض ساختمانی بود. اگر چه به این مصوبه انتقاداتی وارد است، اما ما تلاش کردیم تا اصلاحیه ماده ۵ بیمه کارگران ساختمای به نتیجه برسد. مسئله این است که بی‌توجهیِ وزیر کار، معاون روابط کار ایشان و رئیس سازمان تأمین اجتماعی نسبت به کارگران ساختمانی و انجمن‌های آن‌ها مشهود است. این بی‌توجهی آنهم در مورد کارگرانی که شغل آن‌ها سخت و زیان‌آور و از پرخطرترین مشاغل است، ظلم مضاعف است.

    شوکت گفت: رئیس‌جمهور بر حل مشکل بیمه کارگران ساختمانی تاکید کردند و دستور به حل این مشکل دادند، اما اقداماتی که تاکنون صورت گرفته به نوعی دهن کجی به دستور ایشان است. نه تنها این اتفاق نیفتاد بلکه کاملا در تضاد با دستور ایشان عمل شده و همه چیز را به ویرانی کشاندند. نزدیک به ۵۰۰ هزار خانواده در نوبت بیمه اجتماعی هستند و عملا هیچ عملکرد مثبتی ندیدم. ما کاملا از عملکرد وزارت کار و سازمان تامین اجتماعی ناراضی هستیم.

    وی در مورد استفساریه جدید مجلس در مورد بیمه کارگران ساختمانی گفت: ببینید برخی نمایندگان مجلس به دنبال این بودند که منابع بیمه کارگران ساختمانی را محدود کنند که خوشبختانه کمیسیون اجتماعی اجازه این کار را نداد.

    شوکت تاکید کرد: سازمان تامین اجتماعی از سال ۵۲ تا کنون ۸ الی ۱۶درصد از پیمانهای ساختمانی پول دریافت کرده اما این پول را صرف بیمه کارگران ساختمانی نکرده است. همچنین این سازمان از محل عوارض ساختمانی نیز مبلغ دیگری دریافت کرده که این مبلغ در حال حاضر به ۲۵درصد پروانه ساختمانی رسیده است.

    وی بیان کرد: ما باید به سمت دریافتِ یکسانِ این منابع برویم و این موضوع را در مجلس جدید پیگیری خواهیم کرد. یعنی دریافتیِ تأمین اجتماعی از محل پیمان‌ها، با ۲۵ درصدی که از عوارض ساختمانی می‌گیرد، این دو باید با هم تلفیق و در یک محل ذخیره شوند. در این صورت ما منابع خوبی برای بیمه کارگران ساختمانی خواهیم داشت. الان این دو منابع با هم تلفیق نمی‌شوند و سازمان تامین اجتماعی هم در قبالِ هزینه‌ی این منابع پاسخگو نیست.

  • آقای وزیر کار! اگر همه مردان کارگر به اندازه شما حقوق می گرفتند …

    آقای وزیر کار! اگر همه مردان کارگر به اندازه شما حقوق می گرفتند …

    به گزارش اقتصادران، چندی پیش وزیر کار در گفتگو با رسانه‌ها اعلام کرد «من ماهی فقط ۵۰ میلیون تومان حقوق دارم»؛ او اما در مذاکرات مزدی کارگران به افزایش دستمزد به اندازه نرخ تورم رسمی هم رضایت نداد و بعد از پایان ناکام این مذاکرات، مدعی شد قرار نبوده دستمزد به اندازه تورم زیاد شود!

    سیمین یعقوبیان، فعال زنان کارگر، با انتقاد از رویکردهای وزیر کار خطاب به ایشان گفت: آقای وزیر، اگر همه مردان کارگران به اندازه شخص شما حقوق می‌گرفتند، ما زنان مجبور نبودیم دوشادوش آن‌ها و یا حتی در شرایط سخت‌تر برای دستمزد بسیار نازل و زیر خط فقر کار کنیم.

    او ادامه داد: برای حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، لازم نیست ۵۰۰ هزار تومان ناچیز به عنوان حق عائله مندی به تصویب برسانید و بعد با افتخار مدعی شوید حامی جوانی جمعیت و استحکام بنیان خانواده هستید! به قانون، متن صریح و روشن قانون عمل کنید و دستمزد کارگران را به اندازه خط فقر افزایش دهید تا خانواده‌ها امنیت روانی و آرامش داشته باشند؛ تا زنان مجبور نشوند در همه مشاغل حتی مشاغل سخت و زیان‌آور علیرغم منع قانون کار کنند و با تبعیض مزدی از سر ناچاری کنار بیایند.

    یعقوبیان خطاب به وزیر کار افزود: آقای وزیر آیا به راستی می‌دانید چند درصد قوانین مربوط به حقوق زنان کارگر از سال ۱۳۶۹ تا امروز اجرا نشده و بر زمین مانده است؟! از ماده ۷۵ قانون کار که صراحتا بر ممنوعیت کارهای سخت و زیان‌آور برای بانوان تاکید کرده است تا ایجاد مهد کودک که هیچ یک از مدیرکل‌ها نظارتی بر این موضوع ندارند و سال هاست ماده ۷۸ قانون کار و آیین نامه مذکور مسکوت مانده است.

    این فعال زنان کارگر تاکید کرد: با یک حقوق آبرومند برای همه کارگران مثل حقوق آقای وزیر که سهمی از درآمد نفتی در آن مستتر است، مشکلات حل می‌شود؛ آن زمان ما زنان با حقوق همسرمان می‌توانیم زندگی کنیم و دیگر نیاز به کارکردن مادر خانواده نیست؛ در چنین شرایطی است که خانواده‌ها به فرزندآوری می‌اندیشند.

    او در پایان گفت: در حال حاضر زنان متاسفانه مجبورند به هر شرایط ناگواری برای نان درآوردن تن بدهند؛ در مشاغل سخت و زیان‌آور اشتغال داشته باشند، در کارگاه های زیرزمینی و رستوران‌ها با دستمزد بسیار کمتر از حداقل کار کنند و در عین حال، بار مسئولیت خانواده و فرزندان را با خستگی فراوان و ناکامی بسیار بر دوش بکشند؛ این اوضاع ناگوار معلول سیاست‌های سرکوب مزدی آقایان دولتی است که اجازه نمی‌دهند کارگران معیشت شایسته و آبرومند داشته باشند.

  • بازی دولت با نمایندگان کارگری / سنگ اندازی دولت رئیسی براي تعيين قيمت سبد معيشتي كارگران

    بازی دولت با نمایندگان کارگری / سنگ اندازی دولت رئیسی براي تعيين قيمت سبد معيشتي كارگران

    به  گزارش اقتصادران، گلی ماندگار طی یادداشتی در روزنامه تعادل نوشت:

    از كارگران شهرداري سنندج گرفته تا بازنشستگان كشوري كرمانشاه و تا پرستاران و كادر درمان رفسنجان و نيروهاي پيمانكاري مگفا همه و همه در اين روزهاي پاياني سال به دليل آنچه وضعيت بد معيشتي مي‌دانند دست به اعتراض زده‌اند. هر كدام از اين اقشار به نوعي مي‌خواهند صداي خود را به گوش مسوولان برسانند. اينكه برخي از آنها ماه‌ها معوقات مزدي دارند و هنوز حقوق و عيدي آنها پرداخت نشده تا بازنشستگاني كه ديگر توان تحمل اين ميزان از تورم و گراني را ندارند و حقوق‌هاي‌شان در برابر هزينه‌هاي زندگي بسيار اندك است همه يك درد دارند و آن هم درد معيشت است. همان چيزي كه دولت اين روزها براي تعيين قيمت سبد معيشتي كارگران هر روز در جلسات شوراي عالي كار سنگ اندازي مي‌كند تا تصميم‌گيري را به ساعت‌هاي آخر بكشاند و به اين ترتيب نمايندگان كارگري را مجبور به پذيرش نرخ اعلام شده دولت كند. همان اتفاقي كه سال گذشته هم رخ داد و با توجه به نارضايتي نمايندگان كارگري تنها افزايش ۲۰ درصدي حقوق براي كارگران در نظر گرفته شد و در نهايت حقوق كارگران با سبد معيشتي آنها فاصله‌اي چند ميليوني داشت كه پر كردن آن كار ساده‌اي به نظر نمي‌رسيد و البته كه واقعيت‌ها نشان داد كه چه تعداد از همين افراد به دليل دستمزدهاي پايين به زير خط فقر سقوط كردند.

    از ۱۶ اسفند ماه تا ۲۲ اسفند تقريبا هر روز جلسات شوراي عالي كار براي تعيين نرخ سبد معيشت و به طبع آن افزايش دستمزد كارگران برگزار شده است اما هنوز هيچ كدام از اين جلسات به نتيجه نرسيده است طبق آخرين اخبار يك تفاوت ۶ ميليوني ميان نرخ سبد معيشت اعلام شده از سوي نمايندگان كارگري و سبد اعلام شده از سوي وزارت كار و كارفرمايان وجود دارد. آخرين نرخي كه نمايندگان كارگري براي سبد معيشت در نظر گرفته‌اند ۲۱ ميليون تومان است كه معتقدند تورم سال ۱۴۰۳ نيز بايد در آن گنجانده شود و اين در حالي است كه نرخ پيشنهادي دولت براي سبد معيشت با توجه به كاهش كالري مورد نياز خانوار ۱۵ ميليون تومان اعلام شده است. چانه‌زني بر سر اين مبالغ نزديك به يك هفته به طول انجاميده و هنوز هم هيچ نتيجه‌اي گرفته نشده است. در واقع يك هفته چانه‌زني براي هيچ اتفاق افتاده و كارگران همچنان منتظرند تا در اين روزهاي پاياني سال نرخ مصوب دستمزد سال جديد خود را از زبان مسوولان بشنوند.

    عدم افزايش دستمزد آسيب‌هاي اجتماعي را به دنبال دارد

    خسرو متقي، كارشناس بازار كار و فعال كارگري در اين باره به «تعادل» مي‌گويد: متاسفانه اين وقت كشي دولت در نهايت به نفع او تمام مي‌شود و كساني كه در اين ميان ضرر مي‌كنند باز هم جامعه كارگري هستند. تجربه ثابت كرده كه دولت در نهايت بازي تعيين دستمزد را با مبلغي كه خود مي‌خواهد مي‌برد و در اين بين اما اين كارگران هستند كه قرار است سالي دشوار را پيش رو داشته باشند.

    او مي‌افزايد: نمي‌توانيم مساله را فقط از ديد اقتصادي نگاه كنيم. عدم افزايش صحيح دستمزدها باعث افزايش آسيب‌هاي اجتماعي، رشد بزهكاري و افزايش افراد تحت پوشش نهادهاي دولتي مي‌شود و به اين ترتيب هزينه‌هاي دولت هم افزايش پيدا مي‌كند. در حالي كه اگر دولت بخواهد منطقي به ماجراي دستمزد نگاه كند به نفعش است كه دستمزدها با توجه به تورم تعيين شود تا حداقل از افزايش فقر در جامعه كه باعث بروز آسيب‌هاي بيشتر مي‌شود جلوگيري كند. اين كارشناس بازار مي‌گويد: متاسفانه وزارت كار به جاي اينكه از حقوق كارگران دفاع كند تمام قد در خدمت اجرايي كردن منويات دولت است و اين مساله مي‌تواند ضربه بزرگي به جامعه كارگري و البته توليد كشور وارد كند. اينكه تمام اين جلسات و چانه‌زني‌ها بدون نتيجه به پايان مي‌رسد اصلا نشانه خوبي براي جامعه كارگري نيست.

    علي ميرزايي يكي ديگر از فعالان حوزه كار درباره آنچه كه در جلسات شوراي عالي كار با نمايندگان دولت رخ مي‌دهد به «تعادل» مي‌گويد: اطلاع‌رساني به نحوي است كه انگار نمايندگان كارگري چيزي خارج از چارچوب قانون از دولت انتظار دارند در حالي كه تمام سعي فعالان اين حوزه و نمايندگان كارگري اين است كه قانون دستمزد به‌طور صحيح اجرايي شود كه البته اين هم خواسته زيادي نيست. او مي‌افزايد: فرافكني‌هاي دولت در قبال تعيين مزد عادلانه نه تنها به نفع جامعه كارگري نيست كه در نهايت باعث افزايش هزينه‌هاي دولت هم خواهد شد. ما نمي‌توانيم با دست كاري سبد معيشتي نرخ آن را كاهش دهيم در حالي كه واقعيت چيز ديگري است كه از سوي مسوولان ناديده گرفته مي‌شود.

    اين فعال كارگري درباره اختلاف ۶ ميليون توماني بين دولت و نمايندگان كارگري مي‌گويد: مساله اينجاست كه نمايندگان كارگري هم حداقل‌ها را در نظر گرفته‌اند وگرنه حقوق ۲۱ ميليوني در حالي كه سبد معيشت واقعي بالاي ۳۰ ميليون است نشان از همين دست پايين بودن خواسته جامعه كارگري است اما دولت همين دست پايين را هم نمي‌خواهد قبول كند در حالي كه وظيفه دولت و دولتمردان ايجاد رفاه نسبي براي تمامي اقشار جامعه است.

    موضع فعالان كارگري درباره روندهاي جاري در شوراي عالي كار

    در چنين شرايطي فعالان كارگري كشور بيشتر از همه بر تبعات عدم افزايش حداقل دستمزد براساس نرخ تورم اعلامي بانك مركزي در سال جاري و همچنين سبد حداقل معيشت خانوار كارگري تاكيد كرده و روندهايي كه طي آن طرف كارگري، كارفرمايي، وزارت بهداشت، وزارت كار و وزارت اقتصاد را يكصدا مقابل كارگران قرار داده است را مورد نقد قرار مي‌دهند؛ زيرا بر اين باور هستند كه مزد كارگران نه تنها موضوعي مهم براي جامعه كارگري، كه موضوعي حياتي براي كل جامعه ايران است.

    اكبر شوكت (رييس كانون انجمن‌هاي صنفي كارگران ساختماني كشور و دبير اجرايي خانه كارگر قم) با بيان اين مطلب كه وجود فردي چون علي خدايي محوري وحدت‌بخش در ميان گروه كارگري بود، بيان كرد: خدايي هم خود يك فرد پيگير و داراي استقامت در مواضع درون شوراي عالي كار هستند و هم محور اجماع گروه كارگري در شوراي عالي كار و كميته مزد بودند و با اخراج هدفمند ايشان عملاً مشكلاتي براي ادامه كار گروه كارگري در شوراي عالي كار پيش آمد. طرف دولت نيز چون از قدرت آقاي خدايي -كه مظهر يكپارچگي جريان كارگري بود- واهمه داشت، اقدام به حذف ايشان كرد. او افزود: آنچه در شوراي عالي كار مي‌گذرد، بايد تحت اشراف گروه كارگري باشد و اگر ما بخواهيم نتيجه مناسب از جلسات شوراي عالي كار در تعيين حداقل دستمزد بگيريم، بايد گروه كارگري وحدت خود را حفظ كرده و از اختلافات فرعي -به ويژه در شرايطي كه از حضور آقاي علي خدايي محروم هستيم- پرهيز كند.

    شوكت با تاكيد بر اينكه سياست معاونت روابط كار فعلي ايجاد انشقاق در درون گروه كارگري است، گفت: يكي از دلايل‌ عدم دعوت از علي خدايي در شوراي عالي كار دقيقاً وحدت شكست در درون جامعه كارگري است. لذا در اين شرايط حفظ وحدت عمل در عين پذيرش اختلاف‌نظر يكي از راهبردهاي اصلي كارگران در مجامع بايد باشد. او ادامه داد: ما مي‌دانيم كه بالاخره دولت با اين موضوع همراه شده است كه براي جبران كسري بودجه خود و عدم افزايش مزد و حقوق نيروهاي خويش، به هيچ‌وجهي به افزايش قانوني و عادلانه مزد كارگران در پايان سال تن ندهد. در چنين شرايطي، جامعه كارفرمايي حداقل به عنوان نيرويي كه در حيات اقتصادي خويش مديون كار كارگران است، بايد رفتار عاقلانه داشته و درباره مزد كارگران بايد موضعي اتخاذ كند كه برخلاف روند تداوم توليد و رشد اقتصادي كشور نباشد.

    وزير كار بايد سمت كارگران بوده يا حداقل بي‌طرف باشد!

    او با بيان اينكه «دولت در كنار افزايش مزد بايد اقدامات تكميلي براي بازنشستگان و كارگران نيازمند مانند اعطاي كالابرگ‌هاي اضافي به منظور تامين مايحتاج اساسي را هم در دستور كار قرار دهد» گفت: دولت در اتفاق تلخ افزايش ۲۷ درصد مزد در سال گذشته، نتايج تلخ آن تصميم را نيز چشيد و شاهد رشد مشاغل كاذب، خروج نيروي كار ماهر از واحدها، رشد بخش نامولد و بحران‌هاي اجتماعي را شاهد بوديم و در ايستگاه آخر نيز، به‌طور دقيق مي‌توان اثر كاهش قدرت خريد مردم را در نوع مشاركت انتخاباتي‌شان براي انتخابات مجلس را رصد كرد.

  • آقای وزیر کار! کجای قانون به دولت اجازه می‌دهد، تورم را نادیده بگیرد؟ / فقط زورتان به کارگران و بازنشستگان می‌رسد؟

    آقای وزیر کار! کجای قانون به دولت اجازه می‌دهد، تورم را نادیده بگیرد؟ / فقط زورتان به کارگران و بازنشستگان می‌رسد؟

    به گزارش اقتصادران، یدالله فرجی، فعال صنفی کارگران و بازنشستگان و رئیس اسبق شورای اسلامی کار شرکت جنرال استیل در ارتباط با مذاکرات مزدی ۱۴۰۲ گفت: امسال مذاکرات مزدی نگران‌کننده است؛ وزارت کار در اقدامی بی‌سابقه، یک عضو کارگری شورایعالی کار را از حضور در جلسات منع کرده است، به عبارت صحیح‌تر، یک عضو کارگری را به دلخواه خود اخراج کرده‌اند!

    این فعال صنفی خطاب به وزیر کار گفت: جناب وزیر، شما رئیس شورایعالی کار هستید اما رئیس شورایی سه‌جانبه هستید که اعضای کارگری آن را تشکل‌های کارگری انتخاب و به شورا معرفی می‌کنند؛ افراد انتخابی به شورا معرفی می‌شوند پس شما این اختیار را ندارید که یک عضو کارگری شورا را اخراج کنید و درخواست نمایید یک فرد دیگر به جای او بفرستند! این اختیار را قانون به شما تفویض نکرده است. شما فقط می‌توانید با تشکل مربوطه نامه‌نگاری کنید؛ تشکل اگر صلاح دانست و هر زمان که صلاح دانست، فرد نماینده را عوض می‌کند یا نمی‌کند.

    قول‌های بر زمین مانده!

    فرجی اضافه کرد: جناب وزیر! شما سال گذشته در مذاکرات مزدی شورایعالی کار در جریان فشار برای تصویب افزایش ۲۳ و ۲۷ درصدی دستمزد کارگران، قول دادید که قبل از هر چیز تورم را کنترل کنید و اگر در طول سال به حقوق کارمندان دولت افزوده شد، به حقوق کارگران شاغل و بازنشسته هم بیفزایید. حالا می‌پرسم به کدامیک از این قول‌ها عمل کردید؟ شما که نمی‌توانید از پس تورم بربیایید یا ترمیم مزد را اجرایی کنید چرا به یک جمعیت بیش از ۴۵ میلیون نفری وعده می‌‌دهید؟

    به گفته این فعال صنفی، اخراج یک عضو کارگری شورایعالی کار به این دلیل که به بی‌توجهی دولت به قانون اعتراض کرده است، قانونی نیست‌؛ او خطاب به وزیر کار می‌گوید: کجای آیین‌نامه‌ی شورایعالی کار این حق را به شما داده است؟

    وی با بیان اینکه «امروز کارگران و بازنشستگان، نسبت به قانون آگاهی دارند و بی‌اطلاع نیستند» افزود: کارگران به حقوق قانونی خود واقفند؛ باید از وزیر کار پرسید آیا وقتی که وزرای اقتصادی به عنوانی اعضای دولتی شورایعالی کار، دو یا سه جلسه غیبت می‌کنند و پا به شورا نمی‌گذارند، آن‌ها را اخراج می‌کنید یا فقط زورتان به کارگران و بازنشستگان می‌رسد؟

    فرجی با تاکید بر اینکه «جامعه کارگری با دقت عملکرد وزارت کار و دولت را رصد می‌کند» ادامه داد: قول دادند اگر در میانه سال حقوق کارمندان و بازنشستگان صندوق های دولتی زیاد شود، حقوق کارگران هم ترمیم می‌شود؛ در ماه‌های اخیر، حقوق بخشی از بازنشستگان دولت و دریافتی کارمندان اضافه شد، پس چرا مزد و مستمری را ترمیم نکردند؟

    انتقاد از تاخیر طولانی و معنادار!

    این فعال صنفی در ادامه نسبت به «آغاز نشدن مذاکرات مزدی ۱۴۰۳ و تاخیر طولانی و معنادارِ وزارت کار» اعتراض کرد و در این زمینه گفت: با تعلل و تاخیر، مذاکرات مزدی را به آخرین روزهای سال می‌کشانند؛ آیا می‌خواهند جلسه اول مذاکرات مزدی را بعد از بیستم اسفند برگزار کنند؛ قصد دارند در دقیقه آخر و در وقت اضافی، با قول‌های توخالی، بازهم از نمایندگان کارگری شورایعالی کار امضا بگیرند و ارقام حول و حوش ۲۰ درصد را به تصویب برسانند.

    «این شرایط، مصداق یکجانبه‌گرایی و فشار از بالاست و هیچ ربطی به مشارکت فعالانه و سه‌جانبه‌گرایی ندارد»؛ فرجی با بیان این جمله افزود: در چنین شرایطی، نبودن شورایعالی کار بهتر از بودن این نهاد است؛ شورایعالی کاری که سه‌جانبه نیست و حقی برای کارگران به رسمیت نمی‌شناسد، شورایی که یک طرف به خود اجازه می‌دهد نماینده قانونی یک طرف دیگر را به دلخواه خود اخراج کند و شورایی که رئیس آن به قانون و الزامات آن پایبند نیست، چه فایده‌ای دارد؟ متاسفانه فقط یک نام از شورایعالی کار باقی مانده و کارکرد دیگری ندارد.

    این کارگر بازنشسته اضافه کرد: وزیر کار ادعا می‌کند تورم بالای ۴۰ درصد است اما مزد و حقوق باید ۲۰ درصد زیاد شود؛ این چه برداشتی از قانون است؟ کجای قانون به دولت اجازه می‌دهد، تورم را نادیده بگیرند و هر چقدر تمایل دارند به مزد و حقوق جامعه‌ی مزدبگیر بیفزایند؟

    بحران ادامه‌دار در سازمان تامین اجتماعی!

    به گفته این فعال صنفی، اگر مزد کارگران شاغل به اندازه‌ی تورم و سبد هزینه‌های زندگی افزایش یابد، ورودی‌های سازمان تامین اجتماعی به میزان قابل قبولی افزایش می‌یابد و دیگر این سازمان بین‌النسلی نیاز ندارد با فروش اموال و دارایی‌های تاریخی کارگران، امور خود را بگرداند.

    او در ادامه تاکید کرد: امروز تامین اجتماعی بدون پایبندی به سیاست‌های کلان تامین اجتماعی ابلاغی مقام معظم رهبری، با فروش دارایی‌ها و اموال کارگران به تعهدات مستمر خود کجدار و مریز عمل می‌کند؛ چرا باید اینگونه باشد؟ ما جامعه‌ی کارگری سال‌های طولانی در سنگرهای تولید برای رونق کشور عرق ریخته‌ایم، اینهمه شهید داده‌ایم، اینهمه جانفشانی کرده‌ایم؛ حالا چرا تامین اجتماعی به این روز افتاده است؟ چرا مستمریِ من بازنشسته یک‌سوم خط فقر را هم پوشش نمی‌دهد؟ چرا نباید بتوانم برای خانواده‌ام هزینه‌های یک سفره‌ی حداقلی را تامین کنم یا شب عید، یک کیلو آجیل و شیرینی بخرم و به خانه ببرم؟ به من بازنشسته ۳ میلیون تومان عیدی داده‌اند؛ آیا حاصلِ تمام اندوخته‌ی تاریخی ما در صندوق تامین اجتماعی، همینقدر است؟

    فرجی در پایان تاکید کرد: اگر امسال هم مزد و مستمری را بسیار کمتر از هزینه‌های حداقلی زندگی به تصویب برسانند، اوضاع تامین اجتماعی بازهم وخیم‌تر خواهد شد؛ سال آینده حتی همین میزان عیدی هم از بازنشستگان دریغ می‌شود، همین وام‌های ناچیز هم دیگر پرداخت نمی‌شود! به راستی چرا به قانون و الزامات آن برنمی‌گردند؟ آیا از خود نمی‌پرسند که ما کارگران شاغل و بازنشسته تا کجا می‌توانیم فقر و بحران معیشتی سنگین  را تاب بیاوریم؟

  • حداقل حقوق و دستمزد كارگران را دولت تعيين نمي‌كند

    حداقل حقوق و دستمزد كارگران را دولت تعيين نمي‌كند

    به گزارش اقتصادران، در حالي كه كمتر از 20 روز به پايان سال 1402 باقي مانده نه خبري از تعيين دستمزد شده و نه مشخص است كه ميزان افزايش حقوق در سال آينده چقدر است. در مقابل، بحث‌ها درباره آنچه وزارت اقتصاد به دنبال آن است يعني «مزد منطقه‌اي» بيشتر شده و وزير كار هم مي‌گويد تعيين دستمزد كارگران در اختيارات دولت نيست و همه‌ چيز را به شوراي عالي كار محول كرده. شورايي كه دست بالا را در آن نمايندگان دولت و كارفرمايان دارند و به نظر مي‌رسد كه نمايندگان كارگري چيزي جز «ماشين امضا» در آن نيستند. بحث مزد منطقه‌اي هر ساله با نزديك شدن به ماه‌هاي پاياني سال مطرح مي‌شود و موافق و مخالف خود را دارد. مخالفان اين طرح معتقدند مزد منطقه‌اي باعث افزايش مهاجرت از شهرهاي كوچك به بزرگ مي‌شود و موافقان اين طرح عنوان مي‌كنند كه اگر مزد منطقه‌اي از مزد ملي كمتر نباشد و فرصت شغلي و زيرساخت‌هاي اقتصادي ديگر در شهرهاي كوچك‌تر فراهم شده باشد، طرح موفقي خواهد بود. فعالان كارگري اجراي مزد منطقه‌اي را زنگ خطر براي بي‌حقوق‌سازي بيشتر كارگران مي‌دانند.

    ماجراي تعيين حقوق و دستمزد بر اساس نقطه جغرافيايي محل سكونت از آنجايي شروع شد كه عموما هر چه شهرها بزرگ‌تر شدند، هزينه‌هاي زندگي در آن مكان‌ها بالاتر رفت. يكي از معيارهاي تعيين افزايش حقوق و دستمزد هزينه سبد معيشت خانوار است. برخي با اين ايده كه هزينه سبد معيشت خانوار در مناطق مختلف كشور يكسان نيست اين موضوع را مطرح كردند كه بايد مزد كارگران به‌ صورت منطقه‌اي تعيين شود. اينكه مزد منطقه‌اي چه شرايطي دارد و آيا نسبت به حداقل دستمزد مبلغ بالاتري خواهد بود يا نه، نياز به بررسي دقيقي دارد. با توجه به اينكه امسال چندين جلسه بررسي مزد منطقه‌اي با پيشنهاد وزارت اقتصاد مطرح شد، در جلسه قبلي شوراي عالي كار مقرر شده بود كه گزارش مزد منطقه‌اي در جلسه شوراي عالي كار بررسي شود، اما در جلسه آخر شوراي عالي كار با بحث و بررسي پيرامون آيين‌نامه انتخاب اعضاي هيات‌هاي تشخيص و حل اختلاف گذشت و مطرح نشد.

    با وجود اينكه امروز 10 اسفند ماه است و كمتر از 20 روز تا پايان سال باقي مانده، هنوز جلسات مزدي 1403 آغاز نشده است؛ برخي اعتقاد دارند كه دولت مباحث مزدي را به بعد از انتخابات مجلس موكول كرده است. سيد احسان خاندوزي، سخنگوي اقتصادي دولت در نشست خبري خود درباره مزد منطقه‌اي گفت: اصل موضوع مزد منطقه‌اي يكي از ظرفيت‌هاي قانوني است كه از دهه‌هاي قبل در ماده 49قانون كار وجود داشته است و به نظر مي‌رسد با توجه به مذاكرات در شوراي عالي كار در سال 1403در دستور كار نيست و اجرايي نخواهد شد. سومين جلسه كميته مزد دوشنبه 9بهمن‌ماه برگزار شد. محسن باقري، عضو كارگري شوراي عالي كار در مورد جزييات اين جلسه گفت: جلسه كميته مزد با موضوع مزد منطقه‌اي برگزار و نظرات اعضا جمع‌بندي شد. در نهايت صورت‌جلسه‌اي تنظيم و قرار شد جزييات به شوراي عالي كار براي تصميم‌گيري ارجاع شود. باقري گفت: در متن صورتجلسه آمده كه اعضا با تصويب مزد ملي، به همان روال سابق موافقت كردند و قرار شد تحقيقات در خصوص مزد منطقه‌اي ادامه داشته باشد.

    وزير كار: حداقل حقوق و دستمزد كارگران را دولت تعيين نمي‌كند

    وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي گفت: حداقل حقوق دستمزد را نه دولت و نه وزارت كار مشخص نمي‌كند، شوراي عالي كار كه متشكل از نمايندگاني از جامعه كارگري، كارفرمايي و سه نمايندگان دولت است‌، مشخص مي‌كند. وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي گفت: حداقل حقوق دستمزد را نه دولت و نه وزارت كار مشخص نمي‌كند، شوراي عالي كار كه متشكل از نمايندگاني از جامعه كارگري، كارفرمايي و سه نمايندگان دولت است‌، مشخص مي‌كند.

    «صولت مرتضوي»، وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي در حاشيه جلسه هيات دولت در جمع خبرنگاران با بيان اينكه «تعيين حقوق و دستمزد كارگران از وظايف شوراي عالي كار است»، بيان كرد: بايد از هفته آتي جلسات شوراي عالي كار برگزار شود. البته جلسات كارشناسي برگزار شده و شاخص‌ها در دست بررسي است. وي در ادامه گفت: حداقل حقوق دستمزد را نه دولت و نه وزارت كار مشخص نمي‌كند، شوراي عالي كار كه متشكل از نمايندگان از جامعه كارگري، كارفرمايي و سه نمايندگان دولت است‌، مشخص مي‌كند.اميدوارم بتوانيم تصميم معقول و منطقي بگيريم.

  • خونسردی عجیب وزیر کار برای تعیین تکلیف حقوق کارگران!

    خونسردی عجیب وزیر کار برای تعیین تکلیف حقوق کارگران!

    به گزارش اقتصادران، با وجود باقی ماندن تنها ۲۰ روز از سال ۱۴۰۲، هنوز تکلیف حقوق سال آینده کارگران مشخص نیست و هیچ جلسه‌ای در شورای عالی کار برای تعیین تکلیف حقوق کارگران برگزار نشده است. البته وزیر کار در تازه‌ترین اظهارنظر خبر داده است که از هفته آینده آرام‌آرام جلسات شورای عالی کار را برگزار می‌کنیم.

    براساس اعلام صولت مرتضوی، بحث حقوق و دستمزد کارگران، از وظایف شورای عالی کار است. این شورا سه‌جانبه‌گراست و متشکل از ۳ نماینده کارگران، ۳ نماینده کارفرمایان و ۳ نماینده دولت و وزیر تعاون به‌عنوان مدیر جلسه است.

    وی تاکید کرده است؛ باید از هفته آینده آرام آرام جلسات شورای عالی کار را برگزار کنیم. البته جلسات کارشناسی آن را همکاران ما در حوزه معاونت روابط کار برگزار و شاخص‌ها را بررسی می‌کنند و امیدواریم بتوانیم تصمیمی که حق و عدل است را بگیریم.

    مرتضوی همچنین یادآور شده است: اساس هم بر سه‌جانبه‌گرایی است تا هر سه طرف (کارگر، کارفرما و دولت) راضی باشند. بعضا فکر می‌کنند که حداقل حقوق و دستمزد را دولت یا وزیر کار مشخص می‌کند؛ در حالی که نه دولت نه وزارت کار حداقل را مشخص نمی‌کنند، بلکه این شورای عالی کار است که این کار را انجام می‌دهد. البته شخصیت‌های حقوقی هم در این جلسه حضور دارند و امیدواریم بتوانیم با شاخص‌هایی که به دست می‌آید، تصمیم معقول و منطقی در این بخش بگیریم.

    فرمول تغیین حقوق کارگران چه خواهد بود؟

    در این شرایط، اما تا پیش از این به نظر می‌رسد که احتمالا فرمول تعیین حقوق کارگران تغییر خواهد کرد و مزد منطقه‌ای، ملاک تعیین دستمزد کارگران می‌شود. در هفته‌های گذشته نیز این پیشنهاد، محل بحث میان کارگران و کارفرمایان و دولت بود و کارگران حاضر به پذیرش آن نبودند. مخالفان این طرح معتقدند مزد منطقه‌ای باعث افزایش مهاجرت از شهرهای کوچک به بزرگ می‌شود و موافقان این طرح عنوان می‌کنند که اگر مزد منطقه‌ای از مزد ملی کمتر نباشد و فرصت شغلی و زیرساخت‌های اقتصادی دیگر در شهرهای کوچک‌تر فراهم شده باشد، طرح موفقی خواهد بود. فعالان کارگری اجرای مزد منطقه‌ای را زنگ خطر برای بی‌حقوق‌سازی بیشتر کارگران می‌دانند.

    بر همین اساس، وزیر اقتصاد که خود پیشنهاددهنده تعیین دستمزد ۱۴۰۳ کارگران براساس مزد منطقه‌ای بود، دیروز در نشست خبری اعلام کرد اصل موضوع مزد منطقه‌ای یکی از ظرفیت‌های قانونی است که از دهه‌های قبل در ماده ۴۹ قانون کار وجود داشته است و به نظر می‌رسد با توجه به مذاکرات در شورای عالی کار در سال ۱۴۰۳ در دستور کار نیست و اجرایی نخواهد شد.

    در این میان، سومین جلسه کمیته مزد روز گذشته، دوشنبه ۹ بهمن‌ماه، برگزار شد. محسن باقری، عضو کارگری شورای‌عالی کار درباره جزییات این جلسه گفته است: جلسه کمیته‌ی مزد با موضوع مزد منطقه‌ای برگزار و نظرات اعضا جمع‌بندی شد. در نهایت صورت‌جلسه‌ای تنظیم و قرار شد جزییات به شورای‌عالی کار برای تصمیم‌گیری ارجاع شود.

    بنا به گفته باقری، در متن صورت‌جلسه آمده که اعضا با تصویب مزد ملی، به همان روال سابق موافقت کردند و قرار شد تحقیقات در خصوص مزد منطقه‌ای ادامه داشته باشد.

    دستمزد به حاشیه رفت

    در این فضا، محمدرضا تاجیک، از نمایندگان کارگری شورای‌عالی کار با انتقاد از این‌که متاسفانه هنوز مذاکرات مزدی آغاز نشده، گفته است: وزارت کار و دولت اهتمامی برای تعیین دستمزد ندارند و باید گفت این چالشی است که در سال‌های اخیر در دولت‌های مختلف کم یا زیاد با آن روبه‌رو بوده‌ایم. عملا یک ساختار درست برای تعیین دستمزد و مذاکرات مزدی برقرار نمی‌شود.

    تاجیک عنوان کرده؛ یک نگاه این است که مولفه‌های مزدی در اسفندماه محاسبه شود؛ چراکه تورم در ماه‌های پایانی سال بیشتر خود را نشان می‌دهد و ما در عین حال، یک تصویر تقریبا شفاف از تورم سال آینده خواهیم داشت؛ اما ایرادی که وارد است، این‌که هنوز جلسات کارشناسی سبد معیشت هم برگزار نشده است؛ در واقع محاسبات سبد معیشت کلید نخورده است.

    به گفته این نماینده کارگری، ما هنوز دورنمایی از زمان برگزاری جلسات کمیته دستمزد و شورای‌عالی کار نداریم و نمی‌دانیم کجای کار ایستاده‌ایم.

    نماینده مجمع عالی نمایندگان کارگری کشور در شورای‌عالی کار متذکر شده است؛ در سال‌های گذشته تا قبل از اول اسفندماه، سبد معیشت محاسبه و نرخ آن مصوب شده بود؛ ما معمولا معیار محاسبه را داده‌های تورمی دی‌ماه قرار می‌دادیم و با استناد به این داده‌ها در بهمن ماه، کمینه هزینه‌های زندگی یک خانوار کارگری متوسط را محاسبه می‌کردیم. متاسفانه امسال ما جلسات کارشناسی کمیته دستمزد برای محاسبه نرخ سبد معیشت نداشتیم؛ نشست‌های قبلی کمیته دستمزد به بحث در مورد مزد منطقه‌ای گذشت.

    تاجیک با بیان این‌که شورای‌عالی کار نیز هنوز به بحث مزد ۱۴۰۳ ورود نکرده؛ افزوده؛ متاسفانه دستور کارِ نشست سی بهمن‌ماه در مورد آیین‌نامه هیات‌های تشخیص و حل اختلاف وزارت کار بود. ما توقع داشتیم وزارت کار، دستور کار اول جلسه را بحث دستمزد قرار می‌داد اما این‌گونه نشد؛ کل جلسه دو ساعته شورای‌عالی کار به بحث در مورد آیین‌نامه هیات‌های تشخیص گذشت. شوربختانه «دستمزد» کاملا در حاشیه قرار گرفت.

    تاجیک به ایلنا یادآور شده است؛ نرخ سبد معیشت را می‌توان بسیار حداقلی تخمین زد. اگر ما خیلی ساده نرخ سبد معیشت رسمی سال قبل را در نظر بگیریم و تورم رسمی را روی آن اعمال کنیم، به رقم کفِ ۲۰ میلیون تومان می‌رسیم؛ سال قبل، سبد معیشت در کمیته دستمزد ذیل شورای‌عالی کار، حدود ۱۴ میلیون تومان نرخ‌گذاری شد.

    به گفته او، اگر تورم رسمی ۴۲ درصدی را که دولت در رسانه‌ها اعلام می‌کند، روی سبد معیشت ۱۴ میلیون تومانی اعمال کنیم، به رقم کف ۲۰ میلیون تومان می‌رسیم؛ این حداقلی‌ترین نرخ برای سبد معیشت است و تاکید می‌کنم که رقم واقعی و ملموس بسیار بالاتر از ۲۰ میلیون تومان خواهد بود. سال گذشته هم نمایندگان کارگری تاکید داشتند سبد معیشت واقعی بالاتر از ۱۴ میلیون تومان است؛ اما در هر حال، هرجور محاسبه کنیم امسال سبد معیشت بالای ۲۰ میلیون تومان است.