دسته: بورس

به گزارش اقتصادران، بورس کالای ایران طی اطلاعیه‌ای، نحوه انجام معاملات فیزیکی در هفته آینده را اعلام کرد.

اطلاعیه بورس کالای ایران بدین شرح است:

۱- عرضه و معاملات بازار فیزیکی از روز شنبه مورخ ۱۴۰۴/۱۲/۱۶ تا ۱۴۰۴/۱۲/۱۹ به شرح جدول فوق انجام می پذیرد.

۲-  مهلت ارسال عرضه‌ها برای تایید تا ساعت ۱۴:۰۰ است.

۳- معاملات سیمان در تالار سیمان و راس ساعت ۱۲:۰۰ و مابقی معاملات‌ (اعم از پتروشیمی، صنعتی، حراج باز، فرآورده‌های نفتی و …) در تالار حراج هم‌زمان راس ساعت ۱۱:۳۰ صورت می‌پذیرد.

۴- معاملات مازاد تا ساعت ۱۵:۰۰ انجام خواهد شد.

۵- معاملات رینگ صادراتی راس ساعت ۱۱:۳۰ و از طریق دفاتر تهران برگزار می‌شود.

۶-تسویه معاملات روزهای گذشته در تاریخ ۱۲ و ۱۳ اسفند طبق اطلاعیه مورخ دهم اسفند صورت خواهد پذیرفت؛ به این ترتیب امکان تسویه با شرایط اعلام شده قبلی وجود دارد.

به گزارش اقتصادران، پاسخ ایران به حملات امریکا و اسراییل، باعث وحشت ساکنان دوبی و ابوظبی شده و تهدید بزرگی برای اقتصاد و جایگاه امارات متحده عربی به عنوان یک قطب مالی، لجستیکی و گردشگری پایدار است. البته این شرایط بر روی سایر بورس‌های دنیا نیز تأثیر داشت و به‌نوعی توانست مسیر معاملات را نیز تغییر دهد. اداره بازار سرمایه امارات متحده عربی در بیانیه‌ای ایمیلی اعلام کرد که بورس اوراق بهادار ابوظبی و بازار مالی دبی در روزهای دوم و سوم مارس (دوشنبه و سه‌شنبه) تعطیل خواهند بود. این نهاد افزود: این اداره به نظارت بر تحولات منطقه و ارزیابی مداوم اوضاع ادامه خواهد داد و در صورت لزوم اقدامات بیشتری را انجام خواهد داد.

ادموند کریستو و سالومه اسخیرتلادزه، تحلیلگران بلومبرگ اینتلیجنس، در یادداشتی نوشتند: حملات امریکا و اسراییل به ایران، شوک‌های تقاضا برای فروش املاک در امارات را تهدید می‌کند. توسعه‌دهندگان اماراتی، مانند اعمار و همچنین بانک‌های اماراتی آسیب‌پذیر هستند. ارزش بازار بورس امارات ۱.۱ تریلیون دلار است که آن را به نوزدهمین بورس بزرگ جهان تبدیل می‌کند. این بازار ۱.۴ درصد از شاخص بازارهای نوظهور شرکت MSCI Inc را به خود اختصاص داده است. شروع هفته معاملاتی جدید با ابرهای تیره عدم قطعیت ژئوپلیتیکی بر فراز بازارهای مالی جهان همراه بود. در روز دوشنبه، سرمایه‌گذاران در سراسر جهان چشم‌انتظار تحولات تنش‌آمیز در خاورمیانه هستند، جایی که درگیری مستقیم ایران و اسراییل، معادلات امنیتی منطقه و به‌تبع آن، آرامش اقتصاد جهانی را با چالشی جدی مواجه کرده است.

این تنش‌ها، در شرایطی آغاز می‌شود که بازارها همچنان در حال هضم سیاست‌های انقباضی بانک‌های مرکزی و نشانه‌های متضاد تورمی هستند. در چنین فضایی، شاخص‌های اصلی بورس در قاره‌های مختلف، واکنش‌های متفاوتی را از خود نشان داده‌اند. بازارهای آسیایی تحت‌تأثیر وابستگی شدید به واردات انرژی، روندی نزولی و محتاطانه را در پیش گرفتند، بازارهای اروپایی نیز به دلیل نزدیکی جغرافیایی به کانون بحران، فشار فروش را تجربه کردند. ازسوی‌دیگر، وال‌استریت، اگرچه از فاصله اقیانوسی به رویدادها می‌نگرد، اما به عنوان قلب مالی جهان، حساسیت بالایی به هر عاملی که جریان تجارت و ثبات جهانی را مختل کند، نشان می‌دهد. هدف این گزارش، واکاوی دقیق عملکرد بازارهای سهام در روز جاری و تحلیل سازوکارهای ساختاری است که از طریق آن، تنش ایران و اسراییل می‌تواند بر اقتصاد و سرمایه‌گذاری جهانی تأثیر بگذارد.

بازارهای آسیایی در روز دوشنبه، به عنوان اولین میزبانان معاملات جهانی، واکنشی محتاطانه و عمدتاً منفی به تشدید تنش‌های خاورمیانه نشان دادند. اقیانوس آرام، آنها را از میدان درگیری دور نگاه‌داشته، اما وابستگی حیاتی اقتصادهای این منطقه به انرژی وارداتی از خلیج‌فارس، باعث شده تا سرمایه‌گذاران آسیایی به یکی از حساس‌ترین بازیگران در برابر بی‌ثباتی در این منطقه تبدیل شوند. عملکرد شاخص‌های کلیدی نیز بسیار متفاوت‌تر از پیش‌بینی‌ها در این روز بود. طی روز دوشنبه شاخص نیکی ۲۲۵ ژاپن با کاهشی حدود ۱.۸درصد مواجه شد. سهام شرکت‌های بزرگی چون تویوتا و سونی که به زنجیره تأمین جهانی وابسته‌اند، تحت‌فشار فروش قرار گرفتند.

در چین، شاخص CSI ۳۰۰ شانگهای و شن‌ژن تقریباً ۱.۲درصد افت کرد، هرچند که مداخلات حمایتی مقامات ناظر، از کاهش شدیدتر جلوگیری کرد. در هنگ‌کنگ، شاخص هنگ‌سنگ با ریزشی حدود ۲.۱درصد عملکرد ضعیف‌تری داشت و بخش‌های مالی و املاک آن بیشترین آسیب را دیدند. در ادامه مسیر نیز آسیا موتور محرک اقتصاد جهانی و بزرگ‌ترین مصرف‌کننده نفت جهان است. هرگونه اختلال در مسیرهای کشتیرانی تنگه هرمز یا افزایش چشمگیر قیمت نفت، مستقیماً بر تراز تجاری، هزینه‌های تولید و تورم در کشورهایی مانند ژاپن، چین، کره جنوبی و هند تأثیر می‌گذارد.

معادله ساده است؛ یعنی قیمت بالاتر نفت = هزینه واردات بیشتر = فشار تورمی فزاینده = کاهش سودآوری شرکت‌ها و احتمال مداخله انقباضی بیشتر بانک‌های مرکزی. سرمایه‌گذاران آسیایی این پیوند مستقیم را به‌خوبی درک می‌کنند. یک تحلیلگر ارشد بازارهای آسیایی در سنگاپور به‌صورت فرضی می‌گوید: بازارهای منطقه امروز در حال «قیمت‌گذاری ریسک» یک سناریوی بدتر هستند. افزایش قیمت نفت برنت به بالای ۹۰ دلار در هر بشکه، زنگ خطری برای اقتصادهای صادرات‌محور آسیاست. ما شاهد تقویت نسبی ین ژاپن و فرانک سوییس به عنوان پناهگاه‌های امن هستیم، درحالی که ارزهای کشورهای واردکننده نفت تحت‌فشار هستند.

انتظار داریم بانک‌های مرکزی منطقه، علاوه بر نظارت بر تورم داخلی، حالا مجبور باشند یک متغیر بیرونی غیرقابل‌کنترل را نیز بادقت رصد کنند. اروپا به دلیل فاصله جغرافیایی کمتر با خاورمیانه و وابستگی تاریخی و تجاری پیچیده، در خط مقدم تأثیرات اقتصادی این تنش‌ها قرار دارد. بازارهای سهام قاره سبز در روز دوشنبه با رنگ قرمز قابل‌توجهی آغاز به کار کردند که نشان‌دهنده نگرانی عمیق سرمایه‌گذاران از عواقب گسترش درگیری است. شاخص DAX آلمان که به صادرات و صنایع سنگین وابسته است، بیش از ۱.۵درصد کاهش یافت. شاخص CAC ۴۰ فرانسه نیز روندی مشابه با افت حدود ۱.۴درصد را ثبت کرد. شاخص FTSE ۱۰۰ لندن با کاهش ملایم‌تر ۱.۰درصد همراه بود که بخشی از آن به دلیل افزایش قیمت نفت و سودآوری شرکت‌های انرژی حاضر در این شاخص جبران شد. به‌طورکلی، فضای ریسک‌گریزی بر بازار حاکم بود. در میان این روند نزولی کلی، دو بخش خاص عملکردی کاملاً متمایز داشتند. سهام شرکت‌های انرژی مانند «شل» و «توتال انرژی» با افزایش قیمت روبرو شدند، چرا که سرمایه‌گذاران افزایش درآمدهای آتی آنها را به دلیل بالارفتن قیمت حامل‌های انرژی پیش‌بینی می‌کنند. ازسوی‌دیگر، سهام شرکت‌های صنایع دفاعی و امنیتی اروپایی مانند «ایرباس» (با بخش هلیکوپترهای نظامی)، «بی‌ایئی سیستمز» و «راینمتال» شاهد تقاضای قابل‌توجه بودند.

این پدیده که به اثر امنیتی معروف است، نشان می‌دهد بازار احتمال افزایش بودجه‌های دفاعی دول اروپایی را در واکنش به بی‌ثباتی همسایگی خود، در حال محاسبه است. تأثیر بر سیاست پولی اروپا: بانک مرکزی اروپا (ECB) در آستانه تصمیم‌گیری حساسی درباره زمان شروع کاهش نرخ بهره قرار دارد. تنش‌های ژئوپلیتیکی جدید، این معادله را پیچیده‌تر می‌کند. از یک سو، شوک قیمت انرژی می‌تواند مسیر نزولی تورم را کند کرده و فشار برای حفظ نرخ‌های بالا را بیشتر کند. ازسوی‌دیگر، تضعیف رشد اقتصادی ناشی از عدم اطمینان، می‌تواند دلیل قاطعی برای سیاست پولی نرم‌تر باشد. تحلیلگران معتقدند ECB احتمالاً در کوتاه‌مدت، احتیاط را پیشه کرده و منتظر شفاف‌تر شدن اوضاع می‌ماند. بازارهای مالی امریکا، اگرچه توسط دو اقیانوس از میدان تنش جدا شده‌اند، اما به عنوان بازار دارایی پیشروی جهان، عمیقاً تحت‌تأثیر جریانات ریسک جهانی قرار می‌گیرند. وال‌استریت در روز دوشنبه با افت شاخص‌ها و افزایش تقاضا برای دارایی‌های امن، نشان داد که سرمایه‌گذاران امریکایی نیز از پیامدهای جهانی این بحران در امان نیستند. شاخص S&P ۵۰۰ که نماینده گسترده‌ای از اقتصاد امریکاست، در ابتدای معاملات با کاهشی نزدیک به ۱.۲درصد مواجه شد.

شاخص صنعتی داوجونز نیز روندی مشابه داشت. شاخص نزدک که مملو از شرکت‌های فناوری است، با افت شدیدتری حدود ۱.۷درصد روبرو گردید، چرا که این بخش به ویژه نسبت به محیط کلی با نرخ بهره بالا و کاهش رشد جهانی حساس است. سهام شرکت‌های فناوری بزرگی مانند اپل، مایکروسافت و متا همگی در قلمرو منفی معامله شدند. کلاسیک‌ترین واکنش بازار به افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیکی، تقویت دلار امریکا و افزایش قیمت طلا است. در روز جاری، شاخص دلار (DXY) در برابر سبدی از ارزهای اصلی تقویت شد، چرا که سرمایه‌گذاران جهانی دارایی‌های خود را به این ارز پایدار منتقل کردند. هم‌زمان، قیمت هر اونس طلا از مرز ۲۴۰۰ دلار نیز عبور کرد و به بالاترین سطوح خود رسید.

این حرکت به‌وضوح نشان‌دهنده تمایل سرمایه‌گذاران برای حفظ ارزش در دارایی‌ای فیزیکی و بدون ریسک مقابلگی است. بازدهی اوراق‌قرضه خزانه‌داری امریکا نیز با کاهش مختصری روبرو شد که نشان از افزایش تقاضا برای این دارایی امن دارد. نقش فعال امریکا به عنوان متحد اصلی اسراییل و بازیگری کلیدی در خاورمیانه، اعتماد سرمایه‌گذاران را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. هرگونه تشدید درگیری که منجر به درگیری مستقیم نظامی امریکا شود یا تحریم‌های شدیدتری را علیه ایران به همراه آورد، می‌تواند شوک بزرگ‌تری به بازارهای جهانی وارد کند. سرمایه‌گذاران وال‌استریت به‌دقت در حال رصد اظهارات مقامات کاخ سفید و کنگره هستند تا جهت‌گیری آینده و میزان درگیری احتمالی را ارزیابی کنند. عدم قطعیت در این زمینه، به‌خودی‌خود یک فاکتور بازدارنده برای تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاری بلندمدت است.

صعود قیمت نفت

بحران جنگ و توقف کشتی‌ها در تنگه هرمز باعث شده که اقتصاد جهانی نیز از تنش میان ایران و اسراییل و امریکا نیز تأثیر بسیاری بپذیرند و به‌نوعی تغییر مسیر دهند. نخستین موضوع مساله نفت است. ایران یکی از بازیگران اصلی بازار نفت است و تنگه هرمز، بندرگاه حیاتی برای صادرات نفت خلیج‌فارس، در همسایگی آن قرار دارد. هرگونه تهدید به بستن این تنگه یا حمله به تأسیسات نفتی، می‌تواند عرضه جهانی نفت را به‌شدت کاهش دهد. بر اساس مدل ساده عرضه و تقاضا، کاهش عرضه با ثابت ماندن تقاضا، منجر به افزایش قیمت تعادلی می‌شود. افزایش قیمت نفت یک شوک تورمی جهانی ایجاد می‌کند، زیرا انرژی یک نهاده اساسی در تمام زنجیره‌های تولید است.

این امر می‌تواند منحنی فیلیپس را در اقتصادهای مختلف جابه‌جا کند و بانک‌های مرکزی را در موقعیت دشواری قرار دهد. مساله بعد کانال امنیت کشتیرانی است. منطقه خاورمیانه شاهرگ ترانزیت کالاهای جهان به‌حساب می‌آید. بی‌ثباتی می‌تواند هزینه بیمه کشتی‌ها را به‌شدت افزایش دهد، مسیرها را طولانی‌تر کند (به عنوان‌مثال، دورزدن آفریقا) و در نتیجه هزینه حمل‌ونقل و زمان تحویل کالا را بالا ببرد. این اختلال در لجستیک جهانی، مجدداً بر تورم و رشد اقتصادی تأثیر منفی می‌گذارد. سومین مساله نیز اعتماد و انتظارات است. مهم‌تر از همه، بحران ژئوپلیتیکی، اعتماد را که سنگ بنای سرمایه‌گذاری و مصرف است، تخریب می‌کند. شرکت‌ها سرمایه‌گذاری‌های جدید و توسعه را به تعویق می‌اندازند.

مصرف‌کنندگان هزینه‌های غیرضروری را کاهش می‌دهند. این کاهش در تقاضای کل می‌تواند حتی در صورت افزایش تورم حامل‌های انرژی، رشد اقتصادی را کند نماید. این وضعیت رکود تورمی را تداعی می‌کند که مدیریت آن برای سیاست‌گذاران بسیار دشوار است. چشم‌انداز هفته معاملاتی پیشرو به‌شدت به تحولات دیپلماتیک و میدانی در خاورمیانه گره‌خورده است. بازارهای جهانی در روز دوشنبه پیامی واضح صادر کردند، اولویت فعلی، قیمت‌گذاری ریسک‌های سیاسی و امنیتی است، نه تحلیل داده‌های خرده‌فروشی یا اشتغال. در چنین فضایی، نوسانات بالا می‌تواند به امری عادی تبدیل شود و سرمایه‌گذاران به‌جای جست‌وجوی بازدهی، بر حفظ سرمایه متمرکز خواهند شد. تا زمانی که نشانه‌ای از مهار بحران و کاهش تنش مشاهده نشود، احتمالاً شاهد تداوم جریان به سمت دارایی‌های امن، عملکرد ضعیف‌تر سهام به‌ویژه در بخش‌های حساس به چرخه اقتصادی، و احتیاط شدید بانک‌های مرکزی خواهیم بود. پیروزی در این مرحله نه با کسب بیشترین سود که با کم‌ترین زیان تعریف می‌شود. تحلیل ساختاری نشان می‌دهد که حتی در صورت عدم گسترش فیزیکی درگیری، تنها نفس تداوم این سطح از عدم اطمینان، می‌تواند به عنوان یک ترمز قدرتمند بر چرخ‌های اقتصاد جهانی عمل کند.

به گزارش اقتصادران، مقامات امارات متحده عربی اعلام کرده‌اند معاملات از ترس ریزش بورس‌های دبی و ابوظبی به حالت تعلیق درآمده است و معاملات در روزهای دوشنبه و سه‌شنبه نیز انجام نخواهد شد.

به گزارش اقتصادران، در پی آغاز حملات اسرائیل و آمریکا به ایران بازار سرمایه تعطیل شد. بورس که روز معاملاتی خود را همانند روزهای عادی از ساعت ۹ صبح شروع کرده بود ۵۰ دقیقه بعد و در پی آغاز حملات نظامی به ایران با تصمیم سازمان بورس و اوراق بهادار تهران تعطیل شد. شاخص‌های بورس نیز که در ۱۰ دقیقه ابتدایی با رشد همراه بودند در نهایت در محدوده منفی به کار خود پایان دادند. اینکه بورس مجددا چه زمانی فعالیت خود را آغاز خواهد کرد و روند معاملات از چه روزی مجددا از سر گرفته می‌شود کاملا به وضعیت جنگ بستگی خواهد داشت. اما فعلا با توجه به قطعی گسترده اینترنت امکان دستیابی به سایت‌ اطلاع‌رسانی سازمان بورس نیز ممکن نیست. با توجه به اینکه سیاستگذار تجربه جنگ ۱۲ روزه را داشته در حال حاضر انتظار می‌رود نسبت به اطلاع‌رسانی در خصوص وضعیت فعالیت تالار شیشه‌ای اقدام کند. در حال حاضر مهمترین دغدغه سهامداران نقدشوندگی است و هر گونه ابهام در این خصوص بر ترس آنها می‌افزاید.

در بورس شنبه چه گذشت؟

طبق روزهای عادی چراغ معاملات در تالار شیشه‌ای راس ساعت ۹ صبح روشن شد. شاخص کل در ۱۰ دقیقه آغازین با رشد همراه بود و تا نیمه‌های کانال ۳٫۷ میلیون واحد نیز پیش رفت اما از ساعت ۹:۴۰ دقیقه روند منفی آغاز شد و در نهایت این شاخص کار خود را زیر محدوده ۳٫۷ میلیون واحد پایان داد. شاخص هموزن نیز عملکردی مشابه داشت. در ابتدای معاملات تا محدوده ۹۵۷ هزار پیش رفت اما در نهایت تا محدوده ۹۴۷ هزار واحد ریزش کرد و در همین محدوده به کار خود پایان داد. در نهایت ۹۱ درصد از تابلوی معاملات سرخ پوش و معاملات انجام شده در این ۵۰ دقیقه ابطال شد. ارزش سفارش های فروش ۲٫۶ همت بود که ۲ همت از سفارش‌های خرید بیشتر بود. صندوق‌های طلا نیز ساعت ۱۲ کار خود را در محدوده مثبت ۱ و منفی ۲ واحد آغاز کردند اما در ادامه تا منفی ۱۰ واحد نیز عقب‌نشینی کردند.

وضعیت در صندوق‌های نقره نیز تا لحظه نگارش این گزارش بر همین منوال ادامه یافت. این در حالی بود که بورس کالا اطلاعیه داده بود معاملات در روز شنبه انجام نمی‌شود. در چنین شرایطی تجربه بازارهای مالی جهان نشان می‌دهد که نخستین واکنش سرمایه‌گذاران به رخدادهای ژئوپلیتیک، افزایش رفتارهای احتیاطی و حرکت به سمت دارایی‌های امن است. در بازار ایران نیز نشانه‌های این رفتار از همان دقایق ابتدایی معاملات قابل مشاهده بود؛ به‌گونه‌ای که با انتشار نخستین اخبار از تشدید تنش‌ها، جریان سفارش‌ها به سرعت از سمت خرید به سمت فروش تغییر جهت داد و صف‌های فروش در بسیاری از نمادهای بزرگ و شاخص‌ساز شکل گرفت. فعالان بازار معتقدند توقف معاملات اگرچه در کوتاه‌مدت می‌تواند از تشدید هیجان و ایجاد فشار فروش سنگین جلوگیری کند، اما در صورت طولانی شدن، ریسک جدیدی تحت عنوان «حبس نقدینگی» را برای سرمایه‌گذاران ایجاد خواهد کرد. بسیاری از سهامداران حقیقی در روزهای اخیر با هدف مدیریت ریسک پرتفوی خود اقدام به بازچینی دارایی‌ها کرده بودند و تعطیلی ناگهانی بازار عملاً امکان تصمیم‌گیری را از آنها سلب کرده است. از سوی دیگر، ابهام درباره نحوه بازگشایی بازار نیز به یکی از مهم‌ترین پرسش‌های فعالان بورسی تبدیل شده است. تجربه‌های گذشته نشان می‌دهد نحوه بازگشت معاملات پس از وقفه‌های ناشی از بحران، نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری روند کوتاه‌مدت بازار دارد. برخی کارشناسان معتقدند در صورت بازگشایی بدون تمهیدات کنترلی، احتمال شکل‌گیری موج عرضه در روزهای ابتدایی وجود دارد؛ در مقابل گروهی دیگر بر این باورند که حمایت‌های سیاستگذار و محدودیت‌های معاملاتی می‌تواند از بروز شوک شدید جلوگیری کند.

در همین حال، نگاه معامله‌گران بیش از متغیرهای اقتصادی به تحولات سیاسی و اخبار میدانی دوخته شده است؛ موضوعی که عملا تحلیل‌های بنیادی را به حاشیه رانده و بازار را وارد فاز «خبرمحور» کرده است. تا زمان مشخص شدن چشم‌انداز درگیری‌ها، انتظار می‌رود فضای احتیاط، کاهش ریسک‌پذیری و افزایش تقاضا برای دارایی‌های نقدشونده‌تر همچنان بر تصمیمات سرمایه‌گذاران سایه بیندازد؛ وضعیتی که می‌تواند مسیر کوتاه‌مدت بازار سرمایه را بیش از هر عامل دیگری تحت تأثیر قرار دهد. همزمان با توقف معاملات، بخشی از نگرانی‌ها به اثرات غیرمستقیم جنگ بر متغیرهای کلان اقتصادی بازمی‌گردد؛ متغیرهایی که به طور سنتی جهت حرکت بازار سرمایه را تعیین می‌کنند. افزایش نااطمینانی سیاسی معمولا با نوسان در بازار ارز، تغییر انتظارات تورمی و رشد تقاضا برای دارایی‌های جایگزین همراه می‌شود و همین موضوع می‌تواند پس از بازگشایی بورس، آرایش جدیدی از جریان نقدینگی را در بازار رقم بزند.

برخی تحلیلگران معتقدند در چنین شرایطی صنایع صادرات‌محور و شرکت‌هایی که درآمد ارزی دارند بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند، هرچند تداوم اختلالات زیرساختی می‌تواند این مزیت را نیز با چالش مواجه کند. از سوی دیگر، نقش سیاستگذار در مدیریت فضای روانی بازار بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا کرده است. انتشار منظم اطلاعیه‌ها، تعیین چارچوب مشخص برای بازگشایی و ارائه ابزارهای حمایتی می‌تواند از شکل‌گیری رفتارهای هیجانی جلوگیری کند. تجربه‌های گذشته نشان داده است که نبود اطلاع‌رسانی شفاف، خود به عاملی برای افزایش شایعات و تشدید اضطراب سرمایه‌گذاران تبدیل می‌شود. در مجموع، بازار سرمایه اکنون در وضعیتی قرار گرفته که نه متغیرهای مالی، بلکه سطح ریسک‌های سیاسی تعیین‌کننده جهت بازار است

به گزارش اقتصادران، امروز شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴ بورس تهران در حالی بسته شد که صبح امروز در ۳۰ دقیقه‌ای ابتدایی با رشد ۳۶ هزار واحدی مواجه شده بود اما با افت ناگهانی این رشد به اصلاح ۲۱ هزار واحدی تبدیل و به بسته شدن بازار ختم شد.ات بورس متوقف شد

به گزارش اقتصادران، معاملات بازار بورس روز چهارشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۴ در حالی به پایان رسید که شاخص کل بورس شاهد افزایش ۶۱ هزار و ۶۶۱ واحدی معادل ۱.۶۹ درصد بود و درنهایت در سطح ۳ میلیون و ۷۱۳ هزار و ۹۵۰ واحد ایستاد.

به گزارش اقتصادران، بازار سرمایه در حالی به هفته‌های پایانی سال نزدیک می‌شود که همچنان میان دو سناریوی متفاوت سرگردان است؛ سناریوی «گشایش سیاسی و کاهش تنش‌ها» و سناریوی «تداوم فشار‌های سیاسی و موضوع مذاکرات». این دوگانه، فضای معاملات را در تالار شیشه‌ای وارد فاز تعلیق کرده و تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاران را به شدت محتاطانه ساخته است.

این در شرایطی است که در ماه‌های اخیر، تداوم مذاکرات میان ایران و آمریکا امید به کاهش تحریم‌ها و تسهیل مبادلات مالی را تقویت کرده است. چنین چشم‌اندازی می‌تواند به بهبود رشد اقتصادی، تعدیل انتظارات تورمی و افزایش ورود سرمایه منجر شود. با این حال، هم‌زمان نشانه‌هایی از تداوم تنش‌های منطقه‌ای و تحرکات نظامی، برآورد ریسک را برای فعالان اقتصادی دشوار کرده و باعث شده بازار سهام به هر خبر سیاسی واکنشی سریع و هیجانی نشان دهد.

بر این اساس نگاهی به معاملات بازار سرمایه در روز گذشته (سه‌شنبه) نشان می‌دهد بورس تهران همچنان در مسیر اصلاحی حرکت می‌کند. شاخص کل با افتی نزدیک به یک درصد به سطح ۳ میلیون و ۶۵۲ هزار واحد عقب نشست. هرچند در نیمه دوم معاملات بخشی از افت جبران شد، اما خروج بیش از هزار میلیارد تومان پول حقیقی، نشانه‌ای از تداوم بی‌اعتمادی سرمایه‌گذاران خرد به چشم‌انداز کوتاه‌مدت بازار است.

ارزش معاملات خرد نیز روز گذشته در محدوده ۶ هزار میلیارد تومان باقی ماند؛ رقمی که برای شکل‌گیری یک روند صعودی پایدار کافی ارزیابی نمی‌شود. این در شرایطی است که کاهش عمق معاملات و نوسان‌های رفت‌وبرگشتی قیمت‌ها نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران فعلا نقدشوندگی را به استراتژی‌های بلندمدت ترجیح می‌دهند.

در این میان کارشناسان معتقدند نرخ‌های بهره بالای ۴۰ درصد، جذابیت ابزار‌های بدون ریسک را افزایش داده و از کشش سرمایه‌گذاری در بورس کاسته است؛ و در چنین شرایطی، تا زمانی که نااطمینانی‌های سیاسی و اقتصادی کاهش نیابد، شکل‌گیری موج قدرتمند تقاضا در بازار سهام دور از انتظار خواهد بود.‌

از سوی دیگر این روزها، بورس تهران به شدت به خبر‌های سیاسی حساس بوده، که به نظر می‌رسد واکنشی طبیعی است؛ حالا هر سیگنال مثبت از روند مذاکرات می‌تواند در کوتاه‌مدت جهت معاملات را تغییر دهد، اما در صورت تکرار خبر‌های امیدوارکننده بدون خروجی مشخص، اثرگذاری آن کاهش یافته و حتی می‌تواند واکنش منفی ایجاد کند.

از منظر تکنیکال تغییر روند کلی بازار سرمایه نیازمند تثبیت چندروزه شاخص کل در سطوح بالاتر و ورود پررنگ سرمایه‌های خرد است؛ در غیر این صورت، با انتشار سیگنال‌های منفی، احتمال بازگشت فشار فروش وجود دارد.

در مجموع، بورس تهران در شرایطی قرار دارد که نه در وضعیت بحرانی کامل است و نه از ثبات پایدار برخوردار؛ بنابراین تا زمانی که وزن یکی از دو سناریوی سیاسی به شکل محسوسی سنگین‌تر نشود و سطح نااطمینانی کاهش نیابد، نوسان، احتیاط و بلاتکلیفی سناریوی محتمل معاملات در هفته‌های پیش‌رو خواهد بود.