به گزارش اقتصادران، گوشت، از یک کالای مصرفی، تبدیل به کالای سرمایهای شده که برای سه دهک پایین جامعه، مصرفش به ۷۰۰ گرم در سال (کمتر از دو وعده آبگوشت) رسیده است.
ادبیات خرید هم تغییر کرده و دیگر کسی با صدای بلند نمیگوید «دو کیلو ران»؛ صداها آرام شده و سفارشها از «وزن» به «مبلغ» تغییر کرده است: «اندازهی سیصد تومان گوشت بده». این جملهی کوتاه معنی کامل کوچک شدن سفرههاست.
در ابتدای زمستان قیمت ران ممتاز گوسفندی به ۱ میلیون و ۲۱۰ هزار تومان رسیده است، سیصد تومان یعنی چیزی کمتر از ۲۵۰ گرم گوشت؛ مقدار ناچیزی که حتی برای یک وعده خورش هم کافی نیست.
این «خرید ریالی» به جای «خرید کیلویی» تصویری آشکار از شکست طبقهی متوسط است. گوشت، از یک کالای مصرفی، تبدیل به کالای سرمایهای شده که برای سه دهک پایین جامعه، مصرفش به ۷۰۰ گرم در سال (کمتر از دو وعده آبگوشت) رسیده است.

دیدگاهتان را بنویسید