برچسب: قیمت گوشت

به گزارش اقتصادران، مصرف چلوکباب، آب‌گوشت، خورشت‌های پر از گوشت و … همیشه برای ایرانیان لذت‌بخش بوده است.

از طرف دیگر جدای از لذت مصرف گوشت قرمز به هرشکل، این قلم از کالا در تامین پروتئین و سلامت بدن نیز موثر هستند. از همین‌رو گوشت قرمز از اقلام حیاتی سبد خانوار است. از همین‌رو در این گزارش روند متوسط مصرف گوشت قرمز یک خانوار ایرانی در یک ماه مشخص از سال ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ و همچنین متوسط مصرف گوشت قرمز یک خانوار در یک ماه مشخص به تفکیک استان‌ها در سال ۱۴۰۳ بررسی شده است.

محاسبات اکوایران برمبنای داده‌های هزینه درآمد خانوار که توسط مرکز آمار اعلام می‌شود صورت گرفته است.

مصرف گوشت قرمز به کف ۱۴ ساله رسید

با این‌حال بعد از سال ۱۳۹۰ و شدت گرفتن تحریم‌های آمریکا و سایر کشور‌های غربی علیه اقتصاد ایران موجب شد تا تورم افزایش یافته، قدرت خرید افراد کمتر شود و میانگین مصرف گوشت قرمز یک خانوار نیز کاهش پیدا کند. در سال ۱۳۹۲ میانگین مصرف گوشت قرمز یک خانوار به صورت ماهانه ۲.۱۹ کیلوگرم برآورد شده است. بعد از انعقاد برجام و کاهش تورم و افزایش توامان قدرت خرید مردم، روند کاهشی مصرف گوشت قرمز متوقف شده و روندی ثابت را در پیش گرفت.

خروج آمریکا از برجام و بازگشت دوباره تحریم‌ها به افزایش تورم انجامید؛ به‌طوری که در سال ۱۳۹۸ رقم مصرفی گوشت قرمز یک خانوار در ماه معادل ۱.۳۸ کیلوگرم برآورد شد. البته از سال ۱۳۹۸ به بعد متوسط مصرف گوشت قرمز خانوار‌ها افزایش یافت و در سال ۱۴۰۰ معادل ۱.۸ کیلوگرم محاسبه شد. علت این امر مشخص نیست، اما می‌توان در این‌باره حدس‌هایی زد.

یکی از موارد رشد مصرف گوشت قرمز به عنوان کالای جانشین و تحولات مربوط به سبد مصرفی خانوار‌ها است. مورد دیگر نیز می‌تواند افزایش مصرف در دوره کرونا به علت نااطمینانی در مورد حوادث آینده باشد. با این‌وجود از سال ۱۴۰۱ روند متوسط مصرف گوشت یک خانوار ایرانی کاهشی شده و در سال ۱۴۰۳ به پایین‌ترین مقدار در ۱۴ سال رسید. در این سال متوسط مصرف گوشت قرمز معادل یک کیلو و ۲۵۰ گرم در ماه بوده است.

در ۱۴۰۳ مصرف گوشت قرمز در استا‌ن‌ها چگونه بوده است؟

در انتهای رتبه‌بندی استان‌ها در مصرف گوشت قرمز در سال ۱۴۰۳ استان‌های هرمزگان، آذربایجان غربی و هرمزگان قرار دارند. یک خانوار در استان هرمزگان در سال ۱۴۰۳، ۰.۶ کیلوگرم در ماه گوشت قرمز مصرف کرده که کمترین مقدار در میان استان‌های دیگر بود.

لازم به ذکر است اگر بعضی اعداد و ارقام در مورد برخی استان‌ها با مشاهدات میدانی سازگار نیست، این امر احتمالا به دلیل نوع تکمیل پرسشنامه مرکز آمار است. چراکه اگر خانوار‌ها در یک استان خاص خرید‌های خود را به شکل عمده انجام دهند، هزینه آنها برای برخی اقلام خاص در ماه سرشماری به صورت غیرمعمول پایین یا بسیار بالا خواهد بود. به‌طور مثال در گزارشات قبلی این مسئله را در رابطه با مصرف برنج در استان گیلان شاهد بودیم.

به گزارش اقتصادران، قیمت گوشت قرمز در سال جاری دچار شوک سنگینی شد؛ حذف ارز ترجیحی از گوشت قرمز و تبدیل آن به ارز مبادله‌ای کافی بود تا قیمت گوشت قرمز سر از ناکجاآباد دربیاورد! همین مساله موجب کاهش سرانه مصرف گوشت در کشور شده است. به عبارت بهتر، از سفره دهک‌های پایین حذف شده است.

جدیدترین آمار سازمان خواروبار کشاورزی ملل متحد، سرانه مصرف گوشت قرمز و سفید در ترکیه را ۴۶.۸ کیلوگرم و در ایران ۳۱.۹ کیلوگرم اعلام کرده است.

کارشناسان این حوزه هشدار می‌دهد که اگر وضعیت تأمین نهاده‌های دامی، توزیع آن سامانه بازارگاه و سیاست حمایتی دولت اصلاح نشود، نه‌تنها در بازار گوشت قرمز، بلکه در کل بخش کشاورزی و دامپروری با بحران شدیدتری مواجه خواهیم شد و شرایط بدتر از امروز می‌شود.

این در حالی است که گرانی این کالای اساسی به یکی از اهرم‌های فشار به معیشت خانوار تبدیل شده؛ اما دلیل این افزایش قیمت چیست؟

منصور پوریان، رئیس شورای تأمین دام کشور در مورد دلایل افزایش قیمت گوشت بسته‌بندی در بازار، گفت: گوشت‌های بسته‌بندی وارداتی با ارز مبادله‌ای وارد می‌شود و به دلیل حذف ارز ترجیحی از آن، قیمت آنها نسبت به قبل گران شده است.

سایه سنگین رکود تورمی بر سر بازار گوشت قرمز

رئیس شورای تامین دام کشور با اشاره به واردات گوشت قرمز با ارز ترجیحی در سال‌های گذشته، گفت: گوشت قرمز وارداتی در سال‌های گذشته که با ارز ترجیحی وارد می‌شد، در زمان‌هایی که قیمت گوشت در بازار افزایش می‌یافت برای تنظیم بازار توسط شرکت پشتیبانی امور دام کشور توزیع می‌شد تا قیمت گوشت قرمز متعادل شود و مردم امکان تهیه آن را برای سفره خود داشته باشند.

پوریان ادامه داد: اما در سال جاری شاهدیم که برای نخستین بار، ارز گوشت تنظیم بازار از ترجیحی به مبادله‌ای تغییر یافت. به همین دلیل، قیمت آن نسبت به گذشته به طور محسوسی افزایش یافت و تقاضا کم شد. از طرفی، موجب رکود در این بخش شد.

گرانی گوشت قرمز به دلیل حذف ارز ترجیحی

رئیس شورای تامین دام کشور با بیان اینکه خرید گوشت برای مردم دشوار شده است، گفت: گوشت برزیلی درب سردخانه کیلویی ۶۱۰ هزار تومان است؛ ولی گوشت هندی گران‌تر از این مبلغ به فروش می‌رسد. همچنین، گوشت گرم پاکستانی که در میادین توزیع می‌شود کیلویی ۶۹۷ هزار تومان و بعضا ۷۰۰ هزار تومان است.

پوریان افزود: وقتی گوشت قرمز با ارز مبادله‌ای وارد شود، طبیعتا قیمت آن هم گران خواهد بود.

کاهش تقاضای گوشت ازسوی خانوار 

رئیس شورای تامین دام کشور با اشاره به کاهش تقاضای گوشت قرمز در بازار، گفت: بیماری تب برفکی در دام‌های سنگین و احتیاط مردم برای خرید گوشت و افزایش قیمت آن موجب شده تا رکود تورمی بر بازار گوشت سایه بیندازد.

پوریان افزود: گوشت گرم و منجمد به وفور در بازار موجود است؛ اما تقاضای آن نیز کاهشی است.

به گزارش اقتصادران، « با حذف ارز ترجیحی از ابتدای زنجیره تأمین، قیمت کالاها برای دارندگان کالابرگ تفاوتی نخواهد داشت و مابه‌التفاوت قیمت واقعی کالا با نرخ ارز مبادله‌ای را دولت پرداخت می‌کند». این قول وزیر کشاورزی برای تامین مایحتاج اساسی زندگی مردم با قیمت پایین‌تر است، قولی که نه تنها تضمینی برای اجرا ندارد، بلکه قرار نیست فرودستان و محرومان جامعه را به آینده امیدوار سازد.

بازخوانی همین جمله ساده‌ی وزیر کشاورزی، چند واقعیت را به نمایش می‌گذارد؛ اول اینکه به احتمال زیاد ارز ترجیحی ۲۸ هزار و ۵۰۰ هزار تومانی به طور کامل از زنجیره تامین حتی برای کالاهای اساسی و ضروری حذف خواهد شد و دومین واقعیت این است که قرار است در آینده‌ای نزدیک، دوباره موج جدیدی از گرانی راه بیفتد. اما آقای وزیر، قصد دارد با توسل به کلید واژه «کالابرگ» عمق فاجعه‌ی در راه را بپوشاند و به مردم قوت قلب بدهد!

وعده بی‌پایه‌ی «کالابرگ»

در حال حاضر، در حالی‌که سیدعلی مدنی‌زاده، وزیر امور اقتصادی و دارایی، بر ضرورت حرکت به سمت تک‌نرخی شدن ارز تأکید دارد، محمدرضا فرزین، رئیس کل بانک مرکزی، همچنان از تداوم سیاست ارز ترجیحی ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومانی دفاع می‌کند و اجرای نرخ واحد را در شرایط فعلی، غیرعملی و موجب افزایش قیمت کالاهای اساسی می‌داند.

دولت مصرانه بر شوک‌درمانی ارزی و کاستن از هزینه‌های ارزی خود به ضرر مردم تاکید دارد و در این میان، وزرا وعده‌های بی‌بنیان و بی سرانجام می‌دهند؛ یادمان نرفته در بودجه ۱۴۰۱ بعد از اولین دور حذف ترجیحی، قرار نهادند که همه کالاها به قیمت شهریور ۱۴۰۰ عرضه شود اما هیچ کالایی، دقیقاً هیچ کالایی هیچ زمان به قیمت شهریور ۱۴۰۰ بازنگشت!

این وعده برای تثبیت نرخ با کالابرگ (که هر روز از طول و عرض و شمول آن کاسته می‌شود) دقیقاً مشابه همان وعده سال ۱۴۰۱ است؛ دوباره همه چیز گران خواهد شد کمااینکه همین امروز هم قیمت‌ها حتی قیمت‌های ستاد تنظیم بازار، به راستی خارج از توان خرید اکثریت مردم از جمله مزدبگیران شاغل و بازنشسته است. داده‌های تورمی شهریورماه نشان می‌دهد که در بازه زمانی یکساله منتهی به شهریور، نان و غلات نزدیک به ۱۰۰ درصد گران‌ شده است و سایر کالاهای خوراکی هم به طور میانگین، تورم بیش از ۵۰ یا ۶۰ درصدی را تجربه کرده‌اند؛ البته این داده‌های رسمی تورمی‌ست و با تورم واقعی کف بازار همخوانی ندارد.

قیمت پنج کیلو گوشت گوساله، یک‌سوم دستمزد ماهانه کارگران

در روزهای اخیر، قیمت هر کیلو گوشت گوساله ستاد تنظیم بازار به مرز یک میلیون تومان رسید! به این معنا که قیمت مصوب دولت برای هر کیلو گوشت گوساله، در میادین عرضه دولتی و برخی فروشگاه‌های زنجیره‌ای که محدود است و در دسترس همه مردم نیست، یک میلیون تومان است.

اخیراً مسعود رسولی، دبیر انجمن صنعت گوشت ایران، از آغاز عرضه گوشت تنظیم بازاری در فروشگاه‌های زنجیره‌ای خبر داده است. به گفته وی، در حال حاضر گوشت گوساله مخلوط با قیمت هر کیلوگرم ۸۰۹ هزار تومان و ران و دست گوساله با قیمت ۹۰۹ هزار تومان در این فروشگاه‌ها توزیع می‌شود.رسولی همچنین اعلام کرد که از هفته آینده گوشت گوسفندی نیز در این طرح عرضه خواهد شد.

دولت قصد دارد برای شکستن قیمت! گوشت یخ‌زده گوساله وارد کند؛ گوشتی کم کیفیت که بازهم قیمت هر کیلوی آن حدود ۷۰۰ هزار تومان و حتی بیشتر خواهد بود.

در حال حاضر در بسیاری از گوشت فروشی‌ها و قصابی‌های جنوب شهر، گوشت قرمز یافت نمی‌شود، آنچه یافت می‌شود فقط زایده‌ها و بخش‌های ارزان گوسفند و گوساله است؛ براساس داده‌ها، تنها فقط ۱۰ درصد مردم یا کمی بیشتر مشتری گوشت قرمز هستند.

«محمدرضا قربانی» بازنشسته کارگری شهرری در ارتباط با «گوشت گوساله‌ی کیلویی ۱ میلیون تومان با نام «تنظیم بازار» می‌گوید: یک خانوار ۴ نفره‌ی کارگری را در نظر بگیریم که با حقوق ماهانه‌ی ۱۶ میلیون و پانصدهزار تومان (با احتساب مزایا) امرار معاش می‌کند، این خانواده چطور می‌تواند با چنین رقم وحشتناکی کنار بیاید؟

این بازنشسته افزود: برای یک خانواده‌ی ۴ نفره کارگری، مصرف حداقل ۵ کیلوگرم گوشت در ماه به‌عنوان منبع اساسی پروتئین، یک نیاز اولیه و غیرقابل چشم‌پوشی است (سرانه ماهانه حدود یک کیلو در ماه). قیمت ۵ کیلو گوشت قرمز ۵ میلیون تومان می‌شود که چیزی نزدیک به یک‌سوم کل دریافتی ماهانه یک خانواده کارگری را می‌بلعد. این ۳۰ درصد تنها صرف گوشت شده است؛ سایر اقلام حیاتی این خانوار کارگری چه می‌شوند؟ یک کارگر چطور می‌تواند با این دستمزد از عهده‌ی مسکن و اجاره‌بها برآید، در حالی که حتی در اطراف کلان‌شهرها هم دوسوم دستمزدش را هزینه‌ی مسکن می‌بلعد! برنج کیلویی ۳۰۰ هزار تومان در کجای سفره قرار درد؟  لوبیا چیتیِ کیلویی ۵۰۰ هزار تومان و مرغِ ۲۰۰ هزار تومانی چطور ممکن است؟!

به اعتقاد قربانی، وقتی یک کالای اساسی غذایی تا این حد گران می‌شود که سهم ۳۰ درصدی از کل درآمد ماهانه یک خانواده کارگری را به خود اختصاص می‌دهد و همان رقم با افتخار در رسانه‌ها اعلام می‌شود، یعنی یک فاجعه معیشتی اتفاق افتاده است، چیزی فراتر از یک بحران….

گوشت از سفره‌ی کارگران حذف شده همانطور که برنج، لبنیات و میوه هم حذف شده‌اند؛ این بازنشسته‌ی ساکن شهرری با لحنی ناامید می‌گوید: در این شرایط صحبت از افزایش مزد و مستمری، صحبتی بی‌فایده است؛ درصدهای شورایعالی کار به هیچ کاری نمی‌آید وقتی تورم چند برابر آن را از سفره‌ها برداشت می‌کند.

اینها تنها یک توصیف ساده از شرایط فعلی‌ست؛ وقتی ۵ کیلو گوشت با قیمت دولتی، یک سوم دستمزد ماهانه کارگر را به خود اختصاص می‌دهد، با حذف ارز ترجیحی در هفته‌های پیش رو چه اتفاقی می‌افتد؟ آن زمان گوشت یخ‌زده وارداتی هم با قیمت کیلویی یک میلیون تومان، گیر مردمِ فرودست و مزدبگیر نمی‌آید…..

به گزارش اقتصادران، اعداد گاها می‌توانند بیش از هرتصویر و صحنه‌ای قلب انسان را به درد آورند. جامعه امروز ایران تبدیل به مثالی زنده از این مساله شده است؛ شرایطی که در آن اعداد در قالب قیمت‌ها تبدیل به بختک زندگی و آسایش مردم شده‌اند؛ بختک‌هایی که سفره‌ها را روز‌به‌روز بی‌روح‌تر و سبد‌های خرید را روز‌به‌روز کوچک‌تر می‌کنند. گوشت در جهان به‌عنوان گران‌ترین و در عین حال یکی از مهم‌ترین اقلام سبد معیشت خانوار شناخته می‌شود و به همین دلیل دولت‌ها برای حفظ اندازه لازم آن در سفره‌ها باید اهتمام جدی به کار گیرند اما با نگاهی به جای خالی گوشت در سفره‌ها به‌نظر می‌رسد قیمت‌ها از مردم گیاهخوارانی از سر اجبار ساخته‌اند.

گفتیم اعداد می‌توانند دردناک‌تر از تصاویر باشند و آمار سرانه مصرف گوشت داخل کشور نیز یکی از این آمار‌هاست. بر خلاف بسیاری از گفته‌های مسوولان سرانه مصرف گوشت داخل ایران کمتر از استاندارد‌های جهانی این حوزه است. بر طبق آمار سازمان جهانی خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) سرانه مصرف گوشت قرمز و سفید در جهان ۴۱کیلوگرم است. این در حالی است که این رقم در ایران با نگاه خوشبینانه نیز به ۱۲ کیلوگرم نخواهد رسید. این کمبود چشمگیر سرانه مصرف نسبت به استاندارد جهانی رتبه ایران در مصرف گوشت در جهان را به رتبه تقریبی ۹۸ از ۱۹۶ کشور تنزل داده است.

افزایش قیمت گوشت از ۳‌دهه گذشته تا به امروز

اگر نگاهی به روند افزایش قیمت گوشت از سه‌دهه گذشته تا به امروز داشته باشیم متوجه می‌شویم که چرا گوشت به اولین کالای حذف شده از سبد خرید اقشار ضعیف و حتی متوسط جامعه تبدیل شد. بر طبق آمار‌ها در سال ۱۳۷۲ قیمت هر کیلو گوشت گوسفندی با استخوان ۵۳۵ تومان بود. بر طبق آمار‌های دهه۸۰‌ قیمت گوشت گوسفندی با استخوان در سال۱۳۸۴ حدود ۳۱۰۰ تومان و در سال۱۳۸۸ حدود ۱۱۸۰۰ تومان ثبت شده است.

گزارش‌ها نشان می‌دهند که در فروردین ۱۳۹۱ قیمت هرکیلوگرم گوشت گوساله برای مصرف‌کننده حدود ۱۴-۱۳‌هزار تومان بوده است. در سال‌های۱۳۹۵- ۱۳۹۲ قیمت‌ها افزایش یافتند؛ برای مثال در۱۳۹۲ نمونه‌هایی با نرخ‌های چند ده‌هزار تومان و در۱۳۹۵ گزارش‌هایی از قیمت‌های ۳۸-۴۲‌هزار تومان به چشم می‌خورد. سال ۹۷ زمانی بود که رکورد رشد قیمت به معنای واقعی کلمه شکست و رشد شدید قیمتی رخ‌داده تا آنجا که قیمت‌ها از حدود ۴۲و۳۹‌هزارتومان(اوایل سال‌) به حدود ۸۶و۹۵‌هزارتومان (پایان سال۹۷) برای گوشت گوسفند و گوساله رسیدند(رشد دست‌کم ۱۲۰‌درصدی در سال۹۷). در خرداد۱۳۹۸ هم گزارش‌ها قیمت هر کیلو ران گوسفندی را بین ۱۱۰-۹۰‌هزارتومان و گوشت گوساله نزدیک ۱۰۰‌هزارتومان اعلام کردند.

انفجار قیمت‌ها از ۱۴۰۰ به بعد

در نهایت به ۱۴۰۴ می‌رسیم؛ جایی که آمار‌ها دیگر رمقی برای معیشت مردم باقی نگذاشته است. امروزه یارانه سه‌دهک ابتدایی برای هر نفر ۴۰۰ تومان است. قیمت هر کیلوگرم ران گوسفند بدون استخوان در بازار از ۹۰۰‌هزارتومان شروع می‌شود و براساس منطقه به منطقه تا ارقام بالاتر ادامه دارد. یعنی یارانه یک‌ماه یک‌نفر برای خرید یک‌کیلوگرم گوشت هم کافی نیست!

خداحافظی با نیروی انسانی سالم و توانمند

بسیاری از کارگران در خوشبینانه‌ترین حالت و با احتساب اضافه کاری ۱۵‌میلیون تومان درآمد دارند. اجاره در ارزان‌ترین مناطق تهران امروزه از ۹‌میلیون‌تومان شروع می‌شود و در چنین شرایطی مشخص است که خوردن یک وعده گوشت در ماه نیز برای بسیاری از اقشار جامعه تبدیل به رویایی محال شده‌است. مرتضی افقه، استاد دانشگاه و کارشناس مسائل اقتصادی در همین‌باره به «جهان‌صنعت» گفت: در ادبیات اقتصاد توسعه به‌ویژه در کشورهای جهان‌سوم مهم‌ترین و شاید اصلی‌ترین عامل افزایش تولید و محرک توسعه نیروی انسانی است. البته هر نیروی انسانی لزوما نمی‌تواند به توسعه کمک کند.

نیروی انسانی زمانی موثر است که دو ویژگی اساسی داشته باشد: نخست تخصص و مهارت؛ یعنی باسواد یا حداقل نیمه‌ماهر باشد و دوم سلامت جسمی و روحی. به همین دلیل است که در کشورهای پیشرفته آموزش و بهداشت نه‌تنها رایگان بلکه اجباری نیز هستند. آن‌کشورها سال‌هاست به این نتیجه رسیده‌اند که اگر نیروی انسانی قرار است در فرآیند توسعه مشارکت واقعی و موثر کند باید هم سالم و هم متخصص باشد. افقه ادامه داد: در کشورهایی مانند ایران یکی از عواملی که مانع بهره‌وری نیروی انسانی می‌شود پایین‌بودن سطح درآمدهاست. وقتی‌درصد قابل‌توجهی از جامعه از حداقل درآمد برخوردارند طبیعی است که نتوانند به‌طور همزمان آموزش دیده و از سلامت جسمی و روانی برخوردار باشند. در چنین شرایطی حتی دریافت مواد غذایی لازم-مثل پروتئین- برای داشتن بدنی سالم نیز دشوار می‌شود. بنابراین هرچه فقر گسترش یابد هم از نظر اجتماعی و هم از نظر اقتصادی کشور دچار ناتوانی در فرآیند توسعه می‌شود.

کلاف سردرگم حکمرانی اقتصادی

اقتصاد معیشت یکی از زیرمجموعه‌های سیستم اقتصادی کلی کشور است. افقه در همین باره گفت: حکمرانی اقتصادی در سال‌های گذشته- به‌ویژه پس از پایان جنگ ایران و عراق- باعث شده است که امروز با یک «کلاف سردرگم» روبه‌رو باشیم. از یک‌سو دولت منابع مالی کافی برای اجرای حمایت‌های رفاهی نداشته و از سوی دیگر اگر این حمایت‌ها صورت نگیرد فقر گسترده‌تر می‌شود.

این کارشناس مسایل اقتصادی هشدار داد: در چنین شرایطی تورم مزمن و مداوم نیز به بحران دامن‌زده است. حدود هفت تا هشت سال است که نرخ تورم دورقمی و بالاتر از ۳۰‌درصد بوده است. حتی اگر امسال تورم رسمی را ۳۰‌درصد اعلام کنند این به‌معنای انباشت تورم سنگین در سال‌های متوالی است. چنین تورمی عملا مانع مشارکت نیروی انسانی در فرآیند توسعه می‌شود و می‌تواند به بروز ناآرامی‌های اجتماعی و سیاسی منجر شود؛ اتفاقاتی مشابه آنچه در سال‌های ۱۳۹۶ و ۱۳۹۸ شاهد بودیم. این چرخه ضدتوسعه هم دولت و هم جامعه را در وضعیت بحرانی نگه می‌دارد.

از بین رفتن طبقه متوسط در سال‌های اخیر موضوعی است که بسیاری از کارشناسان درباره آن هشدار داده اند. این استاد دانشگاه در این‌باره گفت: سفره مردم دیگر به هیچ عنوان در وضعیت عادی نیست. اگر سبد معیشت خانوار ایرانی را با کشورهای اروپایی مقایسه کنیم شکاف بسیار عمیقی مشاهده می‌شود. طبقه‌متوسط در ایران عملا به‌سختی قابل‌تشخیص بوده و می‌توان گفت در حال از بین رفتن است. ازبین‌رفتن طبقه متوسط پیامدهای گسترده‌ای دارد چراکه این طبقه موتور محرک فعالیت‌های اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی است. هرچه این طبقه کوچک‌تر و ضعیف‌تر شود پیشرفت کشور دشوارتر خواهد شد.

افقه ادامه داد: مردم ایران به دو دلیل از وضعیت کنونی ناراضی‌ترند: نخست اینکه تجربه تاریخی دوران پیش از انقلاب را در ذهن دارند؛ به‌ویژه دهه۵۰ که شرایط اقتصادی کشور نسبتا مطلوب بود. بسیاری از مردم آن دوران را به یاد دارند و احساس می‌کنند پس از گذشت بیش از ۴۰ سال هنوز به سطح رفاه آن دهه نرسیده‌اند. دومین دلیل مقایسه با سایر کشورهاست. مردم می‌گویند ما منابع عظیم طبیعی و ذخایر خدادادی فراوانی داریم و در کنار آن نیروی انسانی ماهر و تحصیل‌کرده نیز کم نیست اما به دلیل برخی تنگ‌نظری‌ها این نیروها به کشورهای دیگر رانده شده‌اند. در حالی که کشورهای فاقد منابع توانسته‌اند مسیر توسعه را طی کنند ما باوجود این ظرفیت‌ها هنوز درجا می‌زنیم.

این استاد دانشگاه در خاتمه سخنان خود گفت: اکنون طبقه متوسط به‌شدت فشرده و لاغر شده و با سرعت زیادی به زیر خط فقر سقوط می‌کند. نبود این طبق یکی از موانع اصلی توسعه کشور است.