به گزارش اقتصادران، امیرحسین جلالی ندوشن، سخنگوی انجمن علمی روانپزشکی ایران که مشروح آن پیشتر منتشر شده، با اشاره به گسترش حس بیچشماندازی در جامعه ایران گفت: «زندگیِ معنادار بدون آینده و امید ممکن نیست. وقتی نشانههای عینیِ بهبود در زندگی روزمره دیده نمیشود، امید روانشناختی هم شکل نمیگیرد.»
وی افزود که مردم برای قضاوت درباره آینده به آمارهای کلان نیاز ندارند و توضیح داد: «قدرت خرید، ارزش پول ملی، امکان تأمین آموزش و حداقلهای زندگی، شاخصهای روزمرهای هستند که مردم با آنها زندگی میکنند. وقتی اینها رو به افول است، جامعه آینده را غیرقابل تصور میبیند.»
جلالی ندوشن تصریح کرد که پیامد این وضعیت، ناتوانی در برنامهریزی و گسترش روزمرگی است و افزود: «جامعه به حالت بلاتکلیف و اللهبختکی رسیده؛ وضعیتی که در آموزش، اقتصاد و حتی اجتماعیشدن نسل نوجوان بهوضوح دیده میشود.»
این روانپزشک هشدار داد که جامعهای در وضعیت بقا، خلاقیت و عاملیت خود را از دست میدهد و تأکید کرد: «در چنین شرایطی، هیجان غالب نه شادی، بلکه شرم است. خودتخریبی، افسردگی، فرسودگی روانی و بیتوجهی به سلامت، پیامدهای خاموش این وضعیتاند.»
دیدگاهتان را بنویسید