برچسب: واردات

  • پشت پرده روند طولانی ترخیص کالا از بنادر و گمرکات

    پشت پرده روند طولانی ترخیص کالا از بنادر و گمرکات

    به گزارش اقتصادران، روند ترخیص کالا در بنادر و گمرکات ایران به یک چالش جدی برای تجار و فعالان اقتصادی تبدیل شده است. این معضل که ناشی از عوامل متعددی است، نه تنها هزینه‌های واردات و صادرات را افزایش داده، بلکه به کندی گردش کالا و اخلال در زنجیره تأمین نیز منجر شده است.

    طبق اظهار نظر بسیاری از کارشناسان، موارد بسیاری اعم از کمبود تجهیزات، ظرفیت محدود، مشکلات حمل و نقل، بوروکراسی‌های پیچیده، برخوردهای سلیقه‌ای و تغییرات مکرر قانون در طولانی شدن روند ترخیص کالاها از بنادر و گمرکات دخیل هستند.
    بسیاری از بنادر و گمرکات کشور با کمبود تجهیزات مدرن تخلیه و بارگیری، تجهیزات اسکن و بازرسی و سیستم‌های IT پیشرفته مواجه هستند و این امر منجر به کندی فرآیندها و افزایش زمان ترخیص کالا می‌شود.
    همچنین ظرفیت محدود بنادر و گمرکات، به‌ویژه در فصول پیک واردات و صادرات، باعث ایجاد ازدحام و معطلی کالاها می‌شود. از طرف دیگر ضعف زیرساخت‌های حمل و نقل جاده‌ای و ریلی، فرآیند انتقال کالا از بنادر و گمرکات به سایر نقاط کشور را با مشکل مواجه می‌کند.

    فارغ از عوامل ذکر شده، فرآیندهای اداری پیچیده و طولانی، تعدد سازمان‌های دخیل در امر ترخیص و عدم هماهنگی بین آنها، از جمله مهمترین موانع قانونی و مقرراتی هستند.تغییرات مکرر در قوانین و مقررات گمرکی، ابهام و سردرگمی را برای تجار ایجاد کرده و اعمال سلیقه‌ای قوانین و مقررات توسط برخی از کارکنان گمرک، یکی دیگر از عوامل نارضایتی تجار و طولانی شدن فرآیند ترخیص است.

    فرآیند تخصیص ارز توسط بانک مرکزی برای واردات کالا، اغلب با تأخیرهای طولانی مواجه است. این تأخیرها باعث می‌شود تا کالاها در گمرکات معطل بمانند و هزینه‌های انبارداری افزایش یابد.حتی در برخی موارد، ارز تخصیص یافته با نیاز واقعی واردکننده مطابقت ندارد. این موضوع می‌تواند به دلیل تغییرات ناگهانی نرخ ارز یا عدم پیش‌بینی دقیق نیازهای بازار باشد. برخی از واردکنندگان هم به دلیل محدودیت‌های قانونی یا عدم دسترسی به منابع مالی، با مشکلاتی در تأمین ارز مورد نیاز خود مواجه هستند.
    از طرف دیگر، نوسانات شدید نرخ ارز، برنامه‌ریزی مالی را برای واردکنندگان دشوار می‌کند و ریسک معاملات را افزایش می‌دهد.

    تأثیر ابهام در پرداخت مالیات و عوارض روی سرعت ترخیص کالا در گمرکات

    فریال مستوفی رئیس کمیسیون بازار پول و سرمایه اتاق تهران، در رابطه با عوامل مؤثر در طولانی شدن روند ترخیص کالا در بنادر و گمرکات کشور اظهار کرد: «این امر عوامل و دلایل متعددی دارد که یکی از آنها ابهام در مسائل مربوط به مالیات و پرداخت عوارض است. دلیل دیگر، محاسبه‌های غیر منتظره و بار شدن هزینه‌های غیرمنتظره در زمان ترخیص کالاها است و شفاف نبودن اینها، ایجاد اشکال می‌کند.»

    رئیس کمیسیون بازار پول و سرمایه اتاق تهران، درخواست ضمانتنامه‌های بانکی و سختگیری برای صدور آنها را از دیگر عوامل مؤثر در این معضل برشمرد و گفت: «مشکلات عدیده ای در این زمینه وجود دارد که خودش ایجاد مشکل می‌کند. علاوه بر این مشکلات که تا حدودی به گمرک مربوط است، مشکلات بسیاری هم وجود دارد که به وارد کننده و صاحب کالا ارتباط پیدا می‌کند. مغایرت میان اطلاعات ثبت سفارش، منجر به طولانی شدن ترخیص کالاها می‌شود. محدودیت‌های فنی و استانداردی و الزام به اخذ استانداردهای اجباری برای بعضی از کالاها نیز در این موضوع اثرگذار است. طولانی شدن روند آزمایش و بازرسی در استاندارد نیز روی این چرخه اثر می‌گذارد.»

    وی تصریح کرد: «اختلاف نظر میان گمرک و سازمان‌های مربوطه نیز در این مشکل اثرگذار است. بروکراسی پیچیده و زمانبر اداری هم در این امر دخیل است. لختی و فرسایشی بودن این فرآیند اداری و غیرشفاف بودن آن و همچنین عدم هماهنگی میان نهادهای مختلف مانند گمرک، بانک، وزارت صمت و سازمان استاندارد هم از سوی دیگر منجر به طولانی شدن روند ترخیص کالاها می‌شود. نوسانات ارزی هم در این مسأله بی تأثیر نیست. شما کالای مورد نظر خود را با یک قیمت ثبت سفارش می‌کنید و چند وقت بعد قیمت ارز بالا می‌رود که روی این موضوع اثر می‌گذارد.»

    مستوفی طولانی بودن روند تخصیص ارز را نیز از عوامل مؤثر بر طولانی شدن روند ترخیص کالا دانست و اذعان کرد: «این امر گرچه به واسطه وجود تحریم‌ها امری طبیعی به شمار می‌آید اما روی طولانی شدن این فرآیند اثرگذار است. وجود تحریم‌ها ممکن است وارد کننده را وادار کند که از چند جا کالا را وارد کند اما برخورد گمرک به گونه‌ای است که گویی جاده اتوبان باز است و توجهی به این ندارد که تحریم روی این مسأله اثرگذار است. بیشتر پرداختی‌های ما از طریق سیستم بانکی انجام نمی‌شود. ما در زمینه مدیریت، با مشکل مواجه هستیم. مدیریت اشتباه وضعیت فعلی را ایجاد کرده است. کشور ما دارای همه امکانات لازم هست اما شرایط استفاده از همه امکانات را نداریم و مدیریت ضعیف منجر به این شده که اقتصاد در آن حرف اول را نمی‌زند.»

    پس طبق آنچه گفته شد می‌توان اینچنین اظهار کرد که نبود شفافیت در فرآیندهای گمرکی و عدم دسترسی آسان به اطلاعات، زمینه را برای فساد و سو استفاده فراهم می‌کند. ضعف در سیستم‌های مدیریت ریسک نیز باعث می‌شود تا تمامی کالاها به یک میزان مورد بازرسی قرار گیرند که این امر فرآیند ترخیص را کند می‌کند. کمبود نیروی انسانی متخصص و آموزش‌دیده در گمرکات، به‌ویژه در زمینه ارزیابی کالا و مبارزه با قاچاق، یکی دیگر از چالش‌های موجود است.

    علی رغم تمام موارد ذکر شده، نوسانات نرخ ارز و تحریم‌ها نیز در تحقق این بحران بی تأثیر نیستند. نوسانات نرخ ارز و عدم ثبات اقتصادی، باعث ایجاد ابهام در قیمت‌گذاری کالاها و افزایش ریسک برای تجار می‌شود و تحریم‌های بین‌المللی، فرآیند نقل و انتقالات مالی و بیمه کالاها را با مشکل مواجه کرده و زمان ترخیص را افزایش می‌دهد.

    به نظر می‌رسد برای حل این مشکلات، لازم است یک رویکرد جامع و هماهنگ در سطح ملی اتخاذ شود. سرمایه‌گذاری در توسعه زیرساخت‌های بنادر و گمرکات، از جمله خرید تجهیزات مدرن، افزایش ظرفیت و بهبود سیستم‌های IT، اصلاح قوانین و مقررات و ساده‌سازی فرآیندهای گمرکی، کاهش تعداد سازمان‌های دخیل در امر ترخیص و ایجاد هماهنگی بین آنها، ایجاد شفافیت در فرآیندهای گمرکی و دسترسی آسان به اطلاعات، آموزش نیروی انسانی متخصص و ارتقای سطح دانش و مهارت آنها، توسعه دولت الکترونیک و ارائه خدمات گمرکی به صورت الکترونیکی و حذف فرآیندهای کاغذی می‌تواند بسیاری از مشکلات موجود در این فرآیند را اصلاح و مرتفع کند.

    روند طولانی ترخیص کالا در بنادر و گمرکات ایران، یک معضل جدی است که نیازمند توجه ویژه و اقدام فوری است. با اتخاذ راهکارهای مناسب و همکاری تمامی ذی‌نفعان، می‌توان این مشکل را حل کرده و به رونق اقتصادی کشور کمک کرد.

  • سقوط آزاد مناطق تجاری در سایه وعده‌ها و واژه‌ها

    سقوط آزاد مناطق تجاری در سایه وعده‌ها و واژه‌ها

    به گزارش اقتصادران، از قرن شانزدهم میلادی تاکنون، مناطق آزاد تجاری در کشورهای مختلف به‌عنوان ابزار توسعه صادرات، جذب سرمایه‌گذاری خارجی، رونق اشتغال و افزایش بهره‌وری شناخته می‌شوند.

    این مناطق با حذف تشریفات اداری، معافیت‌های مالیاتی و کاهش موانع ارزی طراحی می‌شوند تا به قطب‌های تحول‌آفرین در اقتصاد ملی تبدیل شوند. سازمان توسعه صنعتی ملل متحد نیز بارها بر نقش حیاتی این مناطق در توسعه کشورهای در حال توسعه تأکید کرده است.

    بر اساس گزارش ائتلاف بین‌المللی علیه اقتصادهای غیرقانونICAIE، در اقتصاد از مناطق آزاد به‌عنوان نیرویی محرک برای تشویق صادرات صنعتی استفاده می‌کنند و تجارت دریایی هم ۹۰ درصد کل تجارت جهان را تشکیل می‌دهد که ۲۵ درصد آن از طریق مناطق آزاد انجام می‌شود.

    اولین منطقه آزاد در سال ۱۸۸۸ میلادی در بندر هامبورگ ایجاد شد، موفقیت چشمگیر این بندر در تجارت راه را برای بنادر دیگر کشورها باز کرد.

    اولین منطقه آزاد تجاری در ایران

    طبق گزارش ارائه‌شده از سوی قرارگاه ملی مبارزه با مفاسد اقتصادی، نخستین جرقه‌های شکل‌گیری مناطق آزاد تجاری در ایران در اوایل دهه ۱۳۷۰ زده شد. در سال ۱۳۷۲، مجلس شورای اسلامی با تصویب قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری و صنعتی، مسیر حقوقی این سیاست را هموار کرد؛ همچنین با تشکیل شورای عالی مناطق آزاد، بخش اعظمی از مقررات و آیین نامه‌های اجرایی قانون یادشده در طول سال ۱۳۷۳ تهیه و به تصویب رسید.

    قانون جدید به این مناطق امتیازاتی چون معافیت‌های مالیاتی، آزادی در تبادل ارز، تسهیلات برای واردات و صادرات و ساختار اداری مستقل داد. مناطق آزاد قرار بود پلی میان اقتصاد محصور داخلی و بازارهای جهانی، جذب سرمایه‌گذار خارجی، تولید کالاهای صادرات‌محور، انتقال فناوری و ایجاد اشتغال باشند.

    با تأسیس سه منطقه آزاد کیش، قشم و چابهار، این سیاست وارد مرحله اجرا شد. بر اساس آمار ارائه‌شده از سوی سازمان مناطق آزاد تجاری مناطق دیگری همچون ارس، انزلی، اروند و ماکو به این فهرست اضافه شدند.

    اما با گذشت بیش از سه دهه، همواره این پرسش پابرجا مانده است که آیا مناطق آزاد ایران توانسته‌اند به اهداف اولیه خود دست یابند یا به معابری برای واردات کالاهای مصرفی و زمین‌بازی تبدیل شده‌اند؟

    مناطق آزاد تجاری

    اکنون با گسترش طرح تأسیس مناطق آزاد جدید و گاه بدون پیوست اقتصادی و آمایش سرزمینی، نگرانی‌ها درباره ناکارآمدی و فساد در این مناطق پررنگ‌تر از گذشته است. هرچند در طراحی اولیه، این مناطق قرار بود سکوی پرتاب اقتصاد ملی به سوی جهانی شدن باشند، اما آنچه امروز از بسیاری از آنها دیده می‌شود، بیشتر به جزیره‌هایی معاف از نظارت دقیق مالی و گمرکی شباهت دارند تا کانونی برای توسعه پایدار.

    شکافی میان سند چشم‌انداز تا واقعیت اقتصادی

    ایران، با وجود منابع انسانی، موقعیت جغرافیایی منحصربه‌فرد و ظرفیت‌های عظیم، نتوانسته در مسیر تحقق سند چشم‌انداز گامی مؤثر بردارد. به نظر می‌رسد آنچه در ایران تحت عنوان مناطق آزاد پیگیری شده، بیشتر از آنکه با اهداف واقعی توسعه هم‌راستا باشد، قربانی بروکراسی ناکارآمد، فساد اداری و سیاست‌گذاری‌های متناقض شده است.

    یکی از مهم‌ترین بندهای سند چشم‌انداز، کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی است. در حالی‌که مقامات از ارائه آمار رسمی در این زمینه خودداری می‌کنند. شواهد اقتصادی حاکی از آن است که همچنان بخش بزرگی از اقتصاد کشور بر نفت تکیه دارد.

    مناطق آزاد ایران؛ آمارهای تلخ و دستاوردهای ناچیز

    گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس در بازه ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۸، تصویر دقیقی از ناکامی مناطق آزاد ایران ارائه می‌دهد که سهم آن از میزان تولید و صادرات غیرنفتی حدود یک درصد و سهم از واحدهای تولیدی فعال نیز کمتر از سه درصد است.

    در ادامه این گزارش آمده است که سرمایه‌گذاری خارجی در کره جنوبی در حالی‌که وسعت مناطق آزاد ایران سه برابر شهرک‌ها و نواحی صنعتی است، اما میزان اشتغال در شهرک‌های صنعتی بیش از سه برابر مناطق آزاد کشور می‌شود. آیا این آمارها جز کارنامه‌ای شکست‌خورده، نام دیگری دارد؟

    مهدی رازپور، رئیس گروه آموزش مرکز پژوهش‌های توسعه و آینده‌نگری، در اسفند ۱۴۰۳ در یک نشست خبری، تحریم‌های اقتصادی و سیاسی، ناپایداری سیاست‌گذاری و تغییرات مدیریتی مکرر، ساختار اقتصادی ناکارآمد و وابستگی به نفت و همچنین عدم تنوع در اقتصاد را از عوامل اصلی عقب‌ماندگی مناطق آزاد ایران برشمرد.

    اما واقعیت تلخ‌تر این است که ناکارآمدی مدیریتی، رانت‌پروری و نبود اراده سیاسی جدی، بیشتر از تحریم‌ها در این ناکامی نقش داشته‌اند.

    مقایسه‌ای تکان‌دهنده با رقبا

    طبق آمار رسمی از هیأت شهرها و مناطق آزاد اقتصادی عربستان، این کشور یک منطقه ویژه اقتصادی به نام ملک عبدالله را تأسیس کرده است.

    نکته قابل‌تأمل اینکه منطقه ملک عبدالله حتی از کیش نیز کوچک‌تر است، اما با تمرکز بر صنایع کلیدی چون داروسازی، خودرو و فناوری، خود را به یک هاب منطقه‌ای تبدیل کرده است.

    همچنین با وجود اینکه مساحت چابهار ۱۰۷ برابر منطقه آزاد شین‌ژن چین است، اما، تجارت خارجی شین‌ژن در سال ۲۰۲۳ بیش از ۱۳۱ میلیارد دلار بوده و کل تجارت چابهار حتی به ۲۰۰ میلیون دلار هم نمی‌رسد.

    سراب توسعه در سایه فساد و بی‌برنامگی

    محمود تهی‌دست، عضو هیأت رئیسه اتاق بازرگانی زاهدان، در گفت‌وگو با تجارت‌نیوز با اشاره به اهمیت بندر چابهار در ایران تأکید کرد: این بندر هنوز از ظرفیت‌های خود بهره‌برداری نکرده است. برای تقویت ارتباطات بین‌المللی بندر چابهار، نیاز است که ایران با تمام کشورها ارتباط برقرار کند. اما متأسفانه ایران درگیر مشکلات ارتباطی با دنیا و تحریم است و هند هم با وجود اینکه انحصار را در دست گرفته اقدام خاصی برای توسعه همکاری‌ها انجام نمی‌دهد.

    این عضو هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی به مشکلات ناشی از تحریم‌ها و ارتباطات ناکافی با کشورهای دیگر اشاره کرد و گفت: تا زمانی که ایران از فهرست سیاه FATF خارج نشود و به تجارت جهانی و سیستم بانکی جهانی نپیوندد اوضاع همچنان تکان نمی‌خورد، چراکه برای تسهیل تجارت با کشورهای دیگر، باید نظام بانکی ایران اصلاح شود.

    همکاری با امارات پله‌ای بهتر و مهم‌تر از هند است

    تهی‌دست به مشکلات بانک‌های هندی اشاره و تشریح کرد: بانک‌های هندی وقتی بخواهند به تجار ایرانی روپیه بپردازند، باید یک بانک مورد تائید داشته باشند تا پول را به ایران منتقل کند، اما چنین بانکی وجود ندارد. همچنین همکاری با امارات اشکالی ندارد، اما هند حتی درهم امارات را هم نمی‌دهد.

    او توضیح داد: تمام مشکلات منطقه ناشی از عدم فعالیت بندر چابهار است. چنانچه چابهار فعال شود، می‌تواند کارایی بندرهای پاکستان را کاهش دهد و بر بندرهای عربستان و قطر نیز تأثیر بگذارد. چابهار به‌عنوان نگین الماس دریای عمان شناخته می‌شود و کشورهای دیگر ممکن است از فعال شدن این بندر جلوگیری کنند؛ زیرا این امر بر منافع اقتصادی آنها تأثیرگذار است.

    مناطق آزاد تجاری؛ فرصت‌سوزی بزرگ در سایه وعده‌ها و واژه‌ها

    تأکید مکرر مقامات ایرانی بر افزایش بهره‌وری و موفقیت مناطق آزاد در حالی است که تنها یک مقایسه کوچک با کشورهای همسایه کافی است تا ادعای آنان را باطل کند. به نظر می‌رسد آنچه به نام موفقیت در تریبون‌ها اعلام می‌شود، صحبتی جز بازی با اعداد و الفاظ نیست.

    در میان مناطق آزاد موفق خاورمیانه، جبل علی در امارات متحده عربی و صحار در عمان دو نمونه شاخص از عملکرد درخشان مناطق اقتصادی ویژه در جذب سرمایه‌گذاری، گسترش تجارت و توسعه صنعتی هستند. هر یک از این مناطق با تکیه بر مزیت‌های جغرافیایی، سیاست‌گذاری‌های هدفمند و زیرساخت‌های پیشرفته، توانسته‌اند نقش مهمی در اقتصاد ملی کشورهای خود ایفا کنند.

    بر اساس آمار ارائه‌شده از سوی سازمان مناطق آزاد تجاری عربستان، منطقه آزاد جبل علی در دبی به یکی از مهم‌ترین قطب‌های تجارت و ترانزیت کالا در جهان تبدیل شده است. قرارگیری در کنار بندر جبل علی سومین بندر بزرگ کانتینری جهان این منطقه را به شاه‌راهی برای صادرات مجدد، مونتاژ صنعتی و زنجیره تأمین جهانی تبدیل کرده است.

    مالکیت ۱۰۰ درصدی خارجی، معافیت‌های مالیاتی و خدمات دیجیتال‌محور، بستر مناسبی برای حضور بیش از ۸۰۰۰ شرکت از ۱۴۰ کشور فراهم کرده است. بر اساس داده‌های رسمی منتشرشده توسط jaFaz ، این منطقه نزدیک به ۲۳ درصد سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی به امارات را به خود اختصاص داده است.

    صحار؛ دروازه صنعتی عمان به جهان

    در آن‌سو، طبق داده‌های منتشر‌شده از درگاه مناطق آزاده تجاری عمان، منطقه آزاد صحار در کشور عمان با تکیه بر بندری عمیق‌ آبی و مجاورت با کریدورهای استراتژیک دریایی، موفق شده است جایگاه ویژه‌ای در حوزه لجستیک و صنایع سنگین برای خود ایجاد کند.

    این منطقه که از سال ۲۰۱۰ به طور رسمی فعالیت خود را آغاز کرده، امروز میزبان صنایعی چون فولاد، آلومینیوم، پتروشیمی و مواد غذایی است. برندهای بزرگی همچون Jindal Shadeed، Vale و… در این منطقه فعال‌اند.

    طبق گزارش‌های رسمی منتشرشده از این کشور، منطقه آزاد صحار به یکی از شریان‌های حیاتی اقتصاد عمان تبدیل شده و سهم قابل‌توجهی در صادرات غیرنفتی این کشور دارد.

    مناطق آزاد تجاری قربانی سیاست‌های نادرست مسئولان

    حسین راغفر، اقتصاددان، توضیح داد که فساد ساختاری، بروکراسی پیچیده، نبود شفافیت و رانت‌های سیاسی بر مدیریت مناطق آزاد سایه انداخته‌ است و این موضوع بیشترین سوء استفاده را در جهت تحقق اهداف سوداگرانه دارد.

    طبق گزارش ICAIE در ارتباط با اینکه مناطق آزاد تجاری چگونه می‌توانند محلی برای فساد شوند نوشته شده که بسیاری از گروه‌های مافیایی در فرآیندهایی مانند مونتاژ، برچسب‌زنی مجدد یا انبارداری که در مناطق آزاد انجام می‌شود برای پنهان‌سازی منشأ غیرقانونی کالاها سو‌ءاستفاده می‌کنند.

    این گروه‌ها با بهره‌گیری از معافیت‌های گمرکی و حساب‌رسی‌گریزی در این مناطق، کالاهایی را که ممکن است دزدی، تقلبی یا قاچاق باشند، قانونی جلوه می‌دهند. این سازوکار پیچیده، شکل مدرن پولشویی در تجارت بین‌المللی است.

    در ایران نیز برخی از مناطق آزاد ممکن است به‌جای ایفای نقش توسعه‌ای به گذرگاه‌هایی برای واردات کالاهای مصرفی، فرار مالیاتی و انتقال سرمایه‌های مشکوک تبدیل شوند.

    وقتی نظارت ضعیف است و گزارش‌های مالی شفاف نیست، این مناطق بهشت کسانی می‌شود که می‌خواهند منشأ پول خود را پنهان کنند یا کالایی را که در مبادی رسمی غیرقابل عبور است با پوشش جدید وارد کشور کنند.

    حال مسئولان باید پاسخ دهند که اگر قرار است مناطق آزاد در خدمت رشد و توسعه باشند چرا آمار تجارت بندری خود را مخفیانه نگه داشته‌اند و هیچ‌گونه گزارش شفافی از عملکرد خود در تجارت جهانی ارائه نمی‌دهند؟ دست چه کسانی پشت پرده پولشویی در این مناطق است؟

  • آقای رئیس جمهور وعده هایش را فراموش کرده؟! / یک نماینده گفت ۸۰ درصد شرکت‌هایی که ارزشان را برنمی‌گردانند حاکمیتی و دولتی هستند

    آقای رئیس جمهور وعده هایش را فراموش کرده؟! / یک نماینده گفت ۸۰ درصد شرکت‌هایی که ارزشان را برنمی‌گردانند حاکمیتی و دولتی هستند

    به گزارش اقتصادران، دکتر فرشاد مومنی، اقتصاددان، با یادآوری اینکه در نظریه های جدید توسعه یک هشدار بسیار بزرگی می دهند که این هشدار امروز بیش از هر زمان دیگری متوجه نظام تصمیم‌گیری‌های اساسی ایران است، گفت: هشدار بزرگ این است که پدیده وابستگی از دریچه اقتصاد سیاسی، مناسباتی را باز تولید می کند که در چارچوب این مناسبات، یک گروه اقلیتی در داخل کشورهای توسعه نیافته منافعشان با منافع خارجی‌ها گره می خورد و به این ترتیب ما با پدیده‌ای به نام درونی شدن وابستگی روبرو می شویم. درونی شدن وابستگی بزرگترین تهدید امروز ایران است. ریشه اصلی این تهدید، آلوده کردن اقتصاد سیاسی ایران به پدیده منحوس شوک درمانی است.

    هیچ رابطه جبری و ضروری بین تجارت و توسعه وجود ندارد

    دکتر فرشاد مومنی، استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی، در نشست بررسی «سیاست خارجی در دوره تحریم: تقویت یا تضعیف اقتصاد ملی!؟» و در موسسه مطالعات دین و اقتصاد با بیان اینکه هیچ رابطه جبری و ضروری بین تجارت و توسعه وجود ندارد و اینکه تجارت خارجی نیروی محرکه توسعه شود و یا کارکرد ضد توسعه ای داشته باشد، به میزان صلاحیت و بنیه اندیشه‌ای و سطح توسعه خواهی نظام تصمیم‌گیری‌های اساسی بستگی دارد، تصریح کرد: اگر ما نظام سیاسی داشته باشیم که در آن گزینش های قاعده گذاران مبتنی بر ترجیح کوتوله‌ها و بی‌کیفیت‌ها باشد از درون این، قاعده گذاری های بی کیفیت یا کم کیفیت یا مشکوک در بیرون می آید. بنابراین به وضوح می‌بینید که چگونه در همه عرصه‌های حیات جمعی ما با تقدم امر سیاسی روبرو هستیم.

    اگر به اسم یکدست کردن حکومت، توزیع قدرت ناعادلانه شود همه ضرر خواهیم کرد

    وی ضمن تاکید بر اینکه اگر ساخت سیاسی، شایستگی‌ها را افزایش دهد، بهره مندی همه عرصه‌های حیات جمعی افزایش پیدا می کند، اما اگر ناشایستگی ها اولویت پیدا کند و به اسم یکدست کردن حکومت، توزیع قدرت ناعادلانه شود همه ضرر خواهیم کرد، ادامه داد: در یک ساخت توسعه نیافته اگر قرار بر این باشد که بخواهیم مسیر نجات و اعتلا را طی کنیم، باید به همه چیز از دریچه توسعه نگاه کنیم. وقتی از دریچه توسعه نگاه ‌کنیم، هشدارهای متفکران بزرگ توسعه، این است که می گوید اصلاح اقتصادی و بهبود کیفیت زندگی و رفاه مردم بدون اینکه ابتدا یک برنامه عادلانه سازی توزیع قدرت داشته باشیم محال است.

    مهم‌ترین مشخصه مناسبات استبدادی تضعیف بنیه تولید ملی است

    رئیس موسسه مطالعات دین و اقتصاد با بیان اینکه در کل قرن بیستم، عموم آزادی‌خواهان و استقلال‌طلبان و توسعه خواهان می‌گفتند که مبارزه با استبداد از مبارزه با استعمار جدایی ناپذیر است؛ چرا که مهم‌ترین مشخصه مناسبات استبدادی تضعیف بنیه تولید ملی است و در این صورت اقتصاد و جامعه به صورت نظام وار به سمت دریوزگی خارجیان و مصرف کالاهای خارجی کشانده می‌شوند، گفت: این عبارت تاریخ ساز ژان بودریار را دست کم نگیرید که می گوید بزرگترین عامل بقای توسعه نیافتگی در کشورهای عقب‌مانده این است که آنها با دستاوردهای مدرنیته از کانال مصرف آشنا می شوند، نه از کانال تولید.

     در دوران مدرن هیچ عنصری در شکل گیری قدرت ملی همتراز بنیه تولید صنعتی نیست

    مومنی با تاکید بر اینکه در دوران مدرن هیچ عنصری در شکل گیری قدرت ملی همتراز بنیه تولید صنعتی نیست، اظهارداشت: چون هیچ عنصری به این اندازه اهمیت ندارد، قدرت های استعمارگر از ربع پایانی قرن هجدهم تا امروز، در هیچ حیطه‌ای مداخله‌های نابرابرساز را به اندازه حیطه سیاست صنعتی اعمال نکردند. در حالی نظریه های بازاری تجارت بین‌الملل، جهان را جهانی تصویر می‌کنند که «در آن آزاری نباشد، کسی را با کسی کاری نباشد» و اجازه عملکرد آزادانه دادن به نیروهای بازار را نیروی محرکه امکان‌پذیری مصرف بیشتر و از طریق آن رفاه بیشتر قلمداد می‌کنند. اما متفکران بزرگ توسعه، می گویند دنیای وابستگی متقابل فقط به شرطی شکل می‌گیرد که قدرت و بنیه تولیدی کشورها، همتراز باشد. اگر نابرابری در قدرت و بنیه تولیدی وجود داشته باشد دنیای ما دنیای وابستگی متقابل نمی‌شود دنیای وابستگی های یک سویه ای می شود که یک طرفش سلطه‌گر و طرف دیگرش تحت سلطه می شود.

    درونی شدن وابستگی بزرگترین تهدید امروز ایران است / آلوده کردن اقتصاد سیاسی به شوک درمانی، ریشه اصلی این تهدید

    این استاد گروه برنامه ریزی و مطالعات توسعه اقتصادی  با بیان اینکه الگوی تحمیل تقسیم کار بین‌المللی بر محور الگوی سنتی – استعماری این است که ریشه‌های تولید داخلی سوزانده شود و کشورهای در حال توسعه وارد کننده کالاهای ساخته شده و صادر کننده مواد خام شوند، اظهارداشت: از آنجا که تولید به کل نظام حیات جمعی مربوط می شود، اینها از این زاویه کل نظام حیات جمعی‌شان تحت سلطه قرار می گیرد. در نظریه های جدید توسعه یک هشدار بسیار بزرگی می دهند که این هشدار امروز بیش از هر زمان دیگری متوجه نظام تصمیم‌گیری‌های اساسی ایران است. این هشدار بزرگ این است که پدیده وابستگی از دریچه اقتصاد سیاسی، مناسباتی را باز تولید می کند که در چارچوب این مناسبات، یک گروه اقلیتی در داخل کشورهای توسعه نیافته منافعشان با منافع خارجی‌ها گره می خورد و به این ترتیب ما با پدیده‌ای به نام درونی شدن وابستگی روبرو می شویم. درونی شدن وابستگی بزرگترین تهدید امروز ایران است. ریشه اصلی این تهدید، آلوده کردن اقتصاد سیاسی ایران به پدیده منحوس شوک درمانی است.

    باید حساسیتتان به شوک درمانی بسیار فراتر از جنبه اقتصادی باشد

    مومنی توضیح داد: در اقتصاد سیاسی توسعه گفته می شود که شما باید حساسیتتان به شوک درمانی بسیار فراتر از جنبه اقتصادی باشد. مسئله اصلی و مهم‌تر این است که می گویند از دریچه اندیشه توسعه، شوک ،نیروی محرکه از دست دادن جهت‌ها و آشوبناک کردن مناسبات و روابط میان مردم و حکومت و تن در دادن به چیزهایی است که در شرایط عادی خلاف عقلی مسلم تلقی می شود.

    در ۲۵ سال گذشته، با نشانه‌های بی‌شماری از آشفتگی در نظام قاعده گذاری روبرو هستیم که در آن منافع خارجی‌ها تامین می شود

    به گفته این اقتصاددان؛ در ۲۵ سال گذشته، به تدریج و به صورت فزاینده ما با نشانه‌های بی‌شماری از آشفتگی در نظام قاعده گذاری‌های اساسی کشور روبرو هستیم که در آن منافع خارجی‌ها تامین می شود. منافع رانت‌خوارها، رباخوارها و دلال‌ها و تاجرباشی های وارداتچی هم تامین می شود، اما منافع ملی قربانی می شود. مردم به فقر، فلاکت و افلاس می‌افتند. بنگاه های تولیدی‌مان یا دچار ورشکستگی می شوند یا به مجبور به تولید زیرظرفیت هستند و مردممان هم فقر و فلاکت را به جای رفاه، پیش روی خودشان می‌بینند. از این زاویه برجسته کردن مسئله واردات و ترتیبات نهادی، پشتیبانی کننده واردات مشکوک و ضد توسعه ‌ای، یکی از حیاتی‌ترین مسائل امروز ما است.

    مسئله خطرناک، حرکت مشکوک و فزاینده به سمت درونی سازی وابستگی های ذلت آور به دنیای خارج است

    مومنی ادامه داد: به واسطه شدت نگرانی از قاعده گذاری های مشکوک و نابخردانه در سیاست تجاری ایران، باید آشفتگی در نظام قاعده گذاری هایمان را که منبعث از آلودگی و اعتیاد به شوک درمانی است، را بررسی کنیم. مسئله خطرناک، حرکت مشکوک و فزاینده اقتصاد سیاسی ایران به سمت درونی سازی وابستگی های ذلت آور به دنیای خارج است.

    تنها در سایه تولید فناورانه، ثبات، امنیت و اعتلا امکان‌پذیر می شود

    وی با تاکید بر اینکه شاقول اصلی برای قضاوت، بنیه تولیدی است، به تشریح آموزه های مکتب تاریخی آلمان در این رابطه پرداخت و با بیان اینکه اکنون در ایران، بلندگوهای مروج آزادسازی تجاری کاملا شناخته شده هستند و اگر جدی تر مساله را دنبال کنید، می توانید به خوبی پیوند آنها با منافع بیرونی را مشاهده کنید، افزود: اکنون مخاطب اصلی من در این زمینه سران قوا و به ویژه آقای رئیس جمهور است که من دلم می خواهد در حسن نیت آنها، هیچ تردیدی نداشته باشم اما می‌شود با تصمیمات غیر کارشناسی و نابخردانه و مشکوک، علی رغم حسن نیت، زمینه ساز خسارت‌های بزرگ به نظام ملی هم شد. چرا می گویند تولید فناورانه شاقول هر نوع قضاوت درباره نظام‌های تصمیم‌گیری است!؟ به این دلیل که تنها در سایه تولید فناورانه است که ثبات، امنیت و اعتلا امکان‌پذیر می شود.

    ریشه تمایل به سرکوب در ساخت سیاسی و تمایل به انقلاب در ساخت اجتماعی در کجاست؟

    مومنی به بخشهایی از کتاب «نهادها، تغییرات نهادی و عملکرد اقتصادی» نوشته داگلاس نورث اشاره کرد که در آن آمده فقط با تولید فناورانه است که می‌توان رشد گسسته را به رشد پیوسته و اعتلابخش تبدیل کرد، توضیح داد: منظور داگلاس نورس از رشد گسسته مناسباتی است که در آن به واسطه غفلت از بنیه تولید فناورانه، مردم با کوچک‌ترین نارضایتی از حکومت به فکر سرنگون کردن حکومت می‌افتند و تمایل به انقلاب سکه رایج می شود و حکومت هم به جای تعامل اعتلابخش و مشارکت‌جویانه با مردم در هر نوع سوءتفاهمی که با ملت پیدا می‌کند، تمایل اصلی اش سرکوب است. او می گوید تمایل به سرکوب در ساخت سیاسی و تمایل به انقلاب در ساخت اجتماعی کانون اصلی ناپایدارسازی ذاتی سیستم‌های اقتصادی اجتماعی است و به این ترتیب این کشورها هرگز روی امنیت، آرامش و رفاه و اعتلا را به صورت دراز مدت تجربه نخواهند کرد. ببینید «تولید» چه عظمتی دارد!

    در ساختار نهادی که پشت به تولید می کند، خرد و دانایی جای خود را به تعصب و جمود می دهد

    مومنی یادآورشد: اعلام خطر دوم داگلاس نورس این است که در آن ساختار نهادی که پشت به تولید می کند، چه در باورهای دینی چه در باورهای علمی، خرد و دانایی جای خود را به تعصب و جمود می دهد. سومین نکته ای که مطرح می‌کند این است که در شرایطی که شما پشت به تولید می‌کنید قاعده مسلط این می شود که مردم به جای اینکه مشارکت مولد در رقم زدن سرنوشت سیاسی و اقتصادی شان داشته باشند به صورت سفله پرورانه و ترحمی از طریق توزیع صدقات باید امورات خود را بگذرانند. این سه عنصر، دستاورد مطالعه ۱۰ هزار سال تاریخ مکتوب بشری توسط داگلاس نورس است.

     آنچه که حکومتگران ما امروز باید خوب متوجه شوند…

    وی با تاکید بر اینکه آنچه که حکومتگران ما امروز باید خوب متوجه شوند این است که با تولید معیشتی نمی‌شود به مصرف های مدرن پاسخ داد، گفت: مصرف های مدرن دائما رو به تنوع بیشتر و قیمت بیشتر دارند و شما نمی‌توانید با مونتاژکاری و خام فروشی از عهده اینها برآیید و چون برنمی آیید، آن نیاز منتفی نمی شود و شما به سمت دست نشاندگی برای قدرت های بزرگ حرکت می‌کنید؛ چرا که خام فروشی یک جنبه از آن مسئله حیاتی وابستگی های نظام وار و ذلیلانه به دنیای خارج است.

    با صدور افراطی مجوز برای واحدهای تولیدی، ریشه تولید ملی را در ایران می سوزانند

    این اقتصاددان با بیان اینکه برای درونی کردن وابستگی، تولید را که باید مایه توسعه، عزت نفس و رفاه و عدالت در کشور باشد، به محمل توزیع رانت کرده اند، توضیح داد: با صدور افراطی مجوز برای واحدهای تولیدی، ریشه تولید ملی را در ایران می سوزانند. وقتی به صورت افراطی مجوز به واحدهای تولیدی داده می شود، آن هم در شرایطی که ایران صنعت صنعت ساز ندارد و ما قادر به تولید ماشین آلات نیستیم، مجوز برای واحدهای تولیدی به صورت بی‌منطق، یعنی تحریک انگیزه‌های رانت‌جویانه برای کسب ارز. کاش مناسباتی پدیدار می شد که در نظام تصمیم گیری های اساسی ایران، خرد و دانایی و علم فصل الخطاب می شد و من به آنها می‌گفتم کتاب «صنعت و امپراتوری» اریک هابزبام را بخوانید که می گوید اگر می‌بینید انگلستان عظمت پیدا کرد به خاطر این بود که اولین کشوری بود که قابلیت تولید ماشین‌های تراش را پیدا کرد و از طریق آن توانست ماشین‌آلات تولید نساجی را صنعتی کند و تبدیل به قدرت شماره یک جهان شد. همان انگلستان برای اینکه اجازه اینکه چنین قابلیتی در کشورهای دیگر ایجاد نشود از همه تمهیدات ظالمانه، تجاوزکارانه و فریبکارانه بهره‌ برد که جنگ تریاک یک نمونه از آن است.

    شعار آزادسازی واردات به نفع قدرت های بزرگ امروز دنیا است

    این اقتصاددان به بخشهایی از کتاب «تاریخ اقتصادی ایران» نوشته چارلز عیسوی مبنی بر اینکه چگونه انگلستان ایران را به سمت کاشت و صادرات تریاک در سال ۱۸۵۰ برد اشاره کرد و گفت: از نظر من شعار آزادسازی واردات که بعضی از بلندگوهای مشکوک در ایران مطرح می کنند، ادامه همان جنگ تریاک انگلیسی ها و به نفع قدرت های بزرگ امروز دنیا مثل آمریکا، چین، اروپا و روسیه و بقیه شرق آسیایی‌ها است. در این زمینه تردید ندارم.

    مومنی صدور مجوز تولیدی بی ضابطه را عامل تشدید عطش و تقاضا برای ارز و تشدید مناسبات رانتی و فساد زا و نیروی محرکه افزایش تقاضا برای ارز و بی‌ثبات شدن اقتصاد کلان ایران از طریق تنزل ارزش پول ملی و افزایش های پی در پی نرخ ارز عنوان کرد و گفت: در یک ساخت توسعه نیافته رانتی خام فروش، منابع ارزی را می دهید و ماشین آلات تولیدی می‌گیرید، بعد با این مجوزهای مشکوک و رانتی باعث می شوید هیچ بنگاه تولیدی در ایران قادر نباشد از حداکثر ظرفیت های تولیدی اش استفاده کند. به خاطر انواع نابخردی‌های مشکوک و پرفسادی که در عرصه سیاست‌های تجاری و ترتیبات نهادی اقتصادی ما وجود دارد، به طور متوسط نزدیک به دو سوم ظرفیت های تولید صنعتی ایران بلا استفاده است.

    در صنایع خانگی ظرفیت تولیدی بلااستفاده سال ۱۴۰۲، حدود ۸۳ درصد است

    وی خاطرنشان کرد: به طرز بسیار مشکوکی قاعده گذاری می شود. بر اساس اطلاعات سایت وزارت صنعت، معدن و تجارت، در رشته صنایع خانگی ظرفیت بلا استفاده ایران در سال ۱۴۰۲، بالغ بر ۸۳ درصد گزارش شده است. یعنی تا این میزان در این حوزه بی ضابطه مجوز صادر کرده اند. مثلا سایت وزارت صمت می گوید فقط تا پایان سال ۱۴۰۲ بالغ بر۱۶۶۳ پروانه بهره برداری در صنعت لوازم خانگی صادر شده است. یعنی این همه زیرساخت ایجاد می‌کنیم، ماشین آلات هم وارد می‌کنیم بعد خودمان اینها را از کارکرد می اندازیم! این نشانه عریان درونی شدن وابستگی است. یعنی ما نمی‌توانیم بگوییم این دیگر توطئه خارجی هاست. این ریشه در جهل و فساد در نظام قاعده گذاری ما دارد. این جهل و فساد می تواند با حسن نیت هم همراه باشد، اما حسن نیت مبرا کننده خسارت های فاجعه ساز و بزرگ برای کشور در این زمینه نیست.

    وقتی گشایش ارزی پیش می آید، سیل واردات کالاهای لوکس و تجملی جهش پیدا می کند / تنش زدایی، ۳۰ درصد مصارف ارزی کشور را کاهش می دهد

    رئیس موسسه مطالعات دین و اقتصاد با بیان اینکه در هر دوره‌ای که به هر دلیلی، مقداری گشایش ارزی در ایران پیش می آید، یک باره سیل واردات کالاهای لوکس و تجملی جهش پیدا می کند، گفت: در حالی که یک حکومت خردورز منزلت ارز را متوجه می شود و تخصیص هر یک دلار ارز را تابع سیستم های چند لایه کارشناسی می کند، اما اینجا با گشاده دستی وحشتناک این منابع به سمت واردات، آن هم واردات کالاهای لوکس و و تجملی می رود. وقتی برجام نهایی شد، یک باره کسایی پیدا شدند و گفتند تنش زدایی در مناسبات بین المللی هیچ نقشی در اقتصاد ملی ندارد، از نظر من این ادعا همانند ادعای آنها که می‌گفتند تنش زایی که منجر به تحریم می شود هیچ اثری بر اقتصاد ملی ندارد، مشکوک است و دو روی یک سکه هستند. البته می توان روی جهل و نادانی هم حساب کرد. برجام و تنش زدایی فقط یک هزینه مبادله سنگین را از روی دوش اقتصاد ایران برمی‌دارد که معادل ۳۰ درصد مصارف ارزی کشور است.

    تنش زدایی به معنای بهبود خود به خودی مساله نیست / باید برنامه و استراتژی داشته باشید / ۳ میلیون نفری که در ایران بعد از برجام مورد توجه قرار گرفتند چه کسانی هستند!؟

    وی یادآورشد: تنش زدایی یقینا به نفع اقتصاد ایران است، اما مسئله اساسی این است که تنش زدایی فقط کشور را از یک بار ظالمانه خلاص می‌کند و به معنای بهبود خود به خودی مساله نیست. شما باید برنامه و استراتژی داشته باشید. اما بعد از برجام نسبت به این مسئله غفلت شد. بیرونی ها ولی این غفلت را نداشتند. شما را به مطالعه یک تحلیل راهبردی که به محض اینکه توافق برجام امضا شد روی سایت رویترز قرار گرفت دعوت می‌کنم. این گزارش که یکی از اتاق فکرهای آمریکایی ارائه کرد، این بود که اوباما گفته این توافق مبتنی بر اعتماد متقابل نیست، توافق مبتنی بر راستی آزماییست. گفته بود دلالت این حرف رئیس جمهور آمریکا این است که پس هنوز وقت اینکه ما با ایرانی‌ها رابطه تولیدی تعریف کنیم نرسیده و اگر ما هیچ کاری نکنیم اصل توافق به یک مضحکه تبدیل می شود، چاره این است که روی یک طبقه اجتماعی۳ میلیون نفری در ایران ابر ثروتمند تکیه کنید که اشتهای بی پایان برای مصرف های لوکس و نداشتن قیدی به نام قیمت برای خرید کالاهای لوکس دارند. برای اینکه این تغییر جلوی چشم همگان بیاید شما سیل واردات کالاهای لوکس را روانه ایران کنید و نیازهای مصرفی این طبقه اجتماعی را محور استراتژی خود قرار دهید. شما ببینید که در آن ایام در بعضی از فروشگاه ها در بعضی از مناطق تهران چه کالاهایی با چه قیمت های وارد شد.

    آزادسازی واردات مضمون کاملا استعماری دارد

    مومنی با بیان اینکه آزادسازی واردات کاملا مضمون استعماری دارد و در ایران کاتولیک تر از خود سلطه گرها هستند و به جای آزادسازی سراغ رهاسازی می روند و این رهاسازی واقعا نابود کننده کشور شده، ادامه داد: هر وقت که مقدار گشایش ارزی پدیدار می شود، تمام تعهداتی که به سرمایه‌گذاران تولیدی داده شده را فراموش می‌کنند و سیل واردات کالاهای قابل تولید در ایران که برای آن انبوهی از سرمایه‌گذاری‌های ارزی و ریالی شده ایجاد می شود. این درونی شدن وابستگی به هرز کردن اعتماد تولیدکنندگان و به فلاکت انداختن مردم ایران منجر می شود.

    وی با بیان اینکه آن وزیر صنعتی که به جای اینکه برنامه ارتقا تولید صنعتی ارائه کند تمام هم و غمش این است که دنبال واردات خودروهای لوکس خارجی برود باید ضمانتگر کیفیت باشد، خاطرنشان کرد: در دهه ۱۳۴۰ در همین تهران وقتی می‌خواستند بگویند یک کالایی خیلی بنجل است، می گفتند ژاپنی است. برای هیچ کشوری، کیفیت تولید یک شبه ایجاد نمی شود. حکومت باید تدبیر داشته باشد و فاسد نباشد تا یک برنامه اعتلای بنیه تولید طراحی کند. در دهه ۱۳۵۰ به اصطلاح ضرب المثل‌های عامیانه تهران، وقتی که می‌خواستن بگن یه کالایی بنجل است می‌گفتن کره‌ای است. یعنی کیفیت برای محصولات ژاپن و کره هم یک شبه ایجاد نشده. در دهه ۱۳۷۰ در تهران وقتی می خواستند بگویند کالایی خیلی بنجل است یا می‌گفتند چینی است یا هندی. منطق اینها در تمام کتاب های راهبردی مربوط به سیاست صنعتی نوشته شده است.

    شرم آور است که در گشایش های وارداتی از هم سبقت می گیرید

    رئیس موسسه مطالعات دین و اقتصاد ادامه داد: حکومت گرامی، سران سه قوه، آقای رئیس جمهور و وزیر صمت باید به ما بگویند اگر احیانا با مذاکراتی که انجام می شود بخشی از درآمدهای ارزی ایران افزایش پیدا کرد دوباره می خواهند برنامه ترویج کالاهای لوکس و تجملی را در دستور کار قرار دهند!؟ صرف نظر از اینکه این ادعاها درباره سرازیر شدن سرمایه گذاری خارجی در ایران تا چه میزان حقیقت است، اما باید پرسید آیا شما مفهوم نفرین منابع و بیماری هلندی را متوجه می شوید!؟ شرم آور است که در اعلام زودتر ترویج واردات و گشایش های وارداتی از هم سبقت می گیرید. نشان می دهد که انگار هیچ بویی از توسعه در آن کانون هایی که باید بزرگترین نیروی محرکه توسعه باشند وجود ندارد.

    ساختار نهادی ما به صورت نظام وار علیه تولید و به نفع سوداگری سامان پیدا کرده / با این سیاست ها به جای عدالت فلاکت می‌نشانید

    این اقتصاددان با بیان اینکه ساختار نهادی ما به صورت نظام وار علیه تولید و به نفع سوداگری سامان پیدا کرده، به عدم بازدهی سرمایه گذاری در تولید در کشور اشاره کرد و گفت: واردات افراطی کالاهای لوکس و تجملی نیروی محرکه تشدید تورم و بی ثبات شدن اقتصاد کلان می شود و واردات کالاهای قابل تولید در کشور نیروی محرکه تشدید بیکاری است. یعنی با این سیاست ها به جای عدالت فلاکت می‌نشانید و به جای استقلال، وابستگی ذلت آور را به ایران تحمیل می کنید و اینها هیچ کدام تصادفی نیست.

    آیا آقای رئیس جمهور فراموش کرده که در دوران کاندیداتوری چه وعده هایی داد!؟

    وی به گزارش پایش امنیت سرمایه گذاری که سالانه توسط مرکز پژوهش های مجلس منتشر می شود اشاره کرد و با بیان اینکه در تمام این گزارش‌ها به صراحت گفته شده یکی از مهم‌ترین عوامل این وضعیت تولید این است که مسئولان ما وعده‌هایی می دهند که یا به آنها عمل نمی‌کنند یا به خلافش عمل می‌کنند، اظهارداشت: آیا آقای رئیس جمهور فراموش کرده که در دوران کاندیداتوری چه وعده هایی داد!؟ به ما گفته بودید بیاید به من رای بدید تا من از طریق شوک درمانی، فلاکت و افلاس را در شما بیشتر کنم و فقر و نابرابری و فساد را افزایش دهم!؟ شما می خواهید از طریق تحمیل تورم و بیکاری عدالت را در ایران برقرار کنید!؟ امیدوارم این عزیزان، اینها را مثل یک هدیه تلقی کنند.

     چاره بی کیفیتی خودروهای داخلی، سوزاندن ریشه تولید و دادن سهام آنها مانند گوشت قربانی نیست

    این استاد دانشگاه با تاکید بر اینکه چاره بی کیفیتی خودروهای داخلی، سوزاندن ریشه تولید و دادن سهام آنها مانند گوشت قربانی به دست دیگرانی که بخش قابل اعتنایی از آنها اصلا نه صلاحیت و نه اهلیت قانونی وحرفه ای دارند نیست، خاطرنشان کرد: راه نجات این است که یک برنامه ارتقاء بنیه تولید خودروسازی در ایران ارائه دهید. ببینید که در لایحه بودجه ۱۴۰۴ اصلا چه خبر است. بعد در ۲۱ فروردین ۱۴۰۴، رسانه ها به نقل از یکی از سران قوا نوشتند که با افتخار اعلام کرد این من بودم که در جلسه سران قوا بحثی را مطرح کردم که بر اساس آن، مجددا دولت ارز واردات خودرو را به سه میلیارد دلار افزایش دهد! بسیار تلخ و غم انگیز است که به ترویج واردات کالاهای لوکس و تجملی افتخار می‌کنید و از هم سبقت می گیرید. علم و اهلیت در فرایندهای تصمیم گیری و تخصیص منابع ما هیچ جایگاهی ندارد.

    یک نماینده گفت ۸۰ درصد شرکت‌هایی که ارزشان را برنمی‌گردانند حاکمیتی و دولتی هستند

    این استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی با بیان اینکه حکومت پنج عرصه حیاتی کشور از خود حاکمیت زدایی می کند، تصریح کرد: نزدیک دو، سوم شاغلان ایران در بخش غیر رسمی هستند. در بازار پول هم به ازای هر یک واحد خلق نقدینگی توسط مقام پولی شش برابر بیشتر بانک های خصوصی خلق پول می‌کنند و خلق پول از هیچ علیه فقرا و تولیدکنندگان و به نفع مافیاهای واردات و دلالی و سوداگری است. در بازار کالا و ارز هم این حاکمیت زدایی وجود دارد. در اسفند ۱۴۰۳ یعنی شرایطی که کشور با بحران حاد جهش نرخ ارز روبرو بود، مقامات دولتی می‌گفتن یکی از ریشه های این مسئله این است که صادر کننده ها ارزشان را به کشور برنمی گردانند، بعدا یک نایب رئیس کمیسیون تلفیق مجلس مصاحبه کرد و گفت ۸۰ درصد شرکت‌هایی که ارزشان را برنمی‌گردانند شرکت‌های مربوط به حکومت، چه حاکمیتی ها و چه دولتی ها هستند!

     دوباره همان حرفای پوچ شکست خورده را درباره شوک به قیمت انرژی تکرار می‌کنند

    مومنی ادامه داد: اکنون دوباره زمزمه می کنند که می خواهیم یک موج جدید شوک قیمت حامل های انرژی ایجاد کنیم، باز دوباره همان حرفای پوچ و لاطائلی که بارها گفته شده و شکست هم خورده را تکرار می‌کنند و برای ما زمینه سازی می کنند. بحران در عرضه برق برای تولید کننده ها یکی از نشانه های اعلای حاکمیت زدایی از حکومت به دست خودش است. می گویید امسال سال سرمایه گذاری برای تولید است بعد به تولید کننده ها می گویید اگر کارخانه راه انداختید، برقش را من به عهده نمی گیرم! گزارش رسمی منتشر شده میگه سال ۱۴۰۳ در شهرک صنعتی طوس مشهد ۴۴ روز کاری تعطیل شده فقط با منشا قطع برق داشتیم. اما در این ۴۴ روز کنتور دریافت اصل و فرع وام بانک ها متوقف نمی شود. سازمان مالیاتی و بقیه هم همینطور. لطمه شدید به تولیدکنندگان زدن یعنی بذر وابستگی های ذلت آور جدید به خارج کاشتن و اینها واقعا یک مورد و دو مورد و ۱۰ مورد و صد مورد نیست.

    برای بهره بانکی تولید کنندگانی که تولیدشان در اثر قطع برق متوقف شده چاره‌ای بیندیشید

    این اقتصاددان گفت: برای بهره بانکی تولید کنندگانی که تولیدشان در اثر قطع برق متوقف شده چاره‌ای بیندیشید. این نظام تصمیم‌گیری که در این درجه و ابعاد دچار کج کارکردی شده نمی‌تواند مشوق سرمایه‌گذاری تولیدی شود و با تشویق واردات بزرگترین خیانتی که به کشور صورت می گیرد تشویق واردات کالاهای ساخته شده قابل تولید در کشور است. با تشویق این واردات چشم انداز اشتغال را برای دانش آموختگان و جوانان بی پناه و بیگناه این مملکت دچار آشفتگی و سرخوردگی می‌کنید. به محض اینکه ترامپ برای واردات خودروهای کره‌ای تعرفه ها را افزایش داد دولت کره جنوبی یک بسته حمایتی اضطراری ۲ میلیارد دلاری برای خودروسازان داخلی اش ارائه کرد. آنها سبقت می‌گیرن به اینکه چگونه تولیدکنندگانشان را وقتی تحت فشار قرار می‌گیرند حمایت کنند، اینجا عزیزان سبقت می‌گیرند در افتخار ورزیدن به اینکه چه کسی زودتر توانسته قفل واردات کالاهای لوکس و تجملی را باز کند.

  • گرفتاری کامیون‌داران ایرانی پشت مرز ترکیه / بحران کمبود برخی کالاهای اساسی در بازار ایران

    گرفتاری کامیون‌داران ایرانی پشت مرز ترکیه / بحران کمبود برخی کالاهای اساسی در بازار ایران

    به گزارش اقتصادران، گرفتاری هزار کامیون ایرانی پشت مرز ترکیه، منجر به ایجاد تنش جدیدی در روابط تجاری ایران و ترکیه شده است. موضوعی که تاثیرات آن می‌تواند به طور مستقیم بر زنجیره تامین و واردات ایران اثر بگذارد. بیش از هزار کامیون ایرانی پشت مرز بازرگان متوقف شدند و دلیل این توقف، تصمیم ترکیه برای لغو مالیات سوخت است که بر اساس آن، رانندگان ایرانی برای هر لیتر گازوئیل باید ۲۸ لیر پرداخت کنند.

    این بدان معناست که به طور میانگین، کامیون‌های ایرانی برای کل باک خود باید حدود 60 میلیون تا 80 میلیون تومان بپردازند. مبلغی که با توجه به کرایه‌های کامیون‌داران، هزینه‌های سنگینی به آنها تحمیل می‌کند.

    این اقدام ترکیه باعث نگرانی‌های جدی در میان رانندگان و فعالان اقتصادی ایران شده و می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای واردات و صادرات کشور داشته باشد. زیرا مشخص نیست چه کالاهایی پشت مرزها مانده‌‌اند و تاخیر در ورود آن به کشور چه پیامدهایی دارد؟ همچنین باید دید که تاخیر در صادرات کالا از ایران چه پیامدهایی برای ایران دارد؟

    سیاست‌های گازوئیلی ایران؛ اقدام متقابل ترکیه

    ریشه این بحران به تصمیم قبلی ایران برمی‌گردد. از مردادماه سال جاری، مصوبه باک پر برای کامیون‌های ترک هم اعمال شد. این مصوبه که در پی تصمیم ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز و از طریق شرکت پخش فرآورده‌های نفتی اجرایی شد، کامیون‌داران را ملزم می‌کند به ازای هر لیتر سوخت، ۵۵‌ هزار تومان پرداخت کنند. در واقع یا باید باک خود را با قیمت اعلام‌شده پر کنند یا کل مبلغ آن را بپردازند.

    این رقم در واقع مابه‌التفاوت قیمت گازوئیل در ایران و ترکیه بوده و دلیل اجرای این طرح از همان روز اول مقابله با قاچاق سوخت عنوان شد. اما باید گفت پیش از مرداد سال جاری، این طرح برای کامیون‌های ایرانی اجرا می‌شد و این بدان معناست که حداقل دو سال است این طرح اجرا می‌شود. در این بازه، نه‌تنها قاچاق سوخت کاهش نیافته، بلکه به دنبال افزایش آن، فریاد مقامات نیز بلند شده است.

    با اینکه مقامات دولت اجرای این طرح را مربوط به موضوع قاچاق سوخت می‌دانند، اما به‌وضوح درآمد چشمگیری از قِبَل این طرح نصیب دولت شده است. ترکیه هشدار داده بود اگر این طرح متوقف نشود، اقدام متقابل انجام خواهد داد. کارشناسان متعدد بارها درباره این طرح هشدار دادند اما وزارت نفت مصمم به اجرای این مصوبه بود.

    در پاسخ به این تصمیم، از هشت دی‌‌ماه ترکیه نیز سیاست مشابهی را در پیش گرفت و برای کامیون‌های ایرانی که قصد عبور از ترکیه دارند، معافیت مالیاتی را لغو کرد و مالیات سنگین 28 لیر به ازای هر لیتر گازوئیل را جلوی کامیون‌داران ایرانی گذاشت. در واقع، این اقدام ترکیه نوعی مقابله به مثل در برابر سیاست ایران است.

    تاخیر در ورود کالاهای وارداتی و احتمال افزایش قیمت‌ها

    توقف بیش از هزار کامیون در مرز بازرگان، مشکلاتی جدی در حوزه صادرات و واردات به وجود می‌آورد. کامیون‌های گرفتار در مرز ترکیه ممکن است حامل کالاهایی باشند که اگر هرچه سریع‌تر وارد کشور نشود، بازار آن کالا با کمبود عرضه و افزایش قیمت مواجه خواهد شد. در واقع این موضوع ممکن است منجر به تاخیر در ورود کالاهای وارداتی، از جمله مواد اولیه صنعتی، کالاهای مصرفی و محصولات کشاورزی شود.

    این تاخیر می‌تواند باعث بروز کمبود در بازار داخلی شود. اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، زنجیره تامین کالا در داخل ایران دچار اختلال خواهد شد و در نهایت، افزایش قیمت‌ها اجتناب‌ناپذیر است.

    همچنین واردات قطعات صنعتی و ماشین‌آلات که برای صنایع داخلی ضروری هستند، ممکن است با تاخیر وارد شوند. این تاخیر می‌تواند تولید داخلی را مختل کند. به‌علاوه در صورت تاخیر ورود مواد اولیه که برای کارخانه‌ها حیاتی هستند، خطوط تولید ممکن است متوقف شود.

    یکی دیگر از پیامدهای مستقیم افزایش مالیات سوخت، بالا رفتن هزینه حمل‌و‌نقل برای رانندگان کامیون است. این افزایش هزینه، در نهایت به قیمت تمام‌شده کالاهای وارداتی اضافه می‌شود. همچنین بسیاری از رانندگان ممکن است ترجیح دهند به‌جای عبور از ترکیه، مسیرهای دیگری را انتخاب کنند که هزینه و زمان بیشتری از آنها می‌گیرد. این موضوع هم می‌تواند موجب افزایش قیمت کالاهای وارداتی در بازار داخلی ایران شود.

    کمبود کالا و احتمال افزایش تورم

    مشخص نیست که کامیون‌های گرفتار در مرز ترکیه چه کالاهایی را حمل می‌کنند، اما در صورت ضروری بودن آن کالاها و نبود جانشین آنها در داخل کشور، قطعاً مشکلات زیادی در بازار کالا و زنجیره تامین پیش می‌آید.

    در صورت ادامه بحران، بازار ایران با کمبود برخی کالاهای اساسی مواجه شده و این کمبود می‌تواند موجب افزایش قیمت‌ها شود و در نهایت، فشار بیشتری بر مصرف‌کنندگان وارد کند. از سوی دیگر، در شرایطی که اقتصاد ایران با چالش‌هایی ناشی از تورم و کاهش قدرت خرید مواجه است، چنین بحران‌هایی می‌تواند اوضاع را اسفناک‌تر کند.

    همچنین تاخیر در صادرات کالاها از ایران، کشور را از همین اندک صادرات باقی‌مانده هم محروم می‌کند و این اتفاق منجر به بدقولی ایران و کاهش صادرات می‌شود. اگر موضوع حل نشود، بسیاری از کامیون‌داران مجبور به اتخاذ مسیر جایگزین می‌شوند که ممکن است هم هزینه‌ها را بالا ببرد و هم زمان رسیدن کالا را افزایش دهد. در واقع می‌توان گفت هم صادرات و هم واردات کالا در معرض خطر جدی قرار دارند.

    بحران پیش‌آمده در مرز بازرگان نشان‌دهنده آسیب‌پذیری زنجیره تامین ایران در برابر تغییرات سیاسی و اقتصادی است. گرچه این بحران مقطعی ایجاد شده، اما پیامدهای آن می‌تواند در بلندمدت بر اقتصاد ایران تاثیر بگذارد. دولتمردان باید هرچه سریع‌تر برای رفع این بحران تلاش کنند و در مورد طرح باک پر نیز بازنگری کنند. در غیر این صورت، ادامه این وضعیت می‌تواند به بروز بحران‌های جدی‌تر بینجامد.

  • حذف ارز نیمایی به نفع مردم تمام می‌شود یا کاسبان وضع موجود؟ / ارز توافقی، دست های پشت پرده بازار ارز را رو می کند

    حذف ارز نیمایی به نفع مردم تمام می‌شود یا کاسبان وضع موجود؟ / ارز توافقی، دست های پشت پرده بازار ارز را رو می کند

    به گزارش اقتصادران، برخی کارشناسان حذف ارز نیمایی را در شرایط تورمی امروز کشور، اقدامی غیرمنطقی می‌دانند و بر این باورند که این تصمیم بدون برنامه‌ریزی مناسب می‌تواند به افزایش هزینه‌های واردات و نوسانات ارزی منجر شود.

    زمانی که ارز چند نرخی بود صادرکنندگان باید ارز را با نرخ پایین به فروش می‌رساندند و این موضوع هزینه بالایی برای صادرات ایجاد می‌کرد، اما با حذف نیمایی این مسیر تغییر کرده و بازار ارز صادراتی به چارچوب درست بازگشته است. این اقدام جدید کمک می‌کند ناترازی صادرات و واردات از بین برود. به علاوه وضعیت پتروشیمی‌ها و فولادی‌ها در بازار سرمایه بهبود پیدا می‌کند و با حضور گروه‌ها و صنایع بزرگ در بازار توافقی، صادرات رونق می‌گیرد.

    در همین خصوص فردین آقا بزرگی تحلیلگر بازارهای پولی و مالی در رابطه با بازار ارز گفت: از ۱۰ سال گذشته دولت در بازار ارز به دنبال اجرای نرخ گذاری شفاف و منطبق بر عرضه و تقاضا بوده است، اما این اصل هنوز در اقتصاد کشور اجرایی نشده است و صرفا به دلیل اعمال قیمت‌های دستوری به بازار ارز، شاهد نوعی کنترل نرخ تورم ناشی از افزایش نرخ ارز در بازار آزاد بوده‌ایم.

    عدم تطابق ارز نیمایی با ارز آزاد

    آقا بزرگی تصریح کرد: نرخ ارز نیمایی تطابق ملموس با نرخ ارز در بازار آزاد ندارد، چرا که ارز نیمایی به منظور تسهیل معاملات ارزی و تأمین نیاز‌های وارداتی کالا‌های اساسی و ضروری ایجاد شده است و با هدف تعیین نرخ نیمایی، باعث کنترل تورم می‌شود، اما بر خلاف این موضوع نرخ ارز آزاد ملاک اصلی قیمت ارز قرار گرفته بود.

    کارشناس بازار سهام اظهار کرد: بازار توافقی نیز حرکتی روبه جلو و در جهت تطبیق نرخ ارز در بازار آزاد و دولتی تلقی می‌شود؛ بنابراین اثراتش بر بازار سرمایه به منظور کنترل نرخ تورم و جلوگیری از افزایش سطح عمومی قیمت‌های کالا‌های اساسی است، موضوعی که تا به امروز نتوانست نقش اساسی در بازار ارز داشته باشد.

    آقا بزرگی ادامه داد: با توجه به شرایط پیش آمده نمی‌توان با فشار وارد کردن به شرکت‌ها، از آنها خواست ارز حاصل از صادرات را با نرخ کمتر در سامانه نیما ثبت و از سوی دیگر با نرخ بالاتر ارز خریداری کنند که این چارچوب نشان دهنده این است که حاشیه سود شرکت‌ها به مرور زمان افزایش خواهد کرد و همچنین به نظر می‌رسد با عدم دست اندازی دولت و حاشیه سود شرکت‌ها، در آینده سود و درآمد حاصل از فروش شرکت‌ها افزایش یابد.

    شفافیت بازار ارز ، نرخ را تعیین می‌کند

    وی ادامه داد: بازار سرمایه را می‌توان با سایر بازار‌ها که در رکود به سر می‌برند مقایسه کرد که آربیتراژ (Arbitrage) هستند و نتیجه گرفت که کدامیک از بازار‌های مالی در مسیر رشد و جذب نقدینگی ۸۵۰۰ همتی است، که طبیعتا بازار سرمایه در مسیر رشد است.

    نوع سرمایه گذاری در بورس متفاوت است

    آقا بزرگی تصریح کرد: بر اساس مقیاس‌های دیگر از جمله کاهش P/E (نسبت قیمت به سود خالص هر سهم) از ۳۸ مرتبه در سال ۹۹ به کمتر از ۵.۵؛ کاهش ارزش دلاری از ۳۳۰ میلیارد دلار به کمتر از ۳۳۰ میلیارد دلار در حال حاضر و همچنین کمتر شدن فاصله ارز نیما با ارز ازاد که به نوعی پتانسیل رشد سود شرکت‌ها در بازار سرمایه را رقم می‌زند.

    وی افزود: یک نکته بسیار مهم که بورس را نسبت به سایر بازار‌ها متمایزی می‌سازد، نوع سرمایه گذاری و تفکیک پذیر این بازار است که می‌توان در بخش‌های متفاوت حضور یافت.

    بورس ایران به شاخص ۳.۵ واحدی می‌رسد؟

    آقا بزرگی با اشاره به پارامتر‌های تاثیرگذار در بوس گفت: در سال‌های گذشته دلیل عدم رشد بازار سهام شرایط جغرافیایی، ژئوپلوتیکی و اوضاع سیاسی بود که پارامتر‌های غیر اقتصادی محسوب می‌شوند؛ همچنین تاثیر این پارامتر‌ها در ماه‌های گذشته در روند بورس قابل مشاهده بود و در نتیجه تمامی این موارد در بازار سرمایه تاثیر گذاشت.

    تحلیلگر بازار سرمایه بیان کرد: در گذشته نگاه سیاست و دولت به بازار سرمایه در قالب حمایت و یا عدم حمایت بسیار محدود بوده و در حال حاضر براساس گفته‌ها و صحبت‌های دولت چهاردهم حمایت کامل اتفاق خواهد افتاد و باعث افزایش اعتماد عمومی به بازار سرمایه می‌شود.

    آقا بزرگی در پایان گفت: ارزش بازار سرمایه ایران بر اساس شاخص بورس که در حال حاضر ۲.۵ میلیون واحد است، قابلیت رسیدن به شاخص ۳ تا ۳.۵ میلیون واحد را دارد و احتمالا با عدم وقوع تنش‌های نظامی، سیاسی و اقتصادی از جمله تغییر نرخ بهره بانکی و یا انتشار اوراق از سوی دولت به نظر تا انتهای سال همین وضعیت را باید حفظ کند.

  • مثنوی هفتاد من تجارت ایران! / همچنان گران وارد می کنیم، ارزان صادر می کنیم

    مثنوی هفتاد من تجارت ایران! / همچنان گران وارد می کنیم، ارزان صادر می کنیم

    به گزارش اقتصادران، مرکز آمار ایران به تازگی در جدیدترین آمار خود تورم کالاهای تجاری (به قیمت دلاری) در تابستان سال ۱۴۰۳ اعلام کرده است. بر اساس این آمارها تورم کالاهای وارداتی در هر سه تورم فصلی، نقطه به نقطه و سالانه بیشتر از تورم کالاهای صادراتی بوده است. به بیان ساده‌تر افزایش قیمت در کالاهای بین‌المللی که به کشور وارد شده بیشتر از کالاهای داخلی صادر شده به بازارهای جهانی بوده است.

    کاهش قیمت کالاهای صادراتی در تابستان ۱۴۰۳

    بررسی‌های آماری نشان می‌دهد تورم فصلی کالاهای صادراتی (به قیمت‌های دلاری) در تابستان ۱۴۰۳ معادل منفی ۰.۳ درصد بوده است. به بیان دیگر قیمت کالاهای داخلی که در تابستان امسال به کشورهای دیگر صادر شده ۰.۳ درصد کاهش قیمت دلاری داشته است.

    در سوی دیگر تورم فصلی کالاهای وارداتی کشور در تابستان امسال معادل ۴.۵ درصد بوده است. به عبارتی می‌توان گفت قیمت کالاهای بین‌المللی که به کشور وارد شده ۴.۵ درصد افزایش قیمت دلاری داشته است.

    تورم نقطه‌ای کالاهای وارداتی به ۱۰ درصد نزدیک شد

    بر اساس این آمارها تورم نقطه به نقطه کالاهای صادراتی در تابستان سال ۱۴۰۳ معادل ۵.۱ درصد بوده است. به عبارتی قیمت کالاهای داخلی که به بازارهای جهانی صادر شده است در تابستان امسال نسبت به تابستان سال ۱۴۰۲ حدود ۵.۱ درصد افزایش قیمت دلاری داشته است.

    در سمت دیگر تورم نقطه‌ای کالاهای وارداتی قرار گرفته که در تابستان ۱۴۰۳ رقمی معادل ۹.۸ درصد را به ثبت رسانده است. بر این اساس قیمت کالاهای بین‌المللی که به کشور وارد شده است در تابستان امسال نسبت به تابستان ۱۴۰۲ در حدود ۹.۸ درصد افزایش قیمت دلاری را تجربه کرده است.

    رشد ۶ درصدی قیمت کالاهای وارداتی در سال جاری

    بررسی‌ها حاکی‌ از آن است تورم سالانه کالاهای صادراتی (به قیمت‌های دلاری) در تابستان امسال معادل ۳.۳ درصد بوده است. یعنی می‌توان گفت کالاهای صادراتی ایران در یک سال منتهی به تابستان ۱۴۰۳ نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۳.۳ درصد افزایش قیمت داشته است. اما در سمت دیگر قیمت دلاری کالاهای وارداتی با افزایش ۵.۹ درصدی در همین مدت مواجه شده است.

    با این تفاسیر می‌توان گفت عرصه تجارت در یک سال منتهی به تابستان ۱۴۰۳ برای ایران همراه با ضرر و محدود شدن کالاهای وارداتی بوده است چرا که در تجارت وزن یکسان از کالاها در این سال، دلار بیشتری از کشور خارج شده و عایدی کمتری نیز حاصل شده است. لذا می‌توان گفت به نوعی تجارت در تابستان سال ۱۴۰۳ با ضرر دهی همراه بوده است.

  • پشت پرده تراز تجاري منفي 7 ميليارد دلاری در نيمسال اول / باز هم پای رانت و فساد در میان است؟

    پشت پرده تراز تجاري منفي 7 ميليارد دلاری در نيمسال اول / باز هم پای رانت و فساد در میان است؟

    به گزارش اقتصادران، رييس سازمان توسعه تجارت با اشاره به آمار تجارت خارجي كشور در سال گذشته و جاري گفت: در سال گذشته ارزش صادرات ۴۹.۳ ميليارد دلار بود كه از نظر وزن 9.8 درصد افزايش داشت؛ اما از نظر ارزش متاسفانه 8.9 درصد كاهش پيدا كرد. همچنين واردات كشور در سال گذشته 66.2 ميليارد دلار بود كه از نظر وزن 4.4 و از نظر ارزش 9.8درصد افزايش داشته است. در نتيجه تراز تجاري منفي 16.8 ميليارد را در سال گذشته در تجارت غيرنفتي داشتيم و كل ارزش تجارت كشور در سال گذشته 115 ميليارد دلار بود.

    وي در ادامه آمار شش ماهه اول امسال را اظهار كرد و گفت: در شش ماهه اول امسال 70 ميليون تن صادرات به ارزش ۲۵.۸ ميليارد دلار انجام شد كه نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۳.۴ درصد افزايش وزن و ۶.۵ درصد افزايش ارزش داشته است و تراز تجاري كشور در نيمه اول امسال نسبت به نيم سال ابتدايي سال گذشته منفي 7 ميليارد دلار بود.

    دهقان پنج مقصد صادراتي اول كشور را در سال جاري چين، عراق، امارات، تركيه و افغانستان اعلام كرد و گفت: اين پنج كشور در مجموع هفتاد و پنج درصد صادرات ما را به خود اختصاص دادند.

     

    وي در ادامه به واردات كشور در نيمه اول امسال پرداخت و توضيح داد: در نيمه ابتدايي سال جاري، 18.2 ميليارد تن واردات داشتيم كه ارزش آن به بيش از 32 ميليارد دلار رسيد.

    معاون وزير صمت از تراز تجاري منفي ۷ ميليارد دلاري در نيم سال اول امسال خبر داد و از امارات، چين، تركيه، آلمان و هند به عنوان اصلي‌ترين مبادي وارداتي ياد كرد كه 79درصد واردات كشور از آنها انجام مي‌شود.

    دهقان دهنوي چهار دليل را عامل منفي شدن تراز تجاري در سال گذشته دانست و توضيح داد: كاهش قيمت‌هاي جهاني به ويژه در مورد كالاهاي پتروشيمي و كاهش 5.3 ميليارد دلاري صادرات گاز سبب اين اتفاق شد اما موضوع وضع عوارض صادراتي بر كالاهاي خام و نيمه خام كشور تاثير زيادي داشته است. سازمان توسعه تجارت در كل با اينكه صادرات اين مواد هنر نيست موافق است اما از نظر نحوه برخورد با صادركنندگان اين كالاها مخالف است و راهكار مقابله با اين صادرات را سرمايه‌گذاري براي توليد مواد با ارزش افزوده مي‌داند.

    وي خاطرنشان كرد: عوارض بايد به گونه‌اي بر اين كالاها طراحي شود كه انگيزه سرمايه‌گذاري براي كالاهاي با ارزش افزوده ايجاد شود نه اينكه با امور سلبي كشور را از ارز حاصل از صادرات مواد خام و نيمه خام محروم كنيم با توجه به اينكه بازارهايي كه از دست رفتند ديگر به راحتي به دست نمي‌آيند و مي‌توان از منابع حاصل از صادرات كالاهاي نيمه خام به كالاي با ارزش افزوده اقدام كرد. همچنين وضع قوانين خلق‌الساعه و ايجاد محدوديت براي بازرگانان و انباشت قوانين بعضا متعارض فرآيند صادرات را به‌شدت مختل كرده و صادركننده را چنان در تله مقررات گير مي‌اندازد كه صادركنندگان از ترك عرصه صادرات مي‌گويند.

    وي محدود بودن مقاصد صادراتي را تاييد كرد و گفت: مقاصد صادراتي ما محدود هستند اما برخي از آنها مي‌توانند منطقه‌اي باشند براي صادرات دوباره به‌طور مثال امارات همين نقش را دارد.

    دهقان دهنوي درباره پيوستن ايران به سازمان توسعه تجارت گفت: قطعا هيچ كارشناس باسوادي رد نمي‌كند كه ايران بايد به سازمان تجارت جهاني بپيوندد و اين يك الزام است اما چون در سنوات اوليه تأسيس اين پيمان قاطعيت لازم نداشتيم موفق نشديم. ما نيروهاي توانمندي در سازمان توسعه تجارت داريم كه به كمك آنها مي‌توانيم در حد توان اين امر را محقق كنيم. در سازمان تجارت بر پيوست ايران به سازمان تجارت جهاني كار مي‌كنيم البته تصميم‌گيري به مراجع بالاتر برمي‌گردد و در صورتي كه موافقت شود كار اجرايي آن در سازمان آغاز مي‌شود.

     

    معاون وزير صمت درباره فاصله نرخ نيما با نرخ ارز در بازار آزاد گفت و توضيح داد: اين اختلاف مشكل‌زا است و به ايجاد زمينه‌هاي فساد و رانت و نارضايتي صادركنندگان و واردكنندگان اصيل انجاميده و زمينه فعاليت افراد رانتجو در تجارت را فراهم آورده است، يكي از راه‌هاي تسهيل يا تجارت رفع نظام چند نرخي است و ما بايد با سرعت بيشتر به سمت كاهش فاصله ارز نيما و ارز آزاد برويم.

     

    وي درباره عضويت ايران در سازمان‌هاي منطقه‌اي گفت: براي توسعه تجارت شروطي وجود دارد و وارد شدن به پيمان‌هاي تجاري شرط لازم است اما شرط كافي نيست. اين امر فرصت‌هايي را به وجود مي‌آورد از جمله اينكه هماهنگي‌هايي بين ايران و طرف‌هاي تجاري ايجاد مي‌شود، ما در تحريم‌ها براي توسعه تجارت مشكلات زيادي داريم و امكان نقل و انتقالات وجود ندارد و براي تاجران ما امكان تبادلات مالي از مسيرهاي رسمي وجود ندارد و آنها از راهكارهاي غيررسمي بايد اين كار را انجام دهند با اين حال تحريم‌ها به اين معني نيست كه ما متوقف شويم و پيمان‌هاي منطقه‌اي در همين فضا ايجاد مي‌شود. من اذعان دارم كارايي روش‌هاي كنوني مانند روش‌هاي رسمي كارايي ندارد و احساس من هم مثل شما اين است كه ظرفيت‌ها محدود است اما به معني متوقف شدن نيست و با ابتكار عمل مي‌توانيم با محدوديت‌ها برخورد كنيم.

    وي در مورد بيش‌اظهاري و كم‌اظهاري بازرگانان گفت: حتما در آمار اعلامي صادرات و واردات كم‌اظهاري و بيش اظهاري وجود دارد و اينها به دليل تفاوت نرخ ارز است و اين امر تمايل به بيش اظهاري و كم اظهاري را افزايش مي‌دهد و اين هم از نتيجه منفي دو نرخي بودن است و در آمار اعلامي بايد درخواست خطا را در نظر بگيريم و اين خوب نيست كه نتوانيم به تراز تجاري اعتماد كنيم. اين امر مطلوب نيست اما اين يك واقعيت علني است كه فاصله نرخ ارزها در بازار آزاد و نيما انگيزه را براي كم‌اظهاري و بيش اظهاري بالا مي‌برد. اما نمي‌توان نتيجه گرفت كه تراز تجاري ما منفي نيست.

  • افشاگری بی سابقه از وضعیت تراز تجاری کشور / آمارسازی و آماربازی تا کی؟

    افشاگری بی سابقه از وضعیت تراز تجاری کشور / آمارسازی و آماربازی تا کی؟

    به گزارش اقتصادران، حسین سلاح ورزی، عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ایران در ارزیابی تجارت خارجی ایران در دولت گذشته توضیح داد: آنچه درباره تجارت خارجی ایران در سال ۱۴۰۲ مسلم و مبرهن است، این است که براساس آمار رسمی منتشرشده از سوی گمرک جمهوری اسلامی ایران تراز تجاری کشور در این سال بیش از ۱۶ میلیارد دلار کاهش داشته و در این سال واردات از صادرات پیشی گرفته است، این رقم با احتساب این موضوع اعلام می‌شود که همواره برای ارزیابی تراز تجاری کشور صادرات غیرنفتی مورد محاسبه قرار می‌گیرد.

    سلاح ورزی تصریح کرد: با این حال میزان منفی شدن تراز تجاری کشور در سال ۱۴۰۲ از سال ۱۳۹۰ تا این سال سابقه نداشته است اما در سال ۱۴۰۲ دولت با آمارسازی و آماربازی صادرات نفتی را در سنجش تراز تجاری کشور به حساب آورد.

    وی یادآور شد: افزون بر سال ۱۴۰۲ در سه ماهه نخست سال ۱۴۰۳ نیز شرایط چندان مطلوب بازرگانان نبود و اکنون نیز قطعی گسترده برق در تابستان می‌تواند به کاهش عرضه انواع کالا و در ادامه افت صادرات بینجامد. بنابراین تجارت غیرنفتی ایران از سال گذشته تاکنون روزهای خوبی را تجربه نکرده است.

    این عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ایران در ادامه به چالش‌های خارجی تجارت ایران پرداخت و توضیح داد: این معضلات در شرایطی گریبانگیر صادرکنندگان شده که تحریم‌ها، مشکلات مربوط به اف‌ای‌تی‌اف و چالش‌های مربوط به معاملات بانکی همچنان پیش روی بازرگانان ایران قرار دارد.

    وی اضافه کرد: در سال ۱۴۰۲ فرصت‌هایی برای تقویت صادرات غیرنفتی ایران وجود داشت؛ از جمله این فرصت‌ها افزایش قیمت ارز در کشور بود، این اتفاق می‌توانست صادرات را برای بازرگانان ایرانی توجیه‌پذیرتر کند و همچنین بروز جنگ میان روسیه و اوکراین می‌توانست به تقویت حضور برخی کالاهای ایرانی در بازار روسیه بینجامد اما سیاست‌های تجاری و ارزی کشور فرصت بهره‌برداری حداکثری از این فرصت‌ها را از بازرگانان بخش خصوصی گرفت.

    سلاح‌ورزی همچنین اظهار کرد: موضوع دیگری که سال گذشته در تجارت خارجی ایران مشکل‌ساز شد اتفاقاتی بود که در عراق افتاد؛ در حالی که عراقی‌ها به دنبال اعتباربخشی به پول ملی خود بودند، امریکا حلقه تحریم‌ها را بالاتر برد و دلار نیز در عراق دونرخی شد و نرخ ارز در صرافی‌های عراق و بازار آزاد ۱۵ تا ۲۰ درصد بیشتر از نرخ رسمی ارز در این کشور شد، این اتفاق سبب شد که خریدار عراقی در معامله با تاجر ایرانی ۲۰درصد هزینه بیشتری متحمل شود و این از قدرت رقابت کالاهای ایرانی در بازار عراق بکاهد.

    وی در نهایت به تاثیر کاهش صادرات ایران در بازار سرمایه پرداخت و گفت: پیامدهای کاهش صادرات غیرنفتی علاوه بر آمار گمرک در بازار سرمایه هم نمایان است، از ابتدای سال گذشته تاکنون قیمت ارز در کشور جهش چشمگیری داشته و با توجه به افزایش درآمدهای ارزی شرکت‌های صادرات‌محور نماد این شرکت‌ها در بورس باید تقویت می‌شد و ارزش آنها بالا می‌رفت چون درآمد و سود آنها افزایش پیدا کرده بود و این اتفاق همچنین می‌توانست به بهبود شاخص بورس بینجامد اما چون شرکت‌های صادرات‌محور نتوانستند از محل صادرات نفعی ببرند می‌بینیم که بازار سرمایه هم حال و روز خوشی ندارد.