برچسب: واردات

  • افزایش بی سابقه حجم واردات ایران؛ از شلنگ و آب‌پنیر تا پشم!

    افزایش بی سابقه حجم واردات ایران؛ از شلنگ و آب‌پنیر تا پشم!

    به گزارش اقتصادران، طی هفت، هشت سال گذشته حجم واردات ایران یک جهش بزرگ را تجربه کرده است؛ از حدود ۴۵ میلیارد دلار در سال‌های ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ به بیش از ۷۳ میلیارد دلار در سال ۱۴۰۳ رسیده است.

    به گزارش فرهیختگان، این افزایش چشمگیر گرچه عمدتاً مربوط به اقلام مصرفی، واسطه‌ای و سرمایه‌ای است که برای تأمین نیاز‌های مردم و تداوم تولید ضروری‌اند؛ اما نکته‌ای که اقتصاددانان به آن اشاره می‌کنند، سرعت رشد واردات است؛ سرعتی که انگار با هیچ نشانه‌ای در رشد تولید یا جهش صادرات همراه نبوده است.

    کارشناسان می‌گویند ممنوعیت واردات راه‌حل مناسبی نیست؛ اما به‌شدت نیازمند بازنگری و پالایش جدی در نحوه تخصیص ارز و حجم واردات هستیم.

    در این گزارش به بررسی به برخی اقلام قابل‌توجه که در لیست ۱۴۰۳ گمرک آمده پرداخته شده است. این اقلام عجیب از سنجاق‌قفلی و خودکار و مداد تراش تا پشم و شلنگ و آب پنیر را شامل می‌شود. در صدر این لیست جالب توجه شلنگ و متعلقات آن قرار دارد که حدود ۵ هزار و ۴۸۷ تن از آن وارد کشور شده است. همچنین آب پنیر با بیش از ۴ هزار و ۶۵۷ تن در ردیف دوم قرار دارد و در سال ۱۴۰۳ بیش از ۲۴ میلیون دلار واردات داشته است.

    در حوزه زیبایی نیز ارقام قابل‌توجهی ثبت شده است. در سال ۱۴۰۳ حدود ۴۵ تن ژل تزریقی و ۲۵ تن کامپوزیت وارد کشور شده است. زیپ با ۳ هزار و ۴۳۰ تن، مکمل غذایی با ۴۲۶ تن، روان‌نویس با ۷۱۶ تن، سیاه‌دانه با ۱۲۷۲ تن، مداد تراش با ۷۲۵ تن، اسپند با ۲۴۶۰ تن، آب معدنی و آب گازدار با بیش از ۶ هزار تن، میوه خشک با ۹۰۰ تن و توپ با ۱۳۲ تن از دیگر اقلام وارداتی بوده‌اند. همچنین وسایل مانیکور و پدیکور حدود ۱۱۳ تن، سنگ‌پا ۶۳۶ تن و رنگ مو و مواد آرایشی ۶۰۳ تن وارد کشور شده است.

    همچنین واردات وسایل مانیکور و پدیکور مثلاً ناخن‌گیر و سوهان ناخن و… در سال ۱۴۰۳ حدود ۱۱۳ تن بوده است. سنگ‌پا نیز که با عنوان ساینده طبیعی در لیست گمرک از آن نام برده شده، سهمی در حدود ۶۳۶ تن را به خود اختصاص داده است. ۶۰۳ تن رنگ مو و مواد آرایشی و پاکیزگی مو نیز در سال گذشته وارد شده است.

    یکی از نقاط قابل‌تأمل موضوع واردات «پشم» در کشور است. پشم گوسفند یکی از محصولات جانبی مهم دامداری است که در کنار گوشت و شیر می‌تواند نقش مؤثری در اقتصاد دامداران داشته باشد.

    بااین‌حال، در سال‌های اخیر به دلایل مختلفی مانند کاهش کیفیت پشم، نبود بازار مناسب، واردات نخ و تغییر الگوی مصرف، قیمت پشم به‌شدت کاهش‌یافته و در بسیاری موارد حتی چیدن آن برای دامدار صرفه اقتصادی ندارد. گزارش‌ها نشان می‌دهد سالانه صد‌ها تن پشم گوسفند به دلیل قیمت پایین خرید، توسط دامداران دور ریخته می‌شود.

    داده‌ها نشان می‌دهد در سال گذشته بیش از یک هزار و ۵۹۰ تن پشم وارد کشور شده است؛ چیزی بیش از هزار وانت ۱.۵ تنی.

  • تورم، تحریم، ناترازی؛ اقتصاد ایران زیر بار بحران‌های چندلایه / دخالت‌های بانک مرکزی، تجارت را فلج کرده است / هزینه واردات تا ۵۰ درصد گران‌تر برایمان تمام می‌شود

    تورم، تحریم، ناترازی؛ اقتصاد ایران زیر بار بحران‌های چندلایه / دخالت‌های بانک مرکزی، تجارت را فلج کرده است / هزینه واردات تا ۵۰ درصد گران‌تر برایمان تمام می‌شود

    به گزارش اقتصادران، اقتصاد ایران در سال‌های اخیر با مجموعه‌ای از بحران‌های ساختاری و مدیریتی مواجه شده که هر یک به‌تنهایی می‌توانند بنیان‌های تولید، تجارت و سرمایه‌گذاری را متزلزل کنند. ناترازی در حوزه انرژی، کاهش بهره‌وری منابع انسانی، افت شدید تقاضا در بازار داخلی و اختلال در نظام تأمین مالی، تنها بخشی از چالش‌هایی هستند که فعالان اقتصادی با آنها دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در کنار این مسائل، سیاست‌گذاری‌های غیرشفاف، تعطیلات ناگهانی و مداخلات گسترده نهاد‌های غیرتخصصی در حوزه‌های اقتصادی، فضای کسب‌وکار را با بی‌ثباتی و عدم اطمینان مواجه کرده‌اند.

    از سوی دیگر، ساختار متورم دولت و رشد بی‌رویه هزینه‌های جاری، فشار مضاعفی بر منابع عمومی وارد کرده و مانع از تخصیص بهینه سرمایه به بخش‌های مولد شده است. در چنین شرایطی، بسیاری از بنگاه‌های کوچک و متوسط در آستانه تعطیلی قرار گرفته‌اند و چشم‌انداز صنعت و خدمات کشور با ابهام و نگرانی همراه است. همزمان با تشدید تحریم‌ها و احتمال فعال شدن مکانیسم‌ ماشه، هزینه‌های مبادله افزایش و رقابت‌پذیری اقتصاد ایران در بازار‌های جهانی کاهش یافته است.

    اقتصاد در محور تصمیم‌گیری نیست

    فرشید شکرخدایی، رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری و تأمین مالی اتاق ایران درباره قبح‌زدایی از تعطیلات ناگهانی و تبعات آن بر اقتصاد کشور، گفت: «به عنوان یک فعال بخش خصوصی فکر می‌کنم که موضوع اصلی این است که اقتصاد در محور تصمیم گیری در افراد اصلی کشور نیست. فعلا به هر دلیلی دچار کمبود یکسری منابع در زمینه انرژی اعم از گاز، برق و آب هستیم. همچنین در بسیاری از صنایع در حوزه منابع انسانی با مشکل مواجه هستیم. بدین معنا که بسیاری از خروجی‌های دانشگاه‌های ما مورد پسند و مورد قبول صنعت کشور نیست. درواقع ناترازی در حوزه منابع انسانی هم به شدت خود را دارد نشان می‌دهد که ناشی از بهره‌وری پایین دانشگاه‌های ماست. بار همه اینها روی دوش صنعت سنگینی می‌کند.»

    وی ضمن بیان اینکه تصمیم بر تعطیلی‌ها در حکم یک مرهم است، افزود: «بدین معنا که آقایان می‌خواهند صورت مساله را پاک کنند. خروجی نهایی این تصمیمات، کاهش شدید تولید ناخالص ملی کشور خواهد بود که حتما در انتهای سال گزارشش را خواهیم دید که فکر می‌کنم اصلا گزارش مناسبی نباشد.»

    دخالت‌های بانک مرکزی، تجارت را فلج کرده است

    شکرخدایی با اشاره به افزایش کنترل بانک مرکزی بر تجارت کشور، عنوان کرد: «من همیشه هم گفته‌ام که متعجبم از علاقه و شهوت بانک مرکزی برای دخالت در حوزه تجارت کشور. بانک مرکزی به جای اینکه به وظیفه اصلی خودش که حفظ ارزش ریال است بپردازد، در حال توسعه دامنه نفوذ خود در حوزه تجارت است. بانک مرکزی شبیه صرافی دارد عمل می‌کند و از صادرکننده و واردکننده برای تبادل ارزشان کارمزد می‌گیرد. اینکه اصلا چرا بانک مرکزی کشور در قامت یک صرافی بزرگ عمل می‌کند، از چالش‌های اصلی ماست و متأسفانه در سطح کلان کشور هم کسی جلودار این سیاستگذاری‌ها نیست.»

    این عضو اتاق بازرگانی ایران ادامه داد: «در حوزه تجارت، تاجر حرفه‌ای، قدیمی و تاجری که ارتباطات و اعتبار دارد، خود را از حوزه تجارت کنار کشیده است. این امر ناشی از مشکلاتی است که در ثبت سفارش و تخصیص ارز وجود دارد؛ بنابراین همه این موارد را که کنار هم می‌گذاریم نشان می‌دهد که آینده صنعت، تولید و خدمات کشور، آینده روشنی نیست.»

    وی ضمن بیان اینکه چالش دیگر حوزه صنعت، کاهش شدید تقاضاست، تاکید کرد: «به عنوان مثال فرض کنید در حوزه خدمات تقاضای حضور در هتل، گردشگری، رستوران رفتن، تقاضای مصرف کالا‌هایی مانند رب گوجه فرنگی و… به شدت کاهش پیدا کرده و این بدین معناست که تولید کننده ما حتی از طرف عرضه هم دچار چالش است و به اندازه کافی پول بازنمی‌گردد. در مقابل سیاست‌های انقباضی بانک مرکزی، تامین منابع مالی را تحت فشار قرار داده است. از سوی دیگر تعطیلی‌های متعدد و ناترازی انرژی و مشکلات مربوط به تامین برق و گاز و به تازگی در حوزه آب، صنعت کشور را دچار مشکل کرده است.»

    اقتصاد در لبه پرتگاه است؛ ادامه این روند به سقوط صنعت منتهی می‌شود

    شکرخدایی افزود: «کنار هم قرار دادن تمام این مسائل، ما را به این نتیجه می‌رساند که اقتصاد کشور در حال حرکت در لبه پرتگاه است و به نظر بنده ادامه این شرایط به سقوط صنعت کشور منتهی خواهد شد. من همت و درک درستی از سوی سیاست‌گذاران مشاهده نمی‌کنم. شما به درآمد‌های مالیاتی سازمان امور مالیاتی نگاه کنید که هر سال ۴۰ الی ۶۰ درصد افزایش پیدا می‌کند. اطمینان دارم که این وضعیت به تعطیلی ختم می‌شود. همین الان اگر به شهرک‌های صنعتی استان تهران سر بزنید، حداقل دو سه تا از آنها تعطیل هستند.»

    این فعال بخش خصوصی ضمن بیان اینکه تعداد شهرک‌های صنعتی تعطیل شده در آینده بیشتر هم خواهد شد، عنوان کرد: «بالاخره به جایی می‌رسیم که کارخانه‌ها و کارگاه‌ها به جای اینکه سود کنند به نقطه سر به سر می‌رسند و ادامه می‌دهند، در مرحله بعدی کمی ضرر می‌کنند و ادامه می‌دهند ولی وقتی ضررشان زیاد می‌شود، دیگر توان ادامه ندارند و بنگاه را تعطیل می‌کنند. من فکر می‌کنم موج بعدی که خواهیم داشت، تعطیلی بنگاه‌های کوچک و متوسط کشور است به این دلیل که از لحاظ اقتصادی اینگونه تولید کردن برایشان به‌صرفه نیست.»

    شکرخدایی در ادامه به بیان راه‌حل برون رفت از این وضعیت پرداخت و به اقتصاد ۲۴ گفت: «راه‌حل، کوچک کردن خود حاکمیت و دولت است. بودجه عظیم دولت را باید به شدت کاهش داد. همین تعطیلی‌ها نشان داده که بود و نبود برخی از پرسنل دولت هیچ فرقی ندارد. نصف کارمندان باید از دولت خارج شوند تا تورم کاهش پیدا کند و لازم به ایجاد نقدینگی برای پرداخت حقوق و دستمزد‌های دولتی‌ها و نهاد‌هایی که از بودجه ارتزاق می‌کنند، نباشد. البته که این راه دشواری است و کار راحت این است که شما تعطیل کنید، پول چاپ کنید و حقوق پرسنل را بدهید و دنبال اداره کردن روزانه و هفتگی کشور باشید!»

    رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری و تأمین مالی اتاق ایران افزود: «شما حساب کنید که مثلا در ده سال گذشته سازمان بورس چند ساختمان خریده است؟ بانک مرکزی کشور چرا باید چنین ساختمانی داشته باشد؟ چرا باید اینقدر گران، آن هم بدون بهره‌وری اداره شود. در خود بدنه حاکمیت هم این مسئله وجود دارد و ما شاهد بزرگ‌تر شدن و متورم شدن دولت و بلعیدن همه منابع کشور به عنوان حقوق کارمندان هستیم. در حالی که هیچ تصمیم و سیاستگذاری درستی هم از آن خارج نمی‌شود. این بروکراسی برای این درست شده که منابع کشور را توزیع کند و باعث توسعه بشود، اما به نظر بنده مانع اصلی توسعه، بزرگی دولت است و کوچک کردن دولت، فروختن ساختمان‌ها و شرکت‌های دولت، راه توسعه را هموار می‌کند، اما همتی وجود ندارد چراکه دوستان ادعا دارند که سر سفره انقلاب نشستند و حقشان است که منابع را دریافت کنند. در نهایت این نحوه حکمرانی و اداره کردن کشور باعث بدبختی و فلاکت ملت ایران خواهد شد.»

    شکرخدایی درباره وضعیتی که با فعال شدن مکانیسم ماشه، اقتصاد کشور به آن دچار می‌شود، به اقتصاد ۲۴ گفت: «اجرای مکانیسم ماشه یعنی اضافه شدن هزینه‌های بیشتر بر حوزه تجارت کشور، یعنی گران‌تر شدن مبادله. وقتی کشور در وضعیت نرمال قرار دارد، یک هزینه مبادله مشخصی دارد ولی وقتی دچار تحریم می‌شوید هزینه‌های مبادله افزایش پیدا می‌کند و کالا سه الی چهار دست بیشتر می‌چرخد.»

    این عضو اتاق بازرگانی ایران ادامه داد: «همین الان برآورد می‌شود که هزینه واردات ما بین ۳۰ تا ۵۰ درصد گران‌تر برایمان تمام می‌شود. یعنی فروشنده خارجی هم کالا را گران‌تر عرضه می‌کند، چون می‌داند ما تحریم هستیم. همچنین هزینه چند دست چرخاندن هم اضافه می‌شود. در صادرات هم، چون شما نمی‌توانید به طور مستقیم ارسال کنید، همه کالا‌ها را داریم انبوه و بدون بسته بندی می‌فروشیم و در کشور‌های عربی بسته‌بندی و به عنوان کالا‌های آنها به بازار جهانی عرضه می‌شود. درواقع ارزش افزوده ناشی از بسته‌بندی مناسب و خرده فروشی را از دست می‌دهید. همه اینها بدین معناست که ۳۰ الی ۴۰ درصد منفعت حاصل از صادرات را هم داریم از دست می‌دهیم.»

    وی تاکید کرد: «با فعال شدن مکانیسم ماشه، کشور متوقف نخواهد شد ولی هزینه مبادله دوباره افزایش پیدا می‌کند چراکه ریسک مبادله مجدد افزایش پیدا می‌کند و آن حلقه‌های تامین‌کننده تجارت کشور، پیچیده‌تر و متعددتر می‌شوند و هزینه‌هایشان هم افزایش پیدا می‌کند. این همان حلقه‌ای است که ما به آن‌ها میگوییم کاسبان تحریم. آنها مدعی هستند که برای دور زدن تحریم‌ها داریم خدمت می‌کنیم، اما در طول زمان مدافع تحریم‌ها هم شده‌اند، چراکه وجودشان و شأن وجودشان به دلیل تحریم‌هاست.»

    شکرخدایی در پایان تاکید کرد: «با این تفاصیل هزینه مبادله افزایش پیدا خواهد کرد و از آن طرف فکر نمی‌کنم مصرف کننده ایرانی توان پرداخت هزینه گران‌تر را داشته باشد. در طول زمان هم اثبات خواهد شد که اقتصاد ایران توان تحمل بیش از این را نخواهد داشت. اتفاقی که می‌افتد تعطیلی، خروج پول و کاهش کسب و کار‌های مولد در اقتصاد خواهد بود. کما اینکه در سال گذشته هم شاهدش بودیم، اما زین پس سرعت شیبش بیشتر خواهد شد.»

  • وعده‌های بر زمین‌مانده / کارنامه تجاری دولت پزشکیان در آینه آمار و ارقام

    وعده‌های بر زمین‌مانده / کارنامه تجاری دولت پزشکیان در آینه آمار و ارقام

    به گزارش اقتصادران، مسعود پزشکیان پس از انتخاب به‌عنوان رئیس دولت چهاردهم در جمع فعالان اقتصادی حضور یافت و بر بهبود فضای کسب‌وکار و روابط بین‌المللی به‌عنوان اولویت دولت چهاردهم تاکید کرد. وی همچنین در جمع فعالان بخش خصوصی، تعاونی‌ها و اصناف گفت: «اگر مملکت بخواهد پیشرفت کند با کمک شما اتفاق خواهد افتاد. ما در دولت وظیفه داریم؛ بستری را فراهم کنیم تا همه‌ی شما کار کنید و هیچ نیتی غیر از این نداریم و حالا اسمش را کابینه خودتان یا هر چیز دیگری که می‌خواهید بگذارید.» وی در دوره کوتاه پس از انتخاب بر نقش جدی بخش خصوصی بر اقتصاد تاکید داشت. به گفته وی «زمانی که پایداری وجود داشته باشد تاجران و صنعتگران می‌توانند زندگی کنند، بدون صنعت، دولت و امنیت بی‌معنی است. اگر امنیت وجود داشته باشد، همه می‌توانند کار کنند.» بااین‌وجود نگاه کلی به شرایط کنونی و چالش‌های پیش روی فعالان اقتصادی و تجاری حکایت از آن دارد که بسیاری از وعده‌های مطرح‌شده از سوی رئیس‌جمهوری تاکنون محقق نشده است.

    کارنامه تجاری دولت

    بررسی کارنامه تجاری دولت چهاردهم در ۱۰ ماه ابتدایی فعالیت آن، امیدوارکننده نیست. ارزش صادرات در شهریور ماه ۱۴۰۳ برابر ۶‌میلیارد و ۳۸۷‌میلیون دلار برآورد شده است. روند صادرات تا دی ماه ۱۴۰۳ کاهشی بوده است. بررسی آمار صادرات تا خرداد ماه ۱۴۰۴ حکایت از آن دارد که تنها در ۲ ماه بهمن و اردیبهشت ماه، ارزش صادرات رو به رشد بوده است. کم‌ترین ارزش صادرات طی یک سال نخست فعالیت دولت پزشکیان به فروردین ماه ۱۴۰۴ باز می‌گردد. در این ماه ارزش صادرات کشور به ۲‌میلیارد و ۹۴۲‌میلیون دلار تنزل کرده است. گفتنی است کم‌ترین میزان واردات کشور طی یک سال اخیر نیز در فروردین ماه ۱۴۰۴ و برابر ۲‌میلیارد و ۸۵۶ میلیون دلار ثبت شده است.

    در ادامه نگاه کلی به روند تجاری دولت سیزدهم و چهاردهم در ۱۰ ماه نخست آغاز به فعالیت آنها حکایت از تکرار روندهای مشابه دارد. در درجه نخست آنکه ارزش واردات همواره از ارزش صادراتی پیشی گرفته است. ارزش واردات و صادرات در بیشتر دوره مورد بررسی از دولت مسعود پزشکیان از دولت قبلی بالاتر بوده است. بدون تردید افزایش سطح تورم در دنیا یکی از دلایل اصلی این رشد است.

    عدم تغییر مسیر تجارت

    کیوان کاشفی عضو هیات‌رئیسه اتاق بازرگانی صنایع، معادن و کشاورزی ایران در گفت‌وگو با «دنیای اقتصاد» اظهار کرد: در طول یک سالی که از آغاز به کار دولت چهاردهم می‌گذرد، تغییر ویژه‌ای در سیاست‌های تجاری حاصل نشده است. بخشی از این تغییرناپذیری سیاست‌های تجاری را باید ناشی از آن دانست که تصمیمات ارزی موثر بر حوزه تجارت خارجی توسط بانک مرکزی طراحی و اجرا می‌شود. بنابراین تغییر دولت‌ها و حتی تغییر نگاه تصمیم‌گیران دولتی به مساله اقتصاد، تاثیر مثبتی بر سیاست‌های تجاری نخواهد داشت.

    وی افزود: از سال ۱۳۹۷ شاهد اجرای سیاست‌های ارزی انقباضی در کشور بودیم. درهمین‌حال نقش بانک مرکزی در مصرف ارز، مرود توجه قرار گرفت. به این معنی که ارز حاصل از هر فعالیت اقتصادی باید در اختیار بانک مرکزی قرار گیرد. بانک مرکزی نیز بازتوزیع این ارز را برای تامین نیازهای وارداتی کشور بر عهده گرفت. برهمین‌اساس نیز سامانه جامع تجارت وظایفی را با هدف مدیریت واردات و صادرات بر عهده گرفت. درهمین‌حال مقرراتی در حوزه تجارت تنظیم و معرفی شد. درنتیجه این مقررات، هر ساله شاهد عدم مطلوبیت در حوزه تجارت و مقررات ارزی هستیم. به این ترتیب در سال‌های گذشته تراز تجاری کشور منفی بوده است. درهمین‌حال آمار صادرات کشور در فصل نخست امسال، مطلوب نیست. از این آمار می‌توان این‌طور نتیجه گرفت که سیاست‌های ارزی و تجاری کشور تاکنون کارآمد نبوده‌اند.

    این عضو هیات‌رئیسه اتاق ایران گفت: سیاست تجاری ارتباط مستقیم با وضعیت دیپلماسی اقتصادی دارد. بدون تردید در شرایط تشدید تنش‌های ژئوپلتیک و همچنین تشدید هر روزه تحریم‌ها، تجارت تاثیر منفی می‌گیرد. وی افزود: ظرف یک سال گذشته همان مسیر قبلی در حوزه تجارت تداوم یافته است. به این معنی که فعالان اقتصادی همچنان درگیر تغییر مستمر قوانین و مقررات هستند. همچنان صف تخصیص ارز طولانی می‌شود. هنوز هم امضاهای طلایی جریان‌ساز است. همچنان پیشنهادات بخش خصوصی نادیده گرفته می‌شود؛ آن هم در شرایطی که دولت جایگزین مطلوبی را به‌جای آن ارائه نمی‌دهد.

    کاشفی در رابطه با اظهار تمایل مسعود پزشکیان برای مشورت با بخش خصوصی، افزود: رئیس جمهور نظر مثبتی به بخش خصوصی داشتند. به اعتقاد من این نگاه مثبت همچنان وجود دارد. کمااینکه ارتباط میان بخش خصوصی با دولت و وزرای دولت بهتر شده است. اما بهبود این رابطه به‌منزله تغییر در سیاست‌های اجرایی نیست؛ چراکه مشکلات فراتر از توان حل مساله دولت شده است. شدت گرفتن ناترازی به ابرچالشی برای اقتصاد ایران بدل شده است. این مشکلات به‌قدری جدی هستند که تنها با تغییر یک دولت رفع نمی‌شود. بلکه از مجموعه سیاستگذاری انتظار می‌رود برای رفع این چالش به اجماع برسند.

    56 copy

    تعامل حداکثری برای رفع مشکلات

    عبدالله مهاجر دارابی عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی صنایع، معادن و کشاورزی ایران در گفت‌وگو با «دنیای اقتصاد» در ارزیابی عملکرد دولت مسعود پزشکیان در حوزه تجارت خارجی و تعامل با بخش خصوصی طی یک سال اخیر گفت: در طول یک سال گذشته کشور با چالش‌های جدی و فراتر از انتظاری روبه‌رو بوده است. تنش‌های منطقه‌ای، اقتصاد کشور را در این یک سال متاثر کرده بود، در ادامه با تهاجم رژیم صهیونیستی به خاک ایران، این مشکلات شدت بیشتری گرفت. در چنین فضایی مدیریت امور کشور و فعالیت‌های تجاری نیز به‌مراتب دشوارتر است. بنابراین باید اقرار کرد که اکنون در برهه خوبی قرار نگرفته‌ایم.

    وی با اشاره به نقش مهم بخش خصوصی در اقتصاد گفت: فعالان اقتصادی بخش خصوصی از اثرگذاری جدی و غیرقابل جایگزینی بر اقتصاد برخوردار هستند. مسعود پزشکیان نیز از ابتدای فعالیت خود بر اهمیت و اثرگذاری نقش بخش خصوصی واقف بوده است. اما اکنون در مرحله عمل انتظار می‌رود سیاست‌های حمایت‌گرایانه جدی از بخش خصوصی در دستور کار دولت قرار گیرد. درهمین‌حال برای تدوین سیاست‌های تجاری و اقتصادی از نظرات متخصصان خبره و همچنین فعالان واقعی عرصه تولید و تجارت بهره گرفته شود تا مشکلات این بخش به حداقل کاهش یابد.

    ضرورت بهبود دیپلماسی اقتصادی

    صدرالدین نیاورانی نایب رئیس کمیسیون توسعه صادرات غیرنفتی اتاق بازرگانی ایران در گفت‌وگو با «دنیای اقتصاد» در ارزیابی عملکرد دولت چهاردهم، گفت: تجارت و روابط تجاری متاثر از سیاست خارجی کشور و دیپلماسی سیاسی و اقتصادی است. در یک سال گذشته شاهد بروز تنش‌های متعدد ژئوپلیتیک در منطقه بوده‌ایم تا جایی که کشورمان یک دوره جنگ تحمیلی ۱۲روزه تحمیلی را پشت سر گذاشته است. این تنش‌ها اثرات به‌مراتب جدی‌تر و دنباله‌دارتری را برای اقتصاد ایران به دنبال خواهند داشت. درهمین‌حال تجارت خارجی کشور نیز تحت‌تاثیر این شرایط قرار گرفته است.

    این فعال عرصه تجارت گفت: نگاه کلی به روابط سیاسی و اقتصادی ایران با سایر کشورها در سطح بین‌المللی حکایت از آن دارد که دولت در دیپلماسی اقتصادی ضعیف عمل کرده است. متاسفانه اقتصاد ما در تعاملات جهانی و مذاکرات، در اولویت نبوده است. همین کم‌توجهی به شاخص‌های اقتصادی در مذاکرات نیز کشور را از منظر سیاسی بیش از قبل آسیب‌پذیر می‌کند. درحالی‌که اگر تجارت خارجی ما از شرایط مساعد و متناسب با ظرفیت‌های اقتصادی کشور برخوردار بود در سایه وابستگی دوسویه اقتصادی میان ایران و سایر کشورها، عملا شرایط سیاسی نیز بهبود می‌یافت.

    نیاورانی گفت: ایران از ظرفیت همسایگی ویژه‌ای برخوردار است بااین‌وجود تاکنون از این ظرفیت عظیم همسایگی برای توسعه اقتصادی و تجاری بهره گرفته نشده است. درحالی‌که از سیاستگذاران انتظار می‌رفت در طول یک سال گذشته اقداماتی را برای بهبود روابط با کشورهای همسایه ترتیب دهند. تلاش برای انعقاد پیمان‌های دو یا چندجانبه با کشورهای همسایه یکی از مهم‌ترین راهکارهایی است که می‌تواند به بهبود روابط تجاری منجر شود. اما هنوز اقدامات مناسبی در این بخش اجرایی نشده است.

    این فعال عرصه صادرات با اشاره به روند صعودی تجارت (اعم از صادرات و واردات) در سال ۱۴۰۳گفت: رصد آمار تجاری سال گذشته حکایت از رشد صادرات و واردات دارد، اما بهبود آمارهای تجاری در سال گذشته را نمی‌توان به عملکرد مثبت دولت مربوط دانست. بخش بزرگی از رشد صادرات در سایه افزایش قیمت دلار حاصل شده است. درواقع باید اقرار کرد که رشد صادرات به‌منزله بهبود در اتخاذ سیاست‌های صادراتی نیست.

    نیاورانی افزود: در حال حاضر قیمت فروش دلار در مرکز مبادله ارز و طلا، در کانال ۶۹هزار تومان نوسان دارد. درحالی‌که بهای این ارز در بازار آزاد به بیش از ۸۸هزار تومان می‌رسد. در طول هفته‌های گذشته نرخ ارز در بازار آزاد از مرز ۹۰هزار تومان نیز عبور کرده است. در چنین شرایطی الزام صادرکننده به پیمان‌سپاری ارزان ارز، به‌منزله تحمیل خسارت جدی به صادرکنندگان است.

    تنش‌های ژئوپلتیک؛ مانع اصلی اصلاح

    مهراد عباد عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی صنایع، معادن و کشاورزی ایران در گفت‌وگو با «دنیای اقتصاد» در ارزیابی عملکرد دولت مسعود پزشکیان در طول یک سال گذشته در حوزه تجارت خارجی اظهار کرد: نزدیک به یک سال از آغاز به‌کار دولت چهاردهم می‌گذرد. تحلیل عملکرد دولت پزشکیان طی یک سال گذشته در حوزه‌های مختلف ازجمله تجارت، دشوار است. به‌خصوص آنکه بلافاصله پس از آغاز به کار این دولت، شاهد بروز تنش‌های ژئوپلیتیک در منطقه بودیم. این تنش‌ها عملکرد دولت را تحت‌تاثیر قرار داده است.

    وی افزود: برای ارزیابی عملکرد دولت در حوزه تجاری، باید اقدامات چند وزارتخانه ازجمله وزیر صمت، وزیر اقتصاد و سازمان‌های فعال در عرصه تجارت، بررسی شوند. وزیر صنعت، معدن و تجارت از بدنه تولید و آشنا به بخش خصوصی بود. همین انتخاب، امید بخش خصوصی به تقویت و اثرگذاری این بخش را زنده کرد اما در عمل با عدم تغییر معاونان وزیر و تداوم اجرای سیاست‌های پیشین، تغییر موردانتظار در فعالیت‌های وزارت صمت، رخ نداد. وزارت صمت متولی تولید و واردات و صادرات است اما طی یک سال گذشته در عمل شاهد تغییر شگرفی در سیاست‌های تجاری نبودیم. درهمین‌حال باید اقرار کرد که مشکلات همچنان پابرجاست.

    عباد افزود: سیاست‌های دولت در حوزه واردات نیز متغیر است. کمااینکه در حال حاضر شاهد سهمیه‌بندی بی‌سابقه‌ای در عرصه واردات هستیم. در بخش صادرات نیز موضوع بازگشت ارز حاصل از صادرات و اختلاف نرخ میان قیمت دلار در بازار صادراتی و ارز مرکز مبادله نیز چالشی ادامه‌دار است. این عضو هیات نمایندگان اتاق ایران گفت: وزارت صمت به‌عنوان متولی تولید، اهتمام حمایت خود را به کسب‌وکارهایی اختصاص می‌دهد که مجوز فعالیتشان را از این وزارتخانه دریافت کرده‌اند. این در حالی است که بسیاری از کسب‌وکارها مجوز خود را از سایر دستگاه‌ها دریافت می‌کنند. درهمین‌حال باید تاکید کرد که صنایع بزرگ و موسوم به خصولتی عموما بیشتر سطح حمایت را از دولت متقبل می‌شوند که سیاست قابل قبولی نیست. درواقع نگاه حمایت‌گرانه یکجانبه درنهایت نه‌تنها نتیجه‌بخش نیست بلکه مشکلات جدی را به بخش تولید و اقتصاد تحمیل می‌کند.

    وی با اشاره به عملکرد گمرک در یک سال اخیر به‌عنوان نهادی موثر در عرصه تجارت خارجی گفت: در حال حاضر شاهدبه ‌روز شدن سیستم‌های گمرکی منطبق با استانداردهای جهانی هستیم. اما انتظار می‌رود این انطباق سرعت گیرد. مدت زمان طولانی دپو کالا در گمرکات تاثیر منفی بسزایی بر فعالیت‌های تولید و تجاری دارد. در برخی کشورها همچون امارات و کره‌جنوبی، کالاها ظرف کمتر از یک ساعت از گمرک ترخیص می‌شوند. اما همین کالاها در گمرکات ایران بین چند هفته تا چند ماه می‌ماند. البته بخش بزرگی از این چالش را باید به عملکرد سایر نهادهای وابسته به تجارت اعم از وزارت صمت، بانک مرکزی، فرآیندهای تخصیص ارز و… مربوط دانست.

    سیاست‌های تجاری، معطل ارز

    مسیح میری‌ها کارشناس حوزه زنجیره تامین در گفت‌وگو با «دنیای اقتصاد» در ارزیابی عملکرد دولت دولت چهاردهم در یک سال اخیر گفت: شعارهای انتخاباتی مسعود پزشکیان، امیدوارکننده بود. در ادامه ترکیب مشاوران اقتصادی ایشان ما را به حضور افراد توانمند و آگاه به علم روز اقتصاد دنیا در کابینه امیدوار کرد. بااین‌وجود در عمل حضور افراد متخصص در کابینه و در جمع تصمیم‌گیران و سیاستگذاران دولت، کم‌رنگ شد. به عنوان نمونه وزیر امور اقتصادی و دارایی در همان سال نخست فعالیت دولت، استیضاح شد.

    وی معتقد است: متاسفانه با رصد شرایط اقتصادی و تجاری باید اقرار کرد که طی یک سال اخیر دستاورد مهمی در عرصه تجاری حاصل نشده است.این فعال عرصه تولید و تجارت گفت: احتمال بازگشت دوباره دونالد ترامپ به‌عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده وعده روزهای سختی را برای اقتصاد ما می‌داد. همین علت ما باید خودمان را آماده مبارزه طولانی و فرسایشی و سخت می‌کردیم. هرچند در عمل آمادگی لازم برای این دوره کسب نشد.

    وی در تشریح اقدامات مثبت دولت پزشکیان طی یک سال گذشته گفت: عملکرد دولت در مدیریت شرایط کشور در دوره تهاجم ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی مثبت بود. خوشبختانه سیاستگذاران توانستند اقتصاد ما را در این دوره حفظ کنند. میری‌ها گفت: اما اکنون مشکلات جدی تولید و تجارت را هدف گرفته است. در حال حاضر تخصیص ارز بسیار دشوار شده است. به بیان دقیق‌تر اکنون ارز چندانی نیست که بی حساب به واردات و تولید اختصاص یابد. درهمین‌حال محدودیت انرژی نیز به مانع جدی تولید بدل شده است. در چنین فضایی عملا دورنمای چندان روشنی برای آینده نمی‌توان متصور شد.

  • صدای بحران از عمق گمرک / ایران در حال از دست دادن بازارهای منطقه‌ای و جهانی است؟

    صدای بحران از عمق گمرک / ایران در حال از دست دادن بازارهای منطقه‌ای و جهانی است؟

    به گزارش اقتصادران، در شرایطی که اقتصاد ایران بیش از همیشه به ارزآوری صادرات غیرنفتی نیاز دارد، داده‌های رسمی گمرک در سه‌ ماهه ابتدایی ۱۴۰۴ حاکی از سقوط نگران‌کننده ۲۴ درصدی در صادرات غیرنفتی نسبت به مدت مشابه سال گذشته است. صادرات غیرنفتی کشور به ۱۰ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار و از نظر وزنی به ۲۲ میلیون تن رسیده که نشان‌دهنده کاهش ۱۷ درصدی در حجم نیز هست.

    این آمار، هشداری روشن برای سیاستگذاران است؛ ایران در حال از دست دادن بازارهای منطقه‌ای و جهانی خود است. در همین بازه، کل تجارت خارجی کشور به ۲۴ میلیارد و ۲۷۵ میلیون دلار رسیده که سهم واردات از این عدد ۱۳ میلیارد و ۷۷۵ میلیون دلار بوده است. با وجود کاهش ۶ درصدی واردات، تراز تجاری کشور به منفی ۳.۲ میلیارد دلار رسیده و این یعنی واردات همچنان از صادرات پیشی گرفته است؛ نشانه‌ای از ناترازی ساختاری در اقتصاد. بخش عمده‌ای از صادرات غیرنفتی ایران شامل محصولات پتروشیمی، فولاد، مواد معدنی، کشاورزی و کالاهای پایه‌ای است. با این حال، در سه ‌ماهه اخیر شاهد افت معنادار صادرات اقلامی چون متانول، اوره، پلی‌اتیلن و محصولات فولادی بوده‌ایم. این کاهش به دلایلی چون تحریم‌های لجستیکی و بیمه‌ای، نرخ‌گذاری دستوری ارز در سامانه نیما و بی‌ثباتی در فضای اقتصادی کشور بازمی‌گردد. صادرکننده ایرانی با وجود هزینه‌های بالای تولید، ناچار است ارز حاصل از صادرات را با نرخ‌های کمتر از بازار آزاد عرضه کند؛ عاملی که مزیت رقابتی را عملا از بین برده است.

    از سوی دیگر، کاهش تقاضای کشورهای کلیدی مانند چین و هند نیز به بحران دامن زده است. رکود جهانی، افت قیمت جهانی کالاهای پایه و برتری رقبایی همچون عربستان، روسیه و ترکمنستان که محدودیت‌های مالی و بانکی ایران را ندارند، باعث شده صادرات ایران در بازارهای آسیایی نیز افول کند. علت این وضعیت را می‌توان در سه سطح دسته‌بندی کرد: ضعف ساختاری در توسعه صادرات و زیرساخت‌های حمل‌ونقل، سیاستگذاری‌های ناکارآمد ارزی و حذف مشوق‌ها و در نهایت مشکلات اجرایی مانند قوانین متغیر، هزینه‌های بالای تولید و کاهش توان رقابت‌پذیری. اگر قرار است صادرات غیرنفتی به موتور رشد اقتصادی تبدیل شود، بازنگری در سیاست‌های ارزی، تقویت زیرساخت‌های تجاری، اعطای مشوق‌های واقعی و امضای توافقنامه‌های تجاری منطقه‌ای دیگر یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت فوری است.

    یکی از پیامدهای خطرناک نرخ‌گذاری دستوری ارز در سامانه نیما، افزایش پدیده قاچاق معکوس کالاهای صادراتی است. تفاوت فاحش بین نرخ ارز نیما و بازار آزاد باعث شده بخشی از کالاهای دارای ارزش صادراتی، به جای صادرات رسمی، از مسیرهای غیررسمی و قاچاق خارج شوند تا سود بیشتری نصیب دلالان شود. این روند علاوه بر کاهش آمار رسمی صادرات، ریسک‌های امنیتی، ارزی و اقتصادی جدیدی را نیز به کشور تحمیل کرده است. دیگر پیامدهای خطرناک سیاست‌های ارزی فعلی، افزایش پدیده قاچاق معکوس کالاهای صادراتی و تشدید قاچاق سوخت است. اختلاف چشمگیر نرخ ارز در نیما با بازار آزاد و قیمت‌گذاری یارانه‌ای بنزین و گازوییل، باعث شده خروج غیرقانونی این اقلام از مرزهای شرقی و غربی کشور به ‌شدت افزایش یابد. این قاچاق علاوه بر کاهش صادرات رسمی، سالانه میلیاردها دلار از منابع ارزی را هدر می‌دهد و زیرساخت‌های جاده‌ای، امنیت مرزی، نظام توزیع سوخت و حتی روابط منطقه‌ای ایران را با بحران‌های ثانویه جدی مواجه می‌کند.

    نویسنده: امیررضا اعتمادی

  • تجارت بی رونق در ایران / سایه سنگین بی ثباتی و نااطمینانی بر صادرات و واردات کشور

    تجارت بی رونق در ایران / سایه سنگین بی ثباتی و نااطمینانی بر صادرات و واردات کشور

    به گزارش اقتصادران، تجربه تاریخی و مطالعات علمی گسترده نشان می‌دهد بدون تجارت، رفع نیازها و بهبود معیشت مردم اگر غیرممکن نباشد امری بسیار دشوار است. به این ترتیب سیاست‌گذاران و افرادی که وعده‌های رشد اقتصادی و افزایش رفاه مردم را می‌دهند اگر به تجارت توجه کافی نداشته باشند، احتمالا در رسیدن به وعده‌های خود ناکام باقی خواهند ماند.

    تجارت، موتور محرک اقتصاد

    تجارت از دیرباز یکی از مهم‌ترین ابزارهای تعامل میان جوامع بشری بوده است. از جاده ابریشم تا راه‌های دریایی مدیترانه، مبادله کالاها، خدمات و ایده‌ها زمینه‌ساز رشد اقتصادی، فرهنگی و تمدنی در بسیاری از نقاط جهان شده است. تجارت بین‌المللی نه‌تنها به کشورها امکان می‌دهد از مزیت‌های نسبی خود بهره‌برداری کنند، بلکه باعث گسترش رقابت، افزایش بهره‌وری و دستیابی به کالاهایی می‌شود که تولید آن‌ها در داخل صرفه اقتصادی ندارد. در عصر جهانی‌شدن، تجارت به یکی از ارکان اصلی توسعه و ارتباط میان اقتصادهای جهان تبدیل شده است.

    برای ایران نیز تجارت از اهمیت بالایی برخوردار است، به‌ویژه به‌دلیل موقعیت جغرافیایی خاص کشور که آن را به پلی میان شرق و غرب تبدیل کرده است. به عبارتی ایران، به عنوان چهارراه اقتصاد دنیا معروف شده است. اقتصاد ایران به‌شدت به صادرات منابع طبیعی، به‌ویژه نفت و گاز، وابسته بوده، اما در سال‌های اخیر لزوم تنوع‌بخشی به تجارت خارجی و افزایش صادرات غیرنفتی بیش از پیش احساس می‌شود. توسعه روابط تجاری با کشورهای همسایه، تقویت زیرساخت‌های ترانزیتی و اصلاح سیاست‌های تجاری می‌تواند نقش مؤثری در افزایش رشد اقتصادی، ایجاد اشتغال پایدار و کاهش آسیب‌پذیری‌های ساختاری اقتصاد ایران داشته باشد.

    بنابراین یکی از راه‌هایی که می‌تواند منجر به رونق اقتصادی و افزایش رفاه و کیفیت زندگی خانوارهای ایرانی شود، توجه بیشتر به مفهوم تجارت در اقتصاد ایران است.

    چرا روند تجاری با ثبات حائز اهمیت است؟

    براساس تازه‌ترین گزارش مرکز پژوهش‌های اتاق ایران و داده‌های گمرک کشور، روند رشد صادرات و رشد واردات ایران از سال ۱۳۹۱ تا سال گذشته با نوسانات شدید مواجه بوده است. به عبارتی به نظر می‌رسد این بالا و پایین‌ها در روند صادرات و واردات اقتصاد ایران ریشه در سیاست‌های موقتی و کوتاه‌مدت دولت دارد.

    این‌ها درحالی است که رشد با ثبات صادرات و واردات برای تحقق رشد اقتصادی پایدار از اهمیت بالایی برخوردار است. چرا که صادرات با عرضه ارز ، تقویت اشتغال‌زایی ، تشویق سرمایه‌گذاری و پیشرفت فناوری بر رشد اقتصادی اثرگذار است. رشد واردات نیز با فراهم آوردن دسترسی به کالاهای متنوع و نهاده‌ها این امر را تکمیل می‌کند.

    از طرف دیگر گسترش متوازن و پایدار صادرات و واردات نشان‌دهنده قدرت اقتصادی و دیپلماسی اقتصادی کشور است و همچنین ثبات نرخ ارز را ضمانت می‌کند.

    040420

    روند تجارت ایران از سال ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۳

    همانطور که پیش‌تر اشاره شد روند رشد صادرات و واردات اقتصاد ایران در ۱۳ سال گذشته بالا و پایین‌های زیادی را تجربه کرده و بی ثبات بوده است. امری که در روند رشد اقتصادی کشور نیز می‌توان مشاهده می‌کرد. در واقع سیاست‌گذاری‌های داخلی و عملکرد ضعیف در سیاست خارجی موجب شده تا بی ثباتی و نااطمینانی جز ویژگی‌های ساختاری اقتصاد ایران قرار بگیرند.

    به بیان دقیق‌تر اعداد و ارقام نشان می‌دهد که بعد امضای توافق برجام میان ایران و قدرت‌های جهانی و رفع موقت تحریم‌ها به ویژه تحریم‌های آمریکا ، تجارت کشور با رونق مواجه شده است. از همین‌رو رشدهای مثبت صادرات و واردات در سال‌های ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ ناشی از باز شدن درهای اقتصاد جهانی به روی اقتصاد ایران است.

    البته این روند ادامه‌دار نبود و بعد از خروج آمریکا از برجام در اوایل سال ۹۷ و بازگشت تحریم‌ها علیه کشور، رشد صادرات ایران در بازه سا‌ل‌های ۹۷ تا ۹۹ منفی بوده است. البته با انتخاب بایدن به عنوان رئیس جمهور آمریکا و ورود او به کاخ سفید در اوخر ساال ۹۹، شدت اجرای تحریم‌ها علیه اقتصاد ایران کمتر شد. به ویژه که فروش نفت کشور نیز نسبت به دوران ترامپ تسهیل شد. از همین‌رو صادرات به ایران و واردات از ایران در سال ۱۴۰۰ نسبت به سال ۱۳۹۹ افزایش قابل توجهی را تجربه کرده است.

    در ادامه نیز از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ رشد صادرات کشور روندی کاهشی را تجربه و در سال گذشته نسبت به سال ۱۴۰۲ افزایش داشته است. از طرف دیگر رشد واردات به کشور از سال ۱۴۰۰ روندی نزولی را به ثبت رسانده است.

    040420

    رفع تعهد ارزی و مشکلات آن برای تجارت ایران

    بازگشت مجدد تحریم‌های آمریکا در سال ۹۷ موجب شد تا فروش نفت که منبع اصلی درآمدهای ارزی دولت محسوب می‌شد با محدودیت‌های شدیدی روبرو شود. براین اساس قیمت ارز در کشور افزایش پیدا کرد و دولت در صدد چاره‌اندیشی برای حل این مشکل بود. از همین‌رو سیاست‌گذاران دولتی، صادرکنندگان را موظف کردند که می‌بایست ارز خود را با قیمت مورد نظر دولت به فروش برسانند. صادرکنندگانی که با سختی و مشقت بسیار در فضای پر از نااطمینانی و بی ثباتی اقتصاد ایران فعالیت می‌کردند. این رخداد موجب شد تا انگیزه تولید و صادرات کاهش پیدا کند و رشد صادرات روندی نزولی و حتی منفی به خود بگیرد. در واقع اهمیت این امر تا حدی است که بعد از سال ۹۷ هرگاه شرایط رفع تعهد ارزی آسان‌تر شده ، صادرات رشد داشته است.

  • گره کور واردات در ایران / وزارت اقتصاد و بانک مرکزی روزه سکوت گرفتند

    گره کور واردات در ایران / وزارت اقتصاد و بانک مرکزی روزه سکوت گرفتند

    به گزارش اقتصادران، واردکنندگان و تولیدکنندگان در ماه‌های اخیر با مشکلات فزاینده‌ای در مسیر تأمین کالا و مواد اولیه مواجه شده‌اند؛ «اختلال در سامانه‌های ثبت سفارش، ناهماهنگی در تخصیص ارز، افزایش هزینه‌های جانبی، و نوسانات نرخ ارز» در روند واردات اخلال ایجاده کرده و بر عرضه محصول در بازار اثر گذاشته است. در همین راستا، رییس کمیسیون واردات اتاق ایران، با تأکید بر اینکه روند ثبت سفارش بدون وقفه ادامه داشته، می‌گوید: مشکل اصلی واردکنندگان نه در سامانه صمت، بلکه در تخصیص ارز از سوی بانک مرکزی است و پیگیری‌ها از این نهاد و وزارت اقتصاد تاکنون بی‌پاسخ مانده است.

    چند روایت از اخلال در واردات

    در ماه‌های اخیر، واردکنندگان و تولیدکنندگان با مشکلات فزاینده‌ای در مسیر تأمین کالا و مواد اولیه مواجه شده‌اند؛ مسائلی که مستقیما بر روند تولید، قیمت تمام‌شده محصولات و عرضه در بازار تأثیر گذاشته است. اختلال در سامانه‌های ثبت سفارش، ناهماهنگی در تخصیص ارز، افزایش هزینه‌های جانبی، و نوسانات نرخ ارز، از جمله عوامل اصلی ایجاد این وضعیت هستند. برخی فعالان اقتصادی منشأ این مشکلات را در فرآیند تخصیص ارز می‌دانند و معتقدند بانک مرکزی در ماه‌های اخیر بسیاری از درخواست‌ها را بدون پاسخ رها کرده یا در صف نگه داشته است. آنها از توقف چندماهه تأمین ارز دولتی انتقاد می‌کنند و می‌گویند که مجبور شده‌اند از بازار آزاد با نرخ‌هایی دو برابر تأمین ارز کنند؛ اقدامی که هزینه‌های تولید را به‌طور چشمگیری افزایش داده است. گروه دیگری اما عامل اصلی اختلال را در سامانه ثبت سفارش وزارت صمت جست‌وجو می‌کنند. آنها از خطاهای مکرر، به‌روزرسانی‌نشدن سامانه، و فرآیند پیچیده و کند ثبت شکایت دارند و این شرایط را نوعی «بوروکراسی دیجیتال» می‌دانند که روند واردات را مختل کرده است. به گزارش خبرگزاری تسنیم، در کنار این دو روایت، برخی واردکنندگان از افزایش کارمزدهای بانکی، هزینه انبارداری کالا در گمرک، و معطلی اسناد در مسیر تأیید نهادهای متعدد گلایه دارند؛ مشکلاتی که به گفته آنها می‌تواند ورود یک محموله را تا یک ماه به تعویق بیندازد. در مواردی حتی کالاهای استراتژیک مانند مواد شیمیایی مورد نیاز صنعت داروسازی یا قطعات یدکی لوازم خانگی، به دلیل این موانع، وارد کشور نشده‌اند. تعدادی از تولیدکنندگان نیز نسبت به انباشت کالاهای مشابه وارداتی در بازار هشدار می‌دهند و می‌گویند واردات بی‌ضابطه، تولید داخلی را در معرض خطر قرار داده است. در مقابل، تولیدکنندگان دیگری از توقف تولید به‌دلیل نبود مواد اولیه و قطعات گلایه‌مندند و از احتمال تعدیل نیروی انسانی خبر می‌دهند.

    شبهاتی پیرامون وجود «امضاهای طلایی» در فرآیند تخصیص سهمیه واردات نیز وجود دارد؛ گفته می‌شود برخی گروه‌ها با دور زدن سامانه‌ها، سهمیه‌های محدود واردات را به شکل رانتی دریافت کرده‌اند، هرچند ادعای امضای طلایی در وزارت صمت از سوی روح‌الله ایزخواه، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس رد شد، اما کماکان برخی به روند تخصیص سهمیه معترض هستند.

    در چنین شرایطی، اغلب بنگاه‌های کوچک و متوسط در سراسر کشور با کاهش تولید، افزایش موجودی انبار و تهدید تعطیلی یا تعدیل نیرو روبه‌رو هستند. کارشناسان معتقدند تا زمانی که اصلاحات اساسی در فرآیندهای ثبت سفارش و تخصیص ارز صورت نگیرد و شفافیت و هماهنگی لازم میان نهادهای مسوول ایجاد نشود، واردات با وقفه ادامه خواهد داشت و تولید ملی بیش از پیش آسیب خواهد دید.

    ثبت سفارش مشکلی ندارد؛ گره کار در بانک مرکزی است

    احمدرضا فرشچیان، رییس کمیسیون واردات اتاق ایران پیرامون مشکل ورود رسمی کالا به کشور اظهار داشت: نباید دو مقوله ثبت سفارش و تخصیص ارز را با هم یکی دانست. درواقع ثبت سفارش موضوعی مستقل است که از ابتدای سال ۱۴۰۳ بر اساس برنامه‌ریزی وزارت صمت در حال انجام بوده و روند آن بدون وقفه ادامه داشته است.

    او به خبرگزاری تسنیم گفته است: تنها در اوایل سال، به دلیل به‌روزرسانی سامانه، اختلالاتی چندروزه وجود داشت اما تخصیص سهمیه‌ها و مواد اولیه طبق روال پیش رفته و همچنان نیز ادامه دارد. فرشچیان مشکل اصلی را نه در ثبت سفارش بلکه در حوزه تخصیص ارز و دریافت تخفیف‌های ارزی از بانک مرکزی دانست و گفت که این مشکل از حدود چهار تا پنج ماه پیش آغاز شده و تاکنون نیز ادامه دارد. به گفته رییس کمیسیون واردات اتاق ایران، هنوز دلیل مشخصی از سوی بانک مرکزی برای این وقفه اعلام نشده، اما ظاهراکمبود منابع ارزی عامل اصلی است. او یادآور شد: از اواخر دی‌ماه و اوایل بهمن‌ماه، درخواست‌های ثبت‌شده در سطح بانک مرکزی باقی مانده‌اند و پاسخی دریافت نشده است، این موضوع از سوی وزارت صمت و اتاق ایران به مسوولان بانک مرکزی و وزارت اقتصاد منتقل شده، اما هنوز پاسخی رسمی دریافت نشده است. فرشچیان در ادامه با تأکید بر وجود برنامه‌ریزی مشخص برای سهمیه‌بندی‌ها خاطرنشان کرد: وزارت صمت برنامه‌های فصلی دارد و روند ثبت سفارش بر اساس آن پیش می‌رود، اگرچه در برخی دوره‌ها نوساناتی دیده می‌شود، اما چارچوب کلی برنامه حفظ شده است. وی در پاسخ به انتقاداتی درباره امضاهای طلایی و رانت در تخصیص‌ها نیز تصریح کرد: فرآیند تخصیص‌ها بر اساس سابقه فعالیت، ظرفیت تولید و عملکرد سال‌های گذشته شرکت‌ها انجام می‌شود و نظام مشخص و قابل پیگیری در این زمینه وجود دارد. فرشچیان در پایان تأکید کرد: روند کلی ثبت سفارش در مسیر درستی قرار دارد، اما چالش اصلی همچنان به تأمین ارز و هماهنگی با بانک مرکزی بازمی‌گردد.

    دو تصمیم وزارت صمت چیست؟

    البته گلناز نصرالهی گفته است: در جلسه امروز کمیته ارزی مقرر شد درخواست‌های افزایش سهمیه ارزی در سال ۱۴۰۴ با تفویض اختیار به مدیران کل استانی و ستادی و معاون تخصصی ذیربط تایید شود.

    وی با اشاره به اینکه تاکنون در فرآیند تایید درخواست‌های واحدهای تولیدی که سابقه مصرف ارزی نداشته یا تازه تاسیس هستند یا برنامه تولید تایید شده ندارند، مشکلاتی وجود داشت، تصریح کرد: با تصمیم راهگشای امروز کمیته ارزی مقرر شد بررسی و تایید درخواست‌های سهمیه ارزی این واحدها با رعایت سقف سهمیه ارزی هر دفتر تخصصی، به مدیران کل استانی و ستادی و معاون تخصصی ذیربط تفویض شود. نصرالهی تاکید کرد: در راستای شفافیت همچنان همه فرآیندهای این امر بایستی در سامانه جامع تجارت و به صورت ماشینی و با کنترل‌های لازم صورت پذیرد. همچنین سقف برنامه تولید ارزی برای واحدهای تولیدی، ظرفیت پروانه واحد تولیدی خواهد بود و برای واحدهای جدید و طرح‌های توسعه، حداکثر ۵۰ درصد ظرفیت پروانه تولیدی تایید خواهد شد. مشاور وزیر صمت با بیان اینکه براساس تصمیم این کمیته مقرر شد واحدهای تولیدی که دارای برنامه تولید تایید شده قبلی بوده و موفق به تحقق نسبت مطلوبی از عملکرد ارزی خود در سال ۱۴۰۳ شده‌اند، در اولویت قرار گیرند، افزود: درخواست‌های افزایش سهمیه ارزی این واحدها در چارچوب بندهای دستورالعمل ارزی و سقف سهمیه ارزی هر یک از دفاتر تخصصی، با تفویض اختیار به مدیران کل استانی و ستادی و معاون تخصصی ذیربط بررسی و تایید خواهد شد.

  • تعرفه صفر برای صادرات به اوراسیا؛ امنیت غذایی در لبه پرتگاه!

    تعرفه صفر برای صادرات به اوراسیا؛ امنیت غذایی در لبه پرتگاه!

    به گزارش اقتصادران، داود محمدی ورجوشانی، کارشناس اقتصادی در یادداشتی با اشاره به اجرای توافق نامه آزاد میان ایران و اتحادیه اقتصادی اوراسیا که بر اساس آن ۹۸ قلم کالای ایرانی با تعرفه گمرکی صفر درصد مبادله می شوند، نوشت: اگرچه توسعه صادرات به ویژه با پیمان های منطقه ای از جمله اوراسیا و استفاده از مزایای تعرفه صفر درصد، در ظاهر از نظر اقتصادی مثبت ارزیابی می شود اما صادرات بی رویه یا تشویقی ممکن است امنیت غذایی و دارویی کشور را به خطر بیاندازد مگر اینکه با سیاست‌های مکمل و جبرانی نظیر حمایت از تولید داخل، تقویت ذخایر استراتژیک و مدیریت هوشمند صادرات و واردات همراه باشد.

    بر اساس توافق‌نامه تجارت آزاد میان ایران و اتحادیه اقتصادی اوراسیا که از ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۴ اجرایی شده، حدود ۸۷ درصد از کالاهای مبادله ‌ای میان ایران و پنج کشور عضو این اتحادیه (روسیه، قزاقستان، بلاروس، ارمنستان و قرقیزستان) با تعرفه گمرکی صفر درصد مبادله می‌شوند.

    مطابق با فهرست منتشرشده از سوی سازمان توسعه تجارت، ۹۸ قلم کالای ایرانی در این فهرست قرار دارند که شامل محصولات کشاورزی مانند غلات، سبزیجات و میوه‌های خوراکی، محصولات شیلاتی مانند ماهی و میگو ، محصولات شیمیایی و دارویی، محصولات چوبی و اشیاء چوبی، و همچنین ابریشم، پارچه، لباس و کفش می شوند. این فهرست بر اساس کدهای نظام هماهنگ (HS) تنظیم شده و در پیوست توافق‌نامه موجود است.

    آنچه در شرایط فعلی کشور، باید به دولت و آقای دکتر پزشکیان یادآورشد این است که هرگونه بی‌دقتی یا شتاب‌زدگی در سیاست‌گذاری صادراتی، در شرایط فعلی می‌تواند امنیت غذایی و سلامت مردم را به‌شدت به خطر اندازد و مسئولیت آن مستقیما متوجه تصمیم‌گیران خواهد بود.

    صادرات کالاهای اساسی که با یارانه ارزی و انرژی ارزان تولید شده اند، بازارهای داخلی را با کمبود و افزایش قیمت مواجه خواهد کرد. با توجه به اینکه واردات گوشت، نهادهای دامی، برنج، شکر، چای، دانه های روغنی نشانه ای از نوعی وابستگی غذایی و نبود راهبرد مناسب در چند سال گذشته است، هرگونه شوک و تصمیمات غیرکارشناسی کشور را با بحران غذایی مواجه خواهد کرد. با باقی ماندن یارانه انرژی و ارز در تولید داخلی، سود سرشاری از صادرات نصیب واسطه‌گران و صادرکنندگان رانتی می شود و این روند انگیزه تولید برای بازار داخلی را کاهش داده و سبب خروج کالا از شبکه رسمی خواهد شد. علاوه بر اینها امکان قاچاق معکوس کالاهایی که هنوز در داخل، با قیمت یارانه‌ای عرضه می‌شوند را بالا می‌برد.

    در غیاب سیاست‌های مکمل، ذخایر استراتژیک به‌سرعت تحلیل می‌رود، واردات کالاهای اساسی برای جبران کمبودها افزایش یافته و وابستگی کشور بیشتر می‌شود. دولت باید پیش از اجرای کامل توافق‌نامه، سیاست‌های مکملی را از جمله تعیین سقف صادرات برای کالاهای اساسی، مشروط کردن صادرات به تأمین بازار داخلی، اصلاح نظام یارانه و قیمت‌گذاری انرژی، تقویت ذخایر استراتژیک و نظارت فوری بر قیمت‌ها در بازار داخلی عملیاتی کند.

    کارشناس اقتصادی / داود محمدی ورجوشانی

  • تجارت خارجی ایران قفل شد! / ماجرای ۱۷ میلیارد دلار ارز صادراتی که به کشور بازنگشت

    تجارت خارجی ایران قفل شد! / ماجرای ۱۷ میلیارد دلار ارز صادراتی که به کشور بازنگشت

    به گزارش اقتصادران، حدود هشت سال از راه اندازی سامانه جامع تجارت ایران می‌گذرد؛ سامانه‌ای که قرار بود با هدف تسهیل فرآیندهای تجاری و نظارت بر امر صادرات و واردات تبدیل شود، امور را برای تجار تسهیل و غیرحضوری کند، اکنون به ضد خود تبدیل شده و سالهاست که فعالان تجاری از رویه‌ها، دستورالعمل‌ها و تاخیرهایی که در فرآیند امور تجاری خود با آن روبرو هستند، می نالند.

    این مشکل بخصوص برای تولیدکنندگانی که واردات مواد اولیه و واسطه‌ای مورد نیاز خطوط تولید آنها در گرو واردات است، بیش از دیگران آزاردهنده است و حتی در مواردی سبب شده تا خط تولید برای مدتی تعطیل و کارگران بیکار شوند زیرا بیش از ۸۰ درصد از کالاهای وارداتی به کشور را کالاهایی تشکیل می دهند که در واحدهای تولیدی به کار گرفته می شوند تا محصول نهایی تولید و به بازار عرضه شود.

    در کنار تاخیر و تعلل و قطعی های مکرر سامانه جامع تجارت، تاخیر در ترخیص کالاها در گمرکات، هزینه انبارداری، نگهداری، دموراژ و جریمه های گمرکی را به فعالان اقتصادی تحمیل می کند که در یک نگاه واقع بینانه این هزینه ها در نهایت به مصرف کننده نهایی که همان مردم کوچه و بازار هستند، منتقل شود.

    این قطعی‌ها و تاخیرها آنطور که بازرگانان می گویند، از ابتدای امسال شدت بیشتری داشته و در عمل ثبت سفارش برای واردات کالاها را مختل کرده است؛ موضوعی که دست اندرکاران سازمان توسعه تجارت ایران آن را تایید نمی کنند و بر این باورند که سامانه بدون اشکال در حال خدمت رسانی به بازرگانان است.

    محمد لاهوتی رئیس هیات مدیره کنفدراسیون صادرات ایران در این باره به ایرنا می گوید: شرایط سخت ثبت سفارش کالاها و سهمیه بندی در وزارت صنعت، معدن و تجارت، شرایط دشوارتر تخصیص و همچنین مشکلات تامین ارز در بانک مرکزی، عوامل اصلی شکل‌گیری صف در ترخیص کانتینرها و کالاها در بنادر و گمرکات کشور است.

    رئیس هیات مدیره کنفدراسیون صادرات ایران با اشاره به اشکالاتی که در موضوع ترخیص کالاها از گمرکات وجود دارد، خاطرنشان‌کرد: یکی از این موضوعات، تامین و تخصیص ارز است که شاهدیم فرآیند و صف آن به پنج تا ۶ ماه افزایش یافته است.

    کالا چگونه ثبت سفارش می شود؟

    بر اساس قوانین، هر شخص حقیقی و حقوقی دارای کارت بازرگانی معتبر می تواند برای ثبت سفارش کالا از طریق سامانه جامع تجارت ایران اقدام کند زیرا هیچ کالایی بدون ثبت سفارش امکان ورود قانونی به کشور را ندارد. پس از آنکه ثبت سفارش صورت گرفته به تایید رسید، واردکننده می بایست برای تامین ارز به مرکز مبادله ارز ایران مبادله مراجعه و یا اگر خود دارای ارز است، با اعلام منشاء ارز تشریفات لازم اداری و بانکی (گشایش اعتبار اسنادی) را برای واردات آن انجام داده و کالا را از کشور مقصد به سمت مبادی ورودی کشور انتقال دهد.

    پس از ورود کالا به مبادی گمرکی، واردکننده ملزم به تسویه حساب با بانکی است که برای او گشایش اعتبار کرده است و پس از ارایه اسناد مورد نظر و اخذ تاییدیه های ایمنی، سلامتی و زیستی از دستگاههای ذی ربط و ارایه آنها به گمرک و نیز پرداخت حقوق گمرکی امکان ترخیص کالا را از گمرک خواهد داشت.

    این فرآیند شاید در ظاهر بسیار ساده و روان باشد اما در عمل بسیار پیچیده است و ماهها واردکننده برای واردات یک محموله می بایست بین سازمان تجارت، بانک مرکزی، بانک های عامل، گمرک و دستگاههای مختلف تاییدکننده کیفیت کالا سرگردان باشد به طوری که برآورد شده ۲۶ دستگاه در امر تجارت دخیل هستند.

    آیا تجارت ایران قفل شده است؟

    در هفته های اخیر، فعالان اقتصادی و بخصوص واردکنندگان بارها از قطع کامل سامانه جامع تجارت از ابتدای امسال سخن گفته‌اند و اینکه کالاها از ابتدای امسال به سختی ثبت سفارش می شوند؛ مشابه این اظهارات اوایل سال گذشته نیز از سوی تجار مطرح شده بود و آنان معتقد بودند که با این روند تجارت ایران قفل شده است.

    با این وجود آمارها نشان می‌دهد که هرچند میزان تخصیص ارز از ابتدای امسال نسبت به مدت مشابه پارسال کمتر بوده اما اینگونه نبوده که هیچ ثبت سفارشی هم صورت نگرفته باشد.

    آمار بانک مرکزی که مدیریت تامین ارز واردات را بر عهده دارد، گویای آن است که از ابتدای امسال تا ۲۱ اردیبهشت ماه در مجموع ۶ میلیارد دلار برای واردات کالاها اعم از کالاهای اساسی و دارو، صنایع و نیازهای خدماتی تامین ارز صورت گرفته است که ۴ میلیارد و ۵۱ میلیون دلار آن به گروه تجاری و بازرگانی اختصاص یافته است یعنی حدود ۶۷ درصد.

    صنایع «حمل و نقل خودرو»، «صنایع تجهیزات برق و الکترونیک »، « تجهیزات معدنی» و «ماشین آلات و تجهیزات تولید» به ترتیب بیشترین سهم از ارز واردات صنایع را داشته اند. واردات کالاهای اساسی و دارو نیز یک میلیارد و ۷۵۲ میلیون دلار ارز را به خود اختصاص داده است.

    مقایسه این آمار با سال گذشته نشان می دهد که سال گذشته نیز در همین مدت ۶ میلیارد و ۸۰۱ میلیون دلار برای واردات تامین شده بود؛ یعنی اینکه امسال ۸۰۱ میلیون دلار کمتر از پارسال تامین ارز صورت گرفته است.

    نکته قابل تامل اینکه پارسال میزان تخصیص ارز به کالاهای اساسی و دارو کمتر از امسال بوده و یک میلیارد و ۶۸۱ میلیون دلار به این بخش تخصیص یافته و سهم کالاهای تجاری ۳ میلیارد و ۸۰۱ میلیون دلار یعنی کمتر از امسال بوده است.

    این بدان معناست که فرآیند ثبت سفارش و تخصیص ارز در حال انجام است اما میزان آن نسبت به سال گذشته کمتر بوده است.

    طلا در صدر کالاهای وارداتی

    آمارهای گمرک نیز بیانگر آن است که در فروردین ماه امسال طلا در صدر کالاهای وارداتی به کشور بوده و حتی ارزش واردات آن از ذرت دامی و برنج نیز بیشتر بوده است به طوری که در فروردین امسال واردات طلا به اشکال خام به ارزش ۵۸۳ میلیون دلار بوده اما ذرت دامی ۱۷۵ میلیون دلار از واردات را به خود اختصاص داده است.

    نکته بعدی اینجاست که از نظر ارزش کالاهای وارداتی، کالاهای اساسی یعنی برنج، کنجاله سویا و دانه سویا در رده های بعدی واردات قرار گرفته‌اند.

    گلوگاه تجارت خارجی ایران کجاست؟

    آنطور که از آمارها بر می آید، ثبت سفارش و سپس تامین و تخصیص ارز، گلوگاه اصلی فرآیند تجارت خارجی کشور در سال های اخیر بوده است و آثار آن را در تاخیر در ثبت سفارش، ترخیص کالاها از گمرک و حتی رسوب کالاها در بنادر شاهدیم.

    حقیقت این است که پس از خروج آمریکا از برجام در سال ۱۳۹۷ که دولت وقت ناگزیر شد برای مدیریت تقاضای ارزی کشور، محدودیت هایی را وضع و صادرکنندگان را به بازگرداندن ارز حاصل از صادرات برای تامین مصارف ارزی کشور ملزم کند، تا به امروز که هفت سال از آن دوران می گذرد، این مشکلات به قوت خود پابرجاست و با وجود وضع مقررات صادراتی متعدد هنوز صادرکنندگان تن به رفع تعهد ارزی نمی‌دهند.

    در این فرآیند تا زمانی که صادرکننده ارز حاصل از صادرات خود را در بازار ارز تجاری عرضه نکند، واردکننده نمی تواند ارز مورد نیاز برای تامین کالا را تهیه کند و اگرچه در این زمینه مقرراتی برای تسهیل بازگشت ارز صادراتی وضع شده اما در عمل نتوانسته همه صادرکنندگان را ملزم به عرضه ارز نماید.

    حدود ۱۷ میلیارد دلار ارز صادراتی به کشور بازنگشته است

    اگرچه گزارش های نظارتی درباره میزان ارز صادراتی بازنگشته به کشور رسانه‌ای نشده اما برآوردهای حاکی از آن است که از سال ۱۳۹۷ که الزام صادرکنندگان به رفع تعهد ارزی اجرایی شد، تاکنون ۱۷ میلیارد دلار ارز به کشور بازنگشته است.

    اواخر سال گذشته بود که علیرضا عابدینی حسابرس بانک مرکزی درباره وضعیت رفع تعهد ارزی پتروشیمی ها اعلام کرد که در سال ۱۴۰۲ بیش از ۱۲ درصد تعهدات ارزی پتروشیمی ها انجام نشده است و در سال ۱۴۰۳ این درصد عدم ایفای تعهدات به ۳۰ درصد افزایش پیدا کرده است.

    حسابرس بانک مرکزی تاکید کرد: ما می گوییم در شرایط فعلی اقتصادی کشور باید تمامی ارزی که سررسید شده به چرخه اقتصادی برگردد.

    از همین رو به تازگی دستورالعمل محدودیت ارائه خدمات بانکی به عدم ایفای تعهد ارزی صادرکنندگان ابلاغ شده است که بر اساس آن اگر کمتر از ۶۰ درصد ارز صادراتی خود را بازگردانده باشند از خدماتی چون اعطای انواع تسهیلات، ایجاد تهیلات اعتبار اسنادی و ضمانتنامه و عملیات مرتبط با تخصیص و تامین ارز و واردات کالا محروم شوند.

    171852183 ak6318

    در عین حال برای متعهدین ارزی و صادرکنندگانی که دارای تعهدات ارزی سررسید شده ایفا نشده هستند نیز این امکان فراهم شده که بتوانند به منظور رفع تعهد صادراتی خود نسبت به بازگشت عین ارز اقدام کنند و یا در مقابل طلای خام وارد کشور کنند.

    همچنین براساس مصوبات کارگروه بازگشت ارز حاصل از صادرات حد آستانه برخورداری از مشوق‌ها و معافیت‌ها برای تمامی صادرکنندگان به میزان ۷۰ درصد تعیین شده است که از یکم مرداد امسال اعمال می شود.

    گام اول مدیریت بازگشت ارز حاصل از صادرات ؛ گام دوم، اصلاح فرآیندهای واردات

    با توجه به مشکلاتی که بیان شد، یکی از راهها برای بهبود شرایط تجارت خارجی، تسهیل بازگشت ارز حاصل از صادرات است؛ از این رو به تازگی بانک مرکزی آستانه برخورداری از مشوق‌ها و معافیت‌ها را برای تمامی صادرکنندگان به میزان ۷۰ درصد تعیین کرده است که از اول مردادماه ۱۴۰۴ اجرایی می شود.

    با این کار متعهدان ارزی و صادرکنندگانی که دارای تعهدات ارزی سررسید شده ایفا نشده باشند، می توانند به منظور رفع تعهد صادراتی خود نسبت به بازگشت عین ارز اقدام کنند.

    همچنین پس از وقوع آتش سوزی در بندر شهید رجایی و انتقاد رئیس جمهور از رسوب کالا در مبادی ورودی کشور، هیات وزیران برنامه‌ریزی برای اصلاح فرآیندهای واردات را به وزارت اقتصاد محول کرده است تا با همکاری وزارتخانه ها و دستگاههای مرتبط، پیشنهادات لازم برای چگونگی مدیریت بنادر و رفع مشکلات ماندگاری کالاها در بنادر و گمرکات را گردآوری و ظرف یک ماه به دولت ارایه کند.

    با این اوصاف به نظر می رسد که دولت گام های عملی برای رفع گره های اجرایی و اداری از تجارت خارجی را برداشته است و باید منتظر بود تا در ماههای آینده نتیجه آن مشخص شود.