برچسب: معیشت

  • سرکوب مزد باعث فقر عمومی شده است

    سرکوب مزد باعث فقر عمومی شده است

    به گزارش اقتصادران، سمیه گلپور، رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگری کشور درباره تعداد کارگران گفت: 15میلیون کارگرتحت پوشش بیمه تأمین اجتماعی در کشور فعالیت می کنند, 45میلیون نفر هم خانواده های آنها هستند که در جمع حدود 60میلیون نفر تعداد کارگران به همراه خانواده هایشان است. این جمعیت 60میلیونی هیچگاه ترند شبکه های اجتماعی نمی شوند.

    وی بیان کرد:هیچگاه در شبکه های اجتماعی مشاهده نمی کنیم که مطالبه دستمزد یک مطالبه همگانی باشد, درحالی که موضوعات بی ارزش این روزها ترند شبکه های اجتماعی است. صدای کارگران برای مطالبات دستمزد در هیچ کجا و شبکه اجتماعی خاصی شنیده نمی شود. این روزها شاهد گسترس فقر عمومی در کشور با سرکوب مزدی هستیم.

    گلپوردرباره هزینه های اقلام مصرفی خانوار ایرانی گفت: مطابق بررسی های آماری بانک مرکزی از هزینه های اقلام خوراکی خانوار شهری و روستایی که به صورت ماهیانه استخراج می شود,مشاهده می شود که در گذشته یک خانوار کارگری 40درصد درآمد خود را صرف هزینه های سبد خوراکی ها می کرد که این رقم اکنون به 26درصد رسیده است. این به  این معنی است که کارگران با توجه به افزایش هزینه های زندگی (مسکن,بهداشت, آموزش) دیگر امکان صرف کردن 40درصد درآمد خود برای خوراکی را ندارند و اکثر آنها دچار سو تغذیه و بیماری های ناشی از آن می شوند. یعنی تغذیه در خانواده ایرانی افت یافته است.در فضایی که پنجره جمعیتی در حال بسته شدن است, کارگران ایرانی آینده به لحاظ تغذیه ای ضعیف و بی بنیه بار می آیند.

    رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگری کشور گفت: در قانون برنامه بودجه هر ساله رشد و صعود مالیات را داریم, در سال 1403هم این موضوع دیده می شود,کارگران و کارمندان بدون اینکه خبر داشته باشند, قبل از واریز حقوق, مالیات از آنها کسر می شود,‌این در حالی است که دولت فکری برای دستمزد کارگران ندارد, دستمزدی که به معنی واقعی جوابگوی بخش کمی از هزینه های زندگی است. بهانه های نخ نما شده دولت در سرکوب مزدی واقعاً‌ عجیب است. به طور مثال اینکه دولتی ها اعتقاد دارند, دستمزد باعث ایجاد تورم می شود؛ موضوعی است که با یک گزارش میدانی کوتاه می توان به آن رسید که استدلال دولتی ها اشتباه است. کارگران اگر قدرت خرید نداشته باشند, قدرت خرید کالا و محصول تولید ملی را ندارند. زمانی که کارگران خرید نکنند,‌رکود درجامعه رشد پیدا می کند. این در نهایت باعث مهاجرت نیروی کار ایرانی می شود.

    وی با انتقاد از سامانه  حمایت دهک بندی یارانه گفت: معمولاً‌بر اساس این سامانه اگر مبلغی به حساب خانواری واریز شود,رصد می شود و در برخی مواقع کارگران به اشتباه از لیست دریافت یارانه حذف می شوند و بخشی از آنها که یارانه هایشان قطع شده است, به دلیل اینکه روند وصل مجدد را بلد نیستند, مدت ها طول می کشد تا پرس و جو کنند وبتوانند مجددا یارانه دریافت کنند. متأسفانه ارزیابی برای دهک ها اشتباه است. به طور مثال یک کارگر 100میلیون تومان ودیعه داشته است که صاحب خانه به حساب بانکی مستأجر واریزکرده است. مستأجر نیز به دنبال یافتن خانه ای جدید است تا 100میلیون تومان را ودیعه خانه بعدی خود کند, این مبلغ می شود, ملاک حساب این کارگر و بهانه ای برای قطع یارانه اش می شود. مالیاتی که از حقوق کارگر کسر می شود حدود 40درصد است, درحالی که قیمت دستمزد بر کالا و خدمات حدود 8تا11است. این درحالی است که در کشورهای پیشرفته این رقم حدود 67 تا70درصد است, چرا؟چون در کشورهای پیشرفته دولت ها هدف از کارکردن مردم را , رفاه مردم گذاشته اند. اما در کشور ما چنین نیست.مقصود از تولید، فربه شدن کارفرما و دولت است. اگر در کشورهای اروپایی40درصد مالیات کسر می کند, 70درصد قیمت تمام شده  کالا را به کارگر به عنوان حقوق پرداخت می کنند, اما در کشور ما اینچنین نیست.

    گلپور ادامه داد: مطابق آمارها 70درصد کارگران و کارمندان تحت پوشش شرکت ها و مجموعه ها و سازمان های زیرمجموعه دولتی هستند و صرفاً‌30درصد کارگران بخش خصوصی هستند. پس طبیعی است که اگر دولت خود را کارفرمای بزرگ بداند و تمایلی به افزایش دستمزد ندارند و به دنبال سرکوب مزدی است. با سرکوب مزدی نمی توانیم تورم را کنترل کنیم. با سرکوب مزدی مانع رونق تولید می شویم. وقتی حداقل حقوق در برخی از کشورها 25و 30میلیون تومان باشد، کارگر ترجیح می‌دهد مهاجرت کند که نباید به‌راحتی از کنار این موضوع گذشت.کارگران صدقه‌بگیر نیستند و از دسترنج خود گذران زندگی می‌کنند بنابراین خواسته ما که اجرای ماده 41قانون کار و اجرای فرمایش رهبری مبنی بر حفظ قدرت خرید مردم است باید مورد توجه قرار گیرد و مزد بدون لحاظ تورم واقعی و سبد معیشت تعیین نشود.

  • مردم بايد چك و سفته و ضامن بدهند تا گوشت بخرند!

    مردم بايد چك و سفته و ضامن بدهند تا گوشت بخرند!

    به گزارش اقتصادران، وحید شقاقی شهری طی یادداشتی در روزنامه تعادل نوشت:

    موضوع افزايش حقوق و دستمزد كارگران اين روزها به يك دغدغه جدي بسياري از خانواده‌هاي ايراني بدل شده است. دولت استدلال مي‌كند كه به دليل تاثير افزايش حقوق‌ها در تورم، حاضر نيست،

    حقوق‌ها را مطابق قانون بر اساس تورم، سيماي خط فقر و نرخ سبد معيشتي افزايش بدهد! اين در حالي است كه تجربه سال ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ به بعد نشان مي‌دهد كه موضوع افزايش دستمزدها تاثيري در نرخ تورم ندارد. در سال ۱۴۰۰ دولت روحاني افزايش ۵۷ درصدي براي دستمزدها در نظر گرفت، در آن برهه نرخ تورم حدود ۴۰ درصد بود. دولت رييسي اما در سال بعد نيمي از عدد روحاني را به عنوان نرخ دستمزدها در نظر گرفت و حقوق‌ها را حدود ۲۶ درصد بالا برد. اما در سال ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ هيچ كاهشي در نرخ تورم مشاهده نشد.

    اين روند نشان‌دهنده اشتباه بودن استدلال دولتي‌هاست. شخصا زماني كه حقوق كارگران در سال ۱۴۰۰، حدود ۵۷ درصد بالا رفت، استدلال كردم ممكن است هزينه‌هاي توليد بالا برود و تورمي را از اين بخش شاهد باشيم. گذشت ايام نشان داد كه رشد ۵۷ درصدي حقوق‌ها تبعات تورمي قابل توجهي نداشت! در واقع نشان داد كه افزايش ۵۷ درصدي حقوق و دستمزدها، تورم سهمگين و شديدي ايجاد نكرده است. آمارهاي اخير هم حاكي از آن است كه حقوق و دستمزدها سهم اندكي حدود ۱۵درصد هزينه‌هاي توليد را شامل مي‌شود. بنابراين براي بنگاه‌هاي بزرگ سهم قابل توجهي به حقوق و دستمزدها تخصيص داده نشده است.

    ايران ۶ سال است كه زير بار شديد تورم‌هاي بالا قرار دارد. ميانگين تورم در اين ۶ سال۴۰درصد بوده است.به خصوص اقلام سرمايه‌اي و با دوام هم تحت تاثير تورم‌هاي بالا بوده وهم چون مبلغ پايه آنها عدد زيادي بوده تبعات زيادي از تورم ديده است. خانه‌اي كه ۲ ميليارد تومان است و تورم ۵۰ درصدي به آن مي‌خورد، یک ميليارد تومان گران مي‌شود. طبقه كارگر و ۷ دهك پاييني جامعه در حال از دست دادن توان زندگي حداقلي خود هستند. اين دهك‌ها تبعات سهمگيني را متحمل شده‌اند. شخصا كاملا لمس مي‌كنم كه خانوارهاي ايراني هزينه‌هاي ضروري خود را نيز از دست داده‌اند.

    هزينه‌هاي آموزش، بهداشت، سلامت، مسافرت، تفريح، تعمير لوازم خانگي مستهلك شده و… بسيار بالاست و مردم نمي‌توانند آن را تامين كنند. حتي هزينه‌هايي چون خريد گوشت، هزينه‌هاي دندانپزشكي و هزينه‌هاي درماني به صورت قسطي درآمده است. مردم بايد چك و سفته و ضامن بدهند تا گوشت بخرند و هزينه‌هاي درماني را تامين كنند. اين زندگي قسطي وقتي روي هم تلنبار شود، زندگي‌ها را آسيب‌پذير مي‌كند. وقتي هزينه‌هاي دندانپزشكي و درمان برخي بيماري‌ها، خريد گوشت و ساير مايحتاج مردم قسطي مي‌شود، يعني قدرت خريد مردم نازل‌تر شده است. طي دو الي سه دهه اخير براي نخستين ‌بار است كه يك چنين پديده‌هاي عجيبي را در كشور مي‌بينیم. آگهي‌هاي رسانه‌ها تحت‌الشعاع خريدهاي قسطي اقلام گوناگون قرار گرفته است.

    اگر اين فقر غذايي ادامه پيدا كند. شك نكنيد ضريب هوشي فرزندان ايران در دورنماي آينده كاهش مي‌يابد. اين روند مصيبتي براي نسل هاي آينده مي‌شود. بين ضريب هوشي و تغذيه، ارتباط مستقيمي وجود دارد. حتي شنيدم كه اگر آلودگي‌ها و شرايط محيط زيستي بهبود پيدا نكند، قد كودكان ايراني هم كاهش مي‌يابد. تغذيه و سلامت و بهداشت و محيط زيست، بر ضريب هوشي و قد و فيزيك فرزندان ايران اثرگذار است. اخلال در اين حوزه جبران‌ناپذير است.

    نسلي كه به دليل مشكلات تغذيه‌اي ضريب هوشي پاييني داشته باشد نمي‌تواند كمكي به توسعه كشور كند. امروز ديگر در مرحله‌اي قرار نداريم كه فكر كنيم، افزايش حقوق و دستمزدها باعث رشد تورم مي‌شود يا نه؟ مساله امروز بقا و سلاميتي ايرانيان است. معتقدم قدرت خريد مردم به اندازه‌ای پايين آمده كه در ادامه طرف عرضه اقتصاد ايران از كار مي‌افتد. يعني كالاهاي توليدي روي دست بنگاه‌هاي اقتصادي مي‌ماند. وقتي من و شما نتوانيم كمد، تشك، لوازم خانگي، كتاب، ميز، كامپيوتر و لپ‌تاپ و… خريداري كنيم، باعث ركود در بنگاه‌هاي اقتصادي كشور مي‌شود. امروز براي بسياري از اقلام توليدي ايراني مشتري وجود ندارد، چرا كه مردم درآمدهاي خود را تنها مي‌توانند صرف، اجاره خانه و خوراكي‌هاي حداقلي كنند. ديگر پولي براي آموزش، تفريح، توانمند‌سازي فرزندان، خرید لوازم خانگي و… باقي نمي‌ماند. بسياري از شهروندان حتي پول تعمير يخچال خود را ندارند. فردي را مي‌شناسم كه خودروي او خراب شده اما چون پول ندارد، هزينه تعمير مكانيك را بدهد، خودروي او جلوي در خانه‌اش پارك شده است.

    الان ديگر زمان چانه‌زني درباره مبالغ افزايش دستمزدها نيست، در اسفندماه ۲۰ درصد بر نرخ دلار افزوده شده است. اين روند ۲۰ درصد دهك‌هاي محروم را فقير‌تر مي‌كند. قيمت دلار از ۵۰ هزار تومان به حدود ۶۰ هزار تومان رسيد. افزايش ۲۰ درصدي دلار در اسفند ۱۴۰۲ نشان مي‌دهد در فصل بهار ۱۴۰۳ اين موضوع باعث رشد ۸ درصدي تورم در اسفند مي‌شود. بنابراين افق تورمي سال آينده روشن نيست. به‌رغم همه زحمات كشيده شده نرخ تورم از ۵۵ درصد فروردين ۱۴۰۲ به ۳۶ درصد بهمن ماه ۱۴۰۲ رسيد، اما دوباره افزايش نرخ دلار و ساير اخبار نا اميد‌كننده احتمالا سال آينده را سال سختي نشان مي‌دهد. در سناريوي متوسط، تورمي بالاي ۴۰ درصدي خواهيم داشت.

    با اين شرايط افزايش ۱۸ تا ۲۰ درصدي حقوق كارگران كمكي به بهبود شاخص‌هاي معيشتي مردم نمي‌كند. دولت و كارآفرينان بايد بنشينند و به مصائبي كه دهك‌هاي محروم را درگير ساخته، فكر كنند. اما آيا كسي در ساختار تصميم‌ساز كشور است كه به اين واقعيت‌ها توجه كند؟

  • دولت فشار مهار تورم را بردوش بخش خصوصی گذاشت

    دولت فشار مهار تورم را بردوش بخش خصوصی گذاشت

    به گزارش اقتصادران، صمد حسن‌زاده امروز در دهمین نشست دوره دهم هیأت نمایندگان اتاق ایران اظهار کرد: وضعیت اقتصادی و معیشت مردم در شأن جمهوری اسلامی ایران نیست و دولت برای رفع نارسایی‌ها باید تلاش کرده و با بخش خصوصی همکاری بیشتری داشته باشد و از تجربیات فعالان اقتصادی بهره ببرد.

    رئیس اتاق بازرگانی ایران اظهار کرد: در حال حاضر مسئولان آمادگی حل مسائل را داشته و همچنین آماده هستند از نظرات شما به ویژه نظرات علمی و کارشناسی استفاده کنند. سعی هیأت رئیسه اتاق ایران نیز این است که در فضایی شفاف و برنامه‌محور حرکت و برای پیشرفت و توسعه اقتصادی کشور تلاش کنند.

    وی تاکید کرد: هرچند معتقدیم این آمادگی در بدنه دولت نیز وجود دارد و زمینه برای یک همکاری سازنده بین بخش تصمیم‌گیر کشور و اتاق ایران وجود دارد.

    دولت در عمل فشار مهار تورم را به دوش بخش خصوصی گذاشت

    در ادامه محمدرضا بهرامن، نایب‌رئیس اتاق ایران از برگزاری نشست مشترک هیأت رئیسه اتاق ایران با رئیس دیوان عدالت اداری برای طرح مشکلات حوزه تولید و بازرگانی خبر داد و گفت: بعد از صحبت‌هایی که در این نشست صورت گرفت به این توافق رسیدیم که نمایندگانی از هر دو طرف معرفی شوند و درباره مسائل روز اقتصادی اقدامات کارشناسی لازم را انجام دهند تا در مسیر توسعه و حذف چالش‌های پیش‌روی اقتصاد، قدم برداریم. همچنین مقرر شد بعد از شناسایی چالشی در برابر تولید و تجارت کشور، تا زمانی که راهکاری پیدا شود، دستورات موقتی از طرف دیوان داده شود تا بار مشکلات کاهش یابد.

    بهرامن اضافه کرد: همچنین نشست هیأت رئیسه اتاق ایران با رئیس صندوق توسعه ملی برگزار و مقرر شده تا تیمی با حضور نمایندگان هر دو طرف با هدف پیشبرد اهداف مشترک شکل بگیرد.

    وی خطاب به نمایندگان منتخب مجلس هم گفت: اتاق ایران به عنوان مشاور سه قوه خواستار همکاری منظم و بی‌دریغ با مجلس برای هم‌افزایی میان فعالان اقتصادی و قوه مقننه در مسیر رشد و تعالی اقتصادی کشور است.

    نایب‌رئیس اتاق ایران در ادامه تصریح کرد: برای بهبود وضعیت معیشتی مردم، کاهش فقر و در کل بهبود وضعیت اقتصادی کشور، تنها راه، افزایش توان تولید و صادرات کشور است و قلب تولید و صادرات در همه کشورها، بنگاه‌های تولیدی هستند که در بخش‌های صنعت، معدن، کشاورزی و خدمات فعالیت می‌کنند.

    بهرامن گفت: اقتصاد ایران به صورت بالقوه، ظرفیت تولیدی حدود ۱۰۰۰ میلیارد دلار در بازه زمانی میان‌مدت را دارد؛ اما فقط حداکثر از یک سوم این ظرفیت استفاده می‌شود. در این راستا اتاق ایران آمادگی دارد تا پیشنهادهای خود برای به کارگیری ظرفیت‌های بالقوه کشور را در اختیار نمایندگان مجلس قرار دهد.

    وی اضافه کرد: متأسفانه غلبه رویکرد تقنینی به‌جای رویکرد نظارتی در مجلس موجب شده با انباشتی از مفاد قانونی روبه‌رو شویم که به‌ویژه به‌دلیل عدم انجام فرایند تدوین و تنقیح، نه تنها به حل مسائل جاری کمکی نکرده است، بلکه به افزایش بار قوانین و مقررات و تورم قوانین اشاننجامیده است.

    نایب‌رئیس اتاق ایران گفت: مرکز پژوهش‌های اتاق ایران ارزیابی دقیقی از تحقق شعار سال ۱۴۰۲ انجام داده است که برای مسؤولان کشور و اعضای هیأت نمایندگان ارسال خواهد شد. طبق نتایج حاصل شده از این بررسی، درباره مهار تورم، سیاست کنترل ترازنامه شبکه بانکی برای کنترل رشد نقدینگی، در عمل فشار مهار تورم را به دوش بخش خصوصی گذاشت. بنابراین از دولت تقاضا داریم در راستای کنترل تورم، منشأ اصلی و اثرگذار بر رشد قیمت‌ها را جست و جو کند.

    وی افزود: به رغم مشکلات ایجاد شده برای بخش خصوصی، نرخ تورم متوسط از بهمن سال گذشته تا پایان بهمن ۱۴۰۲ به ۴۲.۵ درصد رسیده است که نشان از عدم کاهش محسوس تورم نسبت به سال قبل دارد. همچنین درباره رشد تولید نیز، بر اساس گزارش مرکز آمار، نرخ رشد اقتصادی بدون نفت در فصل پاییز ۱۴۰۲ به ۲.۵ درصد بوده است. بررسی رشد اقتصادی بخش‌های مختلف نیز حاکی از آن است که در پاییز ۱۴۰۲، متأسفانه بخش صنایع و معادن (بدون نفت) با رشد منفی ۱.۲ درصد و بخش کشاورزی با رشد منفی یک درصد مواجه بوده‌اند.

  • مجلس باید برای مردم ایران باشد، نه در برابر مردم ایران!

    مجلس باید برای مردم ایران باشد، نه در برابر مردم ایران!

    به گزارش اقتصادران، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفت:  امروز مردم ما از مشکلات اقتصادی و معیشتی خسته و زخمی هستند. من امیدوار هستم که مجلسی داشته باشیم که به طور یکدست در خدمت مردم باشد، منافع مردم را لحاظ کنند و منافع گروهی و سیاسی را به منافع مردم ترجیح ندهد و برخورد سیاسی با منافع ملی نکند، چرا که ما خیلی از این موضوع ضربه خورده‌ایم. یعنی طرف می خواهد گروه و حزب خود به هر قیمتی در عرصه بماند؛ حتی به قیمت ذبح منافع ملی!

    سارا فلاحی در خصوص آمار آراء باطله در انتخابات مجلس، به خبرنگار جماران گفت: آراء باطله متعلق به افرادی است که چهارچوب نظام را قبول دارند و می‌خواهند مشارکت داشته باشند، ولی افراد مورد نظر خود را پیدا نمی‌کنند و دیگر اینکه می‌خواهند اعتراض خود را به بخشی از مسئولان داشته باشند که بیش‌تر کار کنند. به نظر من پیام آراء باطله این است که ما باید کار بیش‌تری کنیم و در قبال آن وظیفه بیش‌تری داریم تا فردی که پای صندوق رأی می‌آید گزینه‌ای برای انتخاب داشته باشد و بتواند به درستی انتخاب کند و معترض به کارآمدی مسئولان نباشد، که من امیدوار هستم این آرای باطله کاهش پیدا کند.

    مردم ما از مشکلات اقتصادی و معیشتی خسته هستند

    وی از پیش‌بینی خود در خصوص آینده مجلس دوازدهم و رأی کمتر قالیباف در مقابل افرادی چون ثابتی و رسایی، گفت: زمانی که می‌گوییم دموکراسی و مردم سالاری، یعنی باید اجازه دهیم مردم انتخاب کنند و امروز نیز مردم انتخاب کرده اند. در مورد ترکیب مجلس آینده دقیقا من نمی‌دانم؛ چون انتخابات دور دوم هم مانده و نمی‌توانیم در مورد مجلس قضاوت کنیم که به چه ترکیبی خواهد رسید. ولی ما امیدوار هستیم کسانی که منافع مردم را در نظر می‌گیرند و کندروی یا تندروی نداشته باشند به مجلس راه یایند و افرادی باشند که در صراط مستقیم حرکت می‌کنند؛ چه در حوزه سیاست، چه در اقتصاد و چه در فرهنگ کسانی باشند که مردم را اذیت نکرده و آن‌ها را بیش‌ از این تحت فشار قرار ندهند و واقعا حافظ خون شهدا باشند و خیانت نکنند؛ همچنین جوّ مجلس و لابی‌گری‌ها آن‌ها را نگیرد.

    فلاحی ادامه داد: امروز مردم ما از مشکلات اقتصادی و معیشتی خسته و زخمی هستند. من امیدوار هستم که مجلسی داشته باشیم که به طور یکدست در خدمت مردم باشد، منافع مردم را لحاظ کنند و منافع گروهی و سیاسی را به منافع مردم ترجیح ندهد و برخورد سیاسی با منافع ملی نکند، چرا که ما خیلی از این موضوع ضربه خورده‌ایم. یعنی طرف می خواهد گروه و حزب خود به هر قیمتی در عرصه بماند؛ حتی به قیمت ذبح منافع ملی! در حالی که باید منافع ملی برای ما در اولویت بوده و آن چیزی که امامین انقلاب گفتند مدنظر باشد و از تک‌روی در مجلس جلوگیری شود. امیدوار هستم ترکیبی که در مجلس تشکیل می‌شود ترکیبی برای مردم ایران باشد، نه در برابر مردم ایران.

     

     

    بزرگ‌‌ترین دغدغه مردم بحث معیشت و اشتغال جوانان است

    فلاحی در پایان به دغدغه مردم شهر ایلام پرداخت و تصریح کرد: بزرگ‌‌ترین دغدغه مردم بحث معیشت و اشتغال جوانان آن‌ها است. به نظر من هر دو این‌ها ربط وسیعی به عملکرد دولت دارد. امروز ما یک سری قوانین را می‌نویسیم، اما این قوانین وقتی اجرا شوند می‌‌توانند تأثیر داشته باشند؛ اجرای آن‌ها هم با دولت است. من چندین بار گفته ام که ما باید از قانون‌گذاری‌های بی‌رویه به سمت اصلاح قوانین موجود برویم و یک مقدار حجم این قوانینی که خیلی جاها خاصیت ندارند را کم کنیم و روی چند اولویت مردم کار کنیم. معتقدم به جای این همه طرح و لوایح که هیچ تأثیری در زندگی مردم ندارد، بر روی این سه مسئله اصلی مردم کار کنیم که  در این صورت می‌توانیم برد کنیم و در بین افکار عمومی پیروز شویم.

     

    سه دغدغه مهم مردم مسکن، خودرو و بحث بازار است

    وی اضافه کرد: امروز سه دغدغه مردم؛ مسکن، خودرو و بحث بازار است، مردم زمانی که با یک بازار گران مواجه می‌شوند و بدون سرپناه بوده و وسیله حمل و نقلیه نداشته باشند یعنی رفاه اولیه را ندارند و این در این مجلس و دولت اتفاق نیفتاد، در این مجلس جدید و دولت مستقر اگر یک مقدار هم‌افزایی داشته باشند و روی این سه مورد کار کنند، مردم مشکلی ندارند، مردم همیشه پای نظام بوده و هستند. ما هم یک مقدار باید به معیشت مردم توجه کنیم، در حال حاضر قدرت خرید بنده به عنوان نماینده واقعا خیلی پایین آمده دیگر چه برسد به مردمی که کف خیابان هستند و مشکلات اقتصادی دارند. بنابراین، به نظر من باید ما همه چیز را در مجلس تعطیل کرده و روی این سه مورد تمرکز و کار کنیم؛ این‌ها مشکلات اصلی مردم است. زمانی که یک جوان ایرانی به یک کشور همسایه می‌رود و می‌بیند جاده و امکانات ندارند، ولی ماشین آخرین سیستم سوار می‌شوند به او برمی‌خورد. باید این مقدار ثروت مدیریت شوند که کشور ما پیش‌قراول توسعه شود.

  • دولت سیزدهم اعتقادی به نهادهای کارگری ندارد! / گروه‌های کارگری باید حواسشان باشد که در دام دولت گرفتار نشوند!

    دولت سیزدهم اعتقادی به نهادهای کارگری ندارد! / گروه‌های کارگری باید حواسشان باشد که در دام دولت گرفتار نشوند!

    به گزارش اقتصادران، در حالی تنها ۱۰ روز به پایان سال باقی مانده که بنا به گفته وزیر کار، جلسات شورای عالی کار برای بررسی دستمزد سال آینده کارگران آرام‌آرام برگزار خواهد شد و هنوز هیچ عدد و رقمی به طور رسمی درباره نرخ سبد معیشت اعلام نشده است.

    در آخرین جلسه هفته گذشته کمیته مزد، تنها سبد غذایی جدیدی رونمایی شد که به تصویب وزارت بهداشت رسیده بود و البته بنا به گفته نمایندگان کارگری، این سبد غذایی قابل پذیرش نیست؛ چراکه نه‌تنها هیچ نظری از شرکای کارگری برای تغییر این سبد غذایی نخواستند که حتی میزان کالری مصرفی اقلام این سبدغذایی کاهش یافته است.

    به گفته کارگران، کاهش میزان کالری اقلام تشکیل‌دهنده سبدغذایی مصوب وزارت بهداشت، به نظر می‌رسد در جهت ارزان‌سازی نرخ سبد معیشت اتفاق افتاده است.

    با این حال، براساس محاسبات کمیته مزد شوراهای اسلامی سراسر کشور و طبق آمار منتهی به دی‌ماه ۱۴۰۲، نرخ سبد معیشت در حدود ۲۴ میلیون و ۵۰۴ هزار تومان اعلام شده است.

    گره دستمزد به دست خود کارگران باز می‌شود

    در همین رابطه، حمید حاج‌اسماعیلی، کارشناس بازار کار و فعال کارگری  با بیان این‌که گره دستمزد در کشور به دست خود کارگران باز می‌شود، می‌گوید: جامعه کارگری متاسفانه تاکنون نتوانسته از توانایی‌ها و ظرفیت‌های صنفی خود برای چانه‌زنی در کشور استفاده کند.

    وی می‌افزاید: بالاخره ظرفیت اجتماعی کارگران، یک ابزار استانداردی است که در دنیا به رسمیت شناخته شده و در ایران از این ظرفیت اجتماعی برای چانه‌زنی در حوزه دستمزد و حقوق کارگران استفاده نشده است.

    این فعال کارگری تصریح می‌کند: کارگران با توجه به تجربه تلخ ۳، ۴ دهه گذشته و مشکلاتی که در مواجهه با دولت دارند، به نظر می‌رسد باید از ظرفیت اجتماعی و جامعه کارگری استفاده کنند و این می‌تواند قدرت چانه‌زنی آن‌ها را چند برابر کند.

    حاج‌اسماعیلی عنوان می‌کند: یکی دیگر از مشکلاتی که در حوزه کارگری وجود دارد، عدم وجود اتحادیه‌ها و سندیکاها و نهادهای کارگری مستقل و صنفی و فراگیر است. دولت از گذشته در تشکل‌های کارگری مداخله می‌کند و افرادی که در نهادهای کارگری هستند، افرادهای وابسته به جریان‌های سیاسی دولت هستند. در واقع دولتی‌ها، افرادی را که در نهادهای کارگری فعالیت می‌کنند، مهندسی می‌کنند.

    وی متذکر می‌شود: به نظر من این‌ها ضعف‌هایی است که در نهادهای کارگری وجود دارد و این‌ها باید برطرف کند.

    تاکتیک دولت برای تعیین حقوق چیست؟

    این کارشناس بازار کار می‌گوید: اما خود دولت هم نقش حاکمیتی دارد و هم نقش کارفرمایی. نقش کارفرمایی دولت اتفاقا خیلی پررنگ‌تر است تا نقش نظارتی و حاکمیتی. این باعث شده که برای تعیین دستمزد، کارگران به جای مواجهه با کارفرمایان، با دولت طرف باشند.

    حاج‌اسماعیلی می‌افزاید: در سال‌های گذشته هم ما دیدیم که دولت دستمزد را تعیین کرده و اسم آن را چانه‌زنی یا جلسه شورای مشارکت بین گروه‌های کارگری و کارفرمایی.

    وی عنوان می‌کند: سال گذشته ما این کار را با شفافیت دیدیم که در عین نارضایتی کارگران، دولت دستمزدی را که خودش صلاح می‌دانست، به کارگران تحمیل کرد. البته با تحریف آمار و ارقام و با تغییر سبد معیشت کارگران و شاخصه‌های اقتصادی، رقم دستمزد را تعدیل کرد و شرایط را با کارگران تحمیل کرد.

    این فعال کارگری تصریح می‌کند: در عین حال، یک تاکتیکی را دولت در سال گذشته اجرا کرده و امسال هم ادامه می‌دهد، وقت‌کشی و محدود کردن فرصت مذاکرات است که الان هم می‌بینیم که تاکنون هیچ جلسه جدی و رسمی در حوزه دستمزد برگزار نشده و حتی داده‌های لازم و شاخصه‌های رسمی در اختیار شورای عالی کار قرار نگرفته است. این اتفاق برای اولین‌بار هست که رخ می‌دهد که تا این حد بلاتکلیفی در پایان سال وجود داشته باشد.

    حاج‌اسماعیلی ادامه می‌دهد: تلاش دولتی‌ها این است که در روزهای پایانی سال با توجه به محدودیت زمانی، رقمی را پیشنهاد دهند که کارگران مجبور شوند این رقم را بپذیرند.

    دولت سیزدهم اعتقادی به نهادهای کارگری ندارد

    وی با بیان این‌که دولت سیزدهم اعتقادی به نهادهای کارگری و استقلال آنها ندارد، می‌گوید: متاسفانه گروهی که الان در دولت مستقر شده، گروهی هستند که در زمان تصویب قانون کار هم رویه و شیوه‌های خود را برای مقابله با قانون کار نشان دادند. آن موقع هم اجازه ندادند قانون کار تصویب شود و برای همین، مسیر مجمع تشخیص مصلحت نظام را طی کرد.

    این کارشناس بازار کار می‌افزاید: در عین حال، تلاش می‌کنند که دستمزدی را که شبیه اعانه است، برای دستمزد تصویب کنند. بنابراین روند و اراده آنها این است که رقم دستمزد براساس تعیین شاخصه‌ها شکل نگیرد و تلاش هم این است که مدت به حدی محدود شود که کارگران فرصت اعتراض را نداشته باشند.

    حاج‌اسماعیلی تصریح می‌کند: من فکر می کنم که الان رقم خط فقر و یا به عبارتی سبد معیشت که تعریف غیردقیقی از خط فقر است، حدود ۲۵ میلیون تومان است. نرخ تورم هم در پایه ۴۲ درصد است.

    وی ادامه می‌دهد: اگر براساس همین شاخص بخواهیم دستمزد را تعیین کنیم، رقم‌هایی که دولت مدنظر دارد و آن رقمی که مجلس تصویب کرده، به هیچ وجه کفاف حقوق کارگران را نخواهد داد.

    لحن دولت درباره تعیین دستمزد ۱۴۰۳ تغییر کرده است

    این کارشناس بازار کار می‌گوید: من فکر می‌کنم بعد از انتخابات لحن دولت تغییر کرده است. علت آن هم نارضایتی عمومی است که در کشور شکل گرفته و بخشی از این نارضایتی هم مربوط به حقوق و دستمزدها و درآمد مردم می‌شود.

    حاج‌اسماعیلی تصریح می‌کند: تغییر لحن دولت تا این اندازه است که حقوق کارگران را به اندازه حداقلی که در مجلس تصویب شده، ارتقا دهد. من این تغییر لحن را در گفته‌های وزیر دیدم. آنها دنبال این هستند که حداقل حقوق را ۱۰ میلیون تومان تعیین کنند که قطعا این رقم به نفع کارگران نیست و این عدد نمی‌تواند رضایت کارگران را جلب کند و قدرت آنها را افزایش دهد.

    وی متذکر می‌شود: من فکر می‌کنم گروه‌های کارگری با دوباره حواسشان باشد که در دام دولت گرفتار نشوند، چون دولت با رقم ۴۰ درصد ممکن است موافقت کند که همان حداقل حقوق ۱۰ میلیون تومان می‌شود. نمایندگان کارگری باید برای حقوق از دست رفته جامعه کارگری در طی سال‌های گذشته و در عین حال، واقعی کردن دستمزد چانه‌زنی کنند.

    این فعال کارگری تاکید می‌کند: ۱۵ میلیون تومان باید خط قرمز نمایندگان کارگری برای دستمزد باشد. اگر این اتفاق بیفتد، می‌تواند تا حدودی شرایط را برای کارگران بهتر کند؛ در غیر این صورت فکر می‌کنم شرایط سال گذشته تکرار می‌شود.

  • همدستی دولت و کارفرمایان در “فریز مزد”

    همدستی دولت و کارفرمایان در “فریز مزد”

    به گزارش اقتصادران، تعلل وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در توافق روی مبلغ تعیینی «سبد حداقل معیشت» به‌عنوان یکی از شاخص‌های اصلی تعیین حداقل دستمزد در شورای عالی کار این روزها به یکی از گلایه‌های کارگران و فعالان کارگری تبدیل شده است.

    بحث درباره تعلل وزارت کار و شورای عالی کار در تعیین سبد حداقل معیشت درحالی مطرح می‌شود که دولت‌ها همه‌ساله و صرف‌نظر از گرایش و وزیری که در راس کار است، معمولا برای کشاندن مذاکرات به روزهای آخر اسفند، در این امر تعلل می‌کنند، اما به نظر می‌رسد امسال سبد حداقل معیشت بسیار دیرتر از سال‌های قبل درحال نهایی شدن باشد و تعیین تکلیف آن به دهه سوم اسفندماه امسال موکول شده باشد.

    نمایندگان کارگری عضو شورای عالی کار می‌گویند بنابر آنچه متوجه شده‌اند، میزان سبد غذایی ضروری خانوار کارگری که حجم آن هرساله توسط انسیتو تغذیه ایران تعیین می‌شود، امسال شامل کالری کمتری به نسبت سال گذشته شده و گویا از نظر شورای عالی کار قرار است سفره غذایی کارگران بطور رسمی و علمی بیشتر از گذشته آب برود.

    نگرانی کارگران درباره تعیین سبد حداقل معیشت درحالی است که طبق اعلام تنی چند از اعضای فاقد امضای شورای عالی کار در ماه جاری، مبلغ این سبد برای خانوار سه نفره شهری بیش از ۲۵ میلیون تومان محاسبه شده است، اما هرساله دولت مبلغ بسیار کمتری از سبد معرفی شده توسط گروه کارگری را به عنوان سبدحداقل معیشت محاسبه می‌کند. برای مثال درحالی که گروه کارگری سال گذشته سبد حداقل معیشت را حدود ۱۸ میلیون تومان برای خانوار کارگری در شهر محاسبه کرد، دولت در نهایت در مذاکرات به رقمی حدود ۱۳ میلیون تومان تن داد.

    با این اوصاف امسال نیز به نظر می‌رسد دولت قصد دارد تا صرفا نرخ تورم سال ۱۴۰۲ را معیار افزایش سبد معیشت سال گذشته (۱۳ میلیون تومان) یعنی چیزی کمتر از همان ۱۸ میلیون تومان پیشنهادی سال گذشته گروه کارگری توسط دولت پیشنهاد شود؛ رقمی که قطعاً با درنظر گرفتن نرخ تورم و به ویژه تورم مواد غذایی، با مخالفت نمایندگان کارگران در شورا مواجه خواهد شد.

    آچمز کردن کارگران؛ علت تعلل دولت در روند مذاکرات

    عبدالله وطن‌خواه (فعال کارگری و کارشناس روابط کار) در رابطه با تعلل شورای عالی کار و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در تعیین سبد حداقل معیشت اظهار کرد: تعلل در موضوع تعیین سبد حداقل معیشت موضوع جدیدی نیست و معمولا این تعلل در تعیین حداقل دستمزد و کشاندن آن در روزهای آخر اسفند به این دلیل است که با قرار گرفتن زمان اعلام آن در ابتدای عید نوروز، امکان واکنش کارگران و فعالین کارگری به تصمیمات دولت‌ها سلب شود و تعلل بیشتر دولت نسبت به گذشته پیرامون تعیین و محاسبه سبد نیز در همین چهارچوب قابل تحلیل است.

    وی افزود: البته وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با این نوع اقدامات تلاش می‌کند تنها صورت مسئله را پاک کند و تفاوتی را در اصل موضوع اجحافاتی که در حق کارگران کشور می‌رود، در اثر این نوع کنش‌ها ایجاد نخواهد شد. شبیه همین رفتار را در اخراج عضو کارگری شورای عالی کار که توسط خود همین وزارتخانه تایید شده است و نماینده‌ای تندرو و کاملاً مستقل از سوی کارگران هم نبوده، در ماه جاری شاهد هستیم. علت آن نیز تنها بخاطر آن است که شخص اخراج شده تنها بیش از سایر نمایندگان بر بخشی از مطالبات گسترده موجود پافشاری کرده است.

    وطن‌خواه تصریح کرد: درب استدلال دولت همچنان بر همان پاشنه‌ی همیشگیِ ادعای «تورم‌زا بودن افزایش حداقل دستمزد» می‌چرخد که در سال‌های گذشته نیز تکرار شده بود. آنان این استدلال را از طریق رسانه‌های پرقدرت و متکثر هوادار کارفرمایان و صاحبان سرمایه که چند دهه بر همین موضوع پافشاری کردند، در جامعه نیز تسری دادند. این در شرایطی است که طرف مقابل (کارگران) فاقد توان تبلیغاتی و رسانه‌ای روی این موضوع است که نشان دهد از لحاظ علمی میزان مطالبه‌ای که کارگران طبق همین قانون کار موجود درباره دستمزد دارند، تورم‌زا نیست.

    این فعال کارگری با تاکید بر اینکه روند دولتی شدن تعیین حداقل دستمزد در سال‌های اخیر تشدید شده است، گفت: همانطور که درمورد صندوق کارگران روند دولتی شدن با تغییر ساختار هیات امنایی آن و سپس دولتی کردن هرچه بیشتر مدیریت تامین اجتماعی ادامه یافته است، در موضوع دستمزد نیز شاهد اعمال قدرت هرچه بیشتر دولت در تعیین این نرخ هستیم. یعنی همانطور که دولت به مرور بر منابع و اموال سازمان تامین اجتماعی از طریق افزایش بدهی خود به صندوق آن چنگ انداخته، شاهد همین دخالت‌گری در تعیین اندازه سفره کارگران نیز هسیتم.

    وطن خواه در پایان بیان کرد: آنچه کارگران فعلاً خواسته‌اند، حداقل‌هایی است که تحت عنوان «کار شایسته» توسط سازمان جهانی کار -که خود یکی از بازوهای اجرایی چهارچوب سرمایه‌داری جهانی است- تبلیغ می‌شود. اما در این شرایط نباید انتظار داشت که دولت مدعی حمایت از حقوق محرومان به همین استانداردهای حداقلی پایبند باشد؟

    اگر اقتصاد دستوری در بازار ارز جواب داد، در تعیین مزد هم جواب می‌دهد

    علیرضا حیدری (نایب رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری) نیز در رابطه با مسئله تعلل دولت در شروع مذاکرات و بررسی سبد حداقل معیشت خانوار کارگری گفت: مجموعه صحبت‌هایی که جسته و گریخته از سوی مسئولین دولتی مطرح می‌شود، گویای روندی است که می‌خواهند در جلسات شورای عالی کار نیز به صورت ضربتی تداوم یابد. برای مثال شاهد این هستیم که آقای داوود منظور (رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور) در اظهارنظری ملاک افزایش حقوق و مزد را نه تورم موجود، بلکه تورم انتظاری سال آینده معرفی می‌کنند.

    وی افزود: همین مقام ریاست سازمان برنامه و بودجه در جای دیگری از بحث خود صحبت از محدودیت‌های دولت برای افزایش حقوق و مزد می‌کند. واقعیت این است که دولت مانند مواضعی که ایشان اتخاذ کرده، به گونه‌ای رفتار می‌کند که گویی مزدی که کارگران قرار است از بخش خصوصی و پیمانکاران و صاحبان سرمایه و بدون ارتباط با دولت دریافت کنند، از جیب دولت بگیرند! از سوی دیگر شاهد آن هستیم که یک نماینده کارفرمایی به شکلی عجیب ادعا می‌کند که اصلاً شورای عالی کار چه حقی دارد که سبد حداقل معیشت تعیین کند؟

    حیدری ادامه داد: وقتی همه اظهارات کارفرمایان و نمایندگان دولت را مانند یک پازل کنار هم قرار می‌دهیم، بیشتر این شائبه پیش می‌آید که گویی قرار است به صورت دستوری و شتابزده، رقمی برای افزایش مزد که از قبل درنظر گرفته شده اعلام شود و باتوجه به اندکی وقت روزهای پایان سال، همان رقم تصویب شود.

    نایب رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری با اشاره به روند دستوری شدن تعیین حداقل دستمزد و کنار رفتن اصل سه جانبه‌گرایی، اظهار کرد: تمام شواهد حاکی از آن است که شورای عالی کار قرار است نهادی کم قوه‌تر از گذشته شود. یعنی همان روندی که با تحمیل سبد ۱۳ میلیون تومانی توسط وزارت اقتصاد به شورای عالی کار در سال گذشته رخ داد، گویی قرار است در پایان امسال به شکل دستوری‌تری تکرار شود.

    این کارشناس اقتصادی با اشاره به تبعات دستوری شدن تعیین دستمزد و خارج کردن فرآیند تصویب حداقل مزد از چهارچوب چانه‌زنی گفت: حتی اگر دولت موفق شود آن رقمی که خود برای افزایش حداقل دستمزد در نظر گرفته را مدنظر قرار دهد، نتایج آن را مانند امسال در بازار کار خواهیم دید. بالاخره هر عملی عکس‌العملی در پی دارد و امسال با افزایش ۲۷ درصدی مزد شاهد بودیم که بسیاری از واحدهای تولیدی کارگر پیدا نمی‌کردند و روند مهاجرت نیروی کار ماهر و نیمه ماهر به سوی مشاغل کاذب، خویش فرمایی و حتی کشورهای همسایه شروع شد.

    وی با تاکید بر این مطلب که دیگر در شورای عالی کار و تصمیم‌سازی نهایی آن بحث سه جانبه گرایی میان دولت، کارفرمایان و کارگران مطرح نیست، اضافه کرد: با این رفتار دولت سال گذشته شاهد بودیم باوجود ادعای افزایش اشتغال، نرخ مشارکت اقتصادی کاهش پیدا کرد. ادامه سناریوی «فریز مزدی» در اتاق فکر دولت و کارفرمایان همچنان این روند را بیش از گذشته تشدید خواهد کرد.

    حیدری تصریح کرد: تغییر ترکیب اعضای کارگری شورای عالی کار به شیوه دستوری گویای آن است که روند نمایشی‌سازی سه جانبه گرایی در شورای عالی کار تشدید شده و به نظر می‌رسد دیگر مذاکره مزدی روندی یافته که هرچه بیشتر به نقطه مطلوب دولت (یعنی تعیین دستوری مزد) نزدیک می‌شود. در واقع تعلل دولت در تعیین سبد معیشت مارش تعیین دستوری دستمزد است!

    نایب رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری تاکید کرد: اقتصاد با فرمول‌ها، منطق و اعداد و ارقام خود کار می‌کند و از آرزوها و اهداف ذهنی سیاستگذاران تبعیت نمی‌کند. ما چاره‌ای جز تعامل با عوامل اقتصادی نداریم و نمی‌توانیم علیه آنان وارد مجادله شویم. همانطور که بازار ارز و طلا و تلاطمات آن در عمل تابع دستورات بانک مرکزی و وزارت اقتصاد نبوده و روند خود را باتوجه به واقعیات اقتصادی طی می‌کند، دستور در حوزه دستمزد و تعیین میزان حداقلی آن از طریق قدرت دولتی نیز چیزی را حل نمی‌کند و تنها وضعیت را بدتر می‌کند. این موضوع بقدری بدیهی است که حتی دنیای سرمایه‌داری موجود نیز پذیرفته که نمی‌توان یک طرفه به سود دولت و کارفرمایان و با زور چیزی را به طرف مقابل تحمیل کرد.

    این فعال کارگری در پایان تصریح کرد: امسال نیز اگر مزد با مقدار غیرواقعی و غیرمتناسب با معیشت روز تصویب شود، در سال آینده مانند امسال شاهد کنترل نرخ تورم نخواهیم بود؛ چرا با وجود افزایش ۲۷ درصدی دستمزد و وعده نمایندگان دولت در جلسه برای مهار تورم، باز هم شاهد افزایش آن به ۴۳ درصد بودیم.

  • اقدام غیرقانونی وزارت بهداشت در معرفی سبد غذایی برای کارگران! / سبدی با اقلام و کالری کمتر از قبل!

    اقدام غیرقانونی وزارت بهداشت در معرفی سبد غذایی برای کارگران! / سبدی با اقلام و کالری کمتر از قبل!

    به گزارش اقتصادران، جلسه‌ی کمیته مزد، امروز چهارشنبه، ۱۶ اسفندماه، با حضور گروه کارگری، کارفرمایی و دولتی برگزار شد.

    محسن باقری، نماینده کارگران در شورایعالی کار، در مورد این جلسه گفت: در این جلسه، وزارت بهداشت از سبد غذاییِ جدید خود رونمایی کرد، که همانطور که قبلا پیش‌بینی می‌کردیم، میزانِ کالریِ مورد نیاز هر فرد در این سبد کاهش پیدا کرده است.

    وی گفت: وزارت بهداشت در اقدامی کاملا یک‌طرفه و غیرقانونی، بدون حضور شرکای اجتماعی، سبدی را معرفی کرده که در این سبد تعداد قابل توجهی از اقلام سبد، کاهشِ گرمی داشته است.

    باقری بیان کرد: به طور مثال، در سبدِ جدید ۳۰گرم از مصرفِ روزانه‌ی نانِ مورد نیاز هر فرد کم شده است. همچنین حدود ۱۰ گرم از مصرفِ گوشت کم شده؛ یعنی درحالیکه در سبدِ قبلی، میزان مصرفِ گوشتِ روزانه ۴۸گرم تعریف شده بود، در سبد جدید این میزان به ۳۸گرم رسیده است. و یا ۲۸۰ گرم میوه به ۲۰۰گرم کاهش پیدا کرده است.

    نماینده کارگران در شورایعالی کار گفت: این سبد در واقع مواد غذایی مورد نیازِ انسان برای بقا را تعریف می‌کند، و متأسفانه باید بگوییم که این سبدِ حداقلی، مبنایِ تعیین سبد معیشتِ کارگران قرار می‌گیرد و از همین سبد هم کاسته می‌شود و در نهایت سبد معیشت به شدت به شکلِ حداقلی تعیین می‌شود.

    وی تاکید کرد: یک کارگرِ معمولی روزانه به ۲هزار و ۸۰۰ کالری نیاز دارد، این میزان در مشاغلِ سختتر به حداقل ۵هزار کالریِ روزانه می‌رسد، که این میزان به شدت در این سبد تقلیل یافته و این کاهش خود را در سبد معیشت هم نشان خواهد داد.

    باقری گفت: در مورد این سبد عنوان شده که در تعیینِ آن، نظر شرکای اجتماعی هم گرفته شده که ما این موضوع را تکذیب می‌کنیم. من به عنوان نماینده کارگران در شورایعالی کار می‌گویم که به هیچ عنوان گروه کارگری در جلساتی که احیانا وزارت بهداشت تشکیل داده، حضور نداشته است و این سبدِ غذایی مورد تائید ما نیست.

    این فعال کارگری تاکید کرد: تنها نتیجه‌ای که می‌توان از مطرح شدنِ این سبد گرفت این است که این سبد علمی و کارشناسی نیست و احتمالا به سفارش وزارت اقتصاد طراحی شده و کاربردِ آن صرفا کاهش نرخ سبد معیشت کارگران است.

    باقری گفت: دراین جلسه همچنین به موضوعِ سبد معیشتِ منطقه‌ای به شکلِ محدود پرداخته شد، اما این موضوع اصلا جدی نیست، چراکه سبد معیشتِ متفاوت برای مناطق مختلف عملا وجود ندارد.

  • اقتصاد، معیشت و رفاه مردم از اولویت های مجلس بعدی نیست / مجلس دوازدهم بدنبال تمرکز بر حجاب و فیلترینگ است

    اقتصاد، معیشت و رفاه مردم از اولویت های مجلس بعدی نیست / مجلس دوازدهم بدنبال تمرکز بر حجاب و فیلترینگ است

    به گزارش اقتصادران، انتخابات مجلس دوازدهم در ایران در حالی برگزار شد که دستکم تکلیف نهایی انتخابات در تهران و ۱۶ شهر دیگر به دور دوم کشیده شد و تکلیف بخش بزرگی از نمایندگان نیز در این دور مشخص می‌شود. اما دستکم گرایش سیاسی آن نامزد‌هایی که اکنون راهی مجلس شده اند در کنار بررسی سوابق آنانی که به دور دوم رفته اند نشان می‌دهد که اکثریت مجلس آینده را طیف تندرو تشکیل می‌دهد، طیفی که با مذاکره و تنش زدایی در عرصه سیاست خارجی همواره مخالف بوده و از سوی دیگر از مخالفان پیوستن ایران به FATF نیز بوده اند.

    اما آیا حضور این اشخاص در بخشی از جایگاه قدرت و این بار نه لزوما منتقد می‌تواند عقایدشان را تعدیل کند. دکتر مرتضی افقه، اقتصاددان و استاد دانشگاه معتقد است که چنین اتفاقی بدون دخالت ارکان بالادست‌تر قدرت در ایران رخ نخواهد داد و این گروه خود به دنبال تعدیل نخواهد بود.
    البته این استاد دانشگاه حضور ترامپ در انتخابات آمریکا را نیز یکی از عوامل مهمی می‌داند که نباید به آن بی توجه بود.

    دکتر مرتضی افقه در ابتدا با اشاره به مساله افزایش ناگهانی قیمت دلار طی روز‌های اخیر در کشور به اقتصاد ۲۴ می‌گوید: «شب گذشته که رسانه‌ها اعلام کردند دادگاه عالی ترامپ را از آن اتهاماتی که نتواند نامزد انتخابات شود مبرا کرده است، به صراحت گفتم که نرخ ارز افزایش خواهد یافت و زمانی که این چنین قیمت ارز و دلار و به تبع آن سایر قیمت‌ها متاثر از روابط خارجی، رابطه با آمریکا، مساله برجام و مساله تحریم‌ها است که فقط یک خبر می‌تواند چنین تاثیرگذار باشد، باید مسئولان را به فکر فرو ببرد.»

    این اقتصاددان می‌افزاید: «کما اینکه دیدید بلافاصله بعد از اینکه انتخابات انجام شد، یعنی در همان روز شنبه و مشخص شد که طیف تندرو پیروز انتخابات شده است، بازار ارز بلافاصله واکنش نشان داد و دلیل آن نیز کاملا مشخص است چرا که در سیاست خارجی این گروه تندرو به شدت مخالف هر نوع مذاکره است. اصلا همین تفکر تندرو بود که اجازه نداد برجام به نتیجه برسد، اگرچه بعد از آن نیز در نهایت ترامپ هم در نقش تکمیل کننده برای این مخالفان داخلی عمل کرد.»

    مرتضی افقه، اما درباره نگاه ضد توسعه طیفی که اکنون مجلس را در دست دارد نیزمی‌گوید: «این گروه فقط در سیاست خارجی دیدگاه‌هایشان ضد پیشرفت و توسعه نیست بلکه در داخل نیز اولویت‌های آنان، اولویت‌های اقتصادی، معیشتی و رفاهی شهروندان نیست بلکه اولویت‌هایشان ایدئولوژیک است. به احتمال بسیار زیاد هم بار دیگر تنش‌هایی را با تمرکز بر مساله حجاب و اینترنت و فیلترینگ و صیانت در کشور ایجاد می‌کنند.»

    این اقتصاددان تصریح می‌کند: «این موارد که نام بردم احتمالا مساله ذهنی مجلس آتی خواهد بود و بنابراین هم در داخل و هم در خارج از کشور و در سیاست خارجی، بستر‌های افزایش مشکلات اقتصادی را رقم می‌زنند، به خصوص اگر که روند انتخابات این طور که پیش می‌رود منجر به انتخاب مجدد ترامپ و یا جمهوری خواهان شود، دو طیف در تقابل جدی با هم قرار می‌گیرند؛ یعنی طرف آمریکایی با یک رئیس جمهوری کاملا ضد ایران و به دنبال تشدید تحریم‌ها بیش از اینکه اکنون وجود دارد و در ایران نیز طیف مخالف برجام و FATF و هر نوع مذاکره در قدرت خواهد بود؛ بنابراین متاسفانه پیش‌بینی می‌شود که حتی از برگزاری انتخابات آمریکا و صرفا با نتیجه نظرسنجی‌هایی که دست بالا را جمهوری خواهان آمریکا نشان بدهد، شاخص‌های اقتصادی رو به وخامت بگذارند.»

    وی همچنین با اشاره به اینکه حالا آنان که روزی فقط منتقد بودند این بار در زمین اجرایی حضور خواهند داشت و مساله امکان تعدیل شدن نظراتشان می‌گوید: «باید توجه داشت که وقتی این طیف تندرو در زمین واقعی سیاست قرار بگیرند، شاید سرشان به سنگ بخورد و به سمت تعدیل نظرات خود بروند، اما به نظر من مقامات حاکمیتی ارشد این اشخاص، احتمالا تصمیمات دیگری می‌گیرند، همانگونه که در اوایل دهه ۹۰ خود رهبری به این مبحث ورود کردند و با تئوری «نرمش قهرمانانه» مجوز مذاکره صادر شد.»

    افقه خاطرنشان می‌کند: «به این گروه نیز چندان امیدی نیست که خودشان تغییری ایجاد کنند، ولی شاید مقامات بالاتر اگر ببینید کل نظام ممکن است در مخاطره اقتصادی قرار بگیرد، فکری بیاندیشند، وگرنه من بعید می‌دانم این گروه تندرو خود دست به تغییری در افکارش بزند، مگر اینکه آنان را مجبور کنند.»

    این استاد دانشگاه در پایان نیز درباره شرایط اقتصادی ایران در سال ۱۴۰۳ می‌گوید: «آینده اقتصاد ایران را چندان روشن نمی‎‌بینم. اگر تغییر خاصی رخ ندهد و اگر این گروه در عمل در قبال بن بست‌های شدیدی که حتما با آن مواجه می‌شوند، تغییر رویه ندهند و از آن سو ترامپ نیز به قدرت برسد، من حتی پیش بینی فروپاشی اقتصادی را نیز می‌کنم. بهرحال با ادامه این وضعیت شرایط اقتصادی وخیمی را در سال آینده پیش رو داریم و من حدس می‌زنم مقامات حکومتی در نهایت با پادرمیانی مانع از این می‌شوند که کشور به سمت فروپاشی اقتصادی پیش برود.»