برچسب: ریال

  • «حذف چهار صفر از ریال» راهکار ویترینی یا ریشه‌ای؟

    «حذف چهار صفر از ریال» راهکار ویترینی یا ریشه‌ای؟

    به گزارش اقتصادران، کامران ندری (اقتصاددان) طی یادداشتی مطرح کرد:

    شاید بیش از یک سال است که نشانه‌هایی از حذف چهار صفر از پول ملی در طراحی اسکناس‌ها مشاهده می‌شود. برای مثال، اگر به اسکناس ۲۰۰ هزار ریالی نگاه کنید، بخشی از آن که معادل ۲۰ هزار تومان است، چهار صفر به‌صورت کمرنگ درج شده و طراحی آن طوری است که انگار عدد «۲۰۰» برجسته‌تر شده است. در واقع، این اقدام از مدت‌ها پیش در بانک مرکزی آغاز شده و تا حدی جنبه عملیاتی به خود گرفته، هرچند هنوز به‌طور رسمی نهایی نشده است.

    این طرح همچنان مراحل قانونی خود را طی می‌کند. پس از بررسی در کمیسیون‌های تخصصی، گفته شده به‌زودی به صحن مجلس می‌آید. البته پس از تصویب در صحن نیز باید به تأیید شورای نگهبان برسد تا به قانون تبدیل شود.

    در مجموع، این طرح نه ضرر قابل‌توجهی به اقتصاد وارد می‌کند و نه اثرات قابل ملاحظه‌ای در شاخص‌های کلان خواهد داشت.در این راستا می توان سه دلیل اصلی برای حذف صفرها از پول ملی متصور بود:

    با توجه به تورم چند دهه گذشته، قیمت‌ها به‌صورت اسمی بسیار بالا رفته‌اند و این موضوع ثبت، گزارش و تحلیل صورت‌های مالی را دشوار کرده است. حذف صفرها موجب می‌شود محاسبات و گزارش‌های رسمی با ارقام کوچک‌تر انجام شود، که هم فهم آن‌ها ساده‌تر است و هم نگهداری و ثبت دقیق‌تر می‌شود.

    دوم:احیای نقش اسکناس و سکه (مسکوکات)

    به دلیل افزایش چشمگیر قیمت‌ها، اسکناس و به‌ویژه سکه‌ها تقریباً از گردش اقتصادی خارج شده‌اند. هرچند با توسعه بانکداری الکترونیک، نقش پول نقد در معاملات کمتر شده است، اما همچنان در برخی مبادلات روزمره کاربرد دارد. حذف صفر می‌تواند زمینه‌ای برای بازگشت نسبی سکه‌ها و اسکناس‌های با ارزش پایین به چرخه اقتصاد فراهم کند.

    سوم:تأثیرات روانی

    برخی معتقدند که حذف صفرها می‌تواند آثار روانی مثبتی در جامعه ایجاد کند، مثلاً مردم احساس کنند ارزش پول افزایش یافته است. با این حال، این دیدگاه چندان قابل اتکا نیست، زیرا مردم به‌سرعت متوجه می‌شوند که قدرت خریدشان تغییری نکرده و این اصلاح صرفاً اسمی و ظاهری است.

    به‌طور کلی، این اقدام تأثیری بر تورم یا رشد اقتصادی ندارد. تورم تحت تأثیر عوامل ساختاری و بنیادین قرار دارد که همچنان در اقتصاد ایران فعال‌اند. حذف صفر، نه سیاست پولی مؤثری است و نه راهکاری برای کنترل تورم. بلکه تنها یک اصلاح شکلی در واحد پول ملی محسوب می‌شود که بیشتر جنبه حسابداری و تسهیل در نگارش و خوانش اعداد دارد.

  • مشکل امروز اقتصاد ایران اصلا تعداد صفرهای پول نیست

    مشکل امروز اقتصاد ایران اصلا تعداد صفرهای پول نیست

    به گزارش اقتصادران، احمد انارکی محمدی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس  درباره حذف چهار صفر از پول ملی که اخیرا در کمیسیون اقتصادی مجلس به صورت مشروط پذیرفته شده است، گفت: با توجه به شرایط اقتصادی حذف چهار صفر هم مشکلی از مشکلات کشور را حل نمی‌کند. موضوع این است که مشکل امروز اقتصاد کشور اصلا تعداد صفرهای پول نیست.

    چهار صفر هم حذف شود واحد پول همان ریال باقی بماند

    این نماینده مجلس درباره احتمال تغییر واحد پول ملی در صورت حذف چهار صفر از پول هم عنوان کرد: واحد پول ریال است و احتمالا اگر حتی چهار صفر هم حذف شود واحد پول همان ریال باقی بماند. شاید بررسی‌هایی صورت بگیرد اما واحد ریال باقی می‌ماند.

    دولت تمایل به حذف چهار صفر از واحد پول ملی دارد / در مجلس دهم، عملا از یک طرف پول‌ها چهار صفر کم‌رنگ شد

    عضو کمیسیون اقتصادی مجلس با بیان اینکه تمایل دولت به حذف چهار صفر از واحد پول ملی است، توضیح داد: پیش از این هم چند بار این خواسته در دولت‌های مختلف مطرح شده و به مجلس آمده و به نتیجه هم نرسیده است. در دوره دهم مجلس هم بخشی از این روند طی شد و  اگر به خاطر داشته باشید عملا در یک طرف پول‌ها چهار صفر کم‌رنگ شد.

    شاید دولت می‌خواهد با حذف چهار صفر از پول ملی جو روانی را تحت‌تاثیر قرار دهد / حذف چهار صفر قرار نیست مشکلات اقتصادی را حل کند

    او در ادامه افزود: زمانی روند کارها در کشور سیستمی نبود و جابه‌جایی رقم‌های بزرگ با مشکل مواجه بود اما الان دیگر همه چیز آنلاین و با سیستم انجام می‌شود و از این نظر مشکلی وجود ندارد. شاید با این اقدام دولت تصمیم دارد جو روانی را تحت تاثیر قرار دهد. وگرنه با حذف چهار صفر از پول ملی قرار نیست تورم، رکود، معیشت و اقتصاد تحت تاثیر قرار گیرد و یا بخشی از مشکلات اقتصاد حل شود.

    به نظر می‌آید تنها کارکرد حذف چهار صفر همان کوچک شدن اعداد پول ملی است

    انارکی محمدی در پایان تاکید کرد: بحث‌های زیادی درباره حذف چهار صفر مطرح شده است این درخواست از طرف بانک مرکزی است و به نظر می‌آید تنها کارکرد آن همان کوچک شدن اعداد پول ملی است.

  • طرح مجلس برای تغییر نظام ارزی کشور؛ تقویت ریال یا سرکوب ارز؟ / چرخش زیرپوستی به دلار جهانگیری؟

    طرح مجلس برای تغییر نظام ارزی کشور؛ تقویت ریال یا سرکوب ارز؟ / چرخش زیرپوستی به دلار جهانگیری؟

    به گزارش اقتصادران، در هفته گذشته، شماری از نمایندگان مجلس شورای اسلامی طرحی دو فوریتی با عنوان «تقویت پول ملی و سرمایه‌گذاری برای تولید» به مجلس ارائه کردند؛ طرحی که به‌زعم طراحان آن، قرار است با تثبیت نرخ ارز و کنترل تورم، بستری برای رونق تولید داخلی، تقویت ارزش ریال و افزایش امنیت اقتصادی فراهم آورد.این طرح با ۷۵ امضا از سوی نمایندگان، روز ۲۴ تیرماه ۱۴۰۴ (۱۵ ژوئیه ۲۰۲۵) به مجلس تقدیم شد، اما تاکنون اعلام وصول نشده است. هم چنین باید اشاره داشت که اساسا عنوان کامل طرح «تقویت پول ملی و سرمایه‌گذاری برای تولید» است و به صورت دو فوریتی ارائه شده است.
    این البته در حالی است که در سوی دیگر، کارشناسان اقتصادی با دیده تردید به آن می‌نگرند و نسبت به تکرار تجربه‌های شکست‌خورده گذشته، بازگشت سیاست‌های ارزی دستوری و تشدید نااطمینانی در اقتصاد ایران هشدار می‌دهند.

    تغییر نظام ارزی؛ از شناور مدیریت‌شده به «میخکوب خزنده»

    اما بر اساس مفاد اولیه این طرح، نمایندگان پیشنهاد داده‌اند که نظام ارزی فعلی کشور که مبتنی بر «شناور مدیریت‌شده» است، به نظام «میخکوب تعدیل‌شونده» (یا خزنده) تغییر یابد. در این ساختار، نرخ ارز رسمی (مثلاً ۲۸۵۰۰ تومان برای هر دلار) در بازه‌ای نسبتاً ثابت تثبیت می‌شود و صرفاً با فرمولی از پیش تعیین‌شده و تدریجی (به‌مثابه خزیدن) در طول زمان تعدیل خواهد شد. هدف از این تغییر، جلوگیری از نوسانات شدید ارزی، افزایش پیش‌بینی‌پذیری و مهار تورم عنوان شده است.

    طرح همچنین شامل بسته‌ای ۱۶ ماده‌ای از سیاست‌های مکمل است: از جمله پیمان‌سپاری ارزی، الزام صادرکنندگان به فروش ارز با نرخ رسمی، ممنوعیت معاملات شخصی طلا و ارز خارج از ضوابط رسمی، و اصلاح قوانین مالیاتی مرتبط با صادرات مواد خام.

    از اصلی‌ترین بند‌های این طرح می‌توان به صورت تیتر وار به موارد زیر اشاره کرد:
    – الزام عرضه ارز صادراتی با نرخ رسمی
    – پیمان‌سپاری ارزی
    – مدیریت تقاضا، ایجاد کارگروه‌های تخصصی، کنترل قاچاق، سامان‌دهی معاملات ارز و سکه
    – ممنوعیت معاملات شخصی با ارز، طلا، رمزارز‌ها خارج از ضوابط
    – اصلاح قوانین مالیاتی صادرات مواد خام و نیمه‌خام
    – اصلاح بودجه ۱۴۰۴ و تدوین ۱۴۰۵ بر پایه نرخ ۲۸۵۰۰ تومان
    – فعالیت رسانه‌ای برای اقناع عمومی و ترغیب سپرده‌گذاری ارز/طلا در بانک‌ها
    – اصلاحات قانونی و مالیاتی
    – حذف معافیت مالیاتی صادرات مواد خام/نیمه‌خام
    – حذف اتصال قیمت کالا‌های داخلی به نرخ‌های جهانی و بورس ارز (ماده‌های هدفمندی یارانه و تنظیم مقررات مالی)
    – ممنوعیت معامله با ارز و طلا توسط اشخاص حقیقی/حقوقی به‌عنوان نوعی «قاچاق» در صورت عدم پایبندی به ضوابط چهارچوبی دولت.

    ارزیابی کارشناسان از طرح؛ نیت خوب، ابزار خطرناک

    هم چنین کارشناسان هشدار می‌دهند این مدل ممکن است از نوسانات ناگهانی ارز جلوگیری کند، اما در بلندمدت فساد اقتصادی، افزایش شکاف نرخ رسمی و آزاد، بروز «بیماری هلندی» و احتمال جهش شدید ارزی را به دنبال خواهد داشت.

    برخی از کارشناسان نیز معتقد هستند که حتی بخش تثبیت قلمروی قیمتی رسمی بدون تطبیق با واقعیات اقتصادی، منطق عرضه و تقاضا را نادیده می‌گیرد و عمدتاً جلوه‌ای از سرکوب ارزی خواهد بود.

    چنانچه دکتر علی دینی ترکمانی، اقتصاددان توسعه، در گفت‌وگویی تاکید کرده که «سیاست تثبیت نرخ ارز در بستر تورم مزمن، نه تنها پایدار نمی‌ماند بلکه زمینه‌ساز فساد، رانت ارزی و جهش‌های ارزی بعدی می‌شود.»
    او هم چنین تجربه‌های شکست‌خورده دهه ۱۳۷۰ و اوایل دهه ۱۳۹۰ در تثبیت نرخ ارز را یادآور می‌شود که در نهایت به بحران‌های ارزی، افزایش کسری بودجه و تورم شدید ختم شد.
    از نگاه برخی دیگر از کارشناسان، تلاش برای مهار انتظارات تورمی از طریق تثبیت دستوری نرخ ارز، بدون اصلاحات بنیادین در سیاست‌های مالی و تجاری، یک سرکوب ارزی کلاسیک است که نتیجه‌ای جز انباشت فشار در بازار و خروج سرمایه نخواهد داشت.

    بازگشت غیررسمی به دلار جهانگیری؟

    در این میان مساله عجیب این است که برای بسیاری این طرح یادآور دلار جهانگیری در اقتصاد ایران بود که بار‌ها مورد انتقاد قرار گرفت و حتی دستمایه طنز حلقه تندرو‌های اصولگرا قرار گرفته بود و حالا به نظر می‌رسد در مجلس کاملا نزدیک به همان تفکر بار دیگر چنین طرحی مطرح شده است.
    چنان چه که یکی از ابعاد تناقض‌آمیز طرح «تقویت پول ملی» آن است که در ظاهر، تدبیری برای ایجاد ثبات اقتصادی معرفی می‌شود، اما در عمل، بازگشتی است به همان سیاستی که پیش‌تر از سوی جریان تندروها و برای رقابت سیاسی مورد حمله قرار گرفته بود؛ به‌ویژه که مشابه همین ایده یعنی سیاست ارز چند نرخی و تثبیت دستوری نرخ دلار در دولت ابراهیم رئیسی و مجلس اصولگرای آن دوران به شدت نقد شده بود.

    در ابتدای دولت سیزدهم، سیاست موسوم به «دلار ۴۲۰۰ تومانی» که در دولت حسن روحانی و توسط معاون اول او، اسحاق جهانگیری، برای مدیریت بحران ارزی سال ۱۳۹۷ اجرا شد، هدف نقد‌های گسترده قرار گرفت. منتقدان اصولگرا، آن سیاست را مصداق «فساد ساختاری»، «رانت‌سازی» و «ارزپاشی بی‌هدف» می‌دانستند و حذف آن را گامی در جهت شفاف‌سازی اقتصاد معرفی می‌کردند.

    دولت رئیسی نیز با شعار «جراحی اقتصادی» و حذف ارز ترجیحی وارد میدان شد، اما اکنون با حمایت جریان‌های همسو در مجلس، طرحی در حال بررسی است که باز هم نوعی نرخ رسمی تثبیت‌شده و الزام‌آور برای تخصیص ارز را احیا می‌کند. تفاوت تنها در عدد دلار است: به جای ۴۲۰۰ تومان، این‌بار ۲۸۵۰۰ تومان؛ اما منطق اقتصادی همان است: تثبیت قیمت ارز بر اساس دستور سیاسی و نه واقعیت بازار.

    این در حالی است که کارشناسان هشدار می‌دهند که حذف یک نرخ ترجیحی با رانت و جایگزینی آن با نرخی دیگر که صرفاً ظاهری تکنوکراتیک دارد، اما همچنان در تقابل با منطق بازار است، صرفاً بازتولید همان شکست با ظاهری متفاوت خواهد بود.

    مواضع دیروز، تصمیمات امروز؛ تناقض آشکار

    این گونه بود که در سال ۱۴۰۱، دولت ابراهیم رئیسی و مجلس اصولگرا، حذف دلار ۴۲۰۰ تومانی را با شعار مقابله با فساد، کنترل رانت و برقراری عدالت اقتصادی اجرا کردند. در همان زمان، احسان خاندوزی، وزیر اقتصاد، با صراحت اعلام کرد: «تخصیص ارز ترجیحی ۴۲۰۰ تومانی به دلایل متعدد اقتصادی و مدیریتی شکست‌خورده است. سیاست دولت، حرکت به سمت نرخ واحد ارز و شفاف‌سازی است.»

    سید ابراهیم رئیسی نیز در سخنرانی‌های متعددی تأکید کرد که «ارز ترجیحی یعنی تبعیض» و وعده داد با حذف آن، نظام ارزی کشور اصلاح خواهد شد و منابع به‌صورت مستقیم به مردم بازمی‌گردد.

    در همان زمان بود که مجلس یازدهم نیز در قانون بودجه ۱۴۰۱، عملاً حکم به حذف ارز ترجیحی داد و قالیباف، رئیس مجلس، این اقدام را «تاریخی» خواند و آن را نشانه «شجاعت در اصلاحات ساختاری» دانست.

    اکنون اما، همین نهاد قانون‌گذاری در زمان ریاست همان محمدباقر قالیباف در سمت رئیس مجلس، طرحی را پیگیری می‌کند که در ظاهر ساختاری متفاوت دارد، اما در باطن، همان سیاست تثبیت نرخ ارز با مداخلات اداری و تحمیل قیمت رسمی بر بازار است.
    نرخ ۲۸۵۰۰ تومانی در طرح اخیر، همان نقشی را بازی می‌کند که دلار ۴۲۰۰ تومانی در گذشته بازی می‌کرد؛ با این تفاوت که این‌بار در پوشش تثبیت برای «تقویت پول ملی» عرضه می‌شود.

    از نگاه بسیاری از ناظران اقتصادی، این چرخش آشکارا نشان‌دهنده آن است که تصمیم‌گیران اقتصادی، نه بر مبنای اصول پایدار، بلکه در واکنش به شرایط سیاسی و روانی روز، سیاست‌گذاری می‌کنند. نتیجه این رفتار، تزلزل اعتماد عمومی و شکنندگی بیشتر در بازار‌ها خواهد بود.

    اثرات منفی بالقوه طرحی که یک بار شکست خورد

    اما فارغ از همه جدل‌ها و انتقام گیری‌های سیاسی که بعد از ریاست جمهوری مرحوم سید ابراهیم رئیسی برای تخریب دولت رقیب و حتی شخص اسحاق جهانگیری در دستور کار برخی اعضای دولت قرار گرفته بود، چنین طرحی همواره با آسیب‌های جدی در اقتصاد رو به رو بوده و عجیب این جاست که چطور آسیب این روش در دلار ۴۲۰۰ تومانی دیده می‌شد، اما در تعیین ارز پایه ۲۸۵۰۰ تومانی قرار است نادیده گرفته شود؟

    از اصلی‌ترین موارد اثرات منفی چنین طرحی نیز می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

    ایجاد شکاف مجدد بین نرخ رسمی و آزاد ارز

    اعمال نرخ تثبیت‌شده ۲۸۵۰۰ تومان برای دلار در شرایطی که بازار آزاد نرخ‌های بسیار بالاتری را تجربه می‌کند، منجر به بازگشت بازار‌های چند نرخی، رانت ارزی و فساد اداری و وارداتی خواهد شد.

    فرار سرمایه و کاهش انگیزه صادرات

    الزام صادرکنندگان به بازگشت ارز با نرخ دستوری، انگیزه صادرات را تضعیف می‌کند و در نهایت به کاهش درآمد‌های ارزی کشور می‌انجامد. همچنین، سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی در فضایی که قیمت ارز به‌صورت اداری و غیرواقعی تعیین می‌شود، از ورود سرمایه اجتناب می‌کنند.

    سرکوب تولید به جای حمایت از آن

    برخلاف عنوان طرح، تثبیت مصنوعی نرخ ارز باعث ارزان‌سازی واردات و ضربه به تولید داخلی می‌شود. هم‌چنین ممنوعیت معاملات طلا، ارز و رمزارز‌ها توسط مردم، فضای اقتصادی را بیش از پیش امنیتی و محدودکننده خواهد کرد و اعتماد عمومی به سیاست‌گذار اقتصادی را کاهش می‌دهد.

    سقوط ناگهانی معیشت پس از سرکوب ارزی

    تجربه جهانی نشان داده که نرخ‌های تثبیت‌شده بدون پشتوانه ارزی کافی، دیر یا زود تحت فشار واقعیت‌های اقتصادی فرو می‌ریزند. در آن صورت، جهش ناگهانی و شدید نرخ ارز، مانند سال‌های ۱۳۹۱ یا ۱۳۹۷، آثار ویرانگری بر تورم و معیشت خواهد گذاشت.

    تثبیت نرخ ارز؛ زمینه‌ساز رانت، فساد و خروج سرمایه

    اما در این میان یک فصل مهم از آسیب‌ها و اثرات منفی چنین طرحی را باید به طور جدا و در موضوع رانت و فساد جست‌و‌جو کرد.
    یکی از مهم‌ترین نقد‌هایی که در سال‌های گذشته به سیاست تخصیص ارز ترجیحی (مشهور به دلار جهانگیری) وارد می‌شد، ایجاد رانت ساختاری و فساد گسترده در فرآیند واردات، تخصیص ارز و قیمت‌گذاری بود. حال، با وجود حذف رسمی ارز ۴۲۰۰ تومانی، بازگشت به سیاست تثبیت‌شده نرخ ارز و این‌بار با عدد ۲۸۵۰۰ تومان، نگرانی‌های مشابهی را در فضای کارشناسی ایجاد کرده است.

    در سال‌های اجرای سیاست ارز ترجیحی، بار‌ها گزارش شد که واردکنندگان با استفاده از ارز دولتی، کالا‌هایی وارد می‌کردند که یا اساساً وارد نمی‌شد، یا به قیمت ارز آزاد به بازار عرضه می‌شد. در نتیجه، نه تنها قیمت کالا برای مصرف‌کننده نهایی کاهش نمی‌یافت، بلکه فاصله بین نرخ رسمی و نرخ بازار، انگیزه‌ای قوی برای تقلب، جعل اسناد، و انتقال سرمایه به خارج از کشور فراهم می‌کرد.

    تعدد نرخ ارز، با ایجاد «بازار دوم» و «منافع ویژه»، بستر شکل‌گیری فساد سیستمی را فراهم می‌کند. با تثبیت نرخ رسمی و الزام به فروش ارز صادراتی با آن نرخ، صادرکنندگان واقعی یا انگیزه‌ای برای بازگشت ارز ندارند، یا آن را از طریق صرافی‌ها و حساب‌های واسط، دور از رصد رسمی به چرخه غیررسمی منتقل می‌کنند.

    در چنین ساختاری، رانت توزیع ارز دولتی عملاً به یکی از کانال‌های اصلی فساد مالی و نابرابری اقتصادی تبدیل می‌شود. نهاد‌های توزیع‌کننده (اعم از بانک مرکزی، وزارت صمت، یا سازمان توسعه تجارت) با اختیارات بالا در تخصیص ارز، در معرض فشار، فساد اداری و حتی زد‌و‌بند‌های سیاسی قرار می‌گیرند.
    چنان چه کارشناسان هشدار می‌دهند که بدون شفافیت کامل در فرآیند تخصیص ارز، نظارت فراگیر بر زنجیره واردات و عرضه و دسترسی عمومی به داده‌های معاملاتی، هیچ نرخ رسمی ارز نمی‌تواند از فساد مصون بماند، حتی اگر هدف آن «تقویت پول ملی» باشد.

    تجربه‌های مستند از فساد ارزی در گذشته

    چنان چه  از جمله پرونده‌های مهم آن دوره می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

    پرونده واردات موبایل با ارز دولتی (۱۳۹۷): بیش از ۱۰۰ شرکت واردکننده تلفن همراه، ارز ۴۲۰۰ تومانی دریافت کردند، اما بخش عمده کالا‌های واردشده با نرخ آزاد در بازار فروخته شد. حتی در مواردی، ارز دریافت شد ولی کالایی وارد نشد.

    پرونده خوراک دام و نهاده‌های کشاورزی: هزاران تن نهاده دامی با ارز دولتی وارد شد، اما گزارش‌های رسمی نشان داد این اقلام با قیمت آزاد به دامداران فروخته شد یا در بازار آزاد احتکار گردید. این مسئله موجب بحران در صنعت دامداری و افزایش قیمت لبنیات و گوشت شد.

    پرونده شرکت‌های صوری: برخی دریافت‌کنندگان ارز، شرکت‌هایی بودند که وجود خارجی نداشتند یا با هویت‌های جعلی ثبت شده بودند. این مسئله به‌ویژه در حوزه واردات تجهیزات پزشکی و قطعات الکترونیکی به‌وضوح مشاهده شد.

    این روند اما چنان شدت گرفت که در سال‌های بعد نهاد‌های نظارتی و رسانه‌های مستقل تخمین زدند که در مجموع سال‌های اجرای ارز ترجیحی، میلیارد‌ها دلار از منابع ارزی کشور در فضایی غیرشفاف هدر رفت یا به جیب گروه‌های خاص رفت؛ منابعی که در شرایط تحریم و بحران ارزی، می‌توانستند صرف تأمین کالا‌های ضروری یا تقویت ذخایر بانک مرکزی شوند.

    عجیب نیست که با این پیشینه، کارشناسان هشدار می‌دهند که تثبیت مجدد نرخ ارز رسمی بدون سازوکار شفاف و هوشمند تخصیص ارز، تکرار همان مسیر گذشته خواهد بود؛ با همان پیامدها: فساد، ناکارآمدی، و تشدید بی‌اعتمادی عمومی.

    ثبات از مسیر اصلاح، نه تثبیت دستوری

    اکنون نیز اگرچه هدف از طرح اخیر مجلس، ایجاد ثبات ارزی و تقویت تولید است، اما تجربه‌های گذشته و تحلیل‌های کارشناسان نشان می‌دهد که تثبیت نرخ ارز بدون اصلاحات ساختاری در بودجه، نظام بانکی، تجارت خارجی و سیاست پولی، نه تنها موفق نخواهد بود، بلکه خطر تشدید بحران را نیز در پی دارد.
    اقتصاد ایران برای دستیابی به پول ملی قوی، نیازمند اعتمادسازی، شفافیت، انضباط مالی و اصلاح حکمرانی اقتصادی است؛ نه تکرار سیاست‌هایی که بار‌ها به بی‌ثباتی، رانت و فساد انجامیده‌اند.

  • حذف صفرهای ریال به ایستگاه آخر رسید

    حذف صفرهای ریال به ایستگاه آخر رسید

    به گزارش اقتصادران، شمس‌الدین حسینی با اشاره به نشست امروز کمیسیون اقتصادی مجلس با رئیس بانک مرکزی و بررسی لایحه اصلاح ماده یک قانون پولی و بانکی، گفت: اصلاح واحد پولی اقدامی با سابقه در جهان است و حدود ۶۰ کشور این کار را انجام داده‌اند. اما نباید این موضوع را در اذهان بزرگ جلوه داد و انتظارات از آن را بالا ببریم، به‌عنوان مثال، تصور نکنیم که این اقدام به‌خودی‌خود باعث کنترل تورم می‌شود در واقع، تورم‌های پی‌درپی طی سالیان متمادی موجب شده واحد پول کنونی در مبادلات و محاسبات سهولت لازم را نداشته باشد و همین امر اصلاح آن را اجتناب‌ناپذیر کرده است.

    وی افزود: در دولت دوازدهم، لایحه اصلاح ماده یک قانون پولی و بانکی به مجلس دهم ارسال شد که با اصلاحاتی اندک به تصویب رسید و به شورای نگهبان فرستاده شد. شورای نگهبان با ابهامات و ایراداتی موضوع را به مجلس عودت داد. این لایحه در مجلس یازدهم که مصادف با دولت سیزدهم بود، مسکوت ماند تا اینکه در دولت چهاردهم و مجلس دوازدهم مجدداً مطرح شد.

    رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس خاطرنشان کرد: مجلس دوازدهم با لایحه اعاده‌شده از شورای نگهبان مواجه شد این در حالی است که در این فاصله و در طول مجلس یازدهم، قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی اصلاح شد و به همین دلیل ضرورت بازنگری در این لایحه نیز افزایش یافت. این لایحه ابتدا با عنوان اصلاح ماده یک قانون پولی و بانکی به مجلس آمده بود، اما اکنون به ماده ۵۸ قانون بانک مرکزی تبدیل شده است. با این حال، هنوز اضعاف ریال (واحد‌های خرد پولی) در آن تعیین نشده و این یک خلأ قانونی محسوب می‌شود این در حالی است که الزمات حقوقی انجام این کار هم پدید آمده است.

    وی در پایان تأکید کرد: باید دقت شود حذف چهار صفر از ریال در در این خصوص یک استعاره بوده و در لایحه مذکور به این مطلب مستقیما اشاره نشده است. اما یکی از نتایج اجرای این لایحه حذف چهار صفر است از طرف دیگر این مصوبه که در گذشته با عنوان لایحه اصلاح ماده ۱ قانون پولی و بانکی به مجلس ارسال شد با توجه به اصلاح قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران باید تبدیل به لایحه اصلاح ماده ۵۸ قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی شود

  • ریال ایران در بین ضعیف‌ترین ارز‌های جهان / چرا پول ملی ایران به این حال و روز افتاد؟

    ریال ایران در بین ضعیف‌ترین ارز‌های جهان / چرا پول ملی ایران به این حال و روز افتاد؟

    به گزارش اقتصادران، در حالی که اکثر افراد بخش عمده توجه خود را به قدرتمندترین ارز‌های جهان معطوف می‌کنند، همواره ایده خوبی است که به ضعیف‌ترین ارز‌ها نگاهی بیندازیم و از داستان‌ها و اشتباهات آن درس بگیریم.

    هر کشوری در سراسر جهان می‌خواهد به ثبات اقتصادی دست یابد، زیرا این نشان دهنده قدرت است. با این وجود، این هدف چالش برانگیز شده، زیرا ما با مشکلات زیادی در سراسر جهان، از جمله مسائل سیاسی، تورم و نگرانی‌های اقتصادی، دست و پنجه نرم می‌کنیم.

    ارز‌های ضعیف قدرت خرید پایینی دارند و در حال حاضر، ضعیف‌ترین ارز جهان پوند لبنان است. ریال ایران، کیپ لائوس، سوم ازبکستان، پوند سوریه، فرانک گینه و گوارانی پاراگوئه جزو ضعیف‌ترین ارز‌های جهان پس از پوند لبنان هستند.

    در این گزارش که به نقل از روزنامه «بیزینس پُست» چاپ نیجریه است عواملی که می‌توانند بر قدرت واحد پول ملی یک کشور تأثیر بگذارند مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و به ضعیف‌ترین ارز‌های جهان پرداخته شده است.

    عوامل موثر بر قدرت پول فیات چه هستند؟

    عوامل اقتصادی

    عوامل اقتصادی پول فیات(پولی که ارزش آن توسط دولت تعیین می‌شود به وسیله یک کالای فیزیکی مانند طلا یا نقره پشتیبانی نمی‌شود) از مهم‌ترین جنبه‌هایی هستند که می‌توانند نشان دهند یک ارز قوی است یا ضعیف. در حالت ایده‌آل، یک کشور باید نرخ تورم پایینی داشته باشد تا بتواند قدرت خرید بهتری نسبت به سایر ارز‌ها داشته باشد. از سوی دیگر، کشور‌هایی که نرخ تورم بالایی دارند، کاهش ارزش ارز‌های خود را تجربه خواهند کرد، زیرا این امر منجر به نرخ بهره بالا نیز می‌شود که بر قدرت یک ارز تأثیر می‌گذارد. بنابراین، ترکیبی از تورم، نرخ بهره و نرخ ارز، قوی یا ضعیف بودن یک ارز را تعیین می‌کند.

    عوامل سیاسی

    سیاست نیز بر قدرت یا ضعف یک ارز تاثیر می‌گذارد. متاسفانه بسیاری از کشور‌های جهان با مسائل سیاسی مانند فساد یا تغییرات دولتی مواجه هستند که می‌تواند منجر به کاهش ارزش واحد پول ملی‌شان شود. وقتی رخداد‌های سیاسی مهمی مانند جنگ رخ می‌دهند، شهروندان تمایل بیشتری به مبادله پول خود با ارز دیگری دارند که می‌تواند باعث کاهش بیش‌تر ارزش پول شود.

    سقوط پوند لبنان نتیجه مدیریت ضعیف سیاسی و اقتصادی است. سایر کشور‌هایی که با ارز‌های ضعیف مواجه هستند، کره شمالی و ایران می‌باشند که در طول سالیان متمادی با تحریم‌های بین‌المللی زیادی مواجه بوده‌اند. به همین دلیل، آن کشور‌ها به اندازه کافی در‌هایشان به روی بازار‌های مالی جهانی باز نبوده است.

    عوامل خارجی

    هم چنین، عوامل خارجی می‌توانند تعیین کنند که آیا یک ارز قوی می‌ماند یا ضعیف می‌شود. زمانی که تعداد زیادی از سرمایه‌گذاران به یک ارز علاقمند باشند، می‌توانند آن را حتی قوی‌تر کنند. علاوه بر این، کشور‌ها دارای ذخیره ارزی هستند که نشان‌دهنده دارایی‌های نقدشونده و ارز‌های خارجی یک کشور است که کشور‌ها می‌توانند هنگام تمایل به تثبیت ارز خود از آن استفاده کنند. البته کشور‌هایی که ذخیره بالایی دارند، می‌توانند از خود در برابر شوک‌های مالی بهتر محافظت کنند. کشور‌هایی که از ذخایر ارزی بالایی برخوردارند مانند سوئیس و چین، ابزار‌هایی برای جلوگیری از کاهش ارزش پول خود دارند.

    از سوی دیگر، کشورهایی چون سریلانکا و پاکستان که از ذخایر ارزی کمی برخوردارند تمایل بیشتری به کاهش ارزش پول خود دارند. علاوه بر این، منابع یک کشور مانند گاز، نفت، طلا یا کالا‌های کشاورزی نیز می‌توانند بر ارزش پول تاثیر بگذارند. از این نظر، زمانی که قیمت یک کالا افزایش می‌یابد، یک کشور می‌تواند درآمد بیش تری کسب کند و جایگاه واحد پول ملی خود را تقویت کند. این امر به صورت معکوس نیز رخ می‌دهد.

    ضعیف‌ترین ارز‌های جهان کدام ارز‌ها هستند؟

    پوند لبنان

    پوند لبنان

    در حال حاضر، پوند لبنان ضعیف‌ترین ارز جهان است. واحد پول ملی لبنان برای حفظ جایگاه بالا تلاش کرده و دچار کاهش ارزش قابل توجهی شده است. این نتیجه چالش‌های عظیم اقتصادی، بی‌ثباتی سیاسی، تورم شدید و بحران است. این شهروندان لبنانی هستند که اکنون باید با اثرات کاهش ارزش پول ملی کشورشان رو‌به‌رو شوند. فساد و فروپاشی بخش بانکی از دیگر دلایلی است که منجر به کاهش ارزش واحد پول ملی لبنان شده است.

    ریال ایران 

    ریال ایران

    دومین عنوان ضعیف‌ترین ارز متعلق به ریال ایران است که در نتیجه تحریم‌های سنگینی که در سال ۲۰۱۵ بر آین کشور اعمال شد، رخ داد. پس از آن تحریم‌ها بود که ارزش ریال ایران به دلیل فشار‌های جدید ناشی از تنش‌ها در خاورمیانه کاهش یافت. ایران به دلیل مواجهه با تحریم نتوانسته در تجارت بین‌المللی مشارکت زیادی داشته باشد و این امر با بی‌ثباتی سیاسی و تورم بالا نیز همراه است.

    کیپ لائوس

    کیپ واحد پول ملی لائوس نیز در سال ۲۰۱۵ میلادی یک ارز ضعیف بود. این ارز به دلیل عوامل زیادی در وضعیت فعلی خود قرار دارد که از جمله بارزترین آن‌ها می‌توان به نرخ تورم بالا، بدهی خارجی و فشار‌های اقتصادی اشاره کرد. عدم تعادل تجاری، عدم صنعتی شدن و سرمایه‌گذاری خارجی محدود از دیگر دلایل این امر هستند.

    سوم ازبکستان

    سوم ازبکستان

    ازبکستان ذخایر مهم گاز و نفت در اختیار دارد، به همین دلیل برخی ممکن است بگویند که آن کشور هر آن چه برای یک ارز با ارزش بالا مورد نیاز است را در اختیار دارد. با این وجود، این موضوع در مورد ازبکستان صدق نمی‌کند، چرا که آن کشور برای حفظ ارزش بالای ارز خود تلاش کرده است. متاسفانه ازبکستان از دوران فروپاشی شوروی به این سو بهبود نیافت و این موضوع را می‌توان در نرخ تورم بالا و فساد مشاهده کرد.

    پوند سوریه

    پوند سوریه

    واحد پول ملی سوریه به دلیل تحریم‌های اقتصادی و جنگ داخلی که بر ارز آن کشور تاثیر گذاشته به یک ارز ضعیف تبدیل شده است. سرمایه گذاران علاقه‌ای به سرمایه‌گذاری بر روی این ارز ندارند و ساکنان سوریه برای فرار از نرخ بالای تورم، تمایل زیادی به تبدیل پول خود به ارز‌های دیگر دارند.

    جمع بندی

    متاسفانه بسیاری از کشور‌های جهان اقتصاد ناپایداری دارند که تاثیر زیادی بر کاهش ارزش پول دارد. کشور‌های ناپایدار مترادف با نرخ تورم بالا هستند که قدرت خرید با واحد پول ملی آن کشور‌ها را کاهش می‌دهد. متاسفانه کشور‌های زیادی از اقتصاد‌های ناپایدار بهبود نمی‌یابند، زیرا این موضوع می‌تواند یک چرخه معیوب ایجاد کند که در نهایت بر ارزش ارز تاثیر می‌گذارد.

    سرمایه‌گذاران کم‌تر احتمال دارد که در اقتصاد‌های ناپایدار، جایی که کشور‌ها با فساد و نرخ تورم بالا دست و پنجه نرم می‌کنند، با پول خود ریسک کنند. بی‌ثباتی سیاسی می‌تواند منجر به ضرر‌های بیشتر در مورد ارزش واحد پول ملی یک کشور شود و این موضوع در نمونه‌های متعددی در طول سالیان متمادی مشاهده شده است.

  • نبرد فرزین با صفرهای ریال! / با حذف صفر از پول ملی، تورم تشدید می‌شود؟

    نبرد فرزین با صفرهای ریال! / با حذف صفر از پول ملی، تورم تشدید می‌شود؟

    به گزارش اقتصادران، محمدرضا فرزین، رئیس‌کل بانک مرکزی، اخیراً در یکی از نشست‌های تخصصی پولی و بانکی، با اشاره به لزوم به‌روز‌رسانی ساختار‌های پولی و مالی کشور، از احیای طرح حذف چهار صفر از پول ملی خبر داده است. به گفته وی این اقدام در راستای ساده‌سازی مبادلات، افزایش کارایی نظام بانکی و هم‌راستایی با نظام‌های مالی جهانی انجام خواهد شد. او تأکید کرد که با توجه به کاهش ارزش اسمی ریال و کارکرد ناکارآمد آن در مبادلات روزمره، حذف صفر‌ها می‌تواند گامی روانی در جهت تقویت اعتماد عمومی به نظام پولی کشور باشد. همچنین فرزین به اجرای موفق این سیاست در کشور‌های دیگر از جمله ترکیه و برزیل اشاره کرد و آن را الگویی قابل اقتباس برای ایران دانست.

    اما نکته مغفول مانده در این اظهارات، لزوم فراهم‌سازی بستر‌های اقتصادی، بودجه‌ای و ضدتورمی مناسب پیش از اجرای این طرح است؛ موضوعی که در ادامه گزارش، علی سعدوندی، اقتصاددان به‌تفصیل آن را مورد واکاوی قرار می‌دهد.

    سیاست اسمی در غیاب سیاست‌ورزی واقعی

    دکتر علی سعدوندی در ابتدای گفت‌وگوی خود با تأکید بر گستردگی تجارب جهانی در زمینه حذف صفر از پول ملی، این سیاست را بیشتر یک اقدام روانی و اسمی دانست که کارکرد‌های واقعی و بلندمدت آن به شدت وابسته به شرایط اجرای آن است. وی با اشاره به نمونه‌هایی از کشور‌های مختلف از جمله ترکیه، زیمبابوه، برزیل، آرژانتین، اندونزی و برخی کشور‌های اروپای شرقی، بیان کرد: در برخی از این کشورها، سیاست حذف صفر از پول ملی موفقیت‌آمیز بود و در برخی دیگر به شکستی کامل انجامید. این تفاوت نتایج نه به ذات این سیاست، بلکه به زمینه‌ها و بستر‌های اجرای آن بازمی‌گردد.

    دکتر سعدوندی حذف صفر را تحت عنوان کاهش ارزش اسمی پول یا demonetization معرفی کرد که در ادبیات اقتصادی مطرح است. وی تصریح کرد: این سیاست به خودی خود نه تورم را کاهش می‌دهد و نه به تنهایی می‌تواند شاخص‌های کلان اقتصادی را بهبود بخشد، بلکه اگر در شرایط بی‌ثباتی سیاست‌گذاری پولی اجرا شود، احتمالاً به تشدید تورم و بی‌اعتمادی عمومی منجر خواهد شد.

     

    چرا حذف صفر در برخی کشور‌ها موفق نبود؟

    دکتر سعدوندی با اشاره به زیمبابوه به عنوان نمونه‌ای از اجرای ناموفق این سیاست، گفت: زیمبابوه به دلیل ابرتورم شدید، چندین بار اقدام به حذف صفر کرد و حتی در یک مرحله ۱۲ صفر را به یک‌باره از پول ملی حذف کرد. اما به دلیل فقدان سیاست‌های مکمل پولی و مالی، نتیجه‌ای جز بدتر شدن اوضاع اقتصادی حاصل نشد. همین تجربه در آرژانتین نیز تکرار شد. این کشور که در دوره‌های مختلف تاریخی، چند بار حذف صفر را به اجرا گذاشت، همواره به دلیل نبود سیاست‌های پایدار ضدتورمی و بی‌ثباتی بودجه‌ای، شکست خورد. همچنین اندونزی نیز در سال ۱۹۶۵ همین مسیر را طی کرد، اما عدم کنترل تورم و نبود نظارت دقیق بر نظام بانکی، اجرای این سیاست را بی‌نتیجه ساخت.

     

    چه زمانی حذف صفر موفق می‌شود؟

    در برابر این تجارب شکست‌خورده، کشور‌هایی مانند ترکیه، برزیل، آلمان، فرانسه، لهستان، بلغارستان و ترکمنستان قرار دارند که با آماده‌سازی مناسب ساختار‌های اقتصادی، توانستند از حذف صفر به عنوان مکمل اصلاحات بهره‌برداری کنند.

    دکتر سعدوندی در این زمینه با اشاره به اصلاحات اقتصادی دهه ۲۰۰۰ در ترکیه گفت: در ترکیه پس از اجرای سیاست‌های اصلاحی تحت عنوان اصلاحات کمال درویش، ثبات نسبی در بودجه، مهار تورم و ساماندهی نظام بانکی حاصل شد. سپس دولت ترکیه با حذف شش صفر از پول ملی، توانست سیگنال مثبتی به جامعه ارسال کند و اعتماد عمومی را بازسازی کند. برزیل نیز پس از کنترل ابرتورم در دهه ۹۰ میلادی، با اجرای سیاست‌های ضدتورمی قوی، زمینه اجرای موفق حذف صفر را فراهم کرد. تجربه این کشور‌ها نشان می‌دهد که حذف صفر به خودی خود معجزه نمی‌کند، بلکه مکمل اصلاحات ساختاری است.

     

    زمینه‌ای برای حذف صفر وجود دارد؟

    دکتر سعدوندی با نگاهی به وضعیت کنونی اقتصاد ایران، نسبت به تبعات منفی اجرای حذف صفر در شرایط فعلی هشدار داد. به گفته وی، طی دو تا سه سال گذشته، اگرچه نام‌گذاری‌هایی مانند «سال مهار تورم» انجام شده، اما در عمل هیچ‌یک از نهاد‌های اقتصادی کشور، از جمله بانک مرکزی و سازمان برنامه‌وبودجه، نتوانسته‌اند در کنترل تورم، کاهش کسری بودجه یا تقویت انضباط پولی و مالی موفقیتی به‌دست آورند.

    وی افزود: در شرایطی که نظام بانکی با ناترازی شدید مواجه است، نظارت بانکی ناکارآمد است، کسری بودجه مزمن و ساختاری است و اعتماد عمومی به سیاست‌گذاران کاهش یافته، حذف صفر تنها بر حجم مشکلات خواهد افزود. حتی از منظر فنی نیز، حذف صفر هزینه‌بر است، زیرا نیاز به تغییر زیرساخت‌های بانکی، حسابداری و حتی آموزش عمومی دارد و بدون بازدهی اقتصادی مشخص، تنها به افزایش بار هزینه‌ای دولت منجر خواهد شد.

     

    حذف صفر، آری یا خیر؟

    به نظر می‌رسد حذف صفر در غیاب اصلاحات اساسی سیاست پولی، تنها اقدامی سطحی، ناکارآمد و بلکه مضر خواهد بود. این اقدام اگرچه ممکن است برای مدتی کوتاه فضای روانی را آرام کند، اما در صورت فقدان برنامه جامع مقابله با تورم، سیاست‌های ریاضتی هدفمند، و انضباط مالی در سطح دولت، نتیجه‌ای جز سرخوردگی بیشتر نخواهد داشت.

    برخلاف نگاه ساده‌انگارانه‌ای که برخی مسئولان نسبت به این سیاست دارند، واقعیت آن است که هیچ کشوری تنها با «کوچک کردن عدد» بر مشکلات اقتصادی فائق نیامده است. بلکه لازمه موفقیت در این مسیر، اصلاحات ریشه‌ای در سیاست‌گذاری، شفافیت مالی، کاهش کسری بودجه و ایجاد ثبات در فضای اقتصادی و بانکی کشور است.

    در پایان، دکتر سعدوندی بر اهمیت تصمیم‌گیری آگاهانه و مبتنی بر تجارب جهانی تأکید کرد و ابراز امیدواری کرد که سیاست‌گذاران با درک واقع‌بینانه از شرایط موجود، دست به اقداماتی بزنند که منجر به بهبود واقعی وضعیت اقتصادی کشور شود.

  • اصلاح پولی پس از ۳۲ سال؟ / حذف صفر‌های ریال به درد مردم می خورد؟

    اصلاح پولی پس از ۳۲ سال؟ / حذف صفر‌های ریال به درد مردم می خورد؟

    به گزارش اقتصادران، پس از سال‌ها بحث و بلاتکلیفی، به‌نظر می‌رسد پروژه حذف چهار صفر از پول ملی بالاخره وارد فاز اجرایی شده است. اظهارات صریح رئیس‌کل بانک مرکزی، نشان می‌دهد که این‌بار، عزم سیاست‌گذاران پولی کشور برای انجام این اصلاح مهم، جدی‌تر از همیشه است.

    محمدرضا فرزین در همایش سیاست‌های پولی و ارزی گفت: «امسال، حتما حذف صفر‌ها از ریال را دنبال می‌کنیم. این تصویری که از ریال ایران وجود دارد، تصویر صحیحی نیست و باید حذف صفر انجام شود. این تجربه در ۶۰ تا ۷۰ کشور دنیا هست و بسیاری از کشور‌های اروپایی نظیر ترکیه، آلمان، روسیه، حذف صفر را در دورانی انجام دادند. اگر در موقع مناسبی اجرا شود، سیاست خوبی است. ضمن اینکه می‌تواند آرایش جدیدی از ریال را نشان دهد و به نظرم یک سیاست ضروری است و حتما باید دنبال کنیم.»

    حذف صفرها از ریال پس از ۳۲ سال؟

    این نخستین‌بار نیست که بحث حذف صفر‌ها در فضای عمومی و رسمی کشور مطرح می‌شود، اما به‌نظر می‌رسد برای نخستین‌بار، عزم نهاد پولی کشور برای اجرای آن به مرحله عمل نزدیک شده است. پیش‌تر در روز‌های آغازین سال جاری، «تابناک» در گزارشی از افزایش نشانه‌های تغییر واحد پول ملی در سال ۱۴۰۴ خبر داده بود. موضوعی که حالا با اظهارات رسمی رئیس‌کل بانک مرکزی، وارد مرحله تازه‌ای شده است.

    طرح حذف صفر‌ها سابقه‌ای طولانی دارد، اولین بار حدود ۳۲ سال پیش مطرح شد و در دولت‌های مختلف، از احمدی‌نژاد تا روحانی، بار‌ها روی میز بررسی قرار گرفت، اما هر بار یا به حاشیه رفت یا متوقف شد. در سال ۱۳۹۷ انتشار ایران‌چک‌هایی با صفر‌های کم‌رنگ، شایعاتی درباره اجرای قریب‌الوقوع این طرح به راه انداخت، اما تصمیم‌گیری نهایی در کشمکش میان دولت و مجلس گم شد.

    در مرداد ۱۳۹۸، دولت روحانی لایحه‌ای برای تغییر واحد پول از ریال به تومان و حذف چهار صفر را تصویب کرد. این لایحه حتی کمتر از یک‌سال بعد در مجلس نیز به تصویب رسید، اما ایراد‌های شورای نگهبان مانع از اجرای آن شد. پس از تغییر دولت در سال ۱۴۰۰، طرح به‌طور کامل بایگانی شد، تا اینکه در ماه‌های اخیر، بار دیگر موضوع حذف صفرها از پول ملی در فضای رسانه‌ای و تصمیم‌سازی کشور مطرح شد.

    تا جایی که شهرام دبیری، معاون وقت پارلمانی رئیس‌جمهور در این باره گفت: دولت فعلی لایحه جدیدی برای این موضوع ارائه نکرده و همان لایحه قبلی در دستور کار کمیسیون اقتصادی مجلس قرار دارد.

    تومان، واحد پولی می شود

    در آن لایحه تصریح شده بود که واحد پول ملی، تومان است و هر تومان معادل ۱۰ هزار ریال و برابر با ۱۰۰ پارسه است. به گونه‌ای که به نظر می‌رسد اسکناس‌های جدید ۲ میلیون ریالی که چند وقتی است توسط بانک مرکزی عرضه شده‌اند نیز با چنین محاسباتی چاپ شده و در آینده‌ای نه‌چندان دور، همان اسکناس‌های ۲۰۰ تومانی خواهند بود.

    بسیاری از اقتصاددانان معتقدند که حذف صفر‌ها در شرایط تحریمی اقتصاد ایران، اثر مستقیمی بر قدرت خرید مردم ندارد، اما مزایایی، چون ساده‌سازی مبادلات، کاهش هزینه‌های چاپ اسکناس و بهبود شفافیت حسابداری را به همراه دارد. با این حال، چالش‌هایی همچون هزینه‌های تغییر نرم‌افزارها، جایگزینی اسکناس‌ها و احتمال گرد شدن قیمت‌ها به سمت بالا نیز مطرح است.

    همان طور که رئیس کل بانک مرکزی گفته است، ایران تنها کشوری نیست که به فکر این اصلاح پولی افتاده است. از دهه ۱۹۶۰ تاکنون، حدود ۷۰ کشور این مسیر را پیموده‌اند؛ از جمله برزیل، یوگسلاوی و آرژانتین که چندین‌بار صفر‌های پول ملی خود را حذف کرده‌اند.

    سقوط دلار به محدوده دو رقمی با حذف صفرها؟

    بنابراین، با توجه به سخنان رئیس‌کل بانک مرکزی، به‌نظر می‌رسد دولت و مجلس در سال جاری به‌طور جدی در مسیر اجرای این طرح قدم برداشته‌اند. در صورت تحقق این لایحه، نرخ دلار آزاد که این روز‌ها در کانال ۸۰۰ هزار ریال در نوسان است، با حذف چهار صفر وارد کانال ۸۰ تومانی می‌شود. یا به عنوان مثالی دیگر، خودرو‌های ۱۰ میلیارد ریالی امروز نیز در آینده با قیمت یک میلیون تومان محاسبه می‌شوند؛ تصویری متفاوت از پول ملی که احتمالاً در سال جاری واقعیت می‌یابد.

  • حذف صفر از پول ملی حتمی شد

    حذف صفر از پول ملی حتمی شد

     به گزارش اقتصادران، امروز سه مقام بلندپایه اقتصادی در همایش سیاست‌های پولی و ارزی بانک رمکزی هشدارهایی جدی را در خصوص وضعیت اقتصادی مطرح کردند و راهکارهایی برای برون رفت از این شرایط ارائه دادند.

    محمدرضا فرزین، رییس کل بانک مرکزی در این همایش با اشاره به کاهش سرمایه‌گذاری خارجی گفت: متاسفانه سرمایه‌گذاری خارجی و تامین مالی خارجی به شدت کاهش پیدا کرده و تلاش این است تا کسانی که رفتار شفاف دارند را در تامین مالی کمک کنیم که البته تخصصی شدن بانک‌ها نیز در این راستا است. با این حال موضوع دیگر موضوع تامین مالی ارزی است. از سال گذشته فروش اوراق صکوک ارزی در مرکز مبادله آغاز شد و برای امسال تامین مالی ارزی اوراق صکوک قرضه نیز تا دو میلیارد دلار هدف‌گذاری شده است و از تمام ظرفیت مرکز مبادله در این زمینه استفاده خواهیم کرد.

    وی با اشاره به تصویب و ابلاغ قوانین جدید در حوزه بانکداری تاکید کرد:  در سال جدید نظام بانکی با مجموعه‌ای از قوانین و مقررات جدید روبرو و در حال پوست اندازی از یک الگوی قدیم به الگوی جدید است.

    او گفت: امسال یک تفاوت اساسی با سال‌های گذشته دارد، به طوری که ما با تعداد زیادی قوانین جدید روبرو هستیم که بی شک سیستم بانکی را متحول خواهد کرد. موضوع دیگر افزایش نااطمینانی‌هایی است که در اقتصاد کشور رخ داده. اگر چه در بانک مرکزی در سال‌های اخیر با مشکلات مهمی در زمینه عدم قطعیت‌ها روبرو بودیم که کار را برای تصمیم گیری در نظام بانکی سخت کرده است.

    وی ادامه داد: سال گذشته مجموعه‌ای از تکانه‌های سیاسی که می‌توانست طی ۱۰ سال رخ دهد مجموعا در یک سال رخ داد. به عبارتی ما در فضای عدم قطعیت تصمیم‌گیری می‌کنیم و باید تلاش کنیم فضای تاب آوری را افزایش دهیم. در این فضا مقررات احتیاطی و نظارتی یک دارایی است و مانع نیست. ثبات مالی یک نعمت پنهان است و مانند محیط زیست باید از آن مراقبت کرد.

    فرزین افزود: قانون جدید بانک مرکزی به سه بخش اهداف، کارکرد و ساختارها تقسیم شده است. در بخش اهداف رشد و کمک به عدالت اجتماعی، در حوزه کارکرد قوانین نظارتی بانک مرکزی و وظایف توسعه‌ای به بانک مرکزی اعطا شده و در حوزه ساختارها تغییرات مهمی در اعضای هیأت عالی بانک مرکزی صورت گرفته است.

    رئیس کل بانک مرکزی گفت: در قانون برنامه هفتم نیز چند محور اساسی وجود دارد. اول تغییر کارکرد صندوق ضمانت سپرده‌ها، دوم تخصصی شدن بانک‌ها است که به شش گروه تخصصی تقسیم می‌شوند و نظام بانکی در حال پوست اندازی از الگوی قدیم به الگوی جدید است.

    فرزین گفت: هدف دیگر توسعه منابع تامین مالی زنجیره تولید است و تا ۴۵۰ همت هدف گذاری شده و امسال نیز تقویت خواهد شد.

    تورم ۱۱.۶ درصد کاهش یافت

    او در بخش دیگری از سخنانش با بیان این که نرخ تورم دوازده ماهه سال ۱۴۰۳ معادل ۳۵.۸ درصد شد که نسبت با سال قبل ۱۱.۶ درصد کاهش پیدا کرده است گفت: تورم نقطه به نقطه پایان سال ۱۴۰۳ معادل ۳۹.۷ درصد شده است؛ نرخ دوازده ماهه سال ۱۴۰۳ معادل ۳۵.۸ درصد شد که نسبت با سال قبل ۱۱.۶ درصد کاهش پیدا کرده است.

    او با بیان اینکه حتما باید در بخش نفت سرمایه‌گذاری ویژه‌ای داشته باشیم؛ تصریح کرد: نظام بانکی در این زمینه می‌تواند کمک خوبی کند.

    دور جدید کاهش نرخ تورم در دستور کار/ فرزین: جذف صفر از پول ملی امسال اجرایی می‌شود

    وی با بیان اینکه ما در زمینه سرمایه‌گذاری در ماشین‌آلات همچنان رشد خوبی داریم، تصریح کرد: رشد ۷.۶ درصدی در تراکنش برای اسفندماه ثبت شده است که نشان می‌دهد قدرت خرید مردم در این ماه نسبت به ماه‌های قبل بهتر شده است.

    دفاع از نثبیت نرخ ارز

    وی با بیان اینکه در سال‌های گذشته، به‌واسطه‌ی ثبات نسبی نرخ ارز در مرکز مبادله، تورم کالا همواره کمتر از تورم خدمات بوده است، افزود: اگر به نمودارها دقت کنید، شاخص تورم کالایی که با رنگ آبی نمایش داده شده، پایین‌تر از شاخص خدمات (نمودار قرمز) قرار دارد. دلیل این امر آن است که نرخ ارز مورد استفاده برای واردات کالاها در مرکز مبادله و سامانه نیما تقریباً در یک کانال ثابت نگه داشته شده بود.

    دور جدید کاهش نرخ تورم در دستور کار/ فرزین: جذف صفر از پول ملی امسال اجرایی می‌شود

    وی‌ادامه داد: اما تورم خدمات، عمدتاً تحت تأثیر اجاره‌بها و به‌طور غیرمستقیم تحت تأثیر قیمت مسکن قرار دارد؛ چرا که اجاره معمولاً با یک وقفه زمانی حدود یک‌ساله نسبت به قیمت مسکن واکنش نشان می‌دهد. به همین دلیل، در طول سال ۱۴۰۳ نیز نرخ تورم بخش خدمات، به‌ویژه در بخش اجاره، بالاتر از کالا باقی ماند.

    رییس کل بانک مرکزی تاکید کرد: با این حال، زمانی که نرخ ارز سامانه نیما افزایش یافت و ارز به مرکز مبادله تجاری منتقل شد، شاهد یک جهش قابل توجه در تورم کالایی بودیم. نمودار آبی‌رنگ به‌وضوح افزایش شدیدی را نشان می‌دهد. این جهش آنی ناشی از تأثیر مستقیم نرخ ارز تجاری بر قیمت کالاهاست، به‌طوری که تورم کالا حتی از تورم خدمات نیز پیشی گرفت.

    دور جدید کاهش نرخ تورم در دستور کار/ فرزین: جذف صفر از پول ملی امسال اجرایی می‌شود

    وی افزود: در همین دوره، در حالی که بخش خدمات به دلیل ثبات نسبی بازار مسکن در حال تخلیه فشار تورمی بود، افزایش تورم کالا موجب شد که ما تصمیم بگیریم سیاست تثبیت نرخ ارز در سطح ۲۸۵۰۰ تومان را مجدداً به‌عنوان یک راهبرد رسمی اعلام کنیم. در این زمینه همکاری بسیار خوب آقای دکتر پورمحمدی و همراهی دولت قابل تقدیر است. ایشان در دولت نقش بسیار مهمی در پیشبرد سیاست‌های بانک مرکزی ایفا کرده‌اند.

    به گفته فرزین؛ امیدواریم با اجرای این سیاست و ثباتی که در بازار ارز تجاری به‌وجود آمده، بتوانیم مسیر کنترل تورم را دوباره از سر بگیریم و شاخص‌های تورمی را کاهش دهیم.

    حذف صفر امسال حتمی است

    فرزین با تاکید براینکه‌امسال حتما حذف صفرها را دنبال میکنیم، گفت: بسیاری از کشورها حذف صفر را در یک دورانی انجام‌دادند؛ سیاست ضروری است که حتما باید دنبال کنیم.

    دور جدید کاهش نرخ تورم در دستور کار/ فرزین: جذف صفر از پول ملی امسال اجرایی می‌شود

    سالی پرتنش برای اقتصاد ایران و چالش‌های سیاست‌گذاری پولی

    فرزین در ادامه با تاکید براینکه سال گذشته، یکی از پرتنش‌ترین سال‌های اقتصاد ایران بود، تصریح کرد: ما در بانک مرکزی در مقاطعی با شرایطی مواجه شدیم که به‌دلیل نااطمینانی‌های بسیار بالا در حوزه‌های سیاسی و امنیتی، مدیریت متغیرهای پولی با دشواری‌های زیادی همراه شد. این نااطمینانی‌ها موجب شد که رشد نقدینگی در پایان سال ۱۴۰۳ از محدوده هدف‌گذاری‌شده فراتر برود و به ۲۹.۱ درصد برسد.

    وی افزود: یکی از دلایل این افزایش، بروز تکانه‌های شدید و پیش‌بینی‌ناپذیر در اقتصاد بود. در چنین شرایطی، ما ناچار بودیم به‌گونه‌ای سیاست‌گذاری کنیم که هم دولت در تأمین مالی دچار مشکل نشود و هم انسداد نقدینگی در شبکه بانکی ایجاد نشود. او گفت: اتفاقاتی که شاید رد ده سال ممکن بود رخ دهد در یک سال به وقوع پیوست و هر هفته یک مشکلی وجود داشت.

    فرزین گفت: در اواخر سال گذشته، به‌دلیل کسری بودجه شدید دولت، انتشار اوراق بدهی به شکل چشمگیری افزایش یافت. دولت مجوز انتشار حدود ۲۰۰ هزار میلیارد تومان اوراق را دریافت کرد و بخش عمده‌ای از این اوراق توسط بانک‌ها خریداری شد. در واقع، سهم بانک‌ها از خرید اوراق بدهی دولت به‌شدت افزایش یافت.

    وی ادامه داد: علاوه بر این، تکالیف مربوط به پرداخت تسهیلات تکلیفی، مانند وام ازدواج، فشار مضاعفی به منابع بانکی وارد کرد. برای مثال، سال گذشته برای تسهیل پرداخت وام ازدواج، حدود ۵۰ هزار میلیارد تومان از سپرده قانونی بانک‌ها آزاد شد تا این وام‌ها پرداخت شود، چراکه صف دریافت‌کنندگان بسیار طولانی شده بود.

    فرزین گفت: ما همچنین تمرکز ویژه‌ای بر افزایش ذخایر طلا داشتیم و بخشی از آن را با ریال خریداری کردیم، که این نیز اثری بر پایه پولی داشت. از سوی دیگر، بخشی از بدهی‌های بانک مرکزی به بانک‌ها که در صورت‌های مالی آنها ثبت شده بود و سال‌ها پرداخت نشده بود، در سال گذشته تسویه شد تا صورت‌های مالی بانک‌ها اصلاح شود؛ این اقدام نیز موجب افزایش نقدینگی شد.

    وی افزود: در حوزه عملیات بازار باز نیز شاهد رشد چشمگیری بودیم. در سال ۱۴۰۲، کل اوراق خریداری‌شده توسط بانک‌ها ۶۶ هزار میلیارد تومان بود، اما این رقم در سال ۱۴۰۳ به ۳۱۸ هزار میلیارد تومان رسید؛ یعنی رشد ۳۷۶ درصدی. برای جلوگیری از فشار بر نقدینگی بانک‌ها، بانک مرکزی بخشی از این اوراق را در قالب عملیات ریپو بازخرید کرد. مانده عملیات ریپو نیز از ۲۴ هزار میلیارد تومان در سال ۱۴۰۲ به ۴۲۲ هزار میلیارد تومان در سال ۱۴۰۳ افزایش یافت که رشدی معادل ۱۰۷ درصد داشته است.

    وی گفت: این ارقام به‌روشنی نشان می‌دهند که در کنترل نقدینگی، تنها سیاست پولی مؤثر نیست. وقتی کسری بودجه دولت با شدت بالا ادامه پیدا می‌کند، حتی اگر بانک مرکزی سخت‌ترین سیاست‌های پولی را اتخاذ کند، کنترل نقدینگی بسیار دشوار خواهد بود. این همان نقطه‌ای است که تعامل سیاست مالی و سیاست پولی اهمیت می‌یابد.

    فرزین گفت: در نمودارهای بعدی نیز مشخص است که سهم بانک‌ها از مانده کل اوراق دولت در پایان سال ۱۴۰۳ به ۶۵ درصد رسیده است. از آنجا که بازار سرمایه در سال‌های اخیر شرایط مناسبی نداشته، اوراق دولتی در بازار سرمایه به خوبی فروش نرفته و در نتیجه بانک‌ها بخش بزرگی از آنها را خریداری کرده‌اند. این وضعیت موجب افزایش مانده اوراق دولت نزد بانک‌ها به حدود ۵.۱ درصد شده است.

    وی ادامه داد: این روند همچنین پدیده «برون‌رانی» (Crowding Out) را تقویت کرده است؛ به این معنا که تأمین مالی دولت از منابع محدود بانکی، فضای تأمین مالی برای بخش خصوصی را محدود کرده است. در حالی که تسهیلات پرداختی شبکه بانکی در سال گذشته رشد ۳۲.۹ درصدی داشته، سهم تسهیلات پرداختی به خانوارها نیز روندی افزایشی داشته است.

    فرزین گفت : در مجموع، سهم تأمین مالی کل شبکه بانکی از اقتصاد به حدود ۸۹.۶ درصد رسیده که نشان می‌دهد شبکه بانکی بار اصلی تأمین مالی را به دوش می‌کشد، در حالی که این روند می‌تواند در بلندمدت ناپایدار و مخل رشد اقتصادی باشد.

    او تاکید کرد: در سال ۱۴۰۳، حدود ۴۶ درصد از تسهیلات بانکی را ۶۰۰ شرکت حقوقی گرفته بودند.

    کفایت سرمایه بانک‌ها بهتر شد

    وی‌افزود: نسبت کفایت سرمایه در سال ۱۴۰۳ مثبت شده و به بالای ۱ درصد رسیده است و اگر دو بانک از این امار خارج شوند به بالای ۶ درصد می شود.

    این در حالی است که از سال ۹۹ به این سمت وضعیت کفایت سرمایه همواره منفی بوده است.

    دور جدید کاهش نرخ تورم در دستور کار/ فرزین: جذف صفر از پول ملی امسال اجرایی می‌شود

    فرزین گفت: به دنبال این هستیم تا پایان سال سرمایه نظام بانکی را به ۱۳۵۰ همت برسانیم.

    رییس کل بانک مرکزی تاکید کرد: الان در ایران ۶۵۰ میلیون حساب بانکی داریم برنامه داریم در دو سال این را به ۳۰۰ میلیون حساب برسانیم.

    دور جدید کاهش نرخ تورم در دستور کار/ فرزین: جذف صفر از پول ملی امسال اجرایی می‌شود

    جریان خروج سرمایه به شدت در حال افزایش است

    در این نشست رئیس سازمان برنامه و بودجه نیز گفت: متاسفانه در سال‌های اخیر جریان سرمایه از کشور در حال خارج شدن است، بنابراین باید بانک مرکزی، شبکه بانکی و دیگر دستگاه‌ها تمام منافذ ارزی کشور را شناسایی کنند.

    سید حمید پورمحمدی افزود: روز به روز جایگاه بانک مرکزی باید رفیع‌تر و نقش آن مقتدرتر باشد. اگر اختلاف نظری بین بانک مرکزی و سازمان برنامه و بودجه رخ دهد به نفع کشور است که همه طرف بانک مرکزی باشند چرا که اگر مشکلی برای بانک مرکزی رخ دهد برای کل اقتصاد کشور مشکل ایجاد خواهد شد.

    وی  با اشاره به اینکه بانک مرکزی باید از تمام دارایی‌های ارزی کشور آگاه بوده و هیچ ارزی نباید باشد که بانک مرکزی از آن مطلع نباشد، گفت: این دارایی‌ها باید کاملاً در دید بانک مرکزی بوده به عبارتی باید اطلس دارایی‌های ارزی کشور را داشته باشد. علاوه بر آن هر منابع ارزی، مدیریت کلان آن باید در اختیار بانک مرکزی باشد. بنابراین باید سیطره  سلطه بانک مرکزی شکل گرفته تا در جریان امر سرمایه‌گذاری در کشور قرار گیرد.

    به گفته پورمحمدی جریان سرمایه از داخل به خارج کشور به شدت در حال افزایش است به طوری که بسیاری از منابع ارزی به کشور باز نمی‌گردد و این منافذ باید توسط متخصصان ارزی و شبکه بانک مرکزی شناسایی شود و  تلاش کنیم درآمد ارزی کشور افزایش پیدا کند. به عنوان مثال در حوزه نفت کشور طی یک سال گذشته گفته شده که سه میلیارد دلار سرمایه‌گذاری صورت گیرد و بین ۷ الی ۸ میلیارد دلار سرمایه کسب شود؛ اما متاسفانه حلقه‌های اتصال برای افزایش درآمد ارزی کشور وجود ندارد.

    وی خاطرنشان کرد: سال گذشته حجم تجارت غیر نفتی از ۱۱۷ به ۱۳۰ میلیارد دلار رسید؛ کسری تراز تجاری غیر نفتی با جهش نفتی در مجموع حدود ۱۰ میلیارد دلار کاهش پیدا کرد.

    رئیس سازمان برنامه و بودجه گفت: همه کشورها در دنیا در تلاش هستند که یا هزینه‌های خود را کاهش دهند و یا درآمد خود را افزایش دهند. در سال ۱۴۰۲ حدود ۱۸ میلیارد دلار صرف کالاهای اساسی شد و سال گذشته به نزدیک ۱۴ میلیارد دلار رسید که در تلاش هستیم برای سال جاری به ۱۲ میلیارد دلار کاهش پیدا کند؛ اما متاسفانه کشور به خاطر نوسانات ارزی هم در دولت و هم در بخش خصوصی دچار مشکل شده، اما در نهایت باید یک ثبات ارزی ایجاد شود و سازوکار آن طوری باشد که همه بدانند با یک منبع مطمئن ارزی و با ثبات روبرو هستند.

    پورمحمدی در پایان تصریح کرد: اگر کل نظام بانکی تمام جهیزیه‌ خانواده را مجانی ارائه دهد ارزان‌تر از شیوه پرداخت تسهیلات تکلیفی خواهد بود که ممکن است به دست آنها نیز نرسد و این در حالی است که فضای تورمی بالای ۳۰ درصد است و تسهیلات وام با نرخ ۴ درصد به شبکه بانکی فشار وارد می‌کند، بنابراین می‌توان با روش‌های دیگر این منابع را به دست مردم رساند.

    دور جدید کاهش نرخ تورم در دستور کار/ فرزین: جذف صفر از پول ملی امسال اجرایی می‌شود

    اعلام دلایل بی‌ثباتی‌های مکرر در اقتصاد کشور

    در این همایش سرپرست وزارت امور اقتصادی و دارایی گفت: استقلال ناکافی بانک مرکزی، ضعف در چارچوب هدف‌گذاری‌های تورمی و نبود شفافیت و پاسخگویی در نظام بانکی از جمله عواملی است که زمینه‌ساز بی‌ثبای‌های مکرر در اقتصاد کشور شده است. از سوی دیگر عملکرد سیاست‌های پولی در این سال‌ها نشان داده که در غیاب ساختارهای نهادی قوی، ابزارهای سیاست‌گذاری نمی‌تواند به تنهایی تضمین‌کننده ثبات اقتصادی، کنترل تورم و پایداری باشد.

    سید رحمت الله اکرمی افزود: این همایش از آن جهت حائز اهمیت ویژه است که ناظر بر باز تعریف جایگاه پولی و بانکی در ساختار کلان حکمرانی اقتصادی کشور است که بر لزوم انطباق سیاست‌گذاری‌های پولی و بانکی با اسناد بالادستی مانند سیاست‌های کلی نظام قانون برنامه و سایر برنامه‌های کلان تاکید دارد.

    وی اظهار کرد: در ادبیات نوین حکمرانی، حکمرانی پولی و بانکی تنها به معنای تنظیم‌گری و نظارت بر بازارهای پولی و بانکی نیست؛ بلکه مفهومی چند وجهی و در هم تنیده با ابعادی نهادین، فناورانه و رفتاری و حقوقی است که هدف آن ارتقای کارایی تخصیص منابع، حفظ ثبات مالی و افزایش تاب آوری نظام اقتصادی در برابر شوک‌های داخلی و خارجی است؛ بنابراین در این چارچوب نقش بانک مرکزی به عنوان نهاد سیاست‌گذار پولی و ناظر بر بازار پول و همچنین نقش شبکه بانکی در تامین مالی پایدار بیش از پیش نیازمند بازتعریف و بازاری نهادی در جهت شفافیت پاسخگویی و استقلال عملکردی است.

    سرپرست وزارت امور اقتصادی و دارایی ادامه داد: تحقیقات نشان می‌دهد ماهیت حکمرانی پولی و بانکی به ویژه در اقتصادهای در حال گذار اثر مستقیمی بر سیاست‌های اقتصادی، کنترل تورم، جذب سرمایه‌گذاری و اعتماد عمومی به نهادهای مالی دارد؛ بنابراین پرداختن به این موضوع نه تنها ضرورتی علمی بلکه مسئولیتی مهم برای سیاست‌گذاران این دو حوزه به ویژه سیاست‌گذار پولی در کشور است.

    اکرمی تصریح کرد: با عنایت به موضوع اعتلای حکمرانی در سیاست‌گذاری پولی مواردی از جمله توجه به ظرفیت‌های قانون برنامه هفتم توسعه در بهبود سیاست‌گذاری پولی ارزی و اعتباری، توجه به الزامات تدوین سیاست‌های پولی و ارزی متناسب با اهداف برنامه هفتم و در نهایت بررسی راهکارهای ارتقای هماهنگی سیاست‌های پولی مالی و تجاری، اعتلای حکمرانی در سیاست‌های تامین مالی و اعتباری، کارکرد و تاثیر فناوری‌های نوین مالی در حکمرانی پولی ارزی و بانکی، راهکارهای کاهش عدم تعادل‌ها و تقویت نظام بانکی، راهبردها و رویکردهای تنظیم‌گری مبتنی بر ریسک و نظارت موثر، راهبردها و برنامه‌های اصلاح و بازسازی نظام بانکی و در نهایت هوشمندسازی تنظیم‌گری و نظارت بر عملکرد اشخاص تحت نظارت بانک مرکزی، اولویت و اصل بنیادین است.

    وی افزود: اقتصاد ایران در سال‌های اخیر با چالش‌های متعددی از جمله ناپایداری متغیرهای کلان، تورم مزمن، تحریم‌های مالی و وابستگی بالای بودجه به منابع نفتی روبرو بوده و بحث حکمرانی پولی و بانکی بیش از هر زمان دیگری به یک مسئله بنیادین تبدیل شده است. عملکرد سیاست‌های پولی در این سال‌ها نشان داده که در غیاب ساختارهای نهادی قوی، ابزارهای سیاست‌گذاری نمی‌تواند به تنهایی تضمین کننده ثبات اقتصادی، کنترل تورم و پایداری باشد.

    سرپرست وزارت امور اقتصادی و دارایی خاطرنشان کرد: نبود حکمرانی یکپارچه و هماهنگ میان نهادهای مالی پولی بودجه‌ای و نظارتی یکی از ضعف‌های نظام اقتصادی کشور است. استقلال ناکافی بانک مرکزی و ضعف در چارچوب هدف‌گذاری‌های تورمی و نبود شفافیت و پاسخگویی در نظام بانکی از جمله عواملی است که زمینه‌ساز بی‌ثبای‌های مکرر در اقتصاد کشور را ایجاد کرده است. بنابراین توجه به اطلاع حکمرانی پولی و بانکی نه یک شعار یا توصیه، بلکه یک ضرورت راهبردی برای اصلاح مسیر توسعه اقتصادی کشور است