برچسب: بیمه

به گزارش اقتصادران «از ادامه درمان منصرف شدیم، قید درمان را زدیم؛ ما خانه و ملک نداریم که بفروشیم و شیمی درمانی را ادامه دهیم….». اینها صحبت‌های یک کارگر بازنشسته است که از توقف اجباری درمان سرطان همسرش می‌گوید؛ او از داروهایی می‌گوید که پول خرید آن‌ها در یک ماه از سه ماه حقوقی که دولت به بازنشسته می‌دهد، بیشتر است….

توقف ناچار و ناخواسته‌ی درمان بیماری‌های خاص، یک اتفاق نادر نیست؛ اعضای کانون‌های بازنشستگی از مراجعه بازنشستگانی می‌گویند که مرتب برای دریافت وام ضروری مراجعه می‌کنند اما موفق به دریافت آن نمی‌شوند؛ هدف بسیاری از این بازنشستگان از درخواست مکرر وام، تامین داروهای بیماری‌های خاص برای یک یا نهایت دو ماه است و وقتی موفق نمی‌شوند از هفت‌خوان رستم عبور کنند و چندرغاز وام بگیرند، از آنجایی که دست‌شان به جایی نمی‌رسد، درمان را تعطیل می‌کنند.

گرانی در چند سطح

وضعیت درمان کارگران و بازنشستگان با درآمد ثابت و حداقلی، در سال قبل به مرحله بحران رسیده بود؛ اما بدون تردید ناگواری اوضاع در سال جدید تشدید می‌شود؛ از یکسو، ارز ترجیحی دارو و تجهیزات پزشکی در سال جدید حذف شده است؛ زمستان قبل، کیانوش جهانپور، سخنگوی پیشین وزارت بهداشت، هشدار داده بود که حذف ارز ترجیحی دارو و آزادسازی قیمت‌ها، بدون حمایت دولت از مصرف‌کنندگان، می‌تواند در ماه‌های اول سال آینده به «گرانی، کمیابی و کمبود شدید دارو» منجر شود. دولت سال قبل نرخ ارز دارویی را از ۴۲۰۰ تومان به ۲۸۵۰۰ تومان افزایش داد و حالا برای سال جدید، این نرخ را به ۳۸۵۰۰ تومان رسانده است.

به نظر می‌رسد در سال جدید شاهد افزایش حداقل ۴۰ تا ۵۰ درصدی قیمت داروها باشیم. برخی داروسازان لیست‌های قیمتی جدید خود را در ماه‌های پایانی سال قبل منتشر کردند و دیدیم که برخی اقلام تا مرز ۴۰۰ درصد افزایش قیمت داشتند.

اما از سوی دیگر، تعرفه‌های درمان در بخش‌های مختلف افزایش چشمگیر داشته است؛ هم دارو، هم تجهیزات پزشکی و هم تعرفه‌های بستری و کلینیکی افزایش یافته؛ حتی ویزیت پزشکان نیز بیشتر شده است. در روزهای اول فروردین، سازمان غذا و دارو از تصویب و ابلاغ تعرفه خدمات دارویی سال ۱۴۰۴ خبر داد. در این ابلاغیه تعرفه‌های اقلام مختلف از جمله پایش و مدیریت نسخ دارویی بیماران بستری، نسخه‌پیچی سرپایی و تلفیق دارویی برای بیماران بستری گران شده است؛ حتی هزینه بسته‌بندی دارو با مجوز سازمان غذا و دارو بیشتر شده است.

در اسفندماه، رئیس سازمان غذا و دارو از شیب آرامِ افزایش قیمت دارو به شرط تثبیت نرخ ارز در سال جدید خبر داد؛ شرطی که البته برآورده نشده است؛ پیرصالحی در عین حال، تجهیزات پزشکی را دستخوش گرانی توصیف کرد و گفت: در حوزه تجهیزات، چون ارز تجهیزات از ۴۲۰۰ تومان به ۲۸۵۰۰ تومان تبدیل می‌شود آنجا نگرانی‌هایی از افزایش قیمت‌ها داریم.

در بهمن ماه سال قبل نیز، علیرضا چیذری، رئیس انجمن صنفی تولید، تامین، توزیع و صادرکنندگان تجهیزات پزشکی و دارویی گفت: در صورت حذف ارز ترجیحی تجهیزات پزشکی، قیمت این تجهیزات حدود ۷ برابر می‌شود. البته شاید در سال ۱۴۰۴ ارز ترجیحی تمام تجهیزات یک‌جا حذف نشود، ولی احتمالا میزان تخصیص ارز دولتی به تجهیزات پزشکی در سال آینده کاهش می‌یابد.

گرانی تجهیزات پزشکی، یک بحران بزرگ برای بیماران است؛ برای نمونه، در بهمن ماه، یک پروتز زانو حدود ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومان قیمت داشت اما در یک جستجوی میدانی و اینترنتی در میانه فروردین ماه به این نتیجه رسیدیم که قیمت این کالا حداقل ۵۰ درصد افزایش یافته است. البته به نظر می‌رسد موجودی این تجهیزات در برخی سامانه‌های اینترنتی فروش به دلیل انتظار برای قیمت‌های جدید بسیار محدود است.

گرانی درمان به همینجا ختم نمی‌شود؛ حتی تعرفه ویزیت پزشکان نیز در سال جدید افزایش یافته است؛ تعرفه‌های پزشکی سال ۱۴۰۴ به میزان ۴۶ درصد افزایش یافته است. این میزان افزایش در مقایسه با افزایش ۲۸، ۲۴ و ۳۵ درصدی در سه سال گذشته، یک صعود قابل توجه به شمار می‌رود. با ابلاغ تعرفه‌های جدید، ویزیت پزشکان متخصص در مراکز خصوصی حداقل به ۳۲۰ هزار تومان و پزشکان فوق متخصص حداقل به ۳۸۰ هزار تومان رسیده است.

مجموع این تورم‌های وحشتناک، چه بر سر درمان کارگران و بازنشستگان می‌آورد؛ همه آن‌هایی که سال قبل مجبور بودند قید دارو و درمان را بزنند، امسال با این افزایش‌های عجیب و غریب هزینه‌های درمان به چه حال و روزی می‌افتند؟!

مردم به دردسر می‌افتند

«علیرضا حیدری» کارشناس رفاه و تامین اجتماعی در این رابطه می‌گوید: به احتمال زیاد هزینه‌های ناشی از افزایش تعرفه‌ها و قیمت‌های حوزه‌ی درمان از سوی سازمان‌های بیمه‌گر پوشش داده نمی‌شود؛ تجربه نشان می‌دهد که در شرایط آزادسازی و افزایش نرخ تعرفه‌های درمان، پرداخت از جیبِ مردم افزایش می‌یابد و به نظر می‌رسد که این اتفاق تلخ در سال جدید با شدت بیشتر تکرار خواهد شد.

وی با بیان اینکه «دولت پذیرفته که تعرفه‌های درمان به طور متوسط ۴۶ درصد افزایش یابد» گفت: بار اصلی این افزایش بر دوش مردم و دهک‌های فرودست است؛ البته این ۴۶ درصد متوسط افزایش تعرفه‌هاست و در برخی بخش‌ها افزایش قیمت بسیار بیشتر است؛ علاوه بر این، برخی از بخش‌های درمان مثلاً مراکز خصوصی یا پزشکان متخصص به تعرفه‌های اعلامی پایبند نمی‌مانند و معمولاً مبالغ بیشتری از خدمت‌گیرندگان مطالبه می‌کنند. در نتیجه بحران درمان در سال جدید تشدید می‌شود. در سال ۱۴۰۴، سطح پوشش هزینه‌های درمان از ناحیه‌ی دولت و صندوق‌های بیمه‌گر کاهش می‌یابد و طبیعتاً کسری این هزینه‌ها باید از جیب مردم پرداخت شود که موجب بروز مشکلات جدی خواهد شد.

به گفته حیدری، مخاطرات بحران درمان از بحران معیشت بیشتر است چرا که معیشت را می‌توان با تغییر الگو در سطحی پایین‌تر به گونه‌ای پوشش داد اما درمان انحصاری‌ست؛ فرد ناچار است خدمات را با قیمتی که در بازار عرضه می‌شود خریداری کند؛ گزینه دیگر، انصراف از دریافت خدمات و توقف درمان است که جان و سلامت خانواده‌ها را به خطر می‌اندازد.

آزادسازی درمان، حیات خانواده‌های فرودست و متعلق به طبقه‌ی کارگر را به بازی گرفته؛ از یک طرف، ارز دولتی دارو و تجهیزات پزشکی حذف می‌شود و از سوی دیگر، هنوز سال آغاز نشده، دولت با ابلاغیه‌هایی که به نفع مافیاهای واردات و عرضه خدمات تنظیم شده، به پیشباز گرانی بیشتر رفته است. دولت خود باب گرانی اساسی‌ترین نیازمندی‌های زندگی مردم را گشوده است و خدمات‌دهندگان از مجوز گرانی به نفع سودجویان حوزه درمان که ظاهراً جیب‌هایشان هرگز پُر نمی‌شود به خوبی بهره می‌برند؛ این وسط مزدبگیران و کم‌درآمدها چاره‌ای ندارند جز اینکه قید درمان را بزنند و به زندگی فرمان ایست بدهند…..

به گزارش اقتصادران، گرانی دارو، یک دغدغه‌ی جدی‌ست؛ در دی‌ماه، قیمت ۳۷۰ قلم دارو افزایش یافته است؛ این خبر را رئیس سازمان غذا و دارو چند هفته قبل اعلام کرده است و قیمت‌های اعلامی شرکت‌های داروساز نشان می‌دهد که نرخ‌ها تا مرز ۴۰۰ درصد افزایش یافته‌اند. در این میان، سازمان تامین اجتماعی گرانی‌ها را فقط تا مرز ۲۰ درصد پوشش می‌دهد و در حالیکه وزیر بهداشت ادعا کرده مابه‌التفاوت از سوی بیمه‌گرها جبران می‌شود و بار گرانی بر دوش مردم نخواهد افتاد، به گفته «داریوش پناهی‌زاده» مدیرکل درمان غیرمستقیم سازمان تأمین‌اجتماعی در یک برنامه تلویزیونی، هنوز دولت بودجه‌ای برای بیمه‌گرها و به خصوص تامین اجتماعی در نظر نگرفته است.

در روزهای اخیر، پناهی‌زاده عنوان کرد: انتظار داریم که در یک بازده زمانی مشخصی تغییر قیمت دارو انجام شود و ما ماهانه این تغییرات را نداشته باشیم، این برای نظام سلامت و برای مردم واقعاً جالب نیست که ما ماهانه تغییر قیمت داشته باشیم. سقف تغییر قیمت و سقف بودجه سازمان‌های بیمه‌گر مشخص است و ما از بودجه داخلی خود قاعدتاً پرداخت می‌کنیم و این این ایجاد بدهی می‌کند.

مدیرکل درمان غیر مستقیم سازمان تأمین اجتماعی ادامه داد: سقف ۲۰ درصد افزایش قیمت دارو در تعرفه اعمال شده و هر آنچه ابلاغ شده خارج از ۲۰ درصد است که باید دولت قاعدتاً منابعش را برای سازمان‌های بیمه‌گر تأمین کند.

صندوق‌های بیمه‌گر زمینگیر شده‌اند

گرانی دارو، چه آسیب‌هایی به خانواده‌های کارگری وارد می‌آورد و چطور جان و سلامت فرودستان با حذف یارانه‌های دارو به خطر می‌افتد؛ «حسن صادقی» رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری در این رابطه  می‌گوید: با حذف یارانه دارو در سال جاری و مضاف بر آن، حذف ارز ترجیحی دارو در سال آینده، به خرمن جان و جسم طبقات ضعیف جامعه آتش می‌زنیم؛ تنها مرجع و پناهگاه دهک‌های فرودست جامعه، صندوق‌های بیمه‌ای پایه هستند اما با وضعیتی که با یارانه‌زدایی ایجاد کرده‌اند، عملاً صندوق‌های بیمه‌گر زمینگیر شده‌اند.

او می‌افزاید: تا پیش از این، وقتی فردی برای درمان سرماخوردگی یا یک بیماری ساده و دم‌دستی به مراکز درمانی به خصوص مراکز درمانی ملکی تامین اجتماعی مراجعه می‌کرد، به داروی رایگان یا ارزان دلخوش بود، اما حالا کاری کرده‌ایم که صندوق‌ها در تامین هزینه داروها در سبد درمانی خود به مشکل خورده‌اند و وضعیتی به وجود آمده که مبلغی که به دارو و درمان در صندوق‌ها تخصیص می‌یابد، پاسخگوی نیازهای اولیه‌ی بیمه‌شدگان نیست.

صادقی با بیان اینکه «واقعاً نمی‌دانیم چرا دولت‌ها مسیر غلط حذف یارانه دارو و اقلام اساسی و همچنین حذف ارز ترجیحی را با شتاب در پیش گرفته‌اند» ادامه می‌دهد: هدف دولت‌ها جبران کسری بودجه است و متاسفانه به جای اینکه سراغ مولفه‌هایی در بودجه بروند که واقعاً مازاد است و حذف آن‌ها برای طبقات فرودست تبعات منفی ندارد، ساده‌ترین نیازهای زندگی از جمله داروی ارزان را از مردم دریغ می‌کنند.

به اعتقاد رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری، اولین بخشی که از گرانی دارو ضربه می‌خورد، صندوق‌های بیمه‌ای‌ست، همان صندوق‌هایی که پناهگاه ضعیف‌ترین اقشار جامعه هستند.

تامین اجتماعی از تصمیم حذف یارانه دارو به شدت متضرر می‌شود

وی با تاکید بر اینکه «تامین اجتماعی از تصمیم حذف یارانه دارو به شدت متضرر می‌شود» تصریح می کند: این صندوق ۵۳.۷ درصد از جمعیت کشور را تحت پوشش دارد و درمان رایگان به آن‌ها ارائه می‌دهد؛ با گرانی دارو این سازمان عملاً زمینگیر می‌شود؛ همین الان این سازمان با وضعیتی که دولت پیش آورده در مسیر نیستی و نابودی‌ست؛ گرانی دارو سرعت این سقوط را بیشتر می‌کند.

صادقی می‌افزاید: با حذف ارز ترجیحی دارو، نه تنها قدرت خدمات‌دهی صندوق‌های بیمه‌ای را کاهش داده‌ایم، بلکه عملاً آن‌ها را از بستر خدمت‌رسانی به جامعه حدف کرده‌ایم.

او در ادامه می‌گوید: دارو یکی از موثرترین عوامل در درمان افراد است، وقتی دارو تامین نشود، کل حوزه درمان، اعم از سرپایی و بستری و کلینیکی، دچار مشکل می‌شود.

به گفته این فعال کارگری، دولت باید فکری برای این حوزه بکند و داروها را از جریان حذف یارانه‌ها معاف سازد، سوبسید دارویی باید برقرار شود تا طبقات ضعیف از بدیهی‌ترین حق خود که حق درمان است، محروم نشوند.

دارو برای نیازمندان از شام شب هم واجب‌تر است

صادقی با بیان اینکه «دارو برای نیازمندان از شام شب هم واجب‌تر است» تاکید می‌کند: دارو با جان و زندگی انسان‌ها سروکار دارد؛ بقای جامعه به تامین دارو وابسته است؛ چرا همه‌ی درها را به روی طبقات ضعیف و کارگران می‌بندند؟ ما امروز روی همه اقلام سبد معیشت، از خوراک و پوشاک گرفته تا مسکن و درمان، تورم کمرشکن داریم، همه کالاهای اساسی، دچار تورم غیرقابل تحمل هستند، حالا چرا دوباره یک تورم مازاد را که ناشی از سیاست‌های غلط بودجه‌ای‌ست، به طبقه‌ی کارگر و فرودستان تحمیل می‌کنند؟

«گرانی دارو ظلم آشکار به مجموعه خدمت‌گیرندگان صندوق‌های بیمه‌ای از جمله کارگران شاغل و بازنشسته است»؛ رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری با تاکید بر این مطلب، اضافه می‌کند: دهک‌های فرودست زیر بار این گرانی له می‌شوند؛ حذف یارانه دارو، بدترین و ناعادلانه‌ترین روش برای تامین کسری بودجه دولت است و با هیچ منطقی همخوانی ندارد. در کشورهای مترقی، حتی اگر تورم داشته باشند و حتی اگر برخی مولفه‌های اقتصاد را به قصد درآمدزایی و کسری بودجه دستکاری کنند، در مورد دارو و درمان با احتیاط برخورد می‌کنند و سعی می‌شود در این حوزه تصمیماتی نگیرند که به ضرر و زیان جانی برای مردم منتهی شود.

او نتیجه‌ی یارانه‌زدایی از دارو را بروز پدیده‌ای به نام «اعتراضِ بیماران گرسنه» می‌داند و می‌گوید: اگر تا امروز فقط گرسنگی و بی‌پولی آزاردهنده بود، از امروز به بعد ما با بیماران گرسنه‌ای مواجه خواهیم بود که به حق  به سیاست‌های غلط بودجه‌ریزی دولت و مجلس اعتراض خواهند داشت.

صادقی در پایان با تاکید بر اینکه «گرانی دارو یعنی به مخاطره انداختنِ جان بیماران» می‌گوید: با حذف یارانه دارو، دهک‌های فرودست از تامین دارو و درمان بیماری‌ها عاجز می‌شوند و سلامت‌شان به طور جدی به خطر می‌افتد؛ علاوه بر آن، با این تصمیم نادرست، همه سازمان‌های بیمه پایه به ورطه‌ی ورشکستگی سوق داده می‌شوند و توان خدمت‌رسانی را از دست می‌دهند.

به گزارش اقتصادران، احمد آریایی نژاد نماینده ملایر استان همدان افزود:البته تلاش بر این است که بار اصلی جبران قیمت ها بر دوش بیمه ها و یا دولت گذاشته شود،توان بیماران به اندازه ای نیست که با بالا رفتن نرخ ارز مشکلات درمانی خود را حل کنند.

عضو کمیسیون بهداشت و درمان درخصوص راهکارهای حل مشکل دارو تصریح کرد: تنها راهکار دولت فعلا برداشت از صندوق ذخیره ارزی است که نقش مسکن دارد.

نماینده ملایر با اشاره مشکلات سالیان  گذشته در امر بهداشت ودرمان خاطر نشان کرد:سرمایه گذاری در بخش پیشگیری و بهداشت،اندک است و باعث شده فشار بیشتری در بخش درمان متحمل شویم. پیشگیری را رها کردیم و به همین دلیل شاهدیم روز به روز تعداد بیماران افزایش پیدا می کنند.