برچسب: برق

  • آقای پزشکیان چرا برق شمال شهر قطع نمی شود؟! / درباره برق شهروند درجه یک و دو داریم!

    آقای پزشکیان چرا برق شمال شهر قطع نمی شود؟! / درباره برق شهروند درجه یک و دو داریم!

    به گزارش اقتصادران، زهره سادات لاجوردی، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی امروز یکشنبه در تذکری گفت: آقای پزشکیان بیشترین واژه‌ای که طی ماه‌های اخیر از حضرت عالی و دولتمردان شما شنیده شده‌ایم، کلمه وفاق است. خوب است که توضیح بدهید منظور شما از این وفاق چیست؟ وفاق با چه کسانی؟ با چه جریاناتی؟

    وی در ادامه از رئیس جمهور خواست که مراقب نفوذ و نفاق باشد و خواستار انتصابات کسانی شد که در عملکردشان با ارزش‌های انقلاب اسلامی زاویه نداشته باشند.

  • برق گران شد؟ / وزیر نیرو: دولت دیگر نقشی در تأمین ریالی برق ندارد

    برق گران شد؟ / وزیر نیرو: دولت دیگر نقشی در تأمین ریالی برق ندارد

    به گزارش اقتصادران، ابتدای آبان بود که وزیر نیرو خبر از افزایش قیمت برق برای مشترکان پر مصرف داد و در توضیح این موضوع گفت: بر اساس قانون مانع زدایی صنعت برق تکلیف شده است که قیمت برق افزایش پیدا کند و مطابق با قانون وزارت نیرو نباید وابسته به بودجه دولتی باشد.

    وزیر نیرو خاطر نشان کرد: بر اساس قانون تنها به مصارف برق تا سطح الگو یارانه پرداخت می‌شود و آن دسته از مشترکانی که مصارف بالایی دارند، یا باید با اقدامات مدیریتی مصرف برق خود را به سطح الگو نزدیک کنند و یا برق مازاد خود را از طریق روش‌های جایگزین مانند ذخیره ساز، مولدهای خورشیدی و بورس انرژی تأمین کنند.

    مصطفی رجبی مشهدی، مدیرعامل توانیر در راستای شفافیت این موضوع گفت:: ساختار تعرفه‌گذاری به‌گونه‌ای طراحی شده است که بیشترین یارانه را مشمول مشترکانی می‌کند که در محدوده الگوی مصرف قرار گرفته‌اند و قبض‌های برق ارزان‌تری دریافت می‌کنند.

    به‌گفته سخنگوی صنعت برق، براساس همین قانون مشترکان خانگی به دو دسته مشترکانی که در محدوده الگوی مصرف و کمتر از آن برق مصرف می‌کنند و مشترکان پرمصرف که بالاتر از الگو برق مصرف می‌کنند، تقسیم می‌شوند.

    وی افزود: قانون ضرایبی از نرخ تأمین برق را برای پله‌های مختلف مصرف در نظر گرفته است به این صورت که برای مشترکان پرمصرف تا میزان الگوی مصرف نیم‌برابر هزینه تأمین تا ۱.۵ برابر الگو، ۱.۵ برابر هزینه تأمین تا ۲.۵ برابر الگوی مصرف و بیشتر از ۲.۵ برابر الگوی مصرف ۵ برابر هزینه تأمین برق در تعرفه برق مشترکین پرمصرف لحاظ می‌شود و دریافت آن الزام قانونی است.

    همان زمان بود که عبدالامیر یاقوتی مدیرکل امور انرژی و مشتریان توانیر در تشریح این موضوع گفت: تعرفه‌های برق پلکانی است و ۷۵ درصد مشترکان زیر الگوی مصرف هستند. ضمن آنکه در ماه‌های غیر گرم الگوی مصرف خانگی در مناطق عادی ۲۰۰ کیلووات و در ماه‌های گرم -خرداد تا شهریور- ۳۰۰ کیلووات ساعت است. اما آنطور که پیداست قیمت برق از ابتدای مهر ماه برای تمامی مشترکان ۳۸ درصد افزایش داشته است و تنها شامل مشترکان پر مصرف و صنایع نشده است.

    بررسی تعرفه‌های جدید و مقایسه آن با تعرفه‌های پیشین (قبل از مهر ۱۴۰۳) در ماههای غیرگرم نشان می‌دهد که رشد تعرفه‌ها به جز دو مورد، در محدوده ۳۸ درصدی است؛ اما افزایش تعرفه‌ها در بخش متوسط مصرف بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلووات ساعت، برای تعرفه مصارف زیر ۲۰۰ کیلووات ساعت رشدی ۸۳ درصدی و در بخش متوسط مصرف بین ۳۰۰ تا ۴۵۰ کیلووات ساعت، برای تعرعه زیر ۲۰۰ کیلووات ساعت رشدی ۷۸ درصدی داشته است.

  • ايران بايد حداقل ۴ ميليارد ليتر ذخيره سوخت نيروگاهي داشته باشد،  نه یک ميليارد و ۲۰۰ هزار! / مديران مپنا مي‌گفتند، پول‌تان را امروز بدهيد ۳ تا ۴ سال آينده به شما توربين مي‌دهيم!

    ايران بايد حداقل ۴ ميليارد ليتر ذخيره سوخت نيروگاهي داشته باشد، نه یک ميليارد و ۲۰۰ هزار! / مديران مپنا مي‌گفتند، پول‌تان را امروز بدهيد ۳ تا ۴ سال آينده به شما توربين مي‌دهيم!

     

    به گزارش اقتصادران، در شرايطي كه مساله خاموشي‌ها امروز به يك رخداد مهم و مورد توجه افكار عمومي بدل شده، كمتر كسي به اين واقعيت توجه دارد كه مطابق قانون مانع‌زدايي از صنعت برق وزارتخانه‌هاي نيرو و نفت دولت قبل باید پيش‌بيني‌هاي لازم براي تامين سوخت مايع مورد نياز در فصل زمستان را مي‌كردند اما توجهي به آن صورت نگرفت. در شرايطي كه ايران حداقل به ۴ ميليارد ليتر گازوئيل براي تامين نياز نيروگاه‌هايش نياز دارد، اما تنها یک ميليارد و ۲۰۰ ميليون ليتر گازوئيل ذخيره شده است. سيدحميد حسيني، عضو هيات مدره و سخنگوي اتحاديه صادركنندگان فرآورده‌هاي نفت، گاز و پتروشيمي در گفت‌وگوي اختصاصي با «تعادل» ضمن واكاوي چرايي بروز ناترازي در صنعت برق، دورنمايي از راهكارهاي مناسب براي رفع بحران را نيز ارائه مي‌كند. او با اشاره به اينكه برخي سياستگذاري‌هاي غلط و قيمت‌گذاري‌هاي اشتباه باعث شده آرام آرام، بخش خصوصي ميل و رغبتي براي سرمايه‌گذاري‌هاي پايدار در صنعت برق ايران نداشته باشد. او به حمايت‌هاي بيهوده از شركت‌هاي داخلي و قيمت‌گذاري‌هاي غيرمتعارف اشاره كرده و شرايط فعلي را محصول يك چنين تصميمات غلطي در گذشته ارزيابي مي‌كند. به اعتقاد حسيني دولت بايد زمينه مشاركت بخش خصوصي در سرمايه‌گذاري صنعت برق را فراهم سازد تا در يك بازه زماني مشخص توليد برق افزايش يافته و ناترازي‌ها رفع شوند.

    اخيرا اين بحث مطرح شده كه دولت سيزدهم بر اساس قانون مانع‌زدايي از صنعت برق باید پيش‌بيني تامين سوخت مايع مورد نياز نيروگاه‌ها را مي‌كرد كه البته اين گونه نشد. در واقع برخي معتقدند بخش قابل توجهي از خاموشي‌هاي اخير ناشي از اين ترك فعل در وزارتخانه‌هاي نيرو و نفت دولت قبل است. نظر شما در اين زمينه چيست؟

    قبل از اينكه از اين بحث عبور كنيم، خوب است به دلايل كمبود گازوئيل هم اشاره شود. چرا اين كمبود در صورتي كه قانون مانع‌زدايي از صنعت برق آن را پيش‌بيني كرده و تكاليفي را براي وزارت نيرو و نفت پيش‌بيني كرده، رخ داده؟ به هر حال ترك فعل يا تخلفي و… در دولت قبل رخ داده؛ اين‌طور نيست؟

    ممكن است كم‌كاري شده باشد يا حتي عمدي هم در كار باشد. اما نهايتا مساله اين است كه ذخاير ايران اندك است. ايران بايد حداقل ۴ ميليارد ليتر ذخيره سوخت نيروگاهي داشته باشد. اما آمارها حاكي است، حدود یک ميليارد و ۲۰۰ هزار ليتر ذخيره وجود دارد! روشن است كه مشكلي وجود دارد. در اين ميان رييس‌جمهور صراحتا با مردم صحبت كرده و گفته مردم! من نگران كمبودها هستم و فكر مي‌كنم منابع سوخت به اندازه كافي نيست. در واقع، دولت تلاش كرده اين بحران را با مشاركت مردم حل و فصل كند. تيمي كه براي حل اين بحران روي كار آمده بسيار جدي و حرفه‌اي است. قطعا مشكل را حل مي‌كنند. همين نيروگاه‌هايي كه خاموش شده با استفاده از گازوئيل راه‌اندازي مي‌شوند. دولت مصوبه‌اي هم گذرانده تا واردات گازوئيل و گاز انجام شود. حتما تلاش مي‌شود از اين طريق مشكلات خاموشي‌ها رفع شود تا مردم مشكل قطعي برق نداشته باشند.

    فكر مي‌كنيد براي رفع ناترازي برق در ايران از نظر زماني چقدر وقت نياز است؟ ضمن اينكه بفرماييد با چه ميزان سرمايه‌گذاري مي‌توان اين بحران را پشت سر گذاشت؟

    بخشي از برق توليدي ايران، برق آبي است. اگر وضعيت بارندگي‌هاي كشور مناسب باشد ۵ الي ۶ هزار مگاوات برق آبي خواهيم داشت. نيروگاه‌هايي كه در سد كرخه، سد كارون و… وجود دارند ازجمله اين ظرفيت‌ها هستند. يك‌سري ديگر از نيروگاه‌ها هم هستند كه در حال تبديل شدن به برق حرارتي هستند، يعني در حال تبديل شدن به نيروگاهي دوگانه‌سوز‌ند. در واقع راندمان آنها در حال بالا رفتن است و بخار و حرارت آنها به برق تبديل مي‌شود. اگر اين نيروگاه‌ها در مدار قرار بگيرند و به فعاليت نيروگاه‌هاي آبي هم كمك كند، ۴۰ الي ۵۰ درصد از ناترازي برق ايران رفع مي‌شود. طرح‌هايي هم در حوزه انرژي‌هاي تجديدپذير در حال انجام است كه مرتبط با توسعه انرژي خورشيدي و… است. اما اگر ايران بخواهد به سمت نيروگاه‌هاي فسيلي برود و نيروگاه‌هاي گازي و عرضه‌كننده فرآورده حركت كند، ۲ الي ۳ سال طول مي‌كشد.

    شما خودتان از منظر كارشناسي فكر مي‌كنيد كدام گونه‌هاي تامين انرژي برق براي ايران مناسب هستتد؟

    ريشه بروز اين وابستگي شديد صنايع به دولت و شبكه برق كشور چيست؟

    بخشي از مشكلات فعلي ناشي از سياستگذاري‌هاي غلط و حمايت‌هاي بيهوده دولتي از شركت‌هاي دولتي ازجمله مپناست. در گذشته اجازه داده نشد نيروگاه‌هاي دسته ۲ و خارجي وارد كشور شود. سال‌هاي سال هر شركتي كه مي‌خواست نيروگاه ۵۰ هزار مگاواتي نصب كند، گفته مي‌شد چون مپنا توليد‌كننده توربين در ايران است، كسي حق ندارد، توربين وارد كشور كند. وقتي اين شركت‌ها سراغ مپنا مي‌رفتند تا از او توربين بخرند، مديران مپنا مي‌گفتند، پول‌تان را امروز بدهيد ۳ تا ۴ سال آينده به شما توربين مي‌دهيم! علي‌آبادي كه خودش قبلا مدير مپنا بوده، امروز به عنوان وزير نيرو با مشكل مواجه شده است. كدام آدم عاقلي يك چنين سرمايه‌گذاري بدون منطقي را قبول مي‌كند؟ تمام كساني كه در حوزه تامين برق سرمايه‌گذاري كرده‌اند با قيمت‌گذاري غلطي كه صورت گرفته، امروز دچار ورشكستگي شده‌اند. اينها پول از صندوق توسعه ملي گرفته‌اند با پولش نيروگاه ساخته‌اند، بعد برق خود را با قيمت‌هاي سوبسيدي به دولت فروخته‌اند، صندوق توسعه ملي اما مي‌گويد، من كاري با شرايط كشور ندارم، شما از من ارز گرفته‌ايد، امروز بايد ارز مرا پس بدهيد! با اين شرايط هيچ عقل سليمي در اين كشور دنبال ساخت نيروگاه و سرمايه‌گذاري در اين بخش نيست. سياستگذاري‌هاي اشتباه و حكمراني غلط، وضعيت برق كشور را به اينجا رسانده است. اين حكمراني غلط بايد اصلاح شود تا كم كم سرمايه‌هاي بخش خصوصي وارد اين حوزه شده و رشد نسبي حاكم شود. صنايع بزرگ هم برق مورد نياز خود را بايد به روشي تامين كنند تا فشار از شبكه برق برداشته شود. از سوي ديگر تجديدپذيرها هم بايد بتوانند برق توليدي خود را با قيمت‌هاي بالاتري بفروشند. مجموعه اين گزاره‌ها باعث مي‌شود آرام آرام، مشكل ناترازي برق در ايران حل و فصل شود.

    اخيرا طي صحبتي كه با روساي كميسيون انرژي اتاق ايران داشتيم، اشاره مي‌كردند بخش خصوصي آمادگي دارد كه وارد سرمايه‌گذاري در صنعت برق شود و طي یک سال معضل ناترازي را رفع كند. منتها برق بايد از طريق بورس تامين شود. اجراي اين روش امكان‌پذير است؟

    اگر قيمت‌ها اصلاح شود، حتما بخش خصوصي وارد ميدان مي‌شود. خيلي از نيروگاه‌هاي كوچك قبلا وجود داشتند اما سياستگذاري‌هاي اشتباه آنها را زمينگير كرد. زماني موج استفاده از نيروگاه‌هاي كوچك یک مگاواتي، ۵ مگاواتي و ۱۰ مگاواتي در اين كشور راه افتاد كه قيمت‌گذاري اشتباه و تصميمات اشتباه و برخوردهاي غلط وزارت نيرو و دولت باعث تعطيلي آنها شد. بنابراين در وهله نخست بايد برخوردهاي مسوولان سپس سياستگذاري‌ها و نهايتا قيمتگذاري‌ها بايد اصلاح شود، تا شاهد تغييرات ساختاري در اين بخش باشيم.

     

  • ادعای عجیب معاون رئیسی / قیمت برق 60 درصد گرانتر می شود؟!

    ادعای عجیب معاون رئیسی / قیمت برق 60 درصد گرانتر می شود؟!

    به گزارش اقتصادران، دلیلش مقابله با مازوت سوزی باشد یا هر چیز دیگری؛ قطعی برق این روز‌ها یک مساله پرحاشیه برای دولت بوده و نارضایتی‌هایی را نیز در جامعه ایجاد کرده است.
    اشاره کارشناسان و مسئولان به وضعیت ناترازی نگرانی‌هایی را درباره زمستان سخت‌تر ایجاد کرده و به نظر می‌رسد که مسئولان برای مدیریت شرایط باید فکر جدی کنند.
    یکی از دغدغه‌های فعلی نیز افزایش قیمت در پی همین ناترازی‌ها است. موضوعی که برخی مخالفان دولت نیز به آن دامن می‌زنند.
    مثلا داود منظور معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور در دولت سیزدهم در شبکه اجتماعی ایکس نوشته: «افزایش ۶۰ درصدی قیمت خرید برق از نیروگاه‌ها توسط شرکت مدیریت شبکه، به معنای افزایش حداقل ۶۰ درصدی تعرفه‌های برق مشترکین در گام بعدی است!»

     

  • چطور بفهمیم برق ما کی قطع می شود؟

    چطور بفهمیم برق ما کی قطع می شود؟

    به گزارش اقتصادران، توانیر در خصوص آغاز قطع برنامه ریزی شده برق که از فردا آغاز می‌شود، اطلاعیه‌ای صادر کرد.

    متن اطلاعیه توانیر بدین شرح است: “به اطلاع هموطنان گرامی می‌رساندبا توجه به شروع فصل سرما وافزایش مصرف گاز در بخش خانگی و محدودیت تامین سوخت گاز نیروگاه‌ها و مطابق تصمیمات اتخاذ شده مبنی بر عدم مصرف مازوت در برخی از نیروگاه‌ها، ضمن تاکید بر صرفه جویی جدی در مصرف گاز و برق، مشترکان محترم می‌توانند جهت اطلاع از برنامه زمان بندی اعمال محدودیت برق در بخش خانگی و تجاری به سایت شرکت توزیع نیروی برق مربوطه یا سامانه برق من مراجعه کنند. ”

  • زمستان سخت؛ انتخابی بین برق و مرگ! / کسی به فکر سلامتی مردم نیست، مازوت کم است وگرنه می سوزاندند!

    زمستان سخت؛ انتخابی بین برق و مرگ! / کسی به فکر سلامتی مردم نیست، مازوت کم است وگرنه می سوزاندند!

    یه  به گزارش اقتصادران، بحران کمبود برق که همواره در تابستان و روزهای گرم سال گریبان‌گیر صنایع بود، گویا به پاییز و زمستان امسال هم کشیده و گویا قرار نیست فعلاً از لای چرخ بخش تولید و حتی مصرف خانگی خارج شود.

    گرچه مسئولان دولت قصد دارند با انتشار خبر توقف مازوت‌سوزی، به‌نوعی خود را دل‌سوز مردم و سلامت عمومی جامعه نشان دهند، اما به نظر می‌رسد با کاهش ذخایر سوخت نیروگاه‌ها، تأمین مازوت هم امسال با دشواری‌هایی مواجه شده است و دولت دیگر چاره‌ای جز توقف مازوت‌سوزی ندارد.

    اقدامی که دولت در زمینه توقف مازوت‌سوزی در کشور انجام داد، شاید در نگاه اول از نظر کاهش آلودگی هوا کلان‌شهرها و حفظ سلامتی مردم اقدامی مهم و مثبت تلقی شود، اما این اقدام قطعاً قطعی‌های پی در پی برق را به دنبال خواهد داشت که به شکل دیگر زیست ساکنان ایران زمین را با تهدید مواجه می‌سازد.

    نیروگاه‌ها سوختی برای تولید برق ندارند

    پس از انتشار اخباری مبنی بر مازوت‌سوزی زودهنگام نیروگاه‌هایی مانند شازند و تبریز، بار دیگر اعتراض به استفاده از این سوخت بالا گرفت. مازوت‌سوزی نیروگاه‌ها در دومین ماه پاییز، نشان از کمبود گسترده گاز در کشور دارد. چراکه در همین ابتدای شروع فصل سرما، سوخت تخصیص‌یافته اعم از گاز و گازوئیل به نیروگاه‌های کشور کاهش چشم‌گیری داشته است.

    در همین زمینه، مصطفی رجبی‌مشهدی، مدیرعامل توانیر، در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر در 7 آبان ماه اعلام کرد که گازوئیل تحویلی به نیروگاه‌ها نسبت به سال گذشته ۲۰ تا ۳۰ درصد کمتر شده و تنها ۴۰ درصد از مخازن سوخت نیروگاه‌ها پر است.

    این اظهارات بدان معناست که گاز و گازوئیل در کشور برای اختصاص دادن به نیروگاه‌ها وجود ندارد! حال به دنبال مشکلات فراوان ایجادشده برای مردم در پی سوزاندن سوخت مازوت، با مصوبه‌ جدید هیئت دولت، استفاده سوخت مازوت در نیروگاه‌های اراک، اصفهان و کرج ممنوع شد.

    شاید این اقدام در جهت بهبود آلودگی هوا و کاهش بیماری مرگ شهروندان امری مطلوب باشد، اما خبر از بحرانی بزرگ می‌دهد؛ بدین شکل که نیروگاه‌ها دیگر سوختی ندارند که از طریق آن برق تولید کنند!

    60 درصد مخازن سوخت نیروگاه‌ها خالی است

    با توجه به اظهارات رجبی‌مشهدی، در حال حاضر تنها 40 درصد از مخازن سوخت نیروگاه‌ها پر است و بخش عمده این 40 درصد را مازوت تشکیل می‌دهد. با وجود کمبود اسفناک گاز و گازوئیل در کشور و دستور توقف مازوت‌سوزی، نیروگاه‌های حرارتی در کشور چاره‌ای جز تعطیلی ندارند. نیروگاه‌هایی که بیش از 70 درصد از برق مصرفی را تولید می‌کنند.

    در شرایطی که از مسئولان انتظار می‌رود که در کنار کاهش آلودگی هوا، فکری به حال تأمین برق و گاز کنند، محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌ جمهوری، پس از جلسه کارگروه ملی کاهش آلودگی هوا اعلام کرد که خاموشی‌ها ناگزیر پیش خواهند آمد و قرار نیست تعدادی بمیرند تا ما برق داشته باشیم.

    به گفته‌ او مقرر شده وزارت نیرو ساعت‌هایی را در طول سال تنظیم و برای مدتی که نیاز است خاموشی اعلام کند. همچنین برای کم کردن خاموشی‌ها باید چند درجه‌ هوای خانه و ادارات کاهش یابد تا گاز و برق کمتری مصرف شود.

    مصرف‌کنندگان باز هم متهم ردیف اول!

    اظهارات معاون اجرایی رئیس جمهوری نشان از آن دارد که مسئولان نمی‌توانند همزمان دو مشکل را با هم حل کنند. گرچه توقف مازوت‌سوزی امری درست است، اما نباید خاموشی‌های مکرر بهای آن باشد. توقف خاموشی‌های پی در پی در گرو افزایش سرمایه‌گذاری و حل مشکلات زیرساختی صنعت برق است.

    به نظر می‌رسد دولت چهاردهم همچون دولت‌های پیشین، از مسئولیت‌های خود به جهت جبران کمبود برق شانه خالی می‌کند و همچون سنوات گذشته انگشت اتهام را به سمت مصرف‌کنندگان نشانه می‌گیرد. گویا مسئولان نگران مرگ مصرف‌کنندگان هستند، اما نگران تعطیلی کسب‌وکار و بیکار شدن آن‌ها نیستند.

    صنایع در تابستان با قطعی‌های مکرر برق و در زمستان به دنبال کمبود گاز با قطعی‌های مکرر گاز روبه‌رو هستند. اما حال نگرانی‌ها بابت ادامه قطعی‌های برق در زمستان نیز بالا گرفته است. در چنین شرایطی، در فصول سرد سال، صنایع نه برق خواهند داشت و نه گاز؛ این به معنای مرگ تولید است.

    فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت چهاردهم، در پستی در شبکه اجتماعی ایکس ضمن اشاره به دستور متوقف کردن مازوت‌سوزی نوشت که برای مدت محدودی، خاموشی منظم، جایگزین تولید سم برای عموم شهروندان خواهد شد.

    در همین زمینه، مهدی بستانچی، رئیس شورای هماهنگی شهرک‌های صنعتی سراسر کشور در پستی در شبکه اجتماعی ایکس، ضمن ارزنده دانستن تصمیم توقف مازوت‌سوزی، نسبت به خاموشی‌هایی که معاون اجرایی رئیس جمهور گفته لاجرم پیش می‌آید، ابراز نگرانی کرد. چراکه به گفته او، دستاورد تعطیلی بی‌برقی صنایع در تابستان 1403، کاهش حدود 30 درصدی تولید بوده است.

    مانع‌تراشی‌ها را نمی‌توان کم‌کاری دانست!

    فرشید شکرخدایی، رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری و تامین مالی اتاق بازرگانی ایران، در مورد بحران کمبود انرژی در کشور و راه‌های برون‌رفت از آن عنوان کرد: مسئولان باید قبلا به فکر راهکار پیدا کردن می‌افتادند؛ چراکه مشکلات کشور در چند سال اخیر به وجود نیامده است.

    به گفته او، در مورد موضوع افزایش مصرف، بارها راهکار بهینه‌سازی بخاری‌ها و تعویض بخاری‌ها از سوی اتاق بازرگانی مطرح شد. اما 12 سال است در دولت‌های مختلف کسانی که ذره‌ای دلسوز کشور و ملت نیستند مانع اجرای این طرح شدند و حال باید پاسخ‌گو باشند. مانع‌تراشی‌ها را نمی‌توان کم‌کاری دانست.

    وی یادآور شد: برای مثال طرح تعویض کولرهای آبی در کشور به هشت سال پیش بازمی‌گردد. کسانی که در وزارت نیرو با این طرح مخالفت کردند، باید اکنون پاسخ‌گو باشند و دادگاهی شوند. باید کاری کرد که این خیانت‌ها به کشور به راحتی فراموش نشود، چراکه در حال حاضر دیگر نمی‌توان کاری کرد.

    این فعال بخش خصوصی در مورد کمبود برق بیان کرد: موضوع برق همین است. سود شرکت توانیر از محل انتقال برق، حدود 80 همت تا 90 همت است. این پول باید صرف توسعه برق در کشور می‌شد، اما به خزانه دولت و سپس به جیب کارکنان و مسئولان رفت. کل پول نفت و مالیات و عوارض پرداخت‌شده، خرج همین کارکنان می‌شود و همین افراد مصوب تمام ناکارآمدی‌های امروز هستند. جالب این جاست که همین افراد طلبکار هم هستند!

    کاسبان تحریم باید پاسخ‌گوی وضع کنونی کشور باشند

    شکرخدایی با اشاره به تحریم‌ها و تأثیر آن بر بروز بحران ناترازی گاز عنوان کرد: کسانی که موضوع بی‌اثر بودن تحریم‌ها را فریاد زدند، باید جواب پس بدهند. زیرا بلایی که بر سر این کشور آمده، ناشی از نبود تکنولوژی و نبود سرمایه‌گذاری در کشور است. افت فشار گاز در پارس جنوبی ناشی از نبود سرمایه‌گذاری است.

    وی ادامه داد: تمام کسانی که مخالف FATF و مخالف حل مشکل تحریم‌ها بودند، مسبب وضع موجود هستند. بدون ارتباط با دنیا، بدون حل شدن مشکل FATF و بدون پشتیبانی از بخش خصوصی، مشکلات کشور حل نمی‌شود. کسانی که تولید نفت و گاز را به نیروهای غیرمتخصص واگذار کردند، باید پاسخ‌گو باشند که بعد از پنج سال، چه پیشرفتی در تولید نفت و گاز کشور صورت گرفته است؟

    او با ذکر مثالی در همین زمینه تشریح کرد: در سال‌های 93 و 94، یک شرکت ترکی قصد راه‌اندازی یک نیروگاه ۵۰۰۰ مگاواتی در ایران داشت، اما افرادی در مپنا مانع این کار شدند و گفتند توان داخلی این کار وجود دارد. در حالی که قرار بود آن اقدام از طریق سرمایه‌گذاری پنج میلیارد دلاری انجام شود. این مانع‌تراشی‌ها دست به دست هم دادند و علت وضع اسفناک امروز هستند.

    مشکل ناترازی انرژی نیست؛ نبود انرژی است!

    شکرخدایی ضمن اظهار ناامیدی نسبت به تصمیمات دولت، تصریح کرد: مشکل کمبود شدید گاز و برق را نمی‌توان ناترازی نامید. امسال در فصل زمستان صنایع با مشکل قطعی برق روبه‌رو خواهند شد. باید مشکلات را عیان کرد. توقف مازوت‌سوزی امر مطلوبی است و نباید با سلامت مردم بازی شود، اما باید همه مشکلات را صادقانه گفت.

    او اضافه کرد: تورم افسارگسیخته و تولید ناخالص داخلی پایین، خروجی نحوه حکم‌رانی در کشور است. کمترین کار، بیان واضح مشکلات است؛ چه در حوزه برق، گاز و آب. چراکه به‌زودی مشکل قطع آب در سراسر کشور هم اتفاق خواهد افتاد. این مشکلات نشان‌دهنده ناکارآمدی کسانی است که در این سال‌ها کشور را اداره کردند.

    صنایع و بخش خصوصی؛ قربانی اختلافات دولت با دنیا

    رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری و تامین مالی اتاق بازرگانی ایران در مورد پیامدهای نحوه حکم‌رانی که به آن اشاره داشت، تأکید کرد: ملت ایران به دلیل نابخردی و شعارهای گزاف، بشدت از مسئولان مطالبه دارند. صنایع و بخش خصوصی کشور، قربانی اختلافات با دنیا هستند. کشور قربانی تفکر کسانی است که همین حالا پست و مقام می‌گیرند و سر سفره تحریم نشسته‌اند.

    او با متذکر شدن انکار مازوت‌سوزی توسط بسیاری از مسئولان عنوان کرد: تصمیم دولت چهاردهم مبنی بر توقف مازوت‌سوزی امری صحیح است. سال گذشته، وضعیت آلودگی هوا بسیار بدتر از حال حاضر بود. از این رو، توقف مازوت‌سوزی تصمیم درستی است و نباید مردم سرطان بگیرند و شهرها آلوده شود. از طرفی، وضعیت هوا نشان‌دهنده آن است که مازوت‌سوزی عامل تعیین‌کننده‌ای در آلودگی هوا بود و مسئولان بسیاری در سال‌های گذشته همین مازوت‌سوزی را انکار می‌کردند.

    به گفته وی، امسال هم مشکل برق و هم مشکل گاز، گریبان‌گیر مردم خواهند شد و شاید دولت‌مردان، نمایندگان مجلس و حکم‌رانان از خواب بیدار شوند و فکری به حال این کشور کنند. صنایع امسال با قطع برق و گاز روبه‌رو خواهند شد. در کشوری که مملو از انرژی است، کمبود آب، برق و گاز وجود دارد و این واقعیتی دردناک است.

    نفتی که توسط دولت قبضه شده باید دوباره ملی شود

    شکرخدایی یادآور شد: همین حالا هم زیر پای ما، مملو از انرژی است. اما وزارت نفت، حاضر نیست بخش خصوصی ایرانی منابع زیرزمین را استخراج کند و بفروشد. آن‌ها عنوان می‌کنند که بخش خصوصی باید منابع را استحصال کند و به وزارت نفت به قیمت پنج دلار بفروشد تا وزارت نفت همان را به قیمت ۸۰ دلار به فروش برساند. این نفت باز هم توسط دولت قبضه شده، اما باید دوباره ملی شود.

    وی خاطرنشان کرد: مسئولان می‌گویند که بنزین ارزان است. اما به این نکته توجه ندارند که نفت و بنزین برای مردم است و متعلق به دولت نیست. کسی بنزین ارزان به مردم نمی‌دهد، بنزین خودشان را به آن‌ها می‌فروشند. اگر به صورت‌مالی پالایشگاه‌ها نگاه شود، مشاهده می‌شود که آن‌ها حق‌العمل‌‎کاری می‌کنند. آن‌ها نفت مردم را خریداری نمی‌کنند.

    او ادامه داد: اگر پالایشگاه‌ها نفت را به قیمت 70 دلار می‌خریدند و به بنزین تبدیل می‌کردند، آن موقع باید قیمت بنزین جهانی می‌شد. اما نفت به طور رایگان در اختیار پالایشگاه‌ها قرار می‌گیرد و پالایشگاه‌ها آن را فرآوری می‌کنند و حق‌العمل دریافت می‌کنند.

    آن طور که شکرخدایی توضیح داد: در حال حاضر، دولت، نفت ملت را رایگان برمی‌دارد و از طرفی موضوع جهانی‌کردن قیمت فرآورده‌های نفتی را به میان می‌آورد. باید گفت که نفت ملی نیست و متعلق به دولت شده است. خروجی آن هم وضع موجود است. دولت ناکارآمدی خود را فریاد می‌زند و باید حجم آن کوچک شود و هزینه‌های آن کاهش یابد. لازم به ذکر است که هزینه‌های جاری دولت در بودجه سال بیش از 50 درصد افزایش یافته است.

    3 پیامد اقتصادی قطعی برق

    این فعال بخش خصوصی با اشاره به پیامدهای اقتصادی قطعی برق توضیح داد: قطع برق به معنی کاهش ارزش اقتصادی شرکت‌ها، سقوط بورس و خروج سرمایه از کشور است. سرمایه‌گذاران خارجی و داخلی، در کشوری که ناتوان از تامین برق و گاز موردنیاز صنایع است، سرمایه‌گذاری نمی‌کنند. برخی از مسئولان می‌گویند به سرمایه‌گذاری خارجی نیازی نیست و همین نیروهای غیرمتخصص حاضر در صنعت نفت و گاز، کشور را اداره خواهند کرد. سوال آن است که با کدام پول می‌خواهند کشور را بسازند؟

    به اعتقاد رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری و تامین مالی اتاق ایران، بخش خصوصی، اقتصاد ایران دیگر به استیصال رسیده است و امیدی وجود ندارد. همین امسال هم فرصت وجود داشت. در کمیسیون انرژی اتاق ایران هماهنگ شده بود که یک سرمایه‌گذار چینی، پنج میلیارد دلار در ایران سرمایه‌گذاری کند و طرح تعویض بخاری‌ها را پیش بگیرد و پنج سال بعد پول خود را بگیرد. اما افرادی در وزارت نفت و در سازمان برنامه، مانع این طرح شدند.

    شکرخدایی در نهایت یادآور شد: اکنون نصف پاییز گذشته و حتی یک بخاری هم تعویض نشده است. بسیاری از افراد این موضوع را رسانه‌ای کردند اما بروکراسی کشور اجازه نمی‌دهد که حتی یک بخاری گرید G در ایران، با گرید A تعویض شود. گویا نمی‌خواهند مردم از بحران گاز نجات پیدا کنند.

  • سالی ۴۸ میلیارد دلار ناقابل؛ هزینه «اتلاف انرژی» در ایران!

    سالی ۴۸ میلیارد دلار ناقابل؛ هزینه «اتلاف انرژی» در ایران!

    به گزارش اقتصادران، هرگاه سخن از انرژی به میان می‌آید بحث‌ها به سمت مصرف بالای برق و گاز و سوخت در ایران می‌رود و منابع مالی و سرمایه هنگفتی که در این میان از بین می‌رود، همچنین انگشت اشاره به سمت مردم دراز می‌شود که صرفه‌جویی نمی‌دانند و باید در تابستان و زمستان از انرژی‌های کشور محافظ کنند و کم‌مصرف باشند، اما در این میان باید از «اتلاف انرژی» که در مسیر رسیدن سوخت به مصرف‌کننده هدر می‌رود نیز نوشت و همه تقصیرات را به گردن مردم نیانداخت.

    در سال ۱۴۰۲ ایران با تولید روزانه حدود ۳۸۲۲ هزار بشکه نفت خام و میعانات گازی، حدود ۱/۴ درصد تولید جهانی را انجام داده و در رتبه هفتم تولید نفت جهان قرار داشت اما به دلیل عدم برخورداری از فناوری‌های روزآمد بین‌المللی و عدم دسترسی فعالین اقتصادی به تجهیزات و تاسیسات مدرن در همه بخش‌های اقتصادی و همچنین وجود سامانه‌های سرمایشی و گرمایشی  و یا وسایل حمل و نقل فرسوده و مهمتر از آن سوءمدیریت عرضه و مصرف انرژی، شاهد هدررفت زیاد انرژی در فرآیند تولید آن هستیم که نتیجه آن ناترازی عرضه و تقاضای انرژی است.

    براساس ترازنامه انرژی سال ۱۴۰۰ که وزارت نیرو آن را تدوین کرده است مقدار کل انرژی عرضه‌شده در کشور معادل ۲/۱۱۹/۰۰۰/۰۰۰ بشکه نفت خام است و بر این اساس سهم گاز و فرآورده‌های نفتی ۹۸/۵ درصد، انرژی هسته‌ای، بادی، خورشیدی و زغال سنگ و… ۱/۵ درصد بوده که همین نشان می‌دهد عرضه‌کننده اصلی انرژی در کشور وزارت نفت است.

    طبق این گزارش، نیروگاه‌ها بزرگترین دریافت‌کننده انرژی در کشور هستند که معادل ۵۸۹ میلیون بشکه نفت خام  یا ۲۸ درصد از انرژی عرضه‌شده در کشور را جهت تولید برق مصرف می‌کنند اما همین نیروگاه‌ها معادل ۳۷۸ میلیون بشکه نفت خام یا حدود ۱ میلیون بشکه در روز اتلاف انرژی دارند که معادل کل گاز مصرف‌شده بخش خانگی در سال ۱۴۰۰ است. جالب آنکه اتلاف انرژی نیروگاه‌ها از کل سوخت صنایعی چون پتروشیمی، تولید سیمان و کاشی‌سازی و… بیشتر است.

    در بخش‌ انتقال فرآورده برق و گاز نیز معادل ۱۹۵/۰۰۰/۰۰۰ بشکه نفت خام  در سال یعنی حدود نیم میلیون بشکه در روز اتلاف انرژی دارند که در مجموع مقدار انرژی اتلافی در سال ۱۴۰۰ معادل ۰۰۰/۰۰۰/ ۵۹۷ بشکه نفت خام است که با فرض ۸۰ دلار برای هر بشکه نفت خام، ارزش انرژی اتلافی قبل از رسیدن به دست مصرف‌کننده نهایی عدد تقریبی ۴۸ میلیارد دلار است.

    سبد سوختی نیروگاه‌ها نیز به این شرح است:

    95/3 درصد سبد سوختی نیروگاه‌ها را گاز و فرآورده‌های نفتی که شامل 30 درصد کل گاز تولیدی کشور می‌شود. 2/3درصد انرژی آبی و 1/8 درصد انرژی هسته‌ای و مقدار ناچیزی نیز انرژی بادی، خورشیدی و زغال‌سنگ تشکیل می‌دهند، درحالی‌که در مقیاس جهانی، زغال سنگ 36 درصد، گاز و فرآورده آن 26 درصد، انرژی هسته‌ای 9/8 درصد و 28 درصد باقی‌مانده را انرژی‌های تجدیدپذیر شامل آبی، بادی، خورشیدی و… تشکیل می‌دهد.

    همچنین میانگین راندمان نیروگاه‌های حرارتی کشور 39 درصد اعلام شده است که کم‌بازده‌ترین نیروگاه‌های موجود در کشور شامل نیروگاه‌های گازی سیکل باز است. در مجموع 41 نیروگاه گازی سیکل باز وابسته به بخش خصوصی و صنایع عمده و 26 نیروگاه وابسته به وزارت نیرو وجود دارد که ظرفیت عملی آنها به حدود 17 هزار مگاوات می‌رسد. حدود 5300 مگاوات از ظرفیت تولیدی این نیروگاه‌ها با بازدهی 25 درصد تبدیل انرژی انجام می‌دهند که 2200 مگاوات از آن وابسته به وزارت نیرو است.

    با فرض بهره‌برداری یکسان و یک حساب سرانگشتی ارزش سوخت مصرفی نیروگاه‌های سیکل باز وزارت نیرو براساس نرخ صادراتی به عددی حدود 1/3 میلیارد دلار یا 75 هزار میلیارد تومان در سال می‌رسد. با صرفه‌جویی این مقدار سوخت و صادرات آن می‌توانیم بیش از 2 هزار مگاوات نیروگاه خورشیدی و یا بیش از 1500 مگاوات واحد توربو اکسپندر و یا 930 مگاوات واحد بازیافت حرارتی راه‌اندازی کرد.

    دوره جایگزینی نیروگاه‌های با راندمان خیلی کم با نیروگاه‌های خورشیدی حدود 13 ماه، توربو اکسپندر 18 ماه و واحدهای بازیافت حرارتی حدود 28 ماه می‌شود.

    مزیت‌های این نیروگاه‌ها نسبت به نیروگاه‌های گازی سیکل باز، کمتر بودن هزینه احداث و بهره‌برداری، نداشتن هزینه سوخت، ناچیز بودن هزینه‌های زیست‌محیطی، افزایش میانگین راندمان نیروگاه‌ها، افزایش سهم نیروگاه‌های تجدیدپذیر در سبد سوختی نیروگاه‌ها، کاهش اتلاف گاز و فرآورده در نیروگاه‌ها و کاهش چشمگیر تولید گازهای گلخانه‌ای است. در مجموع می‌توان به این نتیجه رسید که اتلاف کل انرژی قبل از رسیدن به دست مصرف‌کننده نهایی سالیانه حدود 597میلیون بشکه نفت خام است که در صورت مدیریت درست آن حداقل می‌توان برخی از ناترازی‌های داخلی را بهبود بخشید.

    براساس ماده 46 قانون برنامه هفتم پیشرفت، دولت مکلف شده به‌منظور ایجاد هماهنگی فرابخشی و مدیریت کلان و متمرکز در حوزه بهینه‌سازی مصرف انرژی، مدیریت بهینه ناترازی انرژی در بخش‌های مختلف با رعایت ملاحظات کاهش شدت انرژی و پیگیری اجرای طرح‌های بهینه‌سازی انرژی در بخش‌های عرضه و مصرف انرژی و تعیین میزان و نحوه تخصیص کلیه یارانه‌‌های انرژی در هر بخش با اجرای کامل قانون هدفمندکردن یارانه‌ها، سازمانی را به عنوان «‌بهینه‌سازی و مدیریت راهبردی انرژی» زیر نظر رئیس‌جمهور ایجاد کند.

    این سازمان با ادغام شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت، سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره‌وری انرژی برق (ساتبا) و ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت تاسیس خواهد شد که وظیفه آن تسهیل در شکل‌گیری «بازار بهینه‌سازی انرژی» و تضمین تسویه «گواهی‌‌های صرفه‌جویی انرژی» است و باید ظرف شش ماه از لازم‌الاجرا شدن این قانون «حساب بهینه‌سازی مصرف انرژی» را نزد خزانه‌داری کل کشور ایجاد کند. منابعی که باید در بودجه‌های سالیانه طبق همین بند توسط دولت در نظر گرفته شود اما در کلیات قانون بودجه سال ۱۴۰۴ فعلاً اثری از آن دیده نمی‌شود عبارتند از:

    ۱- تعهدات دولت در بازپرداخت طرح‌های ‌بهینه‌سازی مصرف انرژی، موضوع جدول مصارف تبصره (۱۴) بودجه سنواتی (معادل سالانه یک درصد از منابع حاصل از صادرات نفت خام، میعانات گازی و خالص صادرات گاز طبیعی)

    ۲- سالانه پنج درصد از سود شرکت‌های تابعه وزارتخانه‌‌های نفت و نیرو

    ۳- تمام عوارض دریافتی حاصل از هدررفت گازهای مشعل (فلر)

    ۴- جریمه‌های دریافتی موضوع ماده (۲۶) و عواید حاصل از صرفه‌جویی سوخت ماده (۶۱) قانون اصلاح الگوی مصرف انرژی مصوب 1389/12/4 با اصلاحات و الحاقات بعدی

    ۵- ده درصد از عواید حاصل از صادرات و فروش داخلی تمامی محصولات فرعی گاز از جمله اتان، پروپان، بوتان، پنتان و گوگرد و همچنین مایعات گازی شرکت‌های تابعه وزارت نفت

    ۶- سایر منابع پیش‌بینی‌شده در لوایح بودجه‌ سنواتی برای ‌بهینه‌سازی مصرف انرژی

    ۷- حداقل سی درصد  از سهم دولت از عواید حاصل از صرفه‌جویی انرژی مطابق ساز و کار بند «پ» این ماده که توسط دولت پرداخت می‌شود.

  • سریال تکراری مازوت سوزی در نیروگاه‌ها / گاز ارزان، رقابت را از بین برد

    سریال تکراری مازوت سوزی در نیروگاه‌ها / گاز ارزان، رقابت را از بین برد

    به گزارش اقتصادران، این اتفاق در چند سال گذشته رخ داده و چیز جدیدی نیست. کلانشهرهای ایران در فصل سرد سال باید در انتظار آلودگی ناشی از سوختن مازوت یا گازوییل باشند و تولید برق بدون این دو سوخت استراتژیک امکان‌پذیر نیست.

    روزنامه اعتماد نوشت: اما چرا این اتفاق افتاده است؟ به دلیل «ارزان بودن» گاز در ایران، نیروگاه‌های ایران به خط مقدم تولید برق تبدیل شده‌اند و گویا در انحصار ایجاد شده که صرفه اقتصادی نیروگاه‌ها را وابسته به همین گاز ارزان کرده، خبری از تنوع در سبد تولید برق ایران نیست.

    آمارها نشان می‌دهد که سهم گاز طبیعی از تولید برق در ایران از ۳۵ درصد سال ۱۳۶۴ به حدود ۸۶ درصد در سال ۱۴۰۲ رسیده است. در واقع ۹۳ درصد از رشد تولید برق کشور در چهار دهه اخیر بر عهده گاز طبیعی بوده و در حدود ۷ درصد باقیمانده توسط فرآورده‌های نفتی و انرژی هسته‌ای انجام شده است.

    انرژی‌های تجدیدپذیر و برقابی نیز در رشد تولید برق ایران نقش ناچیزی داشته‌اند که این موضوع نشان از عدم توازن در سبد تولید برق است. این در حالی است که هم‌اکنون در دنیا زغال‌سنگ ۳۵ درصد، گاز طبیعی ۲۳ درصد، انرژی برقابی ۱۵ درصد، انرژی‌های تجدیدپذیر ۱۴ درصد، انرژی هسته‌ای ۹ درصد و سایر منابع انرژی ۴ درصد از کل تولید برق را برعهده دارند.

    وضعیت ایران در تنوع سبد تولید برق در مقایسه با سایر کشورها مناسب نبوده و ایران از نظر میزان تنوع سبد تولید برق در رتبه ۱۳۱ جهان قرار دارد. بررسی رتبه‌بندی ۲۰۰ کشور در شاخص میزان تنوع سبد تولید برق نشان می‌دهد که شاخص تنوع سبد تولید برق در امریکا در محدوده عالی قرار دارد. آلمان، ترکیه، روسیه، انگلستان، فرانسه و چین در محدوده خوب، ایران و عربستان سعودی در محدوده ضعیف و قطر در محدوده بسیار ضعیف قرار دارد.

    وابستگی زیاد تولید برق به گاز طبیعی و از طرفی ناترازی در تولید و تقاضای گاز به ایجاد چالش در تامین سوخت نیروگاه‌ها به‌ خصوص در فصل زمستان منجر شده است. بخشی از کمبود گاز در فصل زمستان با سوزاندن سوخت مایع مانند گازوییل و مازوت در نیروگاه‌ها جبران می‌شود که خود مشکلات زیاد زیست محیطی و حتی فنی به دنبال دارد.

    استفاده از مازوت و گازوییل به عنوان سوخت جایگزین نیروگاه‌ها با زیان‌هایی همراه است؛ چراکه به ‌دلیل ارزش بالاتر گازوییل و مازوت نسبت به گاز طبیعی منجر به عدم‌النفع مالی زیادی می‌شود. از طرفی، استفاده از سوخت‌های مایع، استهلاک تجهیزات نیروگاهی را افزایش داده و منجر به افزایش هزینه‌های تعمیر و نگهداری می‌شود و در نهایت آثار مخرب زیست محیطی را در پی دارد. آلودگی کلانشهرها در فصول سرد سال تنها یکی از چالش‌های زیست محیطی است که در پاییز و زمستان گریبان شهرهایی مانند تهران، اراک، اصفهان و … را می‌گیرد.

    نیروگاه‌های برقابی‌ خاموش شدند

    در ایران حدود ۱۲ گیگاوات ظرفیت نیروگاه برقابی نصب شده وجود دارد که حدود ۱۳ درصد از کل ظرفیت نامی نیروگاه‌های کشور است. سهم نیروگاه‌های برقابی در تولید برق کشور از سال‌های ۱۳۶۴ تا ۱۳۷۲ حدود ۱۴ تا ۱۵ درصد بوده است. با توسعه نیروگاه‌های حرارتی، در سال‌های اخیر سهم نیروگاه‌های برقابی از تولید برق بین ۳ تا ۷ درصد کاهش یافته است. البته ســهم انرژی برقابی از تولید برق جهان نیز در این سال‌ها روند کاهشی داشته، به‌طوری که از ۲۰ درصد در سال ۱۳۶۴ به ۱۵ درصد در سال ۱۴۰۱ کاهش یافته است.

    انرژی تجدیدپذیر؛ کمتر از یک درصد از برآوردها!

    برآورد موجود این است که مجموع پتانسیل انرژی‌های تجدیدپذیر شامل انرژی خورشیدی و بادی در ایران ۱۲۰ هزار مگاوات است، اما در اتفاقی عجیب تا پایان سال گذشته فقط حدود ۱,۰۳۶ مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر در کشــور نصب شده که کمتر از یک درصد از کل پتانسیل برآورد شده است. این در حالی است که در سال ۱۴۰۱ انرژی‌های تجدیدپذیر با تولید ۱۴ درصد از کل برق تولیدی جهان در جایگاه چهارم قرار گرفته‌اند. اما سهم تجدیدپذیرها در تولید برق ایران بســیار ناچیز بوده و با تولید کمتر از ۲ میلیارد کیلووات‌ساعت برق در ســال ۱۴۰۱ حدود نیم درصد از کل برق تولیدی کشور را به خود اختصاص داده‌اند.

    برق هسته‌ای؛ ‌کمتر از ۲ درصد

    در ایران نیروگاه اتمی بوشهر به عنوان تنها نیروگاه هسته‌ای کشــور با ظرفیت هزار مگاوات در حال فعالیت بوده و واحدهای دوم و سوم نیروگاه اتمی بوشهر در حال ساخت هستند. در سال‌های اخیر انرژی هسته‌ای حدود ۹ درصد از برق جهان را تامین کرده و از این نظر، در رتبه پنجم بوده است . اما سهم انرژی هسته‌ای از تولید برق در ایران حدود ۱.۸ درصد است. بنابراین گزینه دیگر برای افزایش تنوع سبد تولید برق، افزایش ظرفیت نیروگاه‌های هسته‌ای از طریق تکمیل واحدهای جدید نیروگاه اتمی بوشهر است.

    گاز ارزان، رقابت را از بین برد

    هره‌برداری از ذخایر عظیم گاز در کشور منجر به ایجاد این ذهنیت در سیاستگذاران شد که باید از این مزیت راهبردی تا جایی که می‌شود، استفاده کرد و در نتیجه این نگرش، بخش اعظم افزایش در تولید برق کشور متکی بر ســوخت‌های فسیلی به‌ویژه گاز طبیعی شد. در دهه ۱۳۷۰ با توسعه و بهره‌برداری از میدان گازی پارس جنوبی اتکا به گاز در تمامی عرصه‌ها ازجمله توسعه نیروگاه‌های گازی شدت بیشتری یافت و در کنار آن تحویل گاز بسیار ارزان به این دسته از نیروگاه‌ها منجر به سلب توان رقابتی در توسعه و ساخت سایر نیروگاه‌ها شد.

    با بررسی سهم هر یک از منابع انرژی در رشد تولید برق در این سال‌ها، جهت‌گیری مذکور کاملا نمایان است. از سال ۱۳۶۴ تا سال ۱۴۰۱ تولید برق کل جهان ۱۹۵ درصد و ایران ۷۹۰ درصد رشد داشته است، اما جز فرآورده‌های نفتی، سهم تمامی منابع انرژی اولیه در سبد سوخت حاصل از این رشد تولید برق در جهان افزایشی بوده است.

    دلیل کاهش سهم فرآورده‌های نفتی می‌تواند هزینه بالای تولید برق در چند دهه اخیر با افزایش قیمت جهانی نفت و تمایل به سرمایه‌گذاری در بخش‌های دیگر باشد. زغال‌سنگ بین منابع انرژی در رشد سبد تولید برق جهان پیشتاز بوده است، گاز طبیعی و انرژی‌های تجدیدپذیر نیز سهم قابل‌ توجهی داشته‌اند. اما در مورد ایران ۹۳ درصد از رشد تولید برق برعهده گاز طبیعی بوده و در حدود ۷ درصد باقیمانده بیشتر توسط فرآورده‌های نفتی و انرژی هسته‌ای انجام شده است. انرژی‌های تجدیدپذیر و برقابی نیز در رشد تولید برق ایران نقش ناچیزی داشته‌اند که نشان از عدم توازن در سبد تولید برق است.