برچسب: ایرلاین

  • وجوه پروازهای لغوشده در حساب ایرلاین‌ها خوابیده؟

    وجوه پروازهای لغوشده در حساب ایرلاین‌ها خوابیده؟

    به گزارش اقتصادران، دبیر انجمن شرکت‌های هواپیمایی مسعود اسعدی‌سامانی با اشاره به نگرانی‌ها درباره سرنوشت وجوه پرداختی مسافران در ایام جنگ، تأکید کرد که این مبالغ در حساب شرکت‌ها مسکوت نمانده و بلیت‌هایی که به صورت سیستمی به فروش رسیده بود، مبالغ آن به مسافران بازگشته است.

    وی افزود: تاکنون جلسات متعددی با معاونان بازرگانی شرکت‌های هواپیمایی و نمایندگان دفاتر فروش آنلاین برگزار شده تا نحوه بازگشت مبالغ به مسافران و مشکلات احتمالی در این فرآیند بررسی و رفع شود.

    دبیر انجمن شرکت‌های هواپیمایی با اشاره به شرایط فروش در اسفند توضیح داد: در آن مقطع، شرکت‌ها به صورت هفتگی سایت‌های فروش را باز می‌کردند، دامنه نرخی بلیت‌ها حداکثر تا حدود سه میلیون تومان تعیین شده بود و پرواز فوق‌العاده‌ای نیز برقرار نشد؛ بنابراین انتظار نمی‌رود مبالغ قابل‌توجهی در حساب شرکت‌ها باقی مانده باشد.

    اسعدی‌سامانی با بیان اینکه بخش زیادی از بلیت‌ها از طریق آژانس‌های مسافرتی به فروش رسیده است، تأکید کرد که وجوه دریافتی از مسافران در حساب شرکت‌های هواپیمایی بلوکه نشده، بلکه صرف خرید قطعات مورد نیاز ناوگان و پرداخت حقوق کارکنان شده است.

    او همچنین به هزینه‌های انجام‌شده برای تأمین مواد اولیه کیترینگ اشاره کرد و گفت: بخشی از مواد غذایی خریداری‌شده به دلیل شرایط خاص ایجادشده و لغو یا کاهش پروازها، فاسد و از بین رفته است.

  • کلافگی مسافران، سرگردانی ایرلاین‌ها / پاسکاری مسوولیت تا کی؟!

    کلافگی مسافران، سرگردانی ایرلاین‌ها / پاسکاری مسوولیت تا کی؟!

    به گزارش اقتصادران،

    در روزهایی که لغو گسترده پروازها، سفر را برای صدها هزار ایرانی به تجربه‌ای پرابهام تبدیل کرده، مساله بازپرداخت بهای بلیت‌ها به یکی از پیچیده‌ترین چالش‌های صنعت هوانوردی بدل شده است. بحرانی که نه‌تنها مسافران را در بلاتکلیفی نگه داشته، بلکه اختلاف‌نظر جدی میان بازیگران اصلی این حوزه از چارترکنندگان تا شرکت‌های هواپیمایی و دفاتر خدمات مسافرتی را نیز آشکار کرده است.  هر یک از این طرف‌ها روایت خاص خود را از ماجرا دارند و در این میان، آنچه بیش از همه به چشم می‌آید، نبود یک سازوکار شفاف و الزام‌آور برای بازگشت سریع وجوه به مردم است.

    یک میلیون بلیت لغوشده سهم سنگین پروازهای چارتری

    طبق اعلام مسوولان سازمان هواپیمایی کشوری، ابعاد این بحران بسیار گسترده‌تر از آن چیزی است که در نگاه اول به نظر می‌رسد. محمدحسین مصحفی، مدیرکل دفتر نظارت بر فرودگاه‌ها، شرکت‌ها و موسسات هوانوردی، با اشاره به حجم بالای لغو پروازها، می‌گوید: ابطال حدود یک میلیون بلیت در ایام جنگ اخیر ثبت شده که از این تعداد، ۷۰۰ تا ۸۰۰ هزار بلیت مربوط به پروازهای چارتری بوده است. این آمار نشان می‌دهد که بخش عمده مشکل، دقیقاً در جایی متمرکز است که ساختار مالی آن پیچیده‌تر و کمتر شفاف است؛ یعنی پروازهای چارتری. در این مدل، برخلاف فروش مستقیم بلیت توسط ایرلاین‌ها، واسطه‌هایی تحت عنوان چارترکننده وارد عمل می‌شوند و همین واسطه‌گری، حالا به یکی از گره‌های اصلی بازپرداخت تبدیل شده است.

    روایت سازمان هواپیمایی پول‌ها هنوز به ایرلاین‌ها نرسیده

    از نگاه نهاد ناظر، مشکل اصلی نه در شرکت‌های هواپیمایی، بلکه در عملکرد چارترکنندگان ریشه دارد. مصحفی در توضیح سازوکار مالی این بخش می‌گوید: روال معمول این است که چارترکننده‌ها مبلغ فروش بلیت را یک هفته قبل از پرواز، یا حتی تا یک ساعت مانده به پرواز، به شرکت‌های هواپیمایی پرداخت می‌کنند. اما آنچه بحران را شکل داده، اختلال در همین چرخه پرداخت است. او ادامه می‌دهد: با توجه به لغو پروازها از ۹ اسفند، در حالی که تا ۱۶ اسفند برخی وجوه پرداخت شده، پس از این تاریخ مبالغ از مسافران دریافت شده اما هیچ‌وجهی به شرکت‌های هواپیمایی پرداخت نشده است. این اظهارات به‌روشنی نشان می‌دهد که از دید سازمان هواپیمایی، بخش قابل توجهی از پول‌ها اساساً به ایرلاین‌ها نرسیده و در اختیار چارترکنندگان باقی مانده است. مصحفی این وضعیت را اینگونه جمع‌بندی می‌کند: به عبارت ساده‌تر، چارترکنندگان پول شرکت‌های هواپیمایی را زمین‌گیر می‌کنند و تنها پس از انجام پرواز، وجوه را پرداخت می‌نمایند.

    انتظار برای تصمیم دولت  تعلیق در تصمیم‌گیری

    یکی دیگر از نقاط ابهام، نبود تصمیم نهایی درباره نحوه استرداد است. مصحفی در این باره می‌گوید: در حال حاضر چارترکنندگان منتظر تصمیم نهایی دولت هستند تا مشخص شود آیا بازپرداخت وجوه (استرداد) اعلام خواهد شد یا خیر، و بر اساس آن اقدام خواهند کرد. این انتظار، عملاً روند بازگشت پول به مسافران را متوقف کرده و باعث افزایش نارضایتی عمومی شده است. به گفته او، از روز شنبه ۲۳ فروردین، روزانه حدود ۳۰۰ شکایت از سوی مسافران برای بازپس‌گیری وجوه بلیت‌هایشان در سامانه سازمان هواپیمایی ثبت می‌شود. افزایش روزانه شکایات نشان‌دهنده عمق بحران و فشار فزاینده بر نهادهای نظارتی است؛ فشاری که اگر مدیریت نشود، می‌تواند به بی‌اعتمادی گسترده‌تر نسبت به صنعت سفر منجر شود.

    ایرلاین‌ها زیر فشار مالی؛ حقوق بدون درآمد

    در این میان، شرکت‌های هواپیمایی نیز خود را قربانی این وضعیت می‌دانند. مصحفی با اشاره به ساختار هزینه‌ای ایرلاین‌ها توضیح می‌دهد: شرکت‌های هواپیمایی به‌طور میانگین حدود ۷۰۰ نیروی انسانی دارند که باید حقوق آنان پرداخت شود، درحالی که فروش بلیت متوقف شده است. این در حالی است که به گفته او، در مقابل، چارترکنندگان عملاً نیروی کار ثابتی ندارند و فشار مالی بر شرکت‌های هواپیمایی بیشتر است. این مقایسه نشان می‌دهد که حتی اگر فرض کنیم بخشی از پول‌ها هنوز به ایرلاین‌ها نرسیده، آنها نیز با بحران نقدینگی جدی مواجه هستند؛ بحرانی که می‌تواند استمرار فعالیت‌شان را تهدید کند.

    برخورد با متخلفان  راه‌حل یا پاک‌کردن صورت مساله؟ 

    سازمان هواپیمایی در واکنش به این وضعیت، اقداماتی نظارتی را نیز آغاز کرده است. مصحفی اعلام می‌کند: در این هفته ۶ آژانس متخلف مسافرتی و در هفته آینده نیز ۶ آژانس دیگر به مراجع ذی‌ربط معرفی خواهند شد. اما این اقدام با واکنش منفی برخی فعالان صنعت گردشگری مواجه شده است؛ چرا که آنها معتقدند برخورد با آژانس‌ها، بدون حل ریشه‌ای مشکل، تأثیر چندانی نخواهد داشت.

    روایت دفاتر مسافرتی؛ پول دست ما نیست

    در نقطه مقابل، دفاتر خدمات مسافرتی روایت کاملاً متفاوتی ارایه می‌دهند. حرمت‌الله رفیعی، دبیر انجمن دفاتر خدمات مسافرتی، صراحتاً می‌گوید: آژانس‌ها نقشی در تأخیر بازپرداخت هزینه سفر مسافران ندارند.

    او تأکید می‌کند که منشأ اصلی مشکل جای دیگری است، شرکت‌های هواپیمایی صدها میلیارد تومان از وجوه مسافران را بازنگردانده‌اند و همین موضوع باعث نارضایتی گسترده شده است.  از نگاه رفیعی، پول‌ها نه در اختیار دفاتر، بلکه نزد ایرلاین‌ها باقی مانده است. رفیعی در این باره توضیح می‌دهد: «بخش عمده وجوه سفرهای لغوشده در ایام جنگ تحمیلی دوازده‌روزه و پس از آن، نزد شرکت‌های هواپیمایی باقی مانده و دفاتر به دلیل عدم دریافت این مبالغ، امکان بازپرداخت هزینه‌ها به مسافران را ندارند.»

    بحرانی تکراری؛ از کرونا تا امروز

    رفیعی همچنین به سابقه این مشکل اشاره می‌کند و می‌گوید: در دوران کرونا نیز همین مشکل را داشتیم و پس از آن در بحران‌های مختلف دوباره تکرار شد. این جمله نشان می‌دهد که بحران فعلی، صرفاً یک اتفاق مقطعی نیست، بلکه نشانه‌ای از یک ضعف ساختاری در نظام مالی صنعت هوانوردی کشور است؛ ضعفی که در شرایط بحرانی، خود را با شدت بیشتری نشان می‌دهد. او همچنین از رفتار برخی ایرلاین‌ها انتقاد می‌کند و می‌گوید: در حالی که به دفاتر هشدار داده شده بود در شرایط بحرانی تعهد جدید ایجاد نکنند، برخی شرکت‌های هواپیمایی همچنان اقدام به فروش بلیت کرده و مبالغ مسافران را دریافت کردند، بدون آنکه در بازپرداخت مسوولیت‌پذیر باشند.

    پاسکاری مسوولیت؛ قربانی نهایی مسافران

    در مجموع، آنچه از کنار هم قرار دادن این روایت‌ها به دست می‌آید، تصویری از یک «پاسکاری مسوولیت» میان بازیگران مختلف است. سازمان هواپیمایی، چارترکنندگان را مقصر می‌داند؛ دفاتر مسافرتی، ایرلاین‌ها را مسوول معرفی می‌کنند؛ و در این میان، چارترکنندگان نیز تصمیم‌گیری را به دولت گره زده‌اند. نتیجه این چرخه معیوب، چیزی جز سرگردانی مسافران نیست؛ افرادی که نه به پول خود دسترسی دارند و نه پاسخ روشنی دریافت می‌کنند. رفیعی در جمع‌بندی دیدگاه خود تأکید می‌کند: معرفی چند آژانس به مراجع قضایی نمی‌تواند اصل مشکل را حل کند، زیرا پول نزد دفاتر نیست، نزد شرکت‌های هواپیمایی است.

    راه برون‌رفت چیست؟

    با توجه به شرایط موجود، به نظر می‌رسد حل این بحران نیازمند مداخله‌ای فراتر از برخوردهای موردی است. نبود یک نظام شفاف برای مدیریت وجوه بلیت، نبود ضمانت اجرایی برای استرداد سریع، و وابستگی بیش از حد به واسطه‌ها، از جمله عواملی هستند که باید مورد بازنگری قرار گیرند. تا زمانی که این مسائل به‌صورت ریشه‌ای حل نشوند، هر بحران جدید از جنگ گرفته تا پاندمی یا اختلالات دیگر می‌تواند دوباره همین سناریو را تکرار کند. در نهایت، مهم‌ترین پرسش همچنان بی‌پاسخ مانده است: مسوول واقعی بازگرداندن پول مردم کیست؟ پاسخی که نه‌تنها برای مسافران، بلکه برای آینده صنعت هوانوردی  کشور نیز حیاتی است.

  • ضربه مهلک جنگ به صنعت هوایی

    ضربه مهلک جنگ به صنعت هوایی

    به گزارش اقتصادران، جنگ ۴۰ روزه ایران با آمریکا و اسرائیل که از ۹ اسفند آغاز شد و با یک آتش‌بس شکننده دو هفته‌ای ادامه یافت، فقط یک بحران نظامی نبود؛ این درگیری، یکی از حساس‌ترین شریان‌های اقتصادی کشور یعنی صنعت هوایی را نیز به شدت تحت فشار قرار داد. از زمین‌گیر شدن ده‌ها هواپیما و آسیب به زیرساخت‌های فرودگاهی گرفته تا خسارت‌های سنگین مالی، تعلیق پرواز‌ها و بحران نقدینگی شرکت‌های هواپیمایی؛ حالا این صنعت با انبوهی از تعهدات انباشته و آینده‌ای نامطمئن روبه‌روست.

    صنعت هوایی ایران در شرایط عادی نیز با چالش‌هایی مانند فرسودگی ناوگان، کمبود سرمایه‌گذاری و نوسانات ارزی مواجه بوده، اما جنگ ۴۰ روزه اخیر این صنعت را وارد مرحله‌ای تازه از بحران کرده است. درگیری نظامی و تهدیدات امنیتی، عملاً بخش بزرگی از پرواز‌های داخلی و خارجی را برای هفته‌ها متوقف یا محدود کرد و زنجیره درآمدی شرکت‌های هواپیمایی را از کار انداخت.

    در همین دوره، به گفته مقصود اسعدی سامانی، دبیر انجمن شرکت‌های هواپیمایی، حدود ۶۰ فروند هواپیمای مسافربری از چرخه عملیاتی خارج شده‌اند و خسارت ناشی از عدم‌النفع شرکت‌ها به حدود ۳۰ هزار میلیارد تومان رسیده است. این ارقام، تصویری از ابعاد واقعی ضربه به صنعت هوایی ارائه می‌دهد؛ صنعتی که به گفته کارشناسان، حتی چند روز اختلال در آن می‌تواند آثار مالی بلندمدت داشته باشد.

    فرودگاه‌های هدف؛ از مهرآباد تا تبریز

    در جریان این جنگ دست‌کم ۷ فرودگاه کشور هدف حمله یا آسیب مستقیم و غیرمستقیم قرار گرفته‌اند. در میان آنها، نام فرودگاه‌های مهمی مانند مهرآباد تهران، فرودگاه تبریز و فرودگاه کاشان بیش از سایرین تکرار شده است.

    این فرودگاه‌ها که نقش حیاتی در جابه‌جایی مسافر و بار دارند، در روز‌های جنگ عملاً یا از مدار خارج شدند یا با ظرفیت بسیار محدود فعالیت کردند. توقف عملیات در این مراکز، نه‌تنها جریان سفر‌های داخلی را مختل کرد، بلکه به زنجیره تأمین و حمل‌ونقل کالا نیز آسیب وارد ساخت.

    شرکت‌های هواپیمایی در خط مقدم بحران مالی

    در میان شرکت‌های هواپیمایی، نام‌هایی مانند ماهان ایر، هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (ایران ایر) و هواپیمایی زاگرس به عنوان اصلی‌ترین آسیب‌دیدگان این دوره مطرح شده‌اند.

    با توقف یا کاهش شدید پروازها، این شرکت‌ها با سه بحران هم‌زمان مواجه شدند؛ کاهش شدید درآمد عملیاتی، بازگشت گسترده بلیت‌های فروخته‌شده و افزایش بدهی به مسافران. در شرایطی که فروش بلیت تقریباً متوقف شده بود، شرکت‌ها ناچار شدند میلیارد‌ها تومان بابت استرداد وجه به مسافران پرداخت کنند؛ موضوعی که فشار نقدینگی را به شکل بی‌سابقه‌ای افزایش داد.

    بحران نیروی انسانی؛ هزینه‌هایی که متوقف نمی‌شود

    یکی از ابعاد کمتر دیده‌شده این بحران، فشار مالی ناشی از نیروی انسانی است. شرکت‌های هواپیمایی در دوره توقف پرواز‌ها همچنان موظف به پرداخت حقوق کارکنان، مزایا و پاداش پایان سال بوده‌اند. اکنون و در آغاز سال جدید، موضوع افزایش سالانه حقوق نیز به این فشار‌ها اضافه شده است.

    به بیان فعالان این صنعت، برخلاف درآمد که تقریباً متوقف شده، هزینه‌ها، ثابت و رو به افزایش باقی مانده‌اند؛ وضعیتی که بسیاری از شرکت‌ها را در مرز زیان عملیاتی قرار داده است. برخی مدیران صنعت هوایی در گفت‌و‌گو با رسانه‌های اقتصادی هشدار داده‌اند که ادامه این روند می‌تواند به کوچک‌سازی اجباری ناوگان و تعدیل نیروی انسانی منجر شود.

    بازار بلیت و بازگشت به وضعیت عادی؛ تقاضای سرکوب‌شده

    یکی دیگر از پیامد‌های مستقیم جنگ، اختلال جدی در بازار بلیت هواپیما بود. در هفته‌های درگیری، تقاضای سفر به صفر رسید و بسیاری از مسیر‌ها به حالت تعلیق درآمد. حتی پس از آغاز آتش‌بس، بازار هنوز به وضعیت عادی بازنگشته است.

    به گزارش برخی رسانه‌ها، تقاضای سفر هوایی همچنان شکننده است و مسافران نسبت به ثبات شرایط امنیتی تردید دارند. این مسئله باعث شده شرکت‌های هواپیمایی با وجود بازگشایی نسبی مسیرها، همچنان با مشکل مواجه باشند.

    سرمایه‌گذاری و گردشگری؛ افق‌های دورتر شده

    پیش از جنگ، یکی از اهداف کلان صنعت هوایی ایران، توسعه ناوگان برای جذب گردشگر خارجی بود. بر اساس برخی برآوردها، کشور برای دستیابی به هدف جذب ۱۵ میلیون گردشگر، به حدود ۵۰۰ فروند هواپیمای عملیاتی نیاز دارد؛ اما اکنون، نه‌تنها این هدف دورتر شده، بلکه بخشی از ناوگان موجود نیز از چرخه پرواز خارج شده است.

    در چنین شرایطی، سرمایه‌گذاری جدید در صنعت هواپیمایی نیز با تردید‌های جدی مواجه شده است. نااطمینانی سیاسی، هزینه تأمین مالی را افزایش داده و بسیاری از پروژه‌های نوسازی ناوگان را در وضعیت تعلیق قرار داده است.

    آتش‌بسی شکننده و آینده‌ای مبهم

    در نیمه راه آتش‌بس دو هفته‌ای گذشته، فضای سیاسی منطقه به شدت ملتهب است. شکست مذاکرات ایران و آمریکا در اسلام‌آباد و افزایش تهدیدات دونالد ترامپ و نیز محاصره دریایی، نگرانی‌ها را درباره بازگشت دوباره تنش‌ها و درگیری نظامی افزایش داده است.

    در چنین فضایی، صنعت هوایی ایران بیش از هر زمان دیگری در وضعیت انتظار قرار گرفته است؛ انتظاری که نه تنها به معنای توقف سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی است، بلکه به معنای ادامه فشار مالی و عملیاتی بر شرکت‌هایی است که هنوز از شوک جنگ خارج نشده‌اند.

    صنعت هوایی ایران امروز در نقطه‌ای ایستاده که هم‌زمان با بحران نقدینگی، فرسودگی ناوگان و کاهش تقاضا دست و پنجه نرم می‌کند. جنگ ۴۰ روزه اخیر، این بحران‌ها را تشدید کرده و با زمین‌گیر کردن ده‌ها هواپیما و آسیب به زیرساخت‌های کلیدی، هزینه‌ای چند ده هزار میلیارد تومانی بر دوش این صنعت گذاشته است.

    اکنون پرسش اصلی این است: آیا در شرایطی که آتش‌بس شکننده و تهدید‌های منطقه‌ای ادامه دارد، امکان بازگشت صنعت هوایی ایران به وضعیت عادی وجود دارد، یا باید منتظر موج جدیدی از بحران در یکی از حیاتی‌ترین بخش‌های اقتصاد کشور بود؟

  • استرداد وجوه پرواز‌های کنسل شده روی هوا؟!

    استرداد وجوه پرواز‌های کنسل شده روی هوا؟!

    به گزارش اقتصادران، با آغاز تجاوز رژیم آمریکایی – صهیونی به کشورمان از نهم اسفند ۱۴۰۴ آسمان کشور ابتدا به صورت محدود و سپس تا اطلاع ثانوی مسدود شد. بلافاصله پس از بسته شدن فضای کشور و کنسل شدن پرواز‌ها سازمان هواپیمایی کشوری اعلام کرد که بلیت دریافتی از مسافران بازگردانده می‌شود و دفاتر فروش و خدمات مسافرت هوایی و شرکت‌های هواپیمایی ملزم هستند نسبت به بازگردندان وجه بلیت پرواز مسافران در اسرع وقت اقدام کنند.

    سخنگوی سازمان هواپیمایی کشوری در همان زمان در گفت‌وگویی عنوان کرد که ایرلاین‌ها موظف شده‌اند با فوریت وجوه پرواز‌های کنسل شده را به حساب مسافران بازگردانند، در غیر این صورت با آنها برخورد خواهد شد و این برخورد تا لغو مجوز فعالیت آنها پیش خواهد رفت.

    اما باتوجه به اینکه صنعت هوایی کشور از صنایع آسیب دیده جنگی بوده، هنوز پرداخت وجوه به طور کامل انجام نشده و در این میان سرپرست دفتر نظارت بر فرودگاه‌ها، شرکت‌ها و موسسات هوانوردی سازمان هواپیمایی کشوری مجددا از الزام شرکت‌های هواپیمایی به تسریع در استرداد وجوه بلیت پرواز‌های لغو شده خبرداده و گفته که رعایت حقوق مسافر از اولویت‌های این سازمان به شمار می‌رود و ضروری است وجوه بلیت‌های صادرشده پیش از ۹ اسفند ۱۴۰۴ که پرواز‌های آنها با توجه شرایط جنگی لغو شده، در کمترین زمان ممکن به حساب هموطنان بازگردانده شود.

    وی همچنین از شرکت‌های هواپیمایی خواسته نسبت به ارائه آمار صحیح و به موقع در خصوص تعداد بلیت‌های فروخته شده به منظور سروسامان دادن به وضعیت بازار اقدام کنند.

    همچنین سازمان هواپیمایی کشوری برای اقناع و کسب رضایت مسافران و البته با لحاظ شرایط اقتصادی شرکت‌های هواپیمایی راهکار‌هایی برای حل این موضوع در نظر گرفته است که ضروری است ایرلاین‌ها نسبت به اتخاذ یکی از این راهکار‌ها به منظور پاسخ به مطالبات مسافران اقدام کنند.

    چند راهکار برای پاسخ به مطالبات مسافران

    سرپرست دفتر نظارت بر فرودگاه‌ها، شرکت‌ها و موسسات هوانوردی سازمان هواپیمایی کشوری همچنین پیشنهاد کرده به دلیل تعدیل هزینه‌های حمل ونقل پس از پایان جنگ، قیمت بلیت پرواز لغو شده برای مسافر توسط شرکت هواپیمایی گارانتی شده و قابل استفاده برای پرواز به مدت یکسال تعریف شود و مسافر بدون پرداخت مابه التفاوت نرخی حتی با اولویت رزرواسیون بتواند از این بلیت استفاده کند.

    وی با اشاره به اینکه مسافر باید اطمینان یابد که از راهکار ارائه شده زیان نخواهد دید، گفته که شرکت‌های هواپیمایی می‌توانند به مسافر اطمینان دهند که وجه بلیت بعلاوه درصدی اضافه بعنوان اعتبار برای خرید بلیت در هر مسیری در زمان از سرگیری پرواز‌ها استفاده کند.

    به گفته مصحفی، ارائه حواله خرید به مسافر با قابلیت قابل انتقال به غیر نیز از دیگر راهکار‌های پیشنهادی به شمار می‌رود و در صورت عدم استفاده از حواله مذکور جهت خرید بلیت، در پایان سررسید اعتبار آن مبلغ مذکور نقدا استرداد خواهد شد.

    وی با اشاره اینکه اعتمادسازی بین مشتریان و شرکت‌های هواپیمایی در زمان جنگ یکی از موثرترین اقدامات به منظور حفظ مسافرین پس از جنگ است، معتقد است با این اقدام ضمن عبور از این شرایط رضایت مسافر حاصل شده و این امر به منزله یک نوع بازاریابی است.

    به گفته مصحفی، حفظ و نگهداشت نیروی انسانی شاغل در شرکت‌های هواپیمایی در روز‌های سخت از اهمیت بسیاری برخوردار است و این اقدام به ارزش گذاری به خدمات آنها در گذشته می‌تواند تعبیر شود و آنها را برای اهتمام بیشتر کاری در دوره پسا جنگ که چندان دور هم نیست آماده خواهد کرد.

    وی تاکید کرده در صورت رعایت این موضوع سازمان هواپیمایی کشوری نسبت به اعطای اولویت‌هایی بیشتر متناسب با عملکرد شرکت‌های هواپیمایی از لحاظ مسیر‌های پروازی و مجوز پرواز‌ها اقدام خواهد کرد.

  • ماهیگیری «ایرلاین‌ها» از آب گل آلود جنگ!!!

    ماهیگیری «ایرلاین‌ها» از آب گل آلود جنگ!!!

    به گزارش اقتصادران، آسمان ایران این روز‌ها به جای پرواز‌های مسافربری معمول، میزبان جنگنده‌هاست که صدای آن گوش مردم را پر کرده و علاوه بر بمب، هراس هم به جان مردم می‌ریزد. در این شرایط که به دلیل شرایط خاص منطقه‌ای و دفاع از کیان کشور، شاهد تغییرات ناگهانی و لغو پرواز‌ها هستیم، انتظار می‌رفت صنعت هوایی به عنوان بازوی لجستیک و خدماتی، در کنار مردمی بایستد که هزار و یک مشکل اقتصادی دارند و معطل ماندن پولشان به خاطر بلیت‌های باطل‌شده، برایشان حکم قوز بالای قوز را دارد. اما گزارش‌های میدانی و اولتیماتوم اخیر سازمان هواپیمایی کشوری نشان می‌دهد که گویی برای برخی شرکت‌ها، «سودجویی» حتی در وضعیت جنگی هم بر «مسئولیت اجتماعی» ارجحیت دارد.

    اولتیماتوم سخت به ایرلاین‌ها؛ لغو مجوز در انتظار متخلفان

    طی روز‌های گذشته، پس از آنکه حملات خصمانه رژیم صهیونیستی و آمریکا منجر به بسته شدن موقت فضای پروازی و ابطال گسترده بلیت‌ها شد، سازمان هواپیمایی کشوری با صدور بخشنامه‌ای قاطع، تمامی ایرلاین‌ها را موظف به استرداد کامل وجه بدون کسر جریمه کرد. با این حال، تعلل برخی شرکت‌ها در اجرای این دستور، صدای متولیان امر را درآورد.

    سخنگوی سازمان هواپیمایی کشوری به صراحت اعلام کرد: «وجوه پرواز‌های کنسل‌شده باید به فوریت به حساب مسافران بازگردد. ما در این مورد هیچ مماشاتی نداریم و در صورت استمرار تخلف، تا لغو مجوز فعالیت ایرلاین پیش خواهیم رفت.» این «اتمام‌حجت»، پرده از واقعیتی تلخ برمی‌دارد؛ گویا هنوز شرکت‌هایی هستند که نقدینگی مردم را حق‌الناس نمی‌دانند و در شرایطی که مردم به دنبال امنیت و آرامش هستند، آنها به دنبال رسوب پول در حساب‌های بانکی خود برای کسب سود بیشترند.

    بهانه جدید: بانک‌ها بسته‌اند!

    یکی از چالش‌های عجیب هفته گذشته، گره زدن بازگشت پول مردم به بازگشایی بانک‌ها بود. در حالی که طبق گزارش خبرگزاری مهر، دبیر انجمن شرکت‌های هواپیمایی مدعی شد فرآیند پرداخت وجوه پس از عادی شدن شرایط و فعالیت کامل بانک‌ها انجام می‌شود، این سوال پیش می‌آید که چطور سیستم‌های فروش آنلاین ایرلاین‌ها برای دریافت پول در هر ثانیه‌ای فعال هستند، اما وقتی نوبت به بازگرداندن حق مردم می‌رسد، همه چیز منوط به «عادی شدن شرایط» می‌شود؟

    در شرایطی که مردم به دلیل لغو پرواز‌های مختلف از جمله پرواز‌های عمره و عتبات با سرگردانی مواجه شده‌اند، این نوع پاسخگویی بوی «وقت‌کشی» می‌دهد. مردم در شرایط جنگی و بحران، بیش از هر زمان دیگری به نقدینگی خود نیاز دارند تا هزینه‌های جایگزین سفر یا نیاز‌های ضروری زندگی‌شان را تامین کنند.

    بی‌خبری صنف پولدار از سفره‌های کوچک مسافران

    صنعت هوانوردی ایران، علی‌رغم تمام ناله‌ها از تحریم و گرانی قطعات، همواره از حمایت‌های ویژه حاکمیتی و ارز‌های ترجیحی بهره‌مند بوده است. حالا در آزمون بزرگ «همدلی»، روا نیست که این صنف پردرآمد، باری بر دوش مردمی باشد که خود درگیر فشار‌های اقتصادی ناشی از تنش‌های سیاسی هستند.

    چطور می‌توان پذیرفت که ایرلاین‌ها بلیت‌های خارجی را با قیمت‌های گزاف به مردم بفروشند و هنگام کنسلی اجباری، مسافر را در پیچ‌وخم‌های اداری و بانکی سرگردان کنند؟ گزارش‌های دریافتی نشان می‌دهد برخی آژانس‌ها و ایرلاین‌ها حتی از پاسخگویی تلفنی به مسافران در هفته گذشته خودداری کرده‌اند؛ رفتاری که فرسنگ‌ها با مفهوم «تکریم ارباب رجوع» فاصله دارد.

    سنگ محک جنگ

    تاریخ نشان داده که در بحران‌ها، هویت واقعی گروه‌ها عیان می‌شود. در حالی که نیرو‌های مسلح در خط مقدم دفاع از آسمان ایران هستند، «دفاع از حقوق مردم» در پشت جبهه بر عهده نهاد‌های خدماتی است. ایرلاین‌هایی که در زمان‌های پیک مسافرتی مثل نوروز، قیمت‌ها را به سقف می‌چسبانند، امروز باید نشان دهند که آیا در کنار مردم هستند یا فقط می‌خواهند شریک جیب مردم باشند.

    سودجویی در شرایط جنگی، نامی جز «کاسبی از بحران» ندارد. اگر شرکتی توان بازگرداندن وجه بلیت‌هایی را که خدماتشان را ارائه نداده، ندارد؛ اساساً صلاحیت مدیریت در صنعت حساس هوانوردی را دارا نیست.

    اگرچه اولتیماتوم سازمان هواپیمایی کشوری دلگرم‌کننده است، اما مطالبه اصلی رسانه‌ها و افکار عمومی، «نظارت عملیاتی» است. مسافران نباید برای گرفتن پول خود مجبور به ثبت شکایت در سامانه‌های پیچیده یا مراجعه حضوری شوند. در عصر دیجیتال، همان مسیری که پول از حساب مردم به جیب ایرلاین رفته، باید برای بازگشت آن هم استفاده شود.

    سخن آخر با مدیران شرکت‌های هواپیمایی است؛ مردم ایران صبور و قدرشناس هستند، اما «بی‌عدالتی» را فراموش نمی‌کنند. امروز که وقت همدلی و همراهی است، اجازه ندهید نام برند شما در لیست سیاه کسانی ثبت شود که در روز‌های سخت، دست از سودجویی برنداشتند.

    بلیت‌های باطل‌شده، فقط تکه‌ای کاغذ یا کدی دیجیتال نیستند؛ آنها اعتماد مردم به سیستم حمل‌ونقل کشورند. این اعتماد را به بهای ناچیز «سود بانکی چندروزه» نفروشید.

  • خط و نشان سازمان هواپیمایی برای ایرلاین‌هایی که پول مردم را پس نمی‌دهند!

    خط و نشان سازمان هواپیمایی برای ایرلاین‌هایی که پول مردم را پس نمی‌دهند!

    به گزارش اقتصادران، سخنگوی سازمان هواپیمایی کشوری اعلام کرد که ایرلاین‌ها موظف شده‌اند با فوریت وجوه پروازهای کنسل شده را به حساب مسافران بازگردانند، در غیر این صورت با آنها برخورد خواهد شد.

    مجید اخوان اظهار کرد: بعد از بازگشایی بانک‌ها به شرکت‌هایی هواپیمایی اعلام کردیم که وجوه پروازهای کنسل شده را به حساب مسافران بازگردانند.

    وی افزود: در مورد بازگشت وجه به شدت نظارت وجود دارد و ایرلاین‌ها باید حتما این کار را انجام دهند. در غیر این صورت با آنها برخورد خواهد شد و این برخورد تا لغو مجوز فعالیت آنها پیش خواهد رفت.

    سخنگوی سازمان هواپیمایی کشوری تصریح کرد: این بازگشت وجوه باید به فوریت انجام شود.

  • صنعت هوایی گرفتار تعدد ایرلاین‌ / تعداد ایرلاین‌های ایران بیشتر از چین است!!

    صنعت هوایی گرفتار تعدد ایرلاین‌ / تعداد ایرلاین‌های ایران بیشتر از چین است!!

    به گزارش اقتصادران، در ایران چیزی حدود ۲۷ شرکت هواپیمایی وجود دارند که گاهی با شمار ایرلاین‌های پرجمعیت‌ترین کشورهای جهان برابری می‌کنند. بررسی‌ها نشان می‌دهد که تا سال ۲۰۲۵ حدود ۲۷ شرکت هواپیمایی ایرانی فعالیت می‌کنند که مجموعا نزدیک به ۱۵۶ فروند هواپیما، اعم از متعلق به خود یا اجاره‌ای دارند؛ اگرچه باید تاکید کرد که بخش قابل‌توجهی از ناوگان به دلیل کمبود قطعات غیرفعال است. این موضوع در حدی است که کشوری به وسعت امریکا که به نوعی مهد صنعت هوایی است تنها حدود ۲۶ ایرلاین دراختیار دارد.

    گرفتاری تعدد ایرلاین‌ها

    بررسی‌ها نشان می‌دهد در حالی که ایران با کمبود ناوگان هوایی و تعداد محدود پرواز مواجه است، حدود ۲۷ شرکت هواپیمایی در کشور فعالیت می‌کنند؛ رقمی که چندین برابر کشورهای پیشرفته و منطقه است. در کشورهایی مانند قطر،امارات و ترکیه با وجود حجم بالای پرواز، تنها  ۴ تا ۵ ایرلاین فعال وجود دارد و در اغلب کشورهای بزرگ نیز میانگین ۸ تا ۱۰ ایرلاین فعالیت می‌کنند. براساس آمار سال ۱۴۰۳، مجموع پروازهای داخلی ایرلاین‌های ایرانی حدود ۱۶۲ هزار پرواز بوده و برخی ایرلاین‌ها روزانه تنها ۴پرواز انجام داده‌اند، در‌حالی که ایرلاین‌های بزرگ منطقه روزانه حدود ۲۰۰ پرواز دارند. چندی پیش حمیدرضا صانعی، معاون هوانوردی سازمان هواپیمایی کشوری درباره تعداد بالای ایرلاین‌ها در کشور به تسنیم گفت که «شکل‌گیری سیستم هوانوردی در کشور یک شبه نبوده و در حمل‌ونقل هوایی یکی از اصلی‌ترین پارامترها برای بروز این اتفاق (تاسیس ایرلاین‌های متعدد در کشور) آن است که به هر حال محدودیت‌های سرمایه‌گذاری و سرمایه‌دار بودن در کشور است.»

    او ادامه داد: «سرمایه‌داران به دلیل ریسک‌ها و محدودیت‌های ناشی از تحریم‌ها نمی‌توانند فعالیت‌ها را گسترش دهند و ریسک افزایش می‌یابد، ضمن اینکه سرمایه‌گذاری هم در این وضعیت اقتصادی کار را سخت می‌کند و آورده اولیه که بتوانیم یک ایرلاین بزرگ را تاسیس کنیم، سخت‌تر است.» صانعی با اشاره به نقش سیاست‌های اقتصادی گفت: «در برخی مقاطع شرایط اقتصادی کشور مزایایی را برای فعالان اقتصادی درنظر می‌گیرد و به‌گونه‌ای مردم و سرمایه‌گذاران را ترغیب می‌کند که خودشان از این مزایا بهره‌مند شوند. ازسوی دیگر تضامین لازم در قوانین بالادستی برای سوق دادن مردم به سمت تشکیل هلدینگ‌ها و سرمایه‌گذاری‌های مشارکتی با مشکلاتی مواجه است. باوجود مزایای متعدد تجمیع کسب‌وکارها، سرمایه‌گذاران به دلیل مخاطرات و ریسک‌ها ترجیح می‌دهند وارد این حوزه نشوند.»

    معاون هوانوردی سازمان هواپیمایی کشوری تاکید کرد: «یکی از اصلی‌ترین مولفه‌های توسعه صنعت هوانوردی در دنیا، نقش فاینانسورها و لیزورهاست. در بسیاری از کشورها از چین گرفته تا امریکا، شرکت‌هایی وجود دارند که مالک تعداد زیادی هواپیما هستند و آنها را متناسب با نیاز کسب‌وکارها به ‌صورت «لیز خشک» یا «لیز تر» دراختیار ایرلاین‌ها قرار می‌دهند. در لیز خشک (Dry Lease) اجاره هواپیما بدون خدمه پروازی، تعمیر و بیمه بوده و فقط خود هواپیما تحویل ایرلاین می‌شود. این درحالی است که در لیز‌ تر (Wet Lease) اجاره هواپیما همراه با خدمه پروازی، تعمیرات و بیمه است و ایرلاین فقط مسیر و فروش بلیت را مدیریت می‌کند.» صانعی افزود: «شرکت‌های هواپیمایی منطقه مانند ترکیش‌ایر یا پگاسوس نیز غالبا مالک تمام ناوگان خود نیستند و از سرمایه‌گذاران و لیزورها استفاده می‌کنند، اما به دلیل محدودیت‌های موجود در کشور، چنین امکانی برای ایرلاین‌های ایرانی فراهم نیست. فاینانسورها معمولا با نرخ بهره بانکی بسیار پایین، حتی تا ۹۰درصد هزینه خرید هواپیما را تامین مالی می‌کنند و بازپرداخت وام از محل درآمد همان هواپیما انجام می‌شود، اما این روش به دلیل محدودیت‌ها در کشور ما عملا غیرممکن است. درنتیجه سرمایه‌گذار ایرانی با وجود تمام مخاطرات، ناچار است به‌ صورت نقدی و با دور زدن محدودیت‌ها، ناوگان هوایی تهیه کند، در‌حالی که در دنیا با ۵ میلیون دلار و کمک فاینانسور می‌توان یک هواپیمای ۵۰ میلیون دلاری خرید، اما سرمایه‌گذار ایرانی همان هواپیمای ۵ میلیون دلاری را نیز با دشواری وارد کشور می‌کند.»

    چندی قبل رضایی‌کوچی، رییس کمیسیون عمران مجلس با اعلام اینکه در کشور شمار بالایی ایرلاین داریم و با ابراز تعجب بابت این تعداد شرکت هواپیمایی گفت: «کشورهای بزرگ دنیا ۲ تا ۳ شرکت هواپیمایی دارند، اما در کشور هر کسی با هر شغلی می‌آید و مجوز تاسیس ایرلاین دریافت می‌کند. تعدد ایرلاین‌های کوچک و با بهره‌وری پایین در ایران به این دلیل است که استانداردهای صدور مجوز در ایران نسبت به بسیاری از کشورها سهل‌گیرانه و پیش پا افتاده‌تر است؛ در برخی موارد متقاضی با تعداد کم هواپیما یا حتی هواپیماهای اجاره‌ای می‌تواند گواهی بهره‌بردار هواپیمایی (AOC) دریافت کند که باعث افزایش تعداد شرکت‌ها شده است.  گذشته از این نبود رقابت واقعی سبب شده است که ایرلاین‌ها به صورت قارچ‌گونه در ایران رشد کنند و برخلاف نظام‌های حرفه‌ای در بسیاری از کشورها، تعدد ایرلاین‌ها در ایران از استانداردهای جهانی فراتر رفته؛ به‌طوری ‌که جمعیت ایران حدود یک‌پانزدهم چین است، اما تعداد ایرلاین‌های ایران بیشتر از چین است، درحالی که مقیاس بازار هوایی ایران به مراتب کمتر از بسیاری کشورهاست. همچنین نباید عامل فشار تحریم‌های بین‌المللی را در این وضعیت دست‌کم گرفت. تحریم‌ها باعث مشکلات بسیار جدی در تهیه هواپیما و قطعات یدکی شده‌اند. شرکت‌ها برای ادامه کار مجبور شده‌اند به روش‌های مختلف، از‌جمله تکیه بر ناوگان قدیمی و شبکه‌های پیچیده تامین قطعات متوسل شوند، اما این شرایط جای رشد نامتوازن در میان شرکت‌ها ایجاد کرده است. همچنین در‌حالی که برخی شرکت‌ها دولتی هستند، بخش خصوصی نیز وارد صنعت شده که در نبود سازوکار رقابتی دقیق، تعدادی شرکت مختلف با سرمایه محدود و ناوگان کوچک شکل گرفته‌اند.  تعدد ایرلاین‌های کوچک با بهره‌وری پایین از نگاه فعالان صنعت هوایی پیامدهای متعددی داشته است. آنها می‌گویند که به ‌دلیل تعداد زیاد شرکت‌ها با ناوگان کم تعداد و قدیمی، بخش بزرگی از هواپیماها به ‌صورت غیرفعال هستند که می‌تواند بر کیفیت خدمات و ایمنی تاثیر بگذارد. همچنین تعداد زیاد شرکت‌ها به‌ معنای رقابت سالم اقتصادی نیست و با وجود این  کارشناسان معتقدند تحریم‌ها، محدودیت تامین هواپیما و جذابیت درآمدزایی باعث افزایش تقاضا برای تاسیس ایرلاین شده است. با این حال، پیش‌بینی می‌شود در سال‌های آینده روند ادغام ایرلاین‌های کوچک و خروج برخی آنها از بازار آغاز شود. درآمد صنعت هوایی کشور در سال گذشته حدود یک میلیارد دلار برآورد شده است، اما ضعف خدمات و تاخیرهای مکرر همچنان از چالش‌های اصلی این صنعت به شمار می‌رود. در ایرلاین‌های متعدد، رشد قابل‌توجه در جابه‌جایی مسافر و بهره‌وری دیده نمی‌شود. در مجموع کارشناسان معتقدند تحریم‌ها، محدودیت تامین هواپیما و جذابیت درآمدزایی باعث افزایش تقاضا برای تاسیس ایرلاین‌های کوچک شده است.

  • بعد از سفارت‌ها، ایرلاین‌ها هم از آسمان ایران رفتند؟

    بعد از سفارت‌ها، ایرلاین‌ها هم از آسمان ایران رفتند؟

    به گزارش اقتصادران، بعد از چند هفته فشار سیاسی و افزایش تهدیدات لفظی علیه ایران، شاهد ورود منطقه به موقعیتی حساس هستیم. تحرکات نظامی آمریکا مثل اعزام ناو هواپیمابر و دیگر تجهیزات به منطقه و رفت‌وآمد‌های مقامات این کشور به اسرائیل به هشدار‌های قبلی اضافه شده و خط و نشان‌هایی که طرفین برای هم می‌کشند، تحلیل‌گران را به این نتیجه رسانده که احتمال بروز درگیری نظامی دوباره بسیار جدی است. آنچه این گمانه را تقویت می‌کند، اما صرفا هشدار‌های طرف غربی و پاسخ‌های تهران مبنی بر برخورد قاطع با هر تجاوزی نیست. سیگنال‌های دیگری هم وجود دارد؛ مثلا جابه‌جایی پرسنل سفارت‌های خارجی در تهران و اقدام آنها برای ترک ایران. در همین راستا شاهد کاهش چشمگیر تعداد پروزا‌های خارجی و تلاش خطوط هواپیمایی برای عدم عبور از آسمان ایران نیز هستیم. گویا نگرانی از امنیت مسافران و خدمه باعث شد بسیاری از شرکت‌های بزرگ اروپایی و آسیایی مسیر‌های سنتی خود را کنار گذاشته و از حریم هوایی ایران، عراق و بخش‌هایی از خلیج فارس دوری کنند.

    آنطور که رویترز گزارش کرده، با افزایش تنش میان ایران و آمریکا، برخی شرکت‌های هواپیمایی پرواز‌های خود بر فراز خاورمیانه را لغو کرده یا تغییر مسیر داده‌ند. اداره هوانوردی اتحادیه اروپا نیز رسماً به شرکت‌ها توصیه کرده که از پرواز بر آسمان ایران پرهیز کنند.

    در این راستا، شرکت هلندی KLM، بخشی از گروه Air France-KLM، پرواز‌های خود به مقصد‌هایی مانند دبی، ریاض، دمّام و تل‌آویو را تغییر مسیر داده و پرواز‌هایی که از ایران و عراق عبور می‌کردند را موقتاً لغو کرد. این شرکت اعلام کرده که تصمیم‌های بعدی بر اساس شرایط امنیتی منطقه اتخاذ خواهد شد.

    شرکت آلمانی لوفت‌هانزا نیز مسیر‌های عبوری از آسمان ایران و عراق را کنار گذاشته و مسیر‌های جایگزین طولانی‌تر را انتخاب کرده است.

    بریتیش ایرویز پرواز‌های خود به بحرین را موقتاً متوقف کرد و سپس بخشی از آنها را از سر گرفت.

    ایرفرانس نیز پس از تعلیق کوتاه پرواز‌های خود به دبی، خدماتش را دوباره آغاز کرد و تأکید کرده که وضعیت منطقه را به‌طور مداوم رصد می‌کند.

    شرکت فن‌ایر مسیر‌های پروازی خود به دوحه و دبی را تغییر داده تا از عبور از ایران و عراق اجتناب کند، در حالی که ویز ایر برای پرواز‌های غرب به شرق مجبور است در فرودگاه‌های منطقه‌ای مانند سایپروس یا یونان توقف کند تا سوخت‌گیری و تعویض خدمه انجام شود.

    علاوه بر این، برخی شرکت‌های آسیایی مانند سنگاپور ایرلاین و اسکات نیز مسیر‌های خود را به گونه‌ای تغییر داده‌اند که از حریم هوایی پرریسک منطقه عبور نکنند. هواپیمایی ترکیش نیز تعداد پرواز‌های خود را به دو پرواز در هفته کاهش داده است.

    به گزارش یورونیوز خطوط آمریکای شمالی مثل یونایتد ایرلاین و کانادا ایر هم پرواز‌های خود به اسرائیل و خاورمیانه را لغو کرده‌اند.

    سایه جنگ بر سر صنعت هوانوردی

    این تغییرات عملیاتی باعث طولانی‌تر شدن مسیر‌ها و افزایش هزینه‌های سوخت شده و برخی پرواز‌ها تا اطلاع ثانوی لغو یا به حالت تعلیق درآمده‌اند. شرکت‌های هواپیمایی به مسافران توصیه کرده‌اند وضعیت پرواز‌های خود را به‌صورت منظم بررسی کنند، زیرا امکان تغییرات جدید در هر لحظه وجود دارد.

    پیامد این تحولات فراتر از تغییر مسیر پرواز‌ها است و اقتصاد و عملیات خطوط هوایی بین‌المللی را تحت تاثیر قرار داده است. افزایش مدت پرواز‌ها و توقف‌های اضطراری، علاوه بر هزینه‌های اضافی برای شرکت‌ها، باعث ایجاد مشکلات عملیاتی و تغییر برنامه‌های سفر مسافران شده است. همچنین این اقدامات نشان می‌دهد که وضعیت امنیتی و سیاسی منطقه، حتی بدون درگیری مستقیم، می‌تواند بر صنعت هوانوردی بین‌المللی اثرات ملموس و گسترده‌ای داشته باشد.

    در حالی که خطوط هوایی در تلاش هستند امنیت مسافران و خدمه را حفظ کنند، ادامه بی‌ثباتی در خاورمیانه احتمالاً می‌تواند تغییرات بیشتری در مسیر‌های هوایی، زمان‌بندی پرواز‌ها و برنامه‌های عملیاتی ایجاد کند و پیامد‌های اقتصادی و لجستیکی قابل توجهی برای صنعت هوانوردی به همراه داشته باشد.