دسته: راه و مسکن

  • ناکامی دولت در مالیات ستانی از خانه های خالی

    ناکامی دولت در مالیات ستانی از خانه های خالی

    به گزارش اقتصادران، یکی از راه‌هایی که دولت‌ها طی سال‌های گذشته سعی کرده‌اند با استفاده از آن، عرضه واحدهای مسکونی را در بازار معاملات و اجاره افزایش دهند، مسئله مالیات‌ستانی از خانه‌های خالی بوده است.

    موضوعی که حالا با قرارگرفتن بازار مسکن در یکی از پرچالش‌ترین دوره‌های خود، اهمیت حیاتی‌تری پیدا کرده است؛ با این حال، به‌رغم مانور خبری روی این شاخه مالیاتی، به نظر می‌رسد دولت سیزدهم نیز تا کنون چندان موفقیتی در آن کسب نکرده است.

    دولت‌ها در مالیات‌ستانی از خانه‌های خالی ناتوان هستند

    مجید گودرزی، کارشناس حوزه مسکن در مورد دلیل ناکامی دولت‌ها در مالیات‌ستانی از خانه‌های خالی  گفت: «از سال 1352 دولت‌ها تلاش کرده‌اند که از خانه‌های خالی مالیات بگیرند، اما محقق نشده است. زیرا پایگاه داده‌ای برای ثبت معاملات مسکن وجود نداشته است. اکنون نیز بر همین روال قرار دارد و تا آنجا که ممکن باشد مافیای مسکن اجازه نمی‌دهد که اطلاعات به‌روزشده و قابل استناد باشد.»

    وی افزود: «از سوی دیگر این قانون به‌مرور زمان آنقدر چکش‌کاری شد که عملا بی‌خاصیت شده و امکان بهره‌برداری دولت، از بین رفته است. در سال 1401 کل مالیاتی که دولت توانست از خانه‌های خالی بگیرد حدود هشت میلیارد و 800 میلیون تومان بود.»

    نهادها برای شناسایی خانه‌های خالی با دولت همکاری نمی‌کنند

    گودرزی همچنین در مورد امتناع نهادهای دولتی از همکاری برای شناسایی خانه‌های خالی توضیح داد: «در این باره لازم بود که برخی نهادها با دولت همکاری کنند، مثل وزارت نیرو که قبوض آب و برق این واحدها را باید مورد بررسی قرار می‌داد. همچنین اداره گاز و شهرداری در این عرصه می‌توانستند نقش مفیدی داشته باشند، اما هیچکدام با دولت همکاری لازم را نداشتند.»

    وی افزود: «شهرداری برای حدود 20 هزار واحد مسکونی در تهران پروانه پایان کار صادر نکرده است تا مشمول مالیات بر خانه‌های خالی نشوند!»

    گودرزی ادامه داد: «از سوی دیگر اکنون شرایط به‌گونه‌ای رقم خورده است که مالیات بر خانه‌های خالی مزیت محسوب می‌شود، زیرا وقتی خالی می‌ماند قیمت ملک بیشتر می‌شود و در صورتی‌که از آن استفاده شود قیمت ملک کاهش پیدا می‌کند.»

    شیوه قیمت‌گذاری مسکن، مانع تحقق اهداف مالیاتی‌ست

    این کارشناس مسکن مشخص نبودن قیمت ملک در ایران را یکی دیگر از عوامل ناکامی دولت در اخذ مالیات از خانه‌های خالی دانست و بیان کرد: «در حال حاضر مشکل اصلی در زمینه مسکن و مالیات بر خانه‌های خالی، مشخص نبودن قیمت واحدهاست. در برخی کشورها مالیات بر خانه‌ها، ابزار مهمی برای کنترل واحدهای مسکونی است، ولی در ایران چون نمی‌توان قیمت مشخصی تعیین کرد در نتیجه مالیات‌ستانی از آن دشوار می‌شود. این کشورها به‌صورت منطقه‌ای قیمت املاک را تعیین می‌کنند.»

    او راه‌حلی را در این زمینه پیشنهاد داد و گفت: «کارشناسان حوزه مسکن برای حل این موضوع بهای تمام‌شده را پیشنهاد کردند که اگر قانون آن تصویب شود می‌توان به‌راحتی قیمت ساخت و به‌صورت منطقه‌ای، قیمت زمین را مشخص کرد تا بتوان قیمت خانه را تعیین کرد.»

    مالیات بر خانه‌های خالی در ایران،معادله‌ چندمجهولی‌ست

    گودرزی مالیات بر خانه‌های خالی را در ایران معادله‌ای چندمجهولی معرفی کرد و گفت: «یکی از مجهولات، قیمت ملک است؛ دیگری مدت‌زمان خالی بودن ملک و عدم همکاری نهادها با دولت است. در نهایت نیز مجهول مهم در این زمینه مسئله قانون مالیات بر خانه‌های خالی است که از کارشناسی لازم برخودار نیست و ضمانت اجرایی نیز ندارد و دولت در این زمینه ناکام مانده است.»

    وی افزود: «این درحالی‌ست که به‌دلیل کمبود عرضه در بازار اجاره، روز به روز فشار بر خانوارهای ایرانی بیشتر می‌شود. همچنین بخش بزرگی از سرمایه‌ها در این بازار انباشته شده که بدون استفاده مانده و از گردونه اقتصاد خارج شده است.»

    همه باید به ثبت اطلاعات در سامانه املاک و مستغلات ملزم شوند

    این کارشناس مسکن اظهار کرد: «بنابراین مالیات بر خانه‌های خالی باید دوباره در صحن مجلس بررسی و الزام به ثبت قراردادها با ضمانت‌های اجرایی لازم پیگیری شود. البته اکنون ثبت‌نام در مدارس یا ارائه خدمات بانکی منوط ثبت اطلاعات ملی در سامانه املاک و اسکان شده است، اما این موارد هم کافی نیست. باید تمام خدمات دولت منوط به اخذ قرارداد در سامانه املاک و اسکان باشد و ثبت نشدن نیز از شمول قوانین جاری کشور خارج و در محاکم هم قابل رسیدگی نباشد، زیرا تخلس صورت گرفته است. همچنین باید محدودیت‌هایی نیز برای برخورداری از خدمات قضایی و حقوقی در مورد مالکانی واحدهایی که اقدام به ثبت قرارداد در سامانه‌ها نکرده‌اند طراحی شود تا تنبیه شوند. این تنبیه‌ها باید بازدارند باشد تا مجبور شوند اطلاعات ملکی خود را ثبت کنند.»

    سرنوشت مالیات بر خانه‌های خالی در سال 1403 ناکامی‌ست!

    گودرزی سرنوشت مالیات‌ستانی از خانه‌های خالی در سال آینده را ناکامی دانست و بیان کرد: «طبیعتا این موضوع در سال 1403 نیز مثل سال‌های قبل پیش می‌رود، چون قانون آن تبصره‌های زیادی دارد و نهادهایی که باید با دولت برای شناسایی خانه‌های خالی همکاری داشته باشند وارد ماجرا نمی‌شوند. باید ضوابط و مقرراتی نیز برای نهادهای دولتی طرح‌ریزی شود تا این موضوع جرم‌انگاری قلمداد شود.»

    وی افزود: «بخش مهمی از درآمدهای مالیاتی دولت‌ها زمین و مسکن است، ولی در ایران به‌دلیل رهاشدگی و بی‌قانونی مفرط در این بخش، دولت‌ها در اجرای قوانین کنترلی چندان موفق نبوده‌اند. اکنون بخش مسکن با وجود ظرفیت‌های فوق‌العاده زیادی که در کشور دارد به یک چالش عظیم تبدیل شده است.»

    این کارشناس مسکن عنوان کرد: «این‌طور نیست که در ایران ظرفیت‌هایی مانند زمین، نیروی کار و مصالح ساختمانی وجود ندارد، بلکه به‌دلیل نفوذ سیاهی که ملاکان در تاریخ داشته‌اند- وضعیتی که اکنون نیز حکم‌فرماست- از تصویب قوانین زیادی جلوگیری کرده‌اند و این حوزه با وجود ظرفیت‌های بزرگی که دارد تبدیل به یک چالش بزرگ شده است.»

    برگه‌های مالیات بر خانه‌ خالی دچار مشکل هستند

    یکی از ایرادات دیگری که اکنون در این نوع از مالیات‌ستانی آشکار شده، ایراد مربوط به برگه‌های مالیات بر خانه‌ خالی محسوب می‌شود. دنیای اقتصاد در این مورد نوشته است که صدور برگه تشخیص مالیات از خانه‌‌‌های خالی از سوی سازمان امور مالیاتی طبق قانون، منوط است به دو اقدام از سوی دولت اما تا کنون، حداقل یکی از این اقدامات به سرانجام نرسیده است.

    بر اساس ماده ۵۴ مکرر قانون مالیات‌‌‌های مستقیم که «مالیات از مالکان خانه‌‌‌های خالی»، بر اساس این ماده قانونی، طراحی شده و به اجرا درآمده است، باید قبل از آنکه مرجع امور مالیاتی، برگه تشخیص مالیاتی برای مالکان دارای خانه خالی صادر کند، اخطار لازم را به او یا کدپستی محل سکونت مالک، اعلام کنند.

    همچنین بر اساس بند دیگری از این ماده قانونی، دولت باید سامانه معاملات املاک راه‌‌‌اندازی کند تا مالکانی که خالی بودن واحدهای مسکونی تحت مالکیت‌‌‌شان محرز می‌شود، در مهلت مقرر نسبت به فروش یا اجاره واحد مسکونی خالی در این سامانه دولتی اقدام کنند.

    بر اساس این بند، اگر مالک خانه خالی واحد خالی خود را در این سامانه عرضه کند آن هم به قیمت روز و بر اساس فرمول گفته‌شده در این ماده و سپس تقاضا برای خرید یا اجاره آن واحد وجود نداشته باشد، بر اساس شرایطی، مشمول دریافت مالیات نخواهد شد، اما با همه این مسیرهای قانونی طراحی‌شده برای «مصرفی کردن واحدهای مسکونی خالی از سکنه»، تاکنون این مسیرها به شکل کامل ایجاد نشده است. در این صورت صدور برگه مالیات پیش از نهایی شدن همه مسیرهای قانونی مقابله با خانه‌‌‌های خالی، می‌تواند ایراد حقوقی داشته باشد.

    بنابراین با وجود شرایطی که مرور شد و شواهد تاریخی که در این زمینه وجود دارد به‌نظر می‌رسد دولت در سال آینده نیز چندان موفقیتی در شناسایی خانه‌های خالی و دریافت مالیات از آن آنها نداشته باشد!

  • نگرانی مستاجران از افزایش اجاره بها

    نگرانی مستاجران از افزایش اجاره بها

    به گزارش اقتصادران، بررسی کوتاهی در بازار اجاره مسکن نشان می‌دهد که در حال حاضر، قیمت‌ها خارج از پیک تقاضا به طرز سرسام آوری افزایش داشته است. بر اساس آمار‌های منتشر شده، بیش از ۲۴ میلیون نفر در کشور، مستاجر هستند و نیمی از جمعیت تهران را نیز مستاجرین تشکیل می‌دهند.

    پیش از اینکه بازار مسکن دچار شوک قیمت‌های جدید در سال جدی باشد، این روز‌ها افزایش حدود ۱۰ درصدی اجاره بها در مناطق مرکزی و جنوبی تهران نگرانی جدیدی برای مستاجران با نزدیک شدن به سال نو ایجاد کرده است.

    نرخ ثابتی در بازار اجاره وجود ندارد

    به گزارش اقتصادران، با نزدیک شدن به روز‌های پایانی سال و آغاز سال جدید موجران و مستأجران هنوز نمی‌دانند که قرار است در سال بعد با چه نوع قرارداد‌هایی مواجه شوند و اگر نرخ ثابتی در این خصوص وجود داشته باشد، آیا می‌توانند در سال آینده به این قانون اکتفا کرده و منتظر افزایش نرخ‌ها نباشند؟ البته در همین ماه‌های آخرین سال جاری چنان شاهد تغییر در نرخ‌های اجاره هستیم که پیش بینی برای سال آینده بسیار سخت‌تر شده است.

    تحلیلگران بازار مسکن معتقدند بازار مسکن هیچ گاه براساس قانونی که در راستای تعیین نرخ اجاره از سوی دولت وضع می‌شود، حرکت نمی‌کند. بلکه ملاک تعیین قیمت اجاره مسکن نرخ تورمی است که مردم در جامعه احساس می‌کنند. با وجود آنکه رکود عمیقی در این بخش حاکم است، قیمت‌ها همچنان بالا می‌رود و این در حالی است که قیمت‌های جدید هیچ تناسبی با توان خرید مردم ندارد.

    روایت رسمی از وضعیت بازار اجاره مسکن، نشان‌دهنده مقاومت قیمتی بین موجر‌ها و مستاجر‌ها در بازار است و بر این ایستادگی افزوده نیز شده است. رشد کشوری اجاره بها در نیمسال اول امسال در حالی رکورد ۱۲ ساله بالاترین افزایش سالانه را به ثبت رسانده است که نوعی مقاومت در برابر سطوح جدید اجاره بهای مسکن در سمت تقاضا مشاهده می‌شود؛ مقاومتی که عمدتا به یک علت خاص، در نهایت و برخلاف انتظار به نفع مستاجر‌ها تمام نشده است، بلکه با مقاومت همزمان سمت عرضه در این بازار، بیشتر به یک رقابت غیر اصولی و غیر منطقی در برابر چشم‌های دولتمردان بین موجر و مستاجر شبیه است.

    از اجاره مسکن در آبان سال جاری چه خبر؟

    در آبان امسال متوسط قیمت یک متر مربع زیربنای واحد مسکونی برابر ۷۵ میلیون و ۷۷۰ هزار تومان است که در مقایسه با آبان سال گذشته ۶۲.۲ درصد افزایش یافته است.

    بررسی آمار‌ها نشان می‌دهد اجاره مسکن در شهر تهران در آبان نسبت به مهر ماه دو درصد و در کل مناطق شهری سه درصد افزایش داشت.
    رشد نقطه به نقطه اجاره بها شهر تهران در آبان ماه نسبت به ماه قبل ۵۱.۶ درصد و در کل مناطق شهری ۵۷.۷ درصد است.

    کاهش قدرت خرید مردم در بازار مسکن بیشتر شد

    هر برنامه و اقدامی که از سوی دولت سیزدهم تاکنون برای کنترل بازار مسکن و اجاره صورت گرفته، بی فایده بوده است چرا که تورم این بازار بسیار بالاست و بسیاری از مالکان چاره‌ای جز گران کردن اجاره بها ندارند.

    در همین رابطه حسین عبده تبریزی، کارشناس اقتصادی وضعیت بازار اجاره مسکن و دلایل نوسان قیمت‌ها دراین بازار را تشریح کرد و در گفتگو با اقتصاد ۲۴ گفت: امروز و پس از سال‌ها رشد قیمت، بازار مسکن تمایلی به اصلاح قیمت ندارد و این موضوع به تبدیل شدن مسکن از نیاز واقعی به محصول سرمایه‌ای باز می‌گردد.

    به گفته عبده تبریزی، تورمی که در بازار مسکن در دوره‌های متوالی تکرار شده و امسال نیزبه طور رسمی اعلام شده به همان موضوع سرمایه‌ای مسکن باز می‌گردد که این خود جریان سازی برای چسبندگی قیمت در این بازار پُر تقاضاست.

    این کارشناس اقتصادی با اشاره به اینکه افزایش گردش نقدینگی در اقتصاد با قدرت نقدینگی مردم در ارتباط است گفت: بازگشت قیمت‌ها در بازار مسکن به سوی کاهش تورم نیازمند جبران تورم پیش خور شده است، یعنی اینکه علاوه بر تقویت قدرت مالی مردم به عنوان متقاضیان اصلی این بازار باید شرایط در بازار مسکن به سمت خروج از رکود در معاملات بازگردد.

    رشد ۱۰ درصدی اجاره بها در بازار مسکن دی ماه

    هادی سرخوش یکی از فعالان بازار مسکن در گفتگو با اقتصاد ۲۴ گفت: هنوز بازار جابجایی‌های پایان سال آغاز نشده، اما رشد ۱۰ درصدی اجاره بها در دی ماه بسیار نگران کننده شده است.

    این فعال بازار مسکن ادامه داد: امسال شرایط اجاره مسکن بسیار سخت‌تر شده به طوری که صاحب خانه‌ها به دنبال اجاره مسکن خود با پیش کمتر و اجاره بالا هستند.

    وی تصریح کرد: به دلیل نبود تضمین تثبیت سود بانکی، کمتر صاحب خانه‌ای مبلغ پیش اجاره را مطالبه می‌کند چراکه دریافت اجاره ماهانه برای آن‌ها مقرون به صرفه‌تر است.

    به گفته سرخوش، مبلغ پیش اجاره خانه هر ماه بی ارزش‌تر از ماه قبل می‌شود و در نهایت در زمان یکسال بیش از ۱۰ درصد از ارزش پول کاسته می‌شود و این برای مردم خیلی زیاد و نگران کننده است.

  • نکات مهم ثبت قرارداد اجاره رایگان در سامانه خودنویس

    نکات مهم ثبت قرارداد اجاره رایگان در سامانه خودنویس

    به گزارش اقتصادران، در ۹ ماه گذشته که امکان ثبت قرارداد اجاره مسکونی در سامانه معاملات املاک و مستغلات کشور فراهم آمده، بالغ‌بر ۶۰ هزار قرارداد در این سامانه به‌صورت رایگان و بدون دخالت دلال به ثبت رسیده است. این سامانه که نام آن به خودنویس تغییر کرده، در حال پوست‌اندازی است و در آخرین ویرایش ضمن فراهم شدن امکان ثبت قرارداد اجاره تجاری، امکان ثبت قرارداد توسط مستأجر نیز فراهم آمده است.

    حذف دلال از معاملات اجاره که با توافق موجر و مستأجر به نتیجه می‌رسد، سال‌هاست که یکی از مطالبات بازار اجاره بوده و در دو سه سال اخیر، در همه بسته‌های ساماندهی بازار اجاره، بر لزوم پاسخ‌گویی به این مطالبه تأکید شده است.

    نکته قابل‌توجه اینکه صنف مشاوران املاک، جدای از انتقادی که نسبت به کاهش درآمدهای صنفی خود از محل سامانه خودنویس دارد، در برخی از مباحث حقوقی و تعامل میان موجر و مستأجر نیز نکاتی را مطرح می‌کند که در بزنگاه‌ها می‌تواند دردسرساز باشد.

    کارنامه سامانه خودنویس

    از اوایل امسال، دسترسی اشخاص حقیقی به سامانه معاملات املاک و مستغلات کشور برای ثبت قرارداد اجاره برقرار شد. تا چندی پیش، موجر، یعنی مالک واحد مسکونی باید ثبت قرارداد را آغاز می‌کرد؛ اما در نسخه جدید، مستأجر هم قادر است شروع‌کننده ثبت یک قرارداد اجاره باشد و درنهایت همه این قراردادها با دریافت کد رهگیری معتبر و محکمه‌پسند هستند.

    در حالتی که مستأجر ایجادکننده قرارداد باشد، تکمیل اطلاعات مستأجر، مبلغ، قرارداد تاریخ قرارداد و تعهدات طرفین توسط مستأجر تکمیل می‌شود و تکمیل اطلاعات موجر، اطلاعات ملک و قبوض بر عهده مالک خواهد بود.

    دیگر امکان ایجاد شده در نسخه جدید سامانه، ایجاد قرارداد تجاری توسط موجر است دران حالت موجر موظف است، تمامی اطلاعات ملک تجاری خود را به‌دقت تکمیل کند.

    مهرداد بذرپاش، وزیر راه و شهرسازی با اشاره به تعیین عنوان «خودنویس» برای سامانه قراردادهای اجاره، می‌گوید: قراردادهای اجاره که به‌صورت رایگان بین موجر و مستأجر تنظیم و توسط دو شاهد امضا می‌شود، در شوراهای حل اختلاف دارای اعتبار و قابل استناد است.

    او می‌افزاید: تاکنون حدود ۲۰۰ هزار نفر در سامانه وارد شدند و قراردادهای ۶۰ هزار نفر در سامانه خودنویس ثبت نهایی شده و با ارائه کد رهگیری کاملاً معتبر است. بذرپاش امیدوار است که این سامانه بتواند در کاهش هزینه‌های مربوط به اجاره واحدهای مسکونی اثر مطلوب داشته باشد.

    پاشنه آشیل قراردادهای خودنویس

    با افزایش مبلغ رهن و اجاره، حق کمیسیون مشاوران املاک نیز به‌عنوان درصدی از ارزش معامله، افزایش پیدا کرده است. در شرایط فعلی که سرریز تورم مسکن به بازار اجاره، هزینه تأمین مسکن برای مستأجران چند برابر شده، متولیان این حوزه اولین تلاش برای کاهش هزینه مستأجران را متوجه حق کمیسیون مشاوران املاک کرده‌اند و سامانه خودنویس نمود عینی این مسئله است.

    در این سامانه امکان حذف مشاور املاک به‌عنوان دلال و جوش دهنده معامله حذف شده و طرفین قرارداد می‌توانند با تحریر قرارداد در سامانه، خود را از پرداخت حق کمیسیون معاف کنند؛ اما سعید لطفی، عضو هیات مدیره اتحادیه مشاوران املاک تهران، نکات و انتقاداتی در مورد این شیوه مطرح می‌کند که برخی قابل‌تأمل است.

    تأکید نخست لطفی این است که باید تمهیدات ویژه‌ای برای احراز هویت و مالکیت ملک و طرفین قرارداد اندیشیده شود تا ریزه‌کاری‌هایی که صنف مشاوران املاک طبق روال معمول برای قراردادهای ملکی اعمال می‌کند، در این سامانه نیز رعایت شود.

    او می‌افزاید: طرفین قرارداد هم باید در تحریر شرایط، تعهدات و ریزه‌کاری‌ها وسواس به خرج دهند؛ چراکه هرگونه اهمال‌کاری در این حوزه می‌تواند در آینده برای یک طرف مشکل‌ساز شود.

    نکته قابل‌توجهی که عضو هیات مدیره اتحادیه مشاوران املاک تهران، مطرح می‌کند، این است که در این سامانه، تکلیف اختلاف‌نظرها و جدال‌های احتمالی میان موجر و مستأجر که در شرایط عادی، مشاوران املاک برای رفع آنها تعامل و میانجی گیری می‌کنند، چه خواهد شد.

    لطفی ادامه می‌دهد: در بسیاری از قراردادها، در زمان تحویل گرفت واحد یا تخلیه آن، ناهماهنگی‌هایی بین موجر و مستأجر به هر دلیل مانند پاس نشدن چک، جور نبودن پول و … رخ می‌دهد که معمولاً مشاور املاک تنظیم‌کننده قرارداد، با گفت‌وگو، میانجی گیری یا حتی تضمین طرف مقابل، آن را رفع‌ورجوع می‌کند؛ درحالی‌که به نظر می‌رسد در قراردادهای خودنویس، تنها میانجی این اختلافات شورای حل اختلاف است؛ اما مگر مستأجری که وسایلش را بار زده، می‌تواند به انتظار نوبت دادگاه بنشیند؟

    لطفی نسبت به کاهش درآمد صنف مشاور املاک با فعالیت این سامانه نیز انتقاد دارد و می‌گوید: با نشانی اشتباه، مشاوران املاک به‌عنوان عامل گرانی مسکن معرفی می‌شوند درحالی‌که این گرانی ناشی از رشد نقدینگی، افزایش تورم، جهش هزینه تولید مسکن و کاهش عرضه مسکن است.

  • جزییات اعطای زمین به خانواده‌های دارای ۴ فرزند اعلام شد

    جزییات اعطای زمین به خانواده‌های دارای ۴ فرزند اعلام شد

    به گزارش اقتصادران، علیرضا سلیمی با اشاره به برخی از مصوبات اعضای کمیسیون تلفیق، اظهار کرد: اعضای کمیسیون در جریان بررسی لایحه بودجه ۱۴۰۳، با مصوبه‌ای وزارت راه و شهرسازی را مکلف کردند که به خانواده‌های دارای ۴ فرزند و بیشتر زیر ۲۰ سال، از سال ۱۴۰۳ یک قطعه زمین رایگان اعطا کند.

    وی با اشاره به دیگر مصوبه اعضای تلفیق، اظهار کرد: با مصوبه کمیسیون تلفیق مققر شد ۸۰۰۰ میلیارد تومان برای بهینه سازی سامانه‌های سوخت مانند بخاری و سیستم‌های گرمایشی در سال آتی هزینه شود.
    عضو کمیسیون تلفیق با بیان اینکه به موجب مصوبه کمیسیون تلفیق مالیات تولید ۷ درصد کاهش پیدا خواهد کرد، گفت: همچنین با موافقت اعضا مالیات واحد‌های تولیدی در سال ۱۴۰۳ از ۲۵ درصد به ۱۸ درصد کاهش پیدا می‌کند؛ البته اعضای کمیسیون برای این کاهش مالیاتی سقف تعیین کردند؛ لذا افرادی می‌توانند از این معافیت مالیاتی استفاده کنند که تا ۵۰۰ میلیارد تومان سقف مالیاتی داشته باشند.

    سلیمی گفت: همچنین با مصوبه اعضا مقرر شد که سرمایه بانک‌های سپه، ملی، توسعه تعاون و مسکن ۱۰۰ همت افزایش یابد تا از این محل وام برای بخش مسکن به مردم داده شود.

    نماینده محلات در مجلس تاکید کرد: مصوبات کمیسیون تلفیق برای تبدیل شدن به قانون نیاز به موافقت نمایندگان در جلسه علنی و تایید شورای نگهبان دارد.

  • خط و نشان مدیران شركت‌هاي هواپيمايي برای سازمان هواپیمایی کشور

    خط و نشان مدیران شركت‌هاي هواپيمايي برای سازمان هواپیمایی کشور

    به گزارش اقتصادران، مديران عامل شركت‌هاي هواپيمايي در نامه‌اي به رييس سازمان هواپيمايي، پلمب دفتر دو ايرلاين در فرودگاه مهرآباد را مغرضانه و با انگيزه شخصي توصيف كردند. آنها همچنين نسبت به پيامدهاي دخالت‌هاي غيرقانوني و غيركارشناسي كه منجر به تضعيف ايمني پروازها مي‌شود، هشدار دادند.  اين نامه در پي منازعه وزارت راه و شهرسازي و سازمان هواپيمايي كشور با شركت‌هاي هوايي بر سر قيمت پروازهاي داخلي نوشته و منتشر شده است. در روزهاي نخست هفته جاري خبر آمد كه ايرلاين‌ها با استناد به راي ديوان عدالت اداري مبني بر اجازه اجراي مقررات آزادسازي نرخ بليت هواپيما، قيمت بليت برخي از مسيرها را تا ۵۰ درصد افزايش دادند. اما سازمان تعزيرات عليه شركت‌هاي هواپيمايي كه با راي ديوان قيمت بليت را افزايش داده بودند، اعلام جرم كرد. وزارت راه و شهرسازي نيز مبنا و ملاك قيمت‌گذاري بليت هواپيما در سال ۱۴۰۲ را همان نرخ‌هاي مصوب در خردادماه سال جاري اعلام كرد. در اين ميان مسافر و مردم قرباني اين چانه‌زني‌ها ‌شدند و در شرايط نايابي بليت هواپيما مجبور به پذيرش اين افزايش قيمت‌ها هستند. در چنين شرايطي بود كه دوشنبه هفته جاري، سازمان هواپيمايي كشور اعلام كرد، راي ديوان عدالت اداري فاقد ابلاغيه بوده و از همين رو، اين سازمان اجراي آن را متوقف كرده است و هيچ ايرلايني اجازه افزايش قيمت بليت را ندارد.

     در نامه مديران عامل شركت‌هاي هواپيمايي خطاب به محمد محمدي‌بخش آمده است: شركت‌هاي هواپيمايي در تبعيت از دستور جنابعالي در آذر ماه ۱۴۰۰ حدود ۱۵ درصد نرخ‌هاي خود را كاهش دادند. در سال ۱۴۰۱ باتوجه به افزايش تورم، نرخ ارز و هزينه‌هاي خريد قطعات و تعرفه گمركي و حقوق نيروي انساني، شوراي عالي هواپيمايي با افزايش ۳۰ درصدي نرخ بليت موافقت كرد كه علي‌رغم پيگيري‌هاي صورت گرفته افزايش مذكور ابلاغ نشد. در سال جاري نيز با چند برابر شدن هزينه‌ها نسبت به دو سال گذشته با ۲۹ درصد افزايش نرخ (كه با احتساب ماليات بر ارزش افزوده و ساير عوارض كمتر از ۱۸ درصد مي‌شود) موافقت شد كه آن هم با مخالفت وزارت راه و شهرسازي در نحوه اجرا كمكي به بهبود وضعيت اقتصادي شركت‌ها نداشته است. لذا شركت‌ها به‌دليل افزايش زمين‌گيري هواپيماها و كاهش دسترسي مردم به هواپيما و براي برون رفت از وضعيت بحراني و پيگيري اجراي قانون شكايتي را عليه ستاد تنظيم بازار در هيات عمومي ديوان عدالت اداري مطرح كردند كه هيات مذكور با حضور بيش از يكصد قاضي معزز و دانشمند بر لازم الاجرا بودن ماده ۱۶۱ قانون برنامه پنجم و ماده ۵۳ برنامه ششم توسعه صحه گذاشته و نرخ بليت هواپيما را تابع عرضه و تقاضا اعلام كردند. شركت‌هاي هواپيمايي براي خدمت رساني بيشتر و با كيفيت بهتر به مردم عزيز از هيچگونه تلاشي فروگذار نكرده و در مدت اجرا رأي ديوان شاهد آثار مثبت رأي مذكور به‌شرح ذيل بوديم:

    ۱- بليت تمام پروازها در پلتفرم‌هاي فروش بليت و دفاتر خدمات مسافرتي دسترس بوده و اصطلاحاً بليت ناياب نشده است. ۲- نرخ اكثر پروازها نه تنها گران‌تر نشده بلكه نرخ‌ها ارزان‌تر و متنوع‌تر عرضه شده است. ۳- سفارش و پارتي بازي براي تهيه بليت از سوي اشخاص و دفاتر مسوولان به حداقل ممكن رسيده است. ليكن در شرايطي كه بازار توزيع بليت در آرامش قرار دارد، بازرسي وزارت راه و شهرسازي با همراهي رييس محترم شعبه چهارم ملي تعزيرات حكومتي مبادرت به پلمب دفاتر شركت‌هاي هواپيمايي پارس و زاگرس كرده كه اين همه التهاب آفريني و ايجاد تنش در صنعت هواپيمايي كشور تاكنون سابقه نداشته است. لذا اينجانبان با تاكيد بر تبعيت كامل از دستورات حرفه‌اي و قانوني آن سازمان محترم به عنوان متولي صنعت حمل و نقل هوايي كشور اعلام مي‌داريم دخالت‌هاي غيرقانوني و غيركارشناسي دستگاه‌هاي خارج از صنعت حمل‌ونقل هوايي كشور ايمني پروازها را با مخاطره جدي مواجه خواهد ساخت و با عنايت به اينكه شركت‌هاي هواپيمايي زاگرس و پارس در تبعيت از رأي ديوان عدالت اداري هيچگونه اقدام خلاف قانون مرتكب نشده‌اند پلمب دفاتر فروش شركت‌هاي مذكور را (به‌دليل عدم ابلاغ توقف رأي ديوان به خواهان دعوي) غيرقانوني مي‌دانيم. لذا از جنابعالي به عنوان متولي صنعت حمل‌ونقل هوايي انتظار داريم از دخالت‌هاي غيركارشناسي بازرسي وزارت راه و شهرسازي كه به‌نظر مي‌رسد مغرضانه و با انگيزه‌هاي شخصي در اين صنعت صورت مي‌گيرد، جلوگيري شود.

    بر اساس اين گزارش، ناوگان هوايي كشور در پي ۴ دهه تحريم به‌شدت آسيب‌پذير شده و تعداد آن متناسب با جمعيت و وسعت كشور نيست. در اين حال، همزمان با افزايش هزينه پروازها به دليل جهش‌هاي قيمت نرخ ارز و همچنين تورم، توان مالي ايرلاين‌ها به‌شدت دچار افت شده است و اين همه در حالي است كه قيمت بليت پروازهاي داخلي همچون اغلب كالاهاي ديگر، به شكل دستوري از سوي دولت سركوب و به اين ترتيب، به‌طور مضاعف از توان مالي ايرلاين‌ها كاسته مي‌شود. در چنين شرايطي، بديهي است كه ناوگان هوايي توان پاسخ به تقاضاي طبيعي و موجود سفر را ندارد، چه برسد به اينكه بخواهد در پي سركوب قيمت بليت‌هاي پرواز، تقاضاي سفرهاي ريلي و جاده‌اي را نيز پوشش دهد. به باور كارشناسان صنعت هوايي، عرضه صندلي پرواز به اندازه تقاضاي آن نيست. در اين حال، از ٢٠ شركت‌ هواپيمايي در ايران، ١٠ شركت دولتي يا شبه دولتي و وابسته به دولت هستند كه اين شركت‌ها به دليل استفاده از يارانه‌هاي پنهان و ارتزاق از دولت مي‌توانند شرايط بحراني را تحمل كنند، اما به‌طور قطع متضرر اصلي، ايرلاين‌هاي خصوصي هستند كه مورد جريمه دولت هم قرار مي‌گيرند. براي شركت‌هاي دولتي و شبه دولتي مساله قيمت‌گذاري تكليفي بليت هواپيما موضوعيتي ندارد چراكه دسترسي به امتيازات متعددي دارند و مي‌توانند بدهي خود به دستگاه‌هاي مرتبط را با تاخير چند ساله پرداخت كنند. اين در حالي است كه عمدتا صندلي‌هاي موجود در اختيار مديران و مسوولان پروازي قرار مي‌گيرد كه از طريق سفارش‌ها مي‌توانند از اين ظرفيت استفاده كنند. درشرايط اجراي قانون وحكم راني درست است كه ايرلاين‌ها امكان توسعه و نوسازي ناوگان، حفظ نيروي انساني و اشتغالزايي، ارتقاي كيفيت خدمات، به‌روز‌رساني خدمات و… را خواهند داشت. اين دسته از كارشناسان تصريح مي‌كنند كه بايد تكليف خود را در قبال صنعت هوانوردي مشخص كنيم عده‌اي از مسوولان سفر هوايي را خدمات لوكس مي‌دانند از اين رو در مقطعي افرادي كه يك‌بار سفر خارجي در سال هم داشتند، يارانه آنها را قطع كردند و آنها را مستحق دريافت يارانه نمي‌دانستند و مدعي هستند كه سوخت يارانه‌اي ايرلاين‌ها هم بايد قطع شود اما در مقابل آنها، عده‌اي از مسوولان مي‌گويند تمام اقشار بايد حق دسترسي به حمل و نقل هوايي را داشته باشند و اين تفكر مسوولان در تضاد هم هستند حال اينكه براي ايرلاين تفاوتي ندارد چه قشري از مردم مسافر هواپيما هستند بلكه مهم اين است كه بتواند با درآمد متناسب با هزينه‌ها، بنگاه خود و نيروي كار مجموعه را حفظ كند و توسعه دهد.

    هر سال تقاضاي سفر هوايي در ماه‌هاي پاياني بهار و تعطيلي مدارس افزايش مي‌يابد و كمبود صندلي پرواز نسبت به تقاضاي سفر، بهانه‌اي براي گرانفروشي بليت هواپيما مي‌شود. اين مساله در سال جاري نيز تكرار شد. البته مساله حادتر از فصل افزايش سفرهاي داخلي است، به‌طوري كه در ۳ سال گذشته دوره انتظار خريد بليت هواپيما تا ۳۰ روز افزايش پيدا كرده است و امكان پاسخگويي به تقاضاي سفر هوايي به صورت روزانه و حتي هفتگي وجود ندارد. پيش از اين، دبير انجمن شركت‌هاي هواپيمايي در اين باره گفته بود: در شرايطي كه نرخ سفر هوايي از سفر جاده‌اي ارزان‌تر است، كسي كه پيش از اين با قطار و اتوبوس سفر مي‌كرد به دليل مناسب بودن قيمت و صرفه جويي در زمان به سمت هواپيما مي‌رود. كارشناسان صنعت هوايي نيز پيش از اين، با اشاره به مصايب تامين نقدينگي براي ايرلاين‌ها و خالي بودن دست آنها، گفته بودند: تعرفه‌هاي ورود موتور و قطعات هواپيما و موارد مصرفي نيز از نرخ ۴ هزار و ۲۰۰ تومان به نرخ دلار تالار دوم كه بيش از ۴۰ هزار تومان است افزايش يافته و همه اينها در شرايطي است كه هم‌زمان قيمت جهاني موتور و قطعات هواپيما افزايش يافته است.

  • وضعیت ناگوار ساخت و ساز مسکن به دلیل بحران اقتصادی

    وضعیت ناگوار ساخت و ساز مسکن به دلیل بحران اقتصادی

    به گزارش اقتصادران، حسن محتشم در خصوص کاهش ۲۱ درصدی صدور پروانه احداث ساختمان توسط شهرداری‌های کشور طی تابستان امسال و وضعیت ساخت‌وساز مسکن در کشور اظهار کرد: متاسفانه ساخت‌وساز مسکن به دلیل شرایط اقتصادی و تحت تاثیر عوامل محدودکننده در وضعیت ناگواری به سر می‌برد.

    وی ادامه داد: یکی از عوامل محدوده کننده برای سازندگان و انبوه‌سازان ایجاد سیستم سپامک (سامانه پروانه‌های اشتغال به‌کار مهندسان، کاردان‌ها و معماران تجربی ساختمان) برای تایید و تمدید پروانه‌های ساخت و ساز است.

    وی افزود: از سوی دیگر بروکراسی‌های دست و پاگیر در شهرداری‌ها و سایر ادارات باعث شده تا ساخت و ساز مسکن در کشور کاهش یابد. آمار اخیر مرکز آمار ایران این را تایید می‌کند.

    محتشم بیان کرد: هرکدام از این قیمت‌ها را در نظر بگیریم، وضعیت نگران‌کننده است. در این شرایط تصمیم‌گیران رویه قابل قبولی برای جلوگیری از این وضعیت اتخاذ نکرده‌اند. البته به‌نظر می‌رسد کاری از دست آن‌ها بر نمی‌آید که قدم مثبتی بر نمی‌دارند.

    وی در پاسخ به این پرسش که دولت و تصمیم‌گیران بخش مسکن چه کاری باید در این رابطه انجام دهند، اضافه کرد: مسئولان حوزه مسکن باید چند اقدام را در اسرع وقت انجام دهند؛ یکی تامین مالی است. دومی حذف عوامل محدودکننده است که به آن اشاره شد. حذف بروکراسی‌ها هم تاثیر بسیار زیادی در افزایش عملکرد سازندگان و انبوه‌سازان مسکن دارد. امروز ما با مشکلات متعددی روبرو هستیم که باید فکری اساسی برای آن‌ها شود.

    وی با بیان این‌که در غیر اینصورت نباید انتظار معجزه داشته باشیم، اظهار کرد: یکی از راهکار‌های کارگشا این است که دولت از دخالت به‌عنوان کارفرما در حوزه ساخت و ساز خودداری کند و امکانات خودش را در اختیار بخش خصوصی قرار دهد.

    مرکز آمار ایران اواسط ماه جاری اعلام کرد: در تابستان امسال ۹۱۴۵۳ واحد مسکونی در پروانه‌های صادر شده برای احداث ساختمان توسط شهرداری‌های کشور پیش بینی شده که نسبت به فصل گذشته ۷.۲ درصد و نسبت به فصل مشابه سال گذشته ۶.۶ درصد کاهش داشته است. ‏ متوسط تعداد واحد مسکونی در هر پروانه احداث ساختمان ۳.۸ واحد بوده است.

    تعداد ۲۳۹۱۸ پروانه احداث ساختمان توسط شهرداری‌های کشور در تابستان امسال صادر شده که نسبت به فصل گذشته ۱۹.۱ درصد و نسبت به فصل مشابه سال گذشته ۲۱.۲ درصد کاهش داشته است.

    مجموع مساحت زیربنا در پروانه‌های صادر شده برای احداث ساختمان در تابستان ۱۴۰۲ حدود ۱۶۴۹۷ هزار مترمربع بوده است که نسبت به فصل گذشته ۱۰ درصد و نسبت به فصل مشابه سال گذشته ۹.۵ درصد کاهش داشته است. متوسط مساحت زیربنا در این پروانه‌ها ۶۹۰ مترمربع بوده است.

  • کمیابی بلیت پروازهای داخلی نتیجه نافرمانی ایرلاین‌ ها

    کمیابی بلیت پروازهای داخلی نتیجه نافرمانی ایرلاین‌ ها

    به گزارش اقتصادران، شرکت‌های هواپیمایی داخلی از اواخر ماه گذشته با استناد به رای دیوان عدالت اداری اقدام به افزایش قیمت بلیت هواپیما در مسیرهای داخلی کردند.

    بر این اساس شرکت‌های هواپیمایی زاگرس، وارش، فلای پرشیا، ایران ایرتور، سپهران، پارس‌ایر، معراج، آتا، کارون،‌ تابان،‌ کاسپین و انجمن شرکت‌های هواپیمایی خواستار ابطال مصوبه شماره 36685/م/ص مورخ 18 دیماه 1400 ستاد تنظیم بازار در خصوص قیمت‌گذاری بلیت هواپیما شده بودند.

    شرکت‌های هواپیمایی ذکر شده با استناد به رای دیوان عدالت اداری از اواخر ماه گذشته افزایش قیمت در مسیرهای پروازی داخلی را بدون سروصدا کلید زدند. حدود یک هفته قبل گرانفروشی ایرلاین‌ها رسانه‌ای شد که منجر به گشت مشترک وزارت راه و شهرسازی و سازمان تعزیرات حکومتی از فرودگاه مهرآباد و پلمب دفتر دو ایرلاین از جمله پارس‌ایر شد.

    در ادامه دو روز قبل با دستور رئیس دیوان عدالت اداری رای دیوان در خصوص آزادسازی قیمت بلیت هواپیما تا اطلاع ثانوی موقوف‌الاجرا شده است.

    سازمان هواپیمایی کشوری نیز سرانجام با تاخیر چند روزه به گرانفروشی شرکت‌های هواپیمایی داخلی واکنش نشان داد. بر این اساس سخنگوی سازمان هواپیمایی کشوری از ابلاغ توقف رای دیوان عدالت اداری به ایرلاین‌ها خبر داده و گفته بود: در تاریخ 1402/02/23 براساس مصوبه ستاد تنظیم بازار نرخ تمامی مسیرهای داخلی براساس جدول بهای کامل بلیت هواپیما در هر یک از مسیرهای داخلی 29 درصد افزایش یافت.

    جعفر یازرلو گفت: براساس آخرین اقدامات به عمل آمده از سوی شرکت های هواپیمایی و طرح دعوا در دیوان، دیوان عدالت اداری، به ابطال مصوبه ستاد تنظیم بازار اقدام کرد که براساس آن مقرر شده است “حمل و نقل بار و مسافر هوایی مشمول قیمت‌گذاری بوده و افزایش قیمت آن منوط به هماهنگی با ستاد مزبور است.

    یازرلو با بیان اینکه سازمان هواپیمایی کشوری نماینده دولت در صنعت هوانوردی غیرنظامی متولی ایمنی پروازهاست افزود: این سازمان خود را مکلف به تکالیف و مسئولیت هایی که قانون گذار برعهده او نهاده است می‌داند و هر تصمیمی که در فرآیند قانونی کشور ابلاغ شود موظف به اجرا خواهد بود.

    سخنگوی سازمان هواپیمایی کشوری اضافه کرد:‌ متعاقب رای صادره هیئت عمومی دیوان عدالت اداری، وزارت راه وشهرسازی به عنوان دستگاه ذی‌ربط درخواست اعمال ماده 91 دیوان عدالت اداری به منظور رسیدگی مجدد کرد که به استناد آن، رئیس دیوان در نامه‌ای  به وزارت راه وشهرسازی نسبت به موقوف الاجرا شدن رای مکاتبه کرد که مراتب توسط سازمان هواپیمایی جهت آگاهی و اقدام شرکت‌های هواپیمایی ابلاغ شد و شرکت ها مجاز به افزایش نرخ بلیت هواپیما نیستند.

    به گزارش اقتصادران، تا پیش از رای دیوان عدالت اداری و افزایش قیمت بلیت پروازهای داخلی توسط شرکت‌های هواپیمایی بازار حمل‌ونقل هوایی مسافری کشور با کمبود یا نبود بلیت پروازهای داخلی دست و پنجه نرم می‌کرد. رویدادی که به‌نظر می‌رسد عمدی و با هدف فشار بر متولیان این بخش برای افزایش قیمت بلیت هواپیما عملیاتی شده بود.

    اما پس از رای دیوان، عرضه بلیت پروازهای داخلی از سوی شرکت‌های هواپیمایی متناسب با افزایش حدود 70 درصدی قیمت‌ها، بیشتر شد.

    این در حالی است که با موقوف‌الاجرا شدن رای دیوان عدالت اداری،‌ یکبار دیگر بلیت پروازهای داخلی کمیاب و در برخی مسیرها نایاب شده است. مانند قبل دیگر خبری از عرضه بلیت با قیمت‌های مصوب نیست و معدود بلیت‌های موجود در برخی مسیرهای پروازی نیز با قیمت بالا و به‌صورت بیزینس عرضه می‌شود.

    به‌عنوان مثال در حالی بلیت پرواز تهران-اهواز حدود 1.2 میلیون است که هواپیمایی “اروان” بلیت این مسیر پروازی را با قیمت یک میلیون و 550هزار تومان را به‌صورت چارتری به فروش می‌رساند.

    قیمت بلیت سیستمی این مسیر پروازی هواپیمایی آسمان نیز حدود 1.5 میلیون تومان است.

  • ناکارآمدی دولت در خانه دار کردن مردم

    ناکارآمدی دولت در خانه دار کردن مردم

    به‌ گزارش اقتصادران، پروژه‌های ساخت مسکن مهر، نهضت ملی، اقدام ملی مسکن و مواردی از این دست، از جمله طرح‌های خانه‌دار کردن اقشاری است که در بحبوحه گرانی مسکن توان خرید سرپناهی را برای خود را ندارند و تورم اجاره نیز امان آنها را بریده است.

    این شکل از پروژه‌ها در ایران عموما از سمت دولت انجام می‌شود که بر اساس تجربه سال‌های پیش، اکثرا یا به نتیجه نرسیده‌اند یا مانند مسکن مهر آنقدر پیامدهای منفی داشته‌‌اند که از مزایای ساخت آن فراتر بوده است.

    نهضت ملی مسکن نیز یکی از همان طرح‌هاست که دولت ابراهیم رئیسی آن را بر اساس قانون جهش تولید مسکن مصوب مرداد 1400، بنا نهاد و از همان ابتدا با چالش‌های زیادی همراه بود. اما پروژه‌های مسکن دولتی در ایران چه معایبی دارد و از چه طریق می‌توان کارآمدی آن را افزایش داد؟

    مشکلات انبوه‌سازی دولتی در ایران

    فردین یزدانی، کارشناس حوزه مسکن گفت: «نفس این ماجرا که دولت به‌صورت انبوه در کشور مسکن بسازد مشکل دارد؛ مانند مسکن مهر که عواقب زیادی داشت و پیامدهای ساخت نهضت ملی مسکن از آن بیشتر است. البته در آن حد که دولت وعده داده، خانه ساخته نمی‌شود.»

    او ادامه داد: «از لحاظ اصولی مسئله کنونی مسکن در ایران مسئله توان مردم برای خرید است. دلیل اصلی خوابیدن ساخت و ساز در کشور، نبود تقاضا برای خرید است.»

    ساخت پروژه‌های مسکن دولتی باید برون‌سپاری شود

    یزدانی در بیان راهکاری برای بهبود ساخت مسکن انبوه در کشور اظهار کرد: «دولت باید ساخت مسکن انبوه را برون‌سپاری کند و به این شکل پروژه‌ها را پیش نبرد. اگر آمار آورده متقاضیان طرح نهضت ملی مسکن مورد بررسی قرار گیرد، مشخص می‌شود میزان بالایی ندارد و این موضوع به‌دلیل وخامت اقتصاد در کشور است. تعداد زیادی از مردم توان فراهم کردن آورده را ندارند و بخشی مهمی از آنها نیز نمی‌توانند اقساط ماهانه تسهیلات را بپردازند.»

    وی افرود: «در سال‌های اخیر قیمت‌ها در مسکن همچون سایر کالاها تا اندازه زیادی بالا رفته و در مقابل دستمزدها آنقدر افزایش نداشته‌اند، در نتیجه توان کافی برای ورود متقاضیان به بازارها وجود ندارد و بازار مسکن یکی از این کالاهاست؛ بنابراین ساخت مسکن به‌صورت دستوری مشکلی را حل نخواهد کرد.»

    این کارشناس مسکن توضیح داد: «در این شرایط، تنها کسانی وارد این بازی خواهند شد که توان کافی دارند و در دور دوم، این واحدها را از متقاضیان اولیه می‌خرند. این افراد غالبا خود یک واحد دیگر نیز برای زندگی دارند و در نهایت بعد از این دور و چرخش، در بهترین حالت با قیمت‌های بازار وارد بازار اجاره به قیمت بازار خواهند شد.»

    ناکارآمدی دولت در ساخت مسکن

    یزدانی همچنین درباره ناکارآمدی دولت در ساخت مسکن بیان کرد: «دولت، دولت ناکارآمدی است و عملیات دولت در ساخت واحدها نیز بسیار پیچیده است. اصولا دولت‌ها نمی‌توانند به‌صورت مستقیم به این زمینه ورود کنند و کارا باشند. در نهایت این ناکارآمدی باعث هدر رفتن منابع و طولانی شدن پروژه‌ها خواهد شد. برای مثال هنوز پس از گذشت دو دهه، برخی واحدهای مسکن مهر تحویل داده نشده است.»

    همان‌طور که بیان شد، نه‌تنها دخالت دولت از همان ابتدا در بازار مسکن، راهگشا نبوده بلکه اجرای طرح‌های دستوری در این بازار، پیامدهای زیان‌ده متعددی را در ابعاد مختلف پیش آورده است.

    پیامدهایی نظیر هدررفت بودجه، طولانی شدن برای انتظار تحویل واحدها و کیفیت پایین ساخت از عوارض دخالت دولت در بازار مسکن بوده است.

    حالا باید دید پروژه نهضت ملی مسکن پس از تحویل واحدها و در آینده چه مسائلی پیش خواهد آورد؟