به گزارش اقتصادران، سالهاست که بورس با وعده و اعداد و ارقام توخالی به حیات خود ادامه میدهد. طی سالیان گذشته هر چند ماه یکبار یک وزیر اقتصاد یا یک رییس سازمان بورس وعده ترمیم بورس و بازگشت سرمایه، همچنین سود چندصد درصدی را داده ، اما تا به امروز هیچ یک محقق نشده است.
برای نمونه قرار بود در دولت سیزدهم نقدینگی سنگین وارد بورس شود و روند بازار بهطور کلی تغییر کند؛ اما در همان دوران برای اینکه وعدههایش اجرایی شود نقدینگی خرد وارد بازار شد و نتوانست روند معاملات را تغییر دهد. وعدههای مسوولان از گذشته دور تا به امروز به همین شکل بوده است و طی پنج سال گذشته هیچ سهامداری نتوانسته از شرایط استفاده کند و سود خوبی جذب کند و تنها در این مدت زیان برخی سهامداران کاهش یافته است.
شنبه شب حجتالله صیدی، رییس سازمان بورس نیز در این خصوص سخن گفت و اظهار داشت: « از شهریور ماه گذشته تا الان؛ یعنی شاخص دو میلیون واحدی، شاخص کل را بگوییم؛ شاخص کل؛ برآیند بازار است، کسی معمولابازه بر اساس شاخص به دست نمیآورد. ما در بازار کسانی را داشتیم که مثلا در این ۱۱ ماه گذشته بیش از ۲۰۰ درصد سود بردند.» وی ادامه داد: « مجموعا بوده کسانی که بازده خیلی کمی داشتند، کسانی که بیش از ۲۰۰ درصد سود بردند. شاخص کل ما از آخر شهریور پارسال تا امروز با وجود افت بعد از جنگ، حدود ۲۵ درصد بازدهی داشته، شاخص کل در اوج آنکه مال قبل از جنگ است؛ رسید به سه میلیون و حدود ۳۰۰ هزار؛ یعنی ۶۵ درصد افزایش؛ این برآیند بازار است.»اما بررسیها نشان میدهد که سهامداران معمول بازار تنها به صورت ناچیز با کاهش زیان از روی سرمایهشان روبه رو بودهاند و در این بین خبری از سودهای چند صددرصدی نیست.
در همین خصوص منصور علیمردانی، نماینده مجلس نوشت: «رییس سازمان بورس میگوید: ۵ ماهه ۱۴۰۴ بازار ۴۶ درصد مثبت و ۵۴ درصد منفی بوده. اما شاخص هم وزن فقط ۶ روز مثبت داشته یعنی ۹۲ درصد منفی!۵۰نماد روندم را ببنید جز ۲۰ نماد خاص، همه زیانده.این دیگر بازار سرمایه نیست؛ آزار مردم سرمایهگذار است و نتیجه بیتدبیری اقتصادی.» بررسی اعداد و اراقام نشان میدهد که بازار بازدهی بالایی نداشته و تنها در این بین شاخصها رشد کردهاند.
البته داستان به همین جا ختم نمیشود؛ چراکه این صحبتها تنها به رییس سازمان بورس مربوط نمیشود وسالهاست که روسای مختلف بدین گونه از بورس حمایت میکنند. برای نمونه وزیر اقتصاد اعلام کرده که برای حمایت از بورس ابتدا از تولید حمایت میکند، درست است که اگر از تولید حمایت شو بازار سهام نیز آرام آرام تغییر روند دهد و صنایع به سودسازی میرسند اما مساله اینجاست که بورس حدود ۵ سال روند اصلاحی داشته واعتماد و نقدینگی را از دست داده و نمیشود با حمایت از تولید مسیر بازار سرمایه را تغییر داد و در اصل باید به صورت جدی و بدون دخالت از بازار حمایت شود. بازار سهام درحال حاضر بیش از آمارسازی نیاز به حمایت واقعی دارد، حمایتی که به معنای دستکاری و دخالت نباشد و تنها روند بازار را تغیر دهد. شاید یکی از این حمایتها عدم دستکاری و دخالت در روند بازار باشد. در اصل اگر کسی در روند بازار دخالت نکند آرام آرم معاملات تغییر مسیر میدهد و روند صعودی به خود میگیرد درحال حاضر بسیاری از فعالان بازار سرمایه از ترس دخالت یا دستکاری ترجیح میدهند در بازار سرمایهگذاری کنند، حال اگر سایه این دخالت از بازار برداشته شود آرام آرام نقدینگی نیز به بازار روانه خواهد شد.
آمارسازی یا واقعیت بازار؟
وی با اشاره به ارایه آمار توسط رییس سازمان بورس نیز اظهار کرد: این نوع ارایه آمار بازی با اعداد است. به عنوان مثال، شهریور پارسال تا شهریور امسال را ۲۵ درصد بازده اعلام کردند، در حالی که نرخ بازده بدون ریسک در همان بازه حدود ۴۰ درصد بوده. یعنی پول حتی با سپردهگذاری بانکی ۱۵ درصد بیشتر از بورس سود داده است. چطور میشود این را نشانه رشد بازار دانست؟
این کارشناس بازار سرمایه تاکید کرد: بازار نهتنها غیرعادی نیست، بلکه به مرز ابربحران رسیده. نسبتهای مالی به کف تاریخی رسیده، ارزش معاملات به نسبت نقدینگی در بدترین وضعیت تاریخ بورس است، ارزش دلاری بازار به سطح ده سال پیش برگشته و خروج نقدینگی ادامه دارد. حتی در ساختار معاملات هم به دلیل محدود شدن دامنه نوسان، بازار به دو قطب خرید و فروش قفل شده و عملاحالت فرسایشی پیدا کرده است.
رحمانی توضیح داد: مشکل اصلی این است که آقای سعیدی بعد از قبول مسوولیت، مواضعشان نسبت به قبل ۱۸۰ درجه تغییر کرده. یک مدیر مسوولپذیر باید ضعفهای بازار را بپذیرد و برای آنها راهکار ارایه دهد؛ نه اینکه از مشکلات فرار کند یا صرفابا کنفرانسهای نمایشی و پاورپوینت، بازار را رویاپردازی کند.
وی اظهار کرد: انتظار این است که به عنوان نهاد ناظر، از حقوق سهامداران دفاع کنند، نه اینکه با آمارهای گزینشی و ادبیات شاعرانه، صورتمساله را پاک کنند. ما از ایشان دعوت میکنیم در یک گفتوگوی واقعی و دوطرفه حاضر شوند و به سوالات چالشی پاسخ دهند، حرفدرمانی و حرکتهای تبلیغاتی دیگر جواب نمیدهد.
دیدگاهتان را بنویسید