به گزارش اقتصادران، یکی از سادهترین وعدههای دولت مسعود پزشکیان، رفع فیلتر و بازگشایی فضای مجازی بود؛ وعدهای که انتظار میرفت در همان ماههای نخست اجرا شود تا دستکم بخشی از جامعه نشانی از تغییر و بهبود را احساس کند. اما با گذشت ماهها، تنها واتساپ و گوگلپلی به شبکه آزاد برگشتند و بقیه پلتفرمها همچنان پشت دیوار فیلترینگ ماندهاند.
استدلالهای امنیتی و ابهام در رضایت عمومی
مقامهای دولتی میگویند مسائل امنیتی و تهدیدات خارجی، ضرورت ایجاد محدودیت را توجیه میکند. بعد از وزیر ارتباطات که چندی قبل صراحتا، اختلال گسترده در سامانههای موقعیتیاب را ناشی از ملاحظات امنیتی دانسته بود؛ محمدجعفر قائمپناه، معاون اجرایی پزشکیان در گفتوگو با ایرنا گفته: «مردم وقتی ببینند دشمن از اینترنت سوءاستفاده میکند و به کشورشان تجاوز کرده و این پدیده محملی برای جاسوسی است، میپذیرند اینترنت برای مدت مشخصی محدود شود.» او همچنین از گزارشی خبر داده که فیلترشکنها را یکی از عوامل نفوذ و جاسوسی معرفی کرده است.
اما پرسش مهم اینجاست که مردم دقیقاً چگونه و بر اساس کدام نظرسنجی چنین پذیرشی را نشان دادهاند؟ در شرایطی که بسیاری از شهروندان حتی برای فعالیتهای روزمره، آموزشی، کاری و درمانی به اینترنت نیاز دارند، تصور «رضایت عمومی» بدون شواهد شفاف، نمیتواند مبنای قانعکنندهای باشد.
مطالبه جامعه؛ رفع محدودیت و بازگشت به اینترنت پایدار
در شرایط فعلی، مشکلات زیرساختی اینترنت، از اختلال در مسیریابی و جیپیاس تا کندیهای مکرر، به مانعی برای کسبوکار، آموزش و حتی زندگی روزمره مردم تبدیل شده است. مسئله، فقط دسترسی به پلتفرمهای خارجی نیست؛ بلکه اعتماد عمومی به کارآمدی دولت در پاسخ به نیازهای فوری شهروندان است.
انتظار عمومی روشن است: دولت پزشکیان باید هرچه سریعتر گامهای عملی برای رفع محدودیتها، تقویت زیرساختها و بازگرداندن اعتماد به فضای آنلاین بردارد. تداوم وضعیت موجود نهتنها از منظر توسعه اقتصادی و اجتماعی زیانبار است، بلکه شکاف میان جامعه و تصمیمگیران را نیز عمیقتر میکند.
دیدگاهتان را بنویسید