برچسب: چای دبش

  • ۴ هزار صندوق قرض‌الحسنه غیرمجاز در کشور داریم / بالای هزار صفحه گزارش از پشت پرده پرونده چای دبش دادیم

    ۴ هزار صندوق قرض‌الحسنه غیرمجاز در کشور داریم / بالای هزار صفحه گزارش از پشت پرده پرونده چای دبش دادیم

    به گزارش اقتصادران، هر چند هادی خانی در فضای رسانه‌ای به عنوان مسئول پیگیری پرونده‌ی ایران در اف‌ای‌تی‌اف شناخته می‌شود اما مرکز تحت تصدی وی مسئولیت مهم دیگری را نیز داراست. مسئولیت پیشگیری از پولشویی و از میان بردن استعداد فساد در داخل کشور. نگاهی به گذشته نشان می‌دهد هر از چندی پرونده‌ی فسادی بزرگ و پیچیده فضای اقتصاد و سیاست ایران را تحت تاثیر قرار داده است. هادی خانی با تاکید بر این‌که اجرای قانون پولشویی و مهیا شدن سیستم مبارزه با فساد، در حقیقت امکانی برای شکل گیری پرونده‌های رنگ و وارنگ فساد را باقی نمی‌گذارد، می‌گوید دلیل این‌که برخی کشورهای اروپایی با چنین معضلی یعنی پرونده‌های بزرگ فساد مواجه نیستند، همین است که با سوار شدن بر گلوگاه‌های مالی و رصد دقیق اشخاص پرخطر و پرریسک و کم ریسک و کنترل معاملات و جابه‌جایی پول، مانع از بروز فساد می‌شوند .

    او در حالی درباره‌ی کارویژه‌ی مرکز تحت تصدی‌اش در این خصوص  به سئوالات پاسخ داد که خود نیز بر این نکته تاکید کرد که ۹۵ درصد فعالیت همکارانش معطوف به پیشگیری از فساد در داخل کشور است و پنج درصد فعالیت‌ها به موضوع عادی سازی پرونده‌ی ایران در اف‌ای‌تی‌اف و رعایت استانداردها باز می‌گردد اما فشای سیاسی همواره بحث اف‌ای‌تی‌اف را به عنوان بحثی داغ مورد توجه قرار داده است.

    مشروح مصاحبه‌ی با هادی خانی معاون وزیر اقتصاد و دبیر شورای عالی پیشگیری و مقابله با جرایم پولشویی پیش روست.

    *در قالب قانون مبارزه با پولشویی مقرر بود شاخص‌ها و معیارهای ارزیابی فعالیت اقتصادی برای هر ایرانی تعیین شود، این شاخص‌ها در حال حاضر تعیین شده است؟

    مساله‌ی مبارزه با پولشویی مساله‌ی مهمی است. این موضوع در دل خودم من هم مانده که چرا حجم انبوه اقدامات در این بخش چندان دیده نمی‌شود. در حقیقت  ۹۵ درصد فعالیت‌های ما به موضوعات داخلی برمی‌گردد و تنها پنج درصد ظرفیت ما مرتبط با موضوعات خارجی و مساله‌ی اف‌ای‌تی‌اف است. ما در حال تکمیل زیرساخت‌های رصد جریانات مالی مشکوک هستیم تا آسیب‌های پول‌شویی و تامین مالی تروریست در کشور قابل محاسبه شود. برنامه داریم سامانه‌های هوشمند نرم‌افزاری‌مان را ایجاد و تکمیل کنیم تا بتوانیم ردیابی‌های دقیق انجام دهیم. در این حوزه کارهای متعدد عقب مانده‌ای وجود داشت و خوشبختانه در دولت شهید رییسی و دولت آقای پزشکیان، با همراهی بسیار خوب این موضوعات با قوت پیگیری شد و می‌توانم بگویم زیرساخت‌های اجرای قانون در کشور تقریبا کامل شده است. برای اولین بار سند ملی ریسک کشور را در چارچوب قانون با حول و حوش هزار و پانصد تا هزار و ششصد آسیب از کل فرایندهای مالی کشور که می‌توانست استعداد پولشویی و فساد داشته باشد را احصا کردیم. اولین برنامه اقدام داخلی خودمان را برای پیشگیری از این آسیب‌ها به ۴۳ دستگاه کشور ابلاغ کردیم و در حال پیگیری برای رفع این آسیب‌ها هستیم. هدف ما این است که با رفع این آسیب‌ها کم‌کم استعدادی به نام پولشویی و فساد در کشور وجود نداشته باشد. در بحث آموزش و فرهنگ‌سازی نیز مرکز اقدامات متعدد و زیادی را شروع کرد. در موضوع مدیریت استعلامات دستگاه قضایی و دستگاه‌های نظارتی زیرساخت‌های بسیار قوی ایجاد کردیم و می‌توانم بگویم امروز تقریبا محور پاسخ به استعلامات دستگاه قضایی در کشور برای ردیابی مالی کیس‌ها و سوژه‌های فساد هستیم. غیر از این مرکز، اقدامات پیشگیرانه جدی‌ای را شروع کرده است. در حال حاضر ما قانون ظرفیت اشخاص پرخطر را داریم، قانون  ظرفیت اشخاص تحت مراقبت را داریم؛ ظرفیت ممنوع کردن تعاملات کاری پر خطر را داریم. این‌ها که می‌گویم ظرفیت‌های قانونی ماست و مرکز اختیارات بسیار بالایی در این حوزه دارد. ما لیست اشخاص پرخطر را آماده و ابلاغ کردیم. در این قالب تاکید داشتیم که این شاخص‌ها باید تحت مراقبت باشند چرا که استعداد پولشویی و فساد دارند. این کارها در مرکز انجام شده و این فهرست مداوم به روز می‌شود. در این قالب اگر این افراد به بانک، بورس و بیمه و … مراجعه کنند، باید صدای هشدارهای بلند شود و دقت در ارائه‌ی سرویس به این افراد صورت گیرد تا فردا یک فسادی مشابه برخی از فسادهای رنگ و وارنگی که پیش‌تر درباره‌اش شنیدیم ظهور و بروز پیدا نکند. در بحث مقرره‌نویسی هم مقررات عقب‌مانده‌ی زیادی داشتیم که امروز کامل شده است. مصوبات شورای عالی مبارزه با پولشویی برای تکمیل این مقررات گرفته شد و بدنه‌ی تقنینی کشور در حوزه مبارزه با پولشویی و مبارزه با تروریسم به نقطه‌ی غنای خوبی رسیده .این معیارها به بسیاری از دستگاه‌ها و اشخاص مشمول قانون نظیر بورس، مالیات، گمرک، بیمه‌ها، حوزه صنعت، کارگزاری‌ها و غیره و غیره ابلاغ شده است. حتی در حوزه‌ای مثل زیرساخت‌های تلفن همراه و غیره و غیره ابلاغ کردیم که امکان چه سوءاستفاده‌هایی وجود دارد که در نهایت این سوء استفاده‌های می‌تواند منجر به فساد شود. این‌ها را ابلاغ کردیم تا آلارم‌ها و هشدارها به موقع داده شود و دقت لازم صورت گیرد تا اگر رفتار مشکوک و پرریسکی مشاهده شد، به مرکز اعلام شود.

    *میزان همکاری دستگاه‌ها چطور بوده است؟

    در همین سه سال  اخیر نزدیک به ۱۰۰ هزار گزارش معاملات مشکوک از همین زیرساخت‌های دریافت کردیم. ما وقتی گزارش را دریافت می‌کنیم به سرعت وارد آنالیز دقیق می‌شویم چون بحث حق‌الناس مطرح است و مواردی که واقعاً محرز شود پولشویی است، موضوع را به مرجع قضایی ارجاع می‌کنیم. حدود ۴۴۰ تا ۴۵۰ پرونده در همین دوره‌ی دو سه سال به مرجع قضایی ارائه دادیم و احکام خیلی خوبی روی این‌ها صادر شده است. پارسال نزدیک ۷۰۰ هزار میلیارد تومان توقیف اموال داشتیم. بهترین روش مبارزه با فساد همین است. دارایی‌اش رو بگیر، خودش رو نگیر. دارایی‌اش را بگیرید خود به خود انگیزه فساد کاهش پیدا می‌کند. قانون مبارزه با پولشویی هم همین را می‌گوید؛ می‌گوید کار به اشخاص نداشته باشید و بروید سراغ پول‌های کثیف. وقتی شخص را می‌گیرید، هزینه‌ی آبروی وی و هزینه‌ی آبروی خانواده‌اش هم وجود دارد. هزینه‌های قضایی و زندان و … هم هست. غیر از این‌ها آبروی کشور را می‌برید. پس بهتر است ادم را رها کنید و سراغ پول کثیف بروید تا ریشه‌ای مشکل حل شود.

    *یعنی این رویه‌ی جدیدی در برخورد با فساد است؟

    این رویه در قانون مبارزه با پولشویی آمده است. این‌که باید سراغ پول کثیف رفت.

    *خب اگر به اشخاص کاری نداشته باشید، ممکن است مجددا مرتکب چنین خطایی شوند؟

    جنس قانون پولشویی پیشگیری است. اصلا به آن نقطه نمی‌رسد که فرد آلوده شود. من دارم روح قانون را می‌گویم. روح قانون می‌گوید تو به اشخاص کاری نداشته باش. برو سراغ پول‌های کثیف چرا که اگر روی این پول‌ها سوار شوی و نگذاری این پول به وجود بیاید خود به خود اون فساد شکل نمی‌گیرد و افراد فاسد نمی‌شوند. نگاه کنید ببینید فضا در یک سری از کشورهای اروپایی چطوری است. در برخی از این کشورهای اروپایی اصلا فسادهای رنگ و وارنگی از فساد که ما با آن روبه‌رو هستیم وجود ندارد. دلیلش این است که سیستم‌های مالی و پولی در رصد کامل است و یک دلار یا یک یورو بالا و پایین نمی‌شود.من مثال می‌زنم تا روشن شود. مثلاً یه نفر که حقوق بگیر حاکمیت است، وقتی در حسابش بیش از حقوقش پول وارد شود، صدای سیستم‌ها بلند می‌شود که پول زیادی آمده و ببینید دلیلش چیست.ممکن است فرد بگوید من کار اقتصادی کردم، به سرعت از او سئوال می‌شود آیا مالیات این فعالیت اقتصادی را دادی؟ با این سیستم حتی مشکل فرار مالیاتی نیز حل می‌شود چون  آدم‌ها می‌دانند تمام زندگی‌شان از منظر مالی با سیستم تحت رصد کامل است، دست از پا خطا نمی‌کنند. در این فضا روح قانون مبارزه با پول کثیف است نه مبارزه با آدم‌ها؛ حالا شما حساب کنید اگر این سیستم را نداشته باشیم و مدام آدم‌ها را بگیریم زندانی کنیم، پرونده تشکیل بدهیم و هزینه‌های سنگین به خانوارها و فرزندان مجرم تحمیل کنیم، چه می‌شود. قانون مبارزه با پولشویی می‌گوید برو روی تمام گلوگاه‌های جریانات مالی کشور سوار شو و با شاخص‌های معاملات مشکوک همه‌ی فعالیت‌ها را رصد کن و هر کجا انحراف از معیار دیدی، ورود کن. ما در حال حاضر چنین کاری را انجام می‌دهیم.

    *در حال حاضر این معیارها و شاخص‌ها به طور دقیق مشخص شده‌اند؟

    این شاخص‌ها در بخش‌های کلیدیِ مشمول مثل بانک، بورس بیمه، مالیات، گمرک و یه بخشی از فعالان حوزه صنعت، دفاتر پیشخوان، وکلا، سردفترها، سازمان ثبت اسناد و املاک نهایی و ابلاغ شده و بعضاً چند ورژن هم تکامل پیدا کرده است. آموزش‌های متعددی به این دستگاه‌ها داده شده تا به محض مشاهده‌ی رفتارها و معاملات مشکوک، مراتب را به ما اعلام کنند. با همین شاخص‌های ابلاغی بازخوردهای خوبی داشتیم و گزارش معاملات مشکوک را از دستگاه‌ها دریافت و بررسی می‌کنیم. البته این شاخص‌ها مداوم به روز می‌شوند. ما در مسیر بلوغ هستیم چون قبلا چنین چیزی وجود نداشته است. ما مداوم گزارش‌های تحلیلی به حاکمیت می‌دهیم که دلیل بروز مشکل در فلان بخش چیست. مثلا اعلام می‌کنیم دلیل وجود پدیده‌ی شرکت‌های صوری چیست و اعلام می‌کنیم کدام آسیب سبب بروز این مشکل شده و برای حل ان باید چه کرد تا دیگر چنین آسیبی از میان برود.

    *ما در ایران با مشکلات عدیده‌ای در این حوزه روبه‌رو هستیم . هم شرکت‌های صوری و هم مثلا حساب‌های اجاره‌ای. هر از چندی هم هشداری به مردم داده می‌شود که مراقب باشید اما باز چنین معضلی حل نشده. در قانون مبارزه با پولشویی ظرفیتی برای حل چنین مشکلاتی وجود دارد؟

    بله . اتفاقا در موردحساب‌های اجاره‌ای هم بررسی کردیم. خب بانک مرکزی هم در این موضوع همکاری خوبی با ما دارد.  جنس کار مرکز با زیرساخت‌های اطلاعاتی، سامانه‌ای، هوشمندی، نیروی انسانی و تخصصی‌ای که ایجاد کرده این است که مشکلات این چنینی را رفع کند و از بروز مشکل پیشگیری کند . جالب است به شما بگویم همه‌ی این‌ها هم توصیه‌ی اف‌ای‌تی‌اف است. FATF توصیه می‌کند که در این حوزه با قانون مبارزه با پولشویی مانع شکل‌گیری فساد شوید.

    *در شرایط فعلی طبق روال تعریف‌شده در قانون مرکز راسا وارد بررسی پرونده‌ی فساد نمی‌شود درست است؟

    بله. در حقیقت دستگاه‌ها از ما می‌خواهند که موضوعی را بررسی کنیم و ما اقدام می‌کنیم. مثلا دستگاه قضا از ما می‌خواهد فلان پرونده‌ی فساد را مورد بررسی قرار دهیم.

    با درخواست قوه‌ی قضاییه، گزارشی در مورد پرونده‌ی فساد چای دبش از سوی شما تدوین شد. 

    بله. به این مساله ورود کردیم و گزارشی کامل هم ارائه دادیم.

    *این پرونده در زمان خودش با حساسیت ویژه‌‎ی افکار عمومی همراه بود. برخی از مقامات دولت سیزدهم که معتقد هستند این پرونده، پرونده‌ی بزرگی نبود و بازی رسانه‌ای بزرگی برای آن تدارک دیده شد. بررسی‌های شما در این موضوع چه چیزی را نشان می‌دهد؟

    ما با درخواست و دستور قوه‌ی قضاییه وارد این پرونده شدیم. باید اشاره کنم با این‌که این پرونده در دولت قبل بروز و ظهور پیدا کرد و کشف شد، در همان دولت هم به طور جدی موضوع بررسی شد. مرکز اطلاعات مالی از نظر قانونی مقام تشخیص بزرگی و کوچکی و وزن پرونده‌ها نیست. ما جایگاه ردیابی و شناسایی اموال و دارایی‌ها و شناسایی شبکه‌های پشت این‌ پرونده‌ها را داریم و در همان مقطع زمانی ما کامل‌ترین و جامع‌ترین گزارشی که می‌توانست لایه‌های پشت این پرونده را روشن کند تدوین کردیم. اشخاص پشت پرده‌ی حقیقی و حقوقی و روابط بین این‌ها و اموال و دارایی‌هایی که در این شیکه رد و بدل شده بود همگی شناسایی شد و بالای هزار صفحه مستندات به مرجع قضایی ارائه کردیم. کل تکلیف ما همین بود. تصمیم درباره‌ی این گزارش‌ها مرجع قضایی است. در مورد سایر پرونده‌های مهم دیگری که به مرجع قضایی کمک می‌کنیم نیز همین وضعیت است . ما در جایگاه اعلام مفاد این گزارش‌ها نیستیم.

    بخش مهمی از فسادها در ایران فسادهای تکراری است. به عنوان مثال ایران سال‌های طولانی است با پدیده‌ی تاسیس شرکت‌های صوری مواجه است. اتفاقا گزارش مبسوطی درباره‌ی شرکت‌های صوری فعال در بازار موبایل تدوین شده است . با توجه به این‌که قانون مبارزه با پولشویی در حال اجراست، آیا می‌توان انتظار داشت که بالاخره برخی از این مشکلات برای همیشه حل شود؟

    دقیقا همین است. همان‌طور که گفتم قانون مبارزه با پولشویی جنس پیشگیری دارد. مثلا درباره‌ی همین پرونده‌ای که اشاره مردید، موضوع به سوء استفاده از اشخاص کم بضاعت برای تاسیس شرکت‌های صوری برمی‌گشت و با آسیبی چون حساب‌های اجاره‌ای و فرارهای مالیاتی نیز در این حوزه روبه‌رو بودیم.

    *در مورد این پرونده می‌توانید توضیح بیشتری بدهید؟ طبق گزارش‌های رسمی منتشر شده صد شرکت صوری از سوی افراد تحت پوشش نهادهای نظارتی تاسیس شده بود و این‌ها فعالیت گسترده‌ای در بازار گوشی تلفن همراه داشتند. گزارش‌های شما چه ناکارآمدی و نقصی را در این حوزه نشان می‌داد؟

    موضوع این است که در پرونده‌هایی از این جنس، عمده‌ترین سوء‌استفاده‌ای که این قالب اتفاق می‌افتد، خرید و فروش هویت است. مثلاً فردی که بی‌بضاعت است را پیدا می‌کنند و به او می‌گویند این میزان پول می‌دهیم تا کد ملی و اطلاعات هویتی‌ات را بگیریم. با وکالتنامه‌هایی که می‌گیرند حساب بانکی افتتاح می‌شود یا شرکت تاسیس می‌شود و حتی ممکن است خرید و فروشی هم صورت گیرد. متاسفانه باب این کار باز است و ما تلاش کردیم به مردم اطلاع‌رسانی کنیم که حواستان باشد هر پول مفتی بی‌دلیل نیست. به هر حال وقتی کسی می‌گوید به شما پول می‌دهم تا وکالت بگیرم، یا فلان قدر پول می‌دهم تا حساب بانک افتتاح کنیید، یعنی یک سوء استفاده وجود دارد. شما ازکجا می‌دانید فرد با حساب‌تان چه کاری انجام می‌دهد. ممکن است حتی تامین مالی تروریسم کند یا اقدام تروریستی انجام دهد. خطر بزرگی وجود دارد. افراد از کجا می‌دانند در این شرکت‌ها چه اقداماتی صورت می‌گیرد؟ ممکن است فرد سلاح وارد کشور کند. من دارم بدبینانه‌ترین حالت ممکن را می‌گویم. اتفاقا این‌ها را می‌گویم تا مردم بترسند و حواس‌شان را جمع کنند که هویت اجاره دادن می‌تواند تبعات سنگینی داشته باشد. برخی می‌گویند من به فامیلم اعتماد کردم اما من هشدار می‌دهم در مورد هویت خودتان به هیچ کسی در هیچ قالبی اعتماد نکنید. بحث حراست از خودتان است. هویت مال شماست. نباید به سادگی و در ازای پول هویت خودتان را در اختیار دیگری قرار دهید.  ما مستمر تلاش می‌کنیم و هشدار می‌دهیم و امیدواریم مردم هم موضوع را جدی بگیرند.

    *در مورد پدیده‌ی حساب‌های اجاره‌ای؛ برآوردهایتان نشان می‌دهد به طور تقریبی احتمال وجود چه تعداد حساب اجاره‌ای در ایران هست؟  

    فکر کنم طبق آخرین آمارها به ازای هر ایرانی ۱۰ تا ۱۵ حساب بانکی وجود دارد. خب با این آمار کلا فضا مستعد فساد است البته بانک مرکزی اقدامات خوبی را برای ساماندهی این وضعیت شروع کرده تا در نهایت ما به یک  حساب یونیک برای هر ایرانی برسیم. البته بخشی از این حساب‌ها به دلایل مختلف افتتاح شده، مثلا فردی خواسته تسهیلات بگیرد، حساب باز کرده، برای گرفتن دستگاه پوز یا … حساب افتتاح کرده اما بعد استفاده نکرده است. من نمی‌خواهم عدد بدهم تا بعدا رویش بازی رسانه‌ای راه بیفتد اما از این حجم عظیم حساب‌ها مشخص نیست چه تعداد حساب هم اجاره‌ای است. ما به ساختار و سیستم فکر می‌کنیم. این‌که آسیب را از میان ببریم. تنها راه این است که تعداد حساب‌ها کم شود تا امکان کنترل بیشتر فراهم گردد. در این راستا اگر مشخص شود حسابی به سطح فعالیت اقتصادی فرد نمی‌خورد، به سرعت مورد رصد قرار می‌گیرد. مثلا وقتی میلیاردها تومان به حساب فردی که تحت پوشش سازمان حمایتی است، یا کارمند دولت است یا … مشخص می‌شود استفاده‌ی نامربوطی از این حساب صورت گرفته و باید با آن برخورد کرد.

    *پس تجمیع حساب‌های بانکی در راستای اجرای مفاد پیش‌بینی شده در قانون مبارزه با پولشویی در حال پیگیری است. تا زمانی که این موضوع اجرایی نشده، راهکار برای نظارت بر فرآیندهای موجود چیست؟

    الان که با شما صحبت می‌کنم خوشبختانه سامانه‌های ما در بانک مرکزی تقویت شده و به صورت هوشمند عددهای نامتعارف رصد می‌شود و ورود سریع به موضوع اتفاق می‌افتد. هر هفته روی این موضوع در بانک مرکزی جلسه داریم و مساله در حال پیگیری دقیق است.

     *منظور از عدد نامتعارف چیست؟ این عدد تعریف می‌شود یا در قیاس با وضعیت مالی فرد تعیین می‌شود؟

    سیستم به صورتی طراحی می‌شود که اگر مثلاً تراکنش بالاتر از یک رقمی اتفاق بیفتد، موضوع چک شود. من عدد دقیق را نمی‌گویم چون حوزه‌های ریسک متفاوت است . برای هر طیف یک عددی تعریف می‌شود. ممکن است برای طیفی که تحت پوشش نهادهای حمایتی هستند، عدد روی بیست تا سی میلیون تومان باشد اما برای کسی که کار اقتصادی می‌کند، عدد ممکن است چیزی دیگر باشد. برای کارخانه‌دار عدد متفاوت است پس من نمی‌توان رقم مشخصی بگویم. به عبارتی حوزه‌ی ریسک تعریف می‌شود. حوزه‌ی ریسک بالا، متوسط و پایین داریم و روی هر حوزه‌ی ریسک سقف و کفی تعیین می‌شود و سیستم به صورت خودکار معاملاتی که بالاتر از این سقف باشد را معامله‌ی مشکوک قلمداد می‌کند و آلارم می‌‎دهد. خیلی از این‌ها بررسی می‌شود و مشخص می‌شود مشکلی نیست. مثلا اگر روشن شود فرد خانه فروخته مشکل برطرف می‌شود.

    *شما ورودی هم به ماجرای سکوهای آنلاین طلا داشتید. امکان انتشار جزییاتی از این موضوع را دارید که چه تعداد سکوی طلا خالی فروشی کرده بودند چرا که هنوز هشدارها در خصوص خالی‌فروشی طلا به گوش می‌رسد. 

    معمولا این نوع پرونده‌ها را در یک کار مشترک با سایر دستگاه‌های نظارتی انجام می‌دهد. مثلا موضوع سوء استفاده از افراد کم بضاعت را با دستگاه‌های حمایتی جلو می‌بریم یا موضوع قاچاق ته‌لنجی‌ها را با ستاد مبارزه با قاچاق پیش می‌بریم. جنس کار ما ورود مستقیم نیست.

    *بررسی پرونده‌ی سکوهای خالی‌فروش طلا را با بانک مرکزی پیش می‌برید؟

    بله. با بانک مرکزی. وقتی معامله‌ی مشکوک بر اساس معیارهای اعلامی ما گزارش می‌شود، کار مشترکی تعریف می‌شود تا معلوم شود ریشه‌ی مشکل کجاست و مانع از گسترش بحران شویم. درمورد موضوعاتی مثل طلا و رمزارز و حتی ارز و اخلالگران ارزی و قاچاق موراد مخدر و سایر جرایم که جرم منشا پولشویی هستند، ما کار مشترک با مرجع قضایی یا دستگاه‌های ضابط اجرایی تعریف می‌کند. کار ما صرفا ردیابی مالی و شناسایی رویه‌های پرخطر و افراد پرخطر و مراقبت از ان‌ها و حذف تعاملات کاری پرخطر است. صدور حکم و محکوم کردن و … در کار ما نیست. ما کاملا تخصصی کار می‌کنیم پس اطلاعات ریز روی پرونده را ما منتشر نمی‌کنیم و از جنس آموزشی و هشداری گزارش‌ها را منتشر می‌کنیم. مثلا می‌گوییم مراقب باشید چرا که ما سی هزار شرکت پیدا کردیم که اعضای هیات مدیره‌ی آن از افرادی است که تحت پوشش نهادهای حمایتی هستند.

    *پیگیری‌های شما در مورد صندوق‌های قرض‌الحسنه چه چیزی را نشان می‌دهد؟  

    بله روی موضوع صندوق‌های قرض‌الحسنه کار کردیم و همچنان در حال کار هستیم. جنس کار ما این است که هشدار دهیم در فلان استان تعداد صندوق‌های قرض‌الحسنه غیرمجاز زیاد است، بروید ببینید با پول مردم چیکار می‌کنند تا کلاهبرداری از دل این‌ها در نیاید و هزاران شاکی روی دست دستگاه قضایی گذاشته شود. جنس کار مرکز هشدار، اصلاح تعاملات کاری و تحت رصد دائم قرار دادن اشخاص پرخطر و اشخاص مظنون است اما اعلام جزییات موضوع و صدور حکم و نتیجه‌گیری در اختیار دستگاه قضایی است.

    *ما همچنان با پدیده‌ی صندوق‌های قرض‌الحسنه‌ی غیرمجاز روبه‌رو هستیم؟

    وحشتناک.

    * یک بار در دهه‌ی نود به این موضوع ورود شد و با هزینه‌ی سنگینی ماجرا مورد رسیدگی قرار گرفت؟ چرا مشکل حل نشده است؟

    متاسفانه خیلی از مباحث هنوز حل نشده چون تمرکزی که لازم است روی موضوع اتفاق بیفتد، وجود نداشته. خیلی از صندوق‌های قرض‌الحسنه‌ای که وجود دارند با نیت دینی و اسلامی راه افتاده‌اند اما چون آن‌طور که باید و شاید سازماندهی نشده‌اند، با این مشکل مواجه هستیم. خیلی مثبت بخواهم نگاه کنم بخش مهمی از این صندوق‌ها واقعا  برای کار خیر تاسیس شدند اما بعداً باید کنترل شود چه استفاده‌هایی از آن‌ها می‌شود. ممکن است چون این صندوق‌ها از مالیات معافند یک فراری مالیاتی کل حساب‌هایش را ببرد در صندوق و صندوق را در عمل  به حسابدار خودش تبدیل کند. من سال‌ها قبل، زمانی معاون سازمان مالیاتی بودم و با خیریه‌ای برخورد کردیم که اتاق عمل داشت. در حقیقت یک پزشک برای این‌که مالیات ندهد در آن اتاق عمل کار می‌کرد. نظارت نباشد، کنترل نباشد، چنین مراکزی استعداد فساد پیدا می‌کنند. جنس کار ما هم رصد همین موضوعات است.

    *چه تعداد صندوق قرض‌الحسنه‌ی غیرمجاز شناسایی کردید؟

    تقریبا ۶ هزار و ۹۰۰ صندوق قرض‌الحسنه شناسایی که کردیم و از این تعداد بالغ بر چهار هزار صندوق غیرمجاز هنوز در حال فعالیت هستند.

    *برای مقابله با آن‌ها چه اقداماتی انجام دادید؟

    در گام اول همه را تحت رصد قرار دادیم و هشدارهایی به برخی از استاندارها دادیم که مراقبت کنند.

    *صندوق‌های قرض‌الحسنه‌ی غیرمجاز بیشتر در کدام استان‌ها مستقر هستند؟

    به استان‌هایی مثل اصفهان، مازندران و گیلان هشدار دادیم

    *تهران چطور؟

    نه در مقایسه با سایر استان‌ها وضعیت استان تهران بهتر است.

    *در کل چند استان اخطار گرفتند؟

    شش استان. به استانداران این استان‌ها هشدار دادیم که مراقبت کنند. البته مردم هم باید مراقب اموال‌شان باشند. کاری ندارد، وقتی می‌خواهید پولی را در جایی بگذارید روی سایت بانک مرکزی چک کنید که این صندوق مجوز دارد یا خیر؟

    *این صندوق‌ها تابلو و ساختمان و کارمند و … دارند؟

    نمی‌توانم بگویم همه تابلو دارند اما چک مجوز روی سایت بانک مرکزی برای مردم هزینه‌ای ندارد. در کل باید احتیاط بیشتری داشته باشند.

    *قصد دارید جلوی فعالیت این موسسات را بگیرید؟

    این‌ها باید تحت نظارت باشند. نمی‌گوییم آن‌ها را ببندید ولی باید نظارت صورت گیرد. پیشنهاد این است که ساز و کار دریافت مجوز تسهیل شود.شاید اصلا دلیل این‌که برخی مجوز نمی‌گیرند همین سختی فرایند صدور مجوز باشد. من خودم معتقدم باید فرایندهای مجوز تسهیل کنیم اما نظارت های پیچیده بر آن‌ها سوار شود.

    * آیا درخواستی برای ورود به پرونده‌ی بانک آینده داشته‌اید؟

    هنوز خیر ولی اگر دستگاه قضایی از ما کمکی بخواهد، طبق قانون ورود می‌کنیم.

    *در مورد رمزارزها که محلی برای نشت پول‌های کثیف هستند، اقدامی صورت داده‌اید؟

    نه در ایران بلکه در جهان، رمز ارز بیش از آن‌که فرصت باشد، تهدید است چون یک حرف کلی در مورد آن مطرح است. این‌که اگر افراد نگران شفافیت نبودند، سراغ رمزارز نمی‌رفتند البته یک جنبه‌ی مثبت هم وجود دارد. این‌که به هر حال یک دارایی مجازی است و اشکالی هم ندارد اما نگاه غالب در جهان همان تهدید است. با احتیاط می‌گویم شاید هنوز کشوری نداریم که در بازار رمز ارز دستورالعمل شسته رفته‌ای داشته باشد. ما هم در حال رصد موضوع برای رسیدن به یک ساختار هستیم. در کل مساله‌ی مهم این است که این اقدامات استعداد فساد را در ایران از میان می‌برد و آن وقت ما در جهان و در حوزه‌ی پولشویی حرفی برای گفتن داریم.

  • پس از فساد چای دبش، نوبت بلوای برنج دبش شد! / وقتی رانت یک هفته برنج، از تمام سرمایه اتاق‌های بازرگانی کل کشور بیشتر است + فیلم

    پس از فساد چای دبش، نوبت بلوای برنج دبش شد! / وقتی رانت یک هفته برنج، از تمام سرمایه اتاق‌های بازرگانی کل کشور بیشتر است + فیلم

    به گزارش اقتصادران، محمدحسین روشنک، عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی، گفت: برنج در پاکستان یک دلار و نرخ ارز وارداتی برنج در ایران ۲۸۵۰۰ تومان است، چگونه برنج پاکستانی کیلویی ۲۲۸ هزار تومان به مردم فروخته می‌شود. این حجم رانت به جیب چه کسی می‌رود؟

    محمدحسین روشنک، عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی: رانت یک هفته برنج، از تمام سرمایه اتاق‌های بازرگانی کل کشور بیشتر است.

  • ویلای متهم ردیف اول پرونده چای دبش، گران‌تر از ویلای مسی و رونالدو! + اینفوگرافیک

    ویلای متهم ردیف اول پرونده چای دبش، گران‌تر از ویلای مسی و رونالدو! + اینفوگرافیک

    به گزارش اقتصادران، فساد اقتصادی موسوم به «چای دبش» نخستین بار در تاریخ ۱۱ آذر ۱۴۰۲ افشا شد؛ فسادی که حجم آن ۳.۴ میلیارد دلار برآورد شد. در آن زمان، نرخ دلار در بازار آزاد حدود ۵۰ هزار و ۵۰۰ تومان بود و ارزش ریالی آن به ۱۷۱.۷ همت می‌رسید. امروز اما با نرخ ۱۰۵ هزار تومانی دلار، همان رقم معادل ۳۵۷ همت محاسبه می‌شود؛ عددی که بزرگی این پرونده را بیش از پیش آشکار می‌کند.

    طی روزهای اخیر تصاویری از ویلای ۸ هزار متری متهم ردیف اول این پرونده منتشر شد. ملکی با ارزش تقریبی ۴ هزار میلیارد تومان که با دلار روز، معادل ۳۸ میلیون دلار برآورد می‌شود. این ویلا که پیش‌تر به نام یکی از کارمندان متهم منتقل شده بود، با حکم قضایی ضبط و به بیت‌المال بازگشت.

    مقایسه با ملک سلبریتی‌های جهان

    بررسی قیمت ویلای افراد مشهور در جهان نشان می‌دهد ویلای متهم ردیف اول چای دبش، از خانه‌های لوکس برخی سلبریتی‌های جهان هم گران‌تر است.

    کریستیانو رونالدو: پنت‌هاوس لوکس او در لیسبون به ارزش ۷.۷ میلیون دلار است که با این حساب ویلای چای دبش نزدیک ۵ برابر گران‌تر از پنت‌هاوس رونالدو است.

    مایکل جردن: ویلای چای دبش بیش از ۴ برابر گران‌تر از عمارت Highland Park شیکاگو است که در ۲۰۲۴ به قیمت ۹.۵ میلیون دلار فروخته شد.

    پاریس هیلتون: او در سال ۲۰۲۵ خانه‌ای در بورلی هیلز به قیمت ۶۳ میلیون دلار خرید که کمی گران‌تر از ویلای دبش است و در رده املاک فوق‌لوکس جهانی است.

    مقایسه با گران‌ترین خانه‌های ایران

    زعفرانیه تهران: پنت‌هاوس سوپرلوکس ۸۰۰ متری با امکانات کامل لوکس، ارزش حدود ۵۰۰ میلیارد تومان (معادل حدود ۴.۸ میلیون دلار) که ویلای چای دبش تقریباً ۸ برابر گران‌تر از آن است.

    فرشته تهران: پنت‌هاوس لوکس ۸۰۰ متری با ارزش حدود ۴۲۰ میلیارد تومان (حدود ۴ میلیون دلار) که ویلای چای دبش نزدیک ۹.۵ برابر آن قیمت دارد.

    ویلا در زعفرانیه: ملک ۷۰۰ متری با امکانات کامل، ارزش ۶۵۰ میلیارد تومان (حدود ۶.۲ میلیون دلار) که ویلای چای دبش بیش از ۶ برابر گران‌تر است.

    واحدهای نیاوران و شمیرانات: برخی واحدهای خاص در این منطقه متری تا یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان قیمت دارد، اما مجموع ارزش این ملک‌ها به‌ندرت از ۱۰۰ میلیارد تومان فراتر می‌رود و ویلای چای دبش چند ده برابر گران‌تر است.

    ویلای متهم پرونده چای دبش با ارزش تقریبی ۳۸ میلیون دلار، نه‌تنها از املاک بسیاری از ستاره‌های ورزشی جهان چون مسی، رونالدو و مایکل جردن گران‌تر است، بلکه از نظر ارزش ریالی نیز چندین برابر بالاتر از گران‌ترین خانه‌های حال حاضر ایران قرار دارد. تنها تعداد محدودی ملک مانند عمارت ۶۳ میلیون دلاری پاریس هیلتون در جهان بالاتر از آن ایستاده‌اند.

    این مقایسه نشان می‌دهد ویلای چای دبش نه یک ملک گران‌قیمت معمولی، بلکه نمونه‌ای در رده «املاک فوق‌لوکس جهانی» است؛ ملکی که در مقیاس داخلی و بین‌المللی به‌سختی می‌توان همتایی برای آن یافت.

  • برگ زرین دیگری از فساد چای دبش! / متهم ردیف اول پرونده، ویلای ۸ هزار متری را به نام یکی از کارمندانش زده بود

    برگ زرین دیگری از فساد چای دبش! / متهم ردیف اول پرونده، ویلای ۸ هزار متری را به نام یکی از کارمندانش زده بود

    به گزارش اقتصادران، اکبر رحیمی دارآباد متهم ردیف اول پرونده چای دبش که در دادگاه به حبس، رد مال و جزای نقدی محکوم شده است، در مراحل رسیدگی به پرونده و برای فرار از پرداخت حقوق بیت‌المال، اموال خود را به نام افراد دیگر از جمله اقوام و کارمندان خود کرده بود.

    در یک نمونه، در روند رسیدگی به پرونده چای دبش در دادسرا و شناسایی اموال متهمان پرونده، مشخص می‌شود که رحیمی درآباد یک ویلای ۸ هزار متری مجلل را که دارای امکاناتی از جمله زمین گلف بوده به نام یکی از کارمندان خود کرده است.

  • «کرسنت» اسم رمز دور جدید حملات جلیلیون به اژه‌ای / به سایه کشاندن پرونده چای دبش توسط تندروها

    «کرسنت» اسم رمز دور جدید حملات جلیلیون به اژه‌ای / به سایه کشاندن پرونده چای دبش توسط تندروها

    به گزارش اقتصادران، غلامحسین محسنی اژه‌ای در ماه‌های اخیر در چند پرونده مهم و خبرساز نامی محوری بود؛ از ماجرای استعفای ظریف تا به سرانجام رساندن پرونده چای دبش و ماجرای قدیمی کرسنت.

    مخالفانِ حضور ظریف در دولت پزشکیان، دو رییس قوه را تحت فشار گذاشته بودند تا برکناری ظریف از دولت را پیگیری کنند؛ محسنی اژه ای به عنوان رییس قوه قضاییه و محمدباقر قالیباف به عنوان رییس مجلس.

    زیر پوست این مطالبه و فشار بر این دو رییس قوه البته طرح بزرگتری در جریان بود؛ انداختن توپ برکناری معاونی که نقش مهمی در رییس جمهور شدن پزشکیان داشت به زمین قوایی که قرار بود در مسیر وفاق با دولت حرکت کنند. رئیس قوه قضاییه در همان روزها در یک جلسه پرسش و پاسخ دانشجویی به شدت از طرف یکی از حاضران در مورد موضوع ظریف تحت فشار قرار گرفت تا پاسخگوی علت عدم برکناری ظریف باشد. در نهایت هم اژه ای سفیر ابلاغ پیام برکناری ظریف شد.

    با این وجود رویه حلقه نزدیکان سعید جلیلی و دولت سیزدهم در هجمه علیه رییس قوه قضاییهنه تنها کم نشد که شدت بیشتری گرفت؛ به خصوص که رسیدگی و حکم دهی در مورد پرونده چای دبش و محکوم شدن دو وزیر دولت سیزدهم در این پرونده خشم عیان آن ها را به دنبال داشت.

    حلقه نیروهای دولت سیزدهم و برخی از نیروهای سعید جلیلی بعد از اعلام احکام این پرونده سعی کردند تا با تمرکز بر «کلیدواژه های» سهل انگاری از بار حقوقی اتهامات و جرائم دو وزیر کشاورزی و صمت دولت سیزدهم در این پرونده بکاهند اما باز هم این اژه ای بود که ۲۰ اسفند سال گذشته با تاکید بر این که مبلغ تخلف در پرونده چای دبش مبلغ کمی نیست، گفت: ادعا می‌شود که برخی محکومان این پرونده صرفاً به سبب سهل‌انگاری و عدم نظارت، حکم محکومیت دریافت کرده‌اند، اما به هیچ وجه اینگونه نیست. مسائل مطروحه در پرونده به لحاظ حقوقی، متضمن عنوان مجرمانه هستند و ترک فعل ساده محسوب نمی‌شوند.

    همزمان با اعلام احکام این پرونده نیروهای سعید جلیلی و حلقه دولت سیزدهم راهبردی را در دستورکار قرار دادند که از ایام رقابت های انتخاباتی ۱۴۰۳ در نظر گرفته بودند؛ تمرکز بر پرونده کرسنت بدون اراده ای برای حضور در یک مناظره برای روشن شدن ابعاد موضوع.

    این دستور کار ادامه داشت و تغییر ماه و سال هم نتوانست تاثیری بر این دستور کار بگذارد. آخرین دور این حملات نیز زمانی قوت گرفت که رییس قوه قضاییه به صراحت زبان به نقد نحوه بررسی پرونده کرسنت در دوران قبل از حضور خود در قوه قضاییه پرداخت.

    اژه ای یک هفته پیش در یک سخنرانی تاکید کرد که «در پرونده کرسنت هر کسی که اتهامش ثابت شد، در دستگاه قضایی محکوم شده است» و گفت:«شما می‌گویید شهید رئیسی در پرونده کرسنت خوب عمل کرد؛ پس چرا در دوره ایشان پرونده به نتیجه نرسید؟»

    این تصریح رییس قوه قضاییه توپخانه رجانیوز،رسانه حامی دوآتشه دولت قبل را مجهزتر از قبل به سمت او تنظیم و در مطلبی به تندی به رویکرد رسانه‌ای قوه قضاییه در قبال پرونده فساد عظیم چای دبش حمله کرد و نوشت:«حجم رقم مطرح‌شده در پرونده چای دبش، کمتر از یک‌دهم خسارت کرسنت بود؛ اما همین پرونده، سهمی به‌مراتب بزرگ‌تر در اخبار رسمی قوه قضاییه پیدا کرد».

    با مرور رخدادها و کنش های شش ماه گذشته این جریان تا امروز مشخصا این طیف سیاسی، از نظر آنها تنها پرونده موجود و لازم برای رسیدگی در قوه قضاییه کرسنت است. این طیف هیچ مطالبه دیگری از دستگاه قضایی ندارد و اگر تا قبل از این ظریف را بهانه ای برای حملات رسانه ای علیه دستگاه قضا یا تذکرات آتشین نمایندگان در مجلس قرار می داد حالا صراحتا می گوید چای دبش را رها کن و تنها به کرسنت توجه کن.

    از منظر این جریان تکرار مداوم نام کرسنت نوعی فرافکنی است چرا که اگر مطالبه شفاف سازی در مورد پرونده های قدیمی و پر سرو صدای قوه قضاییه وجود دارد چرا یک نفر از این جریان سیاسی یک سوال درباره علت تغییر عجیب وضعیت بابک زنجانی نمی پرسد.

    بابک زنجانی بالغ بر ۱۲ سال پیش یکی از عجیب ترین موارد پرونده های موسوم به اختلاس و رشوه بود. در طی این۱۲ سال یکبار حکم اعدام هم گرفت اما بعد گفته شد به دلیل بدهی های وی این حکم تغییر کرده است. حالا اما شرکت منتسب به او طرف قرار داد شرکت راه اهن در وزارت راه قرار گرفته و حتی برخی رسانه های اصولگرا سعی در توجیه این مساله نیز داشته اند.

    در این بین طیف نزدیک به سعید جلیلی و حلقه نیروهای دولت سیزدهم حتی در اینباره نیز دغدغه و مطالبه ای ندارند. مطالبه این جریان تنها کرسنت است. اما آِیا خود کرسنت نیز بهانه ای بیشتر نیست؟ به نظر می رسد تکرار نام کرسنت در شرایط فعلی با اهداف دیگری پیگیری می شود.

    کرسنت؛ اسم رمز جریان جلیلی و رؤیایی که اژه ای بر هم زد

    جریان جلیلی در سال های اخیر مکررا درباره پرونده کرسنت به نوعی ابزار سیاسی در رقابت های انتخاباتی استفاده کرده است. در تیرماه سال گذشته اما وقتی بیژن زنگنه در ویدئویی صراحتا اعلام کرد که حاضر است با سعید جلیلی درباره پرونده کرسنت مناظره کند و جلیلی نیز این دعوت را با سکوت ادامه دار خود رد کرد، مشخص شد این پرونده بیش از این دغدغه ای در جریان سعید جلیلی باشد نوعی ابزار سیاسی پرسروصدا است که در ایام انتخابات یا منازعات سیاسی مورد استفاده قرار می گیرد.

    با ورود غلامحسین محسنی اژه ای به قوه قضاییه و تعیین تکلیف نهایی این پرونده اما امیدهای این جریان نقش بر آب شد. طیفی که تصور می کرد می تواند به یک اتوبوس محکومین از مسئولین وزرای دولت روحانی پرونده کرسنت را به شاهنامه خوانی با آخر خوش برای خود تبدیل کند به یکباره با قوه قضاییه ای رو به رو شد که پرونده کرسنت را در یک بررسی حقوقی بست و بعد با یک استکان چای دبش به سراغ دو وزیر دولت موعود آن ها رفت. مشخصا مسئول برهم خوردن این رویای خوش از نظر آن ها یک نفر بود؛ غلامحسین محسنی اژه ای!

    تکل پایداری ها روی وفاق دستگاه قضا و دولت

    نوبت دیگر ائتلاف جریان جلیلی-پایداری با محوریت حلقه دولت سیزدهم شکننده کردن فضای وفاق بین دولت چهاردهم و دستگاه قضا است. مشخصا جریان فشاری که این طیف در ماجرای ظریف بر قوه قضاییه وارد کرد در این چارچوب قابل ارزیابی است

    در پرونده های دیگر نیز این طیف سعی کرد تا با به حاشیه بردن تخلفات دولت سیزدهم –مشخصا در پرونده چای دبش- و برجسته کردن موارد دیگری که تخلف طیف سیاسی حامی دولت چهاردهم تفسیر می شد، روابط بین دولت، جریان های سیاسی حامی آن و شخص رییس دولت با رییس قوه قضاییه و این نهاد را تحت تاثیر قرار دهد.

    کشیدن پرونده چای دبش به سایه

    مشخصا حلقه دولت سیزدهم با هم پوشانی قابل توجه با طیف سعید جلیلی و جبهه پایداری تلاش کردند تا با پافشاری بر پرونده کرسنت و فشار بر قوه قضاییه تخلف بزرگ و اختلاس غیر قابل چشم پوشی در پرونده چای دبش و پرونده نهاده های دامی در وزارت کشاورزی دولت قبل را به حاشیه ببرد.

    از منظر این جریان تنها مسائلی در دستگاه قضا باید مورد رسیدگی قرار گیرد که از نظر سیاسی به ضرر طیف رقیب آن ها باشد. در خارج از این حالت هیچ تخلفی نباید در دولت پاکدستان مورد رسیدگی باشد. این طیف سیاسی نه دغدغه ای درباره بیت المال ضایع شده در پرونده چای دبش دارد نه سلامت جامعه که ذیل این اقدامات در تیررس خطر قرار گرفت. آن ها حتی در مورد وضعیت پرابهام بابک زنجانی نیز سوالی از قوه قضاییه ندارند . برای آن ها تا ابد فقط کرسنت اسم رمز عملیات های سیاسی برای تخریب و حذف رقیب است در حالی که حتی شجاعت رو به رو شدن با چهره هایی که آن ها را متخلف می دانند، در یک مناظره رسانه ای را ندارند.

  • ۳ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار رویا که دود شد رفت هوا! / با پول فساد چای دبش چه کارها که برای کشور نمی شد کرد!

    ۳ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار رویا که دود شد رفت هوا! / با پول فساد چای دبش چه کارها که برای کشور نمی شد کرد!

    به گزارش اقتصادران، از عجایب است که در بحبوحه مذاکرات برای آزادسازی ۷ میلیارد دلار منابع بلوکه شده ایران در کره جنوبی، ۳ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار از منابع دولت به سرقت برود. نام پرونده این سرقت «فساد چای دبش» است. این بزرگ‌ترین سرقت از یک دولت در تاریخ دولت‌های مدرن در جهان است. برای اینکه روشن شود بزرگی این عدد چقدر است، می‌توان چند مثال زد؛ در سال ۱۳۹۶ قیمت هر واگن آلومینیومی مترو که در شرکت «زیمنس» آلمان تولید می‌شد، یک میلیون و ۴۰۰ هزار یورو بود.

    با رقم فساد چای دبش چند هواپیما می‌شد خرید؟

    اگر قیمت هر فروند ایرباس A ۳۲۰ را ۱۵۰ میلیون دلار درنظر بگیریم، با ۳ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار فساد چای دبش، می‌توانستیم ۲۵ فروند ایرباس A ۳۲۰ نو بخریم. اما امروز که دولت و شهرداری دربدر دنبال تهیه واگن هستند، یا امروز که رویای برقی شدن خط آهن تهران – مشهد هنوز محقق نشده و درحالی که ناوگان هوایی ایران فرسوده است، همه آن ۳ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار دود شد و رفت.

  • حمله سوپرانقلابی ها به قاضی‌القضات مملکت! / چای دبش برای اژه‌ای دردسرساز شد؟

    حمله سوپرانقلابی ها به قاضی‌القضات مملکت! / چای دبش برای اژه‌ای دردسرساز شد؟

    به گزارش اقتصادران، روزنامه هم میهن نوشت:

    ۱۰تیرماه سال۱۴۰۰ به هنگام معرفی حجت‌الاسلام محسنی‌اژه‌ای به عنوان قاضی‌القضات کشور، بخشی از روشنفکران و طیف‌های میانه‌رو سیاسی، عطف به برخی سوابق و چالش‌ها و مخاطرات و اتفاقات، تجربه‌شده چند دهه‌ای با این چهره شناخته‌شده قضایی، این انتصاب را در قالب یکدست‌سازی فضای قوای سه‌گانه در اردوگاه راست سیاسی ارزیابی کردند و نسبت بدان مسئله و ملاحظه داشتند.

    در دیداری که همان موقع با مرحوم نعمت احمدی، وکیل دادگستری داشتم، او نظری متفاوت داشت و می‌گفت من به این انتصاب خوشبین هستم، چراکه اژه‌ای از سربازی تا سرداری را در قوه قضائیه طی کرده و این مزیت را نسبت به رؤسای قبلی دارد که با فضا و شاکله و ساختار آشنا است و کمتر از نواحی بیرونی تحت فشار و تاثیرپذیری خواهد بود و در مقام ریاست قوه می‌تواند عملکرد متفاوتی داشته باشد.

    به‌رغم فراز و فرودهای پرتکانه اجتماعی و سیاسی این چند سال و عملکردهای یک‌جانبه و یک‌سویه در قوای مقننه و مجریه، قوه قضائیه برخلاف رویه جاری و ساری در مجالس یازدهم و دوازدهم و دولت سیزدهم، در قالب پروژه خالص‌سازی قرار نگرفت و واکنش‌های معتدلانه‌تری نسبت به آنان داشت و درست از همین‌جا بود که از سوی طیف‌های تندرو، نقدها و ایرادگیرها و هجمه‌های رسانه‌ای علیه محسنی‌اژه‌ای کلید خورد، اتفاقی که از سوی این طیف‌ها مسبوق به سابقه نبود و نشان می‌داد که خالص‌سازان با یک سد جدی در پیشبرد پروژه یکدست‌سازی روبه‌رو شده‌اند.

    با تغییر ناگهانی و غیرمنتظره دولت و همزمان با ناکامی روند خالص‌سازی و با گذر از شوک اولیه، جریانات تمامیت‌خواه این بار با انگیزه ناکام‌سازی راهبرد وفاق ملی دولت مستقر طی یک‌ماه اخیر همزمان با حملات تخریبی علیه دولت، دیگر قوه را هم بی‌بهره نگذاشته و قوه قضائیه را هم که به بهانه‌های مختلف از جمله در مورد عزل ظریف ملامت می‌کردند، این بار با زمزمه‌های صدور حکم بزرگترین پرونده فساد اقتصادی تاریخ کشور، زیر ضرب و فضاسازی تخریبی بردند.

    همزمان با اولین اخبار از صدور حکم پرونده چای دبش و با اعلام این خبر که نام دو تن از وزرای دولت سیزدهم نیز در میان مجرمان پرونده است، بر شدت واکنش‌ها افزوده شد. در حالی که گفته شد نسبت به این دو وزیر نهایت احتیاط انجام پذیرفته و شامل تخفیف و ارفاق شده بودند و احکام سبکی به آنان داده شده بود، طیف تندرو بلافاصله با این عنوان که این افراد برای ترک فعل محکوم شده‌اند و مرتکب جرم و بزه نشده‌اند، برخورد قوه با آنان را نامنصفانه و سیاسی عنوان کردند و مهره‌های دولت سیزدهم و چند نماینده شناخته‌شده جریان سوپرانقلابی پا را فراتر گذاشته و مدعی شدند که اینها نه فاسد و خلافکار که مظلومان خدمتگزاری بوده‌اند که برای تخریب وجهه دولت سیزدهم با آنان چنین برخوردی شده است.

    این حجم از صحنه‌آرایی و فضاسازی مزورانه تا بدان‌جا پیش رفت که رئیس قوه قضائیه در جلسه شورای عالی قضایی برخلاف رویه‌های معمول مجبور شد در نزدیک به ده دقیقه توضیحات مفصل و مشروحی نسبت به ارتکاب جرم این دو وزیر در معاونت در پرونده داده و با صراحت اعلام کند که مسئله عدم نظارت و ترک فعل نبوده و حکم افراد موصوف از ۵ سال به یک سال رسیده و آنان در جریان تخلفات بوده‌اند.

    جالب اینجاست که بعد از این اظهارات صریح رئیس قوه، رسانه‌های این جریان در فرافکنی واضح گفته‌اند که چرا قاضی‌القضات راجع به متهم اول پرونده حرف نزده است و فقط راجع به این دو وزیر دولت سیزدهم واکنش داشته؟!

    طرفه آنکه، اینها نمی‌گویند که متهم ردیف اول فرافکنی نکرده و مدعی نشده که مرتکب ترک فعل گشته است، مضاف بر اینکه تمامی متهمان پرونده اگر اذن و اجازه تخلف از سوی این مقامات عالی نداشتند که نمی‌توانستند، مرتکب چنین تخلف بزرگی شوند.

    اینجا البته یک انتقاد و ایراد به جناب اژه‌ای هم وارد است. ایشان در سخنان خود گفته نهایت تخفیف و ملاحظه برای این وزرای متخلف انجام پذیرفته است، که باید گفت اتفاقاً قاعده عقلی می‌گوید، بیش از همگان و در نقطه کانونی این پرونده بزرگ فساد، پای آنان در میان است و برخورد حداکثری برای تنبه‌سازی جامعه باید با آنان انجام پذیرفته و درس عبرت گردند، کما اینکه تخفیف اعمال شده، حامیان آنان را جری‌تر کرد و مدعی عدم تخلف شدند و گفتند تنها ترک فعل انجام شده است.

    و البته این سوال هم پیش می‌آید که چرا برخی جریانات شامل این تخفیفات و ملاحظات می‌شوند و آیا آنان خود را برخوردار از مصونیت نخواهند پنداشت؟ در حالی که نشان داده‌اند قطار تندروی آنان حد یقف ندارد و هیچ‌کس حتی رؤسای قوا هم مصون از حملات و هجمه‌های جریانات خاص و تمامیت‌خواه نیست،همانگونه که انتصابات وفاق‌گرایانه دولت هم کارگر نیفتاده و یک وزیر دیگر هم به بهانه انتصابات برخلاف باب میل آنان کارت زرد گرفت.

  • مسئول رشوه گروه چای دبش چه کسی بود؟

    مسئول رشوه گروه چای دبش چه کسی بود؟

    به گزارش اقتصادران، پرونده موسوم به چای دبش با گزارش وزارت اطلاعات دولت شهید رئیسی به‌عنوان اولین گزارش دهنده در دستور کار قوه قضاییه قرار گرفت و به موازات آن سایر دستگاه‌ها نیز به این پرونده ورود کرده‌اند، در واقع این اقدام یک تعاملی بین قوه قضاییه و دولت قبل (دولت شهید رئیسی) بوده است.

    احکام پرونده چای دبش در مرحله اول برای ۴۲ متهم از ۶۱ متهم صادر شده که این احکام شامل حبس، جزای نقدی، شلاق و استرداد ارز بوده است.

    یکی از اشخاصی که در این پرونده محکوم شده، ناصر رستمی است.

    ناصر رستمی، به عنوان قائم مقام اکبر رحیمی (محکوم‌علیه ردیف اول پرونده)، مسئول امور بانکی، مدیرعامل و رئیس هیات مدیره و نائب رئیس برخی شرکت‌های گروه دبش در همکاری با این شرکت فعالیت داشته و مرتکب اقدامات مجرمانه متعددی شده است.

    تشکیل شبکه رشاء و ارتشاء در نظام بانکی و اداری کشور توسط گروه دبش با هدایت ناصر رستمی

    کیفرخواست و محتویات پرونده حکایت از آن دارد که یکی از اتهامات ناصر رستمی پرداخت رشوه به مدیران دستگاه‌های اجرایی و برخی از کارکنان بانک‌های عامل بوده است.

    اکبر رحیمی (مالک شرکت‌های دبش) پیشبرد اهداف غیرقانونی خود را در بستر پرداخت رشوه به برخی از کارکنان، مدیریت و هدایت می‌کرد.

    طبق اوراق و محتویات پرونده، ناصر رستمی سابقه فعالیت در نظام بانکی با پست مدیریت ارشد در بانک‌های عامل را داشته و با مجموعه مقررات بانکی و رویه‌های اجرایی حاکم بر تعاملات بانک‌های عامل با مشتریان خود آگاهی کامل داشته است.

    رستمی از نارسایی‌ها و خلأ‌های حاکم بر فرآیند کنترل اسناد از جانب بانک‌های عامل آگاهی خوبی داشته که در جهت سوءاستفاده از این تجربیات در گروه مجرمانه اکبر رحیمی قرار می‌گیرد.

    ناصر رستمی در فرآیند عملیات مجرمانه اکبر رحیمی اینگونه ایفای نقش می‌کند که با سوءاستفاده از تجربیات حاصل از فعالیت در نظام بانکی راه‌های فرار از ایستگاه‌های نظارتی نظام بانکی را با دستور رحیمی در اختیار مدیران اسمی و کاغذی شرکت‌های گروه دبش که قرار بود تسهیلات بانکی و حواله‌های ارزی برای آنها از بانک‌ها شاکی دریافت شود قرار می‌دهد.

    پیرو هماهنگی اکبر رحیمی با ناصر رستمی اسناد مالی شرکت‌های گروه دبش به صورت کاملا مزورانه و غیرواقعی با هدف پذیرش از جانب کارکنان شعب بانک‌های عامل توسط مدیران اسمی و کاغذی شرکت‌های گروه دبش که هیچ‌گونه اراده‌ای در تنظیم این اسناد نداشته‌اند بلکه مجری دستورات مالک شرکت‌ها یعنی اکبر رحیمی بودند تنظیم می‌شد.

    همچنین طبق اقدامات اطلاعاتی، مشخص شد ناصر رستمی در جلسات مختلف این شرکت اعلام کرده است، اگر قوه قضاییه و وزارت اطلاعات بار‌های شرکت را رفع توقیف نکنند، از اهرم کارگران استفاده کرده و با ایجاد تجمع و تحصن در مقابل نهاد‌های حاکمیتی فیلم و عکس را برای رسانه‌های معاند خواهد فرستاد و از این موضوع جهت اعمال فشار بهره خواهد گرفت.

    مأموریت اصلی دیگر ناصر رستمی، برقراری روابط ناسالم مالی با کارکنان بانک‌های عامل جهت تسهیل پیشبرد افکار مجرمانه اکبر رحیمی در بانک‌های شاکی بوده است. به نحوی که در کیفرخواست پرونده آمده است حسب تحقیقات از کارکنان بانک‌ها شاکی، ناصر رستمی به مناسبت‌های مختلف و با بهانه‌های گوناگون در قالب تحویل پک چای تولیدی شرکت دبش و به‌صورت آشکار و یا عموما پنهانی و در داخل بسته‌های چای نسبت به پرداخت مال الرشاء در قالب انواع سکه طلا انواع ارز، گوشی گران قیمت، و … اقدام می‌کرده است.

    برای بررسی صحت و سقم فهرست رشوه‌های اعطایی با هماهنگی بازپرس شعبه دادسرای جرایم اقتصادی، تعدادی از کارکنان نظام بانکی مرتبط با این پرونده مورد بازجویی قرار گرفتند که موارد متعددی از پرداخت رشوه به اثبات رسید.

    با توجه به اظهارات افراد دریافت‌کننده رشوه و اظهارات ناصر رستمی و اقدامات فنی انجام شده مشخص شد که رویه گروه دبش تطمیع کارکنان و مدیران نظام اداری و بانکی بوده است و در همین راستا با توجه به شناخت ناصر رستمی از شخصیت برخی از کارکنان، افرادی که انگیزه‌های دیگری همچون اشتغال در گروه دبش پس از بازنشستگی، ارتقاء شعبه و جایگاه اداری و… را داشته‌اند، شناسایی و اقدام به تطمیع این افراد می‌کرده است.

    گروه دبش با هدایت ناصر رستمی با تکیه بر فاکتورسازی‌ها و بزرگنمایی در کارکرد واقعی گروه دبش و همچنین ارتباطات گسترده وی در شبکه بانکی و با تکیه بر تشکیل شبکه ارتشاء در نظام بانکی، تسهیلات کلان بانکی اخذ می‌کرده است، به طوری‌که تنها در یک فقره ۲۰ هزار میلیارد ریال اوراق گام از یکی از بانک‌ها دریافت کرده‌اند و در بازار بورس این اوراق را جهت تامین مالی تنزیل کردند. در واقع یک تیم مالی در پشت صحنه شرکت‌های دبش وجود داشت که در صورت‌های مالی شرکت‌ها ورود کرده و آنها را برای ارائه به بانک‌ها جهت دریافت تسهیلات کلان، نسبت‌های مالکانه و فروش، سرمایه و… تنظیم می‌کردند.

    اقدام دیگر رستمی مشارکت در تکمیل فرایند متقلبانه و مجرمانه، دریافت جواز‌های تأسیس توسعه‌ای و ایجادی غیرواقعی و مزورانه برای شرکت‌های گروه دبش است. از آنجا که یکی از اسناد لازم جهت معرفی فعالیت غیرواقعی و مزورانه از شرکت، جواز‌های ناظر به فعالیت شرکت است؛ اکبر رحیمی در برخی موارد با فریب مدیران دولتی توانسته جواز‌های تأسیس غیرواقعی برای شرکت‌های خود دریافت کنند.

    رحیمی، ناصر رستمی که سال‌ها از مدیران ارشد نظام بانکی بوده و از فرآیند‌های قانونی، اجرایی و نظارتی و تعاملات بانک‌ها با مشتریان در پرداخت تسهیلات ریالی و ارزی آگاهی کامل داشته و همچنین به راه‌های گریز از رادار‌های کنترلی و نظارتی بانک‌ها و بانک مرکزی واقف بوده و از طرف دیگر به ادبیات تعاملی روابط مالی ناسالم با برخی از کارکنان بانک‌ها و راه‌های نفوذ درآن‌ها نیز آشنا بوده است را در گروه دبش استخدام می‌کند که افزایش چند ده برابری تسهیلات و اعتبارات خود گویای این موضوع است.

    بر اساس اظهارات اکبر رحیمی میان وی و ناصر رستمی برای ورود به مسائل بانکی تقسیم کار مشخص وجود داشت و تمام امور بانکی توسط رستمی برنامه‌ریزی می‌شد و اگر جلسه در سطح مدیریت کلان بانک مثلا هیات مدیره و یا مدیر عامل بود رحیمی نیز در جلسه شرکت می‌کرد.

    با حضور ناصر رستمی در مجموعه دبش صدور حواله‌های ارزی در حق شرکت‌های دبش بسیار افزایش می‌یابد به نحوی که در طول کمتر از دو سال بیش از ۲.۸۰۰ میلیون یورو حواله ارزی برای این شرکت‌ها صادر شده است که از این مبلغ، رقمی بالغ بر ۲.۲۶۹ میلیون یورو به خارج از کشور قاچاق شده است. همچنین حضور وی موجب گسترش بیش از حد فعالیت بانکی شرکت‌های دبش شد به نحوی که تعداد تسهیلات دریافتی شرکت‌های دبش و تعداد بانک‌های عامل که به این گروه تسهیلات پرداخت کرده‌اند به شکل معناداری پس از حضور رستمی در شرکت گسترش یافت.

    در نهایت با توجه به اقدامات مجرمانه، طبق رای صادره، دادگاه ناصر رستمی را به جرم مشارکت در اخلال در نظام اقتصادی کشور از طریق عضویت در گروه، با آلوده نمودن مدیران و کارمندان شبکه بانکی از طریق پرداخت رشوه در اعداد و ارقام و اقلام مختلف و سوءاستفاده از نام شرکت‌های ذینفع واحد گروه دبش شامل شرکت‌های بازرگانی فرتاک آریا، یکتا تجارت صادرات میلاد، آسان توان تولید، پخش سراسری دبش نیکوگسترغرب، چای سازی جیرگوابر، شرکت نیکو گسترشرق، شرکت دبش سبز گستر، شهد زرنوش، ظهور تک ستاره و شرکت فرآورده‌های غذایی نیکو فراز نسبت به اخذ تسهیلات در قالب‌های مختلف شامل عقود مشارکت و مبادله‌ای، جعاله، مرابحه، اوراق گام، خرید دین و اعتبار اسنادی داخلی به تحمل ۱۵ سال حبس تعزیری بابت اخلال در نظام اقتصادی، تحمل ۴۵ ماه حبس تعزیری بابت پرداخت رشوه و ضبط مال الرشاء محکوم کرد.