به گزارش اقتصادران، تعدادی از شهروندان آسیب دیده از جنگ ۴۰ روزه که به دلیل تخریب خانههایشان در هتلها ساکن هستند، به خبرنگار « اعتماد » گفتند که به دنبال اخطار سازمان مدیریت بحران شهرداری تهران، باید تا پایان این هفته هتل محل اقامتشان را تخلیه کنند درحالی که به دلیل ناامنی خانههایشان، جایی برای زندگی ندارند.
تعدادی از شهروندان هم که در جنگ ۴۰ روزه، خودروهایشان به دلیل ریزش آوار دچار خسارات فراوان شد، به خبرنگار « اعتماد » گفتند که در مراجعه به کارگزاری بیمه ایران با جواب منفی برای پرداخت خسارات مواجه شدهاند.
تعدادی از شهروندانی هم که به دلیل تخریب کامل منزل مسکونیشان در جنگ ۴۰ روزه، تمام وسایل زندگی خود را از دست دادهاند، به خبرنگار «اعتماد» گفتند که بعد از بارها رفت و آمد به ادارات شهرداری مناطق و پیگیری دریافت کمک هزینه ۴۰۰ میلیون تومانی برای خرید وسایل منزل، درنهایت این جواب را شنیدهاند که باید از جیب خودشان هزینه کنند و فاکتور هزینهها را به شهرداری تحویل بدهند تا شاید از ۱۰ ماه بعد، این کمک هزینه به حسابشان واریز شود .
اخطار به تخلیه هتل
یکی از شهروندانی که اخطار تخلیه هتل دریافت کرده، ساکن در طبقه هفتم آپارتمانی در منطقه ۶ تهران بوده است . این شهروند به خبرنگار « اعتماد » میگوید که شامگاه ۱۰ اسفند پارسال به دنبال حمله موشکی به یک هدف در فاصله ۲۰ متری این ساختمان مسکونی، با موج انفجار، تمام شیشههای این خانه شکست و ترکش شیشهها، مثل خنجرهای یک سانتی، دیوارهای خانه را سوراخ کرد و یخچال و تلویزیون و لپتاپ و تختخواب به اطراف پرتاب و تخریب شد و لایه ضخیمی از غبار سفید رنگ، تمام فضای خانه را پر کرد، راه پلهها و آسانسور ساختمان هم با موج انفجار تخریب شد و طبق نتایج بازدید هلالاحمر و آتشنشانی، هم واحدهای مسکونی این آپارتمان و هم آنچه از راهپلههای این ساختمان ۷ طبقه باقی مانده، ناامن و غیرقابل استفاده شده است.
این شهروند که از ۱۴ اسفند پارسال در یکی از هتلهای متعلق به شهرداری تهران ساکن است، به «اعتماد» میگوید: « اواسط هفته قبل (روزهای اول اردیبهشت) خانمی از سازمان مدیریت بحران شهرداری تهران با من تماس گرفت و پرسید که آیا بازسازی خانهام را شروع کردهام و من هم در جواب گفتم که شروع نکردهام چون پولی برای بازسازی ندارم. این خانم به من گفت که در پروندهام مینویسد که بازسازی خانه را شروع نکردهام و به دنبال این جمله، گفت که باید تا آخر این هفته، هتل را تخلیه کنم. در جواب گفتم من جایی برای اقامت ندارم و طبق اعلام آتشنشانی و هلالاحمر، خانهام فعلا قابل سکونت نیست و حتی اگر خانهام هم تخریب نشده بود، اصلا راهپلهای در ساختمان نیست که بتوانم در این ساختمان رفت و آمد داشته باشم. به این خانم گفتم شهرداری باید برای من مکانی اجاره کند یا ودیعهای برای منزل اجارهای به من بدهد که این خانم هم گفت فعلا شهرداری چنین بودجهای ندارد و خودم باید به دنبال اجاره مسکن باشم.»
این شهروند به خبرنگار «اعتماد» میگوید که کارمندان سازمان مدیریت بحران شهرداری تهران، با سه نفر دیگر از آسیبدیدگان جنگ که در همین هتل اقامت داشتهاند تماس گرفتهاند و تاکید بر تخلیه هتل تا پایان هفته جاری داشتهاند. الزام این شهروندان به تخلیه هتل در حالی بوده که ایشان، از اهالی منطقه ضرابخانه، رسالت و ونک بودند و به دنبال حمله به ساختمان کنار محل سکونتشان، خانه و وسایل زندگیشان، دچار تخریب گسترده و غیر قابل استفاده شده و هیچ کدام هم، توانی برای هزینه بازسازی منزل و خرید وسایل جدید ندارند ولی با این حال، این حکم شفاهی را گرفتهاند که زمان مشخصی برای پرداخت کمک هزینه خرید وسایل منزل وجود ندارد و فعلا ودیعه و اجارهای هم از طرف شهرداری برای مکان استیجاری پرداخت نخواهد شد.
پرداخت نشدن خسارت خودروهای آسیبدیده به برخی شهروندان
شهروندی که از ساکنان یکی از مناطق شمالی تهران است و دو خودروی آسیبدیده در جنگ ۴۰ روزه دارد، به خبرنگار «اعتماد» میگوید: «در زمان حمله موشکی به ساختمانی نزدیک به آپارتمان محل سکونتم، دو خودرو در پارکینگ ساختمان داشتم که با ریزش آوار، یکی از خودروها زیر آوار ماند و آن یکی هم دچار خسارت زیادی شد. به کارگزاری بیمه ایران رفتم تا بابت دریافت خسارت اقدام کنم. کارمند بیمه ایران گفت که هنوز حتی خسارات خودروهای آسیب دیده در جنگ ۱۲ روزه هم پرداخت نشده و بنابراین، برای پرداخت خسارات این نوبت از جنگ هم هیچ زمان مشخصی معلوم نیست . »
شهروند دیگری از ساکنان منطقه رسالت هم مشکل مشابهی دارد و به خبرنگار « اعتماد » میگوید که وقتی برای دریافت خسارت خودرو به کارگزاری بیمه ایران مراجعه کرده، به او اعلام شده که فعلا باید از جیب خودش هزینه کند و زمان پرداخت خسارت هم نامعلوم است .
پرداخت نشدن اجاره و ودیعه برای مسکن استیجاری به برخی شهروندان
تعدادی از شهروندان که به دلیل تخریب منزل مسکونیشان در جنگ ۱۲روزه، مشمول اسکان موقت در هتلها شدند، به خبرنگار « اعتماد » گفتند که بعد از اجبار به تخلیه هتلها، با مشکلات زیادی برای اقامت مواجه شدهاند .
یکی از این شهروندان، ساکن در یک ساختمان ۵ طبقه در خیابان پاسداران و همسایه یکی از مکانهای هدف حمله موشکی بود و روزهای آخر جنگ ۱۲روزه، کل این ساختمان مسکونی با موج انفجار تخریب و غیر قابل سکونت شد . این شهروند، از پاییز پارسال تاکنون، به همراه همسر و پسرش در یک انباری ۳۰ متری در خیابان مولوی زندگی میکند و در توضیح مشکلاتی که بعد از الزام به تخلیه هتل با آن مواجه شد به خبرنگار« اعتماد» میگوید: « ما سه ماه در هتل بودیم و بعد از سه ماه، یک روز از طرف شهرداری به اتاقمان آمدند و گفتند تا آخر امشب مهلت دارید که هتل را تخلیه کنید . گفتیم ما جایی برای اقامت نداریم و در جواب گفتند که پس باید برای هر شب اقامت در هتل هزینه بدهید . چون پولی برای پرداخت هزینه هتل نداشتیم، به ناچار به خانه یکی از اقوام رفتیم . در زیرزمین محل کار همسرم، یک انباری ۳۰ متری بود که وسایل بلااستفاده را آنجا گذاشته بودند . با درخواست همسرم، انباری تخلیه شد، انباری را تمیز و نقاشی کردیم و بعد از یک هفته، با همسر و پسرم به این انباری رفتیم و هنوز هم در همین انباری در خیابان مولوی ساکن هستیم چون توان پرداخت اجاره و ودیعه مسکن نداشتیم . »
این شهروند به خبرنگار « اعتماد » میگوید که پارسال، کمک هزینه ۲۵۰ میلیون تومانی برای خرید وسیله منزل را دریافت کرده ولی در مراجعه به فروشگاهی وابسته به شهرداری تهران و با مشاهده قیمت اجناس این فروشگاه، متوجه شده که با این کمک هزینه، خرید همزمان وسایل ضروری مثل اجاق گاز و یخچال و تلویزیون و فرش، غیر ممکن است و بنابراین، یک یخچال کهنه ولی سالم از یکی از اقوام گرفتهاند و چند دست رختخواب هم از قوم و خویش دیگری گرفتهاند و با این کمک هزینه، چند تکه ظرف و چند دست لباس خریدهاند چون شدت تخریب خانهشان در حمله هوایی در حدی بوده که حتی یک تکه لباس هم نتوانستند از دل آوار بیرون بیاورند و حالا تمام وسایل زندگیشان، همینهاست که تعدادی با کمک هزینه ۲۵۰ میلیون تومانی خریده شده و مابقی، اجناس کهنهای است که از خانه اقوامشان آوردهاند . این شهروند به دلیل آسیب جسمی و روانی شدید، مشکلات زیادی در دستها و پاها پیدا کرده و در این ۱۱ ماه، جلسات مکرر فیزیوتراپی داشته و همزمان برای معلوم شدن وضعیت بازسازی خانهاش هم در رفت و آمد به واحدهای مختلف شهرداری بوده ولی هر بار جوابهای عجیب و غریبی شنیده که به وخامت وضعیت روحی و جسمیاش منجر شده است.
« به ما گفتند که تنها کمک شهرداری به شما، تخفیف تراکم است . به ما گفتند که خودمان باید یک پیمانکار پیدا کنیم و شهرداری برای صدور مجوز ساخت آپارتمان ۵ طبقه، یک طبقه را به ما تخفیف میدهد . ما در جواب به شهرداری گفتیم اگر میتوانستیم با پیمانکار شریک شویم به سراغ شهرداری نمیآمدیم ولی هیچ پولی برای شرکت در ساخت نداریم و شهرداری به ما گفت این مشکل شماست و کمک بیشتر هم ممکن نیست . »
شهروند دیگری، ساکن در یک ساختمان ۵ طبقه در منطقه سیدخندان بود که در جنگ ۱۲روزه، ساختمان کنار آپارتمانش هدف حمله موشکی قرار گرفت و این آپارتمان هم بهطور کامل ویران شد و در گروه خانههای نیاز به بازسازی قرار گرفت . این شهروند هم وضع مشابهی دارد و به خبرنگار «اعتماد» میگوید: « پارسال، بعد از تخریب کامل خانهمان، به یکی از هتلها منتقل شدیم . بعد از سه ماه، یکی از کارکنان شهرداری به اتاقمان آمد و گفت تا آخر امشب برای تخلیه هتل فرصت دارید وگرنه باید برای هر شب اقامت، ۱۰ میلیون تومان بدهید . به اجبار هتل را تخلیه کردیم و به منزل مادرم رفتیم. چند روز بعد از شهرداری تماس گرفتند و گفتند که ۲۰۰ میلیون تومان به عنوان ودیعه اما به صورت امانت و بابت اجاره هم، ماهانه ۱۰ میلیون تومان کمک هزینه میدهند . ما هم با همین رقمها به دنبال خانه اجارهای در جنوب تهران گشتیم و تا امروز هم رقم کمک هزینه اجاره تغییری نکرده است.».
تکلیف شهرداری تهران در قبال شهروندان آسیب دیده تهران چیست ؟
پارسال و در ایام جنگ ۱۲ روزه، شهرداری تهران با ارایه لایحهای به هیات دولت و شورای شهر، به صورت داوطلبانه متعهد به تامین خسارت جنگ برای شهروندان پایتخت شد . اسکان موقت برای آسیبدیدگان جنگ، یکی از این تعهدات بود و ساکنان خانههای تخریب شده و آسیب دیده در جوار هدف حملات موشکی و بمباران امریکا و اسراییل، بعد ازهماهنگیهای ستاد مدیریت بحران شهرداری تهران، به هتلها منتقل میشدند . همچنین اعلام شد که برای آسیب دیدگان جنگ، کمک هزینهای با مبلغ ۲۵۰ میلیون تومان برای تامین وسایل منزل و ودیعهای با مبلغ ۱٫۵ میلیارد تومان و تا سقف ۳۰ میلیون تومان برای اجاره ماهانه در نظر گرفته شده است . جبران خسارت خودروهای آسیب دیده در جنگ هم برعهده بیمه ایران بود . طبق اعلام سازمان مدیریت بحران شهرداری تهران، پارسال در جنگ ۱۲روزه، ۱۹۴۷ دستگاه خودرو و ۸۵۰۰ واحد مسکونی دچار خسارات جزیی تا شدید و در حد تخریب کامل شد .
۹ اسفند پارسال و با آغاز دور دوم جنگ، تعهدات شهرداری تهران در قبال شهروندان آسیب دیده به قوت خود باقی بود و آسیب دیدگان ساکن در واحدهای مسکونی در جوار هدف حملات موشکی و بمباران، به هتلها منتقل شدند و اعلام شد که رقم کمک هزینه برای خرید وسایل منزل به ۴۰۰ میلیون تومان، ودیعه به ۲ میلیارد تومان و کمک هزینه اجاره به ۴۰ میلیون تومان افزایش یافته است . طبق اعلام سازمان مدیریت بحران شهرداری تهران، در جنگ ۴۰ روزه، ۴۲۳۹ دستگاه خودرو و ۴۷۳۰۰ واحد مسکونی در پایتخت دچار خسارت جزیی تا شدید و در حد تخریب کامل شد . حالا حدود ۱۱ماه از جنگ ۱۲ روزه و دوماه از جنگ ۴۰روزه میگذرد و شهروندان تهرانی از نحوه ایفای تعهدات شهرداری تهران و بیمه ایران میگویند و از اینکه بسیاری از تعهدات، فقط به گوش مردم رسید ولی در عمل، اجرا نشد . شورای شهر تهران، نهاد ناظر بر عملکرد شهرداری پایتخت است ولی با آنچه که تعدادی از شهروندان آسیب دیده در پایتخت به خبرنگار « اعتماد » میگویند، چنین برمیآید که شورا هم در قبال فرار شهرداری تهران از تعهدات خود در قبال برخی شهروندان آسیب دیده از جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه، سکوت کرده یا نظارتی کمرنگ بر عملکرد شهرداری پایتخت داشته است . طی هفتهای که گذشت، تلاش خبرنگار « اعتماد » برای گفتوگو با رییس سازمان مدیریت بحران و سخنگوی شهرداری تهران به نتیجه نرسید ولی علیرضا نادعلی که سخنگوی شورای شهر تهران است به خبرنگار « اعتماد » پاسخ داد.
گفت و گوی «اعتماد» با سخنگوی شورای شهر تهران
با چند نفر از شهروندان آسیبدیده در جنگ ۴۰ روزه که به دلیل تخریب خانههایشان در هتلها اسکان داده شدهاند، صحبت کردم و این شهروندان میگفتند به ایشان اعلام شده که خانههایشان ناامن و غیرقابل سکونت است. سازمان مدیریت بحران شهرداری، هفته قبل به این شهروندان گفته که باید بازسازی خانه را هر چه زودتر با هزینه خودتان شروع کنید و برای ما فاکتور بیاورید تا این هزینه را پرداخت کنیم. این شهروندان به سازمان گفتهاند که ما پول برای بازسازی نداریم و سازمان مدیریت بحران در جواب گفته باید تا آخر این هفته، هتل را تخلیه کنید. میدانم که شورای شهر مصوب کرد که مسوولیت بازسازی خانه جنگزدگان پایتخت با شهرداری تهران است. در مورد وظایف شهرداری و این مصوبه توضیح دهید.
در جنگ ۱۲ روزه، چند لایحه از شهرداری دریافت و تصویب کردیم و برمبنای همین لوایح، سعی شد که با اقدامات داوطلبانه شهرداری تهران، آن تعداد از شهروندان پایتخت که محل سکونتشان به دلیل اصابت موشک یا سایر پرتابهها دچار خسارت شده، نیازی به مراجعه به سایر نهادها نداشته باشند و تمام امور مرتبط با محل سکونتشان، توسط شهرداریها انجام شود. در جنگ تحمیلی سوم، همین لوایح در حال بهروز رسانی است اما آسیب منازل مسکونی و واحدهای تجاری و مغازهها، در ۴ گروه اصلی قرار گرفت؛ نوع اول، تخریب کامل واحد مسکونی یا تجاری بود که در گروه تخریب و نوسازی قرار میگیرد، چون خانه و محل کسب و کار شهروند به طور کامل از دست رفته است. نوع دوم، واحدهای مسکونی نیازمند تعمیر بود و البته همین تعمیرات هم در سه گروه تفکیک میشود. گروه اول، باید مقاومسازی شوند وگرنه قابل سکونت نیستند و البته، مقاومسازی، اقداماتی بیشتر از تعمیرات جزیی است.
گروه دوم، به تعمیرات بیشتری نیاز دارند ولی مقاومسازی نمیخواهند چون به عنوان مثال، بر اثر موج انفجار، یک دیوار یا بالکن منزل تخریب شده است. گروه سوم، نیازمند تعمیرات جزیی هستند و تخریبشان در حد شکستن شیشهها و درهای ورودی و کمدهاست. برای گروه سوم، تعمیرات جزیی از همان لحظه بعد از اصابت پرتابهها شروع شد چون بدون این تعمیرات، منزل مسکونی قابل سکونت نبود و اگر این تعمیرات با سرعت انجام نمیشد، این شهروندان هم باید به هتلها و اقامتگاهها منتقل میشدند و تعداد موارد اسکان موقت به شدت افزایش مییافت. طبق بازدیدهایی که از این خانهها داشتم، برای این گروه، تعمیرات جزیی، یا توسط شهرداری و پیمانکاران شهرداری و گروههای جهادی که از شهرهای مختلف به تهران آمده بودند، انجام شد یا اینکه در بعضی مناطق، رقمی برای انجام این تعمیرات به صاحبان خانهها پرداخت شد. برای واحدهای مسکونی نیازمند مقاومسازی، طبق تاکید شهردار تهران، باید دقت بیشتری صورت میگرفت چون اقدامات غیراصولی، ایمنی سازه را در حوادث آتی در معرض خطر قرار میداد و بنابراین، لازم بود که مقاومسازی، دقیق و تدریجی باشد. در مجموع در تمام مناطق شهر تهران سعی شد اقدامات به گونهای باشد که مشکل مردم حل شود ولی شاید در این میان، مواردی هم بوده که کمی پیچ خورده و مثلا، مدت انتظار شهروند برای دریافت خدمات شهرداری، طولانی شده و این شهروند -به خصوص کسی که تا مدتها پس از اصابت، در تهران حضور نداشته- خودش برای بازسازی منزلش اقدام کرده تا هر چه زودتر به خانهاش برگردد.
در این ایام، هم در بازدیدهایمان و هم از طریق گزارشهای مردمی، با مواردی از مشکلات شهروندان و برخی ناهماهنگیها مواجه شدیم که درباره این موارد، هم به شهرداران مناطق تذکر دادیم و هم به این شهروندان توصیه کردیم که به شهرداری مراجعه کنند تا پروندهشان بررسی شده و نقص پرونده مشخص شود، ولی در مجموع، تا این حد که اطلاع دارم و طبق نتایج جلساتی که در شورای شهر تهران با مسوولان شهرداری داریم، دستور شهردار تهران این است که هر چه ممکن است، برای تسهیل حال مردم و حل مشکلشان باید انجام شود که یک مصداق هم در مورد رقم ودیعه و اجاره پرداختی به آن تعداد از شهروندانی است که از مرحله اسکان موقت خارج شدهاند. درحالی که مقرر بوده برای منزل استیجاری این گروه از شهروندان، دو میلیارد تومان ودیعه و ۴۰ میلیون تومان اجاره ماهانه تا زمان ساخته شدن منزل مسکونیشان درنظر گرفته شود، علاوه بر اینکه ممکن است در بعضی مناطق، اجارهها ارزانتر یا گرانتر باشد، شهردار تهران اعلام کرد که برای موارد خاص، کمیسیونی در شهرداری مرکز تشکیل میشود تا عدد، متناسب با وضعیت هر منطقه تعیین شده و شهروندان دچار مشکل نشوند.
در جنگ ۱۲ روزه هم قرار بود که شهرداری تهران مبلغی به عنوان ودیعه یا اجاره برای شهروندان آسیبدیده درنظر بگیرد ولی یکی از شهروندان به من گفت شهرداری، ۱۰ میلیون تومان از رقم اجاره مسکن را برایش پرداخت میکند و شهروند دیگری هم که خانهاش، پلاک مجاور یکی از نقاط مورد حملات بوده و به طور کامل تخریب شده، به من گفت که شهرداری هیچ پولی بابت ودیعه و اجاره نداده و این شهروند، در یک انباری در محل کار همسرش زندگی میکند. بعضی شهروندانی هم که در جنگ ۴۰ روزه آسیب دیدند و در هتلها ساکن هستند، به من گفتند که طبق اعلام سازمان مدیریت بحران شهرداری تهران، قرار نیست رقمی بابت ودیعه و اجاره دریافت کنند و باید تا پایان این هفته، هتل را تخلیه کنند. دلیل تفاوت سطح خدمات چیست؟
نباید اینطور باشد. ما این آمادگی را داریم که مشکل این شهروندان، را پیگیری کنیم. در جنگ سوم، برای تمام موارد، چه آنهایی که در گروه مقاومسازی و بازسازی بودند و چه بعضی موارد خاص که در گروه تعمیرات جزیی شامل شکستن در و پنجره بودند، اسکان موقت انجام شد چون خیلی از حملهها در ایام سرد سال بود. طبق آماری که داشتم، ۲۱۰۰ خانواده به هتلها منتقل شدند ولی به دنبال برخی تعمیرات، ۳۰۰ خانواده به محل سکونتشان برگشتند. البته شرایط خانههای نیازمند تعمیر یا مقاومسازی یا نوسازی متفاوت است ولی هر گزارشی که از رسانهها به ما برسد حتما توسط اعضای شورای شهر تهران پیگیری میشود چون تدبیر ما و قولی که به شهروندان داده شده، همین بوده که شهرداری تهران، تمام هزینه مربوط به اصابتها و آسیبهای ساختمانی را تقبل کند. البته باید به گستردگی تخریبها در جنگ ۴۰ روزه هم توجه کنیم. چند روز قبل، آمار ما از خانههای آسیبدیده حدود ۴۰ هزار و ۳۰۰ واحد بود ولی حالا این عدد هم افزایش یافته چون تعدادی از شهروندان، به تازگی به خانههایشان برگشتند و به تازگی با تخریبها مواجه شدهاند اگرچه که ممکن است آسیبها جزیی باشد ولی اگر این آسیبهای جزیی هم مرمت نشود، حتما سکونت در منزل آسیبدیده برایشان سخت است. بررسی وضعیت هر واحد مسکونی آسیبدیده و مشکلات هر خانواده هم شرایط خاص خودش را دارد و کمی پیچیده است ولی شهرداری تهران و شورای شهر برای همین مواردی که البته زیاد هم نیست، ظرف مدت کوتاهی تصمیمگیری خواهند کرد چون در حال بازدید مناطق هستیم و آنچه میبینیم، انجام اقدامات است ولی موارد اینچنینی را هم حل خواهیم کرد.
شهردار تهران چندبار اعلام کرد که هزینه ساخت واحدهای مسکونی تخریب شده با شهرداری تهران است ولی بعضی شهروندان به من گفتند که شهرداری یکی از مناطق گفته که خودشان بروند و پیمانکار برای ساخت پیدا کنند و در منطقه دیگری به شهروند گفتهاند که شهرداری بابت تراکم تخفیف قائل خواهد شد. تفاوت تصمیمگیریها برای ساخت واحدهای تخریبی چه دلیلی دارد؟
این تفاوتها مربوط به وضعیت هر منطقه است. مناطق دارای بافت فرسوده، قواعد خاص خودش را دارد و ساخت و ساز در بعضی مناطق جنوب تهران هم نیاز به مشوق خاص دارد. حتی قواعد تراکم در مناطق شمالی تهران با مناطق پایینتر از خط خیابان انقلاب متفاوت است. در لایحه اول که در جنگ ۱۲ روزه توسط شهرداری تهران به شورای شهر تقدیم شد، مصوب کردیم که برای این موارد، متناسب با تصمیمات شهرسازی اقدام شود. ابتدای هفته جاری هم جلسه جدیدی برای بررسی نیازهای اصلی شهرداری در فضای جنگ داشتیم و مصوب شد که لایحه اول که مربوط به زمان جنگ ۱۲ روزه بود، مبنا قرار بگیرد و تکمیل و مشکلات قانونی حل شود. معاونت شهرسازی شهرداری تهران و شورای شهر در تلاش برای رفع این مشکلات هستند ولی بخشی از این تفاوتها هم مبتنی بر قانون است. تلاش ما بر تسریع اجرای مصوبات است تا وضع سکونت شهروندان به ثبات برسد که البته هنوز هم وارد مرحله ساخت و ساز نشدهایم.
طبق مصوبه شورای شهر، مردمی که خانههای ناامن و غیرقابل سکونت دارند تا چند وقت میتوانند در هتلها ساکن باشند؟
تا آنجا که میدانم، ما سقف زمان تعیین نکردیم بلکه گفتیم پایان مدت سکونت موقت، منوط به آماده شدن فضایی برای اجاره و تقدیم ودیعه باشد. در حال حاضر حدود ۵۰ هتل برای اسکان موقت شهروندان اختصاص یافته که غیر از دو هتل متعلق به شهرداری تهران، بقیه هتلها توسط شهرداری از نهادهای مختلف و بخش خصوصی اجاره شده است. از آنجا که با شناختی که از دشمن داریم احتمال میدهیم حملات دشمن به شهر تهران باز هم ادامه داشته باشد، پیشبینیهایی برای آینده داریم ولی باید تلاش بر تسریع جابهجایی شهروندان باشد، چون علاوه بر اینکه سکونت در هتل، سخت است، جابهجاییها کمک میکند که باقی شهروندان هم بتوانند از اسکان موقت استفاده کنند.
هماکنون پشت نوبتی برای اسکان موقت داریم و تعدادی از شهروندان در منزل دوستان و اقوام ماندهاند چون هنوز جایی برایشان درنظر گرفته نشده است.
این هم نکتهای است و البته تمام تلاش این بوده که در شهر تهران، صحنههایی مشابه سایر کشورها از جنس اسکان در چادرها نداشته باشیم. نباید از یاد ببریم که هتلها و اقامتگاههای تهران هم ظرفیت محدودی برای اسکان موقت دارند ولی فکر میکنم که با درنظر گرفتن تمام پیوستهای اجتماعی و فرهنگی و امنیتی، میتوانیم از ظرفیتهای مردمی هم استفاده کنیم چنانکه در تمام بازدیدهایمان از نقاط محل اصابت پرتابهها، مردم اعلام آمادگی کردند که خانه یا واحدی از ملکشان را دراختیار شهروندان آسیبدیده قرار بدهند. ظرفیتهای مردمی، نسبتا نامحدود است و محدودیتهای هتلها را ندارد و ما این مورد را هم پیشنهاد دادیم ولی ترجیح شهرداری تهران بر این بوده که شهروندان در هتلها مستقر باشند و با جابهجایی هر خانواده، ظرفیت برای پذیرش جدید فراهم شود.
پس اگر سازمان مدیریت بحران شهرداری تهران بدون تامین ودیعه و اجاره به بعضی خانوادهها گفته که تا پایان این هفته باید اتاق هتل را تخلیه کنند، این اعلام، برخلاف مصوبه شوراست؟
نباید اینطور باشد و این اعلام، خلاف مصوبه شوراست ولی مصوبه شورا هم لایحه خود شهرداری است و شهرداری تهران، در ایام جنگ ۱۲ روزه در هیات دولت اعلام کرد که اسکان موقت شهروندان آسیبدیده را به صورت داوطلبانه برعهده میگیرد. اگر مواردی از اجبار به تخلیه اسکان موقت هست، به ما معرفی کنید و حتما در شورای شهر پیگیری میشود.
تعدادی از شهروندان که خودروهایشان در جنگ ۱۲ روزه آسیب دید، هنوز خسارت خود را از بیمه ایران نگرفتهاند و تعدادی از شهروندان هم هنوز هدیه ۲۵۰ میلیون تومانی خرید وسایل منزل مربوط به جنگ ۱۲ روزه را دریافت نکردهاند. در جنگ ۴۰ روزه هم تعدادی از شهروندان میگفتند که وقتی به کارگزاریهای بیمه ایران مراجعه کردهاند تا پرونده خسارت خودرو تشکیل دهند، کارگزاریها گفتهاند که هنوز خسارت جنگ ۱۲ روزه را پرداخت نکردهاند و بعضی شهرداریها هم در جواب شهروندان برای هدیه ۴۰۰ میلیون تومانی بابت خرید وسایل منزل گفتهاند خودتان خرید کنید و فاکتور هزینه را برای ما بیاورید تا حداقل طی ۱۰ ماه آینده پرداخت کنیم. آیا مصوبه شورای شهر، برای دولت هم الزام ایجاد میکند؟
خیر. مصوبه شورای شهر برای دولت الزام ایجاد نمیکند ولی طبق تفاهمی که در جنگ ۱۲ روزه در هیات دولت صورت گرفت، شهرداری تهران، ساخت و ساز واحدهای مسکونی آسیبدیده، احصای خسارت خودروهای آسیبدیده و معرفی به کارگزاری بیمه را تقبل کرد و جبران خسارت خودروها با بیمه تعیین شد. پرداخت هدیه ۲۵۰ میلیون تومانی جنگ
۱۲ روزه و هدیه ۴۰۰ میلیون تومانی جنگ ۴۰ روزه برای خرید وسایل خانه هم کار داوطلبانه شهرداری تهران بود که شاید کمی کمک همشهریان آسیبدیده تهرانی در این وضعیت باشد. واقعا نمیتوانیم ادعا کنیم که توان جبران تمام لطماتی که دشمن به مردم زده را داریم و این امر، حتما نشدنی است. وسایل زندگی بسیاری از شهروندان، به طور کامل از بین رفت و این هدیه هم برای آن است که شهروندان، بعد از جابهجایی از اسکان موقت، بتوانند وسایل اولیهای تهیه کنند. به هر حال بودجه شهرداری که باید همزمان برای اداره شهر و پروژههای عمرانی هزینه شود، نامحدود نیست. در همین هفته، یک ایستگاه مترو افتتاح شده و ایستگاه مترو، تزیینات شهر نیست بلکه وظایفی است که اگر انجام نشود، گرهی به گرههای بعد اضافه میکند. برای این هزینهها، باید درآمدهای شهر وصول شود و اگر شهرداری در برخی جاها به شهروندان گفته که فعلا هزینهها را از جیبشان بدهند تا بعدا با شهرداری تسویه کنند، احتمالا به همین منظور است که فرصتی برای جایگزینی و تامین نقدینگی داشته باشد ولی حتما این هزینهها به شهروندان بازمیگردد و حتما هدایا به شهروندان پرداخت خواهد شد. البته هدیه ۴۰۰ میلیونی بابت تهیه لوازم منزل هم فقط برای همان گروهی است که خانهشان تخریب شده و وسایل زندگیشان به طور کامل از بین رفته است.
