به گزارش اقتصادران کارگران ساختمانی سالهاست در انتظار بیمه و سهمیه بیمه هستند؛ از یکسو، طرح در مجلس مطرح میشود و تلاش میشود منابع برای بیمه کردن کارگران فراهم آید اما از سوی دیگر، لابیگری کارفرمایان و سرمایهداران و بساز و بفروشهایی که نبض بازار را در دست دارند، طرح را عقیم میگذارد؛ اصلاحیه ماده ۵ قانون بیمه کارگران ساختمانی، دستورالعملی ابتر است که نمیتواند منابع کافی برای بیمه کردن کارگران ساختمانی سراسر کشور را مهیا سازد هرچند «حسن عزتی» رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان بانه در استان کردستان معتقد است «همین متن فعلی اصلاحیه هم اگر اجرایی شود، ظرفیت برای بیمه کردن کارگران ساختمانیِ منتظر در سراسر کشور هست در واقع منابع کافی فراهم میآید منتها سازوکار اجرایی درستی ندارد و اهتمامی برای اجرا نیست».
بیش از ۵۰ درصد فوتیهای ناشی از حادثه کار مربوط به بخش ساختمان است؛ دو بخش از صنعت، ۸۰ یا ۹۰ درصد حوادث مرگبار را به خود اختصاص دادهاند: ساختمان و معدن. کارگران ساختمانی حتی یک بیمه ساده هم ندارند و هشت ماه بعد از تصویب اصلاحیه ماده ۵ قانون بیمه کارگران ساختمانی، هیچ اصلاحاتی انجام نشده، صف بیمه همچنان طولانیست و کارگران در این صف جلو نمیروند؛ کارگران معدن نیز که در حوادث سریالی جان خود را خیلی ارزان از دست میدهند.
حسن عزتی به عنوان نماینده کارگران ساختمانی بانه، شهری کارگرنشین که بخش قابل توجهی از نیروی انسانی آن در بخش ساختمان مشغول به کار هستند؛ در مورد وضعیتی که تغییر نکرده؛ به ایلنا میگوید: در بانه از محل قطعیها و آزاد شدن سهمیه، تعداد بسیار کمی کارگر جدید بیمه شدند؛ در مدت دو سال اخیر، ما توانستیم فقط ۱۵، ۱۶ کارگر را بیمه کنیم که اصلاً عددی نیست. در بانه حدود ۸۰۰ کارگر ساختمانی منتظر بیمه هستند که فقط ۱۶ نفر از آنها بیمه شدهاند؛ متاسفانه تامین اجتماعی به بهانههای مختلف از بیمه کردن این کارگران خودداری میکند، به قانون عمل نمیشود.
عزتی با بیان اینکه «ما از سرپرست جدید سازمان تامین اجتماعی انتظار داریم همه کارگران ساختمانی را بدون استثنا بیمه کند» ادامه میدهد: خانوادههای کارگری سالهای طولانیست که در انتظار بیمه هستند؛ کارگران به دنبال کمترین حق قانونی خود یعنی برخورداری از چتر حمایتی سازمان تامین اجتماعی هستند، تا امروز در این زمینه کاری نکردهاند و امیدواریم مدیرعامل سازمان با دید بازتر به جامعه کارگری نگاه کند. کارگران ساختمانی هر روز در معرض حوادث مرگبار هستند و شغلشان سخت و زیانآور است.
او البته اضافه میکند: از آنجاکه این کارگران بیمه ندارند، شغلشان سخت و زیانآور شناخته نمیشود؛ این یک معضل ریشهایست، اول باید مساله بیمه حل شود بعد سختی کار برای کارگران لحاظ گردد. انتظار داریم همه کارگران ساختمانی در سراسر کشور بیمه شوند، ما این انتظار را از دولت جدید و مدیران تامین اجتماعی داریم.
آیا کارگران ساختمانی بازنشست هم میشوند؛ کارگری را سراغ دارید که توانسته باشد بازنشست شود و حقوق بازنشستگی از تامین اجتماعی بگیرد؛ عزتی در پاسخ میگوید: تعداد معدودی هستند که براساس سن بازنشست شدهاند اما مستمری کامل نمیگیرند چون با سابقه کم مثلاً ۱۰ سال بازنشست شدهاند و حقوق بازنشستگیشان خیلی کم است.
عزتی میگوید «باید شرایط به زودی تغییر کند؛ کارگران ساختمانی به سن پیری و خانه نشینی رسیدهاند ولی حتی یکسال سابقه بیمه ندارند»؛ اما آیا این شرایط دردناک که فراتر از تابآوری کارگران زحمتکش و در معرض خطرِ ساختمان است، تغییر میکند؟
به راستی تامین اجتماعی به کارگران مظلوم ساختمان سرویس ندهد، به چه کسی قرار است خدمترسانی کند، مگر رسالت این سازمان جز این است که حامی بیصداترین و محرومترین بخش طبقه کارگر باشد؟ آیا این درست است که یک کارگر ساختمانی بعد از سالها کارِ بدون بیمه، سر پیری به کولبری روی بیاورد و بار بر دوش بگیرد و کوهستانها را زیر پا بگذارد؟!
