دسته: اقتصادی

  • طومار کارگران تهرانی درباره افزایش سن بازنشستگی

    طومار کارگران تهرانی درباره افزایش سن بازنشستگی

    به گزارش اقتصادران ، تصویب افزایش سن و سابقه‌ی بازنشستگی کارگران در متن برنامه هفتم توسعه با انتقادات بسیار مواجه شده است؛ این بند از برنامه، همه کارگرانی را که کمتر از ۲۸ سال سابقه کار دارند به شیوه‌ای پلکانی تحت تاثیر قرار می‌دهد؛ بیشترین جریمه‌ی این مصوبه برای «نوبیمه‌شدگان» است، آن‌هایی که قرار است تازه پا به بازار کار بگذارند.

    کارگران و تشکل‌های کارگری به این مصوبه اعتراض کرده‌اند؛ کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان تهران نیز از شوراهای اسلامی کار در واحدها و کارخانجات مختلف خواسته است با امضای طوماری خطاب به شورای نگهبان، خواستار الغای افزایش سن و سابقه بازنشستگی شوند.

    حسین حبیبی دبیر کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان تهران در این رابطه با بیان اینکه مصوبه مجلس، آینده کارگران را به مخاطره می‌اندازد و حق یک بازنشستگی بی‌دغدغه را از آنها سلب می‌نماید؛ به ایلنا گفت: انتظار داریم شوراهای اسلامی کار واحدهای مختلف از کارگران آن واحدها امضا بگیرند؛ کارگران باید متحدانه از شورای نگهبان درخواست کنند که افزایش سن و سابقه بازنشستگی را تایید نکنند. اگر این مصوبه تایید و تبدیل به قانونِ لازم‌الاجرا شود، دیگر قابل بازگشت نیست.

    او اضافه کرد: به عقیده‌ی ما کارگران، نمایندگان ‌مجلس و دولت با تصویب افزایش سن وسابقه بازنشستگی و سایر مواد مورد مناقشه دولت و مجلس با کارگران‌ در حق کارگران جفا کرده‌اند.

    حبیبی افزود: این در حالیست که نمایندگان مجلس وفق اصول ۶۷ و۱۲۱ قانون اساسی سوگند خورده‌اند که همواره به حفظ حقوق ملت و خدمت به مردم پایبند باشند و خود را وقف خدمت به مردم و اعتلای کشور کنند اما ظاهراً خوب جواب اعتماد مردم و کارگران را دادند؛ همین نمایندگان وقتی در شرایط تورم ۵۰ درصدی، حداقل دستمزد ۲۷ درصد زیاد شد، صدایشان درنیامد و دولت را توبیخ نکردند، حالا می‌خواهند مثلاً بحران صندوق‌ها را حل و فصل کنند؛ چگونه؟ با افزایش سن و سابقه‌ی بازنشستگی کارگرانی که نصف خط فقر هم درآمد ندارند.

    عضو هیات مدیره کانون عالی شوراهای اسلامی کار کشور در ادامه گفت: ما کارگران اگر امنیت شغلی می‌خواهیم، اگر تشکل‌های صنفیِ مستقل بدون‌ دخالت دولت و کارفرما می‌خواهیم، اگر ترمیم دستمزد غیر قانونی ۱۴۰۲ را می‌خواهیم، اگر دستمزد شرافتمندانه و سبد معیشت عادلانه برای ۱۴۰۳ می‌خواهیم و اگر طرح طبقه بندی مشاغل موضوع مواد ۴۸و۴۹ قانون‌ کار را می‌خواهیم باید با افزایش سن و سابقه بازنشستگی و سایر موارد مورد مناقشه دولت و مجلس با کارگران در برنامه هفتم توسعه مخالفت کنیم.

    حبیبی تصریح کرد: این مخالفتِ دسته جمعی باید در قالب ارسال طومار به شورای محترم نگهبان و مطالبه‌گری در تهران و شهرستان‌ها باشد. در این مرحله اگر افزایش سن و سابقه بازنشستگی رسمیت یابد، در مرحله‌ی بعد، مزد توافقی و مزد منطقه‌ای و راهبردهای غیرکارگری دیگر در راه خواهد بود.

    این فعال کارگری در ادامه گفت: تردید نداریم که سرمایه داران و دولت و مجلس و اتاق بازرگانی و بعضی موسسات خیریه، دنبال محروم کردن کارگران از حقوق قانونی و انسانی خود هستند؛ از دید سرمایه‌داران دولتی و خصوصی، کارگران باید با کمترین دستمزدها با بدترین شرایط و با قراردادهای موقت یک‌ماهه و سه ماهه تا جایی که شیره جوانی‌شان مکیده شود، کار کنند.

    حبیبی در پایان تاکید کرد: متاسفانه باید گفت، دادنامه ۱۷۹ دیوان عدالت اداری در سال ۱۳۷۵ مقدمه‌ی این راه بود، با این دادنامه، قراردادهای دائم کار به تاریخ پیوست و کارگران از امنیت شغلی محروم شدند؛ دستمزد غیرقانونی ۱۴۰۳ و مصوبه‌ی مجلس برای افزایش سن و سابقه بازنشستگی، ادامه‌ی همین راه است؛ نگذاریم این مسیر را تا بی‌حقوقیِ کامل کارگران ادامه دهند؛ طومار را هرچه سریع‌تر امضا کنیم و به شورای نگهبان بفرستیم.

    نامه کارگران

  • درآمدهای نجومی دولت کجا هزینه می‌شود؟

    درآمدهای نجومی دولت کجا هزینه می‌شود؟

    به گزارش اقتصادران ، کامران نرجه در یادداشتی با اشاره به نگرانی‌های عمومی از برنامه افزایش مالیات نوشت: انتشار جزییات لایحه بودجه سال آینده کل کشور که در آن درآمدهای مالیاتی دولت نسبت به امسال به شدت افزایش خواهد یافت، موجب نگرانی گسترده‌ای در میان عامه مردم شده است.

    دولت اعلام کرده که سال آینده درآمدهای مالیاتی خود را ۴۹.۸ درصد افزایش می‌دهد و به حدود ۱.۳ تریلیون تومان می‌رساند، یعنی ۵۱ درصد منابع بودجه‌ای خود را از طرق اخذ مالیات و عوارض از مردم تأمین خواهد کرد.

    این موضوع از دو منظر متفاوت حائز اهمیت مثبت و منفی در جامعه است:

    نخست از این جهت که اتکای منابع بودجه به درآمدهای حاصل از فروش نفت خام کاهش خواهد یافت و هزینه‌های جاری کشورعموماً توسط درآمدهای مالیاتی تأمین می‌شود.

    تحقق چنین ایده مثبتی، همواره یکی از آمال و آرزوهای دیرینه ملت ایران بوده که منجر به حفظ سرمایه‌های ملی برای نسل‌های بعدی و کاهش آسیب پذیری اقتصاد داخلی از نوسان قیمت بازارهای خارجی خواهد شد.

    اما از منظر دوم، رشد قابل توجه مالیات‌های سال آینده می‌تواند منفی و نگران‌کننده باشد.

    اگرچه سخنگوی اقتصادی دولت اعلام کرده تمرکز درآمدهای جدید روی بخش مخفی اقتصاد و فرارهای مالیاتی است، ولی نمی‌توان کتمان کرد که دولت هنوز ابزار کشف تمامی مجاری فرار مالیاتی را در اختیار ندارد و حجم عظیمی از کم اظهاری‌ها مربوط به بنگاه داری بانک‌ها یا فعالیت رانتی شرکت‌های خصولتی و نهادهای عمومی است که دولت قادر به مالیات ستانی از آنها نیست.

    بنابراین در نبود چنان ابزار و چنین قدرتی، بدیهی است زور سازمان امور مالیاتی صرفاً به همان مؤدیان سابق خواهد رسید که همواره مخارج دولت را تأمین کرده و کمترین بهره را از دستگاه‌های دولتی گرفته‌اند.

    این افراد شامل تمامی حقوق بگیران کشور خواهد بود که پیش از دسترسی به درآمد، تمام مالیات خود را یکجا می‌پردازند و یا اصناف و کسبه و فعالان اقتصادی که در سایه رکود و تورم فعلی، ناچارند مالیات دولت را در سررسید اعلامی بدون کمترین تخفیف و با اعمال ضریب رشد سالانه بدهند.

    دولت همچنین در قبال برنامه افزایش مالیات ها، هیچ راهبرد و تضمینی برای کوچک سازی، چابک‌سازی و بهبود بهره‌وری دستگاه تحت پوشش خود ارائه نداده است.

    برای عموم فعالان اقتصادی بخش خصوصی که باید بیشترین سهم تأمین درآمدهای مالیاتی سال آینده را به دوش بکشند، این نگرانی ایجاد شده که مالیات‌های جدید در چه مسیر و برای کدام خدمات صرف خواهد شد؟ آیا قرار است همانند گذشته دستگاه‌های دولتی کمترین خدمات را به مردم ارائه بدهند و بیشترین هزینه‌ها را به اقتصاد ملی تحمیل کنند؟ آیا بخش خصوصی همچنان مُکلّف به جبران هزینه سیاست گذاری‌های غلط و ناکارآمدی مدیریت دولتی در تمامی بخش‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است؟ آیا دولت تضمین می‌دهد که درآمدهای جدید مالیاتی صرف بهبود محیط کسب و کار و ارتقای خدمات عمومی در جامعه شود و برای امور خارج از برنامه، طرح‌های مبهم و غیرهدفمند خرج نشود؟

    افزایش درآمدهای مالیاتی در لایحه بودجه۱۴۰۳ حتی در میان حقوق بگیران کم درآمد نیز ایجاد نگرانی کرده است، زیرا در این سند با وجود رشد ناچیز دستمزدها، سقف معافیت مالیاتی حقوق بگیرانِ کم درآمد ثابت مانده وعملاً مالیات بیشتری از این افراد دریافت خواهد شد.

    دولت برای سال آینده ضریب افزایش حقوق همه گروه‌های حقوق بگیر را ۱۸ درصد و مستمری بازنشستگان و وظیفه‌بگیران صندوق‌های بازنشستگی کشوری و لشگری را ۲۰ درصد پیشنهاد کرده که صد البته با نرخ رسمی تورم کالا و خدمات مصرفی فاصله‌ای زیاد دارد.

    در همین حال مبانی تعریف شده در تبصره ۱۶ بودجه سال آینده، سقف معافیت‌های مالیاتی را به گونه‌ای ترسیم کرده که فقط شامل سهم ناچیزی از حقوق بگیران می‌شود و عموم حقوق بگیران کم درآمد از حوزه معافیت های مالیاتی خارج می‌شوند.

    بدتر آنکه افراد با سطوح درآمدی بالاتر، رشد درآمدی بیشتری را تجربه خواهند کرد و رفاه بالاتری عایدشان خواهد شد که مصداق بارز ناعدالتی است.

    به همین دلیل رشد مالیات‌های سال آینده بیشتر از انکه موجب خرسندی اقتصاد ملی از کاهش وابستگی کشور به درآمدهای نفتی شود، موجب تشویش و نگرانی آحاد مردم از گسترش فقر و ناعدالتی خواهد شد.

  • خودروی هوشمند، وعده جدید وزیر صمت

    خودروی هوشمند، وعده جدید وزیر صمت

    به گزارش اقتصادران ،  امروز (سه‌شنبه)، نخستین خط تولید انبوه اتوبوس تمام برقی در کشور با ظرفیت تولید سالانه ۴٠٠٠ دستگاه در ایران‌خودرو، با حضور وزیر صنعت، معدن و تجارت، معاون صنایع حمل‌ونقل وزارت صمت، رئیس کمیسیون صنایع و معادن مجلس، رئیس سازمان گسترش و نوسازی صنایع (ایدرو)، مدیران عامل گروه صنعتی ایران‌خودرو و ایران‌خودرو دیزل، شهردار استان کرج و… افتتاح شد.

    عباس علی‌آبادی، وزیر صنعت، معدن و تجارت- در این مراسم، ضمن تاکید بر اینکه در این صنعت، هر چه را که بخواهیم می‌توانیم افتتاح کنیم، اظهار کرد: در حال حاضر کار جدیدی انجام نمی‌شود؛ پروژه خودروهای برقی از اوایل قرن ۲۰ (۱۹۰۵ میلادی) در دنیا و از دهه ۷۰ در ایران رونق گرفت و عرضه به بازار آغاز شد. دنیا به این نتیجه رسیده که بهترین روش حمل‌ونقل، این خودروهای برقی است و بخش عمده حمل‌ونقل کشوری همچون نروژ همین خودروها با تخصیص  ۸۵ درصدی است.

    وزیر صمت در ادامه عنوان کرد: اینکه چند سالی رونق خودروهای برقی به تعویق افتاد و خودروهای بنزینی و دیزلی توسعه بیشتری پیدا کرد، دچار بحران زیست محیطی نبوده‌ایم و از سویی هم چالش‌های ذخیره‌سازی انرژی وجود داشت اما با تعلق جایزه نوبل به باتری‌های لیتیومی و حمایت جهان از خودروهای برقی، تمرکز بر تولید این خودروها مجدد مورد توجه قرار گرفت. بهترین روش مدیریت مسائل زیست‌محیطی همین استفاده از خودروهای برقی است.

    وی افزود: پروژه خودروهای برقی در ایران از سال ١٣٧٨ مورد توجه قرار گرفت و تمرکز بر خودروهای برقی آغاز شد، اما تا چندی پیش پشت درهای سازمان استاندارد متوقف مانده بود تا اینکه با حمایت رئیس جمهوری، بلافاصله فرآیند حل مشکلات در دستور کار قرار گرفت و به سرعت حل شد و موضوع خط تولید خودروهای برقی پیش افتاد.

    علی‌آبادی ضمن اشاره به اینکه در حال حاضر دو اتوبوس‌ساز مهم در کشور داریم که هر دو اتوبوس برقی دارند؛ ابراز امیدواری کرد: تا سال آینده خودروهای برقی با تیراژ بالا و اقتصادی عرضه شوند؛ بنابراین خودروسازان ما هیچگونه نگرانی نداشته باشند؛ چراکه همه زیرساخت‌ها را فراهیم خواهیم کرد. بخاطر داشته باشیم که خودروهای برقی به شدت زیست‌محیطی و اقتصادی هستند، ضمن اینکه از هر منبع انرژی که می‌تواند تولید برق کند، می‌توان برای سوخت مورد نیاز این خودروها بهره گرفت.

    وزیر صمت تصریح کرد: ساخت داخل بسیار حائز اهمیت بوده و در اشتغالزایی تاثیرگذار است، اما مهمتر از ساخت داخل، ایجاد نوآوری است. اکنون دیگر بحث خودروهای برقی روی روال افتاده و نگرانی از بابت آن‌ نداریم؛ بنابراین اکنون باید به فکر انقلاب صنعتی چهارم باشیم؛ بر این اساس از امروز دیگر باید از خودروهای هوشمند صحبت کنیم.

    اتوبوس برقی داخلی؛ ارزان‌تر از نمونه‌های چینی

    علی‌آبادی در حاشیه این مراسم در جمع خبرنگاران، قیمت اتوبوس‌های برقی تولید داخل را قابل رقابت با مدل‌های خارجی دانسته، گفت: قیمت تمام‌شده اتوبوس‌های برقی داخلی حتما رقابتی خواهند بود و ارزان‌تر از نوع چینی است؛ اما باید تیراژ را افزایش داد تا به حداقل قیمت برسیم. قطعا اتوبوس‌های برقی به صورت رقابتی و با کیفیت بالا عرضه خواهند شد.

    مقام عالی وزارت صمت ضمن تاکید بر اینکه امروزه با توجه به مسائل زیست‌محیطی و آلودگی هوا، ناچار هستیم به سمت برقی‌سازی خودروها حرکت کنیم، تصریح کرد: در حوزه خودروهای برقی، با دنیا در این زمینه همگام شده‌ایم؛ ضمن اینکه سرریز فناوری این برقی‌سازی می‌تواند در سایر صنایع اثرگذار باشد و قطعا محرک مشاغل بسیار زیادی خواهد بود. البته  در اینجا متوقف هم نخواهیم شد و به سمت هوشمند کردن خودروها پیش خواهیم رفت.

    علی‌آبادی تاکید کرد: تمرکز ما بر نوآوری است و بایستی محصولات متعلق به خود را تولید کنیم و پس از آن اولویت، رفع گلوگاه‌ها است.

    وزیر صنعت، معدن و تجارت ضمن ابراز امیدواری بر اینکه مردم ما به زودی شاهد اتوبوس‌های خودران باشند، گفت:حالا وقت هوشمند سازی است و اتوبوس‌های خودران از سطح بالایی از هوشمندی برخوردار هستند. در حقیقت هدف صنعت هوشمند صادرات‌گرا را دنبال می‌کنیم؛ بنابراین باید در این زمینه هم رقابت‌پذیر باشیم.

    وی در پاسخ به ادامه روند واردات از چین، با توجه به تولید اتوبوس برقی، تصریح کرد: باید ناترازی‌ها را از بین ببریم؛ تا زمانی‌که تقاضا در تولید تامین نشود، واردات‌ تداوم خواهد داشت؛ البته تا جایی‌که ارزش رقابتی برای کشور داشته باشد، واردات مجاز خواهد بود. ضمن اینکه واردات بر اساس قانون و مقرراتی است که کشور برای آن تعیین می‌کند، لذا من اطمینان می‌دهم مشکلی از جهت تامین نخواهیم داشت.

  • بازی جدید دولت در بازار مسکن

    بازی جدید دولت در بازار مسکن

    بررسی جزئیات لایحه بودجه ۱۴۰۳ نشان می‌دهد سنتی که در سال ۱۴۰۰ برای اخذ مالیات از خانه‌های لوکس پایه‌گذاری شد، همچنان در لایحه بودجه سال آینده نیز وجود دارد. بر این اساس زمین، ویلا، باغ و منازلی که ارزش آنها بالای ۲۵ میلیارد تومان باشد، مشمول مالیات می‌شوند؛ مالیات روی مبلغی که مازاد بر این ۲۵ میلیارد تومان است به میزان دو در هزار محاسبه خواهد شد. اما تا کنون چند خانه لوکس در کشور شناسایی شده شده است؟

    هادی سبحانیان، رئیس سازمان امور مالیاتی کشور در این مورد اعلام کرده است که تعداد خانه‌های لوکس معرفی شده به سازمان مالیاتی در سال ۱۴۰۱ برای کل کشور برابر با ۴۰ هزار و ۴۹۷ واحد بوده است. او همچنین به تسنیم گفته است که سازمان امور مالیاتی با استفاده از ظرفیت شرکت‌های دانش‌بنیان، فقط در شهر تهران بیش از ۱۱۰ هزار واحد خانه لوکس شناسایی کرده است.

    با توجه به اینکه این تعداد واحد مسکونی تنها حدود یک درصد از حجم بازار مسکن را به خود اختصاص داده است، باید دید مالیات‌ستانی از این واحد تا چه اندازه می‌تواند برای دولت و بازار موثر و سودآورد باشد؟

    بازی جدید دولت در بازار مسکن
    منصور غیبی، تحلیلگر حوزه مسکن در این مورد به تجارت‌نیوز گفته است: «با دریافت این مالیات و به کار بردن کلمه خانه‌های لوکس به نظر می‌رسد دولت سعی دارد مرهمی را به جامعه و اقشار کم‌برخوردار تزریق کند تا از این راه نشان دهد در حال مقابله و برخورد با این جریانات و زیاده‌خواهی‌هاست.»

    غیبی همچنین تاکید کرد: «دولت قصد دارد با روان‌درمانی به جامعه بقبولاند حامی افرادی است که به مسکن نیاز دارند و سیاست‌های مربوط به بازار مسکن را به‌گونه‌ای پیش می‌برد که به نفع مردم تمام شود.»

    نتیجه مالیات‌ستانی از خانه‌های لوکس
    غیبی درباره نتیجه مالیات‌ستانی از خانه‌های لوکس توضیح داد: «اگر هدف دولت التیام جامعه باشد، باید دانست که تاثیر ماندگاری نخواهد گذاشت. اما در مجموع، باید گفت این دست برنامه‌ها و اخذ مالیات از خانه‌هایی که نام لوکس بر آنها گذاشته شده است در نهایت تاثیر محسوسی بر بازار و روند معاملات نمی‌گذارد.»

    او ادامه داده است: «دولت به جای اینکه با یک برنامه‌ریزی کارشناسی و مطالعه‌شده بحث مالیات‌ستانی را انجام دهد حرکتی ناگهانی را در این راستا در پیش گرفته است. حتی عدد حاصل از این مالیات نیز در نهایت میزان قابل توجهی نخواهد داشت، به‌گونه‌ای که نه دولت به آن نیاز دارد و نه به غنای بازار مسکن کمکی می‌کند و تنها یک روان‌درمانی با مانور دولت در بازار مسکن خواهد بود.»

    مالیات خانه‌های لوکس در سال ۱۴۰۲
    دولت در بودجه سال ۱۴۰۲ تکیه ۵۰ درصدی خود را بر درآمدهای مالیاتی قرار داده بود؛ اما آن‌گونه که آمارها نشان می‌دهد حداقل مالیات بر خانه‌های لوکس در این بازه سرنوشت خوبی نداشته است.

    بر این اساس طی فروردین‌ماه سال ۱۴۰۲ مالیاتی که از واحدهای مسکونی لوکس دریافت شده حدود دو میلیارد تومان بوده است. این میزان تا پایان اردیبهشت‌ماه به سه میلیارد تومان و تا پایان خردادماه به پنج میلیارد تومان رسیده است.

    در سال ۱۴۰۱ نیز حدود ۴۵ هزار خانه لوکس شناسایی و مالیات تعیین شده بیش از دو همت برآورد شده بود، اما تنها ۶ میلیارد تومان از آن محقق شد؛ یعنی معادل ۰.۳ مالیات برآورد شده در بودجه!

    بنابراین آن‌گونه که به نظر می‌رسد تعیین مالیات از خانه‌های لوکس با توجه به اینکه سازوکار درستی برای شناسایی آن وجود ندارد، عملا حاصلی برای دولت ندارد و تنها به صورت اسمی بخشی از لایحه بودجه را به خود اختصاص می‌دهد.

    بنا بر آنچه از نتایج مالیات‌ستانی از خانه‌های لوکس در سال‌های گذشته وجود دارد مشخص است این اقدامات دولت نیز مانند دیگر اقدامات آن در حوزه مسکن، نتایج مطلوب و تاثیرگذاری را به همراه نخواهد داشت!

  • برندگان و بازندگان واردات خودرو چه کسانی هستند؟

    برندگان و بازندگان واردات خودرو چه کسانی هستند؟

    به گزارش اقتصادران ، برندگان و بازندگان واردات خودرو، چه گروه و دسته‌ای هستند؟ اگر واردکنندگان، واسطه‌گران، متقاضیان و در نهایت بانک‌ها را در لیستی از ذی‌نفعان و بازندگان واردات خودرو قرار دهیم، باید مشخص کنیم که هریک از این گروه‌ها از چه سمت‌وسویی از واردات نفع بردند یا دچار ضرر و زیان شدند.

    آنچه مشخص است، واردات خودرو بعد از توقف چهارساله با هدف تنظیم بازار از سر گرفته شد؛ به این معنا که در چهار سال گذشته همراه با تشدید تحریم‌های بین‌المللی و خروج شرکای خارجی خودروسازی، دولت وقت در اقدامی نسنجیده به‌منظور ساماندهی ارزی، ورود هر نوع خودرو را به بازار ممنوع اعلام کرد. این اقدام از یک‌سو فشار تقاضا بر دوش دو خودروساز بزرگ کشور را چند برابر کرد و از سوی دیگر خودرو‌های موجود در بازار وارداتی‌ها را با قیمت‌های عجیب‌و‌غریبی همراه کرد. بعد از حدود چهار سال آشفتگی در بازار خودرو، دولت سیزدهم در شرایطی واردات خودرو را آزاد اعلام کرد که بعد از گذشت بیش از هفت‌ماه از تدوین آیین‌نامه ورود خارجی‌ها عملا اتفاق خاصی در این بازار رخ نداده و واردات به صورت قطره‌چکانی ادامه پیدا کرده است.

    بر این اساس دلایل مشخصی برای روند کند ورود خودرو به کشور عنوان می‌شود که مهم‌ترین آن کمبود ارز است. بانک‌مرکزی موظف بود یک‌میلیارد یورو به ورود خارجی‌ها تخصیص دهد، اما حالا با توجیهاتی، زیر بار پرداخت ارز موردنیاز واردات نمی‌رود. از سوی دیگر روند کندی واردات را به سیاست‌های غلط دولتی در این زمینه نسبت می‌دهند و اینکه سیاستگذار از صفر تا صد ورود خودرو را مدیریت کرده که همین امر واردات را با موانعی ناخواسته همراه کرده است. به این ترتیب، وارداتی که قرار بود به نفع مصرف‌کنندگان و متقاضیان، بازار خودرو را تنظیم کند، عملا با حبس پول بسیاری از ثبت‌نام‌کنندگان و عدم‌تحویل خودرو، به ضرر آن‌ها تمام شده است.

    بر این اساس مصرف‌کنندگان خودرو در کشور که ذی‌نفعان اصلی واردات خودرو بودند، در شرایط کنونی به بازندگان این طرح دولتی تبدیل شده‌اند.

    اسفندماه سال گذشته وزارت صمت در قالب سامانه یکپارچه فروش خودرو اقدام به ثبت‌نام از متقاضیان این نوع خودرو‌ها کرد و در نهایت ۳۴‌هزار متقاضی مشمول دریافت خودروی خارجی شدند. از این متقاضیان خواسته شد که در ابتدای ثبت‌نام ۵۰۰میلیون تومان در حساب داشته باشند و تحویل خودرو نیز ۹۰روزه در نظر گرفته شد. در ظاهر برنامه‌ریزی وزارت صمت خوب پیش می‌رفت؛ چرا که با مشخص شدن واردکنندگان واجد شرایط، از آن‌ها خواسته شده بود نسبت به ثبت‌سفارش و سفارش خودرو از شرکت خارجی اقدام کنند. با‌این‌حال آنچه در عمل رخ داده این است که هزار و ۱۰۸دستگاه خودرو تحویل مشتری داده شده و ۳۳‌هزار متقاضی دیگر بلاتکیف مانده‌اند؛ بنابراین مصرف‌کنندگان خودرو‌های خارجی یا متقاضیان را باید در لیست بازندگان واردات خودرو قرار دهیم؛ چرا که چند ماه است سرمایه آن‌ها در بانک‌ها حبس بوده و خبری از تحویل خودرو به این دسته از خریداران نیست.

    اما به سراغ وارد‌کنندگان می‌رویم؛ وارد‌کنندگانی که دولت دست‌چین کرد تا واردات خودرو توسط اشخاص یا گروه‌های اصلح انجام شود. گروه‌های اصلح، اما از نظر دولت، خودروسازان و تولیدکنندگان بودند.

    در آیین‌نامه واردات خودرو این نکته مورد تاکید قرار گرفته که هر وارد‌کننده‌ای باید انتقال دانش فنی را در دستور کار قرار دهد، بنابراین بیشتر شرکت‌های خودروساز کشور، از مونتاژگران گرفته تا دو خودروساز بزرگ کشور، همه برای واردات پیش‌قدم شدند. شورای رقابت نیز در قیمت‌گذاری محصولات خودرویی سود ۱۷درصدی برای وارد‌کنندگان در نظر گرفت که در ظاهر خوشایند دست‌اندرکاران ورود این محصولات بود. بر این اساس سود در نظر گرفته‌شده تا حدودی توانسته است نظر وارد‌کنندگان را جلب کند، اما کندی روند واردات، بوروکراسی پیچیده و در نهایت عدم‌تامین ارز موردنیاز، این دسته را نیز در زمره شاکیان واردات خودرو قرار داده است.

    در این زمینه دست‌اندرکاران واردات خودرو نیز روند کند و قطره‌چکانی واردات خودرو را به زیان خود می‌بینند و می‌گویند که دولت تا به امروز نتوانسته است طبق وعده‌های خود عمل کند؛ بنابراین وارد‌کنندگان را نیز در لیست بازندگان واردات بعد از آزادسازی قرار می‌دهیم. اما در ورود خودرو‌های خارجی یا حتی تولید خودرو، واسطه‌گران بازار هم همیشه نقش مهمی ایفا کرده‌اند.

    هرچند همراه با قیمت‌گذاری دستوری خودرو و اختلاف قیمت‌ها در بازار و کارخانه، عده‌ای واسطه‌گر و دلال سود‌های کلانی را نصیب خود کردند، با‌این‌حال در بازار وارداتی‌های نو، هنوز این اتفاق رخ نداده، چرا که خودروی قابل‌توجهی وارد بازار نشده است. در حال حاضر تنها خودروی چانگان در دو مدل وارد بازار خودروی کشور شده که این دو مدل نیز به‌سرعت در بازار قیمت‌های عجیب و غریبی به خود می‌بینند. ناگفته پیداست که برخی از متقاضیان و ثبت‌نام‌کنندگان خودرو نیز به قصد فروش در بازار اقدام به ثبت‌نام در سامانه یکپارچه کرده‌اند. بنابراین، چون تعداد قابل‌توجهی از وارداتی‌ها هنوز وارد بازار نشده‌اند، واسطه‌گران را هم نمی‌توانیم در لیست برندگان واردات خودرو قرار دهیم.

    ممکن است با اوج‌گیری ورود خارجی‌ها، تعداد بیشتری از این خودرو‌ها راهی بازار شوند. در حال حاضر در پلتفرم‌های فروش خودرو در فضای مجازی تنها دو خودروی چانگان CS ۳۵ plus و همچنین CS ۵۵ plus با قیمت بالا به فروش می‌رسند؛ بنابراین تا اینجای گزارش، نه مصرف‌کننده و نه وارد‌کننده و نه حتی واسطه‌گران را نمی‌توانیم در لیست برندگان تدارکات دولتی برای ورود خارجی‌ها قرار دهیم. حالا نگاهی به بانک‌ها می‌اندازیم که در ظاهر چندان در واردات خودرو دخیل نبودند، اما می‌توانیم آن‌ها را در لیست تنها برندگان ورود خارجی‌ها قرار دهیم.

    در اسفندماه سال گذشته، حدود ۱۲۰‌هزار نفر برای در اختیار گرفتن محصولات برند‌های جهانی خودروساز در سامانه یکپارچه تخصیص خودرو نام‌نویسی کردند. ثبت‌نام این تعداد متقاضی با توجه به واریز ۵۰۰میلیون تومانی به حساب‌های وکالتی توسط متقاضیان به عنوان یکی از شرط‌های شرکت در لاتاری خرید خودرو‌های وارداتی گویای این نکته است که مشتریان حدود ۶۰‌هزار میلیارد تومان نقدینگی را در حساب خود مسدود کردند. براساس آمار‌های منتشرشده تا پایان روز ثبت‌نام ۵۱‌هزار متقاضی با نام‌نویسی در سامانه فروش خودرو‌های وارداتی، حدود ۲۵‌هزار و ۵۰۰میلیارد تومان نقدینگی را در حساب‌های وکالتی خود حبس کردند. اما با توجه به تمدید زمان نام‌نویسی در سامانه فروش یادشده، متقاضی برای خرید خودرو‌های وارداتی بیشتر شد، به‌طوری که مشتریان محصولات برند‌های جهانی خودروساز درساعت باقی‌مانده از مهلت ثبت‌نام، نقدینگی بیشتری را در سیستم بانکی کشور دپو کردند.

    در نهایت ۳۴هزار متقاضی از فیلتر‌های وزارت صمت گذشته و موفق به ثبت‌نام شدند. اما اکنون تنها ۱۱۰۸دستگاه خودرو به دست ثبت‌نام‌کنندگان رسیده و ۳۳‌هزار ثبت‌نام‌کننده دیگر بلاتکلیف مانده‌اند. به این ترتیب این‌طور می‌توان گفت که در حال حاضر با بلاتکلیفی این تعداد متقاضیان حدود ۱۷‌هزار میلیارد تومان پول در بانک مانده که سود بانکی آن هر ماه ۳۲۰میلیارد تومان می‌شود؛ بنابراین می‌توان گفت از بین لیست ارائه‌شده در مورد ذی‌نفعان و متضرران آزادسازی واردات خودرو، هم‌اکنون بانک‌ها تنها ذی‌نفعان ورود خارجی‌ها هستند.

    همان‌طور که عنوان شد از بین خودرو‌هایی که لیست آن در سامانه یکپارچه فروش خودرو قرار دارد، تنها خودروی چانگان، کراس اور DL ۵ پارس‌خودرو و -شنیده می‌شود- محصولات کیا تحویل مشتریان داده شده‌اند. سایپا، اما نسبت به باقی وارد‌کنندگان در واردات و تحویل محصولات مذکور زودتر اقدام کرد، به‌طوری که محصولات چانگان در پلتفرم‌های فروش در فضای مجازی نیز دیده می‌شود. به‌عنوان مثال، در یکی از آگهی‌های فروش، چانگان CS ۳۵ پلاس تیپ۳ حدود یک میلیارد و ۸۰۰میلیون تا ۲میلیارد تومان قیمت‌گذاری شده است. این در حالی است که خودروی موردنظر با قیمتی حدود یک میلیارد و ۲۷۴میلیون تومان یا خودروی چانگان CS ۳۵ تیپ۲ با قیمت یک میلیارد و ۱۴۳میلیون تومان تحویل مشتریان داده شده است. این در شرایطی است که این خودرو نیز هم‌اکنون به قیمت یک میلیارد و ۴۰۰میلیون تا یک میلیارد و ۵۵۰ میلیون تومان به فروش می‌رسد.

    اما خودروی زوتی پارس‌خودرو نیز روز یکشنبه تحویل متقاضیان شد. این گروه خودروسازی یکشنبه بعدازظهر اعلام کرد از اولین مجموعه‌هایی است که بعد از آزادسازی واردات خودرو به کشور، اقدام به واردات محصولات جدید کرده است. بر این اساس در فاز اول ۸۰۰دستگاه خودروی DL ۵ پارس‌خودرو (بدون تاخیر و طبق تعهد قبلی) آماده تحویل به مشتریان است و در فاز دوم ۲‌هزار خودروی DL ۵ مونتاژ و تحویل داده می‌شود. کراس اور DL ۵ دارای موتور ۱.۵لیتری توربوشارژ ۴سیلندر به قدرت ١۴۴اسب بخار است. همچنین این موتور می‌تواند تا ٢١۵نیوتن‌متر گشتاور تولید کند. خودروی کیا نیز وارد لیست تحویل شرکت واردکننده شده است، اما از چند و، چون واگذاری این محصول کره‌ای چندان خبری در دسترس نیست. همان‌طور که عنوان شد در حال حاضر تنها خودروی چانگان در پلتفرم‌های آگهی خودرو دیده می‌شود.

    بر این اساس چندی پیش رئیس کمیسیون صنایع و معادن مجلس عنوان کرده بود که حدود ۲۰‌هزار خودروی وارداتی در گمرکات کشور قرار دارند و هنوز امکان خروج از گمرک را پیدا نکرده‌اند.

  • افسار مسکن به دست دلار افتاد

    افسار مسکن به دست دلار افتاد

    به گزارش اقتصادران ، احسان برین، پژوهشگر اقتصادی با اشاره به نوسانات اندک بازار مسکن طی یک ماه گذشته می گوید: تحرکات بازار ارز در ادامه سال جاری هم مهم ترین پارامتر اثرگذار بر روند بازار مسکن خواهد بود.

    او در گفت و گو با اکوایران به سیاست های اعمال شده بر بازار ارز طی ماه های گذشته اشاره می کند و درباره چگونگی اثرگذاری نوسانات آن بر بازار مسکن توضیح می دهد.

  • تصمیم جدید دولت لو رفت/بنزین دوباره گران می شود؟!

    تصمیم جدید دولت لو رفت/بنزین دوباره گران می شود؟!

    به گزارش اقتصادران ، قیمت بنزین از عوامل مهمی است که تأثیر بسزایی در اقتصاد و هزینه‌های رانندگی دارد. قیمت بنزین در سراسر جهان تحت تأثیر عواملی مانند قیمت نفت خام، پیش‌بینی تقاضا و عرضه بنزین، سیاست‌های دولتی، نوسانات ارز و قوانین بین‌الملل

    استاد دانشگاه صنعتی شریف گفت: دولت کشوری مثل آلمان در ۲۰ سال اخیر هم تولید ناخالص داخلی (جی دی پی) خود را بالا برد و هم مصرف انرژی را کاهش داد. در انگلستان مصرف بنزین ظرف حدود دو دهه نصف شد. یعنی انگلستان هم زمان با رشد اقتصادی، مصرف سوخت را کم کرد و برعکس در ایران نه تنها رشد اقتصادی نداشتیم بلکه مصرف بنزین نیز افزایش یافته است. به عبارت دیگر تمام شاخص‌ها به ما نشان می‌دهد که در بخش انرژی مسیر را اشتباه می‌رویم.

    چون از تولید ثروت عاجزند، اصرار به توزیع ثروت دارند
    رئیس اتحادیه انجمن‌های علمی انرژی ایران درباره “طرح بنزین برای همه” گفت: “طرح بنزین برای همه” در ادامه تصمیمات پوپولیستی و عوامگرایانه تخصیص یارانه به صورت یکسان است. واقعیت ماجرا این است که دولت، مجلس و حکومت ایران از تولید ثروت عاجز هستند و بنابراین بر توزیع ثروت اصرار می‌کنند و با اختصاص بنزین برای همه، توزیع ثروت می‌کنند نه تولید ثروت. این در حالی است که وظیفه دولت‌ها توزیع ثروت نیست بلکه باید در بخش تولید ثروت تسهیلگری کنند.

    اورعی در پاسخ به این سوال که چرا دولت، مجلس و حکومت ایران بر توزیع ثروت اصرار می‌کنند؟ گفت: زیرا می‌خواهند ارباب گری کنند. اگر قرار است بنزین را میان همه تقسیم کنیم، پس دیگر منابع ایران را نیز بین همه تقسیم کنیم. چه فرقی بین بنزین و دیگر منابع است؟ زیرا نقش حکمرانی این نیست که هرچه در کشور است به طور مساوی بین مردم تقسیم کند. مسئله این است که نه تنها نباید تقسیم کند بلکه بزرگترین اشتباه، تقسیم مساوی میان همه است. نقش دولت این است که باید به دنبال توسعه زیرساخت، امنیت، بهداشت، آموزش و… باشد نه اینکه به “مقسم” تبدیل شود.

    دولت باید از دلالی بنزین کنار رود و کار را به بخش خصوصی واقعی واگذار کند
    طرح بنزین برای همه، کیلویی است
    استاد دانشگاه صنعتی شریف در پاسخ به این سوال که راهکار چیست؟ گفت: راهکار این است که دولت حوزه انرژی را به بخش خصوصی واگذار کند. اگر از کشورهایی چون گینه بیسائو و جیبوتی بگذریم، در کل دنیا یک کشور وجود ندارد که چنین طرح نابخردانه و غیرعاقلانه‌ای را پیشنهاد کند. بنابراین از همین امروز دولت باید از دلالی بنزین کنار رود و کار را به بخش خصوصی واقعی واگذارد و قیمت‌گذاری اصلاح شود. دولت اجازه دهد نیروهای اقتصاد و نیروهای بازار وارد این حوزه شوند و در ادامه نیز از قشر آسیب پذیر حمایت کند اما حمایت باید هوشمندانه باشد.

    وی تاکید کرد: چرا فردی که اتومبیل دارد باید بنزین ۲۰ هزار تومانی را ۳ هزار تومان بخرد و ۱۷ هزار تومان از جیب آنکس که دوچرخه سوار است، بردارد؟ حداقل یک نفر باید در این کشور پاسخ این سوال را بدهد. من مخالف پرداخت یارانه نیستم بلکه با پرداخت یارانه به همه و کیلویی و بدون حساب و کتاب مخالف هستم. طرح بنزین برای همه، دقیقا کیلویی است.

    اورعی با بیان اینکه اتفاقی نیست که مجلس سه ماه مانده به انتخابات، بحث چنین طرحی را باز می‌کند، گفت: این مسئله فقط یک اقدام پوپولیستی است. زیرا نمایندگان موافق این طرح، برای خود کار می‌کنند نه برای کشور و مردم و ارتباطی به مصلحت اندیشی ندارد. برای این است که حرفی برای گفتن در زمان انتخابات داشته باشند. اگر مجلس می‌خواهد مجلسی واقعی باشد و نمایندگان مجلس می‌خواهند واقعا نماینده مردم باشند و به دنبال منافع خود نبودند، باید از قدرت مجلس استفاده کنند و به دنبال این باشند که قیمت بنزین اصلاح شود و از قشر آسیب پذیر حمایت شود اما مجلسی‌ها از گفتن این سخنان واهمه دارند. آنها می‌ترسند به ضررشان باشد و تایید صلاحیت نشوند.

    باید روزانه ۱۵ میلیون لیتر بنزین وارد کشور کنیم
    رئیس اتحادیه انجمن‌های علمی انرژی ایران گفت: مصرف بنزین نسبت به سال گذشته ۱۳/۵ درصد افزایش یافته است. چه کسی پاسخگو است؟ پیش‌بینی می‌شود در نیمه دوم امسال به طور متوسط روزانه ۱۵ میلیون لیتر بنزین وارد کنیم. یعنی امسال کشور باید ۳ میلیارد دلار هزینه بنزین دهد و سال آینده و سال‌های دیگر بیشتر این رقم بالاتر است.

    لذا باید با سیاستگذاری و مدلسازی‌های علمی همزمان با اصلاح قیمت بنزین، از قشر آسیب پذیر حمایت کنیم و متناسب با تاثیری که بر دهک‌های مختلف دارد برای خانوارها یارانه اختصاص دهیم و هزینه‌های کشور را کم کنیم تا نرخ تورم کاهش یابد. بنابراین راهی جز اصلاح این سیاست غلط نداریم و نباید این مسیر را ادامه داد و تغییر این سیاست شجاعت و صداقت می‌خواهد، چون هیچ راه‌حل دیگری نداریم.

    ما فقیر شدیم اما به مردم نگفتیم که فقیر شدیم و ادای پولدارها را در می‌آوریم
    اورعی در آخر با بیان اینکه ما کشور فقیری شده ایم، گفت: ما احمقانه عمل کردیم. فقیر شدیم اما به مردم نگفتیم که فقیر شدیم و تظاهر به پولداری می‌کنیم. قطعا مقصد نهایی این مسیر ورشکستگی است. ما فقیریم و یک مردی در عالم سیاست باید بیاید بگوید مردم ما اشتباه کردیم. نمی‌توانیم خود را با قطر، امارات، عربستان، ترکیه و دیگر کشورها مقایسه کنیم. دیگر نمی‌توانیم بنزین ۲۰ هزار تومانی را لیتری ۱۵۰۰ یا ۳ هزار تومان به مردم بفروشیم اما این سیاست را ادامه می‌دهیم و عواقبش این است که پول کم می‌آوریم و بعد پول چاپ می‌کنیم و بنابراین تورم ۵۰ درصد می‌شود. پس کسی باید این چرخه معیوب را بشکند.

  • آخرین خبر درباره مسکن ملی تهرانسر

    آخرین خبر درباره مسکن ملی تهرانسر

    به گزارش اقتصادران ،  هر بار که ساکنان مسکن ویژه تهرانسر با پیگیری‌های مکرر یا تجمعات اعتراضی خواستار عمل کردن شهرداری به وظایف خود و صدور اسناد شدند، شهردار منطقه وعده داد به زودی این مشکل برطرف می‌شود و اسناد ۲۱۰۰ واحد مسکونی این پروژه صادر خواهد شد، اما آن‌طور که متقاضیان می‌گویند با وجود گذشت نزدیک به ۹ سال این وعده عملی نشده است.

    آخرین بار شهردار کنونی تهرانسر قول داده بود نهایتا تا اردیبهشت امسال این سندها صادر شود اما باز هم خبری از انجام به این وعده نشد.

    گلایه ساکنان مسکن ویژه از شهرداری تهرانسر به همین یک مورد ختم نمی‌شود؛ آنها از مسئولان شهرداری به دلیل بی‌توجهی کامل به وظایف و مسئولیت‌های خود نیز گلایه زیادی دارند. شهرداری منطقه با وجود گذشت ۹ سال از افتتاح این پروژه هنوز نسبت به نصب دست انداز در خیابان‌های این پروژه مسکونی اقدامی نکرده و همین امر باعث شده مسکن ویژه تهرانسر به محلی شبیه پیست اتومبیلرانی و موتورسواری تبدیل شود و برخی افراد حتی تا نیمه‌های شب با انجام این کار مخل آرامش و امنیت شهرواندان ساکن در این پروژه شوند.

    شهرداری تهرانسر همچنین در اقدامی عجیب، فضایی که در پارک این پروژه از زمان افتتاح و طبق نقشه اداره کل راه و شهرسازی تهران مختص به پارکینگ وسایل نقلیه بوده را برای درآمدزایی به زمین چمن مصنوعی فوتبال تبدیل کرده و همین موضوع باعث شده سر و صدای بسیار زیاد حاصل از آن در هر ساعت از شبانه روز مخل آرامش ساکنان شود.

    شهرداری تهرانسر پس از نزدیک به ۹ سال توجهی به درخواست‌های ساکنان این پروژه بر خلاف موارد مندرج شده در قرارداد اداره کل راه و شهرسازی با خریداران مسکن ویژه همچون ایجاد بازار میوه و تره بار، ایستگاه تاکسی و اتوبوس، نصب سرعت گیر و تابلوهای راهنمایی و رانندگی و موارد دیگر ندارد اما با هدف درآمدزایی، مدت هاست بخشی از زمین‌های خالی آن را با ایجاد بازارهای هفتگی در اختیار فروشندگان قرار می‌دهد که این موضوع نیز مشکلاتی را برای ساکنان به‌وجود آورده است.