یک پیش بینی مهم از آینده منطقه / زیباکلام: هیچ دلیلی وجود ندارد که ایران و آمریکا وارد جنگ شوند
بازار طلا غیرقابل پیشبینی شد!
بازار روغن به آرامش رسید؟
تغییر وام ازدواج در سال ۱۴۰۵؟ / صف وام ازدواج همچنان طولانی است
مردم خسته شدهاند، پزشکیان باید کاری کند!
کدام سهمها در روزهای رکود بورس امنتر هستند؟
جامعهشناسان امروز احساس خفت میکنند
سیمان در محاصرهی وعدهها؛ از چاله «برق» به چاه «سوخت»!
همراه یک بیمار زن سرطانی، از تجربه تکراری این روزها میگوید: هر داروخانهای میرویم یک جمله می شنویم دارو نداریم و وعده هفته آینده و ماه آینده را می دهند یعنی اینها نمی دانند قطع درمان در بیماران سرطانی خطرناک است.
نسخهها در آمارها دیده میشوند، اما درمان کامل نه. این همان شکاف پنهانی است که اگر به رسمیت شناخته نشود، هزینهاش دیر یا زود، هم به بیمار و هم به نظام سلامت بازخواهد گشت.
عضو هیأتمدیره انجمن داروسازان با ابراز نگرانی از کاهش قدرت خرید مردم تصریح کرد: در حال حاضر بسیاری از بیماران هنگام مراجعه به داروخانه با افزایش قیمت داروها مواجه میشوند و توان خرید همه اقلام تجویزشده را ندارند؛ در نتیجه یا دارو را بهصورت ناقص تهیه میکنند یا بهطور کلی از خرید آن منصرف میشوند که این مسئله روند درمان را مختل کرده و در نهایت منجر به افزایش هزینههای درمانی میشود.
در روزگاری که تورم اقلام خوراکی به بالای 50 درصد رسیده و سفرههای معیشتی مردم هر روز کوچکتر از روز قبل میشود نمیتوان انتظار داشت که پرداخت هزینههای چند 10 میلیونی دارو برای بیمارانی که با سرطان دست و پنجه نرم میکنند کار راحتی باشد.
طبق بررسیها، پرداختی بیماران برای تهیه دارو و اقلام درمانی از حدود ۴۲ درصد پیش از حذف ارز ترجیحی، به حدود ۷۰ درصد افزایش یافته است؛ موضوعی که کارشناسان از آن بهعنوان یک فاجعه در حوزه سلامت و درمان کشور یاد میکنند.
بحران دارو در ایران، ترکیبی از سیاستهای غلط اقتصادی، تحریمهای خارجی، سوءمدیریت داخلی و فقدان شفافیت است. در چنین ساختاری، نه بیمار امنیت دارویی دارد، نه تولیدکننده انگیزهای برای بقا. کارشناسان نیز تأکید میکنند که هیچ راهحل کوتاهمدتی وجود ندارد.
بیماران خاص ایران با بحران کمبود و گرانی دارو مواجهاند؛ بحرانی که زندگی آنها را همراه با درد ناشی از بیماریشان چند برابر میکند.
به گفته مسئولان سازمان غذا و دارو در حوزه دارو و تجهیزات پزشکی مجموع بدهی بخش دولتی و خصوصی بیش از 100 همت است که نزدیک 45 همت در حوزه دانشگاهی و بیمارستانی و دولتی است و مابقی بخش خصوصی است.