یک پیش بینی مهم از آینده منطقه / زیباکلام: هیچ دلیلی وجود ندارد که ایران و آمریکا وارد جنگ شوند
بازار طلا غیرقابل پیشبینی شد!
بازار روغن به آرامش رسید؟
تغییر وام ازدواج در سال ۱۴۰۵؟ / صف وام ازدواج همچنان طولانی است
مردم خسته شدهاند، پزشکیان باید کاری کند!
کدام سهمها در روزهای رکود بورس امنتر هستند؟
جامعهشناسان امروز احساس خفت میکنند
سیمان در محاصرهی وعدهها؛ از چاله «برق» به چاه «سوخت»!
در روزگاری که تورم اقلام خوراکی به بالای 50 درصد رسیده و سفرههای معیشتی مردم هر روز کوچکتر از روز قبل میشود نمیتوان انتظار داشت که پرداخت هزینههای چند 10 میلیونی دارو برای بیمارانی که با سرطان دست و پنجه نرم میکنند کار راحتی باشد.
بحران دارو در ایران، ترکیبی از سیاستهای غلط اقتصادی، تحریمهای خارجی، سوءمدیریت داخلی و فقدان شفافیت است. در چنین ساختاری، نه بیمار امنیت دارویی دارد، نه تولیدکننده انگیزهای برای بقا. کارشناسان نیز تأکید میکنند که هیچ راهحل کوتاهمدتی وجود ندارد.
بیماران خاص ایران با بحران کمبود و گرانی دارو مواجهاند؛ بحرانی که زندگی آنها را همراه با درد ناشی از بیماریشان چند برابر میکند.
این بیماران توسط هیچ نهادی حمایت نمیشوند. برخی از بیماران که با دستگاه تنفس و بایپپ نفس میکشند برای مواقع قطعی برق نیاز به موتور برق دارند وقتی ماسک تنفسی آنها خراب میشود و چند میلیون تومان هزینه روی دستشان میگذارد هیچ ارگان حمایت کنندهای نیست که حداقل بخشی از این هزینهها را برایشان تأمین کند.
وزیر بهداشت در خصوص بالا بودن میزان پرداختی مردم از جیب هنگام مراجعه به بیمارستانها افزود: در خصوص افزایش پرداخت از جیب مردم باید به قانون برنامه که اشاره شده حدود ۳۰ تا ۳۵ درصد برسیم و ابن موضوع با اجرای نظام ارجاع و پزشک خانواده خواهیم رسید. وزارت بهداشت به دنبال تبعیت از ساختار نظام ارجاع برای کاهش پرداختی از جیب مردم است.
دارو این روزها علاوه بر اینکه دچار کمبود است، گرفتار «گرانی» هم شده است. البته فعالان صنعت دارو از جمله «اصلاح قیمت ها» به جای گرانی استفاده میکنند، اما نکته مهم این است که چه فرقی میکند که اصلاح قیمت صورت بگیرد یا اینکه افزایش قیمت باشد. در هر دو صورت برای بیمار، دارو گران شده است و باید برای همین مشکل و معضل، نسخهای بنویسم که دارو برای بیمار، «ارزان» تمام شود.
قائممقام وزير بهداشت گفت: «به هر حال افزايش قيمت دارو و تجهيزات پزشكي اتفاق ميافتد ولي حرف ما اين است كه اين افزايش قيمت، نبايد از جيب مردم پرداخت شود ولي تاكيد داريم كه افزايش قيمت ناگزير است چون در غير اين صورت، اصلا دارو توليد نخواهد شد. ما ميگوييم منابع مالي سازمان بيمهگر براي جبران اين افزايش قيمت بايد توسط دولت پرداخت شود و سازمان بيمهگر بايد طلب خود را از دولت بگيرد.»
صبور گفت: مشکل کمبود داروهای حیاتی و خاص همچنان پابرجاست و تا زمانی که نقدینگی کافی به بازار دارو تزریق نشود، این مشکل ادامه خواهد داشت. اقلام مورد نیاز بیماران خاص در بازههای زمانی مختلف با کمبود مواجه میشود، اما مسئله اصلی، نبود نقدینگی در بخش دارویی کشور است.