یک پیش بینی مهم از آینده منطقه / زیباکلام: هیچ دلیلی وجود ندارد که ایران و آمریکا وارد جنگ شوند
بازار طلا غیرقابل پیشبینی شد!
بازار روغن به آرامش رسید؟
تغییر وام ازدواج در سال ۱۴۰۵؟ / صف وام ازدواج همچنان طولانی است
مردم خسته شدهاند، پزشکیان باید کاری کند!
کدام سهمها در روزهای رکود بورس امنتر هستند؟
جامعهشناسان امروز احساس خفت میکنند
سیمان در محاصرهی وعدهها؛ از چاله «برق» به چاه «سوخت»!
بسیاری از افراد مخصوصا طبقات محروم و پایین جامعه که از پوشش بیمه برخوردار نیستند و این نشاندهنده تبعیض در بطن جامعه است.
در این شرایط هزینههای درمانی به یکی از بزرگترین معضلات قشر متوسط و رو به پایین تبدیل شده است. طبق بررسیهای میدانی هزینه ویزیت یک پزشک در درمانگاههای عمومی به طور میانگین حدود ۱۵۰ هزار تومان است. این در حالی است که برای یک درمان کامل، هزینههای دارو، آزمایش و سرم به حدود یک میلیون و 500 هزار تومان میرسد.
طبق بررسیها، پرداختی بیماران برای تهیه دارو و اقلام درمانی از حدود ۴۲ درصد پیش از حذف ارز ترجیحی، به حدود ۷۰ درصد افزایش یافته است؛ موضوعی که کارشناسان از آن بهعنوان یک فاجعه در حوزه سلامت و درمان کشور یاد میکنند.
احسان سهرابی، فعال کارگری، به تبعیض در نظام درمانی و به از بین رفتنِ عدالت اجتماعی اشاره کرد و گفت: متأسفانه در حالی که دولت بر ترویج و گسترش عدالت تأکید دارد و حتی بخشنامهها و دستورالعملها عموماً پیوست عدالت دارند، در عمل شرایط به گونهای پیش رفته که نهتنها عدالت محقق نشده، بلکه بر میزان تبعیضها افزوده شده است. نمونه بارز این مسئله را در نظام درمانی و بیمه تکمیلی میبینیم.
اسحاقی گفت: امروز ناچارم این خبر بد را بدهم که متأسفانه سلامت در کشور اولویت دولت نیست، زیرا ما با گرانی دارو، کمبود دارو و بیکیفیتی خدمات در حوزه درمان و بهداشت مواجه هستیم.
وزیر بهداشت در خصوص بالا بودن میزان پرداختی مردم از جیب هنگام مراجعه به بیمارستانها افزود: در خصوص افزایش پرداخت از جیب مردم باید به قانون برنامه که اشاره شده حدود ۳۰ تا ۳۵ درصد برسیم و ابن موضوع با اجرای نظام ارجاع و پزشک خانواده خواهیم رسید. وزارت بهداشت به دنبال تبعیت از ساختار نظام ارجاع برای کاهش پرداختی از جیب مردم است.
وزیر پیشین بهداشت با اشاره به چالش عدم نظارت در تعرفهها اظهارکرد: به نظر من مهمترین چالشی که این روزها با آن روبهرو هستیم، چالش عدم نظارت در تعرفهها است. آنچه که من میبینم و بیشتر نگران آن هستم، این است که تعداد اندکی در گروه پزشکان یا سایر گروهها که خدمات سلامت ارائه میدهند، متأسفانه به تعرفهها پایبند نیستند و گاهی اوقات میشنویم که هزینههایشان را دلاری یا با سکه دریافت میکنند.
چرا وعدههای وزیر بهداشت و مقامات دولت چهاردهم محقق نشد و همانطور که انتظار میرفت، پرداخت از جیب مردم در بخش درمان بیش از ۱۰۰ یا حتی ۲۰۰ درصد افزایش یافت؟