یک پیش بینی مهم از آینده منطقه / زیباکلام: هیچ دلیلی وجود ندارد که ایران و آمریکا وارد جنگ شوند
بازار طلا غیرقابل پیشبینی شد!
بازار روغن به آرامش رسید؟
تغییر وام ازدواج در سال ۱۴۰۵؟ / صف وام ازدواج همچنان طولانی است
مردم خسته شدهاند، پزشکیان باید کاری کند!
کدام سهمها در روزهای رکود بورس امنتر هستند؟
جامعهشناسان امروز احساس خفت میکنند
سیمان در محاصرهی وعدهها؛ از چاله «برق» به چاه «سوخت»!
بررسیها نشان میدهد از سال 1400 تا 1403 ، استانهای مختلف بالاترین نرخ بیکاری را به خود اختصاص دادهاند. به بیان دقیقتر در سال 1400 ، در سه فصل استان هرمزگان بالاترین نرخ بیکاری را داشته و در یک فصل نیز این عنوان به آذربایجان غربی رسیده است. در این چهار فصل نرخ بیکاری این استانها بالاتر از 15 درصد بوده است.
فیاضی درباره کیفیت پایین مشاغل ایجاد شده در یک دهه اخیر گفت: «این موضوع جدی است زیرا هنگامی که سرمایهگذاری در کشور شکل نمیگیرد، صنایع جدید و زیرساختهای تازه هم به وجود نمیآیند و همه اینها در نهایت به مانعی مهم برای ایجاد مشاغل پایدار و باکیفیت تبدیل میشوند. بررسیها نشان میدهند بخش مهمی از مشاغلی که در این سالها به وجود آمده مشاغل بخش خدمات هستند که کیفیت پایینتری دارند.»
بررسی روند شاخص فلاکت در ایران از سال ۹۲ تا کنون نشان میدهد شاخص فلاکت در ایران ۴ قله اصلی را به ثبت رسانده است. اولین قله این شاخص در تابستان سال ۱۳۹۲ بوده که به سطح ۴۷.۶ واحد رسیده است. علت ایجاد این قله شروع تحریمهای ایران بوده است.
بررسیها نشان میدهد با اینکه در حدفاصل زمستان سال 97 تا زمستان 1403 تعداد افراد صاحب شغل افزایشی بوده و در آخرین فصل سال گذشته معادل 24 میلیون و 300 هزار نفر محاسبه شده اما در این مدت تعداد افراد فعال در بازار کار کشور 400 هزار نفر کاهش یافته است. اما علت این کاهش در جمعیت فعال درحالی که تعداد شاغلان زیادتر شده چیست؟
نمیتوان گفت که کاهش نرخ بیکاری به علت بهبود بازار کار بوده است؛ چرا که به دلیل کاهش نرخ مشارکت اقتصادی ممکن است کاهش نرخ بیکاری به کاهش جمعیت فعال و ناامید از یافتن شغل مربوط باشد.
مرکز آمار، میانگین نرخ بیکاری کشور را در فصلهای اخیر تکرقمی اعلام کرده است اما این شاخص در مورد هشت استان دو رقمی ثبت شده. این در حالی است که پنج استان در فصل پاییز چنین شرایطی داشتند.
نرخ بیکاری در میان جمعیت ۱۸ تا ۳۵ سال کشور در مدت مشابه سال گذشته (پاییز سال ۱۴۰۲) معادل ۱۴.۴ درصد، در بخش مردان ۱۱.۸ درصد در بخش زنان ۲۴.۱ درصد، در مناطق شهری ۱۵.۱ و در مناطق روستایی ۱۱.۹ درصد اعلام شده است.
گرچه آمار و ارقام از کاهش نرخ بیکاری حکایت دارند، به نظر میرسد این موضوع همچنان در دل جامعه حس نمیشود و بسیاری از مردم و جوانان جویای کار، همچنان در پیدا کردن شغل ناکام هستند.