ترامپ قانوناً اختیار حمله به ایران را دارد؟
رقابت خانواده ایرانی با «دلار سلیمانیه و دبی» بر سر خرید گوشت!
چه کسانی مسئول ناامیدی و رویگردانی مردم هستند؟
آقای شهردار! از پناهگاههای جنگی که قرار بود ساخته شود چه خبر؟
سرنوشت نفت زیر سایه ناوهای آمریکایی
سایه سنگین رکود بر بازار مسکن / خانه بخریم یا صبر کنیم؟
آینده صنعت خودرو ایران زیر ضرب تحریم و نوسانات مزمن
آینده طلا و دلار در سایه سیگنالهای جنگ
يكي از ابهامات جدي كه ماههاي اخير براي بسياري از تحليلگران ايجاد شده، چرايي همنوايي مواضع اتاق فكر سوپر انقلابيهاي داخل كشور با اتاق فكر براندازان خارج است! تحليلگران معتقدند اين دو طيف سياسي، نقاط اشتراك بسياري دارند.
گذشته از اینکه عملکرد محمدرضا عارف، معاون اول دولت پزشکیان چگونه بوده، و فارغ از اینکه اعضای شورای اطلاعرسانی چه میزان در دولت پزشکیان نقش داشتهاند، این استعفاها پیام ناکارآمدی به جامعه منتقل میکند. گذشته از آنکه پشتوانه اجتماعی دولت خود دولت ضعیف میشود، جامعه مشاهده میکند که دولت به خاطر ملاحظات بیجهت درگیر بازیهای سیاسی درونی شده است.
هاشمی طبا نوشت: بیجا نیست که وقتی فردی با کمترین سابقه اجرائی، دولت در سایه تشکیل میدهد، یکی از پیروانش مسئول بهینهسازی انرژی در ایران شود. بگذریم، وقتی اینها را میشنویم و میشنویم که برنامه سالانه 38 درصد پیشرفت داشته است. حتما ما اشتباه میکنیم و ثابت شده که نفهم هستیم. اگر فهم داشتیم، میفهمیدیم که همه چیز گل و بلبل است.
در تمام جهان، یکی از نشانههای حکومتداری مسئولانه، شایستهسالاری در حوزه انرژی است؛ زیرا انرژی، پایه رشد اقتصادی، امنیت صنعتی و ابزار رقابت بینالمللی است. اما در ایران، بارها دیدهایم که چگونه تصمیمگیریهای غیرتخصصی، سیاسی و مصلحتی، بخشی از آینده کشور را قربانی معاملات قدرت کرده است.
این کارشناس اقتصادی توضیح داد: «مفهوم ناترازی این است که باید برای تامین سمت عرضه تلاش کرد اما در اقتصاد ایران بلکه از سمت تقاضا هم مشکلات اساسی وجود دارد. برای مثال در موضوع ناترازی برق، باید سراغ راهحلهایی رفت که بتوان برق بیشتری تولید کرد؛ اما در ایران مساله این نیست که برق بیشتر تولید کنیم، بلکه مساله هدررفت انرژی و غیربهینه بودن تولید است.»
شاهین شایان آرانی، کارشناس اقتصادی، درباره الزامات بودجه سال آینده معتقد است: مشکل اساسی در نظام بودجهریزی کشور، نبود ثبات در بستر اقتصادی است؛ هر بودجهای بر پایه یک پیشفرض بسته میشود، اما در ایران این بستر دائماً متلاطم بوده و طی بیش از دو دهه اخیر، اقتصاد کشور همواره با تورم مزمن روبهرو بوده است.
یک آسیب دیده از جنگ گفت: «من در این شرایط که هیچ وسیلهای ندارم مجبور شدهام که واحد مبله اجاره کنم و باید ماهانه ۱۰۰ میلیون تومان اجاره بدهم. اجارهها هم هر روز بیشتر میشود و نمیتوانم با آن ۵۰۰ میلیون خانه جدیدی بگیرم. ضمن اینکه اگر بگیرم هم هیچ وسیلهای برای زندگی ندارم».
نهادهایی وجود دارند که به ظاهر تحت امر دولت هستند، اما سر خود عمل میکنند و سیاستهایی را پیش میبرند که نه تنها با رویکرد دولت همخوانی ندارد، بلکه به ایجاد ناترازی اجتماعی عمومی و تضعیف سرمایه اجتماعی دامن میزند.