یک پیش بینی مهم از آینده منطقه / زیباکلام: هیچ دلیلی وجود ندارد که ایران و آمریکا وارد جنگ شوند
بازار طلا غیرقابل پیشبینی شد!
بازار روغن به آرامش رسید؟
تغییر وام ازدواج در سال ۱۴۰۵؟ / صف وام ازدواج همچنان طولانی است
مردم خسته شدهاند، پزشکیان باید کاری کند!
کدام سهمها در روزهای رکود بورس امنتر هستند؟
جامعهشناسان امروز احساس خفت میکنند
سیمان در محاصرهی وعدهها؛ از چاله «برق» به چاه «سوخت»!
عزتی میگوید «باید شرایط به زودی تغییر کند؛ کارگران ساختمانی به سن پیری و خانه نشینی رسیدهاند ولی حتی یکسال سابقه بیمه ندارند»؛ اما آیا این شرایط دردناک که فراتر از تابآوری کارگران زحمتکش و در معرض خطرِ ساختمان است، تغییر میکند؟
بیش از ۵۰۰ هزار کارگر ساختمانی مدتهاست که در صف بیمه هستند و بیش از سه سال است که علیرغم جار و جنجال زیاد در مجلس و اصلاح ماده ۵ قانون بیمه کارگران ساختمانی، حتی یک سهمیه بیمه به این کارگران تعلق نگرفته است.
همایونی گفت: کارگران در طول بیمهپردازی، بابت بیمه بیکاری پول میدهند و باید بتوانند هنگام نیاز از آن استفاده کنند. چرا باید از هفتخوانِ رستم بگذرند تا بتوانند از بیمه بیکاری استفاده کنند. بعد از آن هم با سختگیریها و حضور و غیابهای بیمورد سعی میکنند مقرریِ آنها را قطع کنند و بعد فرد باید دوباره به سراغ برقراریِ آن برود.
وزیر امور اقتصادی و دارایی بیانداشت: پیشنهاد میکنم برخی از شرکتهای بیمهای با یکدیگر ادغام شوند. امروز شرایط به گونهای پیش رفته که برخی با تاسیس یک شرکت بیمهای و بورسی کردن آن قصد کسب سود را داشته و از وظایف اصلی حرفه بیمه دور شدهاند.
کارگران ساختمانی جزء مشاغل سخت و زیانآور هستند و طبق آمارها بیشترین حوادث ناشی از کار مربوط به فعالیت در کارگاههای ساختمانی و بخش ساختمان است؛ تا جایی که به گفته فعالان بخش ساختمان ۵۰ درصد حوادث کارگری کشور مربوط به کارگران ساختمانی و ۵۰ درصد مابقی حوادث، مربوط به بیمهشدگان دیگر مشاغل است.
حاج اسماعیلی با بیان اینکه یکی از مشکلات کارگران همواره این است که کارفرمایان از روز اول فعالیت نیروی کار را بیمه نمی کنند اظهار داشت:مطابق با ماده 148 قانون کار ،همه کارگاه ها وظیفه دارند تا لیست کارگران خود را به سازمان تامین اجتماعی ارسال کنند و برای تک تک کارمندان خود حق بیمه را پرداخت نمایند.
متأسفانه بیش از نیمی از شاغلان کشور مطابق با آمار مرکز آمار کشور در بخش غیر رسمی شاغلند و از کف حمایتهای اجتماعی و بیمه ای و... محرومند. ضرورت دارد که دولت اقدام جدی در این باره داشته باشد.
«رنج بیکاری یک طرف، دغدغه شرکت در دورههای فنی و حرفهای، طرف دیگر؛ به راستی ما را در منگنه قرار میدهند....» یک کارگر بخش فروش در یکی از برندهای لباس تهران که ماه گذشته ناخواسته بیکار شده، با بیان این جمله، دورههای مهارتآموزی را بار اضافی بر دوش کارگران بیکار شده، میداند.