یک پیش بینی مهم از آینده منطقه / زیباکلام: هیچ دلیلی وجود ندارد که ایران و آمریکا وارد جنگ شوند
بازار طلا غیرقابل پیشبینی شد!
بازار روغن به آرامش رسید؟
تغییر وام ازدواج در سال ۱۴۰۵؟ / صف وام ازدواج همچنان طولانی است
مردم خسته شدهاند، پزشکیان باید کاری کند!
کدام سهمها در روزهای رکود بورس امنتر هستند؟
جامعهشناسان امروز احساس خفت میکنند
سیمان در محاصرهی وعدهها؛ از چاله «برق» به چاه «سوخت»!
پديده چندشغله بودن در ايران، آينه تمامنماي بحراني عميقتر است: بحران عدالت اجتماعي و ناكارآمدي نظام اقتصادي. در جامعهاي كه بخش زيادي از شهروندان براي پرداخت اجاره خانه ناچارند پس از ساعات اداري هم كار كنند، ديگر چيزي به نام فراغت يا آرامش باقي نميماند.
بر اساس یافتههای مرکز آمار، نرخ بیکاری در گروه سنی ۱۵ تا ۲۴ سال ۱۹ درصد و در گروه سنی ۱۸ تا ۳۵ سال ۱۴.۴ درصد است. اگرچه این ارقام نسبت به تابستان گذشته ۰.۴ واحد درصد کاهش یافته، اما همچنان نشاندهنده سطح بالای بیکاری در میان جوانان است.
كاهش چهارده درصدي نرخ بيكاري از سوي مركز آمار ايران منتشر شده و در ظاهر، نشانهاي از بهبود وضعيت بازار كار تلقي ميشود، اما بررسي دقيقتر اين آمار، ترديدهايي جدي را برميانگيزد كه بيپاسخ گذاشتن آنها، به درك نادرست از وضعيت اقتصادي كشور دامن خواهد زد.
برخلاف تصور رایجی که گاه ایرانیان را کمکار یا بیانگیزه معرفی میکند، آمارها حاکی از آن است که متوسط ساعت کاری در ایران از میانگین جهانی بالاتر است. طبق آخرین برآورد سازمان جهانی جمعیت، میانگین ساعت کار هفتگی شاغلان در ۱۷۰کشور جهان، ۳۸٫۷ ساعت است.
تعداد کل جمعیت فعال (افراد شاغل و بیکار جویای کار) برابر با ۲۷ میلیون و ۱۰۴ هزار نفر اعلام شده که نسبت به بهار سال گذشته تقریباً ۱ درصد افزایش پیدا کرده است. جمعیت شاغل نیز با افزایش اندک به ۲۵ میلیون و ۱۲۳ هزار نفر رسیده و بیکاران در این فصل یک میلیون و ۹۸۱ هزار نفر بودهاند.
در بهار ۱۴۰۴، به میزان ۴۱.۲ درصد جمعیت ۱۵ ساله و بیشتر از نظر اقتصادی فعال بودهاند؛ یعنی در گروه شاغلان یا بیکاران قرار گرفتهاند. بررسی تغییرات نرخ مشارکت اقتصادی حاکی از آن است که این نرخ نسبت به فصل مشابه در سال قبل (بهار ۱۴۰۳) تغییری نیافته است.
اعلام آماری عجیب از سوی محمد بحرینیان، پژوهشگر توسعه، مبنی بر فعالیت بیش از ۸ میلیون راننده در اسنپ و تپسی – بیش از مجموع رانندگان اوبر در سراسر جهان – زنگ خطری جدی برای اقتصاد ایران است.
آمارهای منتشرشده از بازار کار زمستان ۱۴۰۳ نشان میدهند که کاهش نرخ بیکاری، الزاما نشانهای از بهبود نیست. بلکه در بسیاری موارد، نتیجه خروج نیروهای بالقوه از بازار و افزایش جمعیت غیرفعال اقتصادی است. ساختار بازار کار کشور نیازمند نگاهی نو، اصلاحات ساختاری و برنامهریزی منطقهای دقیقتری است.