یک پیش بینی مهم از آینده منطقه / زیباکلام: هیچ دلیلی وجود ندارد که ایران و آمریکا وارد جنگ شوند
بازار طلا غیرقابل پیشبینی شد!
بازار روغن به آرامش رسید؟
تغییر وام ازدواج در سال ۱۴۰۵؟ / صف وام ازدواج همچنان طولانی است
مردم خسته شدهاند، پزشکیان باید کاری کند!
کدام سهمها در روزهای رکود بورس امنتر هستند؟
جامعهشناسان امروز احساس خفت میکنند
سیمان در محاصرهی وعدهها؛ از چاله «برق» به چاه «سوخت»!
۳۹ میلیون و ۱۰۸ هزار نفر از جمعیت ایران تا تابستان ۱۴۰۴ غیرفعال اقتصادی بودهاند. در مقابل ۲۴ میلیون و ۹۵۸ هزار نفر تعداد شاغلان عنوان شده.
جوانان ۲۰ تا ۳۰ ساله: پیک موتوری، راننده پلتفرم، کارگر انبار، کارمند فروشگاه اینترنتی، تولیدکننده محتوا، اپراتور مرکز تماس، کارگر ساده یا فنی در کارگاههای کوچک، همه به ظاهر شغلهایی دارند و گاهی دو یا سه شیفت کار میکنند، اما زندگیشان نه آرام است، نه با ثبات، نه با امید.
سازمان جهانی نیروی کار برای صدها کشور جهان دادههای دقیق، گسترده و منظم درباره اشتغال، بیکاری، دستمزد، بهرهوری، شکاف جنسیتی و وضعیت سنی نیروی کار منتشر میکند. در مورد ایران اما این دادهها یا ناقص هستند، یا با وقفههای طولانی منتشر میشوند، یا اساسا موجود نیستند.
کارشناس حوزه کارگری شرح داد: آنها که زیر خط فقر هستند به کنار، اما الان شرایط بهگونهای است که حتی افرادی که نزدیک خط فقر هستند، ممکن است با یک شوک، مثلاً بیماری یا مشکل مالی زیر خط فقر بروند. ما همه تمرکزمان را بر کالابرگ گذاشتهایم. اما آنچه بیشتر به نظام ما آسیب میزند، شکاف طبقاتی است.
مصطفی شریف گفت: برای حذف یارانهها باید معیارهای دقیقتری تعیین شود. افرادی که درآمدهای بسیار بالا دارند یا از پرداخت مالیات فرار میکنند، باید در اولویت حذف قرار گیرند، نه کارگران و کارمندان کمدرآمد. من تاکیدم این است که در حذف یارانه باید به سراغِ پردرآمدها رفت، نه افرادی که اطلاعاتشان در دست دولت است و هر جا که دولت کم میآورد یقهی آنها را میچسبد.
در چهار دهه اخیر، ایران یکی از سریعترین رشدهای آموزشی در منطقه را تجربه کرده است. اما این گسترش، بیش از آنکه توسعه کیفی باشد، گسترش کمّی بوده است.
دادههای صنایع تولیدی ایران نشان میدهد که تحریمهای ابتدای دهه ۹۰ منجر به کاهش ۱۶.۴ واحد درصدی در نرخ رشد اشتغال بخش صنعت شدند. در واقع، اگر این تحریمها اعمال نمیشدند، حدود ۱۸ هزار شغل صنعتی کمتر از بین میرفت.
در گوشه و کنار کشور، واحدهای تولیدی کوچک و متوسط که ستون فقرات اقتصاد ایران محسوب میشوند، با چالشی مرموز دست و پنجه نرم میکنند: ناتوانی در جذب و حفظ نیروی کار.