یک پیش بینی مهم از آینده منطقه / زیباکلام: هیچ دلیلی وجود ندارد که ایران و آمریکا وارد جنگ شوند
بازار طلا غیرقابل پیشبینی شد!
بازار روغن به آرامش رسید؟
تغییر وام ازدواج در سال ۱۴۰۵؟ / صف وام ازدواج همچنان طولانی است
مردم خسته شدهاند، پزشکیان باید کاری کند!
کدام سهمها در روزهای رکود بورس امنتر هستند؟
جامعهشناسان امروز احساس خفت میکنند
سیمان در محاصرهی وعدهها؛ از چاله «برق» به چاه «سوخت»!
دبیر انجمن صنایع نساجی ایران عنوان کرد: «قاچاق پوشاک» مهمترین مشکل این صنعت بهشمار میرود.
حسن نیلفروشزاده، عضو هیاترییسه انجمن نساجی ایران گفت: در حال حاضر درد عمومی صنعت نساجی در کشور به مسائل ارزی بازمیگردد؛ این موضوع که تولیدکنندگان در صنعت نساجی برای دریافت ارز باید ماهها در صف تخصیص ارز باشند؛ زمان آن مجهول است، از اینرو نمیتوانند برنامهریزی لازم را داشته باشند.
صنعت نساجی باید بهسمت تولید محصولات با ارزشافزوده بالا، بهرهگیری از فناوریهای دیجیتال، افزایش راندمان و برندسازی پیش برود. بدون بازسازی اساسی و تامین مالی مناسب این صنعت تاریخی نهتنها قادر به حفظ سهم خود در بازار داخلی نخواهد بود بلکه فرصت حضور در بازارهای صادراتی را نیز از دست خواهد داد و این به معنای از بین رفتن هزاران شغل و کاهش تولید ملی خواهد بود.
شجاعالدین امامیرئوف، دبیر انجمن صنایع نساجی گفت: برای تخصیص ارز، خود دولت فرآیندی را ایجاد کرده که تمام فشار آن بر دوش تولیدکنندگان صنعت نساجی افتاده است.
سید شجاعالدین امامیرئوف گفت: تولیدکننده مسیر خودش را پیدا میکند. اما دولت باید دخالتهایش را کم کند. فضای کسبوکار ما باید ثبات داشته باشد؛ تنشهای بینالمللی کم شود، بتوانیم با کشورهای مختلف ارتباط داشته باشیم.
شجاعالدین امامی رئوف، دبیر انجمن صنایع نساجی ایران، با تاکید بر اصلاح تعرفهها برای حمایت از تولید داخل گفت: انجمن نساجی دنبال بالا بردن تعرفه صرف نیست، بلکه هدف منطقی کردن تعرفهها و محاسبه واقعی ارزش واردات است تا تولیدکنندگان داخلی آسیب نبینند.
یک فعال صنعت نساجی تخصیص بودجه ارزی برای نوسازی را ضروری دانست و گفت: در کنار واردات بیرویه اقلام نساجی فرسودهبودن ماشینآلات کارخانهها نیز مشکل دیگری محسوب میشود که مانعی در مسیر رشد این صنعت است.
صنعت نساجی در ظاهر یکی از قدیمیترین و گستردهترین صنایع ایران است، اما زیر پوست این صنعت، فرسودگی، ناامنی شغلی و بیتوجهی به نیروی انسانی موج میزند؛ جایی که کارگر باید میان حفظ شغل و حفظ سلامت خود یکی را انتخاب کند.