یک پیش بینی مهم از آینده منطقه / زیباکلام: هیچ دلیلی وجود ندارد که ایران و آمریکا وارد جنگ شوند
بازار طلا غیرقابل پیشبینی شد!
بازار روغن به آرامش رسید؟
تغییر وام ازدواج در سال ۱۴۰۵؟ / صف وام ازدواج همچنان طولانی است
مردم خسته شدهاند، پزشکیان باید کاری کند!
کدام سهمها در روزهای رکود بورس امنتر هستند؟
جامعهشناسان امروز احساس خفت میکنند
سیمان در محاصرهی وعدهها؛ از چاله «برق» به چاه «سوخت»!
اگر شخصی بخواهد در ایران وارد صنعت پزشکی به خصوص صنعت دارو شود، با صنعتی روبهرو است که قیمتها در آن به شدت کنترل میشوند.
حذف ارز ترجیحی در دارو بیش از آنکه یک تصمیم درباره قیمت باشد یک آزمون درباره حکمرانی پرداخت و نظم تأمین است.
هادی احمدی میگوید: «مشکلات انتقال ارز مستقیما با تحریمها ارتباط دارد. وزارت بهداشت از طریق سیستم بانکی اقدام به خرید میکند، اما امکان پرداخت پول را ندارد. این مسئله باعث میشود نتوانیم برخی داروهای اساسی و خاص را وارد کنیم؛ اینها داروهای معمولی نیستند و در نتیجه با کمبود آنها مواجه میشویم و برای بیماران مشکل ایجاد میشود.»
در شرایطی که مهدی پیرصالحی رئیس سازمان غذا و دارو، صراحتا اعلام کرده بدون اصلاح قیمت، ادامه فعالیت صنعت داروسازی ممکن نیست، اعداد و ارقام شرکتها تصویر روشنی از این بحران ارائه میدهند.
رئیس کمیسیون اقتصاد سلامت اتاق تهران در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه دلایل کمبود دارو در کشور، چیست؟ گفت: کمبود دارو در کشور به ۳ دلیل بوده است؛ یا به دلیل کمبود منابع ارزی بوده یا به دلیل کمبود ریال. دلیل سوم هم این است که گاهی قیمتگذاری آنها به موقع انجام نمیشود.
بوربور گفت: اگر ما ادعا داریم که داروهایمان به لحاظ کمی و کیفی مناسب هستند، چرا آمار صادرات هیچ وقت بالای ۱۰۰میلیون دلار در سال نشده ؟ درحالیکه کل بازار داروی ایران حدود ۴میلیارد دلار است.
به گفته مسئولان سازمان غذا و دارو در حوزه دارو و تجهیزات پزشکی مجموع بدهی بخش دولتی و خصوصی بیش از 100 همت است که نزدیک 45 همت در حوزه دانشگاهی و بیمارستانی و دولتی است و مابقی بخش خصوصی است.
مردم نمیتوانند دارو بخرند و قیاس قیمتها با متوسط درآمد دهکهای درآمدی حتی دهکهای متوسط، گواه روشن این ادعاست، آفتاب امد دلیل آفتاب....