به گزارش اقتصادران، یک یادداشت در روزنامه دولتی ایران، کنایه تند کیهان و در نهایت یک توییت طعنه آمیز، زنجیرهای از واکنشها را بین عطاالله مهاجرانی و حسین شریعتمداری شکل داده است. ماجرا از جایی آغاز شد که عطاالله مهاجرانی، وزیر ارشاد دولت اصلاحات که سالهاست در لندن اقامت دارد، در یادداشتی نوشت: اگر میخواهید از مردم بابت پایمردیشان قدردانی کنید، «نخست نظارت استصوابی را لغو و دوم زندانیان سیاسی را آزاد کنید.»
روزنامه کیهان نوشته بود: «ایشان همان مهاجرانی است که بعد از ورود به لندن بهاتفاق محسن کدیور، عبدالکریم سروش، اکبر گنجی و عبدالعلی بازرگان برای دفاع از فتنه آمریکایی-اسرائیلی ۸۸ شورایی با عنوان «اتاق فکر جنبش سبز» تشکیل داد. حالا آمده و میگوید برای تصدی مسئولیتها هیچ نظارتی نباشد و تروریستها را هم آزاد کنید؛ یعنی دقیقاً همان خواسته دشمن.»
کیهان همچنین با لحنی تمسخرآمیز، ماجرا را با یک لطیفه از «عرقخوری» تمام کرده بود.
چند تا خلاف واقع در یک ستون؟
این حمله کیهان به مهاجرانی با واکنشهایی هم همراه بود. مثلا احمد زیدآبادی، روزنامهنگار و تحلیلگر سیاسی در کانال تلگرامی خود نوشت: «متن فوق واکنش روزنامۀ کیهان به پیشنهاد عطاءالله مهاجرانی برای لغو نظارت استصوابی و آزادی زندانیان سیاسی است.
از بزرگان جریان اصولگرا میپرسم؛ خداوکیلی در این متن کوتاه چند خبر و ادعای “خلاف واقع” وجود دارد؟ با این حجم از تهمت و دروغ و تحریف، چطور میتوان ادعای “حقانیت” هم داشت؟»
پاسخ مهاجرانی: کت براق حسینآقا را عوض کنید!
خود مهاجرانی، اما در واکنش به این حمله، با انتشار توییتی نوشت: «دیگر دوران نگاه به میخوارگان در زندگی من تمام شده است! نوبت حسینآقاست که تخصصش آبروخواری است. آخرین بار او را در افتتاح ساختمان اطلاعات دیدم. با کت خاکستری شبیه فلس ماهی براق. گفتم عجب کتی! گفت در مسکو خریده است. به نظرم کتش را عوض کند؛ شاید اندکی مثل حبه قند آقا شیرین شود!»
او در بخش دیگری از توییتش نوشت: «در مقالهام در روزنامه ایران اصلاً تعبیری بهنام «زندانیان سیاسی» وجود ندارد و سیمای حکومتی هم مرا دعوت کرده، در روزنامه اطلاعات هم سالهاست مینویسم؛ فعلاً دو به یک به نفع حکومت!»
نزاع چهرههای سیاسی بر سر اصلاحات
این بگو مگو و واکنشها به آن، نشان میدهد اختلاف درونحاکمیتی درباره اصلاحات سیاسی و موضوعاتی مثل نظارت استصوابی، نه تنها حل نشده بلکه به نزاعی علنی و رسانهای میان چهرههای سابق و فعلی نظام تبدیل شده است. حالا که فضای رسانهای رسمی هم فرصت اظهارنظر به چهرههای خارج از کشور میدهد، باید دید این تعامل ادامه مییابد یا با فشارهای رسانهای، چون کیهان متوقف میشود.
