- کد خبر : 1967660
- 30 سپتامبر 2025 - 9:19
-
-
صنايع كوچك و متوسط بيشترين آسيب را ديده و بسياري از آنها با تعطيلي و كاهش توليد مواجه شدهاند. صنايع بزرگ با وجود ظرفيت بالاتر، به دليل كمبود انرژي، مشكلات مالي و نوسانات ارزي، با كاهش توليد و توقف توسعه مواجهند. صنايع داراي مزيت نسبي مانند فولاد و پتروشيمي، به دليل وابستگي به بازارهاي صادراتي، تحت تاثير فضاي نامساعد سياسي و اقتصادي با چالشهاي فراوان روبهرو هستند.
به گزارش اقتصادران، وضعیت برزخگونه این روزهای صنعت و تجارت کشورمان، فعالان اقتصادی را به جای تمرکز بر نوآوری و افزایش رقابتپذیری، به محافظهکاری و حفظ وضعیت موجود سوق داده است. در نتیجه، فرصتهای رشد و توسعه فناوری به شدت کاهش یافته و صنایع کلیدی کشور دچار رکود شدهاند. برای خروج از این بحران، ضروری است سیاستهای صنعتی بازنگری و با ایجاد بسترهای اقتصادی پایدار، از سرمایهگذاری و نوآوری حمایت شود. تحولات پیچیده منطقهای و عدم وجود راهبردهای روشن، صنعت ایران را در چرخهای از بلاتکلیفی گرفتار کرده است. نبود دیپلماسی اقتصادی فعال و ضعف هماهنگی بین نهادهای تصمیمساز، شرایطی را رقم زده که تولید و تجارت کشور را با رکود و دلسردی فعالان اقتصادی مواجه کرده است. این وضعیت باعث شده صنایع کشور، به جای نقش موتور رشد اقتصادی، به نقطهای برسند که بقا و مدیریت ریسک، اولویت اصلی آنها باشد. همزمان با این چالشها، زیرساختهای صنعتی نیز فرسوده شده و قوانین و مقررات ناکارآمد، فضای کسبوکار را دشوارتر کرده است. در حالی که رقبای منطقهای با بهرهگیری از دیپلماسی اقتصادی مسیرهای صادراتی خود را گسترش دادهاند، صنایع ایران به دلیل عدم ثبات سیاستی و نبود حمایتهای هدفمند، در معرض آسیب جدی قرار گرفتهاند.
صنایع کوچک و متوسط بیشترین آسیب را دیده و بسیاری از آنها با تعطیلی و کاهش تولید مواجه شدهاند. صنایع بزرگ با وجود ظرفیت بالاتر، به دلیل کمبود انرژی، مشکلات مالی و نوسانات ارزی، با کاهش تولید و توقف توسعه مواجهند. صنایع دارای مزیت نسبی مانند فولاد و پتروشیمی، به دلیل وابستگی به بازارهای صادراتی، تحت تاثیر فضای نامساعد سیاسی و اقتصادی با چالشهای فراوان روبهرو هستند. صنایع دانشبنیان و استارتآپها به علت محدودیت دسترسی به منابع مالی و فناوری، نتوانستهاند نقش بالقوه خود را ایفا کنند.
برای خروج از این بنبست پیچیده، باید سیاستگذاری صنعتی با رویکردی جامع و بلندمدت بازتعریف شود:
- تقویت دیپلماسی اقتصادی و باز کردن مسیرهای صادراتی: سیاستهای تجاری باید شفاف، هدفمند و هماهنگ با ظرفیتهای منطقهای و جهانی باشد تا فرصتهای صادراتی از دست نرود.
- اصلاح ساختار انرژی و بهینهسازی مصرف: سرمایهگذاری در بهبود زیرساختهای انرژی، توسعه منابع پایدار و ارتقای بهرهوری، از ضروریات اجتنابناپذیر است.
- تسهیل دسترسی به منابع مالی: کاهش نرخ بهره، توسعه بازار سرمایه و ایجاد سازوکارهای حمایت مالی ویژه صنایع، باید در دستور کار قرار گیرد.
- اصلاح بروکراسی و شفافسازی مقررات: کاهش پیچیدگیهای اداری و گمرکی و مبارزه جدی با فساد، میتواند فضای کسبوکار را بهبود بخشد.
- حمایت از نوآوری و صنایع دانشبنیان: تسهیل دسترسی به فناوری و منابع مالی برای استارتآپها و صنایع نوآور، مسیر توسعه پایدار را هموار میکند.
-
تقویت همکاری میان بخش خصوصی و دولت: ایجاد نهادهای مشترک و پشتیبان تولید، احیای اعتماد و اجرای سیاستهای هماهنگ، زمینهساز رشد صنعتی خواهد بود.
نویسنده: ابوالفضل روغنیگلپایگانی
لینک کوتاه : https://www.eghtesadran.com/?p=1967660
