به گزارش اقتصادران، معاملات بورس تهران در روز سهشنبه با افت نماگرهای سهامی پیگیری شد. در معاملات امروز، شاخص کل با کاهش ۰.۹۵ درصدی مواجه شد و به سطح ۴ میلیون و ۲۹ هزار واحدی رسید. شاخص هموزن نیز ۰.۴۵ درصد از ارتفاع خود را از دست داد.
همچنین در معاملات امروز، شاخص کل فرابورس نیز افت ۰.۴۵ درصدی را به ثبت رساند. در آخرین روز معاملاتی هفته هزار و ۱۹۲ میلیارد تومان پول حقیقی از بازار خارج شد و ارزش معاملات خرد بازار سهام نیز به ۱۲ هزار و ۲۸۰ میلیارد تومان رسید. در پایان بازار نیز، ۵۸ درصد از نمادها، در بخش سرخ تابلوی معاملات قرار گرفتند و ۴۲ درصد از نمادها نیز سبزپوش بودند.
وضعیت بازارهای موازی
دلار بازار آزاد که معاملات روز گذشته را در کانال ۱۶۱ هزار تومان به اتمام رسانده بود، معاملات روز جاری را در کانال ۱۶۲ هزار تومان آغاز کرد. بهای اونس طلا در بازار جهانی نیز همچنان در مقادیر بیش از ۵ هزار دلار قرار دارد و براساس اعلام اتحادیه طلا و جواهر تهران، قیمت هر گرم طلای ۱۸ عیار به ۱۹ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان رسیده است و سکه امامی هم در کانال ۱۹۸ میلیون تومان مورد معامله قرار میگیرد.
قدم زدن میان ابهامات
بازار سهام در هفتههای اخیر بیش از هر چیز تحت تأثیر دو نیروی متضاد حرکت کرده است؛ دو جریانی که یکی بر طبل نگرانی میکوبد و دیگری بذر امید میپاشد. برآیند این وضعیت، شکلگیری فضایی از بیم و احتیاط است که در آن سرمایهگذاران نه جسارت خوشبینی کامل دارند و نه به مرحله تسلیم در برابر بدبینی مطلق رسیدهاند. نتیجه چنین شرایطی، بازاری است که میان امید و نگرانی معلق مانده است. از سوی دیگر، تشدید ریسکهای سیستماتیک در سطح منطقه خاورمیانه سایه سنگینی بر ذهن فعالان بازار انداخته است.
افزایش تنشهای ژئوپلیتیک و برجسته شدن ادبیات تهدیدآمیز در عرصه سیاست خارجی، باعث شده انتظارات ریسکی سرمایهگذاران افزایش یابد. در چنین فضایی، حتی اگر اتفاق مشخص و فوری هم رخ ندهد، نفس نااطمینانی کافی است تا رفتار معاملهگران محافظهکارانهتر شود. تهدیدها و مواضع تند برخی چهرههای سیاسی در آمریکا، بهویژه دونالدترامپ، به این فضای ذهنی دامن زده و این تصور را تقویت کرده که امکان بازگشت فشارهای حداکثری یا تشدید محدودیتها همچنان یک سناریوی محتمل است. بازار سهام ذاتاً نسبت به ریسکهای سیستماتیک حساس است، زیرا این نوع ریسکها برخلاف ریسکهای شرکتی یا صنعتی، از مسیر تنوعبخشی قابل حذف نیستند. در نتیجه وقتی سرمایهگذار احساس میکند متغیرهای کلان سیاسی و بینالمللی ممکن است به طور ناگهانی تغییر کنند، ترجیح میدهد سطح درگیری خود با داراییهای پرریسک را کاهش دهد. این رویکرد خود را در کاهش ارزش معاملات، افزایش تمایل به نقد ماندن و جابهجایی بخشی از منابع به سمت داراییهای کمریسکتر نشان میدهد. در مقابل این موج نگرانی، سیگنالهایی از مسیر دیپلماسی نیز به بازار مخابره شده که نقش یک نیروی تعدیلکننده را ایفا کرده است.
انجام یک دور از مذاکرات میان ایران و آمریکا در هفتههای گذشته، هرچند به نتیجه قطعی و ملموس منجر نشده، اما از نگاه بازار به معنای باز بودن کانال گفتوگو تلقی شده است. همین که سناریوی تعامل و کاهش تنش به طور کامل از دستور کار خارج نشده، برای بسیاری از فعالان بازار یک نکته امیدوارکننده محسوب میشود.
