به گزارش اقتصادران، جنس بحران مسکن در تهران نسبت به اواخر دهه ۹۰ تغییر کرده است. اگر پیشتر دغدغه اصلی زوجهای اجارهنشین «چگونگی پسانداز برای خرید خانه اول» بود، اکنون موضوع اصلی، «تجهیز مالی برای پوشش هزینه اجاره» است. تحقیقات این روزنامه حاکی از آن است که با سطح متوسط اجارهبهای آپارتمان در پایتخت، حدود ۶۷ درصد از مجموع حداقل دستمزد زوجین صرف اجاره میشود و اضافه کردن هزینه خوراک باعث میشود بیش از ۹۰ درصد درآمد ماهانه صرف این دو قلم ضروری شود.
فردین یزدانی، کارشناس اقتصاد مسکن، تأکید کرد: «سطح هزینه خوراک و مسکن مستاجران پایتخت حدود ۸۰ درصد درآمد را تشکیل میدهد و تنها حدود ۲۰ درصد درآمد برای سایر هزینهها باقی میماند؛ از این ۲۰ درصد نیز بخش اندکی برای سلامت صرف میشود و تقریباً هیچ پولی برای تفریح، سفر، پوشاک یا لوازم خانه باقی نمیماند.»
به گفته یزدانی، این وضعیت پیامدهای اقتصادی و اجتماعی سنگینی دارد: کاهش قدرت خرید و پسانداز خانوار، محدود شدن تقاضای بازار و فعالیت کسبوکارها، و افزایش فقر و آسیبهای اجتماعی مانند بزهکاری، خشونت و مهاجرت به حاشیه شهرها.
در مجموع، این گزارش نشان میدهد که بحران مسکن و هزینههای بالای خوراک، زوجهای مستاجر تهرانی را در چرخهای از فقر و فشار اقتصادی قرار داده است، وضعیتی که بدون اقدام عاجل برای کنترل اجارهبها و حمایت از خانوارها، تشدید خواهد شد.
