به گزارش اقتصادران، سعید معیدفر، جامعه شناس با تأکید بر اینکه نارضایتی اجتماعی با برخورد و محدودیت از بین نمیرود، گفت: «نارضایتی اگر پاسخ نگیرد، خاموش نمیشود؛ فقط به لایههای پنهان جامعه میرود و در بزنگاهی دیگر، با شدت بیشتری بازمیگردد.»
وی افزود که اعتراض خیابانی معمولاً آخرین گزینه مردم است و زمانی رخ میدهد که امکان یک زندگی معمولی از بین رفته باشد. به گفته او، «تا وقتی جامعه در وضعیت نرمال است، افراد راهحلهای کمهزینه را ترجیح میدهند، اما وقتی فشارهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی انباشته میشود، جامعه به سمت مسیرهای پرخطر سوق پیدا میکند.»
معیدفر هشدار داد که حذف نهادهای مدنی، احزاب و تشکلها، امکان گفتوگو را از بین میبرد و تأکید کرد: «وقتی اعتراض مسالمتآمیز به رسمیت شناخته نمیشود، نارضایتی مسیر خودش را پیدا میکند و این مسیر معمولاً پرهزینهتر، خشنتر و غیرقابل پیشبینیتر است.»
این جامعهشناس در پایان تأکید کرد: «تا زمانی که نهادهای مدنی به رسمیت شناخته نشوند و سازوکار مشخصی برای حل تعارض میان مطالبات جامعه و ساخت قدرت وجود نداشته باشد، اعتراضات بازمیگردند و هر بار میتوانند خشنتر از قبل باشند.»
