برچسب: مسافرت

  • سفر برای امنیت نه تفریح!

    سفر برای امنیت نه تفریح!

    به گزارش اقتصادران، هانی رستگاران، مشاور معاون گردشگری و دبیر ستاد مرکزی هماهنگی خدمات سفر، با تشریح ویژگی‌های سفرهای نوروزی ۱۴۰۵، از تغییر معنادار در الگوی سفرهای کشور خبر داد و گفت: نوروز امسال را باید به‌عنوان یک تغییر پارادایم در رفتار سفر ایرانیان تحلیل کرد، به‌گونه‌ای که الگوی غالب سفر از «گردشگری تفریح‌محور» در سال‌های گذشته، به «سفرهای امنیت‌محور» در سال جاری تغییر یافته است.

    او با اشاره به ریشه‌های این تغییر، اظهار کرد: بخش مهمی از این تغییر پارادایم، ناشی از شرایط خاص کشور و از جمله جنگ تحمیلی علیه ایران و پیامدهای روانی و اجتماعی ناشی از آن است که موجب شد اولویت‌های ذهنی و رفتاری مردم در انتخاب سفر دستخوش تحول شود.

    رستگاران در ادامه با اشاره به تفاوت در انگیزه‌های سفر، گفت: درحالی که در گذشته هدف اصلی مسافران بهره‌مندی از جاذبه‌های گردشگری، تفریح و استراحت بود، در نوروز ۱۴۰۵، دستیابی به آرامش، امنیت روانی و فاصله گرفتن از فضاهای پرتنش به مهم‌ترین انگیزه سفر تبدیل شد.

    او با بیان اینکه این تغییر، خود را در انتخاب مقاصد نیز نشان داده است، افزود: برخلاف سال‌های گذشته که تمرکز سفرها بر کلان‌شهرها و مقاصد شناخته‌شده گردشگری بود، در نوروز امسال گرایش به سمت شهرهای کوچک‌تر، روستاها و مناطق با تراکم جمعیتی کمتر افزایش یافته و نوعی پراکندگی بیشتر در نقشه سفرهای کشور شکل گرفته است.

    دبیر ستاد مرکزی هماهنگی خدمات سفر همچنین به تغییر در الگوی اقامت مسافران اشاره کرد و افزود: یکی از ویژگی‌های برجسته سفرهای امسال، افزایش تمایل به اقامت در فضاهای غیررسمی از جمله خانه‌های شخصی، منازل بستگان و اقامتگاه‌های بوم‌محور است؛ موضوعی که نشان‌دهنده ترجیح مسافران به محیط‌های امن‌تر، آشناتر و کم‌ریسک‌تر است.

    او در ادامه به تغییر در سبک برنامه‌ریزی سفرها اشاره کرد و گفت: درحالی که در سال‌های گذشته سفرها عموماً با برنامه‌ریزی قبلی و زمان‌بندی مشخص انجام می‌شد، در نوروز ۱۴۰۵ با نوعی سیالیت در تصمیم‌گیری مواجه بودیم و بسیاری از سفرها به‌صورت لحظه‌ای و متناسب با شرایط روز شکل گرفت.

    دبیر ستاد مرکزی هماهنگی خدمات سفر با اشاره به ابعاد اقتصادی این تحول نیز اظهار کرد: این تغییر الگو حتی در رفتار اقتصادی مسافران نیز قابل مشاهده است، به‌طوری که تمرکز از هزینه‌های تفریحی و رفاهی به سمت مدیریت منابع و تأمین نیازهای ضروری تغییر یافته و این موضوع بر تمامی اجزای سفر از انتخاب مقصد تا نوع اقامت تأثیرگذار بوده است.

    رستگاران با تأکید بر پیامدهای این تحول خاطرنشان کرد: درک این تغییر الگو برای سیاست‌گذاری آینده گردشگری کشور بسیار حائز اهمیت است و ضروری است برنامه‌ریزی‌ها به سمت توسعه مقاصد جدید، تقویت زیرساخت‌ها در مناطق کمتر برخوردار و افزایش تاب‌آوری صنعت گردشگری در شرایط خاص هدایت شود.

    بنابر آخرین اعلام ستاد مرکزی هماهنگی خدمات سفر، در بازه ۲۵ اسفند ۱۴۰۴ تا ۱۵ فروردین ماه ۱۴۰۵، حدود ۲۹ میلیون و ۷۰۳ هزار نفرسفر ثبت شده است که استان‌های شمالی با بیشترین حجم مسافر مواجه بوده‌اند.

  • روزگار تلخ گردشگری در ایران / سفر از سبک زندگی مردم حذف شد / هتل‌ها خالی ماندند

    روزگار تلخ گردشگری در ایران / سفر از سبک زندگی مردم حذف شد / هتل‌ها خالی ماندند

    به گزارش اقتصادران، شیراز که در سال‌هایی نه‌چندان دور، یکی از شلوغ‌ترین مقاصد گردشگری کشور بود؛ امروز فعالان این صنعت از کاهش بی‌سابقه سفر، افت شدید تقاضا، تعطیلی دفاتر، تعدیل نیروهای متخصص و کاهش چشمگیر اشغال هتل‌ها در آن خبر می دهند.

     بررسی میدانی و اظهارات فعالان این حوزه نشان می‌دهد کاهش توان اقتصادی خانوار، انتشار اخبار تنش‌زا، افزایش هزینه‌های سفر و رقابت نابرابر بخش دولتی با بخش خصوصی، از مهم‌ترین عوامل ضربه به گردشگری به شمار می‌رود.

    در ماه‌های اخیر درخواست برای تعطیلی یا تعلیق فعالیت دفاتر خدمات گردشگری در فارس افزایش یافته و بسیاری از این دفاتر با زیان عملیاتی مواجه شده‌اند.

     بسیاری از مسافران، سفر را از سبک زندگی خود حذف کرده‌اند و آن‌هایی هم که هنوز به سفر فکر می‌کنند، به‌دنبال گزینه‌های ارزان‌تر و کوتاه‌ترند.

    در حالی که امید می‌رفت پس از دوران کرونا، اوضاع گردشگری رو به بهبود بگذارد، افزایش مداوم قیمت‌ها، بی‌ثباتی در تصمیم‌گیری‌ها، نبود سیاست مشخص برای حمایت از بخش خصوصی و رقابت خدماتی دستگاه‌های دولتی با بخش خصوصی، اوضاع را پیچیده‌تر کرده است.

     گردشگری در بدترین وضعیت دو دهه اخیر

    رئیس انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی هوایی و جهانگردی فارس گفت: وضعیت گردشگری فارس به هیچ‌وجه مناسب نیست و مجموعه‌ای از اخبار و شایعات «چه درست و چه نادرست» به‌ویژه خبرهای تلخ و نگران‌کننده، نخستین ضربه را به گردشگری وارد می‌کنند.

    محمود فخری در گفت و گو با ایلنا تأکید کرد: هرگونه تنش یا خبر درباره احتمال وقوع جنگ یا بحران، به‌سرعت موجب رکود و افت شدید فعالیت‌های گردشگری می‌شود.

    فخری با اشاره به اینکه روز به روز شاهد افزایش درخواست برای تعطیلی و تعلیق اجباری دفاتر هستیم، تصریح کرد: هیچ دفتر خدمات گردشگری در فارس در شرایط مطلوب فعالیت نمی‌کند و تمامی دفاتر، فارغ از تعداد نیرو یا گستره فعالیت، در حال زیان دادن هستند.

    وی تصریح کرد: برخی دفاتر به‌دلیل برخورداری از بنیه مالی، هزینه‌ها را از منابع دیگر تأمین می‌کنند تا آبروی کاری‌شان حفظ شود، اما دفاتر فاقد پشتوانه مالی حتی قادر به تحمل یک روز ضرر نیستند و سریعاً وارد حاشیه و بحران می‌شوند.

    ریزش نیروی انسانی حرفه‌ای در گردشگری رخ داده است

    رئیس انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی هوایی و جهانگردی فارس ادامه داد: این وضعیت باعث شده بسیاری از نیروهای متخصص و آموزش‌دیده دفاتر، که سرمایه‌های گردشگری استان هستند، از کار تعدیل شوند یا به مشاغل دیگر روی آورند و عملاً ریزش نیروی انسانی حرفه‌ای در گردشگری رخ داده است.

    فخری با اشاره به اینکه «سفر در سبد خانوار عملاً حذف شده»، گفت: مردم توان مالی سفر ندارند و اگر سفری هم انجام می‌شود بیشتر از طریق امکانات دولتی مانند مهمانسراهای شهرداری‌ها، آموزش و پرورش یا دیگر نهادهای دولتی است.

    به اعتقاد وی؛ دولت ادعا می‌کند حامی بخش خصوصی است اما در عمل خود وارد رقابت مستقیم با بخش خصوصی شده و ادارات دولتی با داشتن مهمانسرا، آژانس، هواپیما و مراکز اقامتی، فضای رقابتی ناسالم ایجاد کرده‌اند.

    رئیس انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی هوایی و جهانگردی فارس افزود: تمام ادارات مهمانسرا دارند در حالی که طبق مصوبه هیأت وزیران، این واحدها باید تعطیل می‌شدند. اما با تغییر تابلوها به «مرکز آموزشی» همچنان همان کارکرد گردشگری را دنبال می‌کنند و دستگاه‌های نظارتی نیز توجهی به این تخلفات ندارند.

    وی گفت: دولت هیچ‌گاه تاجر موفقی نیست و ورودش به این فعالیت‌ها موجب ضرر خود دولت و هم بخش خصوصی می‌شود.

    فخری درباره اینکه چه اقشاری بیشتر سفر می‌کنند توضیح داد: ورودی گردشگری شرایط خوبی ندارد و در بخش خروجی نیز عملاً تنها افرادی که شرایط مالی مطلوبی دارند سفر می‌کنند و سایر اقشار، از جمله کارگران، توان سفر هوایی و حتی زمینی را ندارند.

     وی افزود: کارخانه‌داران نیز با کاهش گردش مالی مواجه‌اند و از این‌رو امکان سفر خانوادگی برای آن‌ها نیز محدود شده است.

    فخری با تأکید بر افزایش هزینه‌های سفر گفت: قیمت بلیت هواپیما یکباره تا ۳۰ درصد بالا می‌رود و دستگاه‌های دولتی در این میان تصمیمی شفاف نمی‌گیرند؛ وزارت راه می‌گوید افزایش قیمت ممنوع است، صنعت و معدن نظر دیگری دارد و در نهایت قیمت‌ها بالا می‌رود.

    رئیس انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی هوایی و جهانگردی فارس افزود: اکنون سفر خارجی به کشورهایی مانند ترکیه برای برخی از مردم ارزان‌تر از سفر داخلی تمام می‌شود و این مسئله نشانه‌ای از نابسامانی حوزه سفر است.

    فخری با ابراز نگرانی از آینده این صنعت گفت: اگر روند فعلی ادامه داشته باشد، هر روز شاهد تعطیلی دفاتر مسافرتی خواهیم بود.

    اشغال هتل‌ها به ۳۰ تا ۳۵ درصد سقوط کرده است

    رئیس جامعه هتلداران فارس  نیز با بیان اینکه وضعیت اشغال هتل‌های استان مناسب نیست، گفت: میزان اشغال هتل‌ها در فارس اکنون تنها حدود ۳۰ تا ۳۵ درصد است و این رقم نشان‌دهنده رکود جدی در بخش اقامت است.

    حسن سیادتان در گفت و گو با ایلنا با بیان اینکه تعداد گردشگران خارجی تقریباً به صفر رسیده و مسافران داخلی نیز بسیار کم شده‌اند، افزود: برگزاری نمایشگاه‌ها در شیراز تا حدی موجب افزایش مسافر می‌شود، اما به‌طور کلی میزان سفر نسبت به سال‌های گذشته کاهش چشمگیری داشته است.

     سیادتان با اشاره به اینکه آبان‌ماه که بهترین فصل گردشگری شیراز محسوب می‌شود و معمولاً ظرفیت هتل‌ها در این زمان تکمیل بود، امسال عملاً خالی ماند و گردشگران را ندیدیم، تأکید کرد: میزان اشغال هتل نسبت به سال گذشته کمی کاهش داشته اما در مقایسه با سال‌های دورتر، افت بسیار جدی است.

    وی گفت: مردم به‌دلیل مشکلات اقتصادی سفر را از برنامه زندگی خود حذف کرده‌اند؛ زمانی سفر برای خانواده‌ها اهمیت داشت، اما امروز قدرت خرید به حدی کاهش یافته که بسیاری حتی توان تامین هزینه‌های روزانه خود را ندارند.

    رئیس جامعه هتلداران فارس با اشاره به چالش‌های موجود در حوزه اقامت خاطرنشان کرد: بسیاری از مسافران به‌جای هتل، از اقامتگاه‌های ارزان‌قیمت یا ویلاهای شخصی استفاده می‌کنند. در استان‌های شمال کشور به‌دلیل نزدیکی به تهران، مردم بیشتر از ویلاهای شخصی استفاده می‌کنند، اما فاصله استان‌های دیگر تا فارس باعث می‌شود مسافران برای سفر چندروزه کمتر به شیراز بیایند.

    «سفرکارت» کنار گذاشته شد

    سیادتان با انتقاد از بی‌ثباتی در سیاست‌گذاری دولتی گفت: طرح‌هایی مانند «سفرکارت» که برای تشویق مردم به سفر ایجاد شد، هزینه‌های زیادی روی دست دولت گذاشت اما با تغییر مدیران کنار گذاشته شد.

    وی افزود: در حالی‌که قرار بود ارگان‌های دولتی از ظرفیت هتل‌ها استفاده کنند، بسیاری از ادارات برای خود مهمانسرا، تالار و اقامتگاه ایجاد کرده‌اند و عملاً گردش مالی را از بخش خصوصی دور کرده‌اند. این در حالی است که نگهداری این واحدها هزینه‌های زیادی برای دولت ایجاد می‌کند.

    رئیس جامعه هتلداران فارس  درباره گروه‌های اصلی استفاده‌کننده از هتل‌ها گفت: در حال حاضر مهم‌ترین گروه مسافران هتل‌ها، شرکت‌کنندگان و غرفه‌داران نمایشگاه‌های شیراز هستند، هرچند بسیاری از آن‌ها نیز برای کاهش هزینه‌ها از اقامتگاه‌های نزدیک نمایشگاه استفاده می‌کنند.

    وی افزود: اگر گردشگری دوباره رونق بگیرد، فارس با کمبود هتل روبه‌رو خواهد شد و لازم است از امروز سرمایه‌گذاران برای ساخت هتل‌های جدید تشویق شوند تا در آینده با مشکل کمبود ظرفیت مواجه نشویم.

    نبود دیپلماسی فعال گردشگری، مانع ورود توریست شده است

    سیادتان با اشاره به تبلیغات ایران‌هراسانه در جهان گفت: این فضا، همراه با نبود دیپلماسی فعال گردشگری، مانع ورود توریست شده است.

    وی یادآور شد: در گذشته، ورود گردشگران به ایران بسیار بالا بود، اما در حال حاضر کاهش یافته است؛ کرونا شرایط را بدتر کرد و پس از آن نیز مشکلات اقتصادی یکی پس از دیگری گریبان‌گیر صنعت گردشگری شد.

    رئیس جامعه هتلداران فارس درباره هزینه‌های بالای هتل‌داری گفت: استهلاک تأسیسات هتل‌ها به‌شدت افزایش یافته است. تجهیزاتی مانند پمپ‌ها که چند سال پیش ۷۰۰ هزار تومان قیمت داشتند، امروز به ۳۵ تا ۴۰ میلیون تومان افزایش یافته اند. تعمیرات سردخانه‌ها که پیش‌تر با هزینه ۷۰ تا ۸۰ هزار تومان انجام می‌شد، اکنون بیش از یک میلیارد تومان هزینه دارد. همچنین انجام صحیح استانداردسازی آسانسورها نیازمند یک تا دو میلیارد تومان هزینه است.

    وی افزود: هزینه مواد غذایی نیز هر روز بدون هشدار قبلی افزایش می‌یابد و این روند فشار زیادی به هتل‌داران وارد کرده است.

    سیادتان با ابراز امیدواری از اینکه گردشگری فارس دوباره رونق بگیرد، تصریح کرد: تا زمانی‌که سفر از سبد خانواده‌ها خارج شده و سیاست‌گذاری‌ها ثبات ندارد، اوضاع به‌سختی بهبود خواهد یافت.

  • حل بحران آب و برق با سفر اجباری! / آقای وزیر، از هزینه یک هفته سفر خانوادگی خبر دارید؟

    حل بحران آب و برق با سفر اجباری! / آقای وزیر، از هزینه یک هفته سفر خانوادگی خبر دارید؟

    به گزارش اقتصادران، در یکی از داغ‌ترین تابستان‌های قرن، در میانه هشدار‌های بی‌سابقه درباره تنش آبی، کاهش شدید ذخایر سد‌های تهران، قطعی مکرر برق و هشدار استاندار تهران در مورد «ابرچالش‌های ناتمام پایتخت»، وزیر گردشگری در قامت ناجی ظاهر شده و اعلام کرده: «در هیات دولت طرحی آماده شده که یک هفته تعطیلی برای سفر مردم تصویب شود و با حمایت مالی دولت، مردم به گردشگری داخلی بروند تا نشاط ایجاد شود و اشتغال در حوزه گردشگری و صنایع‌دستی حفظ شود.»

    ظاهرا دولت در پی یک فریب سازمان‌یافته با هدف کنترل بحران انرژی و کم‌آبی پایتخت است؛ بحرانی که حالا قرار است با یک نسخه ناکارآمد به نام «سفر اجباری با یارانه» درمان شود. اما آیا این نسخه امکان پذیر است؟

    تهران را تعطیل کنیم تا آب و برق نجات پیدا کند؟

    هرچند این مساله به صورت مستقیم از سوی وزیر گردشگری مطرح نشده، اما به نظر می‌رسد این طرح در لایه پنهان خود هدف دیگر و حتی اصلی‌تری داشته باشد؛ کاهش فشار بر شبکه توزیع آب و برق! در اوج تابستان، به‌جای اصلاح ساختار مصرف، تقویت زیرساخت یا اعمال سیاست‌های کنترلی بر مشترکان پرمصرف، ترجیح بر این است که میلیون‌ها نفر را به سمت شمال، غرب و شرق کشور روانه کنند.

    نکته حائر اهمیت این است که به گفته عیسی بزرگ‌زاده سخنگوی صنعت آب کشور، در حال حاضر ۵۰ شهر در ۲۴ استان ایران در وضعیت قرمز آبی قرار دارد.آمارها نشان می‌دهد در استان‌های خوزستان، کرمان، سیستان و بلوچستان، هرمزگان، فارس، بوشهر و حتی گیلان و مازندران هم تنش آبی ثبت شده است. مشخص نیست مقصد سفر تابستانی اجباری آقای وزیر قرار است به کدام یک از استان‌های کم آب کشور باشد.

    یک هفته سفر خانوادگی چقدر خرج دارد؟

    وزیر گردشگری در بخشی از صحبت‌های خود در گفتگوی ویژه خبری، از تسهیلاتی سخن گفته که قرار است در صورت تصویب طرح سفر تابستانی، از طرف دولت برای مردم درنظر گرفته شود. اما سوال ساده اینجاست: برای چند میلیون خانواده؟ و با کدام بودجه؟

    برآورد‌های غیررسمی نشان می‌دهد که بیش از ۲۵ میلیون خانوار شهری در ایران سکونت دارند. در این گزارش فرض بر این است که فقط ۱۰ درصد این تعداد، یعنی ۲.۵ میلیون خانواده از این طرح استفاده کنند. با فرض در نظر گرفتن تنها ۵ میلیون تومان یارانه نقدی یا خدماتی به هر خانواده چهار نفره _مبلغی که حتی جوابگوی ۳ شب اقامت در شهر‌های ارزان قیمت کشور هم نیست_ رقمی بیش از ۱۲ هزار و پانصد میلیارد تومان بودجه برای این طرح نیاز است.

    عجیب‌تر اینکه حتی این رقم هم کفاف سفر داخلی یک خانواده چهار نفره را نمی‌دهد. محاسبات میدانی و بررسی قیمت‌های فعلی تابستان ۱۴۰۴ نشان می‌دهد: هزینه رفت و برگشت با خودروی شخصی از تهران به شهرهای شمالی با بنزین آزاد،_با درنظر گرفتن حداقل چهار باک بنزین برای هر خودرو _، حداقل یک میلیون تومان برآورد می‌شود.

    ۶ شب اقامت در هنل، ویلا یا اقامتگاه بوم‌گردی متوسط در شهرهای شمالی استان‌های گیلان یا مازندران حداقل ۶ تا ۱۰ میلیون تومان هزینه خواهد داشت.

    این  در حالی است که دولت همین حالا در پرداخت حقوق معلمان، یارانه نقدی خانوارها، مطالبات بازنشستگان و طرح‌های عمرانی ناکام مانده است.

    گردشگری واقعی، برنامه می‌خواهد نه تعطیلی دستوری

    اگر وزیر گردشگری واقعاً دغدغه اشتغال در حوزه گردشگری را دارد، آیا نمی‌داند که ایران سالهاست اقتصادی به نام گردشگری در معنای واقعی و پایدار آن ندارد؟

    جذب گردشگر خارجی که در عمل سال‌هاست با چالش‌های جدی مواجه شده؛ نه‌تنها به‌دلیل تحریم‌ها و محدودیت‌های بانکی و نبود پرواز‌های بین‌المللی گسترده، بلکه به‌خاطر تصاویر مخدوش از امنیت داخلی، بازداشت دوتابعیتی ها، برخورد‌های سلیقه‌ای، نبود خدمات استاندارد، و فقدان تبلیغات جهانی موثر، گردشگران خارجی به ندرت ایران را به عنوان مقصد سفر خود انتخاب می کنند. گردشگر داخلی نیز زیر فشار تورم، گرانی اقامت، هزینه بالای سوخت، جاده‌های ناامن، قطار‌های فرسوده و پرواز‌های محدود و گران، رمق خود را از دست داده است.

    امروز بسیاری از خانواده‌ها توان مالی یک سفر ۳ روزه را هم ندارند؛ نشان به آن نشان که در شهریور ۱۴۰۳، رئیس جامعه هتل‌داران ایران اعلام کرده بود که میانگین اشغال هتل‌ها در فصل تابستان به زیر ۴۰ درصد رسیده و بسیاری از واحد‌های اقامتی در حال تعطیلی یا تعدیل نیرو هستند.

    از سوی دیگر، ظاهرا وزیر محترم گردشگری مطلع نیستند که زیرساخت حمل‌ونقل جاده‌ای، ریلی و هوایی کشور به هیچ‌وجه ظرفیت موج سفر‌های هم‌زمان میلیونی را ندارد.

    اگر هدف، حفظ اشتغال است، باید پرسید: چه شغلی؟ کدام رونق؟ کدام بازار فعال گردشگری؟

    پیشنهاد تعطیلی سراسری، بدون احیای زیرساخت‌ها، صرفاً یک تزریق موقت مسافر به چند شهر خاص است، آن‌هم به قیمت فشار بیشتر بر منابع آب، افزایش زباله در مقاصد گردشگری، آسیب به طبیعت و بالا رفتن قیمت خدمات محلی برای مردم همان مناطق. در چنین شرایطی، به جای صحبت از حفظ اشتغال، وزیر باید پاسخ دهد برنامه واقعی برای نجات اقتصاد گردشگری ایران چیست؟ آیا غیر از مسکّن‌های شعاری، طرحی برای بازسازی اعتماد گردشگران خارجی، توسعه زیرساخت داخلی، یا ارتقای کیفیت خدمات در کشور وجود دارد؟

    برای اطلاع ایشان باید گفت که برنامه‌ریزی برای یک تعطیلی ملی با هدف گردشگری، نیاز به حداقل ۶ تا ۱۲ ماه آماده‌سازی، ایجاد زیرساخت‌های اقامتی در شهر‌های کمتر توسعه‌یافته، تجهیز و پشتیبانی حمل‌ونقل و امداد جاده‌ای، طراحی مسیر‌های جایگزین ترافیکی و سیاست‌گذاری دقیق برای عدالت در دسترسی را دارد. کاش وزیر محترم دریابند که این کار با یک مصوبه هیات دولت و شعار برای نشاط مردم انجام نمی‌شود.

    عجیب‌تر این که وزارتخانه‌ای که اصلی‌ترین و مهم‌ترین رسالتش، حفظ میراث فرهنگی است، آیا اطلاع دارد که بسیاری از آثار تاریخی در مناطق مرکزی ایران، مثل یزد، اصفهان، کرمان و فارس، به دلیل فرونشست زمین ناشی از برداشت بی‌رویه آب‌های زیرزمینی در خطر نابودی هستند؟

    شوربختانه این وزارتخانه در برابر این فجایع، نه تنها اقدام موثری انجام نداده، بلکه ترجیح می‌دهد در تعطیلات اجباری، مردم را به سمت همین شهر‌ها هدایت کند، تا فشار مضاعف به منابع زیرزمینی تحمیل شود.

    در نهایت باید گفت که طرح تعطیلی یک‌هفته‌ای در ظاهر، لبخندی است روی چهره بحران. اما در واقع، نوعی ترفند مدیریتی برای منحرف‌کردن توجه افکار عمومی از ضعف‌های زیرساختی و سوءمدیریت در مصرف منابع انرژی و آب است. دولت به جای اینکه با شفاف‌سازی، اصلاح نظام قیمت‌گذاری انرژی، کنترل مشترکان پرمصرف، یا نوسازی شبکه برق شهری اقدام کند، تصمیم گرفته که مردم را از شهر بیرون کند؛ همان مردمی که همین حالا درگیر تورم، اجاره‌خانه، کمبود دارو و بحران معیشت هستند. وزیر گردشگری به‌جای این‌که از «قطار گردشگری» حرف بزند، باید توضیح دهد این قطار قرار است روی ریل فروپاشی زیرساختی کشور حرکت کند یا واقعاً به سمت توسعه پایدار و مدیریت منابع پیش برود؟

  • خطر ورشکستگی بیخ گوش هتل‌داران ایرانی / رئیس جامعه هتلداران ایران: بسیاری از مردم دیگر نمی توانند سفر بروند

    خطر ورشکستگی بیخ گوش هتل‌داران ایرانی / رئیس جامعه هتلداران ایران: بسیاری از مردم دیگر نمی توانند سفر بروند

    به گزارش اقتصادران، جمشید حمزه‌زاده، رئیس جامعه هتل‌داران ایران، گفت: سفر علنا از اولویت زندگی بسیاری از مردم خارج شده است.

    رئیس جامعه هتلداران ایران گفت: صنعت هتلداری، حتی پیش از بروز بحران‌های اخیر نیز با چالش‌های متعددی دست‌وپنجه نرم می‌کرد. تحریم، ورود گردشگران خارجی را تا حد زیادی محدود کرد. در جای خالی گردشگر خارجی، بیشتر وابستگی هتل‌ها در ایران به مسافران داخلی و زائران مذهبی محدود شد، اما مساله اینجاست که قدرت خرید داخلی به شدت افت کرده و سفر علنا از اولویت زندگی بسیاری از مردم خارج شده است.

    متأسفانه، تاکنون شاهد هیچ اقدام عملی و ملموسی از سوی دولت در راستای حمایت از صنعت هتلداری نبوده‌ایم. اظهارات وزیر محترم میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی محدود به وعده‌هایی مبنی بر انعکاس مشکلات به دولت و پیگیری آن‌ها بوده است، حداقل تا این لحظه.

  • سفرهای داخلی برای ایرانیان گران تر از سفر خارجی آب می خورد؟! / قیمت بلیط قطار و هواپیما نجومی شد

    سفرهای داخلی برای ایرانیان گران تر از سفر خارجی آب می خورد؟! / قیمت بلیط قطار و هواپیما نجومی شد

    به گزارش اقتصادران، تیر ماه سال گذشته بود که با رأی دیوان عدالت اداری، نرخ‌گذاری بلیط هواپیما توسط ستاد تنظیم بازار متوقف و مقرر شد قیمت‌گذاری بر اساس عرضه و تقاضا باشد که همین موضوع آغاز روند افزایش قیمت بلیط هواپیما و در برخی موارد حتی دو برابر شدن آن را در پی داشت؛ هرچند انجمن شرکت‌های هوایی از کاهش قیمت بلیط در ایام غیرتعطیل خبر داده بودند، اما در عمل قیمت‌ها در روزهای غیرتعطیل نیز نزدیک به روزهای تعطیل شد.

    رصد سایت های فروش اینترنتی نشان می دهد در اسفندماه ۱۴۰۳ و فروردین امسال، همچنان گران‌فروشی و افزایش غیرمنطقی قیمت بلیط هواپیما مورد اعتراض مردم و سازمان تعزیرات حکومتی بوده است. به طوری که سازمان تعزیرات خواستار بازنگری در رأی دیوان عدالت اداری برای جلوگیری از این افزایش‌ها شد. این درحالی است که مدیرعامل سازمان هواپیمایی کشور افزایش نرخ بلیط هواپیما را ناشی از عرضه و تقاضای بازار دانست.

    با توقف نرخ‌گذاری دستوری توسط ستاد تنظیم بازار و آزاد شدن قیمت‌گذاری بر اساس عرضه و تقاضا، قیمت بلیط در بخش هوایی متاثر شد. به نظر می رسد ارقامی که با رصد امروز سایت های فروش اینترنتی در جدول زیر از مبدا پایتخت به برخی از مقاصد پرتردد کشور می بینیم، برای خدمات هوایی که از فرسودگی قابل توجهی رنج می برند و با توجه به سطح درآمدهای مردم، رقم بسیار بالایی باشد.

    مقصد  قیمت 
    تهران به کیش  از ۱ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان
    تهران به اصفهان از ۲ میلیون و ۵۰۰ هزارتومان
    تهران به اهواز  از ۳ میلیون و ۱۰۰ هزار تومان
    تهران به شیراز  از ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان
    تهران به مشهد  از ۵ میلیون و ۱۰۰ هزار تومان
    تهران به قشم  از ۴ میلیون تومان
    تهران به بندرعباس  از ۷ میلیون تومان
    تهران به تبریز  از  ۳ میلیون و ۱۰۰ هزار تومان
    تهران به دبی از ۵ میلیون تومان
    تهران به استانبول از ۶ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان
    تهران به نجف اشرف ۷ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان

    البته در تیر ماه ۱۴۰۳تنها بلیط هواپیما مشمول گرانی نشد بلکه قیمت بلیط قطارهای مسافری نیز ۳۰ درصد افزایش یافت که این افزایش در سکوت خبری انجام شد؛ به طوری که پیش‌فروش بلیط قطارهای مسافری برای بازه زمانی اول تا ۲۲ اسفند در سال گذشته با ۲۵ درصد افزایش قیمت نسبت به نرخ گذشته آن آغاز شد و در تیرماه و آبان سال گذشته نیز دوباره دستخوش تغییرات قیمتی شد.

    بر اساس گشتی در سایت های فروش بلیط، در جدول زیر قیمت بلیط قطار امروز از مبدا تهران به برخی از مقاصد پر رفت و آمد کشور را مشاهده می کنید:

     

    مقصد قیمت
    تهران به مشهد  ۱ میلیون و ۵۹۰ هزار تومان
    تهران به شیراز   ۷۷۰ هزارتومان
    تهران به بندرعباس ۵ میلیون و ۹۰۰ هزارتومان
    تهران به اصفهان   ۴۲۰ هزارتومان
    تهران به تبریز    ۷۰۰ هزارتومان

    باوجود اینکه ناوگان هوایی به دلیل تحریم‌ها فرسوده و ناکافی است و در بخش ریلی نیز همچنان زیرساخت‌ها و تعداد قطارها پاسخگوی نیاز تمام متقاضیان در ایام پیک نیست؛ شرکت‌های حمل و نقل با درک این موضوع، قیمت‌ها را برای کسب سود بیشتر بالاتر برده و در ایام تعطیلات تابستانی، اعیاد مذهبی و حتی نزدیکی به ایام محرم و اربعین هیچ تخفیفی برای مردم قائل نشده تا عموم جامعه نیز بتوانند از این امکانات بهره مند شوند.

    به نظر می رسد با خارج شدن نرخ‌گذاری بلیط هواپیما از حالت دستوری دست شرکت‌های حمل و نقل ازجمله هوایی و ریلی برای افزایش قیمت‌ها باز شده است؛ اگرچه سازمان هواپیمایی کشوری بر فروش بلیط توسط شرکت‌ها نظارت دارد و در صورت مشاهده گران‌فروشی خارج از نرخ مصوب انجمن شرکت‌های هواپیمایی (که غالبا این انجمن نرخ‌ها را تعیین می‌کنند) برخورد می‌کند، اما آنچه در عمل رخ می دهد این است که این نرخ‌ها در ایام پیک بسیار بالا بوده و کمتر کسی توان خرید آن را پیدا می کند.

  • هزینه یک سفر خارجی ارزان؛ ۳ پایه حقوق یک کارگر! / گرانی در‌های سفر را به روی ایرانی ها بست

    هزینه یک سفر خارجی ارزان؛ ۳ پایه حقوق یک کارگر! / گرانی در‌های سفر را به روی ایرانی ها بست

    به گزارش اقتصادران، ایام عید و مهم‌ترین تعطیلات ایرانی، همواره شرایط را برای افزایش رونق بعضی از کسب‌وکار‌ها مهیا می‌کند؛ هرچند تا سال‌های قبل این‌طور به نظر می‌رسید و این روز‌ها به جای سود و رونق، تنها گرانی در بازار موج می‌زند. با رسیدن به تعطیلات، صنعت گردشگری و فعالان این بخش به‌ویژه آژانس‌های هواپیمایی، از همیشه پرکارترند و این یک اتفاق رایج در تمامی کشورهاست.

    پر شدن هتل‌ها و افزایش قیمت بلیت ناوگان حمل‌ونقل مثل قطار و هواپیما در پی رشد تقاضا، امری غیرمعمول نیست، اما در ایران افزایش چشم‌گیر قیمت‌ها نکته‌ای قابل تامل است. رشد حدود ۴۰ درصدی هزینه پرواز‌های داخلی و ۶۰ درصدی پرواز‌های خارجی از یک سو، تاثیر مستقیم نرخ ارز بر قیمت هتل‌ها و اقامتگاه‌ها در داخل و خارج کشور، سبب جهش قیمتی جدی تور‌های گردشگری و مسافرتی شده است. فعالان صنعت گردشگری بر این باورند افزایش سنگین قیمت‌ها باعث کاهش تقاضا برای سفر‌های هوایی شده و وضعیت چندان مساعد نیست.

    تاثیر ارز بر هزینه پرواز

    در پی بررسی قیمت‌ها و وضعیت تور‌های مسافرتی، با تعدادی از آژانس هواپیمایی و فعالان این عرصه به گفت‌و‌گو پرداختیم. یکی از این فعالان درباره احوالات پرواز‌های خارجی به اقتصاد ۲۴ گفت: طی چند ماه گذشته بحث محدودیت پرواز‌های ایرانی بسیار مطرح بود. از سمتی دیگر با رشد قیمت دلار، هزینه تامین سوخت هواپیما و سایر خدمات هوایی افزایش جدی داشت. این گرانی که امروز برای بلیت‌های هواپیما شاهد هستیم، لزوما به خاطر تعطیلات عید نیست و از پاییز و زمستان امسال قیمت‌ها تا ۵۰ درصد هم افزایش یافتند. پرواز‌های ایرانی تنها می‌تواند به کشور‌های اطراف و همسایه مانند ترکیه و ارمنستان به صورت مستقیم انجام شود. در سایر موارد حتی پرواز به شرق آسیا هم چند مسیره است و باید توسط ایرلاین‌های خارجی و اغلب عربی انجام شود. همین موضوع تاثیر دلار بر پرواز‌ها را بیشتر می‌کند.

    ارزان‌ترین سفر خارجی چقدر آب می‌خورد؟

    یکی از متصدیان تور‌های خارجی گفت: ارزان‌ترین تور خارجی برای عید امسال، گرجستان و ارمنستان است که هر دو قیمت‌هایی به طور تقریبی یکسان دارند. هزینه سفر به ارمنستان برای ۳ شب و ۴ روز، از ۲۱ میلیون تومان آغاز می‌شود. این نرخ برای یک هتل رده پایین در اطراف شهر است و اگر بخواهید در هتل بهتری در مرکز شهر اقامت داشته باشید، تا ۳۰ میلیون تومان هم باید بپردازید.

    این متصدی  درباره تغییرات قیمتی نسبت به مدت زمان مشابه سال قبل، ادامه داد: همین تور ارمنستان سال گذشته از حدود ۱۴ میلیون تومان و حتی کمتر شروع می‌شد. در بهار و تابستان که زمان اصلی سفر به این کشور است و هتل‌های مقصد هم گرانند، سال گذشته با حدود ۱۹ تا ۲۰ میلیون تومان می‌شد در یک هتل خوب ۴ ستاره برای ۳ شب اقامت داشت. اما این قیمت‌ها طی ۶ ماه گذشته به نحوی تغییر کرد که حتی در فصل زمستان که حجم مسافر به این کشور بسیار کم است، به دلیل افزایش قیمت بلیت هواپیما ارزان‌ترین تور از ۱۲ میلیون تومان شروع می‌شد. قیمت‌ها برای مسافرت به کشور‌های پرتقاضاتر مثل ترکیه و دوبی بالاتر است. دوبی الان با وجود گرمای هوا، هزینه نسبتا بالایی دارد و تور ۳ شب و ۴ روز آن از حدود ۲۸ میلیون تومان آغاز می‌شود. بخشی از این گرانی قطعا به خاطر تعطیلات عید است، اما به طور کلی افزایش چشم‌گیر نرخ دلار و هزینه خدمات هوایی است.

    مشکل هزینه پرواز است

    در راستای بررسی وزن هزینه بلیت هواپیما از تور‌های مسافرتی، قیمت پرواز‌ها را به صورت جداگانه بررسی کردیم. یک پرواز رفت‌وبرگشت لحظه آخری چارتری به ترکیه در ارزان‌ترین حالت ممکن با مدت زمان اقامت ۳ شب در استانبول، ۱۷ میلیون تومان است. برای ۳ شب اقامت در هتل متوسط این کشور هم براساس قیمت‌های حاضر در سایت‌های بین‌المللی و رسمی رزرو هتل، باید به ازای هر نفر حدود ۶ الی ۷ میلیون تومان بپردازیم.

    اگر هزینه سایت‌های واسط برای پرداخت و رزرو هتل را در این میان درنظر بگیریم، به رقمی حدود ۹ میلیون تومان می‌رسیم. هرچند اگر چالش تعاملات بانکی در میان نبود، هر کسی به راحتی و بدون پرداخت هزینه اضافه می‌توانست یک هتل ساده را در همین کشور‌های همسایه رزرو کند، اما به هر حال باید این هزینه را جزو هزینه‌های رزرو هتل دانست. این یعنی هزینه اقامت ۳ شب در هتل خارجی، یک سوم تا نصف قیمت بلیت پرواز است که تناسبی عجیب و متحیرکننده به نظر می‌رسد. این اتفاق تنها منحصر به سفر‌های خارجی نبوده و برای پرواز‌های داخلی نیز چنین تناسبات و گرانی قابل توجهی برای بلیت‌های هواپیما وجود دارد. به عنوان مثال قیمت بلیت چارتری لحظه‌آخری به کیش برای ۳ شب اقامت، حدود ۸ الی ۹ میلیون تومان است؛ در حالی که اقامت در یک هتل متوسط برای ۳ شب، حدود ۵ میلیون تومان برای هر نفر آب می‌خورد.

    گرانی در‌های سفر را به روی مردم بست

    غیر از بحث قیمت‌ها، میزان تقاضا برای این تور‌های مسافرتی نیز مسئله‌ای حائز اهمیت است؛ آنکه شرایط مردم برای تهیه هزینه‌های این سفر چه تغییری کرده و آیا می‌توان گفت امسال سال پررونقی برای صنعت گردشگری و آژانس‌های هواپیمایی بوده است یا نه. یکی دیگر از فعالان این صنعت درباره میزان تقاضا  گفت: از یک ماه پیش از عید، تماس‌های زیادی از سمت مردم برای پرسیدن قیمت تور‌ها انجام می‌شد. اما باز هم تماس‌ها نسبت به سال‌های گذشته کاهش جدی داشت. در حال حاضر بخش زیادی از اطلاعاتی که مردم درباره سفر‌ها و تور‌ها کسب می‌کنند، اینترنتی است و آمار ورود به صفحات نشان می‌دهد مردم جستجوی زیادی داشتند، اما تنها در حد همین جست‌و‌جو باقی ماند. همه مردم با دیدن افزایش قیمت‌ها، از سفر‌ها منصرف شدند یا گزینه‌های دیگر و ارزان‌تر را انتخاب کردند. حتی برخی از افراد هم منتظرند تا شاید لحظه آخر تخفیفی داشته باشد و هزینه‌ها کمتر شود. ولی واقعیت اینجاست حتی اگر تور‌ها تخفیف لحظه آخری هم داشته باشند، باز نسبت به قیمت‌های کلی فعلی تغییر چندانی وجود نخواهد داشت.

    حذف سفر از سبد هزینه های خانوار

    هر انسانی برای رسیدن به آرامش و کاهش تنش‌های ذهنی پس از فرازونشیب‌های متعدد، نیازمند دسترسی به امکانات و بهره‌مندی از شرایط مناسب است که سفر می‌تواند بخشی از آن را تامین کند. مهم نیست کجا باشد؛ هر جایی که بتواند کمی آرامش خاطر به افراد تزریق و در ادامه اوقات خانوادگی خوشی را مهیا کند، مناسب است.

    متاسفانه طی سال‌های گذشته هزینه‌های سفر جهش جدی داشت و این مورد نیز مانند سایر الزامات، از سفره بسیاری از خانوار‌ها حذف شد. یک خانواده ۴ نفره، درآمد چند ماه خود را باید برای یک سفر ساده هوایی به کیش پس‌انداز کند؟ یا خانواده‌ای که قصد دارد یک سفر ساده به همین کشور‌های اطراف و ارزان قیمت را داشته باشد، چند سال باید برای آن برنامه‌ریزی کند؟ از همه مهم‌تر؛ زمانی که اکثر مردم درگیر تامین مایحتاج اصلی معیشت هستند، اصلا می‌توانند حتی چنین سفر‌های ساده‌ای را آرزو کنند؟

  • زندگی قسطی؛ سفر قسطی / بحران اقتصاد به مغز استخوان‌ ایرانی ها رسید

    زندگی قسطی؛ سفر قسطی / بحران اقتصاد به مغز استخوان‌ ایرانی ها رسید

    به گزارش اقتصادران، آدم‌ها خسته شده‌اند از گفتن، از شمردن بحران‌ها و مقایسه عدد و رقم‌ها با هفته قبل و ماه قبل و سال قبل، آمارها و نمودارها هم انگار خسته‌اند و سر به زیر. هر‌چند تمام این اعداد حالا دیگر انقدر محسوس و ملموس است که نیازی به اثبات و حساب و کتاب ندارد. بحران اقتصاد مغز استخوان‌مان را لمس کرده است. در این میان آنچه آب رفته و کوچک شده، سفره‌ها و سبدها و چنته‌های خالی یک یک ماست. مایی که حالا دیگر حالمان خوش نیست، چه باور کنی چه نکنی.

    آمارهای سفر هم در سال‌های اخیر مثل آمار بخش‌های دیگر یک زندگی معمولی آب رفته و نمودارهایش سر به زیرند. این مساله چند بعدی است و تنها معنای حذف یک تجربه از لیست هزینه‌های خانواده را ندارد. حذف سفر علاوه بر اینکه معنای کاهش منابع مالی خانواده‌ها و افزایش هزینه مایحتاج ضروری را دارد، به معنای رکود گردشگری داخلی و از سویی با نگاهی بلندمدت و اجتماعی به معنای انباشت فشارهای روحی و روانی در بطن جامعه است. سفر تنها فرصت تفریح و تفرج نیست، که مجالی است برای نفس کشیدن و رهایی از فشارهای روزمره و بعد بازگشتن به زندگی. حذف آن از سبد خانواده‌ها در کنار نشانه‌ها و تبعات اقتصادی، پیامدهای اجتماعی هم دارد که چندان مورد توجه نیست و در مورد آن صحبت نمی‌شود.

    کاهش ۵۰ تا ۶۰ درصدی سفر در نوروز ۱۴۰۴

    فعالان بخش گردشگری مدتی است در خصوص وضعیت سفر در پیک سفرهای نوروزی و تابستانی ابراز نگرانی می‌کنند، آمارهای رسمی و پژوهش‌های انجام شده هم این نگرانی را تایید می‌کند. «امیرپویان رفیعی‌شاد» رییس هیات‌مدیره انجمن صنفی دفاتر مسافرتی استان تهران در خصوص وضعیت سفر در نوروز پیشِ‌رو به «اعتماد» می‌گوید: «شرایط اقتصادی و وضعیت معیشتی مردم مناسب نیست و متأسفانه این موضوع باعث شده اقبال مردم نسبت به سفر بسیار کمرنگ شود. در گردشگری داخلی، تأثیرات مثبت و منفی این مولفه می‌تواند روی مقاصد و جوامع میزبان دیده شود. در شرایطی که جامعه با مشکلات اقتصادی مواجه است، طبیعی است که گردشگری اولویت چندم مردم باشد. معمولا ابتدا مایحتاج ضروری، تأمین می‌شود و اگر چیزی در نهایت باقی بماند، به تفریح و سفر اختصاص پیدا می‌کند. در چند سال اخیر افزایش هزینه‌ مایحتاج روزانه به حدی بوده که درآمد مردم حتی کفاف هزینه‌های ضروری را هم نمی‌دهد – البته منظور ما عامه مردم است و در مورد یک قشر خاص صحبت نمی‌کنیم- مسلم است که این شرایط بر گردشگری تأثیر منفی دارد. در سفرهای خارجی هم رکوردشکنی نرخ دلار و یورو باعث شده اقبال زیادی نسبت به سفرهای خروجی وجود نداشته باشد.»

    رفیعی شاد به شکل‌گیری فرهنگ سفر در اوایل دهه نود اشاره کرده و می‌گوید: «در دهه گذشته، سفر و گردشگری به گونه‌ای جا افتاده بود که حتی افراد متوسط رو به پایین هم می‌توانستند سفرهای خارجی به کشورهای نزدیک داشته باشند. اما حالا که برخی کشورها برای ورود گردشگران شرط همراه داشتن مبلغ روزانه‌ای حدود صد دلار تعیین می‌کنند. یک خانواده پنج‌نفری برای یک سفر چند روزه باید حدود سه هزار دلار همراه داشته باشد تا در هنگام ورود به آن کشور دچار چالش نشود. این مبلغ چیزی حدود سیصد میلیون تومان است که تامین آن برای اقشار متوسط و حتی بخشی از مرفهین هم امکانپذیر نیست.» او در خصوص نوروز امسال و پیش‌بینی وضعیت سفر می‌گوید: «نمی‌توانیم پیش‌بینی دقیقی داشته باشیم، اما شواهد و آمارهای اولیه از دفاتر خدمات مسافرتی حکایت از کاهش چشمگیر سفر دارد. اقبال نسبت به سال‌های گذشته بسیار کمتر است، اما چون هنوز سفرها به اتمام نرسیده، نمی‌توانیم به‌طور دقیق عدد و رقمی اعلام کنیم. احتمال بالایی وجود دارد که با کاهش ۵۰ تا ۶۰ درصدی سفرها در نوروز ۱۴۰۴ روبه‌رو باشیم.»

    کاهش توان سفر کردن

    مرکز آمار ایران در هفته‌های اخیر بر مبنای نتایج طرح آمارگیری از گردشگران ملی گزارشی منتشر کرده است که بیانگر وضعیت سفر بین ایرانیان است. این آمار به روشنی مشخص می‌کند که در یک دهه اخیر معیشت و مسائل اقتصادی چه تاثیری بر کمیت و کیفیت سفر ایرانیان داشته است. «ارشک مسائلی» عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در گفت‌وگو با «اعتماد» با تحلیل شرایط گردشگری ایران، مروری هم به این آمار داشت و آن را در بازه زمانی هشت‌ساله بررسی کرده و معتقد است: «آسیب‌هایی که حوزه گردشگری به‌طور کلی متحمل می‌شود، می‌تواند در چند سطح طبقه‌بندی شود: کشوری، منطقه‌ای و بین‌المللی. هر یک از این سطوح دارای ابعاد مختلفی است که باید به‌طور جداگانه مورد بررسی قرار گیرد. بخشی از این آسیب‌ها ناشی از شوک‌هایی است که به گردشگری وارد می‌شود و ریشه در ماهیت چندبخشی و چندمعیاری این صنعت دارد. یکی از این شوک‌ها می‌توانند ناشی از جنگ باشند.

    کشورهایی که در آنها عملیات تروریستی اتفاق می‌افتد هم با چنین مشکلاتی مواجه می‌شوند. همچنین، همه‌گیری بیماری‌ها نیز تأثیرات گسترده‌ای بر گردشگری دارد که در همه‌گیری کرونا تمام کشورها آن را تجربه کردند، اما به‌طور مثال همه‌گیری ابولا تنها برخی کشورها را متأثر کرد.» او در ادامه به عوامل بین‌المللی و اتفاقات دیگر در هشت سال اخیر اشاره کرده و معتقد است تاثیر این عوامل از سال ۲۰۱۷ در ایران بیشتر شده و مجموع این اتفاقات بر درآمد سرانه و قدرت خرید مردم هم اثر مستقیم داشته است: «بر اساس آمارهای رسمی اعلام‌شده در بهار ۱۴۰۳، حدود ۵۲.۴ درصد از افراد یا خانوارها به سفر رفته‌اند. اگر به هشت سال قبل، یعنی ابتدای دوره تشدید مجدد تحریم‌ها بازگردیم، این عدد ۶۹ درصد بود. یعنی در این هشت سال، ۱۷ درصد از خانوارهای ایرانی که به سفر می‌رفتند، از سفر رفتن انصراف داده‌اند. بر اساس همین آمار در سال ۱۴۰۳ حدود ۷ میلیون و دویست هزار سفر انجام شده است، در حالی که این عدد در سال ۱۳۹۷ حدود ۱۳ میلیون سفر بود. یعنی تقریبا تعداد سفرها در طول هشت سال به نصف کاهش یافته است. این آمار نشان می‌دهد که سفر از سبد خانوارها حذف شده است. می‌توان گفت میزان سفر ۱۸ تا ۲۰‌درصد کاهش داشته و دلیل اصلی آن، کاهش قدرت خرید مردم است.»

    آمارها نشان می‌دهد تنها میزان و کمیت سفر نیست که تحت تاثیر مسائل اقتصادی و قدرت خرید قرار گرفته، بلکه کیفیت آن هم تغییر کرده است: «در سال ۱۴۰۳، بالغ بر ۵۹ درصد از خانوارها در استان‌های اصلی گردشگری داخلی، در خانه‌های دوستان و بستگان اقامت داشتند. یعنی ۶۰ درصد از مسافران جایی اقامت کردند که نیازی به پرداخت هزینه اقامت نداشته باشند. این رقم در سال ۱۳۹۷ حدود ۴۲ درصد بود. یعنی در این بازه زمانی، ۱۷درصد افزایش در تعداد افرادی که هزینه اقامتی پرداخت نکرده‌اند، مشاهده می‌شود. در مورد گردش و تفریح، در ۱۰ استان اصلی گردشگری (خراسان رضوی، مازندران، فارس، تهران، گیلان، اصفهان، خوزستان، هرمزگان، مرکزی و همدان)، این عدد در سال ۱۴۰۳ حدود ۲۳‌درصد بود، در حالی که در سال ۱۳۹۷ این عدد ۲۹ درصد بود. یعنی میزان استفاده از امکانات مراکز تفریحی و گردشگری این استان‌ها توسط مسافران حدود ۶ تا ۷ درصد کاهش داشته است.»

    زندگی قسطی؛ تفریحات قسطی

    «تور اقساطی بدون ضامن»، «تور اقساطی بدون پیش‌پرداخت» اینها بخشی از تبلیغاتی است که در چند‌ماه اخیر در فضای آنلاین و سطح شهر به کرات دیده می‌شد، البته موضوع سفرهای اقساطی پدیده جدیدی نیست و چند سالی است که بخش گردشگری آن را به عنوان راهکاری برای حل بحران ناشی از مسائل اقتصادی در بخش گردشگری طراحی و اجرا کرده است. اما امسال بیش از همیشه مورد توجه قرار گرفته است. رفیعی‌شاد در خصوص سفر اقساطی معتقد است مخاطبان این خدمات باید به خوبی آن را بررسی کرده و جوانب امر را بسنجند، او می‌گوید: «این روزها تبلیغات فروش اقساطی مواد غذایی را هم می‌بینیم و خرید اقساطی به مرور تبدیل به یک امر طبیعی شده است. اما بهتر است انجام آن در بخش گردشگری با ساماندهی و شفافیت صورت گیرد و اقساط با نرخ سود مشخصی ارایه شود و میزان مبلغی که قرار است قسط‌بندی شود، همراه با روش بازپرداخت و سود حاصله، به‌طور شفاف مشخص شده و به گردشگران ارایه شود.» او در خصوص اینکه اجرای چنین طرح‌هایی مفید است یا خیر می‌گوید: «این موضوع به نفع دفاتر خدمات مسافرتی است و نوعی سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود، مثل فروش اقساطی موتورسیکلت یا کالای خانگی و اقلام مصرفی.»

    ارشک مسائلی که دانش‌آموخته اقتصاد و پژوهشگر حوزه گردشگری است، از منظری دیگر موضوع سفرهای اقساطی را تحلیل می‌کند: «اگر تسهیلاتی ارایه شود که مشابه اقلام پیش‌فروش، درصد سود بانکی روی آن لحاظ شود، استقبال چندانی از آن نخواهد شد. وقتی فرد در شرایط عادی توان پرداخت یک مبلغ را برای یک محصول ندارد، مسلما اگر برای ۶ ماه یا یک سال، ۲۰ درصد به آن مبلغ اضافه شود، تمایلی به خرید آن محصول – در اینجا تور گردشگری- نخواهد داشت. اما تسهیلاتی که دولت می‌تواند به‌طور مستقیم ارایه دهد، مانند سفرکارت‌هایی که در دنیا مرسوم است و در ایران هم وجود دارد، می‌تواند موثر باشد. به این صورت که بانک‌ها موظف شوند بر اساس سفرکارت‌هایی که تعریف می‌شود و دستگاه‌های پوز موجود در مراکز خدمات گردشگری، برای هر فردی که حقوق خود را دریافت می‌کند، تسهیلاتی را واریز کنند تا این فرد بتواند از خدمات گردشگری استفاده کند. اما اگر تسهیلات اقساطی با افزایش هزینه‌های مالی همراه باشد، نمی‌تواند محرکی برای افزایش تقاضای سفر باشد.»

    او درباره اثربخشی سفرهای اقساطی در افزایش تقاضا برای سفر اشاره کرده و می‌گوید: «زمانی که تفاوت بین قدرت خرید و هزینه‌های سبد خانوار زیاد شود، نه تنها متقاضی، بلکه عرضه‌کننده محصول هم به دنبال فروش اقساطی محصولات خود می‌رود. مثلا در فروشگاه‌های زنجیره‌ای، بسیاری از محصولات به صورت اقساطی فروخته می‌شوند، زیرا موجودی انبار گردش ندارد و نقدینگی راکد مانده است. اما اگر این چرخه ادامه داشته باشد، حتی این روش نیز نمی‌تواند کارآمد باشد. راهکاری که برای چنین شرایطی می‌توان پیشنهاد داد این است که تابع عرضه اقتصاد تغییر کند. تابع عرضه در اقتصاد در دو حالت می‌تواند بهبود پیدا کند: اول، ورود سرمایه خارجی و دوم، فناوری. این دو عامل تنها مواردی هستند که می‌توانند تابع عرضه را تغییر داده، تولید را افزایش دهند و در نتیجه، قدرت خرید و درآمدها را بهبود بخشند. اما اگر شرایط بدتر شود و فاصله بین درآمد و هزینه‌های سبد خانوار بیشتر شود، این وضعیت بغرنج‌تر خواهد شد.»

    اعطای تسهیلات به طرف تقاضا

    مسائلی معتقد است در شرایط فعلی سیاست‌گذاری‌های بخش گردشگری باید تغییر کند و به جای توجه و تاکید بر تقویت بخش عرضه خدمات، برای حفظ زیرساخت‌های موجود لازم است تسهیلات به سمت طرف تقاضا (گردشگران) هدایت شود: «اصلی‌ترین عاملی که می‌تواند بخش گردشگری را سرپا نگه دارد، اعطای تسهیلات به طرف تقاضا است. یعنی به جای اینکه تسهیلات را به بخش عرضه (مانند ساخت هتل‌ها و اقامتگاه‌ها) اختصاص دهیم، باید تسهیلات را به طرف تقاضا منتقل کنیم. چرا که در حال حاضر، مشکل اصلی کمبود منابع در طرف تقاضا است. اگر این اتفاق بیفتد، گردشگری می‌تواند به‌تدریج بهبود پیدا کند. اما اگر تسهیلات به طرف تقاضا اختصاص داده نشود، به مرور زمان، با کاهش سفرها، تأسیسات گردشگری هم متضرر خواهند شد و این موضوع بدهی‌ها به بانک‌ها را افزایش می‌دهد و این چرخه معیوب ادامه خواهد داشت.»

    عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری معتقد است در صورت تداوم روند فعلی، سفر نه‌تنها در میان قشر متوسط که در میان تمامی اقشار به مرور از سبد هزینه‌ها حذف خواهد شد: «بخش گردشگری از سایر بخش‌های جامعه جدا نیست و تحت تأثیر عوامل اقتصادی قرار دارد. به نظر می‌رسد که با تشدید مشکلات اقتصادی مسافران در سطوح مختلف به‌تدریج یک گام به عقب برمی‌گردند. کسی که در گذشته چند بار در سال به اروپا سفر می‌کرد، ممکن است حالا تنها یک یا دو بار در سال به اروپا سفر کند. کسی که قبلا به اروپای غربی سفر می‌کرد، حالا به صربستان و کشورهای اطراف سفر کند. کسی که به ترکیه و کشورهای اطراف سفر می‌کرد، ممکن است به ایرانگردی روی آورد. کسی که قبلا چند بار در سال ایرانگردی می‌کرد، تعداد سفرهایش را کاهش می‌دهد. به این ترتیب، همه سطوح ناگزیر تحت تأثیر این شرایط قرار می‌گیرند» او بر این نکته تاکید می‌کند که: «وقتی ۵۹ درصد در مقابل ۴۲ درصد، یعنی ۱۷ درصد کاهش در تعداد سفرها مشاهده می‌شود، این به ما می‌گوید که ۱۷درصد از خانوارها از سفر رفتن صرف‌نظر کرده‌اند. وقتی خانوارها سفر نروند، در بلندمدت مشکلات فرهنگی و معضلات اجتماعی به وجود می‌آید.»

    حال همه ما خوب نیست، باور کن

    اردیبهشت ماه سال جاری مرکز پژوهش‌های مجلس گزارشی منتشر کرد که حاوی نکات قابل تاملی درباره وضعیت گردشگری داخلی بود. گزارشی که با استناد به آمارهای موجود نشان می‌داد کیفیت و کمیت سفر به ویژه در میان قشر متوسط جامعه در یک دهه اخیر دستخوش تغییرات عمده شده است. فارغ از اینکه این گزارش چقدر به ضعف‌های ساختاری در حوزه گردشگری داخلی پرداخته است، بخشی از نتایج به دست آمده در آن تصویری از وضعیت کلی جامعه و آینده سلامت روان آن به دست می‌دهد. نگاهی چند بعدی به این گزارش و استفاده از داده‌های آن برای تحلیل وضعیت اجتماعی ایران مسائلی را روشن می‌کنند که شاید در نظر اول ارتباطی با مقوله گردشگری و سفر نداشته باشند، اما پژوهش‌های انجام شده نشان می‌دهد مفهوم سفر در بروز و ظهور برخی پدیده‌های اجتماعی اثر گذار است.

    گزارش وضعیت سفر ایرانیان در یک دهه اخیر وقتی در کنار نتایج پژوهش‌های بین‌المللی درباره تاثیر سفر بر کیفیت زندگی افراد قرار می‌گیرد، می‌تواند حکم زنگ خطر درباره سلامت روان ایرانیان را داشته باشد. موضوعی که سال‌هاست برخی کارشناسان، از جمله وزیر بهداشت دولت دوازدهم درباره آن هشدار داده‌اند. ارتباط میان سفر و سلامت روان و شادی بارها موضوع پژوهش و تحقیق‌های بین‌المللی بوده است. در یکی از پژوهش‌های اخیر که محققان دانشگاه ایالتی واشنگتن انجام داده و مجله «Tourism Analysis» بخش‌هایی از آن را منتشر کرده است رابطه معناداری بین دفعات سفر و رضایت کلی از زندگی وجود دارد. محققان در این پژوهش ۵۰۰ شهروند تایوانی را مورد مطالعه قرار داده و از آنها خواسته‌اند علاوه بر بیان رضایت خود از زندگی در مقیاس یک تا ده، اعلام کنند که در یک سال اخیر چند بار به سفر رفته‌اند. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد کسانی که بیشتر سفر کرده‌اند ۷ درصد بیش از دیگران احساس رضایت از زندگی داشته و شادتر بودند.

    در این مطالعه مشخص شده است فارغ از عواملی مانند جنسیت، سن، درآمد و سطح تحصیلات، سفر باعث افزایش سطح رضایت از زندگی می‌شود و سفرهای مکرر پتانسیل افزایش شادی را برای افراد از هر سن و طبقه‌ای را دارد. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد سفر به‌طور کلی تاثیر مثبتی بر نگرش افراد به زندگی دارد اما تاثیر سفرهای بین‌المللی در این زمینه بیشتر است. محققان در این پژوهش به این نتیجه رسیده‌اند که سفرهای ماجراجویانه و هیجان‌انگیز تاثیر مثبت به مراتب بیشتری بر روحیه افراد باقی می‌گذارند. در بخشی از این پژوهش به تاثیر سفر در مفهوم کلی آن پرداخته شده و نشان می‌دهد سفر حتی اگر با اهداف کاری و سازمانی صورت گیرد بر میزان شاد بودن و رضایت از زندگی افراد تاثیر می‌گذارد. این پژوهش اهمیت سفر در شادی و رفاه را مورد تاکید قرار داده و به سیاست‌گذاران پیشنهاد می‌کند تسهیلاتی برای افزایش آمار سفر فراهم کنند و اهمیت اولویت دادن به سفر در برنامه‌ریزی‌ها را با هدف گذراندن اوقات فراغت یا کار به افراد گوشزد کرده و به مدیران سازمان‌ها هم پیشنهاد می‌کند تشویق به سفر و حمایت از آن را در سیاست‌های سازمانی خود از طریق دادن مرخصی با حقوق یا مشوق‌های دیگر، لحاظ کنند. چرا که این اقدامات تاثیر مثبتی بر رفاه و روحیه و شادی کارکنان دارد.

    با مرور نتایج پژوهش محققان دانشگاه واشنگتن و همچنین موسسه گالوپ و از سویی نگاهی به آمارهای محدود و محافظه‌کارانه‌ای که در سال‌های اخیر در خصوص سلامت روان ایرانیان و آمارهای مربوط به افسردگی منتشر شده است، می‌توان پازلی را تکمیل کرد که تصویری از وضعیت روحی و روانی آینده جامعه به دست می‌دهد. «علی فتحی آشتیانی» رییس سازمان روانشناسی و مشاوره ایران مهر‌ماه سال گذشته اعلام کرده بود: «حدود یک سوم افراد جامعه با اختلالات روانشناختی مواجه هستند و این می‌طلبد که کار‌های جدی‌تری در این مورد انجام دهیم. آخرین مطالعه ملی بررسی سلامت روانی در سال ۱۳۹۹ صورت گرفت که بر اساس آن ۲۹.۷ درصد از جامعه ایرانی به نوعی از نشانه‌های اختلالات روانی رنج می‌برند» از سویی موسسه نظرسنجی گالوپ در تازه‌ترین گزارش خود درباره «شادی جهانی» که به بررسی میزان شاد بودن شهروندان کشورها می‌پردازد، فنلاند را شادترین کشور دنیا معرفی کرده است. بر اساس این گزارش روسیه و اوکراین با اینکه درگیر جنگ هستند، به ترتیب در رده‌های ۷۰ و ۹۲ قرار دارند. ترکیه رتبه ۱۰۶ و چند رتبه پایین‌تر از آن، ایران در جایگاه ۱۱۰ قرار دارد.

    در چنین شرایطی، ضرورت بازنگری در سیاست‌های گردشگری و حمایت از این بخش بیش از پیش احساس می‌شود. شاید زمان آن رسیده که به جای تمرکز صرف بر توسعه زیرساخت‌ها، به فکر تسهیل شرایط برای مسافران باشیم. ارایه تسهیلات مالی، کاهش هزینه‌ها و توزیع سفرها در طول سال می‌تواند گام‌های موثری در این مسیر باشد. سفر تنها یک فعالیت تفریحی نیست، بلکه سرمایه‌ای است که سلامت روان جامعه را تضمین می‌کند. سفر بخشی از زندگی است که به انسان‌ها فرصت می‌دهد تا دنیا را ببینند و با تجربه‌های جدید، روح خود را تازه کنند. اگر این فرصت از دست برود، نه تنها بخش گردشگری از منظر اقتصادی آسیب می‌بیند، بلکه جامعه هم بخشی از شادابی و پویایی خود را از دست خواهد داد. باید به سفر نه به عنوان یک کالای لوکس، بلکه به عنوان نیازی ضروری برای داشتن یک جامعه سالم نگاه کرد.

  • بره کُشان مسافران عید / یک شب هتل ۱۰۰ میلیون تومان؟!

    بره کُشان مسافران عید / یک شب هتل ۱۰۰ میلیون تومان؟!

    به گزارش اقتصادران،  سفر‌های نوروزی شاید تا یک دهه قبل برای همه اقشار جامعه امکان‌پذیر و در دسترس بود، اما از نیمه دوم دهه ۹۰ با افزایش نرخ تورم و بحران کرونا بستن بار سفر برای خانوار‌های ایرانی سخت‌تر و دور از دسترس‌تر شده است، تا حدی که برخی از سکو‌های داخلی در آستانه نوروز ۱۴۰۴، سفر قسطی را به عنوان راه‌حلی برای کاهش بار اقتصادی خانوار‌ها افزوده‌اند.

    براساس گزارشی که اتاق بازرگانی تهران در زمستان امسال منتشر کرد، هر خانوار تهرانی در سال تنها قادر به صرف ۵.۵ میلیون تومان برای سفر و تفریح است که به‌زعم بسیاری از کارشناسان این رقم حتی برای یک سفر یک‌روزه نیز ناکافی است. این در حالی است که هزینه‌های یک سفر متوسط، از جمله هزینه‌های اقامت و حمل‌ونقل، به شدت افزایش یافته است.

    براساس این گزارش حدود ۷۵ درصد از خانوار‌های ایرانی قادر به سفر نخواهند بود، چراکه هزینه‌ها برای بسیاری از آنها بیشتر از خط فقر سفر است. طبق نتایج بررسی‌های اخیر، خط فقر سفر در سال ۱۴۰۳ معادل ۱۵ تا ۱۶ میلیون تومان تخمین زده شده است و تنها حدود یک‌چهارم خانوار‌ها قادر به گذراندن تعطیلات در این شرایط اقتصادی هستند. هرچند گفته می‌شود هزینه ماهانه دهک نهمی‌ها نزدیک به ۲۶.۵ میلیون تومان است، اما با توجه به نرخ تور‌های نوروزی، حتی دهک نهمی‌ها نیز نمی‌توانند در تعطیلات نوروز به سفر‌های دلخواه بروند.

    نگاهی به سایت‌های رزرواسیون هتل‌ها نشان می‌دهد یک شب اقامت در هتل برای یک خانواده ۴ نفره بطور متوسط از ۲ (هتل یک ستاره) تا حدود ۲۰ میلیون تومان (هتل پنج ستاره) هزینه دارد. حتی یکی از هتل‌های پنج ستاره و مشهور کیش برای یک شب تا ۱۰۰ میلیون هزینه اقامت اخذ می‌کند. گرچه رئیس جامعه هتلداران کشور از تثبیت نرخ هتل‌ها در نوروز ۱۴۰۴ خبر داده و گفته است که «نرخ هتل‌های کشور به۸ جز مراکز اقامتی جزایر و مناطق آزاد که معمولا شناور است و وزارت میراث‌ فرهنگی و جامعه هتلداران دخالتی روی آنها ندارند، در تمامی استان‌ها ثابت است و همانند سال ۱۴۰۳ محاسبه می‌شود»، اما مقایسه هزینه اقامت در اسفند ماه و نوروز، نشان می‌دهد که تعطیلات عید به نوعی بره کُشان مسافران است و هزینه هتل‌ها تا چندین برابر افزایش پیدا کرده است.

    در جداول ذیل کف و سقف هزینه یک شب اقامت هتل‌های ۱ تا ۵ ستاره برای یک خانواده چهار نفره در چهار مقصد گردشگری محبوب برای مسافران ایرانی یعنی مشهد، اصفهان، شیراز و کیش را بررسی شده است.

    مشهد

    تعداد ستاره هتل قیمت به ازای هر شب برای ۴ نفر (تومان)
    ۱ ۲ تا ۶ میلیون و ۸۰۰
    ۲ ۳ میلیون و ۵۰۰ تا ۱۱ میلیون
    ۳ ۳ میلیون و ۷۰۰ تا ۲۰ میلیون
    ۴ ۶ میلیون و ۸۰۰ تا ۱۴ میلیون
    ۵ ۸ میلیون و ۸۰۰ تا ۲۳ میلیون

     

    شیراز

    تعداد ستاره هتل قیمت به ازای هر شب برای ۴ نفر (تومان)
    ۱ ۲ میلیون و ۵۰۰ تا ۴ میلیون
    ۲ ۲ میلیون و ۵۰۰ تا ۶ میلیون
    ۳ ۴ میلیون تا ۶ میلیون
    ۴ ۵ میلیون و ۳۰۰ تا ۱۱ میلیون و ۲۰۰
    ۵ ۸ میلیون تا ۱۷ میلیون و ۵۰۰

     

    اصفهان

    تعداد ستاره هتل قیمت به ازای هر شب برای ۴ نفر (تومان)
    ۱ ۲ میلیون و ۷۰۰ تا ۵ میلیون و ۸۰۰
    ۲ ۳ میلیون و ۵۰۰ تا ۱۰ میلیون و ۵۰۰
    ۳ ۴ میلیون و ۷۰۰ تا ۱۲ میلیون و ۷۰۰
    ۴ ۸ میلیون و ۸۰۰ تا ۱۴ میلیون
    ۵ ۱۰ میلیون تا ۲۲ میلیون

     

    کیش

    تعداد ستاره هتل قیمت به ازای هر شب برای ۴ نفر (تومان)
    ۱  ۵ میلیون تا ۸ میلیون
    ۲ ۶ میلیون و ۷۰۰ تا ۸ میلیون
    ۳  ۵ میلیون تا ۱۲ میلیون
    ۴  ۱۱ میلیون و ۷۰۰ تا ۱۴ میلیون
    ۵ ۱۲ میلیون و ۳۰۰ تا ۱۰۰ میلیون