برچسب: مجمع تشخیص مصلحت نظام

  • مجمعی که باید گره‌گشای بن‌بست‌های کشور باشد با اینهمه خدم و حشم به یک گره اضافی تبدیل شده است!

    مجمعی که باید گره‌گشای بن‌بست‌های کشور باشد با اینهمه خدم و حشم به یک گره اضافی تبدیل شده است!

    به گزارش اقتصادران، عباس عبدی در یادداشتی انتقادی، مجمع تشخیص مصلحت نظام را به نهاد ناکارآمدی تشبیه کرده که به جای حل مشکلات اصلی کشور، به تصمیماتی می‌پردازد که تاریخ گذشته و بی‌فایده است.

    او ادامه می‌دهد: «نهادی که باید گره‌گشایی از بن‌بست‌های کشور بر اثر موانع شرعی و حقوقی کند، در عمل خودش تبدیل به یک گره اضافی و البته سفت و محکم دیگر بر انواع گره‌های تصمیم‌گیری و سیاستگذاری شده است.»

    عبدی به وضعیت اخیر مجمع اشاره کرده و می‌نویسد: «یکی از آخرین مصوبات آن تصویب لایحه CFT است که پس از اجرایی شدن اسنپ‌بک رخ داده است. اتفاقا پیام این رفتار به غربی‌ها این است که تا ما را تحت فشار قرار ندهید، حاضر نیستیم که چیزی را بپذیریم. ولی از عجایب اینکه معمولا زمانی می‌پذیریم که این پذیرش چندان کارایی ندارد و مصداق ضرب‌المثل قبای بعد از عید است که می‌گویند به درد گلِ مِنار می‌خورد.»

    او به نقش دین در مخالفت‌ها و موافقت‌ها اشاره کرده و می‌نویسد: «جالب‌تر و تاسف‌بارتر این است که برای عدم تصویب این لایحه، چون از نظر عقل و منطق نمی‌توانستند دفاع کنند، از دین و اسلام مایه می‌گذاشتند و برخی امامان جمعه آن را حرام و عدم پایبندی به قرآن معرفی می‌کردند، حال که تصویب شده، بالطبع مردم خواهند گفت این چه مجمعی است که می‌توان حرام را حلال کند! خب بقیه حرام‌ها را هم دیر یا زود حلال خواهند کرد. در واقع با این کار خود بیشترین ضربه را به دین می‌زنند.»

    عبدی با مثال زدن از عملکرد شورای نگهبان و مجمع، می‌گوید: «اسلام رسمی مورد نظر تاکنون چنین بود که افراد صاحب صلاحیت و حتی متدین را به دلایل سیاسی ردصلاحیت می‌کنند، بعد چنین رفتاری با حرام و حلال خدا می‌کنند. این چه دینی است که بتوان آن را به جوانان منتقل کرد؟ اگر منزجر نشوند، هنر کرده‌اید.»

    و در پایان یادداشت هشدار می‌دهد: «این رفتار‌ها شاید از نظر مقامات دولتی جای تشکر داشته باشد… ولی از نظر مردم جای تشکر ندارد، چون بی‌دلیل و غیرمنطقی و بدون رعایت مصلحت جامعه، حلال و حتی واجب را قبلا حرام کرده بودند و تاکنون هزینه‌های زیادی را به مردم و جامعه تحمیل کرده‌اند و باید پاسخگو باشند. فراموش نکنیم این فقط یکی از دستاورد‌های مشترک شورای نگهبان و مجمع تشخیص است، تقریبا در همه زمینه‌ها همین گونه تصمیم می‌گیرند.»

  • مخالفان FATF از جان اقتصاد ایران چه می خواهند؟ / مجمع تشخیص مصلحت، به مصلحت اقتصاد ایران بیندیشد

    مخالفان FATF از جان اقتصاد ایران چه می خواهند؟ / مجمع تشخیص مصلحت، به مصلحت اقتصاد ایران بیندیشد

    به گزارش اقتصادران، سال ۱۳۸۶ بود که برای اولین بار بحث عضویت در کنوانسیون اف‌ای‌تی‌اف برای برقرار ماندن روابط بانکی ایران و بانک‌های بین‌المللی مطرح شد. نه تحریم‌ها به سختی امروز بود و نه اقتصاد ایران هنوز طعم تلخ تورم‌های بالاتر از چهل درصد را چشیده بود.

    برنامه‌های بلندپروازانه‌ی احمدی نژاد در حال اجرا بود. از یک سو وعده می‌داد همه‌ی ایرانیان قرار است صاحب ملک شوند، از سوی دیگر شریک شدن در سود کارخانجات با برنامه سهام عدالت را مطرح می‌کرد و از یک طرف قصد داشت با اجرای برنامه‌ای تحت عنوان هدفمندی یارانه‌ها اقتصاد را در چاهی بیندازد که خروج از ان هنوز ممکن نشده است .

     هر جا می‌رفت شعارهایی می‌داد که به سرعت در رسانه‌های بین‌المللی بازتاب می‌یافت و فشار بر ایران را بیشتر و بیشتر می‌کرد.

    در این فضا بود که گره ویژه‌ی اقدام مالی به اعضای خود توصیه کرد در روابط مالی با ایران دقت کنند چرا که ایران به دلیل نداشتن قانون مبارزه با پولشویی و تامین مالی تروریسم دارای ریسکی بالاست.

     همان روزها بود که دولت محمود احمدی‌نژاد دست به کار شد. قانونی که شش سالی در مجلس شورای اسلامی معطل مانده بود، قانون پولشویی در مجلس هفتم تصویب شد و در بهمن ماه از سوی شورای نگهبان مورد تایید قرار گرفت. حالا واژه‌ی پولشویی به ادبیات رسانه‌ای ایران راه یافته بود و درباب آثار مخرب آن و ضرورت پیشگیری از پولشویی ،هم کارشناسان سخن می‌گفتند و هم مسئولان.

    گام اول اسفند ۱۳۸۶

    اسفند ۱۳۸۶ هشدار اول اف‌ای‌تی‌اف به ایران اتفاق افتاد به فاصله کمتر از شش ماه دو هشدار دیگر از سوی اف‌ای‌تی‌اف صادر شد. این در حالی بود که نخستین جلسه مبارزه با پولشویی به ریاست وزیر اقتصاد دولت نهم برگزار  و این نشست به تشکیل مرکز اطلاعات مالی و مبارزه با پولشویی منجر شد.

    با این حال پس از دو اخطار مجدد به ایران بالاخره در مهر سال ۱۳۸۸ ایران در لیست سیاه گروه ویژه اقدام مالی قرار می گیرد.

    فروردین سال ۱۳۸۹ در شرایطی که سعید جلیلی دبیر شورای امنیت ملی بود، مصوبه‌ی این شورا به وزارتخانه‌های امور اقتصادی و دارایی، اطلاعات، امور خارجه و بانک مرکزی ابلاغ می‌شود. این مصوبه دلالت بر ان داشت که لازم است تعامل گسترده با اعضای اف‌ای‌تی‌اف اتفاق بیفتد تا خروج از لیست سیاه محقق شود. در حالی که ایران در تلاش بود تا شرایطی را برای خروج از لیست سیاه مهیا کند، FATF تأکید کرد که برای بررسی وضعیت ایران، علاوه بر قانون مبارزه با پولشویی، باید قانونی مستقل برای جرم‌انگاری تامین مالی تروریسم نیز تصویب شود. مقرر بود پس از تصویب این قانون، پروسه ارزیابی برای خروج از لیست سیاه آغاز شود.

    در سال ۱۳۸۸، در زمان دولت احمدی‌نژاد شمس‌الدین حسینی، وزیر وقت امور اقتصادی و دارایی، پیش‌نویس قانون مبارزه با تامین مالی تروریسم را در این وزارتخانه تهیه و به مجلس ارسال کرد. این قانون در نهایت در سال ۱۳۹۰ تصویب شد و برای تایید به شورای نگهبان ارسال گردید. این اما پایان ماجرا نبود. از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳، این قانون در رفت‌وآمد بین مجلس و شورای نگهبان قرار داشت. برخی بر این اعتقادند که دغدغه‌ای جدی برای تصویب آن وجود نداشت.

    در سال ۱۳۹۴، پس از حل مشکل مبارزه با تامین مالی تروریسم،  طیب‌نیا، وزیر اقتصاد وقت، در مکاتبه‌ای به  FATF اعلام کرد دومین نقص ایران برای عضویت برطرف شده است و حالا، با توجه به تصویب دو قانون مهم (مبارزه با پولشویی و تامین مالی تروریسم)، ایران آماده است تا وارد فرآیند ارزیابی FATF شود و بررسی کند که چگونه می‌تواند از لیست سیاه خارج شود.

    نیمی از راه طی شده است

    FATF  تأکید دارد که کشورها باید چهار کنوانسیون خاص را پذیرفته باشند تا در چارچوب همکاری‌های بین‌المللی مشارکت کنند. این کنوانسیون‌ها عبارتند از: کنوانسیون مبارزه با مواد مخدر و روانگردان‌ها (وین ۱۹۸۸)،  کنوانسیون مبارزه با فساد (۲۰۰۴)، کنوانسیون پالرمو یا مبارزه با جرایم سازمان‌یافت و کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم معروف به CFT.

     حالا ایران دو مورد ابتدایی را پذیرفته و بحث بر سر پذیرش دو مورد اخیر همچنان ادامه دارد. مجید انصاری به تازگی اعلام کرده است بحث‌ها بر سر تصویب لایحه سی‌اف‌تی در مجمع تشخیص مصلحت نظام در حال انجام است و به زودی نتایج مثبت حاصل خواذهد شد اما این سخن روی دیگری هم دارد. این بدان معناست که همچنان عضویت ایران در پالرمو رزیر علامت سوال سنگینی قرار خواهد گرفت. این علامت سوال نیز نمی‎تواند عضویت در اف‌ای‌تی‌اف را ممکن کند و در نتیجه ایران امکان عوضیت را نخواهد داشت. عدم حضور در این کنوانسیون نیز به معنای دور ماندن از نظام بانکی بین‌المللی و تحمل هزینه‌های بالا برای نقل و انتقالات مالی است. در حال حاضر ایران در کنار کره شمالی و میانمار در  کنوانسیون اف‌ای‌تی‌اف عضویت ندارد.

    اگر مجمع تشخیص مصلت، به مصلحت اقتصاد ایران بیندیشد، قاعدتا زنجیری را که از سال ۱۳۸۶ تا کنون توسط کاسبان تحریم به پای اقتصاد بسته شده باز خواهد کرد و فرصت خواهد داد این گروگان بتواند نفس بکشد.

  • یک سر تمام بدبختی‌های مملکت احمدی نژاد است!

    یک سر تمام بدبختی‌های مملکت احمدی نژاد است!

    به گزارش اقتصادران، غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی، نماینده سابق مجلس  به سوالات و ابهاماتی پیرامون پرونده FATF  پاسخ داده است.

    در ادامه بخشی از این گفتگو را می‌خوانید؛

    *آقای پزشکیان سر موضوع حجاب و فیلترینگ با افراد تندرو چالش هایی داشته و دارند، و در حال برطرف کردن این چالش ها از طریق رایزنی و مذاکره با رده های بالاتر است، به نظر شما چقدر احتمال دارد که در رابطه با بحث FATF هم از این طریق اقدام کند؟

    نبودِ FATF باعث اختلاس‌ و دزدی‌های فراوان شد و آقازاده‌ها توانستند پول‌هایشان را از کشور خارج کنند. باید این موارد را نزد رهبری ببرند، قطعاً ایشان از ما دلسوزتر است. من از مسئولین ناامیدم. کسانی‌که در مجلس، مجمع تشخیص یا مجلس خبرگان حضور دارند، نماینده واقعی مردم نیستند و فقط اقلیت به آن‌ها رای داده‌ است. این افراد در واقع نماینده اقلیت‌ هستند و نماینده مردم نیستند. باید با رهبری صحبت کنند. واقعاً می‌دانم که آقای پزشکیان چقدر درگیر مشکلات بوده و تنها است، زیرا  این تیم وزارت‌خانه‌ای او اصلا او را قبول ندارند و ۷۰-۸۰ درصد اصلاً به او رای ندادند. او باید با استدلال و به همراه تیم کارشناسی نزد رهبری برود  و برای حل مشکل رایزنی کند.

    احمدی نژادی که مملکت را بدبخت کرده قرار است در مجمع تشخیص برای FATF تصمیم بگیرد؟

    به‌عنوان مثال در مجمع تشخیص مصلحت نظام هم که آقای احمدی‌نژاد حضور دارد که تمام بدبختی‌های مملکت از سر اوست، نمی‌توان توقع داشت او برای ما تصمیم بگیرد. او چطور می‌خواهد تصمیم بگیرد. درکل ما در این‌جا قوه عاقله نداریم.

    همین که آقای پزشکیان به رهبری ‌مراجعه می‌کند و دستورات ایشان را اجرا می‌کند و منطق را با ایشان مطرح می‌کند، خودش کار بزرگی است. تنها مجرای امید همه ملت، رهبری است. امید ما رهبری است. خدا می‌داند که برای همین می‌گوییم :«وجود رهبری نعمتی است و کشور هیچ‌گاه قفل نمی‌شود.» امیداست که رهبری این قفل را باز کند.