به گزارش اقتصادران، ظاهرا با حصار كشي در بخشي حدود 2000 مترمربع از پارك قيطريه طي هفته گذشته، قرار است درختان تنومند اين فضاي سبز نيز به سرنوشت درختان صفرشش مبتلا شود. بر اساس برخي اخبار قرار است در اين بخش از پارك با قطع درختان، فضايي براي عبادت تحت عنوان مسجد مهيا شود. سوال اينجاست كه آيا قطع درختان به بهانه محل عبادت امري ضروري است؛ در حالي كه شهرداري زمينهاي متعدد را در مناطق مختلف شهري به خصوص دراين منطقه دارد كه ميتواند از آنها براي ساخت مسجد استفاده كند.
از قضا ميتوان با ايجاد محلي براي عبادت در فضاي اين پارك در ميان درختان فضاي عبادت دلچسبي را مهيا كرد كه البته الان هم وجود دارد. اما ظاهر موضوع فقط فضاي عبادت نيست، شايد قرار است آنجا پاساژ و مركز تجاري به بهانه مسجد ساخته شود. هماكنون پيرامون اين پارك قديمي شهر تهران، امامزاده علياكبر، امامزاده اسماعيل، حسينيه چيذر، چند مسجد و چند حوزه علميه و… وجود دارد كه بستر عبادت شهروندان اين منطقه است.
اما به نظر ميرسد قطع درختان به رويهاي براي مديريت شهري جديد مبدل شده كه هر دفعه نسبت به محروم ساختن شهر از درختان و فضاي سبز ورود پيدا كند. شهر تهران هماكنون با كمبود شديد فضاي سبز روبه رو است، آلودگي هوا، تراكم جمعيت در كنار مشكلات مربوط به سوختهاي فسيلي نياز به گسترش فضاي سبز در اين شهر را بيشتر كرده است؛ بر اساس رويكرد سازمان ملل سرانه فضاي سبز برای هر نفر در شهرهاي بزرگ بين 20 – 25 متر مربع است . اما درشهر تهران بسيار كمتر از اين است.
در واقع از آنجا كه قطع درخت داراي جرايم سنگيني در اين شهر است وحتي مصوبه خانهباغ در جهت حفظ درختان در سال 1399 از سوي شوراي عالي شهرسازي بدين منظور مصوب شد، مديريت شهري ششم بيتوجه به اين اصول و ضرورت پاسداري از محدوده تحت اختيار خود نظير پاركها و … درصدد قطع درختان است.
اين ازعجايب روزگار است كه متولي خود در جهت وارد آوردن خسارت به بدنه پارك و درختان آن كه متعلق به مردم ميباشد بر آمده است. اين پارك يكي از پاركهاي دوره قاجار است كه در دهه 50 وقف شهرداري شد و به بوستان تبديل شد. شكل هندسي پارك قيطريه به صورت نامنظم است و مساحت آن به 122600 متر مربع ميرسد. اين بوستان بافتي جنگلي دارد و با درختان درهم تنيده و سربه فلك كشيده، به بكرترين پارك شمالي تهران تبديل شده است.
وجود اين فضاي سبز براي منطقه قيطريه كه از تراكم جمعيتي زيادي برخوردار است همچون نگيني سبز بر تارك اين محله ميباشد و ايجاد هر نوع اختلال و از ميان بردن فضاي موجود خسارتي جبرانناپذير را به شهر وارد ميكند. شهري كه بايد الگوي شهرهاي كشور بوده و نقش ممتازي در منطقه و جهان ايفا كند. فضاي سبز موجود در تهران امروزه يكي از بهترين ظرفيتهاي گردشگري در شهر به خصوص براي خانوادههاي كمدرآمد است كه ميتوانند از اين ظرفيت براي تفرج و گذران اوقات فراغت بهره ببرند.
كم توجهي مديريتي و در نظر نگرفتن نياز اين شهر بزرگ كه قريب به 12 ميليون نفر را طي روز در خود جاي ميدهد، در حفظ و ارتقای فضاي سبز به خصوص درختان با ارزش آن امري نيست كه بتوان با سكوت از آن عبور كرد. پيش از اين نيز مديريت شهري با بيتوجهي نسبت به ظرفيت فضاي سبز شهري اجازه حذف درختان با قدمت در پادگان صفر شش در منطقه پاسداران را داده است. و ظاهرا درصدد ناديده گرفتن مصوبه خانهباغ و بازگشت به مصوبه برجباغ منسوخ شده است. اين موارد نگراني براي حصاركشي در پارك قيطريه را براي شهر بيشتر ميكند كه اين اتفاق در ميان چشم شهروندان بدون هيچ توضيحي رخ داده و ظاهرا منجر به حذف درختان خواهد شد.. فراموش نكنيم كه مسووليت مديريت شهري به ويژه شوراي شهر در نظارت بر اقدامات مديريت شهري امري فصلي و موردي نيست بلكه حضور در جاي جاي شهر و پاسخگويي نسبت به اتفاقات متفاوت از اصليترين وظايف آنها است.
در اين ميان جا دارد كه مديريت شهري با عنايت به اجرای طرح «من شهردارم» كه نسخهاي از طرح« آرزوهاي تهران» در دوره قبل مديريت شهري است پاسخ دهد آيا اجراي پروژه در پارك قيطريه بر مبناي اين درخواست بوده است. مگر نه آنكه قرار بود مردم طرحها و پروژههاي شهري را درخواست كنند و بر اساس آن طرح قرار بود بر مبناي نظرات مردم طرحها به اجرا درآيد. به نظر نميرسد اهالي محله قيطريه نسبت به از بين بردن درختان پارك منطقه چنين درخواستي را داشته باشند.
ظاهرا اين تصميم متمركز مديريت شهري بوده كه بدون توجه به خواست اهالي محل به دلايل نامعلوم و غير قابل دفاع در حال صورت گرفتن است. آنهم درآستانه بهار كه فصل شكوفا شدن و باردهي آنها است… خواست ما حذف حصارهاي ايجاد شده و حراست از درختان اين پارك است و ضرورت دارد كنشگران شهري و مردم محل نسبت به اين اقدام درخواست جدي خود را بيان دارند. و شوراي شهر در حمايت از خواست مردم و علاقهمندان به حفظ فضاي سبز موجود در شهر و حراست از درختان آن، آنها را همراهي كنند .
