برچسب: عراق

  • عراق هنوز هیچی نشده برای گاز ایران جایگزین پیدا کرد!

    عراق هنوز هیچی نشده برای گاز ایران جایگزین پیدا کرد!

    به گزارش اقتصادران، پس از اقدام آمریکا برای جلوگیری از صادرات برق و گاز ایران به عراق، خرید گاز از کشورهای قطر و عمان به عنوان گزینه‌های احتمالی در صورت اعمال محدودیت مشابه در تجارت گاز با ایران در دستور کار عراق قرار دارد. به بیان دیگر، قرار است قطر و عمان جایگزین ایران در تامین انرژی عراق شوند.

    دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، روز شنبه معافیت تحریمی عراق را که از سال ۲۰۱۸ به این کشور اجازه می‌داد برای خرید برق از ایران پرداخت انجام دهد، لغو کرد. این اقدام بخشی از سیاست «فشار حداکثری» آمریکا علیه ایران است.

    آن طور که رویترز گزارش داده، تجارت گاز بین دو کشور بسیار گسترده‌تر از تجارت برق است. بغداد روزانه تا ۵۰ میلیون مترمکعب گاز از ایران دریافت می‌کند که مقدار آن به نیاز عراق بستگی دارد و متغیر است. این قرارداد در مارس ۲۰۲۴ برای پنج سال دیگر تمدید شد.

    به گفته وزیر برق عراق، بغداد سالانه چهار میلیارد تا پنج میلیارد دلار به ایران برای واردات گاز پرداخت می‌کند. او هشدار داد که در صورت از دست رفتن گاز ایران، تولید روزانه برق عراق که ۲۷ هزار مگاوات است، به یک‌سوم کاهش می‌یابد.

    برای کاهش تاثیر احتمالی قطع واردات گاز از ایران، عراق تصمیم گرفته است که یک پایانه شناور گاز طبیعی مایع یا همان ال.ان.جی اجاره کند تا بتواند گاز مایع از عمان و قطر دریافت کند.

    باید دید چگونه عمان و قطر جایگزین ایران شدند و چه سازوکاری این موضوع را ایجاب کرد؟

    عراق به سرعت جایگزین برای ایران پیدا کرد!

    آن طور که حمزه عبدالباقی، رئیس شرکت گاز جنوب عراق به رویترز گفت: این اقدام به دلیل احتمال قطع گاز ایران انجام شده است. دولت، وزارت نفت را موظف کرده است که به دنبال جایگزین‌ها باشد. توافق برای این پایانه ال.ان.جی تا پایان ماه مارس با یک شرکت اماراتی امضا می‌شود. همچنین، پیش‌بینی می‌شود که این تاسیسات تا اواسط سال جاری عملیاتی شود.

    عبدالباقی متذکر شد: این پایانه در بندر خورالزبیر در خلیج فارس مستقر می‌شود و گاز از طریق یک خط لوله ۴۵ کیلومتری که در حال ساخت است، به نقطه تامین در نزدیکی شهر بصره منتقل می‌شود. این پایانه توانایی تامین حداقل ۱۴ میلیون مترمکعب گاز در روز را دارد که معادل حدود یک‌سوم گاز فعلی وارداتی از ایران است.

    با این که مقدار گاز گفته شده، به اندازه میزان گاز وارداتی از ایران نیست، اما جایگزین شدن سریع گاز ایران با عمان و قطر و یافتن راه‌حل‌هایی برای برون‌رفت از بحران، نشان از آن دارد که اوضاع جهان تغییر کرده است. این بدان معناست که اگر مشکلی در تجارت پیش آید، به دنبال گسترده‌شدن روابط بین‌الملل، کشورها به سرعت به دنبال جایگزین می‌گردند.

    از این موضوع باید نتیجه گرفت که ایران لزوما مزیت قابل‌توجهی در منطقه ندارد و اگر برای از دست نرفتن جایگاه خود تلاش نکند، کشورها به سرعت تجارت پرریسک خود با ایران را پایان می‌بخشند.

    چرا قطر و عمان جایگزین ایران شدند؟

    قطر، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان و صادرکنندگان گاز مایع جهان، توانایی تامین ال.ان.جی برای عراق را دارد. عمان نیز با توسعه ظرفیت‌های خود در سال‌های اخیر، به گزینه‌ای مهم در تامین گاز برای کشورهای منطقه تبدیل شده است. از دلایل اصلی که عمان و قطر توانسته‌اند در چنین موقعیت‌هایی جای ایران را بگیرند می‌توان به جذب سرمایه‌گذاران خارجی، توسعه زیرساخت‌های گازی و نفتی، همکاری بین‌المللی، تکنولوژی و توسعه‌اندیشی اشاره کرد.

    قطر با سرمایه‌گذاری‌های عظیم در گاز مایع، اکنون به بزرگ‌ترین صادرکننده ال.ان.جی در جهان تبدیل شده است. این کشور با ایجاد زیرساخت‌های صادراتی و انعقاد قراردادهای بلندمدت با شرکت‌های بین‌المللی، بازارهای گاز خود را تثبیت کرده است. عمان نیز طی سال‌های اخیر با جذب سرمایه‌گذار به توسعه صنعت گاز و پتروشیمی پرداخته است و توانسته ظرفیت صادراتی خود را افزایش دهد.

    در مقابل، ایران به دلیل تحریم‌های بین‌المللی و محدودیت در جذب سرمایه خارجی، قادر به توسعه زیرساخت‌های گازی خود نبوده است. بسیاری از پروژه‌های گازی ایران یا نیمه‌کاره رها شده یا به دلیل موانع مالی و فناوری متوقف شده‌اند.

    یکی از مهم‌ترین عواملی که باعث شده است عمان و قطر بتوانند جایگزین ایران شوند، سیاست خارجی متعادل و روابط گسترده بین‌المللی این کشورهاست. قطر دارای روابط قوی با ایالات متحده و کشورهای اروپایی است و به عنوان یکی از شرکای کلیدی آمریکا در خاورمیانه شناخته می‌شود. این کشور همچنین روابط تجاری گسترده‌ای با چین، ژاپن و کره جنوبی دارد که آن را به یک بازیگر مهم در بازار جهانی انرژی تبدیل کرده است.

    عمان نیز به دلیل روابط متعادل با جهان و همسایگان منطقه‌ای، موفق شده است از تحریم‌های اقتصادی و سیاسی مصون بماند و همکاری‌های تجاری خود را بدون محدودیت گسترش دهد. در مقابل، ایران به دلیل محدودیت‌های دیپلماتیک و تحریم‌ها، نمی‌تواند به‌راحتی وارد قراردادهای بین‌المللی شود یا از ظرفیت‌های اقتصادی و انرژی خود بهره ببرد.

    قطر و عمان دارای ساختارهای تجاری منعطف هستند که به آن‌ها امکان می‌دهد به‌سرعت در بازارهای جدید جایگاه خود را تثبیت کنند. این در حالی است که ایران به دلیل قراردادهای محدود، دشوار و شرایط تحریمی خود، توان رقابت با این کشورها را در تامین نیاز مشتریان ندارد.

    در حال حاضر با همکاری قطر و عمان، بخشی از نیاز گازی عراق برطرف می‌شود، اما نهایتا برای جایگزینی کامل گاز ایران، همچنان عراق به واردات نیاز دارد. با این حال، آن طور که رویترز گزارش داده، هنوز معافیت خرید گاز از ایران لغو نشده است و این موضوع به سرنوشت روابط ایران با جهان بستگی دارد.

    ادامه روند کنونی به معنای از دست رفتن بازار انرژی منطقه است

    لغو معافیت تحریمی عراق و ورود عمان و قطر به‌عنوان جایگزین‌های ایران یک پیام روشن دارد؛ در دنیای امروز، صرف داشتن منابع طبیعی کافی نیست. کشوری که نمی‌تواند زیرساخت‌های انرژی خود را توسعه دهد، سرمایه‌گذاری جذب کند و روابط بین‌المللی پایداری داشته باشد، حتی با داشتن بزرگ‌ترین ذخایر گازی، در رقابت انرژی شکست می‌خورد.

    عمان و قطر با سیاست‌های هوشمندانه اقتصادی، جذب سرمایه‌گذاری خارجی و حفظ روابط بین‌المللی قوی، توانسته‌اند جایی در بازار جهانی انرژی داشته باشند. در مقابل، ایران با توسعه ندادن زیرساخت‌ها، تحریم‌ها و محدودیت‌های دیپلماتیک، بازارهای مهم خود را از دست می‌دهد.

    اگر مسئولان قصد دارند در آینده جایگاه خود را در بازار انرژی حفظ کند، باید رویکردهای اقتصادی و دیپلماتیک خود را تغییر دهد، موانع سرمایه‌گذاری خارجی را رفع کند و روابط خود را با کشورهای دیگر بهبود بخشد. در غیر این صورت، این روند ادامه می‌یابد و سایر کشورها به‌راحتی جایگزین ایران در بازارهای انرژی منطقه می‌شوند.

  • ایران بازار انرژی عراق را از دست داد / صادرات گاز و برق به عراق متوقف شد

    ایران بازار انرژی عراق را از دست داد / صادرات گاز و برق به عراق متوقف شد

    به گزارش اقتصادران، عراق تاکنون به گاز و برق ایران وابسته بوده است؛ اما در سال‌های اخیر به دلیل بحران کمبود انرژی در کشور، مراودات تجاری آمریکا و عراق و البته بدهی عراق به ایران، روند صادرات گاز و برق به عراق با چالش‌های متعددی روبه‌رو شد.

    با امضای یادداشت ریاست‌جمهوری توسط دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، در فوریه ۲۰۲۵، سیاست فشار حداکثری علیه ایران بار دیگر احیا شد. یکی از مهم‌ترین بخش‌های این تصمیم، لغو معافیت تحریمی عراق برای واردات گاز و برق از ایران بود؛ معافیتی که طی سال‌های گذشته به عراق امکان می‌داد بدون مواجهه با تحریم‌ها، انرژی موردنیاز خود را از ایران تامین کند.

    پایان این معافیت در هشت مارس ۲۰۲۵ اتفاق افتاد. این اقدام چالش‌های بزرگی پیش روی دو کشور قرار می‌دهد. باید دید این چالش‌ها کدام‌اند؟

    روند صادرات گاز و برق به عراق

    بر اساس توافق مارس ۲۰۲۴، ایران متعهد شد روزانه ۵۰ میلیون مترمکعب گاز به عراق صادر کند؛ قراردادی که حدود شش میلیارد دلار در سال ارزش دارد. علاوه بر این، عراق در ژوئیه ۲۰۲۲ نیز قراردادی پنج‌ساله برای خرید ۴۰۰ مگاوات برق از ایران امضا کرده بود.

    اما این قراردادها در عمل با مشکلاتی روبه‌رو شدند. بحران گاز در ایران که به افت فشار و قطعی مکرر صادرات منجر شده، عراق را در معرض کمبود برق قرار داد. در دسامبر ۲۰۲۴، به دلیل کاهش صادرات گاز ایران، ۶۰۰۰ مگاوات از برق عراق از دست رفت و در ماه‌های اخیر این کمبود شدیدتر شده است.

    با لغو معافیت تحریمی، پرداخت‌های عراق به ایران پیچیده‌تر می‌شود. در گذشته، تحریم‌های آمریکا موجب شد عراق نتواند بدهی‌های خود را به ایران بپردازد و همین مسئله باعث کاهش یا قطع مکرر صادرات گاز از سوی ایران شد. اکنون، با تشدید فشارهای آمریکا، عراق باید یا منابع جایگزین برای تامین انرژی بیابد یا ریسک تحریم‌های آمریکا را بپذیرد.

    گزینه‌های جایگزین عراق کدام‌اند؟

    عراق در سال‌های اخیر تلاش کرده است وابستگی خود به گاز ایران را کاهش دهد. از این رو، چندین پروژه را برای تامین انرژی از منابع دیگر آغاز کرد.

    در اکتبر ۲۰۲۴، عراق توافقی برای واردات ۲۰ میلیون مترمکعب گاز در روز از ترکمنستان امضا کرد. از این رو، ترکمنستان می‌تواند یکی از جایگزین‌های ایران باشد.

    موضوع دیگر، خرید ال.ان.جی از قطر است. عراق در حال ساخت یک پایانه ذخیره ال.ان.جی در بندر فاو است که احتمالا قطر تامین‌کننده اصلی آن می‌شود. موضوع دیگر، خط لوله گاز قطر-ترکیه است که در سال ۲۰۰۹ متوقف شده بود، اما پس از سقوط رژیم بشار اسد بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفت.

    طبق برنامه اولیه، خط لوله گاز قطر از مسیر عربستان سعودی و سوریه عبور کرده و به ترکیه می‌رسد تا از آنجا به اروپا منتقل شود. این خط لوله همچنین از نزدیکی مرز عراق عبور می‌کند و گفته می‌شود امکان تامین گاز نیروگاه‌ها و صنایع این کشور را نیز فراهم می‌کند.

    همچنین اتصال عراق به شبکه برق شورای همکاری خلیج فارس می‌تواند وابستگی عراق به ایران را کاهش دهد. این پروژه شامل خط انتقال برق از کویت به بصره است که می‌تواند برق مورد نیاز عراق را فراهم کند.

    همچنین قرارداد ۲۷ میلیارد دلاری با شرکت توتال انرژی برای توسعه میادین گازی منعقد شده است. عراق و شرکت توتال انرژی فرانسه، در تیر ماه ۱۴۰۲، یک قرارداد ۲۷ میلیارد دلاری با هدف افزایش تولید نفت و افزایش ظرفیت تولید انرژی این کشور با چهار پروژه نفت، گاز و انرژی‌های تجدیدپذیر امضا کردند.

    لازم به ذکر است که این راهکارها به زمان و سرمایه‌گذاری کلان نیاز دارند. در کوتاه‌مدت، عراق همچنان به گاز ایران وابسته است و یافتن جایگزین فوری دشوار است.

    صادرات غیررسمی گاز و برق به عراق آغاز می‌شود؟

    لغو معافیت تحریمی الزاما به معنای توقف کامل صادرات گاز و برق به عراق نیست. سابقه ایران در دور زدن تحریم‌ها نشان می‌دهد که احتمالا راه‌های جایگزینی برای تداوم صادرات گاز به عراق پیدا می‌شود.

    عراق ممکن است از روش‌های مبادله کالا به کالا یا پرداخت دینار عراق برای تسویه بدهی‌های خود استفاده کند. از سوی دیگر، امکان پرداخت غیررسمی و صادرات غیررسمی فراهم می‌شود.

    این موضوع در مورد صادرات نفت ایران به چین نیز اتفاق افتاد. به دنبال خروج آمریکا از برجام و کاهش مشتریان نفتی ایران، چین به واردات نفت از ایران از طریق روش‌های غیررسمی مانند استفاده از ناوگان سایه روی آورد. اکنون پالایشگاه‌های کوچک چینی که از مراودات و قوانین بین‌المللی مصون هستند، نفت ایران را از روش‌های مختلفی خریداری می‌کنند.

    این موضوع، مشکلات متعددی در روابط ایران و چین به وجود آورد و چین را در معرض تحریم‌های متعدد آمریکا قرار داد. با این حال چین هم مراودات تجاری خود با آمریکا را حفظ کرده است و هم به واردات غیررسمی نفت از ایران ادامه می‌دهد. با توجه به لغو معافیت تحریمی عراق، یکی از احتمال‌های موجود، ادامه روند صادرات گاز ایران به عراق از شیوه‎‌های غیررسمی است.

    همچنین روابط این دو کشور از طریق واسطه‌های منطقه‌ای می‌تواند ادامه یابد؛ طوری که گاز ایران از طریق ترکیه یا عمان به عراق برسد. پیش‌تر نیز بخشی از گاز و برق ایران به‌صورت غیررسمی به عراق منتقل شد.

    با این حال، سخت‌گیری آمریکا در اجرای تحریم‌ها می‌تواند فشار بیشتری بر عراق وارد کند. اگر عراق نتواند معافیت جدیدی از آمریکا دریافت کند، ممکن است مجبور به پیدا کردن منابع جایگزین شود.

    ایران و عراق؛ پایان یک همکاری استراتژیک؟

    از دست دادن بازار انرژی عراق، یک ضربه اقتصادی و استراتژیک برای ایران است. علاوه بر چالش‌های داخلی مانند کمبود گاز و تحریم‌های گسترده، حالا ایران باید برای حفظ جایگاه خود در بازار انرژی منطقه نیز تلاش کند.

    عراق اعلام کرده است که تا سال ۲۰۲۸ قصد دارد واردات گاز از ایران را متوقف کند. نخست‌وزیر تاکید کرد که این تصمیم تحت فشار آمریکا اتخاذ نشده است، اما واقعیت این است که تحریم‌های جدید، برنامه‌های عراق را تسریع می‌کند.

    از سوی دیگر، اگر عراق موفق شود منابع انرژی جایگزین پیدا کند، وابستگی خود به ایران را کاهش می‌دهد و این موضوع می‌تواند بر موازنه قدرت در منطقه تاثیرگذار باشد. در این شرایط، عراق ممکن است به ترکیه، شورای همکاری خلیج فارس و حتی آمریکا نزدیک‌تر شود و ایران جایگاه خود را بیش از گذشته از دست بدهد.

    احتمالا در کوتاه‌مدت، عراق همچنان به گاز ایران نیاز دارد، اما در بلندمدت، تلاش می‌کند وابستگی خود را کاهش دهد. بعید نیست ایران نیز به صادرات غیررسمی روی آورد، اما تشدید فشارهای تحریمی ممکن است این روند را دشوار کند.

    این تحولات، مراودات انرژی در منطقه را تغییر می‌دهد. اگر عراق موفق به یافتن جایگزین برای گاز ایران شود، می‌تواند در بلندمدت از وابستگی به ایران بکاهد. اما اگر این تلاش‌ها با شکست مواجه شود، احتمال ادامه تعاملات غیررسمی میان دو کشور وجود دارد.

    در نهایت، سرنوشت این معادله به تصمیمات سیاسی عراق، میزان سخت‌گیری ترامپ و انعطاف‌پذیری ایران در برابر تحریم‌ها بستگی دارد. آیا قرار است شرایط به همین منوال ادامه یابد؟

  • پس‌لرزه‌های ناترازی انرژی در ایران / ترک ها و عرب ها جای تهران را برای عراق پر می کنند؟

    پس‌لرزه‌های ناترازی انرژی در ایران / ترک ها و عرب ها جای تهران را برای عراق پر می کنند؟

    به گزارش اقتصادران، وبگاه The Cradle با انتشار یادداشتی مدعی شد:‌ با وجود اینکه عراق دومین تولیدکننده بزرگ نفت در اوپک است و ذخایر قابل‌توجهی از گاز طبیعی در اختیار دارد، این کشور همچنان با مشکلاتی در تأمین پایدار انرژی مواجه است.

    دهه‌ها جنگ، اشغال، ناامنی، درگیری‌های داخلی و نبود سرمایه‌گذاری خارجی، عراق را از دستیابی به یک سیستم انرژی پایدار بازداشته است. یکی از نقاط ضعف اساسی عراق، وابستگی شدید به واردات گاز و برق از ایران است که ناشی از عدم تعادل جدی میان تولید و مصرف داخلی است. در حال حاضر، تقریباً ۸۰ درصد تولید برق عراق وابسته به گاز طبیعی است و این امر باعث شده که این کشور برای حفظ شبکه برق خود به شدت به واردات از ایران متکی باشد.

    قراردادهای اخیر با ایران و چالش‌های اجرایی

    در ژوئیه ۲۰۲۲، عراق قراردادی پنج‌ساله با ایران برای واردات ۴۰۰ مگاوات برق امضا کرد. در مارس ۲۰۲۴ هم توافق دیگری برای افزایش واردات گاز ایران به ۵۰ میلیون متر مکعب در روز، به ارزش حدود ۶ میلیارد دلار در سال، منعقد شد. با این حال، اجرای این توافقات با چالش‌های جدی مواجه است. ایران خود با ناترازی انرژی روبه‌رو است و افت مکرر فشار گاز و قطع برق موجب شده که واحدهای صنعتی به استفاده از مازوت، سوختی کم‌کیفیت و آلاینده، روی بیاورند.

    این بحران انرژی مستقیماً بر صادرات برق ایران تأثیر گذاشته است. با توجه به اینکه ۸۵ درصد نیروگاه‌های ایران با گاز کار می‌کنند، هر گونه کمبود گاز منجر به کاهش تولید برق می‌شود. در تابستان ۲۰۲۴، ایران با کمبود ۱۴هزار مگاواتی برق مواجه شد که نگرانی‌هایی در مورد توانایی این کشور در حفظ صادرات به ترکیه، ارمنستان، عراق، افغانستان و پاکستان ایجاد کرد.

    تأثیر بحران انرژی ایران بر عراق

    در ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۳، محمد شیاع السودانی، نخست‌وزیر عراق، نشستی اضطراری برای بررسی جایگزین‌های گاز ایران برگزار کرد. این اقدام پس از توقف ناگهانی صادرات گاز ایران انجام شد که باعث کاهش یا توقف فعالیت نیروگاه‌های المنصوریه، بغداد و صدر شد و از دست رفتن حدود ۵ هزار مگاوات برق عراق را در پی داشت. تا ۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، این کمبود به ۷ هزار مگاوات افزایش یافت و در دسامبر، عراق ۶ هزار مگاوات دیگر به دلیل قطع عرضه ایران از دست داد.

    اوضاع ماه گذشته بدتر شد، زمانی که ایران برای چندین روز صادرات گاز را متوقف کرد و تولید برق عراق یک‌سوم کاهش یافت. در این میان، یکی دیگر از چالش‌های بزرگ، بازگشت سیاست “فشار حداکثری” آمریکا علیه ایران است. تحریم‌ها همواره پرداخت‌های عراق برای واردات برق و گاز ایران را پیچیده کرده‌اند و اکنون این مسئله به مرحله حساسی رسیده است.

    در ۴ فوریه، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با امضای یک یادداشت ریاست‌جمهوری، سیاست تحریم‌های پیشین خود را احیا کرد. هدف ادعایی، کاهش صادرات نفت ایران، به‌ویژه به چین و لغو برخی معافیت‌ها مانند معافیت بندر چابهار و صادرات انرژی ایران به عراق است.

    در همین راستا، سخنگوی وزارت برق عراق اعلام کرد: معافیت تحریمی آمریکا برای واردات گاز ایران در ۸ مارس ۲۰۲۵ پایان می‌یابد، در حالی که عرضه گاز ایران به بغداد و مناطق مرکزی عملاً متوقف شده است و تاکنون ۸ هزار مگاوات برق از دست رفته است.”با این حال، او تأکید کرد که وزارت برق این کشور هنوز اطلاع رسمی از توقف واردات گاز ایران دریافت نکرده است و احتمال دارد دولت عراق بتواند معافیت جدیدی دریافت کند. در غیر این صورت، ممکن است برنامه‌های جایگزینی در نظر گرفته شود.

    راهبرد عراق برای کاهش وابستگی به ایران

    عراق در همین حال چندین پروژه را برای متنوع‌سازی منابع انرژی و افزایش تولید داخلی آغاز کرده است. یکی از گام‌های مهم، تأمین گاز از ترکمنستان است. در اکتبر گذشته، عراق توافقی را برای واردات روزانه ۲۰ میلیون متر مکعب گاز از ترکمنستان امضا کرد.

    همچنین، عراق در حال برنامه‌ریزی برای واردات گاز طبیعی مایع (LNG) است و یک پایانه واردات گاز طبیعی در بندر فاو بزرگ در جنوب با ظرفیت ذخیره‌سازی ۳۰۰ هزار متر مکعب احداث می‌کند. اگرچه جزئیات تأمین‌کنندگان گاز طبیعی هنوز اعلام نشده، انتظار می‌رود قطر یکی از تأمین‌کنندگان باشد، زیرا عراق پیش‌تر در سال ۲۰۲۲ واردات گاز طبیعی از قطر را بررسی کرده بود.

    به ادعای این وبگاه، عراق در تلاش برای کاهش وابستگی به ایران، شبکه برق خود را به ترکیه متصل کرده است. در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۴، یک خط انتقال ۱۱۵ کیلومتری جدید افتتاح شد که ۳۰۰ مگاوات برق را به مناطق شمالی از جمله موصل، نینوا، صلاح‌الدین و کرکوک منتقل می‌کند.

    همچنین عراق در حال همکاری با شورای همکاری خلیج فارس (GCC) برای اتصال شبکه برق خود است. این پروژه شامل یک خط انتقال از ایستگاه الوفره در کویت به ایستگاه الفاو در بصره با یک خط ۷۷ کیلومتری از مرز صفوان است. عراق همچنین تولید گاز داخلی را افزایش داده است. این کشور میزان سوزاندن گاز همراه را از ۴۷ درصد در سال ۲۰۲۱ به ۳۳ درصد در ۲۰۲۴ کاهش داده و قصد دارد تا سال ۲۰۲۵ این میزان را به ۲۰ درصد برساند.

    قرارداد ۲۷ میلیارد دلاری با توتال‌انرژیز انتظار می‌رود روزانه ۶۰۰ میلیون فوت مکعب (حدود ۱۷ میلیون متر مکعب) به تولید داخلی اضافه کند و سوزاندن گاز را کاهش دهد. علاوه بر این، عراق قصد دارد ظرفیت تولید برق خود را افزایش داده و ۳۵, هزار مگاوات برق جدید را با توسعه نیروگاه‌های بخار و گاز اضافه کند.

    براساس این اقدامات، عراق قصد دارد تا سال ۲۰۲۸ واردات گاز از ایران را متوقف کند. نخست‌وزیر السودانی تأکید کرده که این تصمیم تحت تأثیر فشارهای خارجی نیست. او مدعی شد: ما تحت فشار هیچ کشوری نیستیم. با این حال، اگر عراق در این مسیر موفق شود، نه‌تنها ایران یکی از بازارهای اصلی صادراتی خود را از دست خواهد داد، بلکه بغداد به ترکیه و کشورهای عربی خلیج فارس نزدیک‌تر خواهد شد. هرچند چالش‌هایی وجود دارد، اما تلاش‌های عراق برای تأمین منابع جایگزین انرژی، تغییر مهمی در وابستگی منطقه‌ای آن ایجاد خواهد کرد. موفقیت این انتقال تعیین خواهد کرد که آیا عراق پس از دهه‌ها وابستگی به ایران، سرانجام می‌تواند به ثبات انرژی دست یابد یا خیر.
  • عراق جای ما را در اوپک گرفته است / در آینده مجبور خواهیم بود از عراق برق وارد کنیم!

    عراق جای ما را در اوپک گرفته است / در آینده مجبور خواهیم بود از عراق برق وارد کنیم!

    به گزارش اقتصادران، مردمی کردن اقتصاد یکی از گزینه‌های جدی وزارت اقتصاد در شرایط فعلی برای مقابله با تشدید تحریم‌ها علیه ایران خصوصا همزمان با استقرار دولت ترامپ است. وزیر اقتصاد در روز‌های اخیر به توانمندسازی بخش خصوصی و تغییر صحنه حکمرانی اقتصادی برای مشارکت بیشتر مردم تاکید کرد. با این حال آیا همانگونه که عبدالناصر همتی اعلام کرده است، بهبود محیط کسب و کار، حمایت از بخش خصوصی و تقویت رقابت‌پذیری اقتصاد اتفاق خواهد افتاد؟ مهدی پازوکی، اقتصاددان معتقد است ما تنها با ارتباط با دنیا و حل برخی خودتحریمی‌های داخلی می‌توانیم به این مهم برسیم.

    مهدی پازوکی، اقتصاددان، بیان کرد: دولت نیاز دارد دو اقدام اساسی یا دو اصلاح بنیادین انجام دهد؛ اگر این کار را نکند، هر روز درجا خواهد زد. اولاً، سیاست خارجی باید اصلاح شود و تعامل با جامعه جهانی در دستور کار دولت قرار گیرد. ثانیاً، باید اصلاحات اقتصادی انجام شود. اگر اقتصاد را به حال خود رها کند، کشتی اقتصاد در گل خواهد ماند.

    یک بخش رانت‌خوار در اقتصاد ما شکل گرفته است

    این اقتصاددان افزود: اقتصاد مردمی با شعار محقق نمی‌شود. اقتصاد مردمی یعنی امنیت برای سرمایه‌گذاری بخش خصوصی فراهم شود. در حال حاضر، بیشتر حوزه‌های اقتصادی را به نهاد‌های خاص واگذار می‌کنیم. نهاد‌های نظامی باید به پادگان‌های خود بازگردند و کار‌های نظامی خود را انجام دهند، نه اینکه در اقتصاد دخالت کنند. ما هنوز یک شرکت در اندازه استاندارد‌های بین‌المللی مانند سامسونگ، ال‌جی یا تویوتا نداریم. چرا کشور‌های شرق آسیا تولید و تکنولوژی خود را به‌روز می‌کنند و به دنبال نوآوری هستند، اما در ایران بخش خصوصی واقعی وارد نمی‌شود. در بخش برق که ناترازی وجود دارد، چرا بخش خصوصی برای سرمایه‌گذاری نمی‌آید؟ زیرا بخش خصوصی با شعار جذب نمی‌شود.

    پازوکی اضافه کرد: ما بخش خصوصی خود را در عمل حمایت نمی‌کنیم تا سرمایه‌گذاری کند. در عوض، یک بخش رانت‌خوار در اقتصاد ما شکل گرفته است. در حالی که بخش خصوصی کارآمد، کارآفرین و توانا در کشور وجود دارد و باید به آن کمک کرد. بنابراین، باید امنیت را برای سرمایه‌گذاری بخش خصوصی فراهم کنیم و فضای کسب‌وکار را بهبود بخشیم. اما در اینجا همه به دنبال انحصار هستند. اکنون ایرانیان خارج از کشور به ایران نمی‌آیند و قرار‌های خود را در ترکیه می‌گذارند. این تقصیر حکومت است. وقتی شما دو تابعیتی‌ها را دستگیر می‌کنید، سیگنال منفی به اقتصاد می‌دهید. به جای ایران، اقتصاد ترکیه رونق می‌گیرد. من به عنوان کارشناسی که ۳۰سال صادقانه خدمت کرده‌ام، نمی‌فهمم چرا این افراد را دستگیر می‌کنید. باید جو و فضا را بهبود بخشید. هرچه فضا امنیتی‌تر باشد، سرمایه‌گذار بیشتر فرار می‌کند.

    نیاز به توسعه زیرساخت‌های اقتصادی داریم

    وی افزود: در دهه ۷۰ میلادی، هواپیما‌های B-۵۲ آمریکایی دو میلیون نفر از مردم بی‌گناه ویتنام را کشتند، اما اکنون بزرگ‌ترین بازار صادراتی این کشور در آمریکا است و سالانه ده‌ها میلیارد دلار کالا‌های غیرنفتی مانند کفش، لباس و … به آمریکا صادر می‌کند که رشد خوبی داشته و در آینده جزو اقتصاد‌های موفق شرق آسیا خواهد بود.

    این اقتصاددان با بیان اینکه رابطه ما با آمریکا به نفع ما و به ضرر رقبای منطقه‌ای‌مان است، گفت: اکنون کشور‌های منطقه، به‌ویژه کشور‌های جنوب خلیج فارس، تمایلی به برقراری رابطه با آمریکا ندارند و سعی می‌کنند با انواع روش‌ها ما را از جامعه جهانی دور نگه دارند. اکنون عراق روزانه بیش از چهار میلیون بشکه نفت صادر می‌کند و جای ما را در اوپک گرفته است. زیرا سرمایه‌گذاری خارجی در صنعت نفت عراق انجام شده است. ما اکنون به تکنولوژی نیاز داریم. برای اینکه امروز بتوانیم از ذخایرمان محافظت کنیم و زیرساخت‌های خود را بسازیم، نیاز به سرمایه‌گذاری در صنعت نفت داریم.

    پازوکی تاکید کرد: طبق برنامه هفتم توسعه، سالانه ۱۷۰ میلیارد دلار باید در اقتصاد هزینه شود تا نرخ رشد ۸ درصدی محقق شود. اما کل درآمد داخلی ما، شامل فروش نفت و سرمایه‌گذاری دولت و بخش خصوصی، حدود ۸۵ میلیارد دلار است. پس بقیه این مبلغ را از کجا تأمین کنیم؟ باید از سرمایه‌گذاری خارجی استفاده کنیم، زیرا سرمایه‌گذاری خارجی همراه با تکنولوژی است. ما با تکنولوژی قدیمی و سنتی نمی‌توانیم با صنعت نفت کشور‌های حاشیه خلیج فارس رقابت کنیم.

    وی‌گفت: کشور قطر، که به اندازه استان قم است، سال گذشته ۱۱ میلیارد دلار گاز مایع (LNG) صادر کرده است، اما ما حتی یک سنت هم صادرات نداشتیم، زیرا تکنولوژی نداریم. مردم ما حقشان این نیست که در شرایط فعلی زندگی کنند.

    هواپیما‌های ایران اجازه ندارند در کشور‌های اروپایی فرود آیند، تحریم‌ها روز به روز بیشتر می‌شود، و به جای اینکه مذاکره کنیم و به دنیا بگوییم که ما خواهان صلح هستیم و قربانی تروریسم هستیم، این کار را انجام نمی‌دهیم. مثلاً FATF که ربطی به آمریکا ندارد. کشور‌های چین، ترکیه و روسیه، که بزرگ‌ترین شرکای تجاری جمهوری اسلامی هستند، عضو FATF هستند. بنابراین، ما علاوه بر تحریم‌های خارجی، دچار خودتحریمی نیز هستیم. امروز جامعه ایران خواهان مذاکره با آمریکا است و این به نفع اقتصاد ماست.

    اسراییل در فکر منزوی کردن ایران در جهان است

    پازوکی ادامه داد: یکی از دلایلی که عراق جای ما را در اوپک گرفته، این است که در حال جذب سرمایه‌گذاری خارجی است و در بنادر و زیرساخت‌های اقتصادی خود سرمایه‌گذاری می‌کند. اگر این روند ادامه یابد، در آینده مجبور خواهیم بود از عراق برق وارد کنیم. اگر می‌خواهیم تحولی در اقتصاد ایجاد کنیم، باید دنبال منافع خود باشیم. من اعتقاد دارم که عقل در ایران تعطیل شده است. چرا در دولت اول آقای روحانی نرخ تورم یک‌رقمی شد؟ دلیلش همین برجام نیمه‌تمام بود اما اکنون از دیروز نرخ ارز و طلا دوباره افزایش یافته است. وقتی در جامعه ارزش طلا و پول ملی یک‌شبه بالا و پایین می‌رود، این نشان‌دهنده عدم ثبات است و معنایش این است که اقتصاد مشکل دارد. بنابراین، نیاز به راهکار داریم.

    این اقتصاددان بیان کرد: اگر دولت آقای پزشکیان که قرار بود مذاکره کند، نمی‌تواند این کار را انجام دهد، کنار بکشد. چرا مجلس و سایر نهاد‌ها در حال کارشکنی هستند؟ ما باید سعی کنیم در جهان بدرخشیم، و این نیازمند تصمیم‌گیری منطقی، علمی و کارشناسی است. در حال حاضر، سیستم به تحول و جهش نیاز دارد. اگر این جهش شروع نشود و به بحث‌های سنتی بازگردیم، نتیجه‌ای نخواهیم گرفت.

    وی گفت: اکنون ترامپ دنبال منافع خود است، و اسرائیل به شدت تلاش می‌کند ایران را در جهان منزوی کند. من فکر می‌کنم رابطه با آمریکا و اروپا به نفع ماست. اگر قرار است رابطه‌ای نداشته باشیم، چرا باید سفارت‌خانه‌هایمان را در ۷۰ کشور جهان حفظ کنیم؟ اگر قرار باشد دیپلماسی اقتصادی نداشته باشیم، چرا باید حقوق دلاری به دیپلمات‌ها بپردازیم؟

    شفاف‌سازی و انحصارزدایی ضرورت اصلی مردمی‌سازی است

    پازوکی در ادامه با بیان اینکه برای مردمی‌سازی اقتصاد، بسیاری از اقتصاد‌های نوظهور و کشور‌های همسایه اقدامات زیادی انجام داده‌اند، افزود: اولین اقدام، شفاف‌سازی بود؛ یعنی هم به FATF پیوستند و هم شفافیت داخلی ایجاد کردند. دوم، زمینه رقابت سالم بین بنگاه‌های اقتصادی را فراهم کردند و هرگونه انحصار را از اقتصاد دور کردند. اکنون نهاد‌هایی مانند بنیاد مستضعفان، ستاد اجرایی و بنیاد آستان قدس، فضای بخش خصوصی را تنگ کرده‌اند. در نتیجه، بخش خصوصی شکل نمی‌گیرد.

    با سیاست پوپولیستی نمی‌توان ایران را به سمت توسعه برد

    پازوکی گفت: اگر می‌خواهیم زمینه برای سرمایه‌گذاری فراهم شود، باید ثبات اقتصادی را به ایران بازگردانیم. مهم‌ترین شاخص ثبات، کنترل تورم است. چرا در بخش برق ناترازی داریم؟ زیرا سرمایه‌گذاری در صنعت برق انجام نشده است. در دوره احمدی‌نژاد، بزرگ‌ترین نیروگاه بخش خصوصی، دماوند، به بنیاد شهید واگذار شد. اگر قرار بود به بخش دولتی واگذار شود، شرکت توانیر که تخصصی‌تر بود، بهتر عمل می‌کرد. اگر سیاست خارجی در خدمت توسعه قرار نگیرد و اصلاحات اقتصادی در جهت تعامل با جامعه جهانی انجام نشود، نتیجه‌ای نخواهیم گرفت. اکنون برخی از بانک‌های ما زیان‌ده هستند و باید تعطیل شوند. بانک‌ها به دکانی برای سوءاستفاده یک قشر خاص تبدیل شده‌اند. بنابراین، من فکر می‌کنم اقتصاد ایران نیاز به اصلاحات در سیستم بانکی، سیستم اطلاعات پولی، سیستم بودجه‌ریزی و اصلاحات اداری دارد. مجموعه‌ای از اصلاحات که به انضباط اقتصادی کمک می‌کند و با آن نرخ تورم کنترل می‌شود و ارزش پول ملی افزایش می‌یابد.

    با سیاست‌های پوپولیستی نمی‌توان ایران را به سمت توسعه و پیشرفت برد. باید ببینیم ویتنام، مالزی و کره جنوبی پس از جنگ جهانی دوم چه اقداماتی انجام دادند و ما نیز همان کار‌ها را انجام دهیم.

    play/pause

  • عراق دیگر گاز ایران را نمی خواهد! / بدقولی ایران یا بدهی عراق؛ ماجرا چیست؟

    عراق دیگر گاز ایران را نمی خواهد! / بدقولی ایران یا بدهی عراق؛ ماجرا چیست؟

    به گزارش اقتصادران، کمبود گاز در کشور، تحریم‌های بین‌المللی، بدقولی ایران نسبت به پای‌بندی به قراردادهای بین‌المللی و بدهی سایر کشورها به ایران، بار دیگر کار دست کشور داده است. در تازه‌ترین اقدام، مسئولان دولت عراق مدعی شده‌اند که ممکن است واردات گاز طبیعی از ایران را متوقف کنند. وزیر نفت عراق این موضوع را تلویحا مطرح کرده است.

    هیثم عبدالغنی، وزیر نفت عراق، به خبرگزاری رسمی عراق گفت که هزینه واردات گاز از ایران خزانه کشور را تحلیل می‌برد و تامین گاز از ایران دیگر امن نیست، زیرا این عرضه‌ها به طور مداوم دچار اختلال می‌شوند.

    به گفته او، عراق گاز را از ایران می‌خرد و این موضوع هزینه‌های هنگفتی را بر دولت تحمیل می‌کند. علاوه بر این، صادرات گاز پایدار نبوده و ایران گاهی عرضه را کاهش داده یا متوقف کرده است. این وضعیت نمی‌تواند برای همیشه ادامه پیدا کند، زیرا تولید برق را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

    قراردادهای قبلی متوقف شد؟

    در مارس ۲۰۲۴، عراق و ایران توافق پنج‌ساله‌ای برای تامین ۵۰ میلیون مترمکعب گاز به طور روزانه امضا کردند که جایگزین قراردادی قدیمی شد که عرضه‌های آن بارها دچار اختلال شده بود و در نوامبر به دلیل افزایش تقاضا در ایران به توقف رسید. در نهایت با توجه به اختلالات عرضه گاز و به دلیل توسعه پروژه‌های داخلی، عراق هدف نهایی کاهش وابستگی به واردات گاز ایران را دنبال می‌کند.

    در واقع اختلالات در تامین گاز ایران باعث بی‌نظمی در شبکه برق عراق شده است، زیرا نیروگاه‌های برق این کشور اغلب مجبور به خاموشی می‌شوند. این موضوع باعث شده است که روند صادرات گاز به ایران در هاله‌ای از ابهام قرار داشته باشد. اما باید پرسید که چرا این اوضاع به وجود آمده است؟

    بدقولی‌های ایران در قراردادهای بین‌المللی

    عراق همواره ایران را به‌عنوان یک تامین‌کننده پایدار و قابل‌اعتماد گاز طبیعی برای راه‌اندازی تاسیسات برق خود در نظر گرفته است، اما کارشناسان اکنون بر این باورند که نیازهای داخلی ایران این رابطه را با تردید مواجه می‌کند.

    صادرات گاز ایران به عراق بشدت نوسان داشته و این کمبودها، سیستم برق این کشور را دچار بحران کرده است. وزارت نفت عراق در سال ۲۰۲۲ اعلام کرده بود که واردات گاز از ایران در دهه گذشته سالانه نزدیک به ۴.۵ میلیارد دلار برای بغداد هزینه داشت.

    همچنین در روز ۶ ژانویه خبری مبنی بر اینکه وزارت برق عراق اعلام کرده که شبکه ملی برق نزدیک به ۹۰۰۰ مگاوات را به دلیل توقف کامل تامین گاز ایران از دست داده است، در رسانه‌های عراقی منتشر شد.

    مقامات عراقی اواخر نوامبر اعلام کردند که ایران به آن‌ها اطلاع داده است که به دلیل تعمیرات خطوط لوله و سایر تاسیسات گاز، عرضه برای ۱۵ روز متوقف می‌شود. اما سال به پایان رسید و هیچ نشانه‌ای دال بر ازسرگیری تامین گاز مشاهده نشد.

    کارشناسان دلایل ارائه‌شده از سوی ایران را زیر سوال برده‌اند. نبیل المرسومی، استاد اقتصاد و انرژی در دانشگاه بصره عراق، به رسانه‌های عراقی گفت: دلایل ارائه‌شده از سوی ایران برای توقف عرضه قانع‌کننده نیست. آن‌ها گفتند این توقف فقط ۱۵ روزه است، اما برای بقیه سال هیچ گازی تامین نشد.

    او به رسانه‌های محلی عراق گفته است که دلیل واقعی کمبود گاز، هوای سرد ایران در هفته‌های اخیر است که باعث شد گاز برای نیازهای داخلی مصرف شود. این موضوع در قطعی‌های چندساعته برق تهران و سایر مناطق ایران مشهود بود. تقریبا ۸۰ نیروگاه از ۶۰۰ نیروگاه به دلیل کمبود گاز از کار افتادند.

    وی ادامه داد: ایران به یک تامین‌کننده غیرقابل‌اعتماد گاز تبدیل شده است، زیرا شرایط توافق با عراق را نقض کرده است. عرضه گاز به عراق در ماه‌های گذشته بسیار ناپایدار بوده و به‌مراتب کمتر از ۵۰ میلیون متر مکعب تعیین‌شده روزانه در توافق‌نامه بلندمدت بین دو کشور همسایه است.

    در حالی که در اواخر سال ۲۰۲۴ مسائل فنی و تعمیرات به‌عنوان دلایل توقف عرضه ذکر شد، مقامات عراقی در اوایل ۲۰۲۴ گفتند که ایران به دلیل نپرداختن بدهی‌های بغداد، عرضه را کاهش داده است. احمد العبادی، سخنگوی وزارت برق عراق، به الفرات گفت: ایران به دلیل تاخیر در پرداخت بدهی‌ها، صادرات گاز به عراق را کاهش داده است. مذاکرات با طرف ایرانی ادامه دارد و دولت و پارلمان همه به دنبال راهکاری برای پرداخت این بدهی‌ها هستند.

    لازم به ذکر است که این اتفاق در سال ۲۰۲۳ هم افتاده بود. در آن زمان محمد السودانی، نخست وزیر عراق، از یک توافق تهاتری خبر داد. چرا که ایران به دلیل بدهی‌های پرداخت نشده عراق، عرضه گاز به ایران را قطع کرد.

    ماجرای بدهی عراق به ایران چیست؟

    تفاهم‌نامه صادرات گاز ایران به عراق در سال ۱۳۸۸ امضا شد و بر اساس قراردادی که دو سال بعد به مرحله امضا رسید، ایران باید روزانه ۲۰ میلیون تا ۲۵ میلیون متر‌مکعب گاز به عراق صادر کند.

    نکته مورد توجه آن جاست که به دنبال تشدید تحریم‌های آمریکا علیه ایران، وصول مطالبات از عراق نیز با مشکلات فراوانی مواجه شده است. عراق برای پرداخت بدهی‌های خود به مجوز آمریکا احتیاج دارد و این مجوز در این سال‌ها بارها محل مناقشه بوده است. به دلیل نیاز شدید عراق به گاز ایران، عمدتا این مجوز داده شده اما وصول مطالبات ایران با مشکلات فراوانی روبه‌رو است.

    طلب ایران نمی‌تواند به طور مستقیم پرداخت شود. پرداخت‌های عراق عمدتا در حساب رسمی شرکت ملی گاز ایران در بانک عراق واریز می‌کنند. در گذشته اعلام می‌شد که پس از تائید آمریکا، این مبلغ می‌تواند توسط تهران برای تامین مالی واردات غذا و دارو استفاده ‌شود. اما این حساب عمدتا به دلیل مشکلات تحریم بلوکه می‌شود و ایران نمی‌تواند از آن برداشت کند.

    طلب گازی ایران از عراق، گرفتار مشکلات تحریمی است و ابهامات بسیاری در رابطه با نحوه وصول مطالبات وجود دارد؛ از بلوکه شدن حساب تا مبادلات تهاتری. با این حال، طلب ایران از عراق همچنان به طور کامل رفع نشده است.

    عمدتا در شرایط تحریمی، این مبادلات یا از طریق تهاتر یا به شکل پرداخت طلا و واریز به حساب شرکت‌های خصوصی انجام می‌شود. در مورد مطالبات عراق نیز بارها اعلام‌ شده است که مبادلات تهاتری در جریان است. عراق پس از دریافت گاز ایران، نفت و مازوت به ایران تحویل می‌دهد.

    نکته موردتوجه آن جاست که مازوت بازار خوبی دارد و ایران می‌تواند این مازوت را به اسم خود بفروشد. اما مشکلات محیط‌زیستی متعدد آن و کمبودهای داخلی، باعث استفاده افزایش مازوت در داخل کشور شده است.

    رقم این بدهی همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. این رقم حدود ۹ میلیارد تا ۱۱ میلیارد دلار برآورد شده، اما همچنان مقامات از اعلام رسمی مقدار بدهی خودداری می‌کنند. اعلام نشدن رقم بدهی و نحوه وصول مطالبات، بحران را چندین برابر می‌کند؛ چراکه نشان‌دهنده حجم بالای بدهی و وصول نشدن مطالبات است.

    حال به نظر می‌رسد که ایران به دلیل تشدید کمبود گاز و وصول نشدن طلب خود از عراق، عرضه گاز به عراق را متوقف کرده است. این اتفاق  ر شرایطی رخ داده که قرارداد این موضوع منعقد شده و ایران نمی‌تواند به راحتی زیر قرارداد بزند و به آن پای‌بند نباشد. پای‌بند نبودن به قراردادها نه تنها تبعات بین‌المللی دارد بلکه موجب بی‌اعتمادی و از دست رفتن بازارهای خارجی می‌شود. البته عراق هم باید به قراردادها پای‌بند باشد و هرچه سریع‌تر بدهی خود به ایران را پرداخت کند.

    جایگزین‌های گاز ایران چه کشورهایی هستند؟

    عراق در تلاش برای بستن قرادادهای گازی با دیگر کشورهاست. دو پروژه گازی در مرکز نفتی بصره و توسط شرکت توتال‌انرژیز فرانسه پس از درخواست اضطراری بغداد در دستور کار عراق قرار دارد.

    همچنین کمبود مداوم گاز ایران باعث شده که عراق به ترکمنستان روی بیاورد تا نیاز داخلی خود را تأمین کند. مقامات عراقی اعلام کرده‌اند که مقادیر وارداتی از ترکمنستان برای راه‌اندازی نیمی از نیروگاه‌های گازی عراق کافی است.

    ولید خدوری، رئیس سابق اطلاع‌رسانی سازمان انرژی عرب مستقر در کویت، به رسانه‌های عراقی عنوان کرد: عراق تصمیم درستی گرفته است که برای حل بحران کمبود برق خود گاز از ترکمنستان وارد کند. این یکی از بدترین بحران‌هایی است که عراق از زمان تهاجم آمریکا در سال ۲۰۰۳ با آن روبه‌رو بوده است، گرچه حداقل ۴۱ میلیارد دلار برای توسعه بخش برق خود هزینه کرده است.

    طبق توافقی که اواخر سال گذشته امضا شد، ترکمنستان حدود ۲۰ تا ۲۵ میلیون متر مکعب گاز در روز از طریق شبکه خطوط لوله ایران به عراق منتقل می‌کند.

    نخست‌وزیر عراق، در سال سپتامبر سال ۲۰۲۳ گفت که بغداد به تدریج وابستگی به گاز ایران را کاهش می‌دهد، زیرا پروژه‌هایی که برای توسعه میدان‌های گازی عراق به شرکت‌های خارجی واگذار شده است، شروع به بهره‌برداری کرده و عراق به سمت خودکفایی حرکت می‌کند.

    بار دیگر بدقولی در قراردادهای گازی نمایان شد

    تشدید بحران کمبود گاز در کشور، نه‌تنها گریبان مردم را در داخل گرفته، بلکه منجر به بدقول‌شدن ایران در قراردادهای بین‌المللی شده است. این موضوع در مورد خود ترکمنستان هم وجود داشت؛ موضوعی که مستقیما مربوط به پای‌بند نبودن ایران به قراردادهای بین‌المللی است.

    مسعود پزشکیان، رئیس دولت چهاردهم، در ۱۴ آبان‌ماه در مراسم تجلیل از فعالان طرح جهش تولید در دیم‌زارها عنوان کرد: ترکمنستان به دلیل بدهی‌های متعدد ایران به این کشور، دیگر حاضر به بستن قرارداد گازی با ایران نیست. دلیل این موضوع، پای‌بند نبودن ایران به تعهدات خود و بدهی به ترکمنستان است.

    ادامه این روند در کنار تشدید تحریم‌ها و انزوای ایران، معدود کشورهای همسایه که حاضر به همکاری با ایران هستند را هم از ایران دور می‌کند.

    پای‌بندی به قراردادهای بین‌المللی، موضوعی دو طرفه است. اگر قراردادی منعقد می‌شود، هم طرف عراقی ملزم به پرداخت بدهی‌های خود بوده و هم ایران ملزم به صادرات گاز موردنیاز به عراق است. حال باید منتظر ماند و دید که این مشکل حل می‌شود یا به بحران‌های بزرگ‌تری گره می‌خورد؟

  • تلاش عراق برای دور زدن ایران!

    تلاش عراق برای دور زدن ایران!

    به گزارش اقتصادران، عراق روز چهارشنبه ۱۵ ژانویه (۲۶ دی) اعلام کرد که به زودی توافقی را برای توسعه چهار میدان نفتی در کرکوک و کاهش گازسوزی با شرکت نفتی بریتانیایی «بریتیش پترولیوم» نهایی خواهد کرد.

    این پروژه عظیم در شمال عراق شامل طرح‌هایی برای بازیابی گازهای سوزانده شده به‌منظور افزایش تولید برق در کشور خواهد بود.

    گازسوزی به معنای عمل آلاینده‌ای است که در آن گازهای اضافی هنگام حفاری نفت سوزانده می‌شوند. این روش نسبت به جمع‌آوری گاز هدر رفته ارزان‌تر است.

    دولت عراق و شرکت بریتیش پترولیوم سه‌شنبه شب یک یادداشت تفاهم جدید در لندن امضا کردند. این توافق در جریان سفر محمد شیاع السودانی نخست‌وزیر و دیگر وزرای ارشد عراق به بریتانیا نهایی شده است.

    حیان عبدالغنی، وزیر نفت عراق، پس از امضای توافق جدید گفت که این پروژه تولید چهار میدان نفتی را از حدود ۳۵۰ هزار بشکه در روز به ۵۰۰ هزار بشکه در روز افزایش خواهد داد.

    بر اساس گزارش بانک جهانی، عراق پس از روسیه و ایران سومین رتبه گازسوزی در جهان را دارد و در سال ۲۰۲۳ حدود ۱۸ میلیارد متر مکعب گاز سوزانده است.

    دولت عراق حذف گازسوزی را یکی از اولویت‌های خود قرار داده و برنامه‌هایی برای کاهش ۸۰ درصدی این عمل تا سال ۲۰۲۶ و حذف کامل آن تا سال ۲۰۲۸ دارد.

    آقای عبدالغنی اضافه کرد: «این فقط مسئله سرمایه‌گذاری و افزایش تولید نفت نیست… بلکه بهره‌برداری از گاز نیز مطرح است. ما دیگر نمی‌توانیم گازسوزی را، هر مقدار که باشد، تحمل کنیم.»

    او ادامه داد: «ما به این گاز نیاز داریم، گازی که عراق در حال حاضر از ایران وارد می‌کند. دولت تلاش‌های جدی برای پایان دادن به این واردات انجام می‌دهد»

    عراق به‌شدت به گاز ایران وابسته است که تقریباً یک‌سوم نیازهای انرژی کشور را پوشش می‌دهد.

    شرکت بریتیش پترولیوم یکی از بزرگ‌ترین فعالان خارجی در بخش نفت عراق است و سابقه تولید نفت در این کشور به دهه ۱۹۲۰، زمانی که عراق تحت قیمومیت بریتانیا بود، بازمی‌گردد.

    بر اساس گزارش بانک جهانی، عراق ۱۴۵ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شده نفتی دارد که از بزرگ‌ترین ذخایر جهان است و معادل ۹۶ سال تولید با نرخ فعلی است.

    بغداد توافق امنیتی با بریتانیا امضا می‌کند

    همزمان با سفر هیئت عراقی به بریتانیا، محمد شیاع سودانی اعلام کرد که کشورش قصد دارد یک توافق امنیتی دوجانبه و یک توافق شراکت استراتژیک با بریتانیا امضا کند.

    سودانی به خبرگزاری رویترز گفت: «این زمان‌بندی هم برای مسیر روابط عراق با بریتانیا و هم به دلیل تحولات منطقه‌ای که نیاز به مشورت‌های بیشتری دارد، بسیار مهم است».

    او اعلام کرد که توافق امنیتی بین بریتانیا و عراق، روابط نظامی دوجانبه را توسعه خواهد داد. این توافق پس از اعلام سال گذشته ائتلاف به رهبری آمریکا مبنی بر پایان کار در عراق در سال ۲۰۲۶ صورت می‌گیرد.

    سودانی در خصوص توافق شراکت استراتژیک گفت: «این یکی از لحظات کلیدی در روابط بین عراق و بریتانیا است. می‌توانم آن را آغاز یک دوران جدید در روابط توصیف کنم.» او جزئیات بیشتری از این توافق ارائه نکرد.

    سودانی اضافه کرد که در این سفر قراردادهای بزرگی نیز با شرکت‌های بریتانیایی امضا خواهد شد و تاکید کرد: «این سفر صرفاً یک دیدار تشریفاتی نیست».

  • عراقی‌ها خانه‌دار می شوند اما ایرانی‌ها همچنان در حسرت این رویا می سوزند!

    عراقی‌ها خانه‌دار می شوند اما ایرانی‌ها همچنان در حسرت این رویا می سوزند!

    به گزارش اقتصادران، مسکن ابتدایی‌ترین نیاز هر فرد و خانوار است. نیازی که گاه بسته به شرایط اقتصادی کشورها و خانوارها به‌آسانی در دسترس است یا به رویایی دست‌نیافتنی تبدیل می‌شود.

    قیمت مسکن در ایران طی سال‌های گذشته به علت تورم، افزایش سرسام‌آوری پیدا کرده و همین موضوع خانه‌دار شدن را برای بسیاری از افراد جامعه به رویایی دست‌نیافتنی تبدیل کرده است. حتی طرح‌های حمایتی ساخت مسکن هم نتوانسته خرید خانه را برای خانوارها و جوانان در شرف ازدواج آسان‌تر کند.

    این در حالی است که نگاهی به اقتصادهای در حال توسعه منطقه، از جمله کشوری نظیر عراق که سیاست‌های جدید توسعه اقتصادی خود را دیرتر از ایران آغاز کرده‌اند، حاکی از وضعیت بهتر بازار مسکن  و دسترسی به خانه در آنهاست.

    نرخ تورم در عراق تنها ۳.۱ درصد است

    درحالی‌که میزان تورم در ایران ۳۴.۵ درصد است، بررسی‌ها از آخرین داده‌های Trading Economics نشان می‌دهد کشور عراق تنها ۳.۱ درصد تورم دارد.

    به این ترتیب، شهروندان عراقی این شانس را دارند که با پس‌انداز مال خود، بعد از مدتی خانه بخرند. درحالی‌که با تورم موجود در ایران، به دلیل افزایش پیاپی قیمت‌ها و جاماندگی دستمزد از تورم، خانه‌دار شدن با پس‌انداز درآمد غیرممکن است!

    نسبت قیمت مسکن به درآمد در عراق پایین‌تر از ایران است

    بر اساس آخرین آمار منتشرشده از Numbeo ایران با نسبت قیمت به درآمد ۲۳.۴ برابر، رتبه ۱۲ در گرانی مسکن (در مقایسه با درآمد افراد) را دارد. حال آنکه عراق با نسبت قیمت به درآمد ۸.۳ برابری، رتبه ۸۵ را کسب کرده که حاکی از ۷۳ پله اختلاف است. به عبارت دیگر، خرید خانه در عراق نسبت به ایران 73 پله آسان‌تر است.

    به‌این‌ترتیب طبق آمارهای این سایت، با فاکتورگیری عوامل تاثیرگذار در بازار مسکن مانند تورم، مردم ایران باید حدوداً ۲۳ سال کار کنند تا خانه بخرند، درحالی‌که عراقی‌ها با هشت سال کار کردن توانایی خانه‌دار شدن را دارند. با این‌حال، این آمار صرفاً بر اساس نسبت قیمت‎ به درآمد به‌ دست آمده و به‌ طور قطع تفاوت‎‌هایی دارد.

    ایران و عراق ۲_page

    قیمت مسکن در عراق ارزان‌تر از تهران است

    بررسی‌ها نشان می‌دهد قیمت مسکن در تهران بیشتر از بغداد است. همچنین به‌ طور کلی قیمت هر متر خانه در کشور عراق نیز به‌مراتب ارزان‌تر از ایران است. داده‌های Numbeo از متوسط قیمت هر متر مسکن در مرکز شهر حکایت دارد که ایران با ۱۳۴۴ دلار در رتبه ۸۱ قرار گرفته و کشور عراق با ۱۱۳۶ دلار، رتبه ۸۸ را در قیمت هر متر مسکن کسب کرده است.

    درآمد ماهانه افراد در عراق بیشتر از ایران است

    بررسی‌ها از داده‌های Numbeo که به بررسی جدیدترین داده‌های اقتصادی کشورها و محاسبه هزینه زندگی در سراسر جهان می‌پردازد نشان می‌دهد، متوسط درآمد ماهانه در ایران بعد از کسر مالیات ۲۷۰ دلار است،‌ این در حالی‌ است که شهروندان عراقی به‌ طور متوسط ماهانه ۵۲۷ دلار درآمد دارند.

    بنا بر اطلاعات این سایت، اجاره ماهانه در عراق نیز ۱۳.۳ درصد پایین‌تر از ایران است؛ با وجود این، به‌ طور کلی درست است که هزینه‌های زندگی در عراق ۱۱.۶ درصد بیشتر از ایران است، اما داده‌ها نشان می‌دهد وضعیت بازار مسکن و میزان درآمد در عراق به‌مراتب بهتر از ایران است.

    وضعیت نرخ بهره وام مسکن در ایران و عراق

    نرخ بهره وام مسکن در عراق به فرض بازپرداخت ۲۰ ساله حدود ۹.۲۵ درصد است؛‌ حال آنکه میزان نرخ سود وام در ایران، بالغ بر ۲۲.۵ درصد است که میزان آن در تسهیلات مختلف ارائه‌شده در بخش مسکن تفاوت اندکی دارد.

  • عراق گوجه های ایرانی را پس داد!

    عراق گوجه های ایرانی را پس داد!

    به گزارش اقتصادران، تصویری در فضای مجازی منتشر شد که چند دستگاه کامیون حامل گوجه ایرانی در گمرک پرویزخان (گمرک مشترک ایران و عراق) معطل مانده‌اند. در این باره روابط عمومی گمرک ایران به خبرنگار ایلنا اعلام کرد: روز گذشته 100 دستگاه کامیون حامل گوجه از مرز پرویزخان عبور و وارد خاک عراق شد اما 7 کامیون گوجه به ایران برگشت خورد.

    طبق اعلام روابط عمومی گمرک ایران؛ مشکل این 7 کامیون گوجه عدم رعایت قرنطینه نباتی بود. دولت عراق در مرز واحد قرنطینه نباتی دارد که در تست‌های انجام شده از 100 کامیون حامل گوجه، 7 کامیون مورد تایید عراق نبود و به مرز پرویزخان برگشت داده شد.