به گزارش اقتصادران، صداوسیما یکبار دیگر گلایه مسعود پزشکیان را به دنبال داشت. او در دیدار با رئیس و جمعی از مدیران سازمان صدا و سیما با انتقاد از طرح برخی تحلیلهای غیرواقعی در برنامههای رسانهای، اظهار داشت: گاهی برخی کارشناسان در رسانه ملی سخنانی مطرح میکنند که با واقعیتهای جاری کشور و روندهای موجود فاصله جدی دارد، اما دولت بهمنظور جلوگیری از اختلاف و حفظ آرامش جامعه، از واکنش و موضعگیری پرهیز میکند.
پزشکیان همچنین در به موضوع مذاکرات و نحوه بازتاب آن در رسانهها اشاره کرد و گفت: در مواردی، کلیپهایی از بیانات رهبر شهید انقلاب درباره مذاکره بهگونهای بازنشر میشود که گویا نظام بهصورت مطلق مخالف هرگونه مذاکره بوده است، در حالی که رهبر شهید هیچگاه با مذاکره عزتمندانه، مبتنی بر اقتدار و در چارچوب منافع ملی مخالفت نداشتند و در دیدارهایی که با معظمله داشتیم، نگاه ایشان همواره مبتنی بر حفظ عزت، حکمت و مصلحت نظام بود.
تیغ سانسور جامجم روی سخنان رئیسجمهور
این اولین باری نیست که پزشکیان از صداوسیما صریحا انتقاد میکند. ۲۰ بهمن پارسال وقتی مراسم بهرهبرداری ۷۵۰ مگاوات نیروگاه خورشیدی از صداوسیما پخش میشد، مجری مراسم خواستار مدیریت زمان جلسه به علت پخش از شبکه خبر۲ شد. اما پزشکیان پاسخ داد «شبکه خبر خیلی مهم نیست. ما داریم کار خودمان را می کنیم تو نگران نباش. شبکه خبر به جای آن حرفهای بیربط از این حرفها بزند که مردم هم بدانند [صداوسیما] دارد کمک میکند.» این چند جمله باعث شد که مسئولان صداوسیما پخش این برنامه را متوقف کنند و به جای آن نطق نماینده عضو جبهه پایداری در مجلس را پخش کنند.
بعد از این ماجرا صداوسیما بخشهایی از سخنرانی رئیسجمهور در ۲۲ بهمن را که به اعتراضات دی ۱۴۰۴ مربوط بود در بخشهای خبری خود انعکاس نداد و در ادامه نشست رئیسجمهور با خانوادههای جانباختگان اعتراضات دی ۱۴۰۴ در سفر به استان گلستان در بخشهای خبری صداوسیما سانسور شد. بخش خبری ۲۰:۳۰ با تحریفی عجیب عنوان این دیدار آن را دیدار با خانوادهای شهدا و ایثارگران استان نامید.
صداوسیما میلی به دیپلماسی ندارد
انتقادات اخیر پزشکیان هم درباره عملکرد صداوسیما در مورد مذاکرات بار دیگر سانسور شد. موضعگیری آشکار صداوسیما در مورد مذاکرات و قرار گرفتن در برابر در دولت البته موضوع تازه ای نیست. در دولت حسن روحانی هم که مذاکرات هستهای در ژنو و وین آغاز شده بود، این سازمان پیامهایی درباره سازشکاری مخابره میکرد. تا جایی که رئیس دولت شخصا در سخنرانیهایش میگفت که صداوسیما بذر ناامیدی میپاشد. کلیدواژه «رسانه میلی» از همان زمان به ادبیات منتقدان جام جم اضافه شد؛ زمانی که رئیس دولت گفت صداوسیما باید رسانه باید ملی باشد، نه میلی. هرچند دستفرمان صداوسیما با با تغییر روسای این سازمان همان بوده، در دوره پیمان جبلی این موضوع نمود بیشتری پیدا کرد.
وقتی بلندگوی جریان اقلیت در برابر تصمیمات حاکمیتی قرار می گیرد
عملکرد همسوی جام جم با مخالفان مذاکرات در حالی است که در ساختار سیاسی ایران نظرات وزیر خارجه، دولت و حتی رئیس جمهور در مورد مذاکره تعیین کننده نیستند بلکه فقط مجری شناخته می شوند. مذاکره در شورای عالی امنیت ملی که نهادی فرادستی با حضور روسای قوا، فرماندهان نظامی و مسئولان اطلاعاتی است تصمیم گیری می شود و در نهایت هم این تصمیم باید به تایید رهبری برسد. همین مطلب که رئیس مجلس در راس تیم مذاکره کننده ایران قرار گرفته است هماهنگی در کلان کشور برای انجام مذاکرات را نشان می دهد.
صداوسیما که از بودجه عمومی استفاده می کند بیشتر از آنکه در مقام یک رسانه فراگیر نگاه حداکثری جامعه را منعکس کند بازتاب دهنده نگاه های سیاسی حداقلی در کشور شده است. اما عملکرد صداوسیما را حتی به تعبیری نمیتوان حاکمیتی دانست چراکه رئیس سازمان صداوسیما علاوه بر شرکت در جلسات دولت، در جلسات شورای عالی امنیت ملی هم بدون آنکه حق رای داشته باشد شرکت می کند و حضور او در این جلسات صرفا برای هماهنگی های بیشتر با تصمیمات حاکمیتی است. این مطلب نشان می دهد صداوسیما در برخی موارد حتی بیشتر از آنکه تریبونی برای حاکمیت باشد، بولتنی برای گروههایی است که بقایشان در نفی مذاکره است؛ گروههایی مثل جبهه پایداری که وحید جلیلی قائم مقام صداوسیما به آن تعلق دارد.
غلبه نگاه جناحی بر تحلیلهای کارشناسی
در حالی که که یک وظیفه یک رسانه انعکاس دقیق و راستی آزمایی شده اطلاعات و واقعیات است، در رویکرد ایدئولوژیک صداوسیما مطلبی که با اهداف سیاسی صداوسیما و جبهه پایداری همخوانی داشته باشد از تریبون این سازمان شنیده می شود. جز اینکه کارشناسان و تحلیلگران حرفهای که در شرایط بحرانی حرفی برای گفتن دارند، در دسته غیرخودیها قرار می گیرند، کارشناسان صداوسیما را معمولا افرادی تشکیل می دهند که تحصیلات و پیشینه آنها در مواردی نامعلوم است و درمواردی هم زیر سایه سخنان حرفهای ایدئولوژیک و جناحی آنها قرار می گیرد.
پول از دولت، تخریب از جامجم
با این حال مسعود پزشکیان جز یکی دو مورد انتقاد علنی از صداوسیما عملکرد دیگری در خصوص رفتارهای تقابلآمیز صداوسیما نشان نداده است. او در حالی از صداوسیما گلایه می کند که این سازمان به رغم داشتن درآمد ناشی از تبلیغات، همزمان از بودجه عمومی استفاده میکند. بسیاری از ناظران در یکی دو سال گذشته به پزشکیان هشدار داده بودند که تا زمانی که صداوسیما از پول بدون زحمت دولتی استفاده میکند نه فقط نشانهای از ارتقای سطح رسانهای در آن دیده نمیشود بلکه رفتارهای جناحی خود را بیشتر نمایش خواهد داد. از این جهت به نظر میرسد پزشکیان تا زمانی که صدای منتقدین را نمیشنود باید این تقابلها از رسانه ملی را تحمل کند؛ تقابلی که به نوعی میتوان آن را هجمه خودساخته دانست.
