برچسب: شورای عالی کار

  • باخت ۳ به ۷ کارگران در شورای عالی کار! / بی‌توجهی به جامعه کارگری همچنان ادامه دارد

    باخت ۳ به ۷ کارگران در شورای عالی کار! / بی‌توجهی به جامعه کارگری همچنان ادامه دارد

    به گزارش اقتصادران، باز هم مساله تعیین دستمزد به آخرین روزهای اسفند موکول شد و هنوز از جلسات شورای عالی کار هیچ نتیجه مشخصی در مورد دستمزد کارگران در سال ۱۴۰۴ بیرون نیامده است.

    برخی معتقدند دولت سعی دارد دستمزد ۱۴ میلیون تومانی را به کارگران تحمیل کند و برخی دیگر تصویب هر مبلغی کمتر از نرخ تورم و قیمت سبد معیشت را ناامید کردن نیروی کار و بی‌توجهی به نیازهای جامعه کارگری می‌دانند.

    اما یکی از نکاتی که عموماً فعالان کارگری بازگو می‌کنند بی‌توجهی دولت به نقشی است که در شورای عالی کار دارد. بر اساس قانون، دولت باید نقش ریل‌گذاری و میانجی را بازی کند اما اغلب در تمام این سال‌ها دولت به عنوان یک کارفرمای بزرگ سعی در تضییع حقوق کارگران و برآورده کردن نیاز کارفرما داشته است.

    طبق آخرین اخبار منتشرشده از سوی شورای عالی کار، قیمت سبد معیشت که بر اساس تورم دی‌ماه تعیین شده ۲۳ میلیون تومان است اما مساله اینجاست که تورم در بهمن‌ماه به شکل بی‌سابقه‌ای رکورد شکسته و از همین روست که اعضای کارگری شورای عالی کار خواستار بازبینی در نرخ سبد معیشت شده‌اند.

    این اتفاقات در حالی رخ می‌دهد که هفته گذشته سخنگوی دولت اعلام کرد دولت هر مبلغی را که شورای عالی کار برای دستمزد کارگران تصویب کند می‌پذیرد اما سوال این است که دولت تا چه حد در تعیین دستمزد می‌تواند اعمال نظر کند و نظر اعضای کارگری این شورا چقدر مد نظر قرار می‌گیرد.

    کارگران ۳ به ۷ بازنده‌اند!

    فرامرز توفیقی، رئیس کمیته دستمزد کانون عالی شوراها، دراین‌باره به می‌گوید: «وقتی سخنگوی دولت از پذیرش دستمزد تعیین‌شده از سوی شورای عالی کار در دولت سخن به میان می‌آورد در واقع می‌داند که تجمیع آرای کارفرما با نمایندگان دولت که در این شورا حضور دارند هفت رأی است در حالی که نمایندگان کارگری تنها سه رأی دارند و از همین الان هم می‌توان حدس زد که کارگران در این کارزار سه به هفت بازنده نهایی خواهند بود.»

    او می‌افزاید: «زمانی می‌توانیم از احقاق حقوق کارگران در شورای عالی کار مطمئن باشیم که دولت در مقام یک میانجی و ریل‌گذار عمل کند نه در مقام یک کارفرما که سعی دارد نظر خود را به جامعه کارگری تحمیل کند. این اتفاق سال‌هاست که رخ داده و باز هم ممکن است در نهایت این دولت باشد که به‌تنهایی و بدون در نظر گرفتن نمایندگان کارگری نرخ مزد را تعیین کند.»

    این فعال کارگری در پاسخ به این سوال که آیا خبر تحمیل مزد ۱۴ میلیون تومانی به کارگران صحت دارد یا نه توضیح می‌دهد: «چنین چیزی مطرح نیست. عموماً افرادی که اخبار را رصد می‌کنند با توجه به دانسته‌ها محاسباتی انجام می‌دهند و به اعدادی می‌رسند که اصلاً دقیق نیست.»

    توفیقی می‌گوید: «این رقم حتی در جلسات هم مطرح نشده، فعلاً تنها رقمی که گفته شده همان ۲۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است که بر اساس محاسبه سبد معیشت دی‌ماه بوده ولی با توجه به بند ۲ ماده ۴۱ قانون کار حالا باید نرخ جدید سبد معیشت بنا بر تورم بهمن‌ماه که رکورد زده تعیین شود. فعلاً دولت چهاردهم در حال رکوردشکنی است.»

    در نهایت دولت تصمیم‌گیرنده نهایی مزد کارگری است

    رئیس کمیته دستمزد کانون عالی شوراها در بخش دیگری از صحبت‌هایش توضیح می‌دهد: «مساله اینجاست که در نهایت دولت به عنوان یک کارفرمای بزرگ همیشه در تصویب دستمزد اعمال نظر می‌کند. حتی زمانی که دستمزد در شورای عالی کار تصویب و وزیر برای امضای نهایی در شورا حاضر می‌شود، قبل از هر کاری با معاون اول رئیس‌جمهور مشورت می‌کند و در نهایت این نظر دولت است که اعمال می‌شود.»

    توفیقی در پایان پیش‌بینی خود را از رقم دستمزد کارگران و مبلغ نهایی آن برای سال ۱۴۰۴ چنین بازگو می‌کند: «متاسفانه نمی‌توانم پیش‌بینی خوبی داشته باشم. عموماً دولت‌ها در آخرین لحظه از تن دادن به قانون سر باز می‌زنند و در نهایت باز آنچه مصوب می‌شود با تورم موجود در کشور همخوانی نخواهد داشت و مساله کوچک شدن سفره کارگران نیز ادامه می‌یابد.»

  • آغاز مذاکرات ناتراز مزدی! / فعال کارگری: دولت و کارفرمایان کاری نکنند که نمایندگان کارگری دوباره جلسه را ترک کنند

    آغاز مذاکرات ناتراز مزدی! / فعال کارگری: دولت و کارفرمایان کاری نکنند که نمایندگان کارگری دوباره جلسه را ترک کنند

    به گزارش اقتصادران، تا امروز دو جلسه کمیته مزد و یک نشست شورایعالی کار با موضوع دستمزد ۱۴۰۴ برگزار شده است؛ آغاز مذاکرات مزدی در شورایعالی کار به معنای ورود به یک میدان ناتراز و نابرابر است که در آن گروه کارگری در اقلیت قرار گرفته و خواسته‌هایشان به کرسی نمی‌نشیند.

    سال قبل، نمایندگان کارگری شورایعالی کار به نشانه اعتراض جلسه را ترک کردند و مزد ۱۴۰۳ بدون امضای کارگران و علیرغم مخالفت آن‌ها با رای‌گیری به جای اجماع، به تصویب رسید و برای اجرا ابلاغ شد. آیا در دولت جدید معادلات به نفع کارگران تغییر می‌کند و دولت دیگر در سمت کارفرمایان نمی‌ایستد؟

    «احسان سهرابی» فعال کارگری در ارتباط با انتظارات از مذاکرات مزدی گفت: ما کارگران هیچ توقعی خارج از چهارچوب قانون نداریم؛ همان مولفه‌هایی که ماده ۴۱ قانون کار برای تعیین دستمزد مشخص کرده، باید رعایت شود، این توقع زیادی نیست.

    وی افزود: ما انتظار داریم دولت به ظور مشخص به دو شاخص تورم و سبد معیشتِ ماده ۴۱ قانون کار احترام بگذارد و برای عمل به قانون به میز مذاکره بیاید.

    این فعال کارگری با تاکید بر اینکه «نمایندگان کارگری شورایعالی کار به هر حال نماینده تمام کارگران مشمول قانون کار در مذاکرات مزدی هستند» گفت: انتظار داریم رویه سال قبل که منجر به ترک جلسه از سوی نمایندگان کارگری شد، تکرار نشود؛ حرمت کارگران را نگه دارند و به شیوه‌های مذاکره‌ی برابر پایبند بمانند.

    سهرابی با بیان اینکه «اگر قصد دولت تلطیف شرایط و بهبود وضعیت بحرانی معاش کارگران است، بایستی به خواسته‌های نمایندگان کارگری احترام بگذارد» ادامه داد: باید در هر نوع تصمیم‌سازیِ مزدی، تاب‌آوری جامعه هدف را در نظر داشته باشند. اصرار نداشته باشند حتماً دستمزد را کمتر از نرخ تورم رسمی افزایش دهند؛ دولت و کارفرمایان بدانند که مذاکرات مزدی، پیروز و برنده ندارد؛ نباید فکر کنند با به محاق راندن نمایندگان کارگری، از مذاکره «پیروز» بیرون می‌آیند!

    به اعتقاد این فعال کارگری، نگاهی که به دنبالِ بُردن از نمایندگان کارگری پشت میز مذاکره است، یک نگاه غلط است چراکه دستمزد کارگران تبعات اجتماعی بسیار دارد و کل جامعه از عواقب دستمزد ناچیز به شیوه‌ای منفی متاثر می‌شود و دامن همگان را می‌گیرد.

    او تاکید کرد: تبعات دستمزد ناچیز و نامکفی به کل جامعه تحمیل می‌شود؛ فروپاشی خانواده‌ها، بالا رفتن نرخ بزهکاری و آسیب‌های اجتماعی و مشکلاتی مانند ترک تحصیل و مهاجرت، از تبعات دستمزد ناچیزی‌ست که در همین شورایعالی کار به تصویب می‌رسد.

    سهرابی به حضور نماینده دادگستری در نشست قبلی شورایعالی کار اشاره کرد و گفت: نماینده دادگستری باید از منظر جرایم اجتماعی به موضوع افزایش دستمزد نگاه کند و در تمام جلسات شرکت کند. ایشان باید به دولت و کارفرمایان متذکر شود که بازتولید فقر در جامعه چقدر منجر به افزایش پرونده‌های قضایی می‌شود و نرخ بزه و جرم را بالا می‌برد. باید بدانیم هیچ کس بالفطره مجرم نیست و شرایط اجتماعی موجب می‌شود که فرد مرتکب جرم شود. این مسائل را باید نماینده قوه قضاییه به دولت و کارفرمایان متذکر شود.

    به گفته وی، اگر مزد واقعی نشود، عواقب جبران‌ناپذیری خواهد داشت که نه فقط خانواده‌های کارگری بلکه کل جامعه و تولید کشور را متضرر می‌سازد.

    سهرابی با بیان اینکه «امیدواریم امسال در موضوع مزد رضایتمندی کارگران حاصل شود» تصریح کرد: بعد از افزایش مزد، موضوع بعدی مدیریت قدرت خرید کارگران و کنترل بازار از سوی دولت است؛ طوری نباشد که به محض افزایش مزد، خود دولت دست به افزایش قیمت‌ها بزند؛ بلیت مترو و اتوبوس را گران کنند یا قیمت عوارض را بالا ببرند و مدعی شوند دستمزد زیاد شده پس باقی مولفه‌ها هم بایستی گران شود!

    او افزود: مدیریت بازار و تورم برعهده دولت است ولی متاسفانه دولت اولین نفری‌ست که هنوز سال تمام نشده، دست به افزایش قیمت‌ها می‌زند، اینها باید مدیریت شود که اگر غیر از این باشد، هر میزان افزایش مزد، موثر نخواهد بود و منجر به بهبود وضعیت زیستی کارگران نمی‌شود.

  • کارفرمایان به کارگران صدقه می دهند نه حقوق!

    کارفرمایان به کارگران صدقه می دهند نه حقوق!

    به گزارش اقتصادران، روح‌الله محمدی، رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان بندرگز، با اشاره به نزدیک شدن به آغاز مذاکرات مزدی برای سال جدید گفت: در کشور ما با هر تغییری، نرخ تورم بالا می‌رود و این اقشار ضعیف جامعه و حقوق‌بگیران هستند که بیشترین آسیب را از این تورم‌های فزاینده می‌بینند.

    محمدی بیان کرد: همه می‌دانند که مسئله‌ی تورم در کشور مسئله‌ی اساسی و دلیلِ ریشه‌ای دارد و در این وضعیت، حتی مزد کارگران، حداقل‌‎ها را هم تأمین نمی‌کند. دولت و مجلس که وظیفه‌ی تعیین دستمزد کارمندان در بودجه را برعهده دارند و همچنین شورایعالی کار که مسئول تعیین مزد کارگران است، بدون توجه به میزان تورمی که در یک سال پشت سر گذاشتیم، درصد افزایش مزد را برای سال بعد تعیین می‌کنند و در این صورت میزانِ عقب‌ماندگیِ دستمزد از نرخ تورم، هر سال بیشتر می‌شود. یعنی حتی حداقل‌ها را هم برای کارگران در نظر نمی‌گیرند.

    این فعال کارگری گفت: تعیین دستمزد مطابق با نرخ تورم کمترین کاری است که می‌توان برای کارگران انجام داد. در برخی از کشورهایی که مانند ما نرخ تورم چند بار در سال افزایش پیدا می‌کند، دولت دستمزد را بعد از از هر بار تورم افزایش می‌دهد، تا قدرتِ خرید حداقلیِ کارگران تضعیف نشود در اینجا اما، یک بار انتهای سال، آنهم نه بر اساس تورمِ همان سال، بلکه بسیار کمتر از آن، نرخ دستمزد را تعیین می‌کنند.

    وی ادامه داد: به عبارتی بهتر، سالانه شورای عالی کار مقدار صدقه‌ای که کارفرمایان به کارگران می‌پردازند را کمی افزایش می‌دهد تا این افراد از گرسنگی نمیرند و بتوانند باز برای کارفرما کار کنند!

    محمدی بیان کرد: این روزها می‌بینیم که درآمد پیک موتوری چند برابر کارگر است و این بی‌تدبیری سبب شده بسیاری از کارگران تمایل به کار در کارخانه‌ها نداشته باشند. آن‌ها به سمت کارهای دلالی و خدماتی می‌روند و مشخص نیست در چنین وضعیتی چگونه می‌خواهند تولید کشور را رونق بدهند. ضمن اینکه وقتی پولی برای خریدِ اجناسِ تولید شده ندارد، چگونه قرار است درآمد مازاد به کارخانه برای تولید بیشتر برگردد؟

    این فعال کارگری افزود: تا زمانی که اقتصاد درست نشود، دست دلالانِ بزرگ قطع نشود، تولید افزایش پیدا نکند و وابستگی به درآمدهای نفتی کاهش پیدا نکند، اوضاع همین است و نمی‌توان در این وضعیت هر روز دست به سرکوب مزدِ کارگران زد چراکه تداوم این وضعیت کار را بدتر می‌کند.

    رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان بندرگز گفت: از اعضای شورایعالی کار می‌خواهیم امسال در جلسات تعیین مزد، مزد کارگران را بیشتر از نرخ تورم تعیین کنند، تا به مرور زمان عقب‌ماندگیِ دستمزد از تورم و سبد هزینه‌های زندگی کاهش پیدا کند. در کنار این کار، می‌توان برای بهبودِ ساختاریِ اقتصاد کشور، اقدام کرد. ضمن اینکه باید توجه کنیم که بارِ اصلاحاتِ ساختاری اقتصادی را بر روی دوش کارگران و طبقات پایین جامعه نیندازیم. کاری که تا الان انجام داده‌ایم و نتیجه‌ای جز بدتر شدنِ اوضاع و افزایش ناامیدیِ جمعی نداشته است.

  • در تاریخ ثبت شد که وزیر کار رئیسی چه بلایی سر جامعه کارگری آورد! / آقای میدری! حواستان به تشکیل جلسات مزدی کارگران هست؟

    در تاریخ ثبت شد که وزیر کار رئیسی چه بلایی سر جامعه کارگری آورد! / آقای میدری! حواستان به تشکیل جلسات مزدی کارگران هست؟

    به گزارش اقتصادران جهش‌های متعدد تورمی و کاهش چشمگیر نرخ رشد اقتصادی در ۵ یا ۶ سال گذشته به صورت مداوم ادامه داشت. این امر به سرعت بر نرخ فقر و دیگر شاخص‌های معیشتی در کشور اثر داشت. این امر چنان بر فقر موثر بود که شاخص آن را به شدت دگرگون کرد. در حالی که در سال ۹۰ گفته می‌شد ۱۹.۸ درصد از مردم زیر خط فقر بودند که در سال گذشته به بیش از ۳۰ درصد رسیده است. به زبانی دیگر در ابتدای دهه ۹۰ از هر ۵ ایرانی یک نفر جزو فقرا بود و در پایان آن دهه تقریبا به ازای هر سه ایرانی یک نفر فقیر محسوب می‌شدند.

    تیم کارگری شورای عالی کار درباره چشم‌انداز مزدی سال آینده گفت: «با آمدن احمد میدری به وزارت کار انتظارات زیادی شکل گرفت ولی چیزی که اکنون مشاهده می‌کنیم مشاهده همان روندی است که در دولتهای گذشته (منهای دو سال وزارت مرتضوی وزیر سابق) است. همان رویکرد و به اصطلاح فرمانی را مشاهده می‌کنیم که وجود داشت اما نتیجه آن ایجاد فاصله چشمگیر میان مزد و معیشت است.»

    وی ادامه داد: «دولت بزرگترین کارفرما در کشور است و به همین دلیل و بر اساس این منفعت مستقیم خودش است که همیشه مانعی مهم برای افزایش حداقل دستمزدها می‌شود. الان از نظر دولت حتی اگر به مساله بنگریم این موضوع یعنی تفاوت در میزان افزایش نرخ حداقل دستمزد کارگران و حقوق کارمندان می‌تواند به بی نظمی منجر شود. با این حال راه برون رفت این نیست که سازمان برنامه یا وزارت اقتصاد برای همه تعیین تکلیف کنند.»

    وی راه حل اصولی رفع این چالش را، آغاز جلسات تعیین حداقل دستمزد سال بعد، پیش از آماده سازی لایحه بودجه دانست چرا که با این روش ظرفیت چانه زنی بهتری برای نیروی کار و شورای عالی کار هم فراهم می‌شود.

    خدایی با اشاره به حوادث مختلف کشور در سال ۱۴۰۳ هشدار داد: «در سال جاری هنوز یک جلسه شورای عالی کار برگزار نشده است. این در حالی است که از ابتدای سال درخواستهای طبقه کارگر ارائه شد ولی به دلیل فوت آقای رییسی پیگیری لازم صورت نگرفت. اکنون چند ماهی است که دولت چهاردهم کشور را اداره می‌کند و انتظار می‌رفت که آقای میدری فعالانه‌تر عمل کند و لااقل جلسات شورای عالی کار را برگزار کند. متاسفانه هنوز در سال جاری جلسه‌ای نداشته‌ایم.»

    این کارشناس روابط کار تاکید کرد: «تورم همچنان و با وجود تغییر دولت به روند فزاینده خود ادامه می‌دهد و تقریبا همه شاخص‌های اساسی بیانگر تشدید مشکلات معیشتی هستند. هر چه زودتر جلسه شورای عالی کار برگزار شود، به سود وزارت کار هم خواهد بود. زیرا پس از تعیین تکلیف بودجه جا برای چانه زنی نمی‌ماند و همین موجب می‌شود که جلسات شورای عالی کار را لوث کند.»

    وی درباره نگرانی‌ها نسبت به افزایش ۲۰ درصدی حقوق کارمندان و احتمال تسری این نوع تصمیم‌گیری درباره حداقل دستمزد تصریح کرد: «این نگرانی جدی و واقعی است. اگر نه در مقام یک نماینده کارگری که حتی در جایگاه مشاور هم بخواهم به دکتر میدری مشورت بدهم، از او خواهم خواست که زودتر جلسات آغاز شوند چرا که وقتی همه تصمیمات گرفته می‌شود دیگر دولت ذره‌ای انعطاف به خرج نخواهد داد.»

    او گفت: «سالهای زیادی را شاهد بودم که وزیر کار واقعا دوست داشت دستمزد افزایش بیشتری داشته باشد ولی ناچار بود به سیاست کابینه تن دهد. به همین جهت هر چه زودتر جلسات برگزار شود، بار انتهای سال کاهش خواهد یافت و برای وزیر کار هم فرصت بیشتری برای اتخاذ تصمیمات مناسب خواهد داشت. همچنین می‌توان با این اقدامات از تشریفاتی شدن سه جانبه گرایی هم جلوگیری کنیم.»

    خدایی دوره دو ساله مرتضوی را دوره تیرگی دانست و افزود: «در این دوران او فقط در پی این بود که تصمیماتی که از پیش گرفته شده را اجرا کند. دوره‌ای که مشابه آن را هرگز نه دیده بودم و نه حتی در مورد آن شنیده بودم. در این دو سال سه جانبه گرایی به بدترین شکل کنار رفت و در تاریخ ثبت شد که در جلسات شورای عالی کار وزیر صراحتا گفت یا مزد را امضا کنید یا می‌دهم مجلس تصویب کند! »

    کارشناسان امر معتقدند که رفع فقر در ایران بدون رفع فقرایی که شاغل هستند، ممکن نخواهد شد. برای بهبود فقر در میان شاغلان چاره‌ای نیست جز اینکه فاصله میان دستمزد و معیشت کاهش پیدا کند. پس نه تنها باید دستمزد به اندازه تورم افزایش یابد که اگر نرخ آن بیش از تورم نباشد فاصله موجود بر طرف نخواهد شد. برآوردهای مختلف نشان می‌دهند که حداقل هزینه‌های زندگی یک خانواده در حال حاضر بین ۲۰ تا ۲۵ میلیون تومان است اما حداقل دستمزد یازده میلیون تومان تعیین شده است.

  • جفای دولت رئیسی در حق کارگران / از آمار‌سازي، جعل عدد، قانون‌گريزي شوراي عالي كار تا قراردادن کارگران ایرانی برابر تبعه افغان

    جفای دولت رئیسی در حق کارگران / از آمار‌سازي، جعل عدد، قانون‌گريزي شوراي عالي كار تا قراردادن کارگران ایرانی برابر تبعه افغان

    به گزارش اقتصادران، سه روز از برگزاري دور دوم انتخابات رياست‌جمهوري چهاردهم گذشته و در اين سه روز، تجمعات كارگران معترض در شهرهاي مختلف كشور و همچون روزهاي هفته‌هاي قبل همچنان ادامه يافته است. كارگران پيمانكاري آبفاي رودبار براي سيزدهمين روز پياپي و در اعتراض به تداوم 8 ماهه پرداخت نشدن مزد و ناامني شغلي، دست از كار كشيده‌اند، بيش از 20 هزار كارگر پروژه‌اي در 123 شركت زيرمجموعه صنايع نفت و گاز در بوشهر و خوزستان و اصفهان، از پايان خرداد با تجمع اعتراضي خواستار لغو تبعيض‌هاي گسترده مزدي و رفاهي و قطع دست پيمانكاران از بدنه مشاغل كارگري شده‌اند، بازنشستگان كارگري در شهرهاي شوش و اهواز و كرمانشاه و تهران و اصفهان و دامغان و قائمشهر و كرمان، در اعتراض به ناكافي بودن مستمري‌ها به خيابان‌ها آمده‌اند و كارگران اخراجي پتروشيمي ايلام با تجمع اعتراضي خواستار بازگشت به كار شده‌اند .

    محور مشترك تمام تجمعات، اعتراض به تصميمات و سياستگذاري‌هاي دولت سيزدهم است اگرچه كه مسوولان وزارت كار مي‌گويند طي سه سال گذشته، هم دستمزد كارگران رشدي متناسب با نرخ تورم داشته و هم براي افزايش قدرت خريد كارگران و تامين معاش خانواده كارگري تصميمات بي‌نظيري اتخاذ شده و براي باورپذير شدن اين ادعا هم در يك محاسبه مبهم، عدد تجميعي 119 درصد رشد دستمزد بر اساس مصوبات سه سال اخير شوراي عالي كار را در برابر تجميع نرخ 120 درصدي تورم در همين بازه زماني قرار داده‌اند . با وجود اين ادعا اما گزارش‌هاي رسمي حكايت از آن دارد كه تورم كالاهاي خوراكي، مسكن، خدمات رفاهي، آموزش و درمان در دولت سيزدهم، عدد ثابت و يكساني نبوده در حالي كه دريافتي يك كارگر حتي در سال 1401 كه كارگران رشد 57 درصدي حداقل مزد داشتند هم يك رقم ثابت بوده است . دليل اصلي اعتراضات كارگران طي دو سال اخير همين است كه به دليل جا ماندن ميزان رشد دستمزد از تورم افزايشي، ناچار شده‌اند بسياري از هزينه‌ها و به خصوص، خدمات درماني (جز در مواردي كه پاي مرگ در ميان بوده) خدمات رفاهي (سفر، اوقات فراغت، پوشاك، تفريح، خريد كالاهاي فرهنگي و رفاهي) و حتي آموزش (غير از آموزش عمومي اجباري يا تحصيلات عالي در دانشگاه‌هاي دولتي و رايگان) را از سبد هزينه‌هاي خانوار حذف كنند و با حذف مواد غذايي مفيد اما گران‌قيمت مثل گوشت قرمز و ميوه، به سفره‌اي شكم سيركن، اما بي‌كيفيت رضايت داده‌اند .

    در اين سه سال، ناتواني از پرداخت اجاره مسكن به دليل سبقت گرفتن ميزان افزايش اجاره‌ها از دستمزد كارگران و محقق نشدن وعده‌هاي كاغذي دولت سيزدهم درباره حل مشكل مسكن كارگري، بسياري از خانواده‌هاي كارگري را واداشت كه از منطقه سكونت خود به مناطق پايين‌تر و ارزان‌تر يا حتي حاشيه‌هاي آسيب‌زاي شهرها نقل مكان كنند تا از پس پرداخت اجاره‌اي كه بين 50 تا 70 درصد درآمد خانوار را مي‌بلعيد، بر بيايند . دولت سيزدهم در اين روزهاي پايان فعاليتش تلاش مي‌كند بهترين تصوير را از خود بسازد، اما حداقل براي جامعه كارگري ترسيم چنين تصويري ممكن نخواهد بود . گوش جامعه كارگري در اين سه سال با قول‌هايي پر شد كه حتي همين امروز هم در حد قول باقي مانده است؛ حذف پيمانكاران از بدنه كار، تعيين تكليف قراردادهاي موقت و حذف قراردادهاي غيرقانوني، ايجاد امنيت شغلي و رونق گرفتن سفره خانواده كارگري از جمله قول‌هاي دولت سيزدهم بود، اما همين امروز، هزاران كارگر در اعتراض به تداوم حضور پيمانكاراني كه حق كارگر خود را پايمال مي‌كنند، تجمعات اعتراضي به راه مي‌اندازند و در اين سه سال، تعديل و اخراج كارگران معترض با بهانه «اتمام قرارداد» ناامني شغلي را چنان توسعه داده كه امروز كارگر ايراني هر مشقتي را تحمل مي‌كند تا همين شغلي كه دارد را از دست ندهد و خانواده‌اش بي‌نان نمانند، چون مي‌داند كه هيچ پشتوانه و پشتيباني براي استيفاي حقوق از دست رفته‌اش ندارد . دستمزدي كه در سال جاري به كارگران پرداخت مي‌شود، محصول يك مصوبه يك طرفه است كه تا همين امروز فعالان كارگري، اين مصوبه را غيرقانوني مي‌دانند، چون امضاي نمايندگان كارگران را ندارد و به نفع گروه كارفرمايي تنظيم و ابلاغ شده است .

    روز 18 تير ماه و كمتر از 48 ساعت قبل، خبرگزاري ايلنا حرف‌هاي معاون وزارت كار را منتشر كرد كه به عنوان جديدترين خبر درباره مسكن كارگران گفته بود: «اسفند ۱۴۰۲ قرارگاه مسكن كارگري را با دستور وزير كار ايجاد كرديم. در هفته كارگر (ارديبهشت 1403) رييس‌جمهور دستور پيگيري مسكن كارگري را داد. قرار بر اين شد كه بانك‌هاي مربوطه و موسسات داراي امكان در اين زمينه پاي كار بيايند. شخص وزير كار يك نفر را مسوول حوزه مسكن كارگري قرار داد كه به عنوان مشاور وزير در اين حوزه عمل مي‌كند. تقسيم كاري در اين حوزه صورت گرفت كه بر اساس آن مشخص شود كه كدام دسته از كارفرمايان قصد دارند مسكن كارگري بسازند و موانع آن چيست. ما اين موانع را ليست كرديم. در برخي موارد مشكل زمين وجود دارد يا در تعامل با دستگاه‌ها متوجه شديم كه در برخي موارد مشكل تغيير كاربري زمين وجود دارد كه بايد براي ساخت مسكن كارگري حل شود. بايد مي‌ديديم تعاوني‌هاي مسكن كارگران در اين زمينه چه مشكلي دارند و به كارفرمايان و تعاوني‌هاي مسكن كارگري از سوي شركت‌هاي تابعه وزارت كار چه امكاناتي مي‌توانيم بدهيم و سهم بانك‌ها چقدر مي‌تواند باشد. اين موارد در مجموع بسته‌اي است كه براي تامين مسكن كارگري لازم بود و ما موارد اوليه آن را شناسايي و آماده‌سازي كرديم و جلسات قرارگاه‌ مسكن در هفته آينده ادامه خواهد داشت. اين موارد بايد حل شوند تا بتوانيم موضوع تغيير كاربري و اختصاص زمين را در نهايت حل كنيم. اصل زمين و تغيير كاربري و تامين مواد و مصالح، همگي مجموعه بسته‌اي هستند كه درباره پيشبرد هر كدام از آنها شخص وزير محترم در حال پيگيري هستند.»

    همين حرف‌ها تاييد مي‌كند كه برخلاف وعده‌هاي دولت سيزدهم، تا اسفند 1402 هيچ اقدام منجر به نتيجه عيني و عملي و ملموس در حوزه مسكن كارگري انجام نشده و بنابراين، تا امروز هيچ كارگري در خانه اعطايي از دولت ساكن نيست، بلكه اجاره كمرشكن را همچنان از دسترنج خودش پرداخت مي‌كند . امنيتي شدن فضاي اعتراض و انتقاد براي كارگران معترض و منفعل كردن تشكل‌هاي كارگري مستقل و مطالبه‌گر از ديگر اقداماتي بود كه در اين سه سال شاهد بوديم كه به تبع آن، امنيت شغلي كارگران هم پايمال شد و طبيعي است كه وقتي جامعه كارگري، نماينده مستقلي براي بيان اعتراضات و خواسته‌هاي خود نداشته باشد، حتما زمينه تضييع حقش مساعدتر مي‌شود . دولت چهاردهم قرار است با اين جامعه كارگري رودررو شود؛ جامعه‌اي كه در اين سه سال رنج فراواني بابت بي‌توجهي‌ها و محروميت‌ها متحمل شد. فرامرز توفيقي؛ فعال كارگري، عضو سابق گروه كارگري شوراي عالي كار و عضو سابق كميته دستمزد شوراي عالي كار، در گفت‌وگو با «اعتماد» علاوه بر نگاهي به مشكلات امروز جامعه كارگري كشور، راهكارهايي براي برون‌رفت از اين وضع به دولت چهاردهم و رييس‌جمهوري كه از اولين مناظره‌ها و تبليغات انتخاباتي، خود را مدافع محرومان و كارگران معرفي كرد، ارايه مي‌دهد .

    دولت چهاردهم، حدود دو ماه آينده فعاليت خود را آغاز مي‌كند. با توجه به مشكلاتي كه جامعه كارگري در دولت سيزدهم و به خصوص در دوره وزارت صولت مرتضوي تحمل كرد، دولت جديد با چه وضعيتي روبه‌رو است و چه گره‌هايي را بايد باز كند؟

    در 3 سال گذشته بزرگ‌ترين جفاها در حق خانواده كارگري و بازنشسته‌هاي كارگري صورت گرفت؛ آمار‌سازي، جعل عدد، قانون‌گريزي اعضاي دولتي شوراي عالي كار و به خصوص وزير كار و وزير اقتصاد، كمرنگ كردن نقش تشكل‌ها، ايجاد قهر بين كارگران و بدنه تشكل‌ها كه در نهايت به از بين رفتن هر چه بيشتر امنيت شغلي و فراموش شدن ماده 41 قانون كار و تعيين نشدن دستمزد مطابق قانون كار منجر شد، ادعاي غيرواقعي دولت درباره مسكن كارگري در حالي كه در اين زمينه هيچ اقدام جدي غير از چند بخشنامه و مصوبه بي‌نتيجه انجام نشد .

    اينها بخشي از مجموعه مشكلاتي است كه دولت سيزدهم براي جامعه كارگري ايجاد كرد. امروز كارگران و بازنشستگان كارگري بسيار رنجورند، بسيار سرخورده و بسيار دلخورند، چون در سال‌هاي قبل، احساس‌شان اين بود كه در نگاه دولت‌ها حكم فرزندخوانده را دارند، اما در اين سه سال، مصداق واقعي اين احساس را به عين ديدند . دولت سيزدهم در اين سه سال با آمار‌سازي مدعي ايجاد شغل و كاهش نرخ بيكاري و كاهش نرخ تورم و افزايش دستمزد متناسب با نرخ تورم شد در حالي كه هيچ كدام از اين ادعاها واقعيت نداشت. دولت سيزدهم قصد كرده بود به قراردادهاي سفيد امضا مشروعيت بدهد و به اسم پيش‌نويس اصلاحيه قانون، نسخه جراحي شده‌اي از قانون كار به مجلس داد كه اگر اين پيش‌نويس تصويب مي‌شد، قرارداد سفيد امضا به عنوان يك قرارداد قانوني در بازار كار رايج مي‌شد . با شرايطي كه دولت سيزدهم براي جامعه كارگري كشور ايجاد كرد، قطعا دولت آقاي پزشكيان براي بازگرداندن اعتماد به جامعه كارگري با دشواري‌هاي فراواني مواجه است در حالي كه به موازات چنين تلاشي بايد براي تامين امنيت شغلي و دستمزد واقعي و منصفانه كارگران هم اقدام كند . بايد در دولت چهاردهم مفهوم واقعي كار شايسته به درستي شناخته شود .

    مفهوم كار شايسته بايد از قالب سخنراني‌هاي از پيش طراحي شده و انتخاب شده‌اي كه وزرا و معاونان و افراد دست نشانده دولت در تشكل‌ها، هر سال در جلسات سازمان جهاني كار ILO مي‌گويند و البته حتي يك‌هزارم اين حرف‌ها در كشور اجرايي نمي‌شود، خارج شود . خواسته كارگران اين است كه حق اعتراض صنفي و حق كنشگري و پرسشگري صنفي به جامعه كارگري بازگردانده شود . خواسته كارگران اين است كه براي مسكن كارگري، به جاي وعده‌هاي ساختگي، اقدامات واقعي صورت بگيرد. كارگران خواستار احياي مواد 7 و ۴۱ و ۱۴۹ قانون كار و اصل 51 قانون اساسي هستند . اميدوارم دولت آقاي پزشكيان بتواند در راه تامين اين خواسته‌ها قدم بردارد و از اشتباهات 3 سال گذشته درس گرفته باشد، چون در سه سال گذشته، وزارت كار به جايگاه افراد سياسي، آن هم از يك طيف خاص و از دولت سايه تبديل شد كه اين افراد هم متاسفانه هيچ قدمي مطابق وظايف محول شده از سوي قوه مقننه و قانون اساسي برنداشتند، بلكه وزارت كار، فقط محلي بود براي تسويه حساب و انتصاب اعوان و انصار اين طيف سياسي.

    در اين سه سال، تپيكو (بزرگ‌ترين هلدينگ دارويي كشور متعلق به شستا) و شستا (شركت سرمايه‌گذاري تامين اجتماعي) به ‌شدت نابود شدند . تغيير چندباره مديران در تپيكو باعث شد كه تمام شركت‌هاي اين هلدينگ دچار مشكلات شديد شوند در حالي كه در گذشته نه چندان دور، تپيكو در راس هرم صنعت دارويي كشور بود، اما در اين سه سال متاسفانه نه تنها جايگاه و نقش‌آفريني‌اش را از دست داد، مديران سياسي در اين شركت‌ها منصوب شدند كه هيچ كدام، قامت و لباس متناسب با مديريت عامل يك شركت را نداشتند . نام كامل وزارت كار، وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعي است، اما امروز چيزي به عنوان تعاون در اين وزارتخانه وجود ندارد و در حوزه رفاه هم شاهديم كه در اين وزارتخانه وظايف اصلي حوزه رفاه اجتماعي فراموش شده است .

    با آنچه در اين سه سال بر تامين اجتماعي گذشت، اگر وضع موجود ادامه پيدا مي‌كرد، صندوق تامين اجتماعي تا 5 سال ديگر ورشكست مي‌شد. من اميدوارم در دولت آقاي پزشكيان شاهد اتفاقات خوب باشيم و مسوولان جديد بتوانند دولت را براي پرداخت بدهي هنگفتش به اين صندوق مجاب كنند و البته لازم است كه اين بدهي با ارقام واقعي پرداخت شود نه اينكه همچون گذشته، براي تسويه بدهي‌ها، شركت‌هاي ورشكسته را به صندوق واگذار كنند يا حتي بدتر از آن، با عددسازي و رقم‌سازي و حرف‌هاي روي كاغذ بگويند كه دولت، طلب تامين اجتماعي را تسويه كرده است! دولت آقاي پزشكيان براي حل اين حجم مشكلات با دشواري‌هاي زيادي مواجه است و به جرات مي‌توانم بگويم كه در اين سه سال، به اندازه تمام سال‌هاي بعد از ۱۳۵۷ آوار بر سر كارگران و بازنشستگان ريخته شد و آقاي مرتضوي كه به مدت دو سال وزير كار دولت سيزدهم بود، متاسفانه معاوناني از طيف‌ها و نهادهاي سياسي و نظامي انتخاب كرد . در اين سه سال، سفره‌ها جمع شد، امنيت جمع شد، خانواده‌ها متلاشي شدند و جوانان ما يكي بعد از ديگري دست از كار كشيدند و توليد ناخالص ملي افت كرد . با توجه به اينكه برنامه هفتم توسعه بر رشد اقتصادي 8 درصدي تاكيد كرده، قطعا برگرداندن اين جوانان به عرصه كار، نيازمند تلاش فراوان است، چون در اين سه سال چنان بلايي به سر مردم آمد كه ديگر كسي به توليد و توليد ناخالص ملي و رشد ملي فكر نمي‌كند .

    يكي از اعتراضات جامعه كارگري در اين سه سال، چراغ سبز دولت سيزدهم براي ورود غيرقانوني اتباع افغانستان به بازار كار ايران و اشغال فرصت‌هاي شغلي توسط افغان‌هايي بود كه به صورت قاچاقي و غيرمجاز وارد خاك ايران مي‌شدند و البته كارفرما هم ترجيح مي‌داد به جاي كارگر هموطن و ايراني، افغان‌ها را به كار بگيرد تا از پرداخت بيمه معاف باشد. اين وضع باعث شد كارگر ايراني كه حق قانوني خود را مطالبه مي‌كرد، شغلش را از دست بدهد و بيكار بماند، چون جاي او را تبعه افغان غيرمجاز اشغال كرده بود و كارگر ايراني كه نيروي مولد بود، بعد از اخراج و بيكاري، به ناچار به دستفروش و مسافركش تبديل شد . آقاي پزشكيان در تبليغات انتخاباتي خود وعده دادكه براي انسداد مرزها و جلوگيري از ورود غيرقانوني اتباع افغانستان اقدام مي‌كند . اگر اين وعده محقق شود چه تغيير مثبتي در فضاي كار و توليد در جامعه كارگري شاهد خواهيم بود؟

    چه كسي مرزها را مي‌بندد ؟ آدم‌ها . اما به دليل آنكه فساد در كشور ما نهادينه شده، همين آدم‌ها گاها مي‌توانند چشم‌شان را ببندند و مرزها را باز كنند . من معتقدم به جاي بستن مرزها، بايد قوانين و زنهارها و تنبيهات پيشگيرانه در قبال به كارگيري غيرقانوني اتباع خارجي وضع شود . امروز شركت‌هاي بزرگ مثل پتروشيمي و شهرداري‌ها بزرگ‌ترين خاطيان به دليل به كارگيري اتباع غيرمجازند. معاونان وزير اقتصاد و وزير كار به راحتي مي‌گويند اگر كارگر ايراني نخواست با اين دستمزد كار كند، مي‌توانيم اتباع خارجي جايگزين كنيم. معني اين حرف اين است كه دولت، تبعه خارجي را روبه‌روي كارگران ايراني قرار مي‌دهد و حق اوليه اعتراض صنفي را از كارگر ايراني مي‌گيرد . بستن مرز دواي درد نيست، بلكه دولت چهاردهم بايد قوانين پيشگيرانه و تنبيهاتي در نظر بگيرد كه هيچ كارفرمايي جرات به كارگيري كارگر خارجي به جاي هموطن ايراني را نداشته باشد . قطعا چراغي كه به خانه رواست به مسجد حرام است . من نژادپرست نيستم، اما امروز، خانواده هموطن من در حال فروپاشي است و من امروز بايد اول به فكر خانواده هموطن خودم باشم و بعد به تبعه خارجي فكر كنم .

    در دو مناظره آخر انتخاباتي، از آقاي پزشكيان سوال شد كه برخورد رييس‌جمهور آينده با كارگر مخالف و معترض و تجمعات خياباني چه خواهد بود و ايشان در جواب گفت اين كارگر مخالف به دليل ناكافي بودن حقوقش به خيابان مي‌آيد و از جوابش مي‌شد اين‌طور برداشت كرد كه قرار است حقوق كارگران متناسب با ماده 41 قانون كار تنظيم شود. كابينه آقاي پزشكيان در حوزه كار و كارگري بايد چه مسائلي را در اولويت قرار دهد كه با اين تورمي كه دولت سيزدهم رقم زده، سفره كارگر از آنچه هست، كوچك‌تر نشود؟

    البته اين جواب آقاي پزشكيان پسنديده نيست . ايران مدعي است كه از اعضاي هيات رييسه سازمان بين‌المللي كار است، اما با اين حال هنوز مقاوله‌نامه‌هاي جهاني حق اعتراضات صنفي و حق اعتصابات صنفي را امضا نكرده است . يكي از ابزارهاي كارگر براي رساندن صدايش به نهادهاي بالادست، اعتراضات صنفي است . امروز كارگر ايراني فاقد امنيت شغلي و فاقد دستمزد منصفانه و فاقد قرارداد مستقيم و فاقد مسكن است و نيروي اركان ثالث و اركان رابع و اركان ثاني است و پيمانكاران مثل زالو از خونش ارتزاق مي‌كنند و همه اين مشكلات از زماني پيش آمد كه ماده 7 قانون كار اجرا نشد، چون به دنبال اجرا نشدن اين ماده قانون، كانون كارفرمايي در شوراي عالي كار هم زير بار مزد منصفانه نرفت . آقاي پزشكيان براي محقق كردن وعده‌هايش روزهاي سختي در پيش دارد . دولت آقاي پزشكيان در اولين قدم بايد اجازه بدهد كه كارگر در بستر قانوني و در شرايط قانوني و با زيرساخت‌هاي قانوني، حق اعتراض داشته باشد و بايد صداي اعتراض كارگر را بشنود و در راستاي احقاق حق كارگر اقدام كند تا كارگر احساس كند دولت با او همراه و همدم است . اميدوارم وزير كار در دولت چهاردهم، فردي باشد كه چراغ راه مناسبي براي جامعه كارگري روشن كند و در غير اين صورت، به هيچ عنوان اعتماد از دست رفته جامعه كارگري را به دست نخواهد آورد .

  • وعده‌های سرخرمن دولت برای حمایت از کارگران!

    وعده‌های سرخرمن دولت برای حمایت از کارگران!

    به گزارش اقتصادران، در سه سال اخیر، کارگران نسبت به عدم رعایت قانون از سوی دولت در تعیین مزد معترض هستند. مصوبات مزدی دولت در دوسال اخیر علاوه بر کاهش سطح رفاه کارگران ماده‌های قانونی کار را هم زیر پا گذاشته است.

    نقض رسمی ماده 41 قانون کار توسط دولت در مصوبه مزدی 1402

    در سال 1402 دولت دستمزد کارگران را 27درصد افزایش داد. درحالی که آمارهای رسمی نرخ تورم را بیش از 50درصد اعلام کرده بودند.

    اعتراض کارگران به مصوبه مزدی 1402 راه به جایی نبرد

    اعتراض کارگران به مصوبه مزدی 1402 با واکنش دولت همراه بود و دولت وعده اصلاح دستمزد و ترمیم مزد برای سال 1402 را داد. کش و قوس‌های فراوان میان نمایندگان کارگری و دولت بی نتیجه ماند و نهایتا داوود منظور رییس سازمان برنامه و بودجه در پایان شهریورماه 1402 اعلام کرد که منابع مورد نیاز برای ترمیم مزد وجود ندارد. از سوی دیگر معاون وزیر کار هم در واکنش به درخواست کارگران برای ترمیم مزد اعلام کرد که حقوق کارگران فقط یکبار در سال افزایش می‌یابد و ترمیم مزد برای سال 1402 امکانپذیر نیست.

    با وجود عدم پذیریش گروه کارگری، مصوبه مزدی 1402 بدون ترمیم مزد و بدون رعایت ماده 41 قانون کار اجرایی شد و دولت وعده داد که در سال 1403 دستمزد کارگران را بهبود می‌بخشد.

    بی‌توجهی دولت به ماده 167 قانون کار در مصوبه مزدی 1403

    درحالی که کمتر از دو ماه به آغاز سال سال 1403 مانده بود، جلسات شورای عالی کار طبق قانون با دو ماه تاخیر کار خود را آغاز کرد. در این جلسات بررسی مزد 1403 در دستور کار قرار گرفت.

    با وجود اینکه جلسات کمیته مزد در اسفندماه با حضور نمایندگان هر سه طرف آغاز شد، اما با چالش‌های بسیار جدی همراه بود. برگزاری چندین جلسه شورای عالی کار در روزهای پایانی سال 1402 نتیجه مطلوبی برای کارگران نداشت. نمایندگان کارگری معتقد بودند که دستمزد کارگران باید دقیقا بر اساس نرخ تورم بیش از 50درصد افزایش یابد و نمایندگان دولت افزایش قیمت تمام شده کالا و خدمات را دلیل فزایش بیش از حد حقوق کارگران می‌دانستند. در کش و قوس‌های میان نمایندگان کارگری با دو طرف دیگر نتیجه‌ای حاصل نشد و در آخرین جلسه شورای عالی کار دولت پیشنهاد افزایش 35درصدی حقوق کارگران برای سال 1403 را داد. نمایندگان کارگری در اعتراض به این موضوع مصوبه مزدی را امضاء نکردند و وزیر کار رسما اعلام کرد که مصوبه مزدی را از این پس راهی مجلس خواهد کرد.

    نقض سه جانبه گرایی در مصوبه مزدی 1403

    درحالی که مصوبه مزدی بدون رعایت سه جانبه گرایی و بدون امضاء نمایندگان کارگری ابلاغ شد که بر اساس ماده 167 قانون کار باید در  در وزارت کار و امور اجتماعی شورایی به نام شورای عالی کار تشکیل شود. وزیر کار و امور اجتماعی، که ریاست شورا را به عهده خواهد داشت. دو نفر از افراد بصیر و مطلع در مسائل اجتماعی و اقتصادی به پیشنهاد وزیر کار و امور اجتماعی و تصویب هیات وزیران که یک نفر از آنان از‌اعضای شورای عالی صنایع انتخاب خواهد شد.سه نفر از نمایندگان کارفرمایان (‌یک نفر از بخش کشاورزی) به انتخاب کارفرمایان. سه نفر از نمایندگان کارگران (‌یک نفر از بخش کشاورزی) به انتخاب کانون عالی شوراهای اسلامی کار و هر یک از اعضاء شرکت‌کننده در جلسه دارای یک رای خواهند بود.ابلاغ مصوبه مزدی 1403 بدون امضاء طرف کارگری دقیقا نقض ماده 167 قانون کار بود.

    واکنش‌ها به اقدامات ضد قانونی دولت در زمینه حقوق کارگران

    نمایندگان کارگری از همان ابتدای سال اعلام کردند که مصوبه مزدی 1403 را به رسمیت نمی‌شناسند و شورای عالی کار و کمیته مزد مجددا باید تشکیل جلسه دهد. وزیر کار در ابتدا واکنش منفی به این موضوع داشت، اما با اوج‌گیری انتقادات اعلام کرد که موضوع حقوق کارگران را به مجلس واگذار خواهد کرد. اما وعده داد که در بخش حق مسکن کارگران اعداد بیشتری اعمال خواهد شد.

    وعده‌های سرخرمن دولت برای حمایت از کارگران 

    در روزهای ابتدایی سال 1403صولت مرتضوی وزیر کار در واکنش به اعتراضات نسبت به دستمزد کارگران گفت: کسانی که نسبت به دستمزد اعتراض دارند به مراجع رسیدگی اعتراض خود را اعلام کنند و در صورتی که به وزارت کار ابلاغ شود، روی چشم خود می‌گذاریم.

    حسین‌علی رعیتی فرد، معاون روابط کار وزارت کار هم در واکنش به اعتراضات گفت: دولت قصد دارد در قالب یک لایحه از ظرفیت‌ وجود نمایندگانی از آحاد و اقشار مختلف در مجلس برای تعیین دستمزد کارگران استفاده کند.

    سخنگوی دولت در اردیبهشت ماه 1403 در جمع خبرنگاران به حمایت از کارگران تاکید و  خبر از اصلاح این مصوبه داد.

    بهادری جهرمی ۱۸ اردیبهشت‌ماه در واکنش به اظهارنظر مسوولان وزارت کار درباره واگذاری تعیین حقوق کارگران از سوی مجلس و حذف سه‌جانبه‌گرایی، تاکید کرد: دولت هیچ تصمیمی درخصوص واگذاری مرجع تعیین حقوق کارگران به مجلس نگرفته و به سه‌جانبه‌گرایی معتقد است.

    وی عنوان کرد: دولت به اصل ۳ جانبه‌گرایی معتقد است. تضمین حقوق کارگر و کارفرما در گروی اصل سه‌جانبه‌گرایی خواهد بود. دولت در این موضوع هیچ برنامه و لایحه‌ای ندارد هیچ لایحه‌ای در این خصوص نه تصویب شده و نه در این دولت تصویب خواهد شد دولت مخالف نقض اصل سه‌جانبه‌گرایی و واگذاری آن به مجلس شورای اسلامی است.

    اما با گذشت بیش از چهار ماه از سال نه تنها شورای عالی کار هیچ جلسه‌ای برای اصلاح مصوبه غیرقانونی برگزار نکرده است؛ بلکه در دو ماه اخیر وزیر کار و طرفین دیگر کمیته مزد اقدمی برای کارگران انجام نداده‌اند تا یادگار دولت سیزدهم برای کارگران رعایت نکردن دو ماه مهم قانون کار باشد.

  • حقوق کارگران تغییر می کند؟ / احتمال برگشتن ورق مصوبه مزدی به نفع کارگران

    حقوق کارگران تغییر می کند؟ / احتمال برگشتن ورق مصوبه مزدی به نفع کارگران

    به گزارش اقتصادران، با آنکه سه ماه از سال جاری گذشته، اما کارگران و فعالان کارگری منتظر تغییر مصوبه افزایش حقوق کارگران ۱۴۰۳ هستند. مصوبه ای که امضای نمایندگان کارگری را به دلیل نپذیرفتن آن نرخ نداشت.

    مصوبه مزدی۱۴۰۳ ناعادلانه است؟

    شورای عالی کار هر ساله در پایان سال، طی جلسه یا جلساتی میزان حقوق کارگران در سال بعد را به تصویب می رساند. این شورا از دسته نمایندگان دولت، نمایندگان کارفرمایان و نمایندگان کارگری تشکیل می شود. سال ۱۴۰۲ نیز به روال هر سال این شورا جلساتی برگزار کرد که در پی این جلسات، مصوبه افزایش حداقل ۳۵ درصدی حقوق کارگران به تأیید دو گروه نمایندگان کارفرمایان و دولت رسید. فعالان کارگری این میزان افزایش را همتراز با نرخ تورم ندانسته و آن را ناعادلانه خواندند. در پایان این جلسه نمایندگان کارگری جلسه را ترک و مصوبه را امضا نکردند.

    طفره رفتن دولت از سه جانبه گرایی

    منتقدان و کارشناسان بر این باورند دولت تعمداً مصوبه ای که امضای نمایندگان کارگری را ندارد اجرایی کرده است و از سه جانبه گرایی طفره می رود. میزان هجمه ها علیه عملکرد وزیر کار به عنوان نماینده دولت آنقدر زیاد بود که او بیان کرد از سال بعد موضوع تعیین دستمزد پس از مشورت با نمایندگان کارگری و کارفرمایان به مجلس سپرده می شود تا پس از تصویب در بودجه سالانه درج شود.

    عقب نشینی دولت از سپردن دستمزد کارگران به مجلس

    سپردن تعیین دستمزد کارگران به مجلس با انتقاد بسیار فعالان کارگری مواجه شد و آن را ناقض قانون اعلام کردند. نهایتاً سخنگوی دولت اعلام کرد دولت به سه جانبه گرایی معتقد است و از سپردن این موضوع به مجلس منصرف شده است.

    مصوبه مزدی ۱۴۰۳ وجاهت قانونی ندارد

    فعالان حوزه کارگری بر این باورند که مصوبه تعیین دستمزد بدون امضای نمایندگان کارگری وجاهت قانونی ندارد و به دنبال تغییر آن هستند. دولت برای کاهش انتقادات از افزایش حق مسکن کارگران گفت ولی خیلی زود آن را پس گرفت. هرچند دلیل آن عدم توافق نمایندگان کارگری عنوان شده است.

    اصرار نمایندگان کارگری به اصلاح مصوبه مزدی

    بر اساس قانون شورای عالی کار باید هر ماه جلسه تشکیل دهد، اما در سال جدید با وجود آنکه دو ماه سپری شده جلسه ای نداشته است. نمایندگان کارگری و فعالان این حوزه همچنان مصرانه دنبال تغییر این مصوبه هستند و باید دید آیا موفق خواهند شد پیش از پایان سال دولت را به میز مذاکره برگردانند یا خیر؟

  • حاصل عملکرد شورای عالی کار در دهه‌های گذشته فقیرترسازی کارگران بوده و بس

    حاصل عملکرد شورای عالی کار در دهه‌های گذشته فقیرترسازی کارگران بوده و بس

    به گزارش اقتصادران، روزنامه اعتماد نوشت:

    کاظم فرج‌اللهی، فعال کارگری در ارتباط با سیاست‌های مزدی و چالش‌های سه‌جانبه‌گرایی گفت: حداقل مزد کارگران و میزان افزایش آن در پایان هر سال توسط نهادی موسوم به شورای عالی کار تعیین می‌شود. ترکیب این شورا متاثر از مصوبات سازمان بین المللی کار باید به گونه‌ای باشد که اصل سه جانبه‌گرایی و حضور متساوی‌الحقوق  نمایندگان برگزیده جناح های کارگری و کارفرمایی به همراه نظارتِ بی‌طرفانه‌ دولت رعایت شده باشد و نیاز به توضیح نیست که دولت‌ها در ساختار سرمایه‌داری حافظ منافع سرمایه‌اند و اصولا نمی‌توانند بی‌طرف باشند. به جز در سالهای اولیه پس از پایان جنگ بین الملل دوم و آن هم فقط در معدود کشورهایی که دولت‌های رفاه در قدرت بوده‌اند، مقوله سه جانبه‌گرایی هیچ زمان هیچ کجا به صورت کامل واقعیت پیدا نکرده است.

    به گفته وی، در ایران حتی ظاهر قضیه هم رعایت نشده است؛ تا نیمه‌های دهه ۸۰، یک رای نمایندگان کارگری برای تصویب مصوبات شورا لازم بود و تصمیمات با اجماع اتخاذ می‌شد اما اصلاح آیین‌نامه اجرایی شورای عالی کار در دولت احمدی‌نژاد، این اجماع روی کاغذ را هم از میان برداشت. فرج‌اللهی عملکرد شورای عالی کار را غیر قابل قبول توصیف کرد و در این رابطه گفت: وظیفه سه‌جانبه‌گرایی در بحث دستمزد، ترمیم قدرت خرید مزدها در مقابل تورم است یعنی استخراج نرخ تورم و دیگر شاخص‌ها از منابع معتبر و برآوردِ میزان – معمولا بر حسب درصد – تاثیر این شاخص‌ها در افزایش هزینه‌های زندگی توسط  کارشناسان معتبر و مورد وثوق طرفین و پس از آن افزایش عدد حداقل مزد متناسب با نتایج این برآوردها یا همان افزایش اسمی مزد؛ این کار تورم‌زا نیست بلکه دقیقا به خاطر خنثی کردن اثر تورم باید انجام شود؛ در واقع ترمیم یا جبران کاهش قدرت خرید مزدها در مقابل تورم است. ضرورت این ترمیم نیز کاملا روشن است.

    این فعال کارگری ادامه داد: مزد قیمت نیروی کار است و نیروی کار ناکالایی است که در بازار ب ه مثابه یک کالا توسط صاحبان آن (کارگران) فروخته می شود. برای بازتولید این کالا لازم است ارزش پولی آن مانند دیگر کالاها متناسب با تورم تغییر کند یا به‌روزرسانی شود. فرج‌اللهی با بیان اینکه «حاصل عملکرد شورای عالی کار در دهه‌های گذشته فقیرترسازی کارگران بوده و بس» اضافه کرد: در سال ۱۳۶۰ قدرت خرید یک سال مزد یک کارگر حداقل بگیر معادل ۹.۵ سکه طلا بوده؛ این قدرت خرید سالانه در دوره‌ها و سال‌های مختلف متاثر از سیاست‌های اقتصادی دولت‌ها و  به ظاهر گشاده‌دستی‌های این شورا نوساناتی هم داشته که در جای خود قابل بررسی است. مثلا در سال ۱۳۸۳ این قدرت به حداکثر ۱۴.۸ سکه رسیده، 10 سال بعد (۱۳۹۳) ۷ سکه و در 10 سال بعدی (امروز) به ۲.۴ سکه کاهش پیدا کرده است.

    به گزارش ایلنا،‌ فرج‌اللهی با تاکید بر لزوم افزایش یکسان همه سطوح مزدی به نسبت نرخ تورم واقعی گفت: معنای دیگر تورم کاهش ارزش یا کاهش قدرت خرید پول رایج است. پول رایج در هرکجا و نزد هرکسی که باشد متناسب با نرخ تورم از قدرت خرید آن کاسته می‌شود بنابراین در اثر تورم قدرت خرید همه‌ی کارگران به یک نسبت یا با یک درصد – مساوی – کم می‌شود. بدیهی است وقتی همه سطوح مزدی در مقابل تورم به یک نسبت آسیب می‌بینند و  قدرت خرید مزدها کاهش می‌یابد لازم است همه‌ی سطوح هم به یک نسبت ترمیم بشوند. ترمیم مزد و حقوق، کارگران کمک مالی یا اعانه دولتی و امر خیریه نیست که به نادارها بیشتر و به داراها کمتر داده شود!

    این فعال کارگری ادامه داد: نگاهی به بخشنامه‌های حقوق از سال ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۳ نشان می‌دهد که در همه‌ این سال‌ها با ابداع فرمول و درصدهای مختلف، قدرت خرید سطوح مختلف مزدی به شکل پلکانی ترمیم شده است یعنی میزان یا درصد افزایش مزد اسمی کارگرانِ باسابقه یا با تخصص بیشتر همواره کمتر از درصد افزایش حداقل مزد بوده و این شیب منفی همواره وجود داشته است. به این ترتیب کارگران باتجربه و متخصص همیشه با یک شیب منفی و ملایم به سمت حداقل بگیران نزدیک شده‌اند و نتیجه این سیاست مزدی چیزی جز تقسیم و گسترش فقر در میان کارگران نیست. به گفته  فرج‌اللهی، همین داستان افزایش پلکانی حقوق و مقوله حداقل بگیران و سایر سطوح در مورد کارگران بازنشسته نیز وجود دارد این در حالی است که حقوق کارگران بازنشسته و افزایش آن به طور مطلق هیچ ارتباطی با بودجه عمومی، افزایش نقدینگی و  فزونی تورم ندارد.