برچسب: بازار نفت

  • توئیت‌درمانی هم دیگر روی بازار «نفت» جواب نمی‌دهد!

    توئیت‌درمانی هم دیگر روی بازار «نفت» جواب نمی‌دهد!

    به گزارش اقتصادران، درحالی‌که دونالد ترامپ بار دیگر با عقب‌نشینی از گزینه حمله نظامی به‌ایران تلاش کرد بازار جهانی نفت را آرام کند قیمت‌ها همچنان در سطوح بالا باقی مانده و معامله‌گران نسبت‌به‌ آینده عرضه انرژی در خاورمیانه بدبین هستند. هرچند نفت پس از لغو دوباره حمله آمریکا حدود ۲‌درصد افت کرد اما ادامه انسداد تنگه هرمز، کاهش ذخایر نفتی و تردید درباره سرنوشت مذاکرات تهران-واشنگتن باعث شده بازار دیگر به‌سادگی با «توئیت‌درمانی» آرام نشود.

    نفت برنت در معاملات روز سه‌شنبه با افت ۲دلاری به‌حدود ۱۰۹دلار رسید و نفت خام آمریکا نیز تا محدوده ۱۰۷دلار عقب نشست. این کاهش پس از آن رخ داد که ترامپ دوشنبه‌شب برای چندمین بار گزینه حمله نظامی به‌ایران را کنار گذاشت؛ اقدامی که بخشی از فشار روانی بازار را کاهش داد. با این حال بسیاری از تحلیلگران معتقدند بازار بیش از گذشته نسبت‌به‌ خبرهای سیاسی مقاوم شده و دیگر صرف اعلام عقب‌نشینی یا وعده توافق نمی‌تواند روند صعودی نفت را متوقف کند.

    بررسی‌ها نشان می‌دهد که بازار نفت اکنون بیش از هر زمان دیگری بر اختلال واقعی عرضه تمرکز کرده است. از زمان آغاز جنگ در اواخر فوریه و بسته‌شدن تنگه‌هرمز روزانه میلیون‌ها بشکه نفت از چرخه طبیعی صادرات خارج شده و همین موضوع نگرانی عمیقی درباره آینده ذخایر جهانی ایجاد کرده است. در چنین فضایی حتی کاهش مقطعی قیمت‌ها نیز بیشتر به‌عنوان فرصت خرید دیده می‌شود تا آغاز یک روند نزولی پایدار.

    بازار سرگردان میان جنگ و توافق

    بازار جهانی نفت طی هفته‌های اخیر درگیر یک دوگانگی پیچیده بوده است: از یک سو اخبار مربوط به‌احتمال کاهش تنش یا توافق میان ایران و آمریکا منتشر می‌شود و از سوی دیگر واقعیت میدانی منطقه همچنان از تشدید بحران حکایت دارد. همین تضاد باعث شده نفت در یک مسیر پرنوسان اما صعودی حرکت کند.

    تحلیلگران می‌گویند اظهارات ترامپ درباره لغو حمله نظامی فعلا از شکل‌گیری شوک فوری در بازار جلوگیری کرده اما نتوانسته نگرانی اصلی معامله‌گران را برطرف کند. تیم واتر، تحلیلگر ارشد شرکت «کی‌سی‌ام ترید» معتقد است بازار اکنون در حال بررسی این موضوع بوده که آیا عقب‌نشینی ترامپ نشانه واقعی کاهش تنش است یا صرفا یک مکث تاکتیکی.

    این تردید به‌دلیل آن است که بحران هرمز همچنان ادامه دارد و هر روز توقف جریان نفت فشار بیشتری بر بازار وارد می‌کند. تحلیلگران شرکت آی‌ان‌جی نیز هشدار دادند که هرچند ممکن است بازار به‌مرور نسبت‌به‌ اخبار سیاسی بی‌تفاوت‌تر شود اما حجم اختلالات عرضه آنقدر بزرگ است که نمی‌توان اثر آن را نادیده گرفت. از نگاه آنها ادامه توقف صادرات نفت از خلیج‌فارس به‌تدریج بازار را وارد مرحله‌ای می‌کند که دیگر ذخایر استراتژیک نیز قادر به‌پوشش کامل کمبود نخواهند بود.

    در این میان موضوع مذاکرات ایران و آمریکا نیز خود به‌عاملی برای نوسان تبدیل شده است. بازار نه آنقدر خوش‌بین است که روی توافق سریع حساب باز کند و نه آنقدر مطمئن که خطر جنگ گسترده را نادیده بگیرد. همین وضعیت خاکستری باعث شده معامله‌گران همزمان سناریوی «توافق موقت» و «تشدید بحران» را در قیمت‌ها لحاظ کنند.

    سپری که در حال فرسایش است

    یکی از مهم‌ترین دلایل مقاومت بازار در برابر افت بیشتر قیمت‌ها، نگرانی فزاینده درباره وضعیت ذخایر جهانی نفت است. آمریکا و متحدانش طی ماه‌های گذشته برای کنترل بازار بخش قابل‌توجهی از ذخایر استراتژیک خود را مصرف کردند اما اکنون نشانه‌های فرسایش این سپر دفاعی آشکار شده است.

    داده‌های وزارت انرژی آمریکا نشان می‌دهد هفته گذشته حدود ۹/‏۹‌میلیون‌بشکه از ذخایر استراتژیک این کشور برداشت شده و سطح ذخایر به‌حدود ۳۷۴‌میلیون‌بشکه رسیده است یعنی پایین‌ترین سطح از تابستان ۲۰۲۴ تاکنون. همزمان نظرسنجی رویترز نشان می‌دهد ذخایر تجاری نفت آمریکا نیز احتمالا بیش از ۳میلیون‌بشکه کاهش یافته است.

    این کاهش ذخایر درحالی رخ می‌دهد که بسیاری از تحلیلگران نسبت‌به‌ قابلیت واقعی برداشت از ذخایر جهانی تردید دارند. طی هفته‌های گذشته بحث «حجم مرده» ذخایر بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است یعنی بخشی از نفت موجود در خطوط لوله و کف مخازن که عملا امکان برداشت سریع آن وجود ندارد و برای حفظ عملکرد شبکه باید باقی بماند.

    همین موضوع باعث شده بازار به‌این جمع‌بندی برسد که اعداد بزرگ ذخایر جهانی لزوما به‌معنای دسترسی واقعی به‌نفت نیست. درنتیجه هر روزی که اختلال صادرات خاورمیانه ادامه پیدا می‌کند نگرانی‌ها درباره کمبود واقعی عرضه افزایش می‌یابد.

    از سوی دیگر محدودیت در نرخ برداشت روزانه نیز مشکل مهمی است. حتی اگر آمریکا و اروپا بخواهند از ذخایر خود برای جبران کمبود استفاده کنند ظرفیت آزادسازی نفت بسیار پایین‌تر از کسری ناشی از توقف صادرات خلیج‌فارس است. به‌همین دلیل بازار به‌تدریج وارد مرحله‌ای شده که در آن مفهوم «کمیابی ساختاری» بیش از گذشته مطرح می‌شود.

    روسیه، هند و بازآرایی بازار انرژی

    درمیانه بحران تحولات مربوط به‌نفت روسیه نیز اهمیت زیادی پیدا کرده است. دولت آمریکا روز دوشنبه معافیت تحریمی مربوط به‌نفت روسیه را برای ۳۰روز دیگر تمدید کرد تا کشورهای آسیب‌پذیر از نظر انرژی بتوانند خرید نفت روسیه را ادامه دهند. این تصمیم نشان می‌دهد واشنگتن به‌خوبی می‌داند حذف کامل نفت روسیه از بازار در شرایط فعلی می‌تواند بحران انرژی را تشدید کند.

    در همین حال موضع هند نیز پیام مهمی برای بازار داشت. سوجاتا شارما، مقام ارشد وزارت نفت هند به‌صراحت اعلام کرد دهلی‌نو صرف‌نظر از معافیت‌های تحریمی آمریکا به‌خرید نفت روسیه ادامه خواهد داد. او تاکید کرد تصمیم هند صرفا براساس منطق تجاری اتخاذ می‌شود و تحریم‌ها تاثیر تعیین‌کننده‌ای بر این روند ندارد.

    این موضع نشان می‌دهد بسیاری از اقتصادهای آسیایی درحال فاصله‌گرفتن از سیاست‌های سختگیرانه انرژی غرب هستند. برای کشورهایی مانند هند امنیت انرژی اکنون مهم‌تراز ملاحظات ژئوپلیتیک شده است. همین موضوع می‌تواند در بلندمدت به‌بازآرایی بازار جهانی نفت و شکل‌گیری بلوک‌های جدید انرژی منجر شود.

    در چنین شرایطی بازار نفت بیش از هر زمان دیگری نسبت‌به‌ آینده حساس شده است. اگرچه توئیت‌ها و عقب‌نشینی‌های مقطعی ترامپ می‌تواند برای ساعاتی التهاب بازار را کاهش دهد اما معامله‌گران به‌خوبی می‌دانند که بحران اصلی هنوز پابرجا بوده؛ بحرانی که به‌تنگه هرمز، کاهش ظرفیت واقعی ذخایر و شکنندگی زنجیره جهانی انرژی گره خورده است. به‌همین دلیل بسیاری از تحلیلگران معتقدند حتی اگر بازار در کوتاه‌مدت دچار اصلاح شود تا زمانی که وضعیت هرمز و مذاکرات تهران-واشنگتن به‌طور قطعی روشن نشده نفت همچنان در مسیر نوسان‌های شدید و تمایل به‌قیمت‌های بالاتر باقی خواهد ماند.

     

  • مشتریان جدید نفت ایران پشت تنگه هرمز!

    مشتریان جدید نفت ایران پشت تنگه هرمز!

    به گزارش اقتصادران، محمود خاقانی، درباره اینکه آیا فروش نفت ایران بعد از جنگ با شرایط و مشتریان جدیدی مواجه خواهد بود، اظهار داشت: بخش مهمی از صادرات نفتی‌ ایران از مسیر تنگه هرمز انجام می‌ شود، قطعا در شرایط بعد از جنگ و بازگشایی تنگه هرمز توسط ایران، نه تنها بازگشت ثبات به فروش نفت را برای کشور ما رقم می‌ زند، بلکه بنظر می‌ رسد فرصتی تازه برای جذب مشتریان جدید در بازار جهانی خواهد بود.

    وی با بیان اینکه در مدت بسته بودن تنگه، قیمت جهانی نفت رشد چشمگیری را تجربه کرد، گفت: بسیاری از پالایشگاه‌‌های آسیایی و برخی از کشورهای اروپایی برای تأمین انرژی با چالش جدی رو به‌ رو شدند و سراغ ذخایر استراتژیک رفتند. به نظر می‌رسد با بازگشایی مسیر، توجه دوباره به تولیدکنندگانی مانند ایران معطوف شود.

    این کارشناس حوزه انرژی تصریح کرد: ایران در سال‌‌های اخیر بخش عمده‌‌ای از نفت خود را به چند مشتری ثابت در آسیا از جمله چین می‌ فروشد. اما با کاهش محدودیت‌ های لجستیکی و افزایش تقاضا در شرق آسیا، احتمال ورود خریداران جدید از ترکیه، هند و حتی برخی کشورهای آفریقایی وجود دارد.

    وی تاکید کرد: باوجود چشم‌ انداز مثبت، فروش نفت ایران همچنان با چالش‌ هایی از جمله محدودیت‌‌های بانکی و بیمه‌‌ای، انتقال پول مواجه است. از سوی دیگر، رقابت با بازیگرانی مانند عربستان و امارات نیز نباید فراموش شود.

    خاقانی بیان کرد: احتمال اینکه با بازگشایی تنگه هرمز به طور میان‌ مدت افزایش صادرات ایران و مشتریان جدید را شاهد باشیم، وجود دارد. بازگشایی تنگه هرمز برای ایران نه فقط بازگشت ثبات به صادرات نفت، بلکه فرصت شکل‌‌دهی به روابط تازه تجاری است.

    وی تصریح کرد: پالایشگاه‌‌های مستقل یا کوچک که به‌ دنبال خوراک ارزان‌‌تر هستند، کشورهای در حال توسعه که حساسیت بیشتری به قیمت دارند و واسطه‌‌ها و معامله‌ گران منطقه‌‌ای که از شکاف‌‌های بازار استفاده می‌‌کنند از جمله مشتریان جدید ایران خواهند بود. در این شرایط نه فقط حجم فروش، بلکه تنوع خریداران نیز افزایش خواهد یافت.

    این کارشناس حوزه انرژی گفت: فروش نفت ایران در دوره پس از اختلال بازار، بیش از هر زمان دیگری به اقتصاد معامله وابسته است، نه صرفا به قیمت جهانی نفت بنابراین این امکان وجود دارد که مشتریان جدید  وارد شوند.

  • سرنوشت نفت زیر سایه ناوهای آمریکایی

    سرنوشت نفت زیر سایه ناوهای آمریکایی

    به گزارش اقتصادران، قیمت نفت در معاملات اخیر بازارهای جهانی با تشدید نگرانی‌ها درباره اختلال در عرضه، افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه و تحرکات نظامی آمریکا در اطراف آب‌های ایران صعود کرد؛ همزمان جهش قیمت طلا و نفت، نگاه‌ها را بار دیگر به نقش سیاست‌های انرژی دولت ترامپ و واکنش بازیگران اصلی بازار جهانی انرژی معطوف کرده است.

    در معاملات روز چهارشنبه بازار‌های جهانی قیمت نفت با ادامه نگرانی‌ها درباره عرضه، روند صعودی خود را حفظ کرد. بهای نفت برنت با افزایش ۲۸سنتی به ۶۷دلار و ۸۵سنت در هر بشکه رسید و نفت وست‌تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز با رشد ۳۵سنتی در سطح ۶۲دلار و ۷۴سنت معامله شد. این افزایش پس از جهش حدود ۳‌درصدی هر دوشاخص نفتی در روز سه‌شنبه رخ داد؛ جهشی که بازار را به بالاترین سطوح قیمتی از ماه اکتبر نزدیک کرده است. نفت‌خام که ابتدای سال در محدوده ۵۶دلار قرار داشت، حالا به حوالی ۶۲دلار رسیده و همین تغییر مسیر نگاه‌ها را به سمت عوامل پنهان در سمت عرضه جلب کرده است.

    مهم‌ترین محرک کوتاه‌مدت این رشد، اختلال گسترده در تولید و صادرات نفت آمریکا به‌دلیل طوفان زمستانی بود. تحلیلگران برآورد کرده‌اند که تولیدکنندگان آمریکایی طی آخر هفته، حداکثر تا دو‌میلیون بشکه در روز – معادل حدود ۱۵‌درصد از تولید ملی- را از دست داده‌اند. این اختلال به‌قدری جدی بود که طبق داده‌های ورتکسا، صادرات نفت‌خام و گاز طبیعی مایع (LNG)از بنادر گلف‌کاست آمریکا در روز یکشنبه به صفر رسید. هرچند انتظار می‌رود با بهبود شرایط جوی، بخشی از این تولید بازگردد اما همین شوک کوتاه‌مدت برای بازاری که به‌شدت حساس شده، کافی بود تا قیمت‌ها را به حرکت درآورد.

    همزمان کاهش تولید در قزاقستان نیز به عامل تقویتی دیگری برای بازار تبدیل شده است. میدان عظیم تنگیز بزرگ‌ترین میدان نفتی این کشور به‌دلیل آتش‌سوزی و قطع برق، با افت شدید تولید مواجه شده و منابع آگاه می‌گویند تا هفتم فوریه نیز کمتر از نیمی از ظرفیت عادی خود را بازیابی خواهد کرد. این در حالی است که اپراتور خط لوله «سی‌پی‌سی» اعلام کرده ترمینال دریای سیاه به ظرفیت کامل بازگشته اما بازار هنوز نسبت‌به پایداری این روند تردید دارد. به گفته توشیتاکا تازاوا، تحلیلگر شرکت فوجیتومی سکیوریتیز، با فروکش کردن نگرانی‌های عرضه، احتمال بازگشت فشار فروش وجود دارد به‌ویژه آنکه مازاد عرضه جهانی نفت در سال جاری همچنان در پیش‌بینی‌ها دیده می‌شود.

    معادلات پیچیده سمت تقاضا

    در سمت تقاضا تصویر به‌مراتب پیچیده‌تر است. داده‌های متناقض از ذخایر نفتی آمریکا معامله‌گران را سردرگم کرده است درحالی‌که نظرسنجی رویترز از افزایش ذخایر نفت‌خام و بنزین خبر می‌دهد، آمار موسسه امریکن پترولیوم کاهش ذخایر نفت‌خام و بنزین و افزایش فرآورده‌های تقطیری را نشان می‌دهد. تجربه ماه‌های گذشته نیز نشان داده که با پر شدن ذخایر بنزین، پالایشگاه‌ها درنهایت خرید نفت‌خام را کاهش می‌دهند و این موضوع می‌تواند خریداران حاشیه‌ای را از بازار خارج کند.

    یک زنگ خطر دیگر از سمت اقتصاد کلان آمریکا به صدا درآمده است. شاخص اعتماد مصرف‌کننده آمریکا به پایین‌ترین سطح ۱۱سال اخیر سقوط کرده و اگر این ضعف به کاهش سفرها و رانندگی در فصل تابستان منجر شود، تقاضای نفت با چالش جدی روبه‌رو خواهد شد. با این حال در کوتاه‌مدت سرمای شدید و افزایش تقاضا برای نفت کوره در برخی مناطق مانع از افت قیمت‌ها شده است.

    از منظر رفتاری بازار، داده‌های موقعیت‌های معاملاتی نشان می‌دهد که سمت فروش (Short)به‌شدت شلوغ شده است. در چنین شرایطی عبور قیمت نفت از سطح ۵۰/‏۶۲دلار می‌تواند موجی از پوشش ریسک فروشندگان را فعال کند و مومنتوم صعودی تازه‌ای ایجاد کند؛ پدیده‌ای که توضیح می‌دهد چرا رشد اخیر قیمت نفت با وجود داده‌های مازاد عرضه، برای بسیاری «غافلگیرکننده» بوده است.

    بازیگران تغییر جهت می‌دهند؟

    در این میان معادلات انرژی جهانی تحت‌تاثیر تغییر رفتار بازیگران اصلی نیز قرار گرفته است. فشارهای ترامپ بر شرکای تجاری به‌ویژه در حوزه انرژی واکنش‌های زنجیره‌ای ایجاد کرده است. کانادا که سال‌ها حدود ۹۸‌درصد از صادرات انرژی خود را به آمریکا اختصاص داده، اکنون این وابستگی را «اشتباه استراتژیک» می‌داند. تیم‌هاجسون، وزیر انرژی کانادا، به‌صراحت از برنامه این کشور برای تنوع‌بخشی به بازارهای صادراتی و تمرکز بر هند سخن گفته است؛ کشوری که سریع‌ترین رشد تقاضای انرژی جهان را دارد.

    هند در حال حاضر نفت‌خام خود را عمدتا از روسیه، عراق و عربستان سعودی تامین می‌کند و برای  LNG  به قطر وابسته است. داده‌های کپلر نشان می‌دهد واردات نفت هند در سه سال گذشته به‌طور متوسط سالانه ۵/‏۲‌درصد رشد کرده اما وارداتLNG در سال گذشته کاهش یافته است. کانادا با ساخت خطوط لوله به ساحل غربی و برنامه‌ریزی برای صادرات نفت، LNG و حتی اورانیوم به‌دنبال ورود به این بازار است آن‌‌هم در شرایطی که هم دهلی‌نو و هم اتاوا، هدف تهدیدهای تعرفه‌ای ترامپ قرار گرفته‌اند.

    ترامپ پیشتر هشدار داده بود اگر هند خرید نفت روسیه را محدود نکند، تعرفه‌های سنگینی علیه کالاهای هندی اعمال خواهد کرد؛ تهدیدی که در سال گذشته با دو برابر شدن تعرفه واردات کالاهای هندی به ۵۰درصد رنگ واقعیت به خود گرفت. در مورد کانادا نیز اظهارات جنجالی ترامپ درباره «ایالت پنجاه‌ویکم» و تهدید به اعمال تعرفه ۱۰۰‌درصدی در صورت نزدیکی اتاوا به چین نشان می‌دهد انرژی به ابزاری سیاسی در دست واشنگتن تبدیل شده است.

    در چنین فضایی تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان بزرگ نفت بیش از گذشته به دنبال تنوع‌بخشی به مسیرها و شرکای انرژی خود هستند. نزدیکی کانادا و هند، ادامه خرید نفت روسیه توسط دهلی‌نو و تلاش کشورهای تولیدکننده برای حفظ سهم بازار در برابر فشارهای سیاسی، همگی نشانه تغییر معادلات بازی در بازار انرژی است. چشم‌انداز بازار نفت در ماه‌های پیش‌رو نه‌تنها به داده‌های عرضه و تقاضا بلکه به‌شدت به تحولات ژئوپلیتیکی، تصمیم‌های سیاسی ترامپ و واکنش بازیگران بزرگ بستگی خواهد داشت؛ عواملی که می‌توانند به‌سرعت ورق بازار را برگردانند.

  • بازار جهانی نفت روی لبه تیغ / خاورمیانه آتش می‌گیرد؟

    بازار جهانی نفت روی لبه تیغ / خاورمیانه آتش می‌گیرد؟

    به گزارش اقتصادران، بازار جهانی نفت در حالی روزهای پرنوسانی را پشت‌سر می‌گذارد که بار دیگر خاورمیانه به کانون توجه معامله‌گران، شرکت‌های انرژی و دولت‌ها تبدیل شده است. قیمت نفت که در هفته گذشته تحت‌تاثیر مجموعه‌ای از عوامل سیاسی و ژئوپلیتیکی بیش از ۲‌درصد رشد کرده بود، اکنون در سطوح بالاتر تثبیت شده؛ تثبیتی که نه از دل بهبود بنیادهای عرضه و تقاضا بلکه از بازگشت «ریسک ایران» به معادلات بازار ناشی می‌شود.

    تحولات اخیر، از تشدید لفاظی‌های سیاسی میان تهران و واشنگتن گرفته تا استقرار و جابه‌جایی نیروهای نظامی آمریکا در منطقه باعث شده بازار نفت بار دیگر در آستانه یک تغییر قرار بگیرد. خیلی از کارشناسان براین باورند که خاورمیانه در آستانه یک درگیری نظامی جدید است و بازارهای جهانی باید خود را برای یک حادثه آماده کنند. هرچند متقابلا برخی تحلیل‌ها حکایت از آن دارد که تداوم وضعیتی فرسایشی تحت عنوان نه جنگ، نه صلح طی ماه‌های آتی در پیش است. صرف‌نظر از اینکه چه اتفاقی بین ایران و آمریکا رخ خواهد داد، آیا جنگ صورت می‌گیرد و یا تنش‌ها تبدیل به نشستن طرفین پای میز مذاکره خواهد شد، مستقیما به قیمت هر بشکه نفت، هزینه انرژی کشورها، نرخ تورم جهانی و حتی مسیر رشد اقتصاد جهان گره خورده است. چه آنکه در روزهای اخیر، نفت برنت در محدوده میانی کانال ۶۰ دلار و نفت‌خام آمریکا (WTI) حوالی ۶۰ دلار معامله شده است. این افزایش قیمت در حالی رخ داده که همزمان برخی فشارهای کاهشی نیز در بازار وجود داشته‌اند؛ از جمله بازگشت بخشی از صادرات نفت قزاقستان پس از تعمیرات فنی و نگرانی‌ها درباره مازاد عرضه در سال ۲۰۲۶.

    با این حال آنچه قیمت‌ها را در سطوح بالاتر نگه‌داشته، افزایش حق‌بیمه ریسک ژئوپلیتیک است. معامله‌گران بازار نفت به‌خوبی می‌دانند که خاورمیانه فقط یک منطقه تولیدکننده نیست بلکه شاهراه حیاتی انرژی جهان است و هرگونه بی‌ثباتی در آن می‌تواند آثار زنجیره‌ای بر کل بازار داشته باشد. به‌ویژه وقتی پای ایران در میان باشد؛ کشوری که اگرچه تحت‌تحریم‌های گسترده قرار دارد اما همچنان یکی از بازیگران کلیدی معادلات انرژی، حمل‌ونقل دریایی و ژئوپلیتیک منطقه‌ای به‌شمار می‌رود. از آن‌سو، بازی اوپک‌پلاس هم در بازار نفت نباید نادیده گرفت. هرچند این ائتلاف بزرگ نفتی در اولین جلسه رسمی سال ۲۰۲۶ مواضع قبلی خود را تایید کرده و هرگونه افزایش برنامه‌ریزی ‌شده تولید نفت در فوریه و مارس ۲۰۲۶ را به‌دلیل فصل ضعیف تقاضا و شرایط بازار متوقف کرده است اما این به معنی تصمیم قطعی نیست و ممکن است با افزایش تقاضا، عرضه هم به تناسب افزایش یابد.

    نگاه‌ها به گلوگاه انرژی جهان

    تقریبا همه تحلیل‌ها، چه در وال‌استریت و چه در اتاق‌های فکر آسیایی، به یک نقطه مشترک می‌رسند: تنگه هرمز. این آبراه باریک، روزانه حدود ۲۰‌میلیون بشکه نفت را از خلیج‌فارس به بازارهای جهانی منتقل می‌کند؛ رقمی که معادل یک‌پنجم مصرف روزانه جهان است. به همین دلیل حتی تهدید به اختلال در این مسیر کافی است تا بازار نفت دچار شوک روانی شود. در چنین شرایطی هر خبر درباره تحرکات نظامی، افزایش ناوگان دریایی یا احتمال درگیری، بلافاصله در قیمت‌ها منعکس می‌شود حتی اگر در عمل هنوز هیچ بشکه‌ای از بازار حذف نشده باشد. تحلیلگران بازار انرژی چهار سناریو مهم را برای بازار نفت در روزهای اخیر به تصویر کشیده‌اند. سناریوی اول بر محور «نه جنگ و نه صلح» می‌چرخد. به گفته آنان محتمل‌ترین سناریو از نگاه بسیاری از تحلیلگران، ادامه وضعیتی است که بازار سال‌هاست با آن زندگی می‌کند یعنی تنش بالا و تهدید لفظی اما بدون درگیری مستقیم. به گفته آنان در این حالت، بازار نفت با نوعی نوسان کنترل ‌شده مواجه خواهد بود. قیمت‌ها نه سقوط می‌کنند و نه وارد جهش‌های افسارگسیخته می‌شوند. حق‌بیمه ریسک در حد چند دلار روی قیمت باقی می‌ماند اما عوامل بنیادین مانند چشم‌انداز عرضه، سیاست‌های اوپک‌پلاس و رشد تقاضای جهانی مانع از جهش پایدار می‌شوند. در این سناریو، نفت برنت می‌تواند در بازه‌ای میان ۶۳ تا ۷۲دلار نوسان کند؛ بازه‌ای که برای تولیدکنندگان قابل‌قبول و برای مصرف‌کنندگان قابل‌تحمل است اما شکننده و وابسته به اخبار سیاسی.سناریوی دوم که طرفدارانش هم آن کم نیستند، حمله محدود آمریکا به ایران است و طبیعتا پاسخی که ایران خواهد داد که نتیجه آن می‌تواند شوک کوتاه‌مدت به بازار باشد. در چنین شرایطی بازار نفت واکنشی سریع و احساسی نشان خواهد داد. تحلیلگران بازار نفت می‌گویند: عمدتا در چنین سناریوهایی قیمت‌ها می‌توانند در کوتاه‌مدت جهش قابل‌توجهی را تجربه کنند. چه آنکه تجربه‌های پیشین نشان می‌دهد که بازار در مواجهه با شوک‌های ژئوپلیتیکی، ابتدا بدترین حالت را قیمت‌گذاری می‌کند و سپس در صورت عدم تحقق اختلال واقعی در عرضه، به عقب بازمی‌گردد.

    سناریوی سوم که شاید کمی دورتر از انتظار باشد اما کشورهای همسایه را به شدت نگران کرده، گسترش درگیری به خلیج‌فارس است. سناریویی که تحلیلگران از آن به‌عنوان خطرناک‌ترین سناریو یاد می‌کنند، چه آنکه به گفته آنها از نگاه بازار، گسترش درگیری به خلیج‌فارس و ناامن شدن مسیرهای کشتیرانی است. در این وضعیت حتی بدون بسته ‌شدن کامل تنگه هرمز، افزایش هزینه‌های بیمه، حمل‌ونقل و ریسک عملیاتی می‌تواند بازار را وارد فاز جدیدی کند.

    در چنین شرایطی نفت دیگر فقط براساس عرضه و تقاضا قیمت‌گذاری نمی‌شود بلکه ترس، بازیگر اصلی بازار خواهد بود. قیمت‌ها می‌توانند به سرعت وارد محدوده ۸۰ تا ۹۵دلار شوند و نوسانات شدید به ویژگی اصلی بازار تبدیل شود.

    نفت ۱۰۰ دلاری

    خاقانی هشدار داده که سناریوی تشدید درگیری می‌تواند پیامدهایی فراتر از تصور فعلی بازار داشته باشد. او معتقد است که طبق برآوردهایی که حتی در زمان جنگ ۱۲روزه نیز مطرح شده بود، اگر آتش جنگ به خلیج‌فارس کشیده شود، بهای نفت‌خام بدون تردید از ۱۰۰دلار در هر بشکه عبور خواهد کرد.

    به گفته خاقانی صرف اعزام ناوگان جنگی آمریکا به منطقه، ریسک برخورد نظامی را بالا برده و همین مساله باعث افزایش نرخ بیمه نفتکش‌ها و کرایه حمل‌ونقل دریایی شده است؛ موضوعی که به‌صورت مستقیم روی قیمت نهایی نفت اثر می‌گذارد.

    این کارشناس انرژی با اشاره به شرایط داخلی ایالات‌متحده می‌گوید: ترامپ با بحران‌های جدی در داخل آمریکا مواجه است و سابقه نشان داده که در چنین شرایطی، سیاستمداران آمریکایی به دنبال انتقال بحران به خارج از مرزها هستند. خاقانی تاکید کرده است که در صورت حمله نظامی آمریکا به ایران این آتش فقط در محدوده مرزهای ایران باقی نمی‌ماند، اگر نفت از مخازن ایران به سطح خلیج‌فارس نشت کند نه‌تنها تنگه هرمز بسته می‌شود بلکه سواحل دیگر کشورها نیز از جمله امارات و قطر نیز دچار چالش خواهند شد. وی با بیان اینکه حمله نظامی و ایجاد ناامنی در خلیج‌فارس بازارهای جهانی را بی‌ثبات می‌کند، گفت: حمله به ایران تنها یک کشور را هدف قرار نخواهد داد بلکه باعث بروز بی‌ثباتی سیاسی، بحران‌‌های اقتصادی، افزایش قیمت نفت و اختلال در مسیرهای تجاری خواهد شد.

    بازار روی لبه تیغ

    سناریوی آخر از نگاه تحلیلگران انرژی که شاید بتوان آن را کابوس بازار نامید، اختلال در تنگه هرمز است. به گفته آنان بدترین سناریو برای بازار نفت، اختلال جدی یا بسته ‌شدن تنگه هرمز است؛ سناریویی که هرچند بسیاری آن را بعید می‌دانند اما هیچ‌گاه از محاسبات بازار حذف نمی‌شود.

    محمود خاقانی، کارشناس انرژی با بیان اینکه ایران در مسیر یکی از مهم‌ترین کریدورهای انرژی جهان قرار دارد و هرگونه اختلال در جریان‌های نفت و گاز باعث افزایش شدید قیمت‌ها خواهد شد، می‌گوید: هرگونه انسداد یا حتی تهدید به اختلال در آبراه راهبردی تنگه هرمز روزانه حدود ۲۰‌میلیون بشکه نفت از آن عبور می‌کند، می‌‌تواند قیمت‌ها را به صورت لحظه‌‌ای جابه‌جا کند.

  • سایه آمریکا بر چاه‌های نفت!

    سایه آمریکا بر چاه‌های نفت!

    به گزارش اقتصادران، بازار جهانی نفت بار دیگر نشان داد که برخلاف تصور برخی سیاستمداران، همیشه تحت تأثیر تصمیمات سیاسی یکجانبه قرار نمی‌گیرد. در حالی که ایالات متحده تلاش می‌کند با اعمال فشارهای اقتصادی و تجاری بر دهلی‌نو، واردات نفت خام روسیه توسط هند را متوقف سازد، بازار نفت روز پنجشنبه بی‌اعتنا به این فشارها مسیر دیگری را پیمود و تحت تأثیر نگرانی‌ها از مازاد عرضه جهانی، با کاهش قیمت روبرو شد.

    بر اساس گزارش‌های بین‌المللی، بهای نفت برنت ـ شاخص اصلی بازار جهانی ـ به زیر ۶۸ دلار در هر بشکه سقوط کرد. نفت خام وست تگزاس اینترمدیت امریکا نیز در سطحی نزدیک به ۶۴ دلار معامله شد. این ارقام بیانگر آن است که در شرایط کنونی، نگرانی‌ها از عرضه مازاد و چشم‌انداز کاهش تقاضا وزنی بیشتر از فشارهای سیاسی واشنگتن دارند.

    ایالات متحده طی ماه‌های گذشته با شدت بیشتری تلاش کرده است تا صادرات نفت روسیه را به حداقل برساند. در تازه‌ترین اقدام، واشنگتن روز چهارشنبه تعرفه واردات کالاهای هندی را به ۵۰ درصد افزایش داد. پیتر ناوارو، مشاور تجاری کاخ سفید، حتی پا را فراتر گذاشت و درگیری در اوکراین را «جنگ مودی» نامید؛ عبارتی که به‌وضوح نشان‌دهنده فشار مستقیم بر نخست‌وزیر هند برای تغییر مسیر خرید نفت کشورش است.

    با وجود این، پالایشگاه‌های هندی به‌صراحت اعلام کرده‌اند که نه تنها قصد کاهش واردات نفت از روسیه را ندارند، بلکه بخش عمده‌ای از محموله‌های اکتبر و ماه‌های بعد را نیز از روسیه خریداری خواهند کرد. این موضع نشان می‌دهد که مصالح اقتصادی و نیاز انرژی هند فعلاً بر تهدیدهای امریکا برتری دارد.

    حرکت قیمت نفت در هفته جاری به خوبی بیانگر دوگانگی بازار بود؛ نفت خام میان سود و زیان در نوسان قرار گرفت و در آستانه ثبت بزرگ‌ترین ضرر ماهانه از آوریل تاکنون قرار دارد.

    معامله‌گران بر این باورند که افزایش تولید اوپک پلاس و رشد عرضه از سوی کشورهای خارج از این گروه، بزودی تعادل شکننده بازار را برهم خواهد زد. به بیان ساده‌تر، حتی اگر امریکا موفق شود جریان صادرات روسیه به برخی کشورها را محدود کند، افزایش عرضه دیگر تولیدکنندگان می‌تواند این کمبود را جبران کند و جلوی جهش قیمت‌ها را بگیرد.

    فشارهای امریکا بر هند تنها یک بخش از معادله است. همزمان، جنگ تجاری واشنگتن با دهلی‌نو، نگرانی‌هایی جدی در خصوص آینده تقاضای سوخت ایجاد کرده است. افزایش تعرفه‌ها می‌تواند رشد اقتصادی هند را کندتر کند و به‌طور غیرمستقیم، مصرف انرژی را کاهش دهد. از نگاه بسیاری از تحلیلگران، سیاست‌های تهاجمی امریکا عملاً به افزایش ابهام در بازار انرژی منجر شده است؛ بازاری که به‌خودی‌خود با نوسان‌های ژئوپلیتیک و تغییرات فصلی تقاضا دست‌وپنجه نرم می‌کند. گزارش گروه مالی سیتی نشان می‌دهد که نفت برنت در سه‌ماهه جاری به‌طور متوسط ۶۶ دلار در هر بشکه خواهد بود. در سه‌ماهه چهارم، با افزایش مازاد عرضه، احتمالاً قیمت‌ها به ۶۳ دلار در هر بشکه کاهش خواهد یافت. این برآوردها هم‌راستا با دیدگاه سایر نهادهای تحلیلی است که معتقدند حتی در صورت ادامه فشارهای سیاسی امریکا، بازار نفت بیش از هر چیز تحت تأثیر عرضه و تقاضای واقعی قرار خواهد داشت. از سوی دیگر، داده‌های دولتی امریکا نیز تصویری دوگانه از وضعیت بازار داخلی این کشور ارایه کردند:  فعالیت پالایشگاه‌ها در سراسر ایالات متحده کاهش یافته و به پایین‌ترین سطح از اوایل ژوئیه رسیده است. با این حال، ذخایر نفت خام در مرکز کوشینگ اوکلاهما برای نخستین‌بار در هشت هفته گذشته کاهش پیدا کرده است. این آمار متناقض باعث شده تا معامله‌گران با تردید بیشتری به آینده کوتاه‌مدت بازار نگاه کنند. کاهش فعالیت پالایشگاه‌ها به معنای افت مصرف نفت خام است، در حالی که کاهش ذخایر می‌تواند نشانه‌ای از تنگنای عرضه در برخی نقاط باشد.

    پاسخ کوتاه آن است که ایالات متحده می‌تواند با ابزارهایی همچون تحریم، تعرفه و فشار سیاسی، مسیرهای تجاری را پیچیده‌تر کند و هزینه مبادله برای برخی کشورها را بالا ببرد. اما تجربه اخیر نشان می‌دهد که این فشارها الزاماً به تغییر رفتار کشورهایی مانند هند نمی‌انجامد. بازار نفت در نهایت به مجموع عرضه و تقاضا واکنش نشان می‌دهد. اگر تولید جهانی بالا باشد و رشد تقاضا محدود، حتی شدیدترین تحریم‌ها نمی‌توانند قیمت‌ها را به شکل پایدار صعودی نگه دارند. کاهش قیمت نفت در معاملات روز پنجشنبه نمونه‌ای روشن از این واقعیت است که سیاست همیشه بر اقتصاد پیروز نمی‌شود. واشنگتن هرقدر هم که تلاش کند هند را از خرید نفت روسیه بازدارد، تا زمانی که تقاضای انرژی این کشور پابرجاست و نفت روسیه با قیمت رقابتی عرضه می‌شود، بازار راه خود را پیدا خواهد کرد. از سوی دیگر، نگرانی‌ها از مازاد عرضه جهانی و کندی رشد تقاضا، به‌وضوح مهم‌ترین عامل فشار بر قیمت‌هاست. پیش‌بینی‌ها نیز حکایت از ادامه این روند در ماه‌های پیش رو دارد.

    به بیان دیگر، اگرچه ایالات متحده همچنان یکی از مهم‌ترین بازیگران سیاسی بازار نفت است، اما قوانین عرضه و تقاضا همان نیرویی است که در نهایت تعیین می‌کند نفت در چه سطحی معامله شود.

  • بازی ترامپ با طلای سیاه / نفت چگونه مسیر ترامپ را برای ورود به جنگ و حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران هموار کرد؟

    بازی ترامپ با طلای سیاه / نفت چگونه مسیر ترامپ را برای ورود به جنگ و حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران هموار کرد؟

    به گزارش اقتصادران، مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS) در آمریکا نوشت: گاهی اوقات، رویدادهایی که سال‌ها از آن‌ها بیم می‌رفت، تأثیر اندکی دارند. برای سال‌ها، تنش بر سر برنامه هسته‌ای ایران تهدیدی بالقوه برای زیرساخت‌های انرژی محسوب می‌شد و بیم آن می‌رفت که صادرات از قلب نفت و گاز جهان مختل شود. اما زمانی که این سناریوی کابوس‌وار به وقوع پیوست، تأثیر آن بر بازار نفت محدود بود. معامله‌گران به‌درستی نسبت به احتمال اختلال در عرضه تردید داشتند. افزایش جزئی قیمت نفت خیلی زود از بین رفت، چرا که مشخص شد ایران تمایلی به ورود به یک چرخه تشدید تنش ندارد و نفت برنت دوباره به زیر ۷۰ دلار در هر بشکه بازگشت. حتی جنگ با ایران نیز نتوانست دیدگاه بازار نفت را دگرگون کند—و این موضوع دست‌کم چهار درس مهم به همراه دارد.
    نخست، بازار نفت همچنان ریسک‌های ژئوپلیتیکی را نادیده می‌گیرد. از زمان حملات حماس به اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۳، منطقه خاورمیانه کمبود درگیری نداشته است. با این حال، این وقایع به‌طور مداوم در عرضه نفت اختلالی ایجاد نکرده‌اند. بازار اکنون به اطلاعاتی از رهگیری کشتی‌ها و تصاویر ماهواره‌ای از تأسیسات تولید، پایانه‌های صادرات، خطوط لوله و مخازن ذخیره‌سازی دسترسی دارد. اگر مشکلی پیش بیاید، معامله‌گران ظرف چند دقیقه یا ساعت مطلع می‌شوند؛ در غیر این صورت، ریسک‌ها را نادیده می‌گیرند. این تغییر در نگرش بازار از سپتامبر ۲۰۱۹ آشکار بود، زمانی که جهش قیمت ناشی از حمله به مجتمع «بقیق» عربستان—یکی از مهم‌ترین تأسیسات فرآوری نفت در جهان—به‌سرعت فروکش کرد، زیرا تعمیرات سریع، برداشت از ذخایر و جایگزینی نفت خام مانع از کمبود عرضه شد. در آستانه درگیری با ایران، معامله‌گران متقاعد نشده بودند که ایران تنگه هرمز را ببندد، چرا که این اقدام صادرات نفت خود ایران—و منبع اصلی درآمد ارزی آن—را نیز متوقف می‌کرد. به‌بیان ساده، بازار اکنون رویکرد «اثبات کن» را نسبت به ریسک عرضه اتخاذ کرده است. این موضوع برای مصرف‌کنندگان خبر خوبی است، چرا که نوسانات بازار و جهش‌های قیمتی را کاهش می‌دهد.
    دوم، بازار تأمین‌شده به دولت آمریکا جسارت بیشتری می‌دهد. تصمیم رئیس‌جمهور ترامپ برای بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران نشان داد که رؤسای‌جمهور آمریکا اکنون دست بازتری برای اتخاذ چنین اقداماتی دارند، بدون آن‌که نگران پیامدهای شدید آن بر قیمت نفت باشند. در سال‌های اخیر، رشد قوی تولید خارج از سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک)—عمدتاً از سوی ایالات متحده، اما همچنین از برزیل، گویان و کانادا—قدرت قیمت‌گذاری اوپک‌پلاس را کاهش داده است. کاهش تولید از سوی اوپک‌پلاس نیز ظرفیت مازاد قابل توجهی ایجاد کرده است—بر اساس گزارش آژانس بین‌المللی انرژی (IEA)، تا ژوئن، این رقم به ۵.۴ میلیون بشکه در روز رسیده، اگرچه این میزان به‌تدریج در حال کاهش است، چرا که اوپک‌پلاس تولید خود را افزایش می‌دهد. ترامپ و رؤسای‌جمهور آینده ممکن است از رویدادهای هفته گذشته این نتیجه را بگیرند که رونق نفت شیل آمریکا به آن‌ها اجازه می‌دهد بدون واکنش شدید بازار، تحریم‌هایی اعمال کرده، حملات هوایی به کشورهای تولیدکننده نفت انجام دهند یا حتی زیرساخت‌های انرژی را هدف قرار دهند. البته این اعتماد ممکن است بی‌اساس باشد. واردات نفت آمریکا از خاورمیانه به‌طرز چشمگیری کاهش یافته است (تا به اینجای سال، آمریکا چهار برابر بیشتر از کانادا نفت وارد کرده تا از کل کشورهای اوپک)، اما قیمت انرژی در آمریکا همچنان بازتابی از شرایط بازار جهانی است، بنابراین رؤسای‌جمهور آزادی عمل مطلق ندارند—به‌ویژه اگر شرایط بازار تغییر کند. نشانه‌هایی وجود دارد مبنی بر اینکه تولید نفت شیل آمریکا در حال کند شدن است، چرا که تولیدکنندگان محتاط تعداد دکل‌ها و تجهیزات شکافت را کاهش داده‌اند (اگرچه محافظت قیمتی از سوی تولیدکنندگان شیل در طول افزایش موقتی قیمت افزایش یافت و تا حدودی برای بقیه سال حمایت ایجاد کرده است). این موضوع نشان می‌دهد که در ادامه، کاخ سفید ممکن است با دشواری بیشتری برای اعمال فشار همزمان بر چندین تولیدکننده نفت مانند ایران، ونزوئلا و روسیه روبه‌رو شود.
    سوم، پس از توقفی کوتاه به‌دلیل درگیری با ایران، تمرکز دوباره‌ای بر اوپک‌پلاس به‌وجود خواهد آمد. هشت تولیدکننده اصلی اوپک‌پلاس در حال افزایش تولید هستند، و در تعطیلات آخر هفته، این گروه افزایش تولید بزرگ‌تر از حد انتظار معادل ۵۴۸ هزار بشکه در روز برای ماه اوت را اعلام کرد. تا سپتامبر، «گروه هشت» می‌تواند باقی‌مانده کاهش داوطلبانه تولید ۲.۲ میلیون بشکه در روز را که در نوامبر ۲۰۲۳ اعمال کرده بودند، جبران کند. تا کنون، لغو این کاهش‌ها برای اوپک‌پلاس نتیجه مطلوبی داشته است، بخشی به این دلیل که میزان واقعی افزایش عرضه کمتر از میزان اعلام‌شده است. همچنین اکنون دوره اوج تقاضای تابستانی در خلیج فارس است، بنابراین بخشی از این افزایش‌ها صرف مصرف داخلی می‌شود.
    این وضعیت ممکن است نشان دهد که بازار ظرفیت جذب این عرضه اضافی را دارد، یا آنکه اوپک‌پلاس مصمم است سهم بازار خود را بازپس بگیرد و شیل آمریکا و دیگر تولیدکنندگان غیر اوپک را به چالش بکشد—حتی اگر این تصمیم منجر به قیمت‌های پایین نفت برای چند فصل متوالی شود. تا پاییز، اوپک‌پلاس ممکن است ناچار شود تصمیم بگیرد که آیا به روند افزایش عرضه ادامه دهد، به‌ویژه هنگامی که درباره نحوه مدیریت باقی‌مانده کاهش‌های گروهی تصمیم‌گیری می‌کند.
    چهارم، این ممکن است پایان درگیری‌ها در خلیج فارس نباشد و برخی از شادی‌های پیروزمندانه در واشنگتن ممکن است نابه‌جا باشد. جنگ ۱۲ روزه پایانی بر دوره‌ای از خوش‌بینی بود که امید داشت دیپلماسی منطقه‌ای، کاهش تنش و تمرکز بر اولویت‌های رشد اقتصادی از وقوع درگیری جلوگیری کند. اکنون ایران مسئله‌ای است که باید برای سال‌ها مدیریت شود. همسایگان ایران نگرانند که ایران فعلی نیز همچنان توانایی ایجاد بی‌ثباتی در منطقه را داشته باشد. رویدادهای هفته‌های اخیر نشان می‌دهد که تهدید اصلی نه به جریان نفت، بلکه به موفقیت مستمر کشورهای عربی خلیج فارس در حفظ شهرت خود به‌عنوان منطقه‌ای امن و باثبات است—شهرتی که برای جذب سرمایه‌گذاری لازم جهت تحقق اهداف تحول اقتصادی حیاتی است.
    بازار نفت به‌درستی پیش‌بینی کرد که درگیری با ایران باعث اختلال عمده‌ای نخواهد شد. اوپک‌پلاس امیدوار است که بازار زودتر از انتظار بشکه‌های اضافی عرضه‌شده را جذب کند، در حالی که تلاش دارد روایت بازار را تغییر داده و سهم از دست‌رفته را از رقبایی مانند نفت شیل آمریکا بازپس گیرد.
    بن کاهیل، همکار ارشد (غیرمقیم) در برنامه امنیت انرژی و تغییرات اقلیمی در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی در واشنگتن است.
  • یک شایعه رسما بازار نفت را زیر و رو کرد!

    یک شایعه رسما بازار نفت را زیر و رو کرد!

    به گزارش اقتصادران، قیمت نفت در پی انتشار ادعاهایی مبنی بر احتمال حمله اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران و به‌دنبال آن نگرانی‌ها درباره اختلال در عرضه نفت منطقه‌، در معامله‌های روز چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت با بیش از یک دلار افزایش همراه شد.

    قیمت نفت خام شاخص برنت دریای شمال برای تحویل در ماه ژوئیه با ۹۷ سنت افزایش (۱.۵۰ درصد) به ۶۶ دلار و ۳۵ سنت برای هر بشکه رسید.

    در همین حال نفت خام شاخص دابلیوتی‌آی آمریکا با ۹۶ سنت افزایش (۱.۶۰ درصد)، ۶۲ دلار و ۹۹ سنت به ازای هر بشکه داد و ستد شد.

    معامله‌های قیمت نفت خام شاخص دابلیوتی‌آی آمریکا برای تحویل در ماه ژوئن روز سه‌شنبه با قیمت ۶۲ دلار و ۵۶ سنت برای هر بشکه پایان یافت.

    مقام‌های آمریکایی مدعی شدند اطلاعات تازه نشان می‌دهد احتمال حمله اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران مطرح شده است، اما مشخص نیست که سران این رژیم تصمیم نهایی را اتخاذ کرده‌اند یا خیر.

    ایران سومین تولیدکننده بزرگ نفت در میان اعضای سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) است و هرگونه درگیری نظامی می‌تواند جریان نفتی این کشور را تحت تأثیر قرار دهد.

    افزون بر این نگرانی‌هایی درباره احتمال اقدام ایران برای مسدود کردن تنگه هرمز مطرح شده است. این مسیر یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های صادراتی نفت جهان به‌شمار می‌آید و توقف جریان نفت از آن می‌تواند بر عرضه جهانی تأثیر بگذارد.

    کشورهای عربستان سعودی، کویت، عراق و امارات از این مسیر برای صادرات نفت خام و فرآورده‌های نفتی استفاده می‌کنند.

    آمریکا و ایران در سال جاری میلادی چند دور مذاکره درباره برنامه هسته‌ای ایران برگزار کرده‌اند. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، کمپین تحریم‌های حداکثری بر صادرات نفت خام ایران را  اعمال کرده است تا تهران را وادار به عقب‌نشینی از برنامه هسته‌ای خود کند.

    با وجود این مذاکرات، مقام‌های آمریکایی و رهبر معظم انقلاب اسلامی، روز سه‌شنبه دیدگاه‌هایی را بیان کردند که نشان می‌دهد دو طرف همچنان از دستیابی به یک توافق فاصله دارند.

    تحلیلگران مؤسسه آی‌ان‌جی (ING) اعلام کردند که مذاکرات غیرمستقیم هسته‌ای بین آمریکا و ایران در جریان است، اما به نظر می‌رسد که این مذاکرات به پایان خود نزدیک شده است.

    با وجود نگرانی‌های ژئوپلیتیک، نشانه‌هایی از افزایش عرضه نفت خام مشاهده شده است.

    منابع بازار با استناد به آمار مؤسسه نفت آمریکا اعلام کردند که ذخیره‌سازی‌های نفت خام آمریکا، بزرگ‌ترین مصرف‌کننده نفت جهان، در هفته منتهی به ۱۶ مه (جمعه ۲۶ اردیبهشت) ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه افزایش یافته است.

    سرمایه‌گذاران منتظر انتشار گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا درباره ذخیره‌سازی‌های نفت آمریکا در اواخر روز چهارشنبه هستند.