برچسب: اوپک

  • سقوط آزاد طلای سیاه / بازار نفت همچنان نگران است

    سقوط آزاد طلای سیاه / بازار نفت همچنان نگران است

    به گزارش اقتصادران، در پی کاهش تنش‌های ژئوپلیتیک در خاورمیانه و گمانه‌زنی‌ها درباره بازگرداندن بخشی دیگری از کاهش عرضه داوطلبانه اضافه هشت کشور ائتلاف تولیدکنندگان عضو سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و متحدانش (اوپک‌پلاس) در ماه اوت، قیمت نفت خام در معامله‌های روز دوشنبه (نهم تیر) کاهش یافت؛ هرچند بازار همچنان تحت تأثیر نگرانی‌ها درباره تقاضای جهانی باقی مانده است.

    رویترز گزارش داد، قیمت نفت خام شاخص برنت دریای شمال تا ساعت ۱۲ و ۶ دقیقه بامداد روز دوشنبه به وقت گرینویچ با ۱۳ سنت یا ۰.۱۹ درصد کاهش، به ۶۷ دلار و ۶۴ سنت برای هر بشکه رسید.

    قرارداد فعال‌تر نفت خام شاخص برنت برای تحویل در ماه سپتامبر هم در معامله‌های روز دوشنبه با ۱۸ سنت افت، در سطح ۶۶ دلار و ۶۲ سنت برای هر بشکه بود، در همین حال نفت خام شاخص دابلیوتی‌آی آمریکا با ۳۲ سنت یا ۰.۴۹ درصد کاهش، ۶۵ دلار و ۲۰ سنت به ازای هر بشکه دادوستد شد.

    جنگ ۱۲ روزه بین تهران و تل‌آویو که با حمله رژیم صهیونیستی به تأسیسات هسته‌ای در ۲۴ خرداد آغاز شد، قیمت نفت را به بالای ۸۰ دلار رساند، اما پس از اعلام آتش‌بس از سوی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، قیمت‌ها به حدود ۶۷ دلار بازگشت.

    چهار نماینده اوپک‌پلاس اعلام کردند: هشت عضو این ائتلاف قصد دارند در ماه اوت، روزانه ۴۱۱ هزار بشکه دیگر از کاهش عرضه داوطلبانه روزانه ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار بشکه‌ای خود را به بازارهای جهانی بازگردانند.

    این اقدام در ادامه روند بازگشت کاهش عرضه داوطلبانه اضافه هشت عضو اوپک‌پلاس طی ماه‌های مه، ژوئن و ژوئیه خواهد بود. نشست ویژه هشت عضو اوپک‌پلاس برای بررسی این موضوع قرار است ششم ژوئیه (۱۵ تیر) به‌صورت ویدیوکنفرانس برگزار شود.

    بازار نفت با وجود کاهش تنش‌ها هنوز با فشار ناشی از نگرانی‌ها درباره تقاضای جهانی روبه‌روست.

    پریانکا ساچدوا، تحلیلگر ارشد بازار در فیلیپ نوا، در این باره گفت: تردید درباره رشد اقتصادی جهانی همچنان بر قیمت‌ها سایه انداخته است.

    در چین فعالیت کارخانه‌ها برای سومین ماه پیاپی کاهش یافته است. ضعف تقاضای داخلی و تغییر در الگوی صادرات در بحبوحه تنش‌های تجاری با آمریکا، فشاری مضاعف بر تولیدکنندگان وارد کرده است.

    طبق اعلام شرکت آمریکایی خدمات حفاری بیکر هیوز، تعداد دکل‌های فعال نفتی در ایالات متحده طی هفته گذشته با ۶ دستگاه کاهش به ۴۳۲ دکل و پایین‌ترین سطح از اکتبر ۲۰۲۱ رسید. این شاخص نشانه‌ای از روند آینده تولید نفت در آمریکا تلقی می‌شود.

  • یک شایعه رسما بازار نفت را زیر و رو کرد!

    یک شایعه رسما بازار نفت را زیر و رو کرد!

    به گزارش اقتصادران، قیمت نفت در پی انتشار ادعاهایی مبنی بر احتمال حمله اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران و به‌دنبال آن نگرانی‌ها درباره اختلال در عرضه نفت منطقه‌، در معامله‌های روز چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت با بیش از یک دلار افزایش همراه شد.

    قیمت نفت خام شاخص برنت دریای شمال برای تحویل در ماه ژوئیه با ۹۷ سنت افزایش (۱.۵۰ درصد) به ۶۶ دلار و ۳۵ سنت برای هر بشکه رسید.

    در همین حال نفت خام شاخص دابلیوتی‌آی آمریکا با ۹۶ سنت افزایش (۱.۶۰ درصد)، ۶۲ دلار و ۹۹ سنت به ازای هر بشکه داد و ستد شد.

    معامله‌های قیمت نفت خام شاخص دابلیوتی‌آی آمریکا برای تحویل در ماه ژوئن روز سه‌شنبه با قیمت ۶۲ دلار و ۵۶ سنت برای هر بشکه پایان یافت.

    مقام‌های آمریکایی مدعی شدند اطلاعات تازه نشان می‌دهد احتمال حمله اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران مطرح شده است، اما مشخص نیست که سران این رژیم تصمیم نهایی را اتخاذ کرده‌اند یا خیر.

    ایران سومین تولیدکننده بزرگ نفت در میان اعضای سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) است و هرگونه درگیری نظامی می‌تواند جریان نفتی این کشور را تحت تأثیر قرار دهد.

    افزون بر این نگرانی‌هایی درباره احتمال اقدام ایران برای مسدود کردن تنگه هرمز مطرح شده است. این مسیر یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های صادراتی نفت جهان به‌شمار می‌آید و توقف جریان نفت از آن می‌تواند بر عرضه جهانی تأثیر بگذارد.

    کشورهای عربستان سعودی، کویت، عراق و امارات از این مسیر برای صادرات نفت خام و فرآورده‌های نفتی استفاده می‌کنند.

    آمریکا و ایران در سال جاری میلادی چند دور مذاکره درباره برنامه هسته‌ای ایران برگزار کرده‌اند. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، کمپین تحریم‌های حداکثری بر صادرات نفت خام ایران را  اعمال کرده است تا تهران را وادار به عقب‌نشینی از برنامه هسته‌ای خود کند.

    با وجود این مذاکرات، مقام‌های آمریکایی و رهبر معظم انقلاب اسلامی، روز سه‌شنبه دیدگاه‌هایی را بیان کردند که نشان می‌دهد دو طرف همچنان از دستیابی به یک توافق فاصله دارند.

    تحلیلگران مؤسسه آی‌ان‌جی (ING) اعلام کردند که مذاکرات غیرمستقیم هسته‌ای بین آمریکا و ایران در جریان است، اما به نظر می‌رسد که این مذاکرات به پایان خود نزدیک شده است.

    با وجود نگرانی‌های ژئوپلیتیک، نشانه‌هایی از افزایش عرضه نفت خام مشاهده شده است.

    منابع بازار با استناد به آمار مؤسسه نفت آمریکا اعلام کردند که ذخیره‌سازی‌های نفت خام آمریکا، بزرگ‌ترین مصرف‌کننده نفت جهان، در هفته منتهی به ۱۶ مه (جمعه ۲۶ اردیبهشت) ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه افزایش یافته است.

    سرمایه‌گذاران منتظر انتشار گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا درباره ذخیره‌سازی‌های نفت آمریکا در اواخر روز چهارشنبه هستند.

  • سیل طلای سیاه در بازارهای جهانی / بازگشت نفت ایران، غول‌های نفتی را به زانو درخواهد آورد؟

    سیل طلای سیاه در بازارهای جهانی / بازگشت نفت ایران، غول‌های نفتی را به زانو درخواهد آورد؟

    به گزارش اقتصادران، در جهانی که سال‌ها زیر سایه تحریم‌ها، دیپلماسی‌های پنهان و جدال‌های ژئوپولیتیک برای هر قطره نفت می‌چرخید، سال ۲۰۲۵ مثل بادی تازه وزیدن گرفت. تحریم‌ها این زنجیرهای نامریی که بازار انرژی را زمینگیر کرده بودند، کم‌کم پوسیدند و حالا نفت دوباره به میدان بازگشته است. اما آیا این بازگشت، بازگشتی فاتحانه خواهد بود یا ماجراجویی تازه‌ای در دل توفان؟

    به گزارش«تعادل» صبح یکی از روزهای بهاری ۲۰۲۵، وقتی وزرای نفت کشورهای اوپک پلاس با چهره‌هایی گشاده در وین قدم می‌زدند، خبر رفع کامل تحریم‌های نفتی ایران، ونزوئلا و برخی کشورهای دیگر مثل بمبی در رسانه‌ها ترکید. بازارهای جهانی نفت که سال‌ها عادت کرده بودند با کمبود عرضه دست‌وپنجه نرم کنند، ناگهان با سیلی از طلای سیاه مواجه شدند. قیمت نفت که تا پیش از این در حوالی ۹۵ دلار در نوسان بود، طی چند هفته با افت قابل‌توجهی به حدود ۷۰ دلار رسید. گزارش‌ها از بندر بصره تا خارک از نیواورلئان تا دالیان، حاکی از جنب و جوشی بی‌سابقه در خطوط صادراتی بود. کشتی‌های نفتکش، چون مورچگانی بارکش، صف کشیده بودند تا نفت خام تازه را به بازارهای تشنه ببرند.

    تحلیلگران اقتصادی در وال‌استریت و خیابان میرداماد بر سر یک سوال کلیدی جدل می‌کردند: آیا بازگشت نفت ایران و ونزوئلا به بازار، آغاز دوران طلایی جدیدی است یا شروع جنگ قیمتی تازه‌ای که حتی غول‌های نفتی را هم به زانو درخواهد آورد؟ «دیوید مک‌آلیستر» تحلیلگر ارشد موسسه انرژی آتلانتیک در یادداشتی هشدار داد: «بازار نفت به طرز خطرناکی در حال اشباع شدن است.

    در خلیج فارس، جزیره خارک دوباره به یکی از شلوغ‌ترین نقاط روی نقشه دریایی جهان تبدیل شده بود. ایران در همان سه ماه نخست پس از رفع تحریم‌ها موفق شد صادرات نفت خود را به بیش از ۲,۵ میلیون بشکه در روز برساند. پالایشگاه‌های جنوب و خطوط انتقال نفت که سال‌ها با ظرفیت پایین کار کرده بودند، حالا با تمام توان فعال شده بودند.

    با افزایش سریع درآمدهای نفتی، دولت وعده سرمایه‌گذاری‌های سنگین در زیرساخت‌های انرژی و توسعه صنایع پایین‌دستی را داد. پروژه‌های معلق پتروشیمی، نیروگاه‌های گازی و شهرک‌های صنعتی یکی پس از دیگری کلنگ‌زنی شدند. شهرک نفتی خلیج فارس که سال‌ها فقط روی کاغذ مانده بود، حالا جان می‌گرفت.

    اما بازار نفت همیشه میدانی بوده است که در آن هیچ پیروزی دوام زیادی ندارد. در سال ۲۰۲۵، رقبای قدرتمندی چون امریکا با نفت شیل، روسیه با صادرات گاز و حتی عربستان با پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر، چشم به آینده‌ای فراتر از نفت دوخته بودند. در حاشیه اجلاس جهانی انرژی در دوبی، وزیر نفت عربستان با لبخندی معنادار گفت: «جهان آینده، جهان انرژی‌های پاک است. ما نفت را دوست داریم، اما آینده فرزندان‌مان را بیشتر دوست داریم.»

    این حرف در حالی زده شد که عربستان و امارات سرمایه‌گذاری‌های عظیمی در انرژی خورشیدی و هیدروژنی آغاز کرده بودند. چین نیز اعلام کرد که در ۵ سال آینده قصد دارد نیمی از واردات نفت خود را به منابع پاک‌تر اختصاص بدهد. برای ایران و سایر صادرکنندگان آزادشده، این تغییر پارادایم یک شمشیر دولبه بود. از یک سو، درآمدهای نفتی می‌توانست موتور توسعه اقتصادی را روشن کند؛ از سوی دیگر، اگر استراتژی جدیدی برای تنوع‌بخشی به اقتصاد تدوین نمی‌شد، خطر گرفتار شدن دوباره در تله نفتی وجود داشت.

    «نفت نباید تنها ستون اقتصاد ما باشد. اگر درآمد نفتی صرف واردات کالاهای مصرفی شود و به زیرساخت‌های تولید و صادرات غیرنفتی تزریق نشود، فردای پس از نفت به یک بحران تمام‌عیار تبدیل خواهد شد.» با وجود تمام هیاهوها درباره انرژی‌های پاک، واقعیت این بود که در سال ۲۰۲۵ نفت همچنان خون جاری در رگ‌های اقتصاد جهانی بود. حمل‌ونقل، صنایع پتروشیمی، و بسیاری از کشورهای درحال‌توسعه همچنان نیاز مبرمی به نفت داشتند.

  • سقوط آزاد نفت / جنگ تجاری قیمت نفت را به پایین‌ترین سطح از زمان همه‌گیری کرونا رساند

    سقوط آزاد نفت / جنگ تجاری قیمت نفت را به پایین‌ترین سطح از زمان همه‌گیری کرونا رساند

    به گزارش اقتصادران، سایت خبری اویل پرایس در خصوص سقوط قیمت نفت همزمان با تشدید جنگ تجاری نوشت: قیمت نفت برنت به ۶۰.۳۶ دلار در هر بشکه و نفت وست تگزاس اینترمیدیت به ۵۷.۰۴ دلار در هر بشکه رسیده است که هر دو نزدیک به ۴ درصد نسبت به روز سه‌شنبه کاهش یافته‌اند. از ابتدای سال جاری، این شاخص‌ها بیش از ۱۰ دلار در هر بشکه افت داشته‌اند و اکثر تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند که این روند نزولی تشدید شود، چرا که ترس از کاهش تقاضای نفت به دلیل تعرفه‌ها در حال افزایش است.

    عکس‌العمل تهاجمی چین، احتمال توافق سریع میان دو اقتصاد بزرگ جهان را کاهش داده و نگرانی‌ها از وقوع رکود اقتصادی در سراسر جهان را تشدید کرده است.” این را “یه لین”، معاون بخش بازار نفت شرکت “ریستاد انرژی”، در گفت‌وگو با رویترز بیان کرد. وی افزود: “رشد تقاضای نفت چین در محدوده ۵۰ تا ۱۰۰ هزار بشکه در روز در معرض خطر است اگر جنگ تجاری طولانی‌تر شود. با این حال، سیاست‌های تحریک کننده مصرف داخلی می‌تواند تا حدی از این زیان‌ها بکاهد.

    تحلیلگران بانک “آی‌ان‌جی” نیز در یادداشتی روز سه‌شنبه نوشتند: “افت گسترده قیمت نفت از دوم آوریل نشان می‌دهد که بازار احتمال وقوع رکود را در حال محاسبه است. شدت این فروش‌های گسترده، اوپک‌پلاس را نگران خواهد کرد، چرا که این گروه هفته گذشته با افزایش تولید بیشتر از حد انتظار در ماه مه، بازار را شوکه کرد. اگر فشار نزولی ادامه یابد، ممکن است تصمیم اوپک‌پلاس بسیار کوتاه‌مدت باشد و شاهد توقف یا حتی بازگشت از افزایش تولید باشیم.”

    افزایش خطر رکود اقتصادی و همچنین افزایش تولید بیش از حد انتظار اوپک‌پلاس در ماه مه، موجب شد تا گلدمن ساکس تنها چند روز پس از کاهش پیش‌بینی قیمت نفت در پی اعلام تعرفه‌های آمریکا، بار دیگر پیش‌بینی‌های خود برای سال ۲۰۲۶ را اصلاح کند.

    تحلیلگران گلدمن ساکس در یادداشت جدیدی که در تاریخ ۶ آوریل منتشر شد، پیش‌بینی قیمت نفت در سال ۲۰۲۶ را برای نفت برنت ۴ دلار کاهش دادند و به ۵۸ دلار در هر بشکه رساندند. همچنین پیش‌بینی قیمت نفت شاخص آمریکا (WTI) نیز به ۵۵ دلار در هر بشکه کاهش یافت.

    این کاهش قیمت‌ها در حالی رخ می‌دهد که تنش‌های تجاری بین دو غول اقتصادی جهان نه‌تنها به صنعت انرژی، بلکه به بازارهای جهانی نیز آسیب وارد کرده است. بسیاری از کارشناسان معتقدند که تداوم این روند می‌تواند تأثیرات منفی گسترده‌تری بر اقتصاد جهان بگذارد.

    واکنش بازارهای جهانی

    سقوط قیمت نفت باعث شده تا سرمایه‌گذاران در سایر بازارهای کالایی نیز با احتیاط بیشتری عمل کنند. شاخص‌های سهام در آسیا و اروپا تحت تأثیر این نگرانی‌ها با کاهش مواجه شده‌اند، زیرا ترس از کاهش رشد اقتصادی، اعتماد سرمایه‌گذاران را تضعیف کرده است.

    در همین حال، ارزش دلار آمریکا در برابر سایر ارزهای اصلی تقویت شده است، چرا که سرمایه‌گذاران به دنبال دارایی‌های امن‌تر هستند. این موضوع می‌تواند فشار بیشتری بر کشورهای در حال توسعه وارد کند که بدهی‌های دلاری دارند و با افزایش هزینه‌های استقراض مواجه خواهند شد.

    چشم‌انداز اوپک‌پلاس

    با توجه به افت شدید قیمت‌ها، احتمال دارد اوپک‌پلاس در نشست‌های آینده خود سیاست افزایش تولید را متوقف یا حتی معکوس کند. برخی از اعضای این گروه، به ویژه روسیه و عربستان سعودی، تمایلی به تحمل کاهش بیشتر قیمت‌ها ندارند و ممکن است خواستار بازگشت به سیاست‌های محدودکننده تولید شوند.
    اگر اوپک‌پلاس تصمیم به کاهش تولید بگیرد، این اقدام می‌تواند تا حدی از فشار نزولی بر قیمت‌ها

  • نفت در بازار جهانی کمیاب می‌شود؟

    نفت در بازار جهانی کمیاب می‌شود؟

    به گزارش اقتصادران، خبرگزاری رویترز در گزارشی به بررسی چشم‌انداز تقاضای جهانی نفت پرداخت و در این باره نوشت: آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی خود را درباره تقاضای جهانی نفت در سال ۲۰۲۵ میلادی تغییری نداد اما با اشاره به تأثیر مصرف چین، برآورد خود را برای سال جاری میلادی کاهش داد.

    این نهاد انرژی اعلام کرد که پایان جهش اقتصادی چین پس از شیوع ویروس کرونا، تقاضای جهانی نفت را محدود می‌کند، اما اقتصادهای پیشرفته، به‌ویژه آمریکا که یک‌سوم بنزین جهان را مصرف می‌کند، کمبود تقاضا را جبران کرده‌اند.

    آژانس بین‌المللی انرژی با اشاره به اینکه فصل رانندگی تابستانی در آمریکا پرمصرف‌ترین فصل از زمان همه‌گیری ویروس کرونا خواهد بود، اعلام کرد کاهش عرضه از سوی سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و متحدانش (اوپک‌پلاس) عرضه نفت را در بازار فیزیکی محدودتر کرده است.

    این نهاد نظارت بر انرژی همچنین در گزارش ماهانه نفت خود اعلام کرد: هم‌اکنون عرضه نفت تلاش می‌کند سرعت خود را با اوج تقاضا در فصل تابستان حفظ کند که این موضوع بازار را به سمت کمبود عرضه سوق می‌دهد.

  • عراق جای ما را در اوپک گرفته است / در آینده مجبور خواهیم بود از عراق برق وارد کنیم!

    عراق جای ما را در اوپک گرفته است / در آینده مجبور خواهیم بود از عراق برق وارد کنیم!

    به گزارش اقتصادران، مردمی کردن اقتصاد یکی از گزینه‌های جدی وزارت اقتصاد در شرایط فعلی برای مقابله با تشدید تحریم‌ها علیه ایران خصوصا همزمان با استقرار دولت ترامپ است. وزیر اقتصاد در روز‌های اخیر به توانمندسازی بخش خصوصی و تغییر صحنه حکمرانی اقتصادی برای مشارکت بیشتر مردم تاکید کرد. با این حال آیا همانگونه که عبدالناصر همتی اعلام کرده است، بهبود محیط کسب و کار، حمایت از بخش خصوصی و تقویت رقابت‌پذیری اقتصاد اتفاق خواهد افتاد؟ مهدی پازوکی، اقتصاددان معتقد است ما تنها با ارتباط با دنیا و حل برخی خودتحریمی‌های داخلی می‌توانیم به این مهم برسیم.

    مهدی پازوکی، اقتصاددان، بیان کرد: دولت نیاز دارد دو اقدام اساسی یا دو اصلاح بنیادین انجام دهد؛ اگر این کار را نکند، هر روز درجا خواهد زد. اولاً، سیاست خارجی باید اصلاح شود و تعامل با جامعه جهانی در دستور کار دولت قرار گیرد. ثانیاً، باید اصلاحات اقتصادی انجام شود. اگر اقتصاد را به حال خود رها کند، کشتی اقتصاد در گل خواهد ماند.

    یک بخش رانت‌خوار در اقتصاد ما شکل گرفته است

    این اقتصاددان افزود: اقتصاد مردمی با شعار محقق نمی‌شود. اقتصاد مردمی یعنی امنیت برای سرمایه‌گذاری بخش خصوصی فراهم شود. در حال حاضر، بیشتر حوزه‌های اقتصادی را به نهاد‌های خاص واگذار می‌کنیم. نهاد‌های نظامی باید به پادگان‌های خود بازگردند و کار‌های نظامی خود را انجام دهند، نه اینکه در اقتصاد دخالت کنند. ما هنوز یک شرکت در اندازه استاندارد‌های بین‌المللی مانند سامسونگ، ال‌جی یا تویوتا نداریم. چرا کشور‌های شرق آسیا تولید و تکنولوژی خود را به‌روز می‌کنند و به دنبال نوآوری هستند، اما در ایران بخش خصوصی واقعی وارد نمی‌شود. در بخش برق که ناترازی وجود دارد، چرا بخش خصوصی برای سرمایه‌گذاری نمی‌آید؟ زیرا بخش خصوصی با شعار جذب نمی‌شود.

    پازوکی اضافه کرد: ما بخش خصوصی خود را در عمل حمایت نمی‌کنیم تا سرمایه‌گذاری کند. در عوض، یک بخش رانت‌خوار در اقتصاد ما شکل گرفته است. در حالی که بخش خصوصی کارآمد، کارآفرین و توانا در کشور وجود دارد و باید به آن کمک کرد. بنابراین، باید امنیت را برای سرمایه‌گذاری بخش خصوصی فراهم کنیم و فضای کسب‌وکار را بهبود بخشیم. اما در اینجا همه به دنبال انحصار هستند. اکنون ایرانیان خارج از کشور به ایران نمی‌آیند و قرار‌های خود را در ترکیه می‌گذارند. این تقصیر حکومت است. وقتی شما دو تابعیتی‌ها را دستگیر می‌کنید، سیگنال منفی به اقتصاد می‌دهید. به جای ایران، اقتصاد ترکیه رونق می‌گیرد. من به عنوان کارشناسی که ۳۰سال صادقانه خدمت کرده‌ام، نمی‌فهمم چرا این افراد را دستگیر می‌کنید. باید جو و فضا را بهبود بخشید. هرچه فضا امنیتی‌تر باشد، سرمایه‌گذار بیشتر فرار می‌کند.

    نیاز به توسعه زیرساخت‌های اقتصادی داریم

    وی افزود: در دهه ۷۰ میلادی، هواپیما‌های B-۵۲ آمریکایی دو میلیون نفر از مردم بی‌گناه ویتنام را کشتند، اما اکنون بزرگ‌ترین بازار صادراتی این کشور در آمریکا است و سالانه ده‌ها میلیارد دلار کالا‌های غیرنفتی مانند کفش، لباس و … به آمریکا صادر می‌کند که رشد خوبی داشته و در آینده جزو اقتصاد‌های موفق شرق آسیا خواهد بود.

    این اقتصاددان با بیان اینکه رابطه ما با آمریکا به نفع ما و به ضرر رقبای منطقه‌ای‌مان است، گفت: اکنون کشور‌های منطقه، به‌ویژه کشور‌های جنوب خلیج فارس، تمایلی به برقراری رابطه با آمریکا ندارند و سعی می‌کنند با انواع روش‌ها ما را از جامعه جهانی دور نگه دارند. اکنون عراق روزانه بیش از چهار میلیون بشکه نفت صادر می‌کند و جای ما را در اوپک گرفته است. زیرا سرمایه‌گذاری خارجی در صنعت نفت عراق انجام شده است. ما اکنون به تکنولوژی نیاز داریم. برای اینکه امروز بتوانیم از ذخایرمان محافظت کنیم و زیرساخت‌های خود را بسازیم، نیاز به سرمایه‌گذاری در صنعت نفت داریم.

    پازوکی تاکید کرد: طبق برنامه هفتم توسعه، سالانه ۱۷۰ میلیارد دلار باید در اقتصاد هزینه شود تا نرخ رشد ۸ درصدی محقق شود. اما کل درآمد داخلی ما، شامل فروش نفت و سرمایه‌گذاری دولت و بخش خصوصی، حدود ۸۵ میلیارد دلار است. پس بقیه این مبلغ را از کجا تأمین کنیم؟ باید از سرمایه‌گذاری خارجی استفاده کنیم، زیرا سرمایه‌گذاری خارجی همراه با تکنولوژی است. ما با تکنولوژی قدیمی و سنتی نمی‌توانیم با صنعت نفت کشور‌های حاشیه خلیج فارس رقابت کنیم.

    وی‌گفت: کشور قطر، که به اندازه استان قم است، سال گذشته ۱۱ میلیارد دلار گاز مایع (LNG) صادر کرده است، اما ما حتی یک سنت هم صادرات نداشتیم، زیرا تکنولوژی نداریم. مردم ما حقشان این نیست که در شرایط فعلی زندگی کنند.

    هواپیما‌های ایران اجازه ندارند در کشور‌های اروپایی فرود آیند، تحریم‌ها روز به روز بیشتر می‌شود، و به جای اینکه مذاکره کنیم و به دنیا بگوییم که ما خواهان صلح هستیم و قربانی تروریسم هستیم، این کار را انجام نمی‌دهیم. مثلاً FATF که ربطی به آمریکا ندارد. کشور‌های چین، ترکیه و روسیه، که بزرگ‌ترین شرکای تجاری جمهوری اسلامی هستند، عضو FATF هستند. بنابراین، ما علاوه بر تحریم‌های خارجی، دچار خودتحریمی نیز هستیم. امروز جامعه ایران خواهان مذاکره با آمریکا است و این به نفع اقتصاد ماست.

    اسراییل در فکر منزوی کردن ایران در جهان است

    پازوکی ادامه داد: یکی از دلایلی که عراق جای ما را در اوپک گرفته، این است که در حال جذب سرمایه‌گذاری خارجی است و در بنادر و زیرساخت‌های اقتصادی خود سرمایه‌گذاری می‌کند. اگر این روند ادامه یابد، در آینده مجبور خواهیم بود از عراق برق وارد کنیم. اگر می‌خواهیم تحولی در اقتصاد ایجاد کنیم، باید دنبال منافع خود باشیم. من اعتقاد دارم که عقل در ایران تعطیل شده است. چرا در دولت اول آقای روحانی نرخ تورم یک‌رقمی شد؟ دلیلش همین برجام نیمه‌تمام بود اما اکنون از دیروز نرخ ارز و طلا دوباره افزایش یافته است. وقتی در جامعه ارزش طلا و پول ملی یک‌شبه بالا و پایین می‌رود، این نشان‌دهنده عدم ثبات است و معنایش این است که اقتصاد مشکل دارد. بنابراین، نیاز به راهکار داریم.

    این اقتصاددان بیان کرد: اگر دولت آقای پزشکیان که قرار بود مذاکره کند، نمی‌تواند این کار را انجام دهد، کنار بکشد. چرا مجلس و سایر نهاد‌ها در حال کارشکنی هستند؟ ما باید سعی کنیم در جهان بدرخشیم، و این نیازمند تصمیم‌گیری منطقی، علمی و کارشناسی است. در حال حاضر، سیستم به تحول و جهش نیاز دارد. اگر این جهش شروع نشود و به بحث‌های سنتی بازگردیم، نتیجه‌ای نخواهیم گرفت.

    وی گفت: اکنون ترامپ دنبال منافع خود است، و اسرائیل به شدت تلاش می‌کند ایران را در جهان منزوی کند. من فکر می‌کنم رابطه با آمریکا و اروپا به نفع ماست. اگر قرار است رابطه‌ای نداشته باشیم، چرا باید سفارت‌خانه‌هایمان را در ۷۰ کشور جهان حفظ کنیم؟ اگر قرار باشد دیپلماسی اقتصادی نداشته باشیم، چرا باید حقوق دلاری به دیپلمات‌ها بپردازیم؟

    شفاف‌سازی و انحصارزدایی ضرورت اصلی مردمی‌سازی است

    پازوکی در ادامه با بیان اینکه برای مردمی‌سازی اقتصاد، بسیاری از اقتصاد‌های نوظهور و کشور‌های همسایه اقدامات زیادی انجام داده‌اند، افزود: اولین اقدام، شفاف‌سازی بود؛ یعنی هم به FATF پیوستند و هم شفافیت داخلی ایجاد کردند. دوم، زمینه رقابت سالم بین بنگاه‌های اقتصادی را فراهم کردند و هرگونه انحصار را از اقتصاد دور کردند. اکنون نهاد‌هایی مانند بنیاد مستضعفان، ستاد اجرایی و بنیاد آستان قدس، فضای بخش خصوصی را تنگ کرده‌اند. در نتیجه، بخش خصوصی شکل نمی‌گیرد.

    با سیاست پوپولیستی نمی‌توان ایران را به سمت توسعه برد

    پازوکی گفت: اگر می‌خواهیم زمینه برای سرمایه‌گذاری فراهم شود، باید ثبات اقتصادی را به ایران بازگردانیم. مهم‌ترین شاخص ثبات، کنترل تورم است. چرا در بخش برق ناترازی داریم؟ زیرا سرمایه‌گذاری در صنعت برق انجام نشده است. در دوره احمدی‌نژاد، بزرگ‌ترین نیروگاه بخش خصوصی، دماوند، به بنیاد شهید واگذار شد. اگر قرار بود به بخش دولتی واگذار شود، شرکت توانیر که تخصصی‌تر بود، بهتر عمل می‌کرد. اگر سیاست خارجی در خدمت توسعه قرار نگیرد و اصلاحات اقتصادی در جهت تعامل با جامعه جهانی انجام نشود، نتیجه‌ای نخواهیم گرفت. اکنون برخی از بانک‌های ما زیان‌ده هستند و باید تعطیل شوند. بانک‌ها به دکانی برای سوءاستفاده یک قشر خاص تبدیل شده‌اند. بنابراین، من فکر می‌کنم اقتصاد ایران نیاز به اصلاحات در سیستم بانکی، سیستم اطلاعات پولی، سیستم بودجه‌ریزی و اصلاحات اداری دارد. مجموعه‌ای از اصلاحات که به انضباط اقتصادی کمک می‌کند و با آن نرخ تورم کنترل می‌شود و ارزش پول ملی افزایش می‌یابد.

    با سیاست‌های پوپولیستی نمی‌توان ایران را به سمت توسعه و پیشرفت برد. باید ببینیم ویتنام، مالزی و کره جنوبی پس از جنگ جهانی دوم چه اقداماتی انجام دادند و ما نیز همان کار‌ها را انجام دهیم.

    play/pause

  • اوپک حال ترامپ را گرفت!

    اوپک حال ترامپ را گرفت!

    به گزارش اقتصادران، دونالد ترامپ از اوپک خواسته است تولید نفت خود را افزایش دهد، اما اوپک دستور کار بسیار متفاوتی نسبت به رئیس جمهور آمریکا دارد و قرار نیست آنچه را که او می‌خواهد، انجام دهد.

    یکی از اولین دستور‌های تجاری ترامپ پس از موج اولیه دستورات اجرایی او، درخواست از اوپک برای افزایش تولید نفت بود تا قیمت‌ها کاهش پیدا کند. ترامپ وعده انرژی ارزان را به آمریکایی‌ها داد و قول داد که به سرعت به جنگ اوکراین پایان دهد که چنین اتفاقی از نظر او، قیمت‌های نفت را کاهش می‌دهد. فقط اوپک باید موافقت می‌کرد و این کار را نکرد. این می‌تواند اولین راستی آزمایی ترامپ در دوره دوم ریاست جمهوری او باشد.

    ترامپ در سخنرانی خود در مجمع جهانی اقتصاد در داووس سوئیس، گفت: از اینکه تولیدکنندگان اوپک قبل از انتخابات نوامبر آمریکا، به قیمت نفت اهمیت نداده‌اند، متعجب است. او گفت: شما باید قیمت نفت را پایین بیاورید. این کار به آن جنگ (جنگ اوکراین) پایان خواهد داد. شما می‌توانید آن جنگ را پایان دهید.

    این استدلال ترامپ به اندازه این استدلال که تحریم‌ها موثر واقع شده‌اند و اقتصاد روسیه در حال فروپاشی است، مشکوک است. به‌روزرسانی گزارش بانک جهانی در سال ۲۰۲۴ درباره اقتصاد‌های بزرگ، نشان می‌دهد که روسیه در زمره کشور‌های پردرآمد قرار گرفته است.

    با این حال، ایده ترامپ برای وادار کردن اوپک به باز کردن شیر‌های نفت و کمک به او برای تحقق وعده انتخاباتی انرژی ارزان، مشکلات بزرگتری دارد. نخست اینکه، محمد بن سلمان، ولیعهد سعودی ممکن است دوست ترامپ باشد، اما او اولویت‌های خودش را دارد و تامین مالی برنامه اقتصادی «چشم انداز ۲۰۳۰»، اولویت شماره یک او در این فهرست است. اما ولیعهد عربستان برای چنین هدفی، به قیمت بالاتر نفت و ادامه همکاری با روسیه نیاز دارد.

    ترامپ با یک مشکل داخلی هم رو‌به‌رو است: قیمت‌های پایین نفت، چیزی نیست که تولیدکنندگان نفت آمریکا بخواهند بشنوند یا ببینند. در واقع، شرکت‌های نفت آمریکایی، قیمت‌ها را در همین سطحی که هستند دوست دارند و از دیدن بالاتر رفتن آنها بدشان نمی‌آید. به عبارت دیگر، اهداف ترامپ برای انرژی ارزان‌تر و تولید بیشتر نفت و گاز آمریکا، در تضاد مستقیم و کاملا شدید با اولویت‌های اوپک است. دوستی با ولیعهد عربستان کمکی نمی‌کند، زیرا اوپک به سیاست اهمیت نمی‌دهد، بلکه اوپک به بازار نفت اهمیت می‌دهد.

    مسئله مهم‌تر از درخواست ترامپ برای اوپک

    آمنه بکر، رئیس بخش انرژی خاورمیانه و تحقیقات اوپک در شرکت «کپلر»، به تازگی، در تحلیلی برای پایگاه خبری «سمافور»، وضعیت ترامپ و اوپک را تشریح کرد و گفت: اوپک به درخواست‌های ترامپ برای تولید بیشتر نفت پاسخ نداده و بعید است که هرگز پاسخ مثبتی به این موضوع بدهد، زیرا «در هسته‌اش، بر مدیریت بازار متمرکز است، نه موضع‌گیری سیاسی و این شامل حفظ محکم روسیه در داخل این اتحاد برای حفظ حداکثر نفوذ بر عرضه جهانی می‌شود».

    مطمئنا این حرفی نیست که رئیس جمهور آمریکا از شنیدن آن خوشحال شود، اما بیش از یک دلیل برای رفتار اوپک وجود دارد. به گفته بکر، علاوه بر اهمیت روسیه برای نفوذ این گروه گسترده بر بازار‌های جهانی نفت، موضوع حفظ انسجام و وحدت داخلی نیز وجود دارد. کشور‌های عضو نسبت به هر اقدامی که می‌تواند به عنوان کرنش در برابر ترامپ تعبیر شود، محتاط هستند، به خصوص اگر خطر شکاف‌های داخلی یا تهدید شدن استقلال این گروه و از دست دادن اعضایش، در میان باشد.

    به عبارت دیگر، اوپک دستور کار بسیار متفاوتی با ترامپ دارد و قرار نیست آنچه را که می‌خواهد انجام دهد، فقط به این دلیل که رئیس جمهور آمریکا محترمانه درخواست کرده است. البته، این به احتمال زیاد به معنای آن است که ترامپ در مقطعی، از درخواست‌های محترمانه خودداری می‌کند، اما بعید است که تغییری در مسیر اوپک ایجاد کند. به خصوص اکنون که به نظر می‌رسد ترامپ بالاخره زمان لازم را پیدا کرده است تا سیاست خود را در قبال ایران ترسیم کند و سیاست بازگشت به فشار حداکثری را با هدف ضربه زدن به صادرات نفت ایران در پیش بگیرد.

    آژانس بین‌المللی انرژی (IEA)، اعلام کرده که سایر اعضای اوپک، ظرفیت مازاد تولید بالایی برای پوشش هر گونه محدودیت یا اختلال عرضه از سوی سایر تولیدکنندگان دارند. با این حال، طبق معمول، آژانس بین‌المللی انرژی در مشاهدات خود، کاملا گزینشی عمل می‌کند. اوپک در واقع، از ظرفیت مازاد برای جبران کاهش عرضه نفت خام یکی از اعضای خود برخوردار است، اما به نظر نمی‌رسد، چنین تمایلی داشته باشند. اوپک بار‌ها نشان داده است که جز برنامه خود، از دستور کار شخص دیگری پیروی نخواهد کرد و فقط در صورتی افزایش تولید را آغاز خواهد کرد که از مسیر قیمت‌های بین‌المللی راضی باشد. واقعا به همین سادگی است.

    حذف اداره اطلاعات انرژی آمریکا از منابع ثانویه اوپک

    همچنین یک مشکل دیگر وجود دارد. اوپک، اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) را از منابع مورد استفاده برای نظارت بر تولید و پایبندی به پیمان‌های نفتی این گروه، حذف کرده است. اوپک پلاس در بیانیه‌ای اعلام کرد پس از تجزیه و تحلیل کامل دبیرخانه اوپک، کمیته نظارتی مشترک وزیران اوپک پلاس، شرکت‌های کپلر، اویل ایکس و ESAI را به عنوان شماری از منابع ثانویه مورد استفاده برای ارزیابی تولید نفت خام و انطباق، جایگزین شرکت مشاوره انرژی ریستاد انرژی و اداره اطلاعات انرژی آمریکا ساخت. اهمیت اقدام اوپک در کنار گذاشتن اداره اطلاعات انرژی دولت آمریکا به عنوان منبع ثانویه اطلاعات تولید، نکته خوبی در مورد رابطه ترامپ با این گروه نشان نمی‌دهد.

    یکی از مقامات سابق اوپک به روزنامه فایننشیال تایمز گفت: اوپک احتمالا اکنون اداره اطلاعات انرژی آمریکا را به عنوان یک آژانس مستقیم دولت ایالات متحده می‌بیند.

    این مقام افزود: آمار این آژانس، تفاوت خاصی با سایر ناظران نداشت، شاید درباره میزان تولید امارات، اندکی بالاتر بود.

    وی خاطرنشان کرد هیچ کس واقعا چشم انداز ماهانه اوپک (آمار تولید) را در این مقطع باور نمی‌کند. با این حال، آنها احتمالا به تحلیلگران داده انرژی مانند «کپلر»، «اویل ایکس» و ESAI که اوپک آنها را به عنوان منابع ثانویه پذیرفته است، باور دارند.

    بر اساس گزارش اویل پرایس، بنابراین، روابط ترامپ با اوپک در دوره دوم ریاست جمهوری او، بسیار پیچیده خواهد بود. هرچه زودتر دولت جدید آمریکا، واقعیت‌های این وضعیت را بپذیرد، ایجاد روابط جدید در شرایط برابر، آسانتر خواهد بود.

     

     

     

     

  • حال و روز صنعت نفت ایران / عربستان و عراق از ایران در تولید نفت جلو زدند

    حال و روز صنعت نفت ایران / عربستان و عراق از ایران در تولید نفت جلو زدند

    به گزارش اقتصادران، گزارش‌‌‌های منابع ثانویه نشان می‌دهد که تولید نفت خام در ماه مه (اردیبهشت – خرداد) به ۳ میلیون و ۲۲۶‌هزار بشکه در روز رسید که نسبت به آوریل ۲۰۲۴ (فروردین – اردیبهشت) ۷‌هزار بشکه افزایش داشت. گزارش ماه ژوئن اوپک که در روز سه‌‌‌شنبه (۲۲ خرداد) منتشر شد، حاکی از آن است که اعضای این سازمان در ماه مه (اردیبهشت – خرداد) مجموعا ۲۶ میلیون و ۶۲۹‌هزار بشکه نفت تولید کردند که نسبت به ۲۶ میلیون و ۶۰۰‌هزار بشکه تولید شده در ماه آوریل، ۲۹‌هزار بشکه بیشتر است. براساس گزارش ماه ژوئن اوپک، ایران پس از عربستان سعودی با تولید روزانه ۹ میلیون بشکه و عراق با تولید روزانه ۴ میلیون و ۱۹۵‌هزار بشکه، با تولید روزانه ۳میلیون و ۲۲۶‌هزار بشکه، سومین تولیدکننده بزرگ این سازمان بوده است. بر اساس این گزارش، تولید نفت پنج عضو اوپک (ایران، امارات، نیجریه، گابن، گینه استوایی) در دوره مورد بررسی افزایش یافته، به‌‌‌طوری که بیشترین افزایش تولید مربوط به نیجریه با ۷۴‌هزار بشکه در روز بوده است. ایران، ونزوئلا و لیبی از توافق کاهش عرضه ائتلاف تولیدکنندگان عضو اوپک و غیراوپک (اوپک‌‌‌پلاس) معاف هستند.

     

    تغییرات قیمت نفت

    براساس آخرین گزارش اوپک، قیمت نفت خام سنگین ایران در ماه مه نسبت به ماه آوریل ۲۰۲۴، ۴ دلار و ۶۶ سنت معادل 5.2درصد کاهش یافته است. قیمت نفت خام سنگین ایران در ماه مه ۲۰۲۴ به ۸۴ دلار و ۱۳ سنت رسید، در حالی‌‌‌که این رقم در آوریل ۲۰۲۴، ۸۸ دلار و ۷۹ سنت برای هر بشکه بود. میانگین قیمت نفت خام سنگین ایران در سال ۲۰۲۴، ۸۳ دلار و ۴۱ سنت بوده است. قیمت سبد نفتی اوپک نیز در ماه مه ۲۰۲۴ به ۸۳ دلار و ۵۹ سنت برای هر بشکه رسید که نسبت به آوریل ۲۰۲۴، ۵ دلار و ۵۳ سنت (معادل 6.2درصد) کاهش یافته است. براساس گزارش دبیرخانه اوپک، تقاضای جهانی نفت خام برای سال ۲۰۲۴ با ۲ میلیون و ۲۵۰‌هزار بشکه افزایش روزانه همراه خواهد بود و مجموع تقاضای نفت جهان برای سال ۲۰۲۴ ، ۱۰۴ میلیون و ۴۶۰‌هزار بشکه پیش‌بینی شده است.

    اوپک همچنین پیش‌بینی کرده که تقاضای جهانی نفت در سال ۲۰۲۵ روزانه یک میلیون و ۸۵۰‌هزار بشکه افزایش یابد و به مجموع ۱۰۶ میلیون و ۳۱۰‌هزار بشکه در روز برسد. اوپک در دورنمای بلندمدت خود اوج تقاضای نفت را پیش‌بینی نمی‌‌‌کند و انتظار دارد تقاضا تا سال 2045 به 116 میلیون بشکه در روز برسد، و حتی ممکن است بیشتر شود. این ارزیابی در تضاد کامل با گزارش اخیر آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) است که پیش‌بینی می‌‌‌کند تقاضای نفت تا سال 2029 به اوج خود خواهد رسید و سپس در پایان دهه به حدود 106 میلیون بشکه در روز افت خواهد کرد.

     

    تفسیر خطرناک

    دبیرکل اوپک، گزارش آژانس بین‌المللی انرژی را «تفسیر خطرناک» توصیف کرده و معتقد است که این گزارش می‌تواند منجر به نوسانات بی‌‌‌سابقه در بازار انرژی شود. الغیس در مقاله‌‌‌ای در مجله جنبه‌‌‌های انرژی تاکید کرد که چنین روایت‌‌‌هایی می‌توانند مصرف‌کنندگان را گمراه کنند و بازار انرژی را بی‌‌‌ثبات سازند. از اواخر سال 2022، ائتلاف اوپک پلاس، اعضای اوپک به رهبری عربستان سعودی و متحدانی چون روسیه، کاهش قابل‌توجهی در تولید خود اعمال کرده تا بازار را تثبیت کنند.

    در حال حاضر، اعضای اوپک در حال کاهش تولید به میزان 5 میلیون بشکه در روز هستند که حدود 5.7‌درصد تقاضای جهانی را شامل می‌شود. این نزول شامل کاهش 3 میلیون بشکه در روز است که این گروه در 2 ژوئن موافقت کرد تا پایان سال 2025 تمدید شود. علاوه بر این، کاهش 2 میلیون و 200‌هزار بشکه در روز نیز وجود دارد که اوپک پلاس قصد دارد به تدریج از اکتبر به مدت یک سال اجرایی کند. این اقدامات استراتژیک با هدف ایجاد تعادل در بازار در میان نوسانات تقاضا و عرضه انجام می‌شود.

    پیش‌بینی‌‌‌های متضاد

    آژانس بین‌المللی انرژی، که در پاریس مستقر است و به کشورهای صنعتی مشاوره می‌‌‌دهد، اخیرا تاریخ پیش‌بینی‌‌‌شده خود برای اوج تقاضای نفت را به جلو برده و اکنون معتقد است که این اوج تا سال 2030 رخ خواهد داد. این آژانس می‌‌‌گوید که تقاضای نفت از سال 2030 روند نزولی خواهد داشت، در حالی که ایالات متحده و سایر کشورهای غیر‌اوپک به عرضه خود خواهند افزود. الغیس خاطرنشان کرد که پیش‌بینی‌‌‌های مشابه توسط آژانس بین‌المللی انرژی در گذشته اشتباه بوده است. به عنوان مثال، این آژانس قبلا پیش‌بینی کرده بود که تقاضای بنزین در سال 2019 و تقاضای زغال‌‌‌سنگ در سال 2014 به اوج برسند، اما این پیش‌بینی‌‌‌ها با روندهای واقعی بازار در تناقض بودند. الغیس اظهار کرد: «در اوپک، ما رشد تقاضای نفت را به میزان 4 میلیون بشکه در روز طی دو سال 2024 و 2025 پیش‌بینی می‌‌‌کنیم، در حالی که سایر پیش‌بینی‌‌‌کنندگان نیز رشد بیش از 3 میلیون بشکه در روز را پیش‌بینی می‌‌‌کنند.»

    او همچنین تاکید کرد که حتی آژانس بین‌المللی انرژی نیز رشد 2 میلیون بشکه در روز را در این دوره پیش‌بینی می‌‌‌کند و سپس رشد 0.8 میلیون بشکه در روز در سال 2026 را انتظار دارد، قبل از اینکه به طور چشمگیری کاهش یافته و تا سال 2030 تقریبا هیچ رشدی نداشته باشد. الغیس از پیش‌بینی‌‌‌های آژانس بین‌المللی انرژی به عنوان تحلیلی غیرواقعی انتقاد و استدلال کرد که این پیش‌بینی‌‌‌ها اثرات مخربی بر اقتصادهای جهانی خواهند داشت. او چشم‌‌‌انداز آژانس بین‌المللی انرژی را ادامه‌‌ یک روایت ضد نفتی دانست که به پیچیدگی و انعطاف‌‌‌پذیری بازار جهانی انرژی آسیب می‌‌‌زند.

    به گفته الغیس، نادیده گرفتن پتانسیل رشد مداوم تقاضای نفت، روندهای تاریخی را نادیده و نقش مداوم نفت را در پیشبرد توسعه اقتصادی در سراسر جهان دست کم می‌گیرد. بحث بین اوپک و آژانس بین‌المللی انرژی‌بر عدم قطعیت‌‌‌ها و دیدگاه‌‌‌های متفاوت در مورد آینده‌‌ تقاضای جهانی نفت تاکید می‌‌‌کند. در حالی که اوپک دیدگاه خوش‌بینانه‌‌‌ای دارد و رشد قابل‌‌‌توجهی را پیش‌بینی می‌‌‌کند، آژانس بین‌المللی انرژی اوج قریب‌‌‌الوقوع و کاهش متعاقب آن را تخمین می‌زند. این تناقض پیامدهای عمیقی بر سیاست‌‌‌های انرژی، ثبات بازار و سلامت اقتصاد جهانی خواهد داشت.