برچسب: یارانه کارگران

به گزارش اقتصادران، نادر مرادی، فعال کارگری گفت: متأسفانه ما شاهد نوعی واگرایی مدیریتی به‌ویژه در بخش‌های دولتی هستیم. وظیفه مجلس بیشتر به تصویب قوانینی محدود شده که عملاً بار مالی بیشتری بر دوش مردم می‌گذارد. با اضافه کردن یک درصد مالیات بر ارزش افزوده، باز هم مردم جریمه اشتباهات مدیریتی را پرداخت می‌کنند.

وی گفت: متأسفانه هر زمان مشکلی در کشور پیش می‌آید، راهکار مدیران تنها این است که بگویند «ناترازی وجود دارد» و بار این ناترازی را بر دوش مردم بگذارند. به طور مثال، وقتی با کمبود آب مواجه می‌شویم، به جای مدیریت مصرف یا اصلاح زیرساخت‌ها، قیمت آب افزایش می‌یابد. همین وضعیت در مورد برق هم وجود دارد. یا در حوزه آلودگی هوا، به دلیل استفاده از بنزین نامرغوب و خودروهای غیراستاندارد، مردم جریمه می‌شوند، در حالی که مسئول اصلی این مشکلات، مدیران هستند.

این فعال کارگری تأکید کرد: محصولات را گران می‌کنند و می‌گویند افزایش قیمت‌ها باعث کاهش مصرف خواهد شد، در حالی که اصل ماجرا به ضعف مدیریت، اتلاف منابع، ناکارآمدی در تولید و توزیع و البته فساد بازمی‌گردد. متأسفانه این بار سنگین بر دوش مردم و به خصوص کارگران و مزدبگیران گذاشته می‌شود.

مرادی بیان کرد: وقتی محصولات کشاورزی یا صنعتی صادر می‌شود، کمبود ناشی از آن در داخل با افزایش قیمت‌ها جبران می‌شود و باز این مردم و کارگران هستند که هزینه‌اش را می‌پردازند. نان بی‌کیفیت شده اما هم‌زمان قیمت آن افزایش یافته است. برای رفع مشکلات زندگی، مردم ناچارند وام‌هایی با بهره‌های سنگین از بانک‌ها بگیرند، در حالی که دولت برای جبران ناترازی‌های خود، تورم را بر جامعه تحمیل می‌کند. حتی بانک مرکزی در نقش دلال سکه و ارز عمل می‌کند و باز هم جریمه‌اش را مردم پرداخت می‌کنند.

این فعال کارگری گفت: در حالی که چند بار در سال به بهانه ناترازی، قیمت‌ها افزایش می‌یابد، حقوق و دستمزد کارگران و کارمندان فقط یک بار در سال و آن هم بسیار کمتر از نرخ تورم اصلاح می‌شود. این سیاست‌ها بیش از آنکه به نفع مردم باشد، در خدمت سرمایه‌داران قرار گرفته و عدالت اجتماعی در حد شعار باقی مانده است.

وی در بخش دیگری از صحبتهایش به حذف یارانه برخی از اقشار ضعیف جامعه اشاره کرد و گفت: یکی از استدلال‌های دولت این است که افراد توانمند جامعه نباید از یارانه‌ها بهره ببرند و این منابع باید به اقشار ضعیف‌تر اختصاص یابد. باید پرسید منظور از «توانمند» چه کسانی هستند و چه سهمی از جامعه را تشکیل می‌دهند؟

این فعال کارگری ادامه داد: امروز بیش از ۸۰ تا ۹۰ درصد جامعه زیر خط فقر زندگی می‌کنند. از آن ۱۰ تا ۲۰ درصد باقی‌مانده نیز تنها بخش کوچکی را می‌توان توانمند واقعی دانست. بنابراین طبقه متوسط که روزی ستون جامعه بود، عملاً حذف شده است. نتیجه این می‌شود که به بهانه حذف یارانه‌ی ده درصد ثروتمند، کل جامعه هزینه سیاست‌های گران‌سازی و آزادسازی قیمت‌ها را می‌پردازد.

مرادی بیان کرد: زمانی یارانه پرداختی معادل  ۴۵ دلار بود. اما اکنون ارزش دلاری آن به حدود سه دلار کاهش یافته است. مردم در این سال‌ها همه هزینه‌ها را بر اساس اقتصادی مبتنی بر دلار پرداخت کرده‌اند، اما یارانه‌ای که دریافت می‌کنند به‌قدری ناچیز است که عملاً هیچ نقشی در معیشت ندارد. از سوی دیگر، افزایش قیمت‌ها و جو روانی ناشی از آزادسازی باعث ایجاد ابرتورم می‌شود و همان اندک یارانه هم بی‌اثر می‌شود.

به گزارش اقتصادران، سمیه گلپور، رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران، دهک‌بندی اشتباه وزارت کار را باعث حذف یارانه کارگران کم‌ درآمد دانست و گفت: کارگران ناچارند ساعت‌ها کار طاقت‌فرسا انجام دهند تا چراغ خانه‌شان روشن بماند، اما به دلیل محاسبات نادرست دهک‌بندی، بسیاری از آنان در دهک‌های پردرآمد قرار گرفته و یارانه‌شان قطع شده است. او افزود که برای خانواده کارگری، یارانه و کالابرگ نه یک مزیت، بلکه یک نیاز حیاتی است.

استفاده سوء کارفرمایان از حساب کارگران

گلپور درباره علت این اشتباه توضیح داد: برخی کارفرمایان برای فرار مالیاتی یا کاهش تعهدات، مبالغ هنگفت را از حساب کارگران عبور می‌دهند. سامانه وزارت کار این تراکنش‌ها را درآمد فردی می‌بیند و او را در دهک بالا قرار می‌دهد. این استثمار نوین، قربانی خود را بی‌پناه می‌گذارد، در حالی که کارگر هیچ نقشی در این تخلف ندارد.

او افزود: کارگران برای حفظ شغل خود مجبور به سکوت هستند. حتی وقتی یارانه‌شان قطع می‌شود، ترجیح می‌دهند اعتراض نکنند تا نان روزانه‌شان از دست نرود. این شرایط عادلانه نیست و نشان‌دهنده فاصله دهک‌بندی فعلی با واقعیت معیشت کارگران است.

ضعف بازرسی و محرومیت قانونی

رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران به ضعف بازرسی وزارت کار نیز اشاره کرد و گفت: «بسیاری از کارگرانی که امروز یارانه‌شان قطع شده، حتی قرارداد کاری ندارند و از بیمه و امنیت شغلی محروم‌اند. وقتی کارگری قرارداد ندارد و از حداقل حمایت قانونی بی‌بهره است، قطع یارانه زندگی او را دشوارتر می‌کند.

یارانه؛ کمکی ناچیز اما حیاتی

گلپور تصریح کرد: یارانه نقدی هزینه‌های اساسی را پوشش نمی‌دهد و بسیاری از کارگران مجبورند آن را برای اقساط بانکی صرف کنند. حالا با قطع یارانه، فشار بر سفره‌های کارگری افزایش یافته است.

محرومیت از کالابرگ الکترونیکی

او ادامه داد: حذف یارانه برابر با محرومیت از کالابرگ الکترونیکی است. کالابرگ برای خرید کالاهای اساسی مانند روغن، برنج و گوشت ضروری است و قطع آن توان خرید خانواده‌های کارگری را به شدت کاهش می‌دهد و امنیت غذایی آنان را تهدید می‌کند.

درخواست بازنگری و تشکیل کارگروه

گلپور تأکید کرد: بارها به وزارت کار هشدار داده‌ایم که دهک‌بندی بر اساس تراکنش بانکی یا مالکیت خودرو و خانه نمی‌تواند واقعیت معیشت کارگران را نشان دهد. بسیاری از کارگران در خانه‌های اجاره‌ای با دستمزد حداقلی زندگی می‌کنند و حتی بدهکارند. انتظار ما این است که وزارت کار نظام شناسایی دهک‌ها را بازنگری کند.

او افزود: کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران خواستار تشکیل کارگروهی ویژه با حضور نمایندگان کارگری برای بررسی موارد حذف یارانه است. کارگری که زیر بار قسط، اجاره و هزینه‌های زندگی له شده، نباید قربانی خطاهای آماری و بی‌توجهی اداری شود. اصلاح این روند ضرورت فوری است.