به گزارش اقتصادران، «گوراب چاکرابارتی» تحلیلگر هندی بازار نفت، در یادداشتی که در صفحه شخصی خود در شبکههای اجتماعی منتشر کرده، به پیامدهای فراتر از بازار انرژی در صورت بسته شدن تنگه هرمز پرداخته و تأکید کرده است که این مسئله تنها به صادرات نفت محدود نمیشود.
وی در این مطلب با اشاره به اینکه «تنگه هرمز هشت روز است که بسته شده و بسیاری تصور میکنند موضوع فقط به نفت مربوط است»، نوشته است: واقعیت این است که ابعاد این مسئله بسیار گستردهتر از بازار نفت است.
به گفته این تحلیلگر، حدود ۹۲ درصد گوگرد جهان از فرآیند پالایش نفت و گاز به دست میآید و در صورت بسته شدن تنگه هرمز، جهان تنها روزانه ۲۰ میلیون بشکه نفت خام را از دست نمیدهد، بلکه خوراک اصلی تولید اسید سولفوریک نیز با اختلال مواجه میشود؛ مادهای که پرمصرفترین ماده شیمیایی تولیدی در جهان به شمار میرود.
چاکرابارتی در ادامه توضیح داده است که اسید سولفوریک نقش اساسی در استخراج فلزاتی مانند مس و کبالت دارد و بدون آن تولید بسیاری از تجهیزات صنعتی از جمله ترانسفورماتورها، باتری خودروهای برقی و حتی بسترهای نیمهرسانایی مورد استفاده در مراکز داده امکانپذیر نخواهد بود.
وی همچنین به پیامدهای انرژی و فناوری این موضوع اشاره کرده و نوشته است: قطر حدود ۳۰ درصد از گاز طبیعی مایعشده مورد نیاز تایوان را از طریق تنگه هرمز ارسال میکند، در حالی که ذخایر گاز تایوان تنها برای حدود ۱۱ روز کفایت میکند. به گفته او، شرکت تایوانی TSMC که نزدیک به ۹۰ درصد تراشههای پیشرفته جهان را تولید میکند، حدود ۸.۹ درصد از کل برق این کشور را مصرف میکند؛ بنابراین در صورت قطع گاز، تولید برق و در نتیجه تولید تراشه نیز با اختلال جدی مواجه خواهد شد.
این تحلیلگر در بخش دیگری از یادداشت خود به تأثیر احتمالی این وضعیت بر امنیت غذایی جهان اشاره کرده و نوشته است که حدود ۳۳ درصد از خوراک مورد نیاز برای تولید کودهای نیتروژنی جهان از مسیر تنگه هرمز عبور میکند؛ در حالی که به گفته کارشناسان، نیمی از جمعیت کنونی جهان به واسطه استفاده از نیتروژن مصنوعی در کشاورزی امکان تأمین غذا دارند.
چاکرابارتی در پایان تأکید کرده است که گوگرد، نیمهرساناها و غذا سه زنجیره حیاتی تأمین در اقتصاد جهانی هستند که به گفته او همگی به یک گلوگاه دریایی به عرض حدود ۲۱ مایل دریایی وابستهاند؛ گلوگاهی که در حال حاضر جایگزین داخلی در مقیاس برای آن وجود ندارد.
