برچسب: پژوهش

  • مهاجرت گسترده اساتید ایرانی در ۵ سال اخیر / وضعیت نامناسب نیروی انسانی در ایران نسبت به کشورهای منطقه

    مهاجرت گسترده اساتید ایرانی در ۵ سال اخیر / وضعیت نامناسب نیروی انسانی در ایران نسبت به کشورهای منطقه

    به گزارش اقتصادران، سید مهدی ابطحی، معاون پژوهشی وزارت علوم، به ارزیابی پژوهش‌های علمی پرداخت.

    وی بیان داشت: به نظر می‌رسد حجم زیادی کار پژوهشی در موضوعات مختلف صورت گرفته و خوب مستندسازی شده است ضمن اینکه تنوع موضوعات هم قابل توجه است و مجموعه فرهیخته‌ای وارد کار پژوهش شدند.

    وی به دو دیدگاه در زمینه پژوهش اشاره کرد و افزود: یک نگاه این است که موضوعات مختلف را جداگانه بررسی و تحلیل کنیم و نمونه‌های محدود در فضاهای مختلف بگیریم. یک نگاه هم این است که مباحث علوم اجتماعی و علوم انسانی را بسیار زیربنایی ببینیم و مباحث پس از آن که مسائل فنی و مهندسی است را مبتنی بر مطالعات اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و فرهنگی ببینیم که زمینه‌های علوم انسانی اجتماعی دارند. اگر اینگونه ببینیم آنچه انجام می‌دهیم مورد قبول مردم است و حمایت‌های کافی اجتماعی را داریم.

    معاون پژوهشی وزارت علوم از پژوهشگران خواست: روی مسائل اصلی کشور به صورت پروژه‌های بزرگ نگاه کنند چون مسائل خُرد و موردی گرچه لازم است اما اثربخشی محدودی دارند.

    پژوهش وقتی کاربردی می‌شود که کارفرمای مناسبی داشته باشد

    وی درباره کاربردی کردن پژوهش‌ها گفت: پژوهش وقتی کاربردی می‌شود که کارفرمای مناسبی داشته باشد. وقتی پژوهش انجام شود ولی تقاضایی نداشته باشد هرچقدر هم عمیق صورت بگیرد، خودبخود به عرصه اجرا در نمی‌آید. تصمیم گیران باید احساس کنند که به آن پژوهش نیاز دارند و برای انجام فعالیت تقاضا داشته باشند و خروجی آن تقاضا را بکار بگیرند.

    وی با تاکید بر اینکه وظیفه محقق الزاما این نیست که بازار تقاضا را از قبل پیش بینی کند، عنوان کرد: پروژه‌های عرضه محور خیلی سخت وارد بازار می‌شوند بنابراین، از نگاه من، مشکل، محققین نیستند بلکه مشکل ساختارها هستند. آن‌ها باید صورت مسئله‌های خود را به حوزه و دانشگاه اعلام کنند، بابت تحقیق هزینه دهند و سپس تحقیق را بکار گیرند.

    وی با اشاره به فراوانی اساتید و محققان در علوم انسانی گفت: در این حوزه تقاضا هنوز رویکرد قوی به این سمت که صورت مسئله‌های خود را به مراکز علمی پژوهشی اعلام کنند نداشتند مثلا بازرگان از محقق علوم انسانی می‌خواهد راجع به فروش کالای خود تحقیق کند و برای آن هزینه هم می‌پردازد، این پژوهش به طور قطع کاربردی خواهد بود.

    در مقابل فرض کنید محققی کارفرما ندارد و خودش راجع به فروش کالا تحقیق می‌کند، این پژوهش کتابخانه‌ای می‌شود. سر تقاضا باید سبب شود که محقق به بازار کشیده شود. کشاننده به سمت بازار سر تقاضاست و به نظرم باید آنجا را کمک کنیم که این اتفاق بیفتد.

    ستاد هوش مصنوعی در وزارت علوم تشکیل شده است

    ابطحی درباره رتبه پژوهش‌های ایران در جهان بیان داشت: در زمینه تولیدات علمی مکتوب رتبه ۱۶ تا ۱۷ را در جهان داریم. در زمینه نوآوری هم رتبه ۷۰ دنیا را داریم. جالب این است که رتبه‌بندی‌ها ملاک‌های مختلفی دارند. رتبه ایران در نیروی انسانی رتبه ۴۴ دنیاست، جایی که رتبه ما را پایین‌تر می‌برد حمایتی است که از این نیروی انسانی باید صورت بگیرد. ما جامعه خلاقی داریم که اگر از آن‌ها حمایت شود، رتبه ما در دنیا بالا خواهد آمد و بهتر خواهد شد.

    وی درباره استفاده از هوش مصنوعی در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (عتف) گفت: در این زمینه در وزارتخانه ستادی تشکیل شده است و دانشگاه ها، پژوهشگاه‌ها و پژوهشکده‌ها فعال هستند؛ هم در زمینه اخلاق در هوش مصنوعی و هم در زمینه کاربرد که شرکت‌های دانش بنیان به طور وسیع دارند کار می‌کنند و نیز در زمینه مطالعات نظری. به نظر می‌آید ستادی باید پوشش کلی بدهد که این هم در حال ساختارسازی است تا بتواند به سرعت این‌ها را همگرا کند.

    وضعیت ایران در منطقه را به لحاظ شاخص نیروی انسانی نامناسب است

    وی وضعیت ایران در منطقه را به لحاظ شاخص نیروی انسانی نامناسب دانست و گفت: تمام ضعف‌هایی که ما داریم و شاخص‌هایی که رتبه ما را پایین می‌آورد در حمایت است و دیگری هم روابط بین الملل که باید تقویت شود.

    وی مهاجرت نخبگان را در این زمینه تاثیرگذار دانست و تاکید کرد: در کاهش رتبه علمی ایران سه عامل «مهاجرت»، کاهش میزان «حمایت از پژوهشگران» و «روابط بین الملل» اثر گذار است.

    معاون وزیر علوم گفت: روابط بین الملل در افزایش تولیدات علمی کشور بسیار حاکم است. حتی اتفاقی که در دنیا می‌افتد این است که شروع کردند به چاپ نکردن مقالات ایرانی که بنظر می‌رسد فشارهای غیرمنطقی از جاهای دیگر دارد وارد می‌شود.

    مهاجرت بیش از هزار نفر از اساتید در ۵ سال اخیر

    وی مهاجرت اساتید را در کاهش پژوهش اثرگذار دانست و گفت: شاید بیش از هزار نفر از اساتید و پژوهشگران ایران در ۵ سال اخیر از کشور مهاجرت کردند.

    وی ادامه داد: باید علل و زمینه‌های مهاجرت اساتید و پژوهشگران را پیدا کرد چون در آنجا هم شرایط بسیار مساعد و خوب حاکم نیست و لذا باید سعی کنیم زمینه‌های ماندگاری آن‌ها را فراهم کنیم.

    وی معیشت اساتید و محدودبودن امکانات پژوهشی را از جمله علل مهاجرت قشر فرهیخته علمی دانست و ادامه داد: بنظرم در ساختار بودجه باید راجع به کسانی که حیثیت علمی ایران را به دوش می‌کشند فکری کرد.

    ابطحی درباره برنامه وزارت علوم برای حمایت از پژوهش‌های درجه یک گفت: در این زمینه برنامه‌ای تدوین شده که مراحل تصویب را می‌گذراند که ذیل مرجعیت علمی قرار می‌گیرد و کمک می‌کند که اساتید برجسته آزمایشگاه‌های تحقیقاتی بهتر داشته باشند. در زمینه جذب فارغ التحصیلان پسادکتری هم کمک کنیم البته آزمایشگاه‌های بزرگ ملی را تجهیز کنیم، حمایت از دانشگاه‌ها در تجهیزات برنامه‌ای است که داریم.

    وی با اشاره به معیشت اساتید بیان کرد: بحث معیشتی بحث پیچیده‌ای است که ضرورت دارد به فوریت به ان رسیدگی شود.

    وی درباره لزوم تجهیز دانشگاه‌های علوم انسانی به آزمایشگاه گفت: علوم انسانی اجتماعی هم نیازمند آزمایشگاه‌های تحقیقاتی و سرورهای خوب است و به نظرم می‌آید حتما باید در این زمینه کار کرد. ما از پژوهشگاه‌های علوم انسانی اسلامی حمایت می‌کنیم چون چالش‌های اصلی کشور در این حوزه‌ها قرار دارد.

    وی با بیان اینکه نباید انتظار داشت که همه اساتید ما وارد ارتباط صنعت و جامعه شوند، گفت: این عدد نزدیک ۳۰ درصد است. این نسبت بخواهد زیادتر شود می‌تواند یک هدف باشد اما اینکه همه اساتید وارد این ارتباط شوند معقول نیست چون دانشگاه‌ها ماموریت‌های دیگر هم دارند.

    ابطحی در پایان خاطرنشان کرد: حضور ۴۰ درصد از مجموعه هیئت علمی در ارتباط صنعت و حل مساله رقم مناسبی است اما در کنار آن آزمایشگاه‌های ملی باید فعال شوند تا محققین حوزه و دانشگاه بتوانند به طور همگرا مسائل را حل کنند.

  • بودجه دانشگاههای برتر جهان دهها برابر بودجه دانشگاههای ما است

    بودجه دانشگاههای برتر جهان دهها برابر بودجه دانشگاههای ما است

    به گزارش اقتصادران، روز سه شنبه ۱۳ آبان ماه، وزیر علوم دولت چهاردهم با حضور در مجلس شورای اسلامی پاسخگوی نقد نمایندگان مجلس شد. یکی از معترضان به وضعیت وزارت علوم، منان رئیسی نماینده مردم قم  بود که در سخنان خود، مهلت ۳ ماهه‌ای را برای وزیر علوم تعیین کرد تا در جهت ارائه برنامه عملیاتی جدی برای کنش گری مؤثرتر دانشگاه‌ها در حل مسائل کشور اقدام کند.

     بخشی از گفته های رئیسی که بیش از سایر بخش ها مورد توجه قرار گرفت جایی بود که عملکرد سیستم آموزش عالی در تدوین مقالات را هدف گرفت. رئیسی گفت:« اگر در بازه ۲۰ساله حجم مقالات ما ۹ برابر شده است آیا صادرات و تولید ناخالص ملی هم ۹ برابر شده است، اگر نشده است یعنی اینکه ما کمیت گرا شده‌ایم نه کیفیت گرا.مقالات در کشور به هدف اصابت نمی‌کند.اگر اساتید ما کم‌هوش هستند چرا درخواست مهاجرت زیاد است. کاری کردید که اساتید دانشگاه در اتاق‌‌های خود بنشینند و فقط مقاله تولید کنند. مریم میرزاخانی با ۱۰ مقاله برنده جایزه فیلدز شد ، شما با این تعداد مقاله اصلا استاد را به هیات علمی راه نمیدهید . استاد دانشگاهی که ارتباط با جامعه ندارد به چه دردی می‌خورد؟!»

    این نقدها که با پاسخ هایی از سوی سیمایی صراف مواجه شد، پرسشهایی را در خصوص وضعیت علمی کشور، علل افزایش تولید مقالات علمی در سایه عدم حضور این مقالات در بخش اجرایی کشور مطرح می کند. دکتر ابراهیم آزادگان؛ استاد دانشگاه صنعتی شریف به این پرسشها پاسخ داده است:

    بودجه و امکانات دانشگاههای برتر ایران و جهان قابل قیاس نیست

    ابراهیم آزادگان گفت:«اساتید دانشگاههای برتر کشور، با وجود همه مشکلاتی که دارند، ۳ مسیر را دنبال می کنند. این نکته را هم یادمان باشد که چه به لحاظ تجهیزات و امکانات و چه به لحاظ بودجه، شرایط دانشگاههای برتر ایران و جهان، قابل قیاس نیست. گاهی بودجه دانشگاههای برتر جهان دهها برابر بودجه دانشگاههای ما است. با همه این شرایط، باز هم اساتید، به عنوان موتور محرکه علم در دانشگاه شناخته می شوند و در کنار دانشجویان کارشناسی، ارشد و دکترا، در تلاشند فعالیت های علمی و پژوهشی دست اولی را در سطح جهان ارائه دهند. دانشگاههای کشور در ۳ حوزه کار می کند؛ نخست آموزش است. اساتیدی در نظام پزشکی، مهندسی و حوزه های دیگر بر مبنای متد دانشگاهی در حال تدریس هستند و بر اساس همین آموزشها، زیرساخت های حیاتی کشور ساخته می شوند. دقت کنیم که اگر در حوزه ای در کشور موفقیتی رخ می دهد حاصل تلاش همه بخش های تخصصی آموزش دیده است. بخش دوم پژوهش است که خود شامل دو بخش است. بخشی از پژوهش ها در اوج علم و دانش کار می کنند. نمونه این نوع را دقیقا می توان خانم مریم میرزاخانی را مثال زد. در حیطه های مختلف علمی از ریاضی تا فیزیک این نوع پژوهش عالی وجود دارد.»

    وی افزود:«این نوع پژوهشگران در حال درنوردیدن رده های علمی جهان هستند و رده ها را به پیش می برند. نوع دوم پژوهش، شامل پژوهشهای کاربردی است که در این بخش هم بسیاری از اساتید، دخیل هستند. برای مثال پژوهش هایی که کاربردهای صنعتی یا نظامی دارند یا به زندگی عادی مردم مرتبط است. از دید من در بخش های آموزش و پژوهش های بنیادی دانشگاهها خوب کار می کنند. هرچند باید تقویت شوند اما می توان گفت عملکرد کلی خوب است. در بخش پژوهش های کاربردی، مشکل این است که گرنت هایی(کمک های مالی) که به پژوهش ها اختصاص می یابد یا تعداد این گرنت ها کم است. با عددهای ۱۰۰ میلیون و ۲۰۰ میلیون تومان و امثالهم نمی توان پژوهش های جدی انجام داد.»

    نمی توان از اساتید انتظار داشت روی پروژه های بلندمدت بدون بودجه کار کنند

    این استاد دانشگاه تاکید کرد:« بالاخره وقتی قرار است یک پژوهش کاربردی سطح بالا انجام شود باید بودجه ای در نظر گرفته شود که بتوان اساتید را برای بلندمدت؛ برای مثال یک بازه زمانی ۵ ساله جذب کرد. نمی شود که به یک متخصص و استاد در حوزه ای تخصصی گفت مدت زمانی طولانی وقت خود را صرف پروژه ای کند که حتی بودجه کافی ندارد. اعداد بودجه های موفق پژوهشی در جهان با میلیون دلار محاسبه می شود. آن شخصی که نگران است که چرا پژوهش های کاربردی در کشور کم است، خوب است آن سوی ماجرا را هم ببیند که دانشگاه ها خود به خود که نمی توانند پژوهش انجام دهند، بلکه باید حمایت شوند تا اساتید بتوانند روی موضوعات مختلف خوشه های پژوهشی تشکیل دهند. این اتفاق در کشور ما یا رخ نمی دهد یا بسیار معدود است.»

    وی افزود:«شاید این نقد از زاویه ای درست است. بله دانشگاه نمی تواند آن تاثیری که باید را روی صنایع یا پروژه های اجرایی بگذارد اما بالاخره با همه محدودیت ها کار خود را می کند. طبعا اگر گرنت های صنعتی افزایش پیدا کند، می توان انتظار نتایج بیشتری هم داشت.در کل، اساتید دانشگاهها با همه سختی ها کار خود را به شکل خالصانه تری نسبت به سایر سیستمهای کشور انجام می دهند.»

    وزارت علوم نمی تواند به تنهایی مشکلات کشور را حل کند

    استاد دانشگاه صنعتی شریف در ادامه گفت:«واقعا نمی توان از وزارت علوم انتظار داشت یک تنه همه مشکلات کشور را حل کند. حل مسائل، به یک عزم ملی برای توجه به علم نیاز دارد. باید در حوزه های مختلف از علوم اجتماعی تا سیاسی به نظریات نخبگان دانشگاهی توجه شود اما باید درک کرد دانشمندان و اساتید به تنهایی نمی توانند کل کشور را اصلاح کنند. درست است که وزارت علوم می تواند تاثیرگذار باشد و در حوزه هایی مثل اعتبار بخشی، موثرتر عمل کند. برخی مشکلات مثل کنکور دکترا نیز باید حل شود. مدت هاست که در این حوزه مشکلاتی جدی داریم که ممکن است باعث شود دانشجویان بسیار خوب کشور را از دست دهیم. هیچ کجای دنیا برای مقطع دکترا، کنکور برگزار نمی شود و نمی دانم چرا این موضوع در کشور ما تغییر نمی کند. شاید بیش از هر چیز نیاز داریم دانشگاهها آزادی عمل بیشتری داشته باشند و خود، تعیین مسیر انجام دهند و با خیال راحت تری تصمیم گیری کنند. »