برچسب: پوشک

  • گرانی پوشک بچه دمار از روزگار والدین درآورد!

    گرانی پوشک بچه دمار از روزگار والدین درآورد!

    به گزارش اقتصادران، بازار پوشک بچه شاهد یکی از عجیب‌ترین دوره‌های خود است. در حالی که دولت با طرح‌هایی نظیر «کارت امید مادر» سعی در حمایت از خانواده‌های دارای نوزاد دارد، فنر قیمتی این کالای استراتژیک چنان رها شده که حتی یارانه‌های جدید نیز در برابر آن رنگ می‌بازند.

    از ابتدای اردیبهشت، پوشک بچه رسماً به لیست ۱۶ قلم کالای قابل خرید با کالابرگ اضافه شد و طرح یسنا و کارت امید مادر نیز در مجموعه حمایت‌های دولت برای مادران قرار گرفت. دولت برای نوزادان متولد امسال، ماهانه ۲ میلیون تومان اعتبار در نظر گرفته است؛ رقمی که بررسی کف بازار نشان می‌دهد که یک خانواده با نوزاد، اگر بخواهد برند‌های باکیفیت بخرد، باید تمام این ۲ میلیون تومان را صرفاً برای دو یا سه بسته پوشک هزینه کند، بدون آنکه مبلغی برای شیرخشک یا سایر نیاز‌های نوزاد باقی بماند.

    رصد برند‌های موجود در بازار نشان می‌دهد که اکنون برندی همچون پریما و پمپرز با قطع واردات رسمی به یکی از گران ترین‌ها تبدیل شده است و حالا به عنوان کالای قاچاق یا مسافری با قیمت‌های نجومی عرضه می‌شوند. یک بسته ۵۰ عددی پریما ترک در حال حاضر در محدوده ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان تا ۳ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان قیمت می‌خورد؛ رقمی که خرید آن برای یک کارمند ساده عملاً غیرممکن است.

    برند مولفیکس هم یکی از پرمصرف‌های بازار است، از موج گرانی در امان نمانده است. بسته‌های اقتصادی مولفیکس که سال گذشته ۳۰۰ هزار تومان بود، اکنون در برخی مدل‌ها به بالای یک میلیون تومان رسیده است. متاسفانه حذف ارز ترجیحی برای مواد اولیه از جمله پودر جاذب باعث شده تا مولفیکس دیگر آن برند همیشه اقتصادی سابق نباشد. کانفی و جان به به هم از دیگر برند‌هایی است که در بازار پیدا می‌شود و از گزینه‌های میان رده‌ای است که از ۸۰۰ تا یک میلیون تومان در بازار وجود دارد. این دو برند همچنان نسبت به غول‌های وارداتی تقاضای بیشتری در سایت‌های آنلاین دارد.

    البته اگر بخواهیم قیمت‌ها را بررسی کنیم، تعداد موجود در هر بسته پوشک بچه و سایز آن و برند‌ها مهم‌ترین عوامل مشخص کننده قیمت در بازار هستند.

    آنچه در افزایش قیمت پوشک بچه نقش اساسی را ایفا می‌کند، افزایش قیمت پودر‌های فوق جاذب مورد استفاده در پوشک است که به دلیل عدم تخصیص نرخ ارز ترجیحی بسیار گران‌تر از قبل شده و این یعنی تولیدکننده داخلی مجبور بوده قیمت‌ها را بالا ببرد. از سوی دیگر، کمبود نقدینگی واحد‌های تولیدی باعث شده تا عرضه به بازار قطره‌چکانی شود و همین کمیابی، آتش قیمت‌ها را تندتر کرده است.

    هزینه پوشک یک نوزاد که به طور متوسط ماهانه ۳ بسته ۳۴ تا ۴۶ عددی مصرف دارد، در ارزان‌ترین حالت با برند‌های داخلی معمولی حدود ۱.۸ تا ۲.۵ میلیون تومان و در صورت استفاده از برند‌های خارجی مثل پمپرز، به بیش از ۱۰ میلیون تومان در ماه می‌رسد. مشکل اینجاست که گاهی خانواده‌ها مجبور هستند از برند‌های خارجی برای کودکانشان استفاده کنند و در این شرایط حتی برند‌های ارزان‌تر هم برای این دست افراد راهکار نیستند.

  • شیرخشک و پوشک؛ نگرانی والدین در شرایط جنگی کشور

    شیرخشک و پوشک؛ نگرانی والدین در شرایط جنگی کشور

    به گزارش اقتصادران، این روزها بیش از همیشه خانواده‌هایی که نوزادی در خانه دارند، نگران تامین شیرخشک مکمل‌ها و پوشک نوزادان‌شان هستند. نگرانی که در مادران و پدرانی که نوزاد یا نوزادان آلرژیک دارند بیشتر است.

    در واقع مساله تامین پوشک یا شیرخشک مورد نیاز هر نوازد از سویی و موضوع افزایش قیمت برخی شیرخشک‌ها از سوی دیگر خانواده‌ها را دچار دردسر کرده است. در این گزارش نگاهی به وضعیت بازار شیرخشک و پوشک نوزاد در برخی داروخانه‌ها داشته‌ایم و از سویی در مورد آینده بازار این اقلام با برخی تولیدکنندگان گفت‌وگو کردیم.  بررسی «اعتماد» نشان می‌دهد، در ماه‌های اخیر و به ویژه در زمان جنگ تغییرات زیادی در این دو بخش رخ داده است.

    فروشنده داروخانه‌ای در مرکز شهر در پاسخ به این پرسش که «وضعیت موجودی شیر خشک در داروخانه‌ شما به چه شکل است؟» به «اعتماد» می‌گوید: وضعیت خیلی متفاوت شده، دیگر شبیه سابق همه داروخانه‌ها شیرخشک ندارند و فقط تعداد محدودی از داروخانه‌ها می‌توانند به خانواده‌ها شیرخشک بفروشند و آن هم با یارانه و سهمیه هر خانواده هم مشخص است و در ماه معمولا حدود ۸ تا ۱۰ عدد قوطی شیرخشک برای هر کودک در نظر گرفته شده است. اما باید توجه داشت که قیمت‌ها نسبت به سال‌های گذشته خیلی افزایش پیدا کرده و بعضی کالاها به سختی پیدا می‌شوند، به خصوص شیرخشک‌های رژیمی برای نوزادانی که آلرژی یا بیماری گوارشی دارند یا برندهای خارجی که بیشتر خانواده‌ها دنبال آن هستند.

    این فروشنده ادامه می‌دهد: قبلا هر نوع شیرخشکی به راحتی در داروخانه‌ها موجود بود و خانواده‌ها می‌توانستند بدون مشکل آن را تهیه کنند. ولی این روزها این وضعیت متفاوت شده است. بخشی از مشکل به دلیل احتکار است؛ برخی افراد و مغازه‌ها هم تعداد زیادی شیرخشک نگه داشته‌اند و باعث شده‌اند که عرضه کاهش پیدا کند و همین مساله باعث شده که حتی بعضی برندهای ایرانی که قبلا در دسترس بودند، این روزها به سختی پیدا شوند. شیرخشک برند «هیپ» هم کم شده و اگر هم جایی داشته باشد، گران است و اکثر داروخانه‌ها نمی‌آورند و مارک «سیمیلاک» هم مدت زیادی است که در داروخانه‌ها نیست.

    در حال حاضر ۴ قوطی شیرخشک با بیمه‌ و ۶ قوطی آزاد آن هم با کدملی پدر و مادر در ماه به کودکان تعلق می‌گیرد که از هر شیرخشک حدود ۶۵- ۶۰ هزار تومان را بیمه می‌دهد و قیمت اصلی اکثر شیرخشک‌ها هم در محدوده ۲۵۰ تا ۳۵۰ هزار تومان است و این قاعده برای تمام شیرخشک‌هاست از آپتامیل گرفته تا ببلاک و نان و… .

    فروشنده دیگری در داروخانه‌ای در غرب تهران به «اعتماد» می‌گوید: قیمت‌ شیرخشک به ‌شدت بالا رفته، البته شیرخشک‌های معمولی ایرانی هنوز قابل تهیه هستند و قیمت‌شان مناسب‌تر است، اما شیرخشک‌های رژیمی بسیار گران شده‌اند و یک قوطی شیرخشک خارجی که قبلا شاید کمتر از یک میلیون تومان بود، در حال حاضر دو تا سه میلیون تومان قیمت‌گذاری شده است.  به عنوان مثال شیرخشک آپتامیل ۸۰۰ گرمی انگلستان ۴ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان، شیرخشک سیمیلاک ۹۰۰ گرمی ۴ میلیون و ۲۶۶ هزار تومان و شیرخشک گلدن گات ساخت ترکیه برای کودکان آلرژیک و دارای حساسیت به پروتئین گاوی ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان شده است. خرید این اقلام برای خانواده‌هایی که فرزندان آلرژیک دارند دشوار شده است.

    فروشنده دیگری در داروخانه‌ای در شرق تهران در مورد روش پرداخت شیرخشک می‌گوید: روش پرداخت‌ها تغییر کرده؛ قبلا به صورت چکی خرید می‌کردیم، اما مدتی است که باید نقدی پرداخت کنیم که هم برای داروخانه سخت شده است و هم برای خانواده‌ها. او در پاسخ به این پرسش که آیا وضعیت بازار شیرخشک به دلیل کمبود عرضه و افزایش قیمت‌ها برای خانواده‌ها مشکل‌ساز شده است، می‌گوید: دقیقا؛ این کمبودها به دلیل ترکیبی از احتکار، تغییر در روش پرداخت و افزایش قیمت‌های جهانی است.  ضمن آنکه شیرخشک‌های رژیمی و بعضی برندهای خارجی مخصوصا برای کودکانی که نیاز ویژه دارند، به سختی پیدا می‌شوند.

    حتی بعضی داروخانه‌ها فقط مقادیر محدودی از این محصولات را دارند و معمولا اولویت با خانواده‌هایی است که سهمیه مشخص دارند و بعضی خانواده‌ها تلاش می‌کنند از چند داروخانه مختلف خرید کنند یا از دوستان و آشنایان کمک بگیرند، اما باز هم کافی نیست. بعضی خانواده‌ها مجبور می‌شوند هزینه‌های بالاتری پرداخت کنند تا نیاز کودک‌شان را تامین کنند. متاسفانه هنوز راهکاری برای برطرف کردن کامل کمبود وجود ندارد و این مساله در ماه‌های اخیر خیلی پررنگ شده است.

    سفارش‌ها در امارات قفل شده است

    علیرضا عسگری، تولیدکننده شیرخشک در مورد وضعیت این کالا در بازار به «اعتماد» می‌گوید: در مورد برند شرکتی که ما تولیدکننده آن هستیم در حال حاضر، بخشی از محموله‌های ما در امارات مانده است و هنوز مشخص نیست که چه زمانی وارد کشور می‌شوند. ما از قسمت بازرگانی پیگیری کردیم، اما فعلا تصمیم قطعی گرفته نشده که این کالاها برگشت می‌خورد یا مسیر دیگری برای وارداتشان انتخاب خواهد شد.

    سه حالت ممکن دارد رخ بدهد، برگرداندن به ایران، ارسال مستقیم به مصرف‌کننده از طریق مسیر جایگزین یا باقی ماندن در امارات. او ادامه می‌دهد: برای همین ما یک سفارش دیگر از تولیدکننده و تامین‌کننده مواد اولیه خود گذاشتیم تا کالا به صورت زمینی وارد کشور شود. مسیر زمینی هزینه بیشتری دارد، اما در وضعیت فعلی چاره دیگری نداریم و انتظار داریم این محموله طی دو تا سه هفته آینده به دست‌مان برسد. عسگری در خصوص تغییرات قیمتی و سیاست‌های دستوری قیمت شیرخشک در ایران نیز توضیح می‌دهد: نرخ‌گذاری‌ها عمدتا دستوری است و شرکت‌های تولیدکننده نمی‌توانند آزادانه قیمت‌گذاری کنند. معمولا تغییر قیمت یک یا دو بار در سال رخ می‌دهد.

    در سال گذشته، تغییر قیمت یک‌بار و حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد بود. نیمه دوم سال هم به دلیل افزایش هزینه‌های تولید، تغییراتی در قیمت‌ها داشتیم. او در مورد واردات شیرخشک نیز می‌گوید: شیرخشک‌هایی که در حال حاضر در بازار وجود دارد، عمدتا تولید داخل هستند. البته مواد اولیه اصلی از خارج کشور وارد می‌شود، اما با برنامه‌ریزی قبلی و تخصیص منابع از طریق سازمان غذا و دارو و بانک مرکزی است، اما تامین آن هنوز کامل و جامع انجام نشده است. به همین دلیل تولیدکنندگان نتوانستند همه محموله‌ها را به موقع و به میزان کافی وارد کنند. عسگری در مورد وضعیت موجودی و پخش شیرخشک نیز ادامه می‌دهد: در حال حاضر شیرخشک تولیدی ما در داروخانه‌ها موجود است، اما به اندازه‌ای نیست که بتواند کل بازار را پوشش دهد.

    محموله‌هایی که به دست ما رسیده، پس از ورود به کشور حدود یک هفته تا ۱۰ روز طول می‌کشد تا توزیع شوند. بنابراین موجودی فعلی کافی نیست و پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که تولیدکننده نتوانسته تقاضای جنگی یا غیرمنتظره بازار را پیش‌بینی کند. او توضیح می‌دهد: داروخانه‌ها تلاش می‌کنند تا مقدار محدودی از شیرخشک را نگه دارند تا خانواده‌ها در خانه دچار مشکل نشوند، اما این محدودیت باعث شده که برخی مصرف‌کنندگان احساس کمبود کنند و حتی مقدار بیشتری نسبت به نیاز واقعی خریداری کنند. این تولیدکننده شیرخشک ادامه می‌دهد: تقاضا در بازار تحت تاثیر رفتار مردم قرار دارد. وقتی خانواده‌ها احساس کنند شیرخشک به اندازه کافی در داروخانه‌ها موجود نیست، تلاش می‌کنند مقدار بیشتری تهیه کنند تا در خانه ذخیره داشته باشند.

    این رفتار مصرف‌کننده خود باعث می‌شود کمبودها بیشتر به چشم بیاید.در شهرهای مختلف تقاضا متفاوت است. در استان‌هایی که مصرف شیرخشک پایین‌تر است، مانند اردبیل یا برخی مناطق آذربایجان شرقی و غربی، کمبود چندان محسوس نیست. اما در استان‌های جنوبی مانند کرمان، تقاضا برای شیرخشک بسیار بالا و کمبود محسوس‌تر است. او می‌گوید: ما تلاش می‌کنیم با تولیدات داخلی و تامین مواد اولیه از خارج، بازار را مدیریت کنیم. حتی اگر محموله‌های خارجی با تاخیر مواجه شوند، تولید داخلی می‌تواند بخشی از نیاز بازار را تامین کند، اما همچنان محدودیت وجود دارد.شرکت ما در تلاش است تا همه محموله‌ها پس از ورود به کشور به سرعت توزیع شوند و از این طریق کمبود را کاهش بدهد. با این حال، شرایط بازار به گونه‌ای است که پیش‌بینی دقیق نیاز مصرف‌کننده در شرایط غیرمنتظره مانند بحران‌ها و جنگ دشوار است.

    عسگری می‌گوید: چشم‌انداز ما این است که با مسیرهای جایگزین واردات و افزایش تولید داخلی، نیاز خانواده‌ها تا حد امکان تامین شود. توصیه ما به مصرف‌کنندگان این است که تلاش کنند خرید خود را به برنامه‌ریزی ماهانه محدود و از ذخیره بیش از حد خودداری کنند تا همه بتوانند به سهمیه خود دسترسی پیدا کنند.همچنین با توجه به محدودیت منابع و شرایط پیچیده واردات، ارتباط مستمر با تامین‌کنندگان و داروخانه‌ها ضروری است تا اطلاعات دقیق در مورد موجودی و زمانبندی توزیع در اختیار مصرف‌کننده قرار بگیرد.

    در بازار پوشک چه می‌گذرد؟

    بازار پوشک کودکان نیز در این مدت پرنوسان بوده و افزایش قابل‌ توجه قیمت پوشک نوزاد در سه‌ماهه گذشته، نگرانی‌های تازه‌ای را برای خانواده‌ها به‌ویژه در شرایط اقتصادی فعلی ایجاد کرده است. بررسی‌های میدانی «اعتماد» از بازار نشان می‌دهد که از بهمن‌ماه ۱۴۰۴ تا اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، قیمت انواع پوشک با رشد چشمگیری همراه بوده و در برخی موارد حتی تا حدود دوبرابر افزایش یافته است.

    یکی از فروشندگان پوشک به «اعتماد» می‌گوید: این کالا  افزایش قیمت شدیدی داشته است. قبلا هر نوع پوشکی به راحتی در داروخانه موجود بود و خانواده‌ها می‌توانستند هر برند و سایزی را تهیه کنند. اما در حال حاضر قیمت‌ها تقریبا دوبرابر شده و بعضی برندها به سختی پیدا می‌شوند. مخصوصا برندهای خاص و بسته‌های بزرگ که قبلا فراوان بودند، اما این روزها خیلی محدود شده‌اند و همین موضوع باعث شده که بعضی خانواده‌ها مجبور شوند برندهای جایگزین یا بسته‌های کوچک‌تر را خریداری کنند که هزینه بیشتری روی دوش‌شان می‌گذارد. بر اساس گفته‌های فروشندگان، پوشک ۲۰ عددی مدل BB120 که در بهمن‌ماه سال گذشته با قیمت حدود ۱۰۴ هزار تومان عرضه می‌شد، اکنون به حدود ۲۰۰ هزار تومان رسیده است. این تغییر نشان‌دهنده رشدی نزدیک به ۹۰ تا ۹۵ درصد در عرض سه ماه است.

    یکی از فروشندگان در این باره می‌گوید: افزایش قیمت در این مدل بسیار سریع اتفاق افتاد و مشتریان از این موضوع شوکه شده‌اند.  در نمونه‌ای دیگر، پوشک ۲۲ عددی مای‌بی‌بی نیز از ۱۴۲ هزار تومان به حدود ۲۴۰ هزار تومان رسیده است که بیانگر افزایشی در حدود ۶۵ تا ۷۰ درصد است. فروشندگان می‌گویند: این برند که پیش‌تر جزو گزینه‌های نسبتا اقتصادی‌تر محسوب می‌شد، اکنون برای بسیاری از خانواده‌ها به کالایی پرهزینه تبدیل شده است.افزایش قیمت تنها به این موارد محدود نمی‌شود. پوشک مولفیکس چسبی ۳۴ عددی نیز از ۴۱۵ هزار تومان به ۶۵۰ هزار تومان رسیده که رشدی در حدود ۵۵ تا ۶۰ درصد را نشان می‌دهد.  همچنین پوشک کانفی چسبی ۳۰ عددی از ۸۹۰ هزار تومان به ۹۹۵ هزار تومان افزایش یافته که هر چند در مقایسه با سایر برندها کمتر است، اما همچنان رشدی حدود ۱۰ تا ۱۵ درصدی را تجربه کرده است.در این میان بیشترین جهش قیمتی مربوط به پوشک پمپرز چسبی ۳۸ عددی است. این محصول از حدود ۳ میلیون و ۶۷۰ هزار تومان به ۵ میلیون و ۸۷۹ هزار تومان رسیده که افزایشی در حدود ۶۰ درصد را نشان می‌دهد. فروشندگان معتقدند وابستگی این برند به واردات و نوسانات نرخ ارز از عوامل اصلی این افزایش شدید قیمت است.

    فروشنده‌ای در داروخانه‌ای در مرکز شهر در مورد بازار پوشک کودکان به «اعتماد» می‌گوید: یک مدت توزیع پوشک در بازار محدود شد تا قیمت‌های جدید را اعلام کنند و بعد از آن نرخ‌ها به ‌شدت بالا رفت، پوشک مای‌بی‌بی که در محدوده ۳۰۰ هزار تومان بود ۷۰۰ هزار تومان قیمت‌گذاری شد. مولفیکس هم همین‌طور از ۳۰۰ و خرده‌ای به یک میلیون و ۱۰۰ هزار تومان رسید. از زمانی هم که واردات پوشک پمپرز قطع شد کالای قاچاق محسوب می‌شود. با این حال همه محصولات چنین روندی را تجربه نکرده‌اند. پوشک پریما ترکیه ۵۰ عددی چسبی در این مدت تقریبا بدون تغییر باقی مانده و همچنان در محدوده ۳ میلیون و ۳۷۵ هزار تومان عرضه می‌شود. این ثبات نسبی در حالی است که سایر برندها با افزایش قیمت روبه‌رو بوده‌اند.در مجموع، بررسی بازار نشان می‌دهد که قیمت پوشک نوزاد در سه‌ ماهه گذشته به‌طور میانگین بین ۵۰ تا ۷۰ درصد افزایش یافته است، هر  چند در برخی اقلام این رشد به حدود ۹۰ درصد نیز رسیده است. این روند افزایشی در شرایطی رخ داده که پوشک به عنوان یکی از کالاهای اساسی خانوارهای دارای کودک، سهم قابل‌توجهی از هزینه‌های ماهانه را به خود اختصاص می‌دهد.

    کارشناسان معتقدند؛ عواملی مانند افزایش هزینه‌های تولید، رشد نرخ ارز، مشکلات واردات مواد اولیه و همچنین نوسانات بازار، در این افزایش قیمت نقش داشته‌اند. در صورت تداوم این شرایط، احتمال افزایش بیشتر قیمت‌ها در ماه‌های آینده نیز دور از انتظار نخواهد بود؛ موضوعی که می‌تواند فشار اقتصادی بیشتری بر خانواده‌ها  وارد کند.

  • پشت پرده گرانی بی سابقه پوشک بچه

    پشت پرده گرانی بی سابقه پوشک بچه

    به گزارش اقتصادران، در بین اقلامی که این روز‌ها شاهد افزایش قیمت عجیب آن‌ها هستیم، یکی از مهم‌ترین آن‌ها پوشک نوزاد است. این قلم از اقلام مصرفی خانوار شاید در ظاهر موضوع کم اهمیتی محسوب شود؛ اما محاسبات نشان می‌دهد هزینه پوشک نوزاد یک تا ۱.۵ ساله به صورت ماهانه عددی در حدود ۲.۷ تا ۳ میلیون تومان است. این رقم برای کارگری که ماهانه بین ۱۵ تا ۲۰ میلیون تومان حقوق می‌گیرد، معادل ۱۰ تا ۱۵ درصد از کل حقوق سرپرست خانوار است. نکته قابل تأمل اینکه، بررسی روند رشد قیمت‌ها نشان می‌دهد قیمت این محصول مصرفی طی دو سال اخیر با جهش ۶۰۰ درصدی و در چند ماه اخیر با جهش بیش از ۱۰۰ درصدی مواجه شده است؛ جهشی که باعث شده قیمت پوشک از حدود ۱۶۰ هزار تومان به حول و حوش ۷۰۰ هزار تومان برسد و فشار مستقیمی بر سبد هزینه خانوار‌ها و به ویژه خانوار‌های کم‌درآمد وارد کند.

    گرچه بخش قابل توجهی از این افزایش قیمت در نتیجه جهش نرخ ارز و تورم بوده، اما بررسی‌ها نشان می‌دهد دلیل بخشی از افزایش قیمت پوشک گره‌ای راهبردی در زنجیره تولید نهفته است، وابستگی به واردات پلیمر‌های سوپرجاذب؛ ماده‌ای که تنها ۲۲ درصد نیاز آن از خارج تأمین می‌شود؛ اما همان سهم محدود، به گلوگاه تعیین‌کننده قیمت این محصول تبدیل شده است. به عبارتی، با وجود ظرفیت‌های پتروشیمی، هنوز زنجیره ارزش پروپیلن تا تولید سوپرجاذب در داخل تکمیل نشده و سالانه ۱۴۰ میلیون دلار ارز برای واردات این ماده کلیدی از کشور خارج می‌شود. طبق بررسی‌های «فرهیختگان»، در ۱۰ سال اخیر کشورمان حدود ۹۰۰ میلیون دلار صرف واردات سوپرجاذب‌ها کرده است، رقمی که می‌توانست با تکمیل زنجیره ارزش صنعت پتروشیمی عاید تولیدکنندگان داخلی شده و از جهش قیمتی این محصول مصرفی خانوار جلوگیری کند.

    واردات ۹۰۰ میلیون دلاری پودر جاذب پوشک

    بررسی آمار صادرات در بازه زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۰ ماهه ۱۴۰۴ نشان می‌دهد ارزش و وزن صادرات طی این سال‌ها با نوسانات قابل توجهی همراه بوده است. بر اساس داده‌های موجود، کمترین میزان صادرات در سال ۱۳۹۶ ثبت شده است؛ به‌طوری‌که ارزش صادرات در این سال تنها ۲۱ میلیون دلار و وزن آن ۱۰ هزار تن بوده است. با این حال، از سال ۱۳۹۷ روند بهبود آغاز شد و در سال‌های بعد به‌ویژه ۱۳۹۹ شاهد رشد محسوس ارزش صادرات بودیم؛ به‌طوری‌که ارزش صادرات در سال ۱۳۹۹ به ۹۵ میلیون دلار رسید، هرچند وزن صادرات در همان سال به ۵۰ هزار تن افزایش یافت. بالاترین رقم ارزش صادرات مربوط به سال ۱۴۰۳ است که با ثبت ۱۳۶ میلیون دلار و وزن ۶۰ هزار تن، رکورد بیشترین عملکرد در این دوره زمانی را به خود اختصاص داده است. پیش از آن نیز سال ۱۴۰۱ با ۱۳۲ میلیون دلار و سال ۱۴۰۲ با ۱۲۵ میلیون دلار از سال‌های پررونق صادراتی محسوب می‌شوند. در سال ۱۴۰۰ اما افت قابل توجهی مشاهده می‌شود؛ ارزش صادرات در این سال به ۶۷ میلیون دلار و وزن آن به ۳۱ هزار تن کاهش یافته است که نشان‌دهنده یک دوره رکودی در مقایسه با سال‌های بعدی است. در ۱۰ ماهه سال ۱۴۰۴ نیز ارزش صادرات به ۹۸ میلیون دلار و وزن آن به ۴۳.۲ هزار تن رسیده است. این آمار نشان می‌دهد که در صورت تداوم روند فعلی، عملکرد سال ۱۴۰۴ می‌تواند به سطوح قابل قبولی نزدیک شود، هرچند فاصله با رکورد سال ۱۴۰۳ همچنان قابل توجه است. طبق داده‌های گمرک، طی ۱۰ سال اخیر درمجموع نزدیک به ۹۰۰ میلیون دلار صرف واردات این محصول شده است.

    به طور کلی، بررسی روند یک دهه اخیر بیانگر رشد تدریجی صادرات پس از افت سال‌های میانی دهه ۹۰ و ثبت اوج عملکرد در سال‌های ابتدایی دهه ۱۴۰۰ است؛ موضوعی که می‌تواند نشان‌دهنده جایگزینی واردات پوشک با تولید داخلی آن باشد.

    افزایش ۴ برای قیمت پوشک طی دوسال

    میثم فتحی‌محب، کارشناس پتروشیمی در گفت‌وگو با «فرهیختگان» درباره سیر صعودی قیمت پلیمرهای سوپر جاذب به‌عنوان یکی از مواد اولیه مهم در تولید پوشک نوزاد اظهار داشت: «در دوسال اخیر بازار پوشک با جهشی کم‌سابقه در قیمت مواجه شده است؛ افزایشی که از حدود ۱۵۵ هزار تومان به سطوحی نزدیک به ۷۰۰ هزار تومان رسیده و عملاً رشد حدود ۴.۵ برابری را نشان می‌دهد. اگرچه بخشی از این افزایش ناشی از تورم عمومی، رشد هزینه‌های تولید، افزایش دستمزد و تک نرخی شدن ارز است، اما تحلیل دقیق‌تر ساختار هزینه نشان می‌دهد که نقش ماده اولیه کلیدی این صنعت، یعنی پلیمرهای سوپرجاذب، در این جهش بسیار تعیین‌کننده بوده است. پوشک کالایی است با کشش قیمتی پایین و ماهیت ضروری؛ به طوری که قطع برق واحدهای تولید پوشک در شرایط ناترازی برق، در اولویت نبوده و جزء آخرین واحدهای صنعتی هستند که به علت عدم تأمین پایدار برق، ناچار به عدم فعالیت می‌شوند، بنابراین هرگونه اختلال در تأمین مواد اولیه آن به‌سرعت و تقریباً به‌طور کامل به مصرف‌کننده منتقل می‌شود و فضای مانور برای جذب هزینه در زنجیره تولید محدود است.»

    نیاز سالانه به واردات

    وی افزود: «بر اساس گزارش‌های رسمی، نیاز سالانه صنعت پوشک کشور به پلیمر سوپر جاذب حدود ۲۲۰ هزار تن برآورد می‌شود که از این میزان نزدیک به ۵۰ هزار تن، معادل حدود ۱۴۰ میلیون دلار، از طریق واردات تأمین می‌شود، یعنی حدود ۲۲ درصد نیاز این صنعت آن‌هم از مسیر واردات مستقیم سوپر جاذب تأمین می‌شود. در حال حاضر تولید مؤثر و پایدار سوپر جاذب در داخل کشور وجود ندارد و زنجیره تأمین این ماده در داخل تکمیل نشده است. به همین دلیل، در شرایطی که واردات سوپر جاذب با محدودیت مواجه می‌شود، صنعت ناچار است بخشی از نیاز بازار را نه از طریق تولید داخلی پوشک، بلکه از طریق واردات مستقیم پوشک نهایی تأمین کند که این امر وابستگی ارزی را به سطحی بالاتر منتقل می‌کند.»

     ۷۰ درصد تولید سوپر جاذب‌ها در دست آمریکا و ژاپن 

    فتحی‌محب تصریح کرد: «دلیل اصلی دشواری واردات سوپر جاذب صرفاً کمبود منابع ارزی نیست، بلکه به ساختار بازار جهانی این محصول بازمی‌گردد. حدود ۷۰ درصد تولید جهانی سوپر جاذب در اختیار شرکت‌های آمریکایی و ژاپنی است و بخش عمده فناوری، لیسانس و بازار این محصول در اختیار همین بازیگران قرار دارد. در شرایط تحریم، دسترسی مستقیم به این تولیدکنندگان یا شبکه‌های مالی مرتبط با آن‌ها با محدودیت جدی مواجه است و نقل‌وانتقال پول، بیمه، حمل و قراردادهای بلندمدت تأمین با ریسک بالا همراه می‌شود؛ بنابراین حتی اگر از نظر اسمی تنها ۲۲ درصد نیاز از طریق واردات تأمین شود، همین سهم محدود به دلیل تمرکز جغرافیایی تولید جهانی و محدودیت‌های تحریمی، به یک گلوگاه راهبردی تبدیل شده است.»

    این کارشناس صنعت پتروشیمی تکمیل کرد: «ازآنجاکه قیمت‌گذاری کل بازار بر مبنای هزینه نهایی و نرخ جایگزینی انجام می‌شود، همان بخش وارداتی نقش تعیین‌کننده در شکل‌دهی به قیمت کل ایفا می‌کند. در شرایطی که نرخ ارز جهش پیدا می‌کند یا محدودیت‌های تأمین و نقل‌وانتقال پول تشدید می‌شود، هزینه واردات سوپر جاذب به‌سرعت افزایش می‌یابد. تولیدکنندگان داخلی پوشک نیز برای جلوگیری از زیان و حفظ امکان جایگزینی مواد اولیه، قیمت محصولات خود را متناسب با نرخ وارداتی تنظیم می‌کنند، در نتیجه حتی اگر بخش عمده مصرف از مسیر غیرمستقیم یا موجودی‌های قبلی تأمین شود، قیمت مرجع بازار بر اساس همان واردات محدود تعیین می‌شود و شوک ارزی یا تجاری به طور کامل به بازار نهایی منتقل می‌گردد.»

    او افزود: «پلیمر سوپر جاذب ماده‌ای است که هسته عملکردی پوشک را تشکیل می‌دهد و بخش اصلی قدرت جذب رطوبت را فراهم می‌کند. این ماده از آکریلیک‌اسید تولید می‌شود و آکریلیک‌اسید نیز به طور عمده از پروپیلن مشتق می‌شود؛ بنابراین مسئله افزایش قیمت پوشک در واقع به ساختار زنجیره ارزش پروپیلن بازمی‌گردد. درصورتی‌که زنجیره پروپیلن در داخل کشور به‌صورت کامل و متوازن توسعه‌یافته باشد، امکان تولید آکریلیک‌اسید و سپس سوپر جاذب در مقیاس اقتصادی فراهم می‌شود و وابستگی ارزی کاهش می‌یابد. اما اگر ظرفیت تولید پروپیلن محدود باشد یا اولویت مصرف آن به سایر مشتقات اختصاص یابد، حلقه‌های بعدی زنجیره شکل نمی‌گیرد و پایین‌دست ناگزیر به واردات خواهد بود.»

    فتحی‌محب ادامه داد: «در سال‌های گذشته تمرکز بخش قابل‌توجهی از سرمایه‌گذاری‌های صنعتی بر تولید محصولات پایه و صادرات‌محور همچون متانول، اوره و پلی‌اتیلن بوده است؛ محصولاتی که خوراک آن‌ها عمدتاً گاز طبیعی است و بازگشت سرمایه سریع‌تری داشته‌اند. در مقابل، توسعه زنجیره پروپیلن که نیازمند فناوری پیچیده‌تر و سرمایه‌گذاری بالاتر است، با سرعت کمتری پیش رفته است. طرح‌های مبتنی بر PDH (تبدیل پروپان به پروپیلن) و MTP (تبدیل متانول به پروپیلن) به‌عنوان راهکارهای اصلی افزایش تولید پروپیلن مطرح شده‌اند، اما اجرای آن‌ها به‌صورت گسترده و هماهنگ به زمان، تأمین مالی پایدار و ثبات سیاستی نیاز دارد. در غیاب توسعه کافی این طرح‌ها، عرضه پروپیلن متناسب با نیاز پایین‌دست رشد نکرده و زنجیره ارزش به طور کامل تکمیل نشده است.»

    چرا سوپر جاذب وارد می‌کنیم؟

    او درباره تأثیر افزایش قیمت بر تولید اظهار داشت: «از سال ۱۳۹۷ و هم‌زمان با تشدید محدودیت‌های ارزی، آسیب‌پذیری این ساختار آشکارتر شد. با افزایش نرخ ارز، هزینه واردات سوپر جاذب بالا رفت و تولیدکنندگان پوشک با افزایش هزینه‌های مستقیم مواجه شدند. بااین‌حال، حرکت به سمت خودکفایی در این حوزه با موانعی روبه‌رو بوده است. نخست آنکه تولید سوپر جاذب نیازمند دسترسی به فناوری پلیمریزاسیون پیشرفته و کنترل کیفی دقیق است؛ محصولی که استانداردهای بهداشتی و عملکردی آن بسیار حساس است و ورود به بازار آن بدون تضمین کیفیت ممکن نیست. دوم آنکه سرمایه‌گذاری در این حوزه مستلزم تضمین تأمین پایدار خوراک آکریلیک‌اسید و ثبات در قیمت‌گذاری آن است. نوسانات سیاستی در قیمت خوراک، تغییرات مقررات صادراتی و محدودیت‌های مالی، ریسک سرمایه‌گذاری را افزایش داده و انگیزه بخش خصوصی را کاهش داده است. سوم آنکه نبود یک سیاست صنعتی منسجم برای اولویت‌بندی تکمیل زنجیره ارزش، موجب شده حلقه‌های میان دستی مانند آکریلیک‌اسید و سوپر جاذب در مقایسه با محصولات پایه کمتر موردتوجه قرار گیرند.»

    پیش‌نیازهای داخلی‌سازی پوشک

    فتحی‌محب ادامه داد: «از منظر فنی و اقتصادی، امکان تولید داخلی سوپر جاذب وجود دارد، مشروط بر آنکه مجموعه‌ای از پیش‌نیازها به‌صورت هم‌زمان فراهم شود. توسعه پایدار ظرفیت تولید پروپیلن از طریق اجرای گسترده طرح‌های PDH و MTP باید به‌گونه‌ای دنبال شود که خوراک حلقه‌های بعدی زنجیره به طور مطمئن و مستمر تأمین شود. همچنین لازم است واحدهای تولید آکریلیک‌اسید در مقیاس اقتصادی ایجاد شوند و به‌صورت عملیاتی به واحدهای پایین‌دست سوپر جاذب متصل شوند. در کنار آن، باید سازوکارهای پایدار و قابل‌پیش‌بینی برای قیمت‌گذاری خوراک و تضمین خرید محصول طراحی شوند تا سرمایه‌گذاری در این حوزه از ریسک‌های غیرضروری مصون بماند. حمایت هدفمند از انتقال فناوری و بومی‌سازی دانش فنی نیز باید در دستور کار قرار گیرد تا وابستگی به لیسانس‌های خارجی کاهش یابد و ریسک سرمایه‌گذاری کنترل شود.»

    لزوم جلوگیری از خروج ۱۴۰ میلیون دلاری ارز

    وی در پایان یادآور شد: «با توجه به حجم بازار داخلی، مصرف سالانه بیش از ۲۰۰ هزار تن و خروج سالانه حدود ۱۴۰ میلیون دلار ارز برای واردات، مقیاس اقتصادی لازم برای ایجاد یک یا چند واحد تولیدی در کشور وجود دارد. در صورت دستیابی به استانداردهای کیفی مناسب و تثبیت تولید پایدار، علاوه بر تأمین کامل نیاز داخلی می‌توان به بازارهای منطقه‌ای نیز صادرات انجام داد. بااین‌حال تحقق این ظرفیت مستلزم اتخاذ رویکردی زنجیره‌ای و هماهنگ در سیاست‌گذاری صنعتی است؛ رویکردی که از تولید خوراک آغاز شود و با تکمیل حلقه‌های میان دستی و پایین‌دستی تا محصول نهایی امتداد یابد.»

    کاهش فشار از دوش خانوار با کالابرگ

    وی افزود: «در چنین شرایطی، واحدهای تولیدی پوشک نیز به دلیل کمبود یا گرانی مواد اولیه قادر به استفاده کامل از ظرفیت خود نبوده‌اند. وقتی تولید با ظرفیت کمتر انجام می‌شود، هزینه‌های سربار بر تعداد کمتری محصول سرشکن شده و قیمت تمام‌شده افزایش می‌یابد. این چرخه معیوب، یعنی کمبود ماده اولیه، کاهش ظرفیت تولید، افزایش هزینه متوسط و سپس رشد قیمت نهایی، به بی‌ثباتی بازار دامن زده است. ازسوی‌دیگر، ماهیت ضروری این کالا باعث شده تقاضا به طور کامل کاهش نیابد و فشار هزینه مستقیماً بر خانوارها وارد شود. افزوده‌شدن پوشک به کالابرگ حمایتی نشان می‌دهد که دولت این کالا را در زمره اقلام معیشتی و حساس قرار داده است. این اقدام در کوتاه‌مدت می‌تواند بخشی از فشار را از دوش خانوارها بردارد؛ اما در سطح ساختاری به معنای پذیرش وجود یک اختلال جدی در زنجیره تأمین است. تا زمانی که وابستگی ارزی در حلقه مواد اولیه باقی بماند، هر شوک ارزی یا محدودیت تجاری می‌تواند دوباره بازار را ملتهب کند و نیاز به مداخلات حمایتی را افزایش دهد.»1771965423+%C3%AA+%C2%BA+%E2%96%8C+%C2%BB+%C2%BA+%C2%AC +%C3%A0+%C2%BA+%C2%BB+%C3%A7 +%C2%BA+%C3%AA+%C3%A4%E2%96%8C%C3%AE+%C3%A7 +++%C3%AA+%E2%96%8C+%C2%AC