برچسب: ولادیمیر پوتین

  • رئیس جمهور روسیه به دنبال «جاودانگی»!!

    رئیس جمهور روسیه به دنبال «جاودانگی»!!

    به گزارش اقتصادران، وال‌استریت ژورنال (WSJ) با انتشار گزارشی نوشت: ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، در حال صرف بودجه ای معادل ۲۶ میلیارد دلار در پروژه‌ای تحت عنوان «فناوری‌های نوین سلامت» است. هدف از این سرمایه‌گذاری سنگین، مبارزه با پیری سلولی، بازسازی بافت‌های فرسوده و در نهایت دستیابی به روش‌هایی برای افزایش چشمگیر طول عمر انسان است.

    پروژه «جاودانگی» به دنبال چیست؟

    این برنامه که تحت نظارت مستقیم چهره‌های کلیدی حلقه قدرت پوتین، از جمله «ماریا وورونتسووا» (متخصص غدد و دختر پوتین) و «میخائیل کووالچوک» (رئیس مؤسسه کورچاتوف) هدایت می‌شود، بر سه رکن اصلی متمرکز است:

    چاپ زیستی اندام‌های حیاتی: استفاده از فناوری چاپ سه‌بعدی برای تولید اندام‌ها و بافت‌های زنده بدن انسان جهت جایگزینی اندام‌های ازکارافتاده یا پیر شده.

    زنوترانسپلانتاسیون (پیوند بین‌گونه‌ای): مهندسی ژنتیک خوک های مینیاتوری (مینی‌پیگ‌ها) به گونه‌ای که اندام‌های داخلی آن‌ها با بدن انسان سازگاری داشته باشد و بتوان از آن‌ها به عنوان منبع بی‌پایان پیوند اعضا استفاده کرد.

    «مینی‌پیگ‌ها» یا همان خوک‌های مینیاتوری (Miniature Pigs)، نژادهایی از خوک هستند که به‌طور ویژه برای داشتن جثه‌ای بسیار کوچک‌تر از خوک‌های معمولی پرورش داده شده‌اند.

    دلیل اصلی استفاده از مینی‌پیگ‌ها در تحقیقات پزشکی، شباهت بالای ساختار فیزیولوژیک و آناتومی بدن آن‌ها به انسان است. اندام‌های داخلی، سیستم قلبی-عروقی، پوست و حتی واکنش‌های سیستم ایمنی آن‌ها شباهت قابل‌توجهی به انسان دارد.

    ژن‌درمانی پیشرفته: دستکاری ژنتیکی برای توقف یا معکوس‌سازی روند فرسودگی سلول‌های انسانی.

    از رویا تا واقعیت علمی

    آنچه در گذشته تنها در محافل خصوصی کرملین و در گفت‌وگوهای پوتین با رهبران جهان به عنوان یک ایده بلندپروازانه (و گاه طنزآلود) مطرح می‌شد، اکنون به یک اولویت استراتژیک تبدیل شده است. برخلاف گزارش‌های اولیه که این پروژه را فاقد پشتوانه علمی جدی می‌دانستند، شواهد اخیر نشان می‌دهد که این مسیر با انتشار مقالات علمی جدید در آزمایشگاه‌های پیشرو روسیه و مراکز همکار، گام‌های عملی‌تری برداشته و از فاز نظری به مرحله آزمایشگاهیِ قابل‌تأمل نزدیک‌تر شده است.

    این گزارش خاطرنشان می‌کند که برخلاف مدل‌های سرمایه‌گذاری در سیلیکون‌ولی که بیشتر بر طول عمر دیجیتال یا سلامتِ مبتنی بر سبک زندگی تمرکز دارند، پروژه پوتین یک تلاش تمام‌عیار دولتی برای «بازسازی فیزیکی انسان» است.

    با این حال، تحلیل‌گران وال‌استریت ژورنال تأکید می‌کنند که با وجود تزریق منابع مالی کلان، جامعه علمی بین‌المللی همچنان با دیده تردید به این پروژه می‌نگرد؛ چرا که بخش قابل‌توجهی از این فناوری‌ها، از جمله چاپ اندام‌های پیچیده یا موفقیت در زنوترانسپلانتاسیونِ انسانی، با چالش‌های فنی و اخلاقیِ عظیم و بی‌سابقه‌ای روبروست. با این وجود، کرملین با تثبیت این بودجه ۲۶ میلیارد دلاری، نشان داده است که تحقق این رویا را نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای بقای قدرت و تضمین آینده استراتژیک خود می‌داند.

    ماریا، دختر پوتین کیست؟

    ماریا پوتین معروف به “ماریا وورونتسووا”، دختر بزرگ ولادیمیر پوتین، متخصص برجسته در حوزه غدد درون‌ریز کودکان و پژوهشگر ارشد در مرکز ملی تحقیقات پزشکی غدد وزارت بهداشت روسیه است. او تمرکز علمی خود را بر درمان‌های پیشرفته هورمونی و ژنتیکی معطوف کرده است. فعالیت‌های او در سال‌های اخیر از مرزهای صرفاً آکادمیک فراتر رفته و نام او به عنوان یکی از چهره‌های کلیدی در مدیریت کلان پروژه‌های عظیم بیوتکنولوژی و زیرساخت‌های نوین پزشکی در روسیه مطرح شده است.

    ماریا در سال ۱۹۸۵ در لنینگراد (سنت‌پترزبورگ کنونی) متولد شد. او دوران کودکی و نوجوانی خود را در محیطی کاملاً امنیتی و به دور از دوربین‌ها گذراند. پس از انتقال خانواده به مسکو و سپس به آلمان (در دوران مأموریت پوتین در سنت‌پترزبورگ و بعدها در دوران ریاست‌جمهوری)، او همواره تحت تدابیر شدید امنیتی تحصیل کرده است. او در دانشگاه دولتی مسکو (MGU) در رشته زیست‌شناسی و پزشکی تحصیل کرد و همواره به عنوان دانشجویی بسیار باهوش و مسلط به چندین زبان (از جمله آلمانی، انگلیسی و هلندی) توصیف شده است.

    ماریا با یک تاجر هلندی به نام «یوریت فسن» (Jorrit Faassen) ازدواج کرد که در روسیه در حوزه صنعت نفت و گاز و همچنین شرکت «گازپروم» فعالیت داشت. این پیوند باعث شد ماریا مدتی را در هلند زندگی کند که این موضوع حتی باعث ایجاد تنش‌های سیاسی در هلند شد (به ویژه پس از سرنگونی پرواز MH17 بر فراز اوکراین که منجر به اعتراضات مردمی مقابل محل سکونت آن‌ها در هلند شد). گفته می شود ماریا و همسرش بعد از مدتی از هم جدا شدند ولی کرملین در این باره سیاست سکوت اختیار کرده است.

    او برای دهه‌ها تلاش کرده است تا با تغییر نام خانوادگی به «وورونتسووا» یا «فسن»، هویت خود را از «دختر پوتین» تفکیک کند. این تغییر نام تنها یک انتخاب ساده نبوده، بلکه بخشی از استراتژی امنیتی برای زندگی در جوامع بین‌المللی بوده است. با این حال، پس از سال ۲۰۱۵ و با اوج‌گیری فعالیت‌هایش در بخش سلامت روسیه، رسانه‌های تحقیقی با پیگیری مدارک تحصیلی و ارتباطات تجاری، موفق شدند هویت او را برای افکار عمومی جهان فاش کنند.

    با وجود تأکید همیشگی ولادیمیر پوتین بر عدم فعالیت تجاری دخترانش، گزارش‌های تحقیقی متعددی او را به عنوان شریک و تأثیرگذار در نهادهای مرتبط با سرمایه‌گذاری‌های سنگین در حوزه سلامت (از جمله شرکت «نومکو») معرفی کرده‌اند. وورونتسووا که به ندرت در انظار عمومی ظاهر می‌شود و زندگی خصوصی‌اش به شدت تحت حفاظت است، اکنون به عنوان نمادی از پیوند میان دایره قدرت کرملین و نسل جدیدی از نخبگان روسی شناخته می‌شود که به دنبال تحول در بیوتکنولوژی و پزشکی مدرن هستند.

    بعد از حمله روسیه به اوکراین، بسیاری از کشورهای غربی و هم‌پیمانان آن‌ها، از جمله ایالات متحده آمریکا، اتحادیه اروپا، بریتانیا، کانادا، ژاپن، سوئیس، استرالیا و نیوزیلند، ماریا وورونتسووا را تحت تحریم‌های خود قرار داده‌اند.

  • منفعت سکوت برای روسیه! / ماهیگیری کرملین از آب گل آلود جنگ علیه ایران

    منفعت سکوت برای روسیه! / ماهیگیری کرملین از آب گل آلود جنگ علیه ایران

    به گزارش اقتصادران، درحالی که از روز شنبه نهم اسفند حملات مشترک اسرائیل و آمریکا برعلیه ایران آغاز شده است، تماسی میان دیپلمات های ارشد ایرانی با روسیه برقرار شد.بر اساس بیانیه رسمی روسیه، سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه، در جریان این تماس با همتای ایرانی خود ابراز همدردی کرد و نسبت به حمایت روسیه اطمینان داد.

    این درحالی است که تا این لحظه، حمایت روسیه از ایران صرفا کلامی و مبتنی بر محکوم کردن حملات آمریکا و اسرائیل بوده است؛ همانطور که پیش از این سوریه و ونزوئلا نیز تجربه مشابهی از حمایت کردن های روسیه داشته اند.

    واکنش های ضعیف در قبال متحدان

    اوا هارتوگ در پولیتیکو نوشت: از زمان آغاز جنگ تمام عیار مسکو برعلیه اوکراین که چهار سال از آن می گذرد، روسیه به عنوان یکی از قدرت های اصلی جهان چندقطبی کنونی شناخته می شود. با این وجود، کرملین در این سال ها بیشتر قدرت لفاظی خود را به نمایش گذاشته است و در لحظات تعیین‌کننده، واکنش های به شدت ضعیفی را در قبال متحدان خود در زمان های بحرانی نشان داده است؛ عملکردی که بسیاری آن را ناکافی و صرفا شفاهی خوانده اند.

    تجربه تلخ بشار اسد

    شاید بتوان بشار اسد را اولین سیاستمداری دانست که در این سال ها، طعم واقعی رفاقت با مسکو را چشید. در اواخر سال ۲۰۲۴ و همزمان با یورش نیروهای مخالف با دولت، اسد که ریاست جمهوری سوریه را برعهده داشت آموخت که حمایت روسیه، به هیچ عنوان تضمین کننده حکومت او نخواهد بود؛ چرا که هیچ اقدام عملی از جانب کرملین در حمایت از دولت سوریه صورت نگرفت.

    کرملین کجا بود؟

    از اوایل سال میلادی جاری، نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور پیشین ونزوئلا روزهای خود را در سلول یک زندان آمریکایی می گذراند. احتمالا موضوعی که او نیز به آن فکر می کند این است که حمایت های کرملین برای حفظ قدرت او دقیقا چه بوده است.

    نیکلاس مادورو و همسرش در سوم ژانویه توسط نیروهای دلتای آمریکایی ربوده و به نیویورک منتقل شد.

    از رزمایش نمادین تا محکومیت های شفاهی

    در این میان، پاسخ ضعیف مسکو نباید چندان تعجبی برای تهران داشته باشد. از تابستان گذشته و همزمان با حملات اسرائیل و آمریکا به تاسیسات هسته ای ایران در جریان جنگ دوازده روزه، مقامات ارشد روسی بیانیه‌هایی مشابه را برای محکومیت آمریکا و اسرائیل صادر کردند، اما در میدان عمل هیچ اقدامی را صورت ندادند. در ماه‌های پس از آن، مسکو تلاش کرد تا این کم کاری را جبران کند.

    بر اساس ادعایی از سوی فایننشال تایمز، همزمان با تلاش تهران برای تجهیز کردن خود در قبال جنگ احتمالی با آمریکا در ماه دسامبر، روسیه با در اختیار قرار دادن ۵۰۰ میلیون یورو موشک پیشرفته شانه‌پرتاب به تهران، موافقت کرد.

     مسکو همچنین در جریان مذاکرات ایران و آمریکا، به طور علنی خود را به عنوان میانجی بین آمریکا و ایران معرفی کرد و پیشنهاد انتقال ذخایر اورانیوم غنی‌شده ایران به خاک روسیه را مطرح کرد.

    در ماه گذشته هم نیروی دریایی ایران و روسیه نیز یک رزمایش مشترک در خلیج عمان برگزار کردند، اقدامی که بیشتر نمادین بود؛ چرا که مسکو تنها یک کشتی جنگی را در این رزمایش ارائه داد. پس از آن نیکولای پاتروشف، مشاور کرملین اعلام کرد که رزمایش‌های بیشتری با مشارکت چین در تنگه هرمز در راه خواهد بود. با این حال، در روز شنبه که حملات علیه ایران آغاز شد، خبری از کمک نظامی مسکو به تهران نبود.

    روسیه ملزم به حمایت از تهران نیست؟

     از لحاظ رسمی، روسیه ملزم به حمایت از ایران نیست. اگرچه روسیه و ایران در آوریل ۲۰۲۵ یک معاهده مشارکت استراتژیک امضا کردند، اما این معاهده شامل بند دفاع متقابل نبود.

     آندری رودنکو، معاون وزیر امور خارجه روسیه، در زمان انعقاد این قرارداد در برابر دومای دولتی روسیه توضیح داد: می‌خواهم تأکید کنم که امضای این معاهده به معنای ایجاد یک اتحاد نظامی با ایران یا کمک نظامی متقابل نیست.

     

    بسیاری از شهروندان روسیه در اسرائیل هستند

    یک ساعات پس از حمله روز شنبه، بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی اظهارات پوتین از ژوئن ۲۰۲۵ در مجمع اقتصادی سن پترزبورگ را بازنشر کردند، جایی که او موضع “بی‌طرف” روسیه را در جریان اولین حمله آمریکا و اسرائیل به ایران توجیه کرد.

    او در این مجمع اشاره کرد که حداقل دو میلیون شهروند شوروی سابق در اسرائیل زندگی می‌کنند.او در ادامه گفت: اسرائیل امروز تقریبا یک منطقه روسی‌زبان است و ما این عامل را در نظر می‌گیریم.

    منفعت کرملین از آب گل آلود 

    کم کاری روسیه در حمایت از ایران بدون شک یک ضربه اعتباری در صحنه جهانی محسوب می‌شود. اما این امر ممکن است منفعت هایی را نیز برای روسیه دربرداشته باشد. در حقیقت، مسکو امیدوار ست تا با برجسته کردن عدم پایبندی غرب و به ویژه آمریکا به هنجارهای بین‌المللی، توجهات را از خود منحرف کند.

    همچنین به احتمال زیاد موضع سرسخت کرملین در مورد اوکراین، که آن را به طور مداوم به عنوان یک اقدام دفاعی در برابر تجاوز غرب چارچوب‌بندی کرده است، تقویت خواهد شد.

    ولادیمیر پاستوخوف، دانشمند علوم سیاسی روسی وابسته به کالج دانشگاهی لندن، در تلگرام گفت: متقاعد کردن پوتین به اینکه او در مورد خطر غرب اشتباه کرده است، دشوار خواهد بود.

    بنابراین، با مشخص شدن چهره آمریکا در منازعه با ایران، در صورت شکست مذاکرات صلح اوکراین، مسکو دست پر خواهد بود.

    آقای صلح دوباره دست به کار شده است!

    دمیتری مدودف، معاون رئیس شورای امنیت و رئیس‌جمهور سابق روسیه، از اولین چهره‌های کرملین بود که در روز شنبه به تحولات ایران واکنش نشان داد. او با کنایه به دونالد ترامپ در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: آقای صلح دوباره دست به کار شده است، مذاکرات با ایران فقط یک پوشش بود و همه این را می‌دانستند.

    همچنین فیودور لوکیانوف، مشاور سیاست خارجی کرملین نیز در واکنش به حملات علیه ایران گفت: رویدادهای ایران نشان می‌دهد که دیپلماسی با ترامپ کاملا بی‌فایده بوده است.

    چنین اظهارنظرهایی نشان می دهد که مسکو امیدوار است تا آنچه که در ذهن متحدان باقی‌مانده‌اش می ماند، بی قاعدگی و بدقولی های ترامپ باشد، نه عدم حمایت او از متحدان خود.

  • پوتین: شک ندارم ایران دنبال سلاح هسته‌ای است! / آن‌ها دیوانه‌اند!

    پوتین: شک ندارم ایران دنبال سلاح هسته‌ای است! / آن‌ها دیوانه‌اند!

    به گزارش اقتصادران، «آرشیو امنیت ملی» روز سه‌شنبه متن گفتگوهای رهبران روسیه و آمریکا بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ را منتشر کرد. این گفتگوها که در نتیجه شکایت حقوقی این موسسه از حالت محرمانه خارج شدند، نشان می‌دهند که بوش و پوتین مرتبا بر جلوگیری ایران از غنی‌سازی اورانیوم و دستیابی سلاح هسته‌ای تاکید کرده‌اند.

    بنابر این اسناد که روز سه‌شنبه ۲۳ دسامبر منتشر شد، برنامه هسته‌ای ایران محور سه گفتگوی مستقیم ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهوری روسیه و جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهوری وقت آمریکا در سال‌های ۲۰۰۱، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸ بود.

    به گزارش یورونیوز، در گفتگوی نخست که در جریان دیدار دو رهبر در ۱۶ ژوئن ۲۰۰۱ در قلعه «بردو» اسلوونی انجام شد، در پی ابراز نگرانی جورج بوش درباره برنامه هسته‌ای ایران و فروش تسلیحات به تهران، ولادیمیر پوتین گفت که فروش فناوری موشکی به ایران را محدود می‌کند و تایید کرد که ایران به دنبال دستیابی به سلاح هسته‌ای است.

    آقای پوتین گفت: «کارشناسان ایرانی از کارشناسان ما سوالات بسیاری درباره موضوعات حساس می‌پرسند. شکی نیست که آن‌ها سلاح هسته‌ای می‌خواهند.»

    او افزود: «من به افرادمان گفتم که راجع‌به چنین مسائلی با آن‌ها صحبت نکنند.»

    در این دیدار همچنین آقای بوش ضمن تکذیب گزارش‌ها مبنی بر تلاش آمریکا برای عادی‌سازی روابط با ایران، با اشاره به تصویب تحریم‌ها علیه ایران در کنگره آمریکا گفت که کنگره چنین امری را عملا غیرممکن کرده است.

    کاندولیزا رایس، مشاور امنیت ملی وقت نیز که در تمام این گفتگوها آقای بوش را همراهی می‌کرد، تایید کرد که شایعاتی مبنی بر تلاش واشنگتن برای عادی‌سازی روابط با تهران وجود دارد، اما تاکید کرد چنین موضوعی واقعیت ندارد.

    ۲۰۰۵: زمزمه ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت

    سند دوم مربوط به دیدار ولادیمیر پوتین و جورج بوش در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۵ در دفتر بیضی‌شکل کاخ سفید است. این دیدار که با حضور کاندولیزا رایس، وزیر خارجه وقت و دونالد رامسفلد وزیر دفاع وقت آمریکا و همچنین سرگی لاوروف، وزیر خارجه روسیه انجام شد، عمدتا بر برنامه هسته‌ای ایران و جلوگیری از دستیابی تهران به سلاح هسته‌ای متمرکز بود.

    کاندولیزا رایس در این جلسه گفت که پیش‌تر جلسه‌ای را با آقای لاوروف صرفا درباره ایران برگزار کرده است.

    خانم رایس گفت: «توافق کردیم که هیچ‌کس نمی‌خواهد ایران به سلاح هسته‌ای دست یابد و باید برای این کار هرچه در توان داریم انجام دهیم.»

    او افزود: «نگرانی ما توانایی ایران برای بازفرآوری و غنی‌سازی است. بسیار مهم است به نقطه‌ای برسیم که ایران نتواند بازفرآوری و غنی‌سازی انجام دهد؛ چنین چیزی خطرناک است و می‌تواند به برنامه نظامی تبدیل شود. گزارش درباره تسلیحاتی شدن [برنامه هسته‌ای ایران] را در اختیار روس‌ها قرار دادیم.»

    در این جلسه همچنین ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل متحد مطرح می‌شود. بنابر این گفتگو، روسیه با توجیه این که این امر ممکن است تهران را به پیگیری مسیر کره شمالی برای دستیابی به سلاح هسته‌ای ترغیب کند، با این موضوع مخالفت کرده است.

    با این حال نکته مهم این است که در این‌جا ابتدا آقای پوتین به اقدام نظامی علیه ایران اشاره کرد.

    آقای پوتین گفت: « نگرانی ما این است که ارجاع فوری باعث شود ایران مسیر کره شمالی را در پیش بگیرد. اگر واقعاً در پی سلاح هسته‌ای باشند، کنترل آنچه در ایران رخ می‌دهد را از دست می‌دهیم. آن وقت باید کاری بکنیم. چه کاری؟ حمله؟ چه کسی؟ کجا؟ چه اهدافی؟ آیا از اطلاعاتی که دارید مطمئنید؟ مهم است برای موضعمان مبنا بسازیم.»

    او افزود: «اما با جورج موافقم. اگر ایران قوانین بین‌المللی را، آن‌گونه که همین‌جا صورت‌بندی شد، نقض کند، آن‌گاه حق داریم موضوع را به شورای امنیت ببریم.»

    این جلسه درست یک ماه پس از آغاز ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد برگزار شده است. آقای پوتین در این جلسه گفت که یک ساعت و بیست دقیقه با محمود احمدی‌نژاد صحبت کرده و به او گفته است که اگر به مذاکرات هسته‌ای با اروپایی‌ها ادامه ندهد، ایران منزوی خواهد شد.

    گزینه نظامی روی میز

    در دیدار سپتامبر ۲۰۰۵، آقای بوش با اشاره به نگرانی‌های اسرائیل به برنامه هسته‌ای ایران تاکید کرد که اگرچه گزینه نظامی «بد» است، اما باید همچنان روی میز باشد.

    آقای بوش گفت: «گزینه‌ نظامی بد است. اما نمی‌توانیم آن را کاملا از روی میز برداریم. آریل شارون [نخست‌وزیر وقت اسرائیل] به گزینه نظامی فکر می‌کند. اگر من یا شما جای شارون بودیم هم به این گزینه فکر می‌کردیم. بمب هسته‌ای ایران واقعا اسرائیلی‌ها را وحشت‌زده می‌کند.»

    جورج بوش تاکید کرد: «دیپلماسی باید جواب دهد. اگر شارون احساس کند که باید به ایران حمله کند، اوضاع از کنترل خارج می‌شود. نمی‌گویم چنین چیزی ناگزیر است، اما محتمل‌ترین واکنش نظامی از سوی اسرائیل خواهد بود.»

    آقای بوش درباره اهداف احتمالی اسرائیل گفت: «اگر فکر کنند در نطنز غنی‌سازی انجام می‌شود، یکی از اهداف خواهد بود. اما ما برای اسرائیل هدف‌گذاری نمی‌کنیم.»

    ۲۰۰۸: دیدار نهایی؛ «آن‌ها دیوانه‌اند»

    سند سوم مربوط به دیدار جورج بوش با ولادیمیر پوتین در سال ۲۰۰۸ در اقامتگاه رئیس‌جمهوری روسیه در شهر سوچی این کشور است. در این دیدار نیز برنامه هسته‌ای ایران یکی از مسائل اصلی گفتگوی دو رهبر است.

    آقای پوتین در این جلسه گفت که درباره ایران «همه‌چیز در حال کنترل است». او با این حال گفت که ایران در برخی موارد قصد دارد امور را «مخفیانه» پیش ببرد و افزود: «پیدایشان می‌کنیم و مجازات می‌شوند.»

    کاندولیزا رایس، وزیر خارجه آمریکا نیز تایید کرد که فعالیت‌های مخفیانه‌ای در تاسیسات هسته‌ای «اراک» انجام شده است.

    جورج بوش با اشاره به طرح پیشنهادی روسیه در آن زمان مبنی بر فراهم کردن سوخت هسته‌ای برای نیروگاه‌های اتمی ایران و جلوگیری از غنی‌سازی، خطاب به آقای پوتین گفت: «طرح شما بسیار هوشمندانه بود. رهبران [ایران] می‌گویند برق هسته‌ای غیرنظامی می‌خواهند؛ ما می‌گوییم خوب، حق شماست. روسیه می‌گوید، این هم سوخت؛ پس نیازی به غنی‌سازی ندارید. اگر غنی‌سازی کنید، نشان می‌دهد برق غیرنظامی نمی‌خواهید و چیز بیشتری می‌خواهید.»

    آقای پوتین با اشاره به این که ارسال سامانه‌های موشکی «اس-۳۰۰» (S-۳۰۰) به ایران را مشروط به رفتار تهران کرده است، گفت: «چهار سال پیش با آن‌ها قرارداد امضا کردیم، اما اجرا نشده است.»

    آقای بوش در پاسخ به این اظهارات گفت: «از شما قدردانم. آن‌ها دیوانه‌اند.»

    آقای پوتین پاسخ داد: «آن‌ها کاملا دیوانه‌اند.»

    رهبر روسیه افزود: «چیزی که من را شگفت‌زده کرده این است که اگرچه ایدئولوژی آن‌ها دیوانه‌وار است، اما هوشمندند، تحصیلات دانشگاهی دارند و از محیط آکادمیک آمده‌اند، از جمله احمدی‌نژاد، اطرافیانش و رئیس مجلس. آدم‌های بدوی نیستند. برایم شگفت‌آور بود.»

  • در جنگ احتمالی بین ایران و اسرائیل، روی پوتین حساب کنیم یا نه؟!

    در جنگ احتمالی بین ایران و اسرائیل، روی پوتین حساب کنیم یا نه؟!

    به گزارش اقتصادران، دیدار پوتین و پزشکیان اگرچه در جنجال‌های خبری این روز‌ها کمتر شنیده شد اما نمی‌توان از اهمیت آن نگفت. در شرایط فعلی ایران و روسیه در قفقاز، جنگ اوکراین و جنگ خاومیانه درگیر تضاد‌هایی هستند، درحالی‌که این تضاد‌ها می‌توانست به همراهی نیز منتهی شود. ایران متهم شده به روسیه در جنگ اوکراین کمک کرده است و اسرائیل هم از این مسأله بهره سیاسی خود را برده است. روس‌ها به خوبی می‌دانند که اسراییل می‌تواند در جبهه اوکراین نقش پررنگ‌تری بازی کند و به همین خاطر در تنش‌های چند روز اخیر خاورمیانه چندان بروز و ظهور جدی نداشته‌اند.

    شعیب بهمن، کارشناس مسائل روسیه، معتقد است که رابطه ایران و روسیه با توجه به تضاد در قفقاز، جنگ خاورمیانه و اوکراین، آنقدر دچار تضاد نشده که به مرحله غیرقابل حل وارد شود. او می‌گوید: «روابط ایران و روسیه روال قدیمی خود را طی می‌کند. در این مسیر دو کشور نقاط مشترک برای همکاری دو جانبه منطقه دارند و دچار تضاد‌هایی نیز در منطقه هستند. در دیدار‌هایی که بین مقامات دو کشور انجام شد، مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی، جز محور‌های اصلی گفتگو بوده است. ایران و روسیه در آستانه امضای یک سند راهبردی و جامع برای همکاری‌های بلند‌مدت خودشان قرار دارند. در کنار آن موضوع توسعه مناسبات اقتصادی بخش مهمی از روابط ایران و روسیه است. ایران و روسیه در نهایت یک همسویی با یکدیگر دارند و در پرونده‌های مهم بین‌المللی، همراهی دارند. اختلافات ایران و روسیه نیز قابل حل است و آنقدر عمیق نشده که غیرقابل حل باشد.»

    تنش خاورمیانه و جنگ اوکراین

    او معتقد است که تداوم تنش در خاورمیانه، باعث افزایش تمرکز تسلیحاتی غرب بر اسراییل و کاهش شدت جنگ در اوکراین می‌شود. او می‌گوید: «ایران و روسیه هرکدام منافع متفاوتی در مسائل منطقه دارند. آنچه امروز در منطقه جریان دارد، برای ایران یک معنای دیگری دارد و برای روس‌ها معنی دیگری دارد. ایران به دنبال تقویت جریان مقاومت است و این مسیر را جز مهم‌ترین پرونده‌های سیاست خارجی خود می‌داند. روسیه چنین نسبتی با مسائل منطقه ندارد. روسیه در گذشته با همهٔ بازیگران منطقه از جمله اسراییل رابطه داشته است. امروزه با توجه به جنگ اوکراین، شاید درگیری و تنش در منطقه تا حدی برای روس‌ها فرصت حساب شود. با تداوم تنش در خاورمیانه، بخشی از کمک‌های تسلیحاتی غربی‌ها به اوکراین، به سوی اسراییل می‌آید. در عین متفاوت‌بودن منافع منطقه‌ای، فرصت‌های همکاری نیز میان ایران و روسیه وجود دارد.»

    روی روسیه حساب نکنیم

    کارشناس روابط روسیه معتقد است که ایران روی کمک روسیه در تنش با اسراییل حساب نکرده و نمی‌تواند هم حسابی باز کند. او می‌گوید: «ایران از روسیه درخواستی برای کمک در تنش‌های منطقه نکرده است. تعاملات نظامی میان دو کشور سابقه تاریخی دارد. اینکه ایران از روسیه کمک بخواهد، اصلاً با واقعیت همخوانی ندارد. اسراییل هم در جنگ اوکراین نقش روشنی دارد، اسراییلی‌ها بین روسیه و اوکراین، به سوی اوکراین رفته‌اند. همین مسأله باعث شد روس‌ها روی خوشی به اسراییل نشان ندهند و روابطشان تنش‌آمیز‌تر هم شود. اگرچه این تضاد‌ها باعث نمی‌شود روسیه به کمک ایران بیاید. نباید در رابطه ایران و روسیه دچار تصورات غیرواقعی شد. ایران چنین نگاهی به روسیه ندارد که در نبرد با اسراییل به کمک او بیاید. ایران راهبرد مشخصی برای پیشبرد اهداف منطقه‌ای خود دارد.»

    روسیه واقعی کدام است؟

  • رئیس جمهور روسیه حمله تروریستی کرمان را به رهبر انقلاب تسلیت گفت

    رئیس جمهور روسیه حمله تروریستی کرمان را به رهبر انقلاب تسلیت گفت

    به گزارش اقتصادران،  ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه امروز چهارشنبه با صدور پیامی حادثه تروریستی در کرمان را به رهبر انقلاب اسلامی ایران تسلیت گفت.

    در بیانیه صادره از سوی دفتر ریاست جمهوری روسیه (کرملین)، رئیس جمهور روسیه طی پیامی به آیت الله سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران و سید ابراهیم رئیسی رئیس‌جمهور ایران حمله تروریستی در شهر کرمان و کشتار بی رحمانه مردم را تسلیت گفت.

    بیانیه مذکور در ادامه اضافه می‌کند که روسیه تروریسم را در تمام اشکال آن محکوم می‌کند.

    یک منبع آگاه اظهار کرد: عملیات تروریستی دلیل ۲ انفجار در مبادی ورودی گلزار شهدای کرمان بوده است. تعداد شهدا و مجروحان بالاست‌.